Κατηγορία: Ενημέρωση

Στην ερώτηση «Πόσο χρονών είσαι;», οι περισσότεροι άνθρωποι απαντάνε φυσικά με βάση τα ημερολογιακά έτη που έχουν συμπληρώσει.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει ωστόσο επιγενετικά ρολόγια για να μετρούν πόσο γερασμένο είναι πραγματικά το σώμα μας.

Τα ρολόγια αυτά υπερβαίνουν την ημερολογιακή μας ηλικία και προσπαθούν να αποκαλύψουν τη βιολογική μας ηλικία, έναν πραγματικό δείκτη του πόσο υγιείς είμαστε.

Δεν έχουν κατανοήσει όμως πλήρως, τον τρόπο λειτουργίας τους.

Όπως επισημαίνεται σε πρόσφατο άρθρο των NYT, είναι σαν να έχουμε ένα εξελιγμένο gadget χωρίς το εγχειρίδιο χρήσης.

Οι εσωτερικές λειτουργίες του σώματός μας, ιδίως το ανοσοποιητικό μας σύστημα, παίζουν τεράστιο ρόλο σε αυτό, αλλά οι λεπτομέρειες παραμένουν άγνωστες.

Νέα έρευνα από επιστήμονες του Κέντρου Καρκίνου του Dartmouth, έκανε το πρώτο βήμα για να το αλλάξει αυτό.

Η ομάδα, με επικεφαλής τους Ze Zhang, Lucas Salas και Brock Christensen, καταδύεται βαθιά στο ανοσοποιητικό σύστημα για να μάθει πώς τα διάφορα ανοσοποιητικά κύτταρα επηρεάζουν τα επιγενετικά ρολόγια ώστε να τα κάνουν πιο ακριβή και αξιόπιστα.

Στη μελέτη τους με τίτλο «Αποκρυπτογραφώντας τον ρόλο της σύνθεσης των ανοσοποιητικών κυττάρων στην επιγενετική επιτάχυνση της ηλικίας», οι ερευνητές προσδιόρισαν πώς η βιολογική ηλικία του σώματός μας σχετίζεται με το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία που ανέπτυξαν πρόσφατα για την ανοσολογική σκιαγράφηση, μπόρεσαν να εξετάσουν πιο προσεκτικά πώς τα προφίλ των κυττάρων του ανοσοποιητικού σχετίζονται με τις εκτιμήσεις της βιολογικής ηλικίας από τα επιγενετικά ρολόγια.

«Τα ευρήματά μας ανοίγουν νέες πόρτες για μια πολύ πιο λεπτομερή κατανόηση των σχέσεων μεταξύ του ανοσοποιητικού συστήματος και της βιολογικής ηλικίας σε κυτταρικό επίπεδο, καθώς και των εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων που επηρεάζουν το πόσο γρήγορα γερνάμε», λένε οι ερευνητές.

Οι επιπτώσεις αυτών των ευρημάτων είναι σημαντικές, προσφέροντας νέες γνώσεις σχετικά με τη διαδικασία γήρανσης και πιθανές οδούς για παρεμβάσεις στην υγεία.

Οι μελλοντικές μελέτες θα επικεντρωθούν στην ενσωμάτωση των πρωτοποριακών ευρημάτων που συνδέουν τη σύνθεση των ανοσοποιητικών κυττάρων με την επιγενετική γήρανση στον υπολογισμό της βιολογικής ηλικίας με τη χρήση επιγενετικών ρολογιών. Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αξιολογούμε τη βιολογική ηλικία, η οποία θα εξασφαλίσει μια πιο ολοκληρωμένη και ακριβή εκτίμηση.

Σκοπός της έρευνας είναι να εμβαθύνει στους ρόλους των διαφόρων ανοσοποιητικών κυττάρων σε πολλές παθήσεις, ιδίως σε διάφορους τύπους καρκίνου.

Με την αποκάλυψη των πολύπλοκων ρόλων των ανοσοποιητικών κυττάρων που επηρεάζονται από την επιγενετική γήρανση, η έρευνα θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο, σε βαθύτερη κατανόηση του τρόπου ανάπτυξης του καρκίνου και σε νέες προσεγγίσεις για την πρόληψη του καρκίνου.

«Αυτή η συναρπαστική πορεία μπορεί να μεταμορφώσει την κατανόηση της ασθένειας και της γήρανσης και να δημιουργήσει νέες δυνατότητες στην πρόληψη ακριβείας, την ιατρική ακριβείας και τις στοχευμένες θεραπείες.Με αυτά τα βήματα, προχωράμε πιο κοντά σε ένα μέλλον όπου η πρόβλεψη και η πρόληψη ασθενειών όπως ο καρκίνος θα γίνεται πιο ακριβής και αποτελεσματική, καθοδηγούμενη από τη βαθύτερη γνώση της βιολογικής ηλικίας και του ανοσοποιητικού συστήματος» καταλήγουν οι ερευνητές.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Aging Cell.

