Ρυθμίσεις της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής για την παρένθετη μητρότητα.
FEK-2022-Tefxos B-05524-downloaded -20_10_2023
Αναθεώρηση των καταλόγων για τη θεραπεία σοβαρών ασθενειών της παρ. 2 του άρθρου 12 του ν. 3816/2010 (Α’ 6).
Όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας Ειδικών Κέντρων Μελανώματος και άλλων Καρκίνων του Δέρματος.
FEK-2023-Tefxos B-05882-downloaded -20_10_2023
13η ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ 2-12-2023 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πρόσκληση στην 13η Ημερίδα για την Εφηβεία
Με ιδιαίτερη χαρά σας προσκαλούμε στην 13η Ημερίδα για την Εφηβεία, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 2/12/2023 στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ).
Τα θέματα της 13ης Ημερίδας παρουσιάζονται από εξαίρετους ειδικούς επιστήμονες και αφορούν στην ενημέρωση σχετικά με την σεξουαλική υγεία των εφήβων, την αντισύλληψη, καθώς και την προφύλαξη από τους ιούς του AIDS (HIV) και των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV). Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στην χρήση ευφραντικών ουσιών καθώς και στα νέα φαινόμενα κοινωνικής συμπεριφοράς των εφήβων που απορρέουν από την επίδραση της συνεχούς χρήσης της κινητής τηλεφωνίας (phubbing, FOMO) στον νεανικό εγκέφαλο με τις πολλές νευροαναπτυξιακές ιδιαιτερότητες. Τα συστήματα ανταμοιβής και ευχαρίστησης καθώς και η επίδραση της μουσικής στον εφηβικό εγκέφαλο θα αναλυθούν με λεπτομέρεια.
Η 13η Ημερίδα για την Εφηβεία απευθύνεται σε ειδικούς παιδιάτρους, ειδικευόμενους παιδιατρικής, γενικούς ιατρούς και άλλους επαγγελματίες υγείας όπως επίσης σε εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, φοιτητές ιατρικής-ψυχολογίας-παιδαγωγικής αλλά και σε οποιονδήποτε επιστήμονα ασχολείται με τον έφηβο.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Μπορούν επίσης να παρακολουθήσουν και γονείς.
Επισυνάπτεται το λεπτομερές Πρόγραμμα και η Αφίσα.
Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής
Παπαδοπούλου Αναστασία
Η χορήγηση της ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με τη λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη με βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη όσον αφορά στην επιβίωση ελεύθερη μετάστασης στην κλινική μελέτη φάσης 3. Ακόμη και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη για μια ειδική ομάδα ασθενών για τους οποίους είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές.
Τα στοιχεία προκύπτουν από κλινική μελέτη φάσης 3 που δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England of Medicine από τους Stephen J. Freedland. Οι ερευνητές εστίασαν στη συγκριτική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας με ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με στέρηση ανδρογόνων. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ασθενείς με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι είχαν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, δηλαδή με χρόνο διπλασιασμού της τιμής του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) 9 μήνες ή λιγότερο. Τα στοιχεία παρουσιάζουν συνοπτικά οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Διευθυντής, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1: 1: 1 να λάβουν είτε ενζαλουταμίδη (160 mg) ημερησίως μαζί με λευπρολίδη κάθε 12 εβδομάδες (ομάδα συνδυασμού), είτε εικονικό φάρμακο συν λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη), είτε ενζαλουταμίδη χωρίς λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη). Το κύριο καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση, όπως προσδιορίστηκε από ανεξάρτητους αξιολογητές, στην ομάδα συνδυασμού σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε μόνο λευπρολίδη. Δευτερεύον καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση στην ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη σε σύγκριση με την ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη.
Αναλυτικά από τους 1068 ασθενείς:
Οι ασθενείς ήταν υπό παρακολούθηση κατά μέσο όρο για 60,7 μήνες.