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Μόνο το 8% των παιδιών και το 19% των ενηλίκων
Με αφορμή την άνοδο των κρουσμάτων του κορονοϊού στις ΗΠΑ που οφείλονται κυρίως στην παραλλαγή JN.1, το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, τονίζει ότι δεν είναι αρκετοί Αμερικανοί εμβολιασμένοι, αφού μόνο το 8% των παιδιών και το 19% των ενηλίκων έχουν λάβει το επικαιροποιημένο εμβόλιο COVID-19. Μόνο το 38% των ενηλίκων ηλικίας 65 ετών και άνω αναφέρουν ότι έχουν λάβει αυτό το εμβόλιο, κάτι που είναι ανησυχητικό, δεδομένου ότι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο νοσηλείας από τον COVID-19. Τα επικαιροποιημένα εμβόλια για τον COVID-19 αναμένεται να αυξήσουν την προστασία έναντι της JN.1, όπως κάνουν και έναντι άλλων υποπαραλλαγών, βοηθώντας στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών. Οι νοσηλείες λόγω COVID-19 αυξήθηκαν στις ΗΠΑ κατά 20,4% την εβδομάδα που έληξε στις 30 Δεκεμβρίου 2023. Την ίδια περίοδο, οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 12,5%, με τους θανάτους από COVID-19 να αντιπροσωπεύουν το 3,6% των συνολικών θανάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πηγη:HealthDaily

Οι ερευνητές μελετούν πως συνδέονται
Πρόσφατο άρθρο στο Nature, αναφέρει πως οι ερευνητές μελετούν πώς οι ακραίες καιρικές συνθήκες και η άνοδος της θερμοκρασίας που πλέον πλήττουν όλο τον πλανήτη μπορούν να ενθαρρύνουν την εξάπλωση λοιμώξεων ανθεκτικών στα φάρμακα. Οι καταστροφές που προκύπτουν από ακραία καιρικά φαινόμενα όπως πλημμύρες, ξηρασίες, τυφώνες και πυρκαγιές μπορούν να επιδεινώσουν το πρόβλημα επειδή συχνά μειώνουν την πρόσβαση σε καθαρό νερό, οδηγώντας σε ανθυγιεινές συνθήκες.Πέρα από τη φυσική βλάβη που προκαλείται από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι ερευνητές διερευνούν πώς η αύξηση της θερμοκρασίας που προκύπτει από την κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάσει την αντίσταση στα αντιβιοτικά. Τον Νοέμβριο του 2022, ερευνητές στην Κίνα αναζήτησαν συνδέσμους μεταξύ θερμοκρασίας και αντοχής στα αντιβιοτικά συγκρίνοντας βακτηριακά δεδομένα – που συλλέχθηκαν από άτομα που νοσηλεύθηκαν σε 28 επαρχίες της Κίνας.

Πηγη:HealthDaily

H Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής & Τεχνοηθικής και το Εργαστήριο Μελέτης Iατρικού Δικαίου και Βιοηθικής της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προσφέρουν για έβδομη συνεχή χρονιά μια εξαιρετική ευκαιρία γνωριμίας με το αντικείμενο της σύγχρονης Βιοηθικής και, πλέον, με αυτό της Τεχνοηθικής.

Συνδιοργανώνουν και για το έτος 2024 εκπαιδευτικό πρόγραμμα σεμιναρίων, που θα καλύψει ένα μεγάλο εύρος σημαντικών θεμάτων, όπως ξενομεταμοσχεύσεις, γονιδιακή επεξεργασία, blockchain, ηθική του διαστήματος, κατανομή πόρων, οργανοειδή, συνθετική βιολογία, νευροεπιστήμη, ενδυτά συστήματα, ευθανασία νεογνών, τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική κ.α.

Περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής θα βρείτε εδώ.

..

θέσεις εργασίας για Αναισθησιολόγους-Εντατικολόγους, οι οποίοι/-ες πρόκειται να εργαστούν σε ένα από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά νοσοκομεία στην Κύπρο, το οποίο βρίσκεται στην Πάφο.

Στα συνημένο αρχείο υπάρχουν οι απαραίτητες πληροφορίες για τις συνθήκες εργασίας, τις αρμοδιότητες και τις απολαβές,

Grecruitment_Αγγελία για Αναισθησιολόγους-Εντατικολόγους

Τη συμμετοχή τους στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση της Παιδικής Παχυσαρκίας ζητούν πέντε επιστημονικές εταιρίες, εκπροσωπώντας τον κύριο όγκο των γιατρών που επικεντρώνονται στη φροντίδα της υγείας των παιδιών

Την αναγκαιότητα της συμμετοχής τους στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση της Παιδικής Παχυσαρκίας που υλοποιεί το υπουργείο Υγείας υπογραμμίζουν οι παιδίατροι και οι παιδο-ενδοκρινολόγοι με επιστολή που απέστειλαν στον Πρωθυπουργό αλλά και στην ηγεσία του υπουργείου.

Η Ελληνική Εταιρεία Παιδικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας, (ΕΕΠΕΕ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων (ΠΟΜΕΠ), το Ελληνικό Κολλέγιο Παιδιάτρων (ΕΚΠ), η Ελληνική Εταιρεία Περιγεννητικής Ιατρικής, η Παιδιατρική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος (ΠΕΒΕ) και η Έδρα UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, συγχαίρουν την κυβέρνηση για «την εξαιρετική πρωτοβουλία και την πρόθεση να αντιμετωπίσει σφαιρικά και αποτελεσματικά ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα υγείας στην χώρα μας», ωστόσο εκφράζουν «έκπληξη σχετικά με το ότι δεν ενημερωθήκαμε για μια τόσο σημαντική πρωτοβουλία και δεν συμμετείχαμε στις μέχρι τώρα συσκέψεις για τον σχεδιασμό της δράσης αυτής».

Στην Ελλάδα, όπως αναφέρουν οι εκπρόσωποι των επιστημονικών εταιριών, ο επιπολασμός του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας κυμαίνεται από 21% στην προσχολική ηλικία έως 41% στη σχολική και εφηβική ηλικία, και είναι σημαντικά υψηλότερος από το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών (15% και 25%, αντίστοιχα). Ως εκ τούτου, 1 στα 3 παιδιά και έφηβοι που προσέρχονται σε Παιδιάτρους έχουν αυξημένο βάρος σώματος και χρήζουν κατάλληλης καθοδήγησης και αντιμετώπισης. Επιπρόσθετα, εκτός από την αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα, η παχυσαρκία ευθύνεται για ένα σημαντικά υψηλό ποσοστό των δαπανών της δημόσιας υγείας, το οποίο για την Ελλάδα ανέρχεται σε περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.