Στα πέντε έτη παρακολούθησης, η επιβίωση χωρίς μετάσταση ήταν:
Οι ερευνητές διαπίστωσαν στο σκέλος της έρευνας για την επιβίωση χωρίς μετάσταση, ο συνδυασμός ενζαλουταμίδης και λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 58%, ενώ ακόμη και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 37%. Οι θεραπείες ήταν καλά ανεκτές και δεν καταγράφηκαν νέες τοξικότητες.
Πηγη: https://virus.com.gr/
Αιτήσεις θα μπορούν να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι γιατροί για τις εξετάσεις του Δεκεμβρίου 2023 από τις 21 Οκτωβρίου και έως τις 21 Νοεμβρίου. Η διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά μέσω πλατφόρμας.
Η εξεταστική περίοδος έχει οριστεί από τις 11 Δεκεμβρίου έως τις 9 Ιανουαρίου του 2024. Οι υποψήφιοι μπορούν να κάνουν αίτηση έως και τις 21 Νοεμβρίου στις 15:00, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Π.Ι.Σ.: www.pis.gr – ΑΙΤΗΣΕΙΣ).Μετά την 21η Νοεμβρίου, η ηλεκτρονική πλατφόρμα του Π.Ι.Σ. θα απενεργοποιηθεί και δεν θα μπορεί να δεχθεί καμία επιπλέον αίτηση ή/και δικαιολογητικά στις ή και δικαιολογητικά στις ήδη υπάρχουσες αιτήσεις για συμμετοχή στις εξετάσεις.
Πηγη: https://virus.com.gr/
Τα δεδομένα κλινικής έρευνας που αναμένεται να ανακοινωθούν έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα.
Σήμερα, 20 Οκτωβρίου, ξεκινάει το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παθολογικής Ογκολογίας (ESMO) στη Μαδρίτη και τα δεδομένα κλινικής έρευνας που αναμένεται να ανακοινωθούν έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα. Από τα δεδομένα που έχουν ήδη διαρρεύσει είναι προφανές ότι νέες θεραπευτικές δυνατότητες θα υπάρξουν σε μια σειρά νεοπλασιών. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) συνοψίζουν τα σημαντικότερα δεδομένα του Συνεδρίου.
Πιο συγκεκριμένα στο φετινό συνέδριο, έχει την τιμητική του ο καρκίνος του πνεύμονα. Θα παρουσιαστούν μια σειρά σημαντικών μελετών για την αντιμετώπιση της τοπικής νόσου αλλά και των ασθενών με μεταστατική νόσο που φέρουν συγκεκριμένες μεταλλάξεις. Κατ’ αρχήν για τους ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και τοπική νόσο που είναι δυνητικά εξαιρέσιμη (στάδια ΙΙ-ΙΙΙΒ) θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα δύο μεγάλων φάσης ΙΙΙ μελετών (ΚΕΥΝΟΤΕ-671 και Checkmate-77T) που εξετάζουν το όφελος της περιεγχειρητικής χορήγησης ανοσοθεραπείας (πεμπρολιζουμάμπης και νιβολουμάμπης αντίστοιχα) μαζί με προεγχειρητική χημειοθεραπεία σε αυτή την ομάδα ασθενών. Και στις δύο μελέτες η προσθήκη της ανοσοθεραπείας στη χημειοθεραπεία αυξάνει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την ανταπόκριση των ασθενών καθώς και τον χρόνο χωρίς υποτροπή της νόσου. Επιπλέον, στη μελέτη της πεμπρολιζουμάμπης διαπιστώθηκε και όφελος στην συνολική επιβίωση ενώ για την νιβολουμάμπη τα δεδομένα δεν είναι ακόμη ώριμα. Τα αποτελέσματα αυτά είναι συνηγορητικά ότι η περιεγχειρητική χορήγηση ανοσοθεραπείας με τη μορφή αντι-PD1 αντισωμάτων (πεμπρολιζουμάμπη ή νιβολουμάμπη) θα αποτελέσει τη νέα καθιερωμένη θεραπευτική πρακτική σε αυτό το στάδιο της νόσου.
Τα τελευταία χρόνια για μια σειρά από μεταλλάξεις που προάγουν την καρκινογένεση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα έχουν αναπτυχθεί στοχεύουσες θεραπείες με ιδιαίτερα σημαντικό όφελος επιβίωσης. Οι θεραπείες αυτές όμως ως τώρα έχουν βρει εφαρμογή μόνο σε ασθενείς με μεταστατική νόσο με την εξαίρεση του EGFR αναστολέα οσιμερτινίμπη που χρησιμοποιείται και ως επικουρική αγωγή σε ασθενείς με EGFR μεταλλάξεις που έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση της νόσου τους. Στο φετινό ESMO όμως θα ανακοινωθεί η μελέτη ALINA, όπου δοκιμάστηκε ο αναστολέας αλεκτινίμπη ως επικουρική αγωγή σε ασθενείς με χειρουργηθέντα μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (στάδια ΙΒ-ΙΙΙΑ) που έφεραν αναδιατάξεις στο γονίδιο ALK. Η μελέτη κατέδειξε ότι η εκλεκτική αναστολή του ALK υπερέχει σημαντικά της χημειοθεραπείας που ήταν η ως τώρα καθιερωμένη επικουρική αγωγή για αυτούς τους ασθενείς, μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 75%. Τα δεδομένα αυτά επίσης καταδεικνύουν την ανάγκη για μοριακό χαρακτηρισμό της νόσου ακόμη και των μη μεταστατικών ασθενών
Ιδιαίτερα σημαντικά όμως είναι και τα αποτελέσματα που θα ανακοινωθούν για τους ασθενείς με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα που φέρουν οδηγές μεταλλάξεις. Πλέον κατανοούμε ότι η εξαρχής χορήγηση μικρομοριακών αναστολέων που στοχεύουν εκλεκτικά αυτές τις μεταλλάξεις παρέχει μεγαλύτερο όφελος επιβίωσης στους ασθενείς έναντι της χορήγησης χημειοθεραπείας. Ήδη αυτό είχε αποδειχθεί για τους ασθενείς με μεταλλάξεις EGFR και ALK και μετά τις ανακοινώσεις στο φετινό ESMO αυτό αναμένεται να ισχύσει και για τους ασθενείς που φέρουν μεταλλάξεις στο γονίδιο RET και στο εξώνιο 20 του EGFR. Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη LIBRETTO-431 αποδεικνύει ότι ο αναστολέας του RET σελπρεκατινίμπη υπέρεχει του συνδυασμού χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας ως αρχική αντιμετώπιση της μεταστατικής νόσου των ασθενών που φέρουν αναδιατάξεις του γονίδιου RET. Αντίστοιχα, η μελέτη PAPILLON αποδεικνύει ότι η προσθήκη του αμφιειδικού αντισώματος αμιβαταμάμπη (αντι-EGFR και ΜΕΤ) στη χημειοθεραπεία αποτελεί την καλύτερη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με μεταλλάξεις στο εξώνιο 20 του EGFR.
Αλλαγές όμως αναμένονται μετά από αρκετά χρόνια και στην αρχική αντιμετώπιση των ασθενών με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που φέρουν μεταλλάξεις του EGFR. Ο τρίτης γενιάς μικρομοριακός αναστολέας οσιμερετινίμπη αποτελεί ως τώρα την καθιερωμένη αγωγή με σημαντικό όφελος στο χρόνο ως την υποτροπή της νόσου και τη συνολική επιβίωση. Η μελέτη MARIPOSA που θα ανακοινωθεί στην ολομέλεια του συνεδρίου καταδεικνύει ότι ο συνδυασμός της αμιβαταμάμπης (αντι-EGFR και ΜΕΤ αμφι-ειδικό αντίσωμα) και του EGFR αναστολέα λαζερτινίμπης υπερέχει της οσιμερτινίμπης στον χρόνο ως την υποτροπή της νόσου. Ο συνδυασμός βέβαια συνδέεται με μεγαλύτερο ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών και τα αποτελέσματα ασφαλείας αναμένονται με ενδιαφέρον για να καθορισθεί αν και για ποιους ασθενείς μπορεί να αποτελέσει την νέα καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή.