«Επομένως, είναι απόλυτα αναγκαίο να δοθεί έμφαση στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, προκειμένου να διασφαλίσουμε την βελτίωση της υγείας των πολιτών της χώρας μας, και να ελαττώσουμε το κόστος νοσηλείας λόγω των επιπλοκών της παχυσαρκίας» τονίζουν, εκφράζοντας παράλληλα «την έντονη επιθυμία μας αλλά και την ακράδαντη πεποίθησή μας σχετικά με την αναγκαιότητα της συμμετοχής τόσο των Γενικών Παιδιάτρων όσο και των ΠαιδοΕνδοκρινολόγων στο σχεδιασμό και υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας στην χώρα μας».

Οι 12 λόγοι που παραθέτουν οι ειδικοί 

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των επιστημονικών εταιριών (πρόκειται για την κυρία Ευαγγελία Χαρμανδάρη, Καθηγήτρια Παιδιατρικής – Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας στην Ιατρική Σχολή Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ΕΚΠΑ, τον κ. Κωνσταντίνο Νταλούκα, Παιδίατρο, Μέλος της Επιτροπής Ελέγχου Δικαιωμάτων Ληπτών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, τον κ. Γεώργιο Π. Χρούσο, Ομότιμο Καθηγητή Παιδιατρικής – Ενδοκρινολογίας, Διευθυντής στο Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Υγείας Μητέρας, Παιδιού και Ιατρικής Ακριβείας, Επικεφαλής Έδρα UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, την κυρία Αντωνία Χαρίτου, Παιδίατρο – Νεογνολόγο – Εντατικολόγο, Μέλος του Executive Board of UENPS  και την κυρία Ελισσάβετ Διαμαντή, Καθηγήτρια Παιδιατρικής – Νεογνολογίας στην Ιατρική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), για την επιβεβλημένη διαχείριση της παχυσαρκίας έχει δρομολογηθεί ήδη από το 2015 μείζονα επιστημονική εθνική προσπάθεια. Το πρόγραμμα «Ανάπτυξη Εθνικού Συστήματος Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Υπερβαρότητας και Παχυσαρκίας κατά την Παιδική και Εφηβική Ηλικία» με σύνθημα «Χάνω Βάρος – Κερδίζω Ζωή» συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΣΠΑ 2007-2013).

Στην επιστολή τους αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους η διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας προϋποθέτει τη συμμετοχή των παιδιάτρων καθώς επίσης των παιδο-ενδοκρινολόγων.

1. Η παχυσαρκία αποτελεί αναγνωρισμένη Νόσο σε διεθνές επίπεδο και η ενεργή συμμετοχή των ιατρών και ο συντονισμός δράσεων που αφορούν στην πρόληψη, στη διάγνωση, στην ανίχνευση συννοσηροτήτων και την αντιμετώπισή της είναι αυτονόητη (νομικά και ουσιαστικά) και απολύτως αναγκαία.

2. Παιδιά και έφηβοι με υπερβαρότητα ή παχυσαρκία πρέπει να αξιολογούνται πρώτα από Παιδιάτρους ή/και ΠαιδοΕνδοκρινολόγους, που να θέτουν την διάγνωση και να καθορίζουν την περαιτέρω αντιμετώπιση.

3. Η αρχική αξιολόγηση από παιδιάτρους ή/και παιδο-ενδοκρινολόγους είναι απολύτως αναγκαία προκειμένου να αποκλειστούν παθήσεις, σύνδρομα ή ενδοκρινικές διαταραχές που οδηγούν σε παχυσαρκία (π.χ. υποθυρεοειδισμός, σύνδρομο Cushing, Prader-Willi κλπ) πριν από την περαιτέρω παραπομπή και αξιολόγηση από Διατροφολόγους, Καθηγητές Φυσικής Αγωγής, Ψυχολόγους και άλλους επιστήμονες υγείας, οι οποίοι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν και να διαγνώσουν τις παθήσεις αυτές.

4. Οι παιδίατροι και οι παιδο-ενδοκρινολόγοι αποτελούν διεθνώς, και με βάση τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες, τον πυρήνα της διεπιστημονικής ομάδας αξιολόγησης, την οποία συντονίζουν, και ως εκ τούτου αυτοί παρακολουθούν πολύ στενά την πορεία των ασθενών σε όλη την διαδρομή τους. Κατά συνέπεια, γνωρίζουν πολύ καλύτερα από κάθε άλλο επιστήμονα υγείας τόσο τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενούς και της οικογένειάς του ειδικότερα, όσο και τις λύσεις για την αντιμετώπιση της επιδημίας της παιδικής παχυσαρκίας στην χώρα μας γενικότερα.

5. Η φαρμακευτική αγωγή που συχνά απαιτείται για την αντιμετώπιση μεταβολικών διαταραχών που συνοδεύουν την παχυσαρκία συνταγογραφείται αποκλειστικά από παιδο-ενδοκρινολόγους και η παρακολούθηση γίνεται σε αντίστοιχα εξειδικευμένα Κέντρα Παχυσαρκίας, τα οποία στεγάζονται σε Μονάδες Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας.

6. Το πρόβλημα της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας ξεκινά και πρέπει να αντιμετωπίζεται από το στάδιο της εγκυμοσύνης, και στην συνέχεια, μετά την γέννηση, στα προσχολικά χρόνια και βεβαίως κατά την σχολική περίοδο. Κατά το 1ο στάδιο της εγκυμοσύνης, ο Μαιευτήρας-Γυναικολόγος ενημερώνει την μέλλουσα μητέρα και τον πατέρα σχετικά με την διατροφή που θα πρέπει να ακολουθήσει για την υγεία της μητέρας και του εμβρύου με συνέπειες για την υπόλοιπη ζωή του. Η υπόθεση Barker υποστηρίζει ότι η προέλευση των χρόνιων νόσων (και της παχυσαρκίας) στην ενήλικη ζωή συσχετίζεται με την προσαρμογή του εμβρύου στο ενδομήτριο περιβάλλον, δηλαδή είναι εμβρυϊκής προέλευσης ή εμβρυϊκού προγραμματισμού (fetal origin or fetal programming). Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι η προέλευση-γένεσις της έναρξης χρόνιων νόσων στην ενήλικη ζωή προέρχεται από τις προσαρμογές του εμβρύου στην ενδομήτριο ζωή (υπό-υπέρ θρεψία), IUGR or LGA (σακχαρώδης διαβήτης κύησης). Ο παιδίατρος παρακολουθεί το νεογέννητο στην βρεφική, προ-νηπιακή και νηπιακή ηλικία και εντοπίζει πιθανά ιατρικά προβλήματα. Επίσης λειτουργεί ως σύμβουλος της οικογένειας, που περιλαμβάνει και ζητήματα διατροφής.

7. Δεν υπάρχει προηγούμενο στο οποίο η συντονιστική δράση για την αντιμετώπιση ενός Νοσήματος να ανατίθεται σε μη Ιατρούς. Το να αναπτυχθεί πχ ένα Πρόγραμμα «Υγιεινής Διατροφής» θα δικαιολογούσε την αξιοποίηση Διαιτολόγων και τον συντονισμό εκ μέρους του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου. Το συγκεκριμένο όμως Πρόγραμμα αφορά δράσεις «κατά» ενός Νοσήματος, όπως πχ θα ήταν η Στεφανιαία Νόσος. Η δημιουργία διεπιστημονικών ομάδων είναι σαφέστατα απαραίτητη, ωστόσο, ο ρόλος της Ιατρικής επεκτείνεται όχι μόνο στην αντιμετώπιση Νοσημάτων αλλά και στην πρόληψη και την έγκαιρη ανίχνευση των Νοσημάτων. Η πρόληψη και έγκαιρη ανίχνευση αποτελούν πλέον το ζητούμενο των Συστημάτων Υγείας σε διεθνές επίπεδο.

8. Η παχυσαρκία αποτελεί χρόνια νόσο. Γνωρίζουμε ότι τα χρόνια νοσήματα, αν και αποτελούν του 20% του συνόλου των νοσημάτων απορροφούν το 80% του budget των Εθνικών Συστημάτων Υγείας. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιμετώπισης των χρόνιων νοσημάτων, και κατά συνέπεια και της παιδικής παχυσαρκίας. Επομένως, η ενεργός συμμετοχή των Γενικών Παιδιάτρων είναι απόλυτα αναγκαία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος στην χώρα μας.

9. Είναι σαφές από την ανάγνωση των στόχων του Προγράμματος ότι για την εφαρμογή του Σχεδίου θα απαιτηθούν προσλήψεις προσωπικού. Η πρόσληψη Παιδιάτρων θα βοηθήσει όχι μόνο το συγκεκριμένο Πρόγραμμα αλλά και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας συνολικά.

10. Πριν 10 περίπου χρόνια, με χρηματοδότηση του Υπουργείου Υγείας, αναπτύξαμε ένα Πρόγραμμα Εθνικού Συστήματος πρόληψης και αντιμετώπισης του υπέρβαρου και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, το οποίο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό. To Πρόγραμμα αυτό έχει τίτλο «Ανάπτυξη Εθνικού Συστήματος Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Υπερβαρότητας και Παχυσαρκίας κατά την Παιδική και Εφηβική Ηλικία» και σύνθημα «Χάνω Βάρος – Κερδίζω Ζωή», και συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΣΠΑ 2007-2013). Επιστημονική Υπεύθυνη του έργου ήταν η κυρία Ευαγγελία Χαρμανδάρη, Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας (Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ), ενώ Μέλη της Επιστημονικής Ομάδας ήταν ο κ. Γεώργιος Π. Χρούσος, Ομότιμος Καθηγητής Παιδιατρικής – Ενδοκρινολογίας (Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ), ο κ. Ιωάννης Μανιός, Καθηγητής Διατροφής και Διαιτολογίας (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο), ο κ. Χρήστος Λιονής, Καθηγητής Γενικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης), και ο κ. Ανδρέας Μαργιωρής, Ομότιμος Καθηγητής Εργαστηριακής Ενδοκρινολογίας (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης).

Ο κύριος πυλώνας, που αποτελεί και τον πυρήνα του έργου είναι η Ηλεκτρονική Διαδικτυακή Εφαρμογή, το «Εθνικό Μητρώο Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Υπερβαρότητας και Παχυσαρκίας κατά την Παιδική και Εφηβική Ηλικία», που εφαρμόζεται πανελλαδικά και στοχεύει στην ηλεκτρονική καταγραφή όλων των παιδιών και εφήβων αλλά και στην καθοδήγηση των Παιδιάτρων και Γενικών Ιατρών σχετικά με την διακίνηση ενός υπέρβαρου ή παχύσαρκου παιδιού. Η ανάπτυξη της ηλεκτρονικής αυτής εφαρμογής πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, και είναι σε λειτουργία από τον Σεπτέμβριο του 2015. Η πρόσβαση γίνεται από την ιστοσελίδα https://app.childhood-obesity.gr/ 

11. Δεδομένου ότι έχουν ήδη επενδυθεί κρατικά κονδύλια για την δημιουργία της παραπάνω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, προτείνουμε την επικαιροποίηση και αναβάθμιση αυτής και όχι την εκ νέου δημιουργία αντίστοιχων εργαλείων.