Αναφορικά με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, εδώ και τριάντα χρόνια, η καθιερωμένη αγωγή της τοπικά προχωρημένης νόσου περιλαμβάνει τη συνδυασμένη ταυτόχρονη χημειοακτινοθεραπεία με τη χρήση σισπλατίνης. Στο φετινό ESMO όμως ανακοινώνονται δύο σημαντικές μελέτες που αναμένεται να αλλάξουν την πρακτική μας. Η πρώτη μελέτη (INTERLACE) δοκίμασε τη χρήση εισαγωγικής χημειοθεραπείας με 6 εβδομαδιαίες εγχύσεις πακλιταξέλης και κραμποπλατίνης πριν από την χημειοακτινοθεραπεία, αποδεικνύοντας σημαντική αύξηση τόσο στον χρόνο ως την υποτροπή της νόσου όσο και στη συνολική επιβίωση. Ο καρκίνος τραχήλου της μήτρας εμφανίζει ιδιαίτερα υψηλή επίπτωση σε χώρες με χαμηλό βαθμό οικονομικής ανάπτυξης όπου η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες είναι περιορισμένη. Επομένως, είναι σημαντικό ότι η μελέτη INTERLACE συμπεριέλαβε ασθενείς από τέτοιες χώρες καταδεικνύοντας ότι η εισαγωγική θεραπεία είναι εύκολα εφικτή και μπορεί να προσφέρει σημαντικό όφελος επιβίωσης σε πληθυσμούς που πραγματικά έχουν ανάγκη νέες και απλές θεραπευτικές πρακτικές.
Η δεύτερη μελέτη που αλλάζει τα δεδομένα στον τοπικά προχωρημένο καρκίνο τραχήλου της μήτρας είναι η KEYNOTE-A18 που απέδειξε ότι η προσθήκη του αντι-PD1 αντισώματος πεμπρολιζουμάμπη στη χημειοακτινοθεραπεία και ως ακολούθως θεραπεία συντήρησης αυξάνει σημαντικά το χρόνο ως την υποτροπή της νόσου. Παρότι προηγούμενες μελέτες που εξέταζαν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας στον τοπικά προχωρημένο καρκίνο τραχήλου της μήτρας δεν είχαν αποδώσει θετικά αποτελέσματα, η ΚΕΥΝΟΤΕ-Α18 θέτει το συνδυασμό πεμπρολιζουμάμπης και χημειοακτινοθεραπείας ως την προτιμητέα θεραπευτική επιλογή. Θα πρέπει να τονιστεί ότι για τη συγκεκριμένη μελέτη, η Θεραπευτική Κλινική αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα σε παγκόσμιο επίπεδο προσφέροντας τη δυνατότητα σε αρκετές ασθενείς στην Ελλάδα να λάβουν καινοτόμες θεραπείες.