12. Η χρηματοδότηση που είναι διαθέσιμη για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας στην χώρα μας θα αξιοποιηθεί πολύ πιο σωστά αν εμπλακούν όλοι οι Γενικοί Παιδίατροι και ΠαιδοΕνδοκρινολόγοι, οι οποίοι θα είναι στην πλέον κατάλληλη θέση να διακινήσουν τον ασθενή και να συντονίσουν τα μέλη μιας μεγάλης διεπιστημονικής ομάδας, αποτελούμενης από Διαιτολόγους, Καθηγητές Φυσικής Αγωγής, Ψυχολόγους, Παιδοψυχιάτρους, Κλινικούς Γενετιστές, Καρδιολόγους, και Χειρουργούς εξειδικευμένους στην βαριατρική χειρουργική.

Για όλους αυτούς τους λόγους οι εκπρόσωποι των επιστημονικών εταιριών ζητούν από την κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας την ενεργό συμμετοχή τόσο των παιδιάτρων όσο και των παιδιάτρων-ενδοκρινολόγων στον σχεδιασμό και την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Καταπολέμηση της Παιδικής Παχυσαρκίας σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας περίθαλψης στην χώρα μας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Αφού πέρασαν χρόνια μελετώντας την αιτία πίσω από το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, οι επιστήμονες πιστεύουν τώρα ότι έχουν καταφέρει να την εντοπίσουν, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neurology.

Οι σύντομες επιληπτικές κρίσεις που συνοδεύονται από μυϊκούς σπασμούς έχουν θεωρηθεί ως πιθανή αιτία για τους μυστηριώδεις και τραγικούς θανάτους -μια τραγική απώλεια που υφίστανται χιλιάδες οικογένειες στις ΗΠΑ κάθε χρόνο.

Τι είναι το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου

Το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, που μερικές φορές αναφέρεται ως «θάνατος από την κούνια», προσβάλλει συνήθως βρέφη μικρότερα των 6 μηνών. Οι θάνατοι συμβαίνουν συνήθως κατά τη διάρκεια του ύπνου. Στα μεγαλύτερα παιδιά, το ανεξήγητο συμβάν ορίζεται ως ένας ξαφνικός ανεξήγητος θάνατος σε παιδιά.

Η Δρ. Gould βοήθησε στη δημιουργία του SUDC Registry and Research Collaborative στο NYU Langone αφού έχασε τη 15 μηνών κόρη της Maria από ξαφνικό ανεξήγητο θάνατο το 1997.

Η ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης μελέτησε περισσότερες από 300 περιπτώσεις ξαφνικού ανεξήγητου θανάτου σε παιδιά που περιλήφθηκαν στο μητρώο, εξετάζοντας ιατρικά αρχεία και ακόμη και βιντεοσκοπήσεις των μωρών που κοιμούνταν, μαζί με επτά περιπτώσεις όπου ο θάνατος θεωρήθηκε πιθανό να προκλήθηκε από επιληπτικές κρίσεις.

Σύμφωνα με τα όσα έδειξε το βίντεο, οι σπασμοί διήρκεσαν λιγότερο από 60 δευτερόλεπτα -και ότι τα ατυχή γεγονότα έλαβαν χώρα μέσα σε 30 λεπτά από το θάνατο του παιδιού.

«Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι το όπλο που αναζητά η ιατρική επιστήμη για να κατανοήσει γιατί πεθαίνουν αυτά τα παιδιά», δήλωσε ο ανώτερος ερευνητής και νευρολόγος Δρ. Orrin Devinsky, ο οποίος βοήθησε την Δρ. Gould να δημιουργήσει το μητρώο.

«Η μελέτη αυτού του φαινομένου μπορεί επίσης να προσφέρει κρίσιμη εικόνα για πολλούς άλλους θανάτους, συμπεριλαμβανομένων αυτών από σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και επιληψία».

Η σύνδεση ανάμεσα στις επιληπτικές κρίσεις και τον πυρετό

Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει προηγουμένως μια σύνδεση μεταξύ του ξαφνικού ανεξήγητου θανάτου σε παιδιά και των επιληπτικών κρίσεων, διαπιστώνοντας ότι όσα εμφάνισαν εμπύρετους κρίσεις (επιληπτικές κρίσεις που συνοδεύονταν από πυρετό) είχαν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν ξαφνικά και απροσδόκητα.

Η ομάδα στο NYU σημείωσε ότι δεν υπάρχουν δεδομένα που να δείχνουν εάν οι πυρετοί προκάλεσαν τους θανάτους που μελετήθηκαν, αλλά διαπίστωσαν ότι αρκετά από τα παιδιά είχαν σημάδια ήπιων λοιμώξεων.

«Αν καταφέρουμε να καταλάβουμε ποια παιδιά και πότε κινδυνεύουν, ίσως μπορούμε να αλλάξουμε την έκβασή τους», είπε η Δρ. Gould στο NBC News. Ωστόσο, οι ειδικοί σημειώνουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθεί ακριβώς πώς οι επιληπτικές κρίσεις μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο.

Το ένζυμο που μπορεί να παίζει ρόλο στο σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου

Αυτή η ανακάλυψη έρχεται αφότου μια άλλη ομάδα ερευνητών ανακοίνωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα ενός ενζύμου στο αίμα, που ονομάζεται βουτυρυλοχολινεστεράση (BChE), μπορεί να είναι μια πιθανή αιτία του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου. Το ένζυμο παίζει σημαντικό ρόλο στην αφύπνιση.