Σημαντικές εξελίξεις θα υπάρξουν όμως και στα νεοπλάσματα του ουροποιογεννητικού συστήματος. Καταρχήν, για τον καρκίνο ουροδόχου κύστης ήταν κοινή πεποίθηση ότι η χημειοθεραπεία με βάση τη σισπλατίνη αποτελεί την καλύτερη αρχική θεραπευτική επιλογή για όσους ασθενείς έχουν μεταστατική νόσο. Μια νέα μελέτη, η EV-302/KEYNOTE-A39 έρχεται να ταράξει τα νερά αποδεικνύοντας ότι σε αυτούς τους ασθενείς ένας συνδυασμός στοχευουσών θεραπειών υπερέχει κατά πολύ της χημειοθεραπείας. Πιο συγκεκριμένα, ο συνδυασμός της ενφορτουμάμπης βεντοϊτίνης (συζευγμένου με χημειοθεραπεία αντισώματος έναντι της Νεκτίνης-4) με τον ανοσοθεραπευτικό παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη σχεδόν διπλασίασε την επιβίωση των ασθενών έναντι της χρήσης χημειοθεραπείας. Είναι δεδομένα ότι ο συνδυασμός αυτός θα αποτελέσει μια νέα θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο. Παράλληλα όμως, θα ανακοινωθεί για τον ίδιο πληθυσμό ασθενών και η μελέτη CheckMate 901 που εξέτασε το όφελος από το συνδυασμό χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα και ανοσοθεραπείας (νιβολουμάμπη). Για πρώτη φορά ένας τέτοιος συνδυασμός αποδεικνύει όφελος επιβίωσης ως αρχική θεραπεία των ασθενών με μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο. Επομένως, για ένα νεόπλασμα που τα προηγούμενα χρόνια οι θεραπευτικές επιλογές περιορίζονταν στην χημειοθεραπεία, πλέον υπάρχουν εναλλακτικές θεραπευτικές δυνατότητες και παράγοντες όπως αναδυόμενοι βιοδείκτες και το προφίλ ασφαλείας των φαρμάκων θα καθορίσουν τη βέλτιστη αντιμετώπιση των ασθενών.
Τέλος για τον καρκίνο του προστάτη, διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια για τους ασθενείς με μεταστατική ευνουχοάντοχη νόσο. Μεταξύ αυτών, η θεραπεία με το ραδιοφάρμακο Lu177-PSMA που στοχεύει τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη που εκφράζουν ισχυρά την διαμεμβρανική πρωτεΐνη PSMA έχει λάβει ήδη έγκριση για ασθενείς που έχουν λάβει και νεότερα ορμονικά φάρμακα και χημειοθεραπεία. Η μελέτη PSMAfore που θα ανακοινωθεί στο ESMO αποδεικνύει όμως ότι η στόχευση του PSMA έχει θέσει σε πιο πρώιμα στάδια της νόσου. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς που είχαν θετική έκφραση PSMA με βάση το διαγνωστικό PSMA PET/CT και είχαν υποτροπιάσει μετά από χρήση νεότερου ορμονικού φαρμάκου, το Lu-PSMA μείωσε κατά 60% την πιθανότητα υποτροπής έναντι της χρήσης εναλλακτικής ορμονικής θεραπείας. Μάλιστα, σε αυτόν τον πληθυσμό των ασθενών, οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τη θεραπεία ήταν σε χαμηλό ποσοστό.
Τα μηνύματα λοιπόν που έρχονται από το ευρωπαϊκό συνέδριο ογκολογίας είναι αισιόδοξα. Οι θεραπευτικές δυνατότητες στην Ογκολογία βελτιώνονται διαρκώς με στόχο όχι μόνο της αύξηση της επιβίωσης των ασθενών αλλά και τη διασφάλιση της βέλτιστης δυνατής ποιότητας ζωής.
Πηγη: https://www.iatronet.gr
ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ, αναφορικά με την εφαρμογή, από την ΗΔΙΚΑ υπουργικής απόφασης, για την υλοποίηση μέτρων ελέγχου της συνταγογράφησης και εκτέλεσης εργαστηριακών εξετάσεων (υπ΄αρ. ΕΑΛΕ/Γ.Π. 43167/01.09.2022 ΦΕΚ Β΄4630).
Στην επιλογή του ασθενούς είναι εάν επιθυμεί να διενεργήσει την υπερβάλλουσα – εκτός πρωτοκόλλου – εξέταση με ιδιωτική χρέωση, αφού επανεκδοθεί νέο παραπεμπτικό χωρίς τη συγκεκριμένη εξέταση.
Εάν παραμείνει στην συνταγογράφηση η εκτός πρωτοκόλλου εξέταση, τότε όλες οι αναγραφόμενες εξετάσεις, διενεργούνται σε δημόσιες δομές.
https://www.eopyy.gov.gr/article/3e20071a-7619-42f7-b57b-b8dd5522b0c7
Ένα βήμα πριν την ένταξη στη συνταγογράφηση, για άτομα που πληρούν αυστηρώς συγκεκριμένα κριτήρια, είναι φάρμακο για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Την ίδια στιγμή, στοιχεία δείχνουν τη γενετική προδιάθεση της παχυσαρκίας και του υπέρβαρου, ενώ ειδικοί επισημαίνουν τη σημασία καταπολέμησης τους στίγματος.