«Αυτές οι οικογένειες μπορούν τώρα να ζήσουν γνωρίζοντας ότι αυτό δεν ήταν δικό τους λάθος», είπε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Carmel Harrington, από το Νοσοκομείο Παίδων στο Westmead στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, σχετικά με την έρευνα για την BChE.

Προηγουμένως, οι γιατροί συμβούλευαν τους γονείς να βάζουν το μωρό ανάσκελα για ύπνο -και να καθαρίζουν την κούνια από τα υπερβολικά παιχνίδια ή καλύμματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν υπερθέρμανση του ευαίσθητου σώματος τους ή να προκαλέσουν στραγγαλισμό ή ασφυξία. Ωστόσο, δεν μπορούσαν να εγγυηθούν την ασφάλεια του νεογέννητου.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Μια γενετική μετάλλαξη σε μια μικρή πρωτεΐνη που δεν είχε ταυτοποιηθεί προηγουμένως παρέχει σημαντική προστασία έναντι της νόσου Πάρκινσον και προσφέρει μια νέα κατεύθυνση για την εξερεύνηση πιθανών θεραπειών, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από τη Γεροντολογική Σχολή Leonard Davis του USC.

Η παραλλαγή, που βρίσκεται σε μια μιτοχονδριακή μικροπρωτεΐνη που ονομάζεται SHLP2, βρέθηκε ότι είναι εξαιρετικά προστατευτική έναντι της νόσου Πάρκινσον. Τα άτομα με αυτή τη μετάλλαξη έχουν τις μισές πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο από εκείνα που δεν τη φέρουν. Η παραλλαγή της πρωτεΐνης είναι σχετικά σπάνια και εντοπίζεται κυρίως σε άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής, σύμφωνα με τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Molecular Psychiatry.

Η SHLP2 που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Pinchas Cohen στο USC Leonard Davis School το 2016, παράγεται στα μιτοχόνδρια του κυττάρου. Προηγούμενη έρευνα από το Cohen Lab έδειξε ότι η SHLP2 σχετίζεται με την προστασία από ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση, όπως ο καρκίνος και ότι τα επίπεδα της μικροπρωτεΐνης αλλάζουν σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον.

Συγκεκριμένα, ανεβαίνουν καθώς το σώμα προσπαθεί να εξουδετερώσει την παθολογία της νόσου Πάρκινσον, αλλά συχνά αποτυγχάνουν να αυξήσουν την παραγωγή καθώς η νόσος εξελίσσεται. Αυτό το τελευταίο εύρημα βασίζεται στην προηγούμενη μιτοχονδριακή έρευνα της ομάδας USC και αντιπροσωπεύει μια πρόοδο στη διασταύρωση της επιστήμης της μακροζωίας, της υγείας ακριβείας και της ανακάλυψης μικροπρωτεϊνών.

«Αυτή η μελέτη προάγει την κατανόησή μας για το γιατί οι άνθρωποι μπορεί να νοσήσουν από Πάρκινσον και πώς θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε νέες θεραπείες για αυτήν την καταστροφική ασθένεια», δήλωσε ο Δρ. Cohen, καθηγητής γεροντολογίας, ιατρικής και βιολογικών επιστημών και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.

«Επίσης, επειδή οι περισσότερες έρευνες γίνονται σε καθιερωμένα γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες στον πυρήνα, υπογραμμίζει τη σημασία της εξερεύνησης των μικροπρωτεϊνών που προέρχονται από μιτοχόνδρια ως μια νέα προσέγγιση για την πρόληψη και τη θεραπεία ασθενειών της γήρανσης».

Τα πειράματα που οδήγησαν στην ανακάλυψη για τη γενετική μετάλλαξη που προστατεύει από Πάρκινσον

Για αυτήν τη μελέτη, ο πρώτος συγγραφέας Su-Jeong Kim, επίκουρος ερευνητής και καθηγητής γεροντολογίας στο USC Leonard Davis School, διεξήγε μια σειρά πειραμάτων που αξιοποίησαν τον αγωγό ανακάλυψης μικροπρωτεϊνών που αναπτύχθηκε από το εργαστήριο και ξεκίνησε με μια ανάλυση που βασίζεται σε μεγάλα δεδομένα για τον εντοπισμό παραλλαγές που εμπλέκονται στη νόσο.

Χιλιάδες άτομα από τη Μελέτη Υγείας & Συνταξιοδότησης, τη Μελέτη Καρδιαγγειακής Υγείας και τη Μελέτη Καρδιάς Framingham εξετάστηκαν για την παραλλαγή SHLP2.

Συγκρίνοντας γενετικές παραλλαγές στο μιτοχονδριακό DNA σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον και στην ομάδα ελέγχου, οι ερευνητές βρήκαν μια εξαιρετικά προστατευτική παραλλαγή που βρέθηκε στο 1% των Ευρωπαίων, που μείωσε τον κίνδυνο της νόσου Πάρκινσον κατά δύο φορές, στο 50% του μέσου όρου.

Στη συνέχεια, έδειξαν ότι αυτή η φυσική παραλλαγή έχει ως αποτέλεσμα μια αλλαγή στην αλληλουχία αμινοξέων και στη δομή της πρωτεΐνης του SHLP2. Η μετάλλαξη είναι ουσιαστικά μια παραλλαγή που σχετίζεται με υψηλότερη έκφραση του SHLP2 και επίσης καθιστά τη μικροπρωτεΐνη πιο σταθερή. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, η παραλλαγή SHLP2 έχει υψηλή σταθερότητα σε σύγκριση με τον πιο κοινό τύπο και παρέχει ενισχυμένη προστασία έναντι της μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας.