Ηπεριοχή της Ευρώπης, αλλά ιδίως η δική μας γωνιά στο χάρτη μαστίζεται από υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας, με πιο ανησυχητικά εκείνα που αφορούν την παιδική παχυσαρκία.
Είναι ενδεικτικό πως σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο εκπαιδευτικού τριημέρου που διοργάνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) για δημοσιογράφους από την Ελλάδα και χώρες της ανατολικής Ευρώπης από το 1975 έως το 2016 τα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας στην ευρωπαϊκή επικράτεια έχουν πενταπλασιαστεί!
Η παχυσαρκία είναι μια περίπλοκη πολυπαραγοντική νόσο, που συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για πολλές μη μεταδιδόμενους νόσους. Να θυμίσουμε πως η εν λόγω κατηγορία νοσημάτων (καρκίνος, καρδιαγγειακά κλπ) ευθύνονται για το 83% των θανάτων στη χώρα μας! Υπερβαρότητα και παχυσαρκία είναι ο τέταρτος πιο συχνό παράγοντας κινδύνου μεταξύ των μη μεταδιδόμενο νοσημάτων, μετά την υπέρταση, την κακή διατροφή και το κάπνισμα.
Σήμερα στη χώρα μας εκτιμάται ότι το 37.6% ζει με υπέρβαρο και το 32.1% ζει με την παχυσαρκία, σύμφωνα με τη μελέτη ΕΜΕΝΟ. Τα στοιχεία του ΠΟΥ συμφωνούν υπολογίζοντας πως πάνω από το 60% των ενηλίκων ζουν με υπέρβαρο και παχυσαρκία.
Μαζί με την Κύπρο διαθέτουμε από τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, όχι μόνο στους ενήλικες αλλά και στα παιδιά. Βάσει των στοιχείων του ΠΟΥ, στην Ελλάδα το 13,9% των παιδιών έως 5 ετών ζουν με την παχυσαρκία και την υπερβαρότητα, το ποσοστό εκτινάσσεται στο 41% στις ηλικίες 5 έως 9 ετών, για υποχωρήσει κάπως, στο 35,3% στις ηλικίες 10 έως 19 ετών.
Όπως εξήγησε στο πλαίσιο της εκδήλωσης του ΠΟΥ, η Γιούλη Αργυρακοπούλου, Παθολόγος- Διαβητολόγος, εκ μέρους της Ελληνικής Εταιρείας Παχυσαρκίας, οι λόγοι ποικίλουν και σχετίζονται και με τη διατροφή, αλλά και με την απουσίας φυσικής δραστηριότητας, αλλά κυρίως κληρονομικότητας. Εξέφρασε δε ανησυχία για τα υψηλά ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, ιδίως αν αυτή η εικόνα μεταφερθεί και στην ενήλικη ζωή.
Σύμφωνα με μελέτες, εκτιμάται, όμως, ότι το 70% της παχυσαρκίας σχετίζεται με γενετικούς παράγοντες, σημείωσε η κα Αργυρακοπούλου. Αλλά πρόσθεσε πως, μεταξύ άλλων, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια παρέμβασης, βελτιώνοντας τη διατροφή και τα επίπεδα άσκησης.
Μάλιστα, εκτιμάται ότι σε 3 στις 4 οικογένειες, τουλάχιστον ένας από τους 2 γονείς υποφέρει από παχυσαρκία ή υπερβαρότητα, ενώ σε 1 στις 4 το ζήτημα αφορά και στους δύο γονείς!