Η πρωτεΐνη συνδέεται με ένα ένζυμο απαραίτητο για τη ζωή

Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι η SHLP2 συνδέεται ειδικά με ένα ένζυμο στα μιτοχόνδρια που ονομάζεται μιτοχονδριακό σύμπλεγμα 1. Αυτό το ένζυμο είναι απαραίτητο για τη ζωή και οι μειώσεις στη λειτουργία του έχουν συνδεθεί όχι μόνο με τη νόσο Πάρκινσον αλλά και με τα εγκεφαλικά και τα εμφράγματα.

Η αυξημένη σταθερότητα της παραλλαγής SHLP2 σημαίνει ότι η μικροπρωτεΐνη συνδέεται με το μιτοχονδριακό σύμπλεγμα 1 πιο σταθερά, αποτρέπει την πτώση της δραστηριότητας του ενζύμου και έτσι μειώνει τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία. Τα οφέλη της μεταλλαγμένης μορφής του SHLP2 παρατηρήθηκαν τόσο σε πειράματα in vitro σε δείγματα ανθρώπινου ιστού όσο και σε μοντέλα ποντικών με τη νόσο, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Τα δεδομένα μας υπογραμμίζουν τις βιολογικές επιδράσεις μιας συγκεκριμένης παραλλαγής γονιδίου και τους πιθανούς μοριακούς μηχανισμούς με τους οποίους αυτή η μετάλλαξη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για τη νόσο Πάρκινσον», είπε ο Δρ. Kim και κατέληξε: «Αυτά τα ευρήματα μπορεί να καθοδηγήσουν την ανάπτυξη θεραπειών και να παρέχουν έναν οδικό χάρτη για την κατανόηση άλλων μεταλλάξεων που βρίσκονται στις μιτοχονδριακές μικροπρωτεΐνες».

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε όταν αρρωστήσουμε. Πώς μπορούμε να περιορίσουμε την μετάδοση των αναπνευστικών ιών, ποια είναι τα απλά βήματα που πρέπει να ακολουθούμε; Ο Αναστάσιος Δ. Χατζής Παιδίατρος – Εντατικολόγος τ. Συντονιστής – Διευθυντής ΜΕΘ Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» μας εξηγεί όσα πρέπει να γνωρίζουμε για να προστατευθούμε.

Η αρχή του χρόνου και παρά τον καλό καιρό (τουλάχιστον στη νότια Ελλάδα) μας βρίσκει με έξαρση των ιογενών (κυρίως) λοιμώξεων.

Κύρια αιτία η αναγκαία συνύπαρξη μικρών και μεγάλων λόγω των εορτών των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να γιορτάσουμε όλοι μαζί αυτή την ξεχωριστή γιορτή.

Κι όπως λένε οι Ιταλοί: «τα Χριστούγεννα με όλους τους δικούς μας, το Πάσχα με όσους θέλουν» [“Natale con i tuoi, Pasqua con chi vuoi“].

Όμως αυτή η συνύπαρξη, που αναπόφευκτα συνοδεύεται από «στενή επαφή» έχει και τις συνέπειες της.

Είναι πλέον σαφές ότι το 95% των ιώσεων μεταδίδεται με τα σταγονίδια που εκσφενδονίζονται ακόμη και με την ομιλία, όταν τα άτομα βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, πολύ περισσότερο με άλλες εκδηλώσεις (τραγούδι, έντονες φωνές κλπ).

Προφανώς ο βήχας και το φτάρνισμα έχουν τον πρώτο λόγο. Το δε κάπνισμα βοηθά στη διατήρηση των σταγονιδίων στον αέρα για περισσότερο χρόνο.

Ποια άτομα όμως μεταδίδουν τους ιούς και πότε

Όλα τα άτομα που έχουν μολυνθεί από έναν ιό, τον μεταδίδουν σ’ όλα τα άτομα με τα οποία έρχονται σε επαφή.
Όμως, η περίοδος επώασης μιας ίωσης, δηλαδή πριν από την έναρξη των πρώτων συμπτωμάτων, είναι μια κατ’ εξοχήν περίοδος μετάδοσης των ιών.

Και τούτο για δύο συναφείς λόγους:

Πρώτον, γιατί τότε οι ιοί αποικίζουν το ανώτερο αναπνευστικό (μύτη, στόμα, φάρυγγας κλπ), όπου πολλαπλασιάζονται και διασπείρονται στο υπόλοιπο (κατώτερο) αναπνευστικό σύστημα (και όχι μόνο).

Δεύτερον, γιατί λόγω απουσίας συμπτωμάτων, τα άτομα που έχουν ήδη μολυνθεί, δεν λαμβάνουν κανένα προληπτικό μέτρο και ανεξέλεγκτα μεταδίδουν τους ιούς σε άλλα άτομα.

Άρα η μόλυνση και η μετάδοση των λοιμώξεων είναι αναπόφευκτη;

Και ναι και όχι. Ναι, γιατί με βάση τα παραπάνω, η μετάδοση δεν μπορεί να αναχαιτιστεί τελείως! Όχι, γιατί αν ακόμη και τώρα παρθούν κάποια προφυλακτικά μέτρα, η μετάδοση μπορεί να περιοριστεί!

Και ποια είναι αυτά τα μέτρα:

Ένα, αναγκαστικά ο περιορισμός των περιττών συναθροίσεων και δύο, η χρήση της μάσκας.

Εκτός από τη μετάδοση υπάρχει και η βαρύτητα της νόσησης

Εδώ σημαντικό ρόλο παίζουν τα εμβόλια.

Είναι πλήρως τεκμηριωμένο ότι ο εμβολιασμός ελαττώνει τη σοβαρότητα της εκδήλωσης της νόσου κι επί πλέον περιορίζει τη μετάδοση των ιών.