Κόντρα δε, στη μεσογειακή διατροφή, από την οποία φέρεται πως έχουμε αποκλίνει σημαντικά, τα παιδιά στη χώρα δεν καταναλώνουν λαχανικά και φρούτα. Βάσει της έκθεσης του ΠΟΥ για την παχυσαρκία (2022), η κατανάλωση φρούτων στις ηλικίες 6 έως 9 ετών είναι στο 37% και των λαχανικών 18%! Στην Πορτογαλία, είναι στο 63% και το 57%, αντίστοιχα, ενώ στην Ιρλανδία 61% και 45% και στη Δανία 60% και 57%.
Αν και ουδείς αμφισβητεί τις πιθανές σοβαρές επιπτώσεις της παχυσαρκίας, αυτό που όλο και περισσότερο αναδεικνύεται από τους επιστήμονες είναι η ανάγκη να καταπολεμηθεί το στίγμα που συνοδεύει τα άτομα που επηρεάζονται.
«Αν ένα πράγμα χρειάζεται να τονίσουμε είναι πως δεν μιλάμε για παχύσαρκα ή υπέρβαρα άτομα, αλλά άτομα που ζουν με παχυσαρκία ή με υπέρβαρο», τόνισε η κα Αργυρακοπούλου, υπογραμμίζοντας πως το ποσοστό επίδρασης του γενετικού προφίλ είναι υψηλό, βάζοντας το παχύσαρκο άτομο εξαρχής σε μειονεκτική θέση στην προσπάθεια διαχείρισης του βάρους του.
Ωστόσο, υπάρχει περιθώριο παρέμβασης, στο επίπεδο της διατροφής και της άσκησης, διευκρίνισε η γιατρός.
«Ακόμα και μικρή απώλεια βάρους μπορεί να κάνει τη διαφορά και να βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση σε διάφορους τομείς», όπως τα επίπεδα της χοληστερόλης και σακχάρου, που οδηγούν σε καρδιαγγειακές παθήσεις και σε διαβήτη.
Στην προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξουν οι κατευθυντήριες οδηγίες για την παχυσαρκία, οι οποίες σύμφωνα με την κα Αργυρακοπούλου, αναμένεται να είναι έτοιμες σε περίπου ένα χρόνο.
Για όσους και όσες, οι παραπάνω προσεγγίσεις δεν έχουν καταφέρει να αναστρέψουν την κατάσταση ή και η υγεία τους είναι επιβαρυμένη από σοβαρά συνοδά νοσήματα, υπάρχουν λύσεις μέσω πιο δραστικών παρεμβάσεων, όπως οι επεμβάσεις βαριατρικής και η θεραπευτική αγωγή.
O Joao Joaquim Rodrigues da Silva Breda, επικεφαλής του Γραφείου Ποιότητας του ΠΟΥ στην Αθήνα, σημείωσε πως αν και είναι σημαντικό ότι υπάρχουν φάρμακα και επεμβατικές προσεγγίσεις, το πρόβλημα είναι κυρίως κοινωνικοοικονομικό. Οι πιο δραστικές λύσεις θα πρέπει να αποτελούν το τέλος της διαδρομής, όταν οι παρεμβάσεις σε επίπεδο πρόληψης και βελτίωσης της διατροφής και των συνθηκών, της αντιμετώπισης των ανισοτήτων έχουν εκπληρωθεί, σημείωσε.
Σύμφωνα με την κα Αργυρακοπούλου, τα φάρμακα που έχουν αναπτυχθεί μπορούν να βοηθήσουν ένα ποσοστό ασθενών. «Η πείνα είναι το σύμπτωμα του προβλήματος και άρα η μεγαλύτερη κατανάλωση φαγητού είναι αποτέλεσμα του συμπτώματος», εξήγησε η γιατρός, διευκρινίζοντας που παρεμβαίνουν τα φάρμακα.
Ωστόσο, μέχρι τώρα αυτό το σημαντικό εργαλείο παραμένει ανεκμετάλλευτο, μακριά από τους ασθενείς που το έχουν ανάγκη, αφού τα εν λόγω φάρμακα, αν και διατίθενται στη χώρα μας με συνταγή γιατρού, δεν αποζημιώνονται, ενταγμένα στην κατηγορία… lifestyle, εντείνοντας τις παρερμηνείες που ενισχύουν το στίγμα.
Αυτό αναμένεται να αλλάξει για συγκεκριμένους ασθενείς, καθώς συνταγές με λιραγλουτίδη, θα μπορούν σύντομα να εκτελεστούν στα φαρμακεία, ενεργοποιώντας τη δυνατότητα στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης. Βέβαια 10 μήνες μετά την ένταξη του σκευάσματος στη θετική λίστα, τον κατάλογο με τα φάρμακα που αποζημιώνονται…
Ειδικότερα, έμμεση ενημέρωση για την άμεση διάθεση του σκευάσματος μέσω των ιδιωτικών φαρμακείων αποτέλεσε ενημέρωση του ΕΟΠΥΥ στους φαρμακοποιούς στις αρχές του μήνα. Σύμφωνα με αυτή, η λιραγλουτίδη θα αποζημιώνεται μόνο για ασθενείς ηλικίας 18-74 ετών με Δείκτη Μάζας Σώματος άνω του 40 (παχυσαρκία) και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο (στεφανιαία νόσο ή περιφερική αγγειοπάθεια λόγω αθηρωμάτωσης, χωρίς συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας IV κατά NYHA) ή/και υπνική άπνοια για την οποία απαιτείται χρήση μάσκας CPAP.
Επιπλέον θα απαιτείται προέγκριση μετά από αξιολόγηση στο Σύστημα Ηλεκτρονικής Προέγκρισης Φαρμάκων Θετικού Καταλόγου του ΑΥΣ πριν την έναρξη της αγωγής, μετά από 12 εβδομάδες (ενώ λαμβάνουν δόση των 3 mg/ημέρα, που αποτελεί το στάδιο ελέγχου ανταπόκρισης θεραπείας) και στο 1 έτος.
Η θεραπεία θα διακόπτεται αν δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, που ορίζεται ως αποτυχία απώλειας τουλάχιστον 5% του αρχικού σωματικού βάρους μετά από τις 12 εβδομάδες και τουλάχιστον 10% του αρχικού σωματικού βάρους στο 1 έτος.
Προέγκριση και η επανέγκριση της αποζημίωσης θα προέρχεται από ιατρεία παχυσαρκίας δημοσίων ή ιδιωτικών νοσοκομείων.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Διεθνής επιστημονική διάσκεψη με θέμα την «Προετοιμασία για την καταπολέμηση των πανδημιών στην Ευρώπη» μετά την κρίση του Covid-19 πραγματοποιείται στη Γαλλία υπό την αιγίδα του Επιστημονικού Κέντρου του Μονακό (CSM), όπου παρών θα είναι και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος.
Όπως, μεταξύ άλλων, αναφέρει ο πρόεδρος του CSM, Πατρίκ Ραμπάλ η διάσκεψη «θα υποδεχθεί τα μέλη του Global Virus Network (GVN), το οποίο διαθέτει 40 κέντρα σε όλο τον κόσμο. Αυτοί οι επιστήμονες προέρχονται από όλες τις ηπείρους, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως τις ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ασίας, της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Αυστραλίας. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο δίκτυο ιολόγων. Αυτή η συνάντηση είναι ακόμη πιο σημαντική καθώς είναι η πρώτη ετήσια συνάντηση του GVN μετά την πανδημία. Ο πρίγκιπας Αλβέρτος Β΄ θα μας τιμήσει με την παρουσία του αύριο το απόγευμα κατά τη διάρκεια συνόδου όπου θα υποδεχθούμε τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, που αποκαλείται και Πράσινος Πατριάρχης, του οποίου οι θέσεις υπέρ της γενικής πρόσβασης στον εμβολιασμό είχαν επισημανθεί. Θα μιλήσουν αρκετοί αξιωματούχοι του ΠΟΥ, κυρίως του διευθυντή για την περιοχή της Ευρώπης, Δρα. Χανς Κλούγκε».
Πηγη: https://www.news4health.gr/