Και τα δύο βασίζονται στο γεγονός ότι τα αντισώματα, που έχουν παραχθεί από το εμβόλιο, επιτίθενται στον αντίστοιχο ιό ήδη από την εγκατάσταση του στον ρινικό βλεννογόνο.

Τέλος η εθελοντική απομόνωση των ατόμων, είτε γιατί έχουν έλθει σε στενή επαφή με ήδη πάσχοντα άτομα, είτε γιατί τα ίδια εμφανίζουν τα πρώτα συμπτώματα ίωσης, αποτελεί δυσάρεστο αλλά αναγκαίο μέτρο.

Όσοι κολλήσουν θα πρέπει να γνωρίζουν τι θα πρέπει να κάνουν και τι δεν θα πρέπει να κάνουν

• Θα πρέπει κατ’ εξοχήν να ξεκουραστούν, γιατί κάθε ίωση αποτελεί μια γενικευμένη νόσο, που απαιτεί ανάπαυση.
• Θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους και ν’ ακολουθήσουν τις οδηγίες του, ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά και τους υπερήλικες κι όσους πάσχουν από κάποιο άλλο σοβαρό νόσημα.
• Όχι για παράδειγμα, όλοι «προληπτικά» αντιβίωση.
• Ποτέ σύμπλεγμα βιταμινών. Ούτε καλό κάνουν, ούτε είναι τελείως αθώες.
• Ο βήχας, που απασχολεί και φοβίζει όλους, δεν είναι νόσος αλλά πολύτιμο αντανακλαστικό. Άρα ούτε τα αντιβηχικά είναι χρήσιμα, τα δε βλεννολυτικά είναι αμφίβολης χρησιμότητας. Και το σίγουρο είναι ότι ο βήχας «φεύγει τελευταίος». Άρα μην μας ανησυχεί γιατί παρατείνεται…
• Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό: Το πλύσιμο των χεριών με νερό και σαπούνι, πριν και μετά από κάθε χρήση τους (τουαλέτα, φαγητό κλπ) αποτελεί θεμελιακό μέτρο δημόσιας υγείας και δεν το αντικαθιστούν τα αμφίβολής χρησιμότητας και σίγουρης τοξικότητας για το δέρμα, αντισηπτικά διαλύματα.

Η χρήση φαρμάκων θα πρέπει να γίνεται αποκλειστικά μετά από συνταγογράφηση ιατρού και με βάση όχι μόνο τη διάγνωση αλλά και τη σοβαρότητα της νόσου.

Άρα με βάση όλα τα παραπάνω, αν ακολουθήσουμε τις σωστές οδηγίες κι αποφύγουμε τους περιττούς (και καμιά φορά επικίνδυνους πειραματισμούς), περιορίζουμε την πιθανότητα ιογενούς λοίμωξης και κυρίως τη σοβαρότητα από τη νόσηση από αυτές!

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Υψηλότερη συχνότητα θανάτων μετά από λοίμωξη με Covid-19 σε ασθενείς με συγκεκριμένους γονοτύπους καταγράφει έρευνα.

Η επίπτωση στη ζωή της λοίμωξης COVID-19 από διαφορετικά στελέχη του ιού SARS-CoV-2 συσχετίζεται και με το γονιδιακό προφίλ του ασθενούς και ειδικότερα πολυμορφισμοί του γονιδίου της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), αναφέρει μελέτη.

Να θυμίσουμε πως ο δείκτης CRP είναι μεταξύ των καθιερωμένων εξετάσεων αίματος.

Η Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και ο ιατρός Πάνος Μαλανδράκης ανασκόπησαν τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature (The death rate of COVID-19 infection in different SARS-CoV-2 variants was related to C-reactive protein gene polymorphisms Scientific Reports, Nature.com).

Η τιμή της CRP σε ορό ασθενών με COVID-19 είναι ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης για τη βαρύτητα της λοίμωξης. Σε αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών φάνηκε μία συσχέτιση μεταξύ της τιμής της CRP του ορού και της γενετικής ποικιλομορφίας του γονιδίου της CRP.

Στη συγκεκριμένη έρευνα που διενεργήθηκε σε 4.330 ασθενείς χωρίς συννοσηρότητες, «πραγματοποιήθηκε γονοτυπική ανάλυση των πολυμορφισμών CRP rs1205 και rs1800947 σε 2023 θανόντες ασθενείς και 2307 ασθενείς που ανάρρωσαν μετά από νόσο COVID-19, χρησιμοποιώντας τεχνική αλυσιδωτής πολυμεράσης (PCR)», αναφέρουν οι ερευνητές.

Οι ασθενείς αυτοί νόσησαν από τα στελέχη άλφα, δέλτα και όμικρον ΒΑ.5.

Στη συχνότητα των συγκεκριμένων γονιδίων φάνηκε μία σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών που ανάρρωσαν και αυτών που πέθαναν μετά από λοίμωξη COVID-19, με αυτούς που φέρουν τους συγκεκριμένους γονοτύπους να έχουν υψηλότερη συχνότητα θανάτων.

Επιπρόσθετα, οι δύο προαναφερθέντες γονότυποι συσχετίστηκαν με αυξημένες τιμές CRP ορού, και κατ’ επέκταση με βαρύτερη μορφή της νόσου. Συμπερασματικά με βάση τα δεδομένα της μελέτης αυτής, υπήρχαν δεδομένα για αυξημένες τιμές CRP ορού σε ασθενείς που κατέληξαν από νόσο COVID-19 σε σχέση με όσους ανάρρωσαν, κάτι που δείχνει και τη σημαντικότητα του γονιδιακού προφίλ στην έκβαση της νόσησης από κορονοιό.

Πηγη: https://www.news4health.gr/