Κατηγορία: Ενημέρωση

Την αναγκαιότητα εμβολιασμού με το νέο επικαιροποιημένο εμβόλιο έναντι του κορονοϊού, προσαρμοσμένο στο στέλεχος ΧΒΒ.1.5 επισημαίνει ο παθολόγος Γιώργος Παππάς. Πληθώρα επιχειρημάτων απαριθμεί ο γιατρός υπέρ της θωράκισης του οργανισμού έναντι του κορονοϊού SARS-CoV-2.

Στόχος είναι να διακοπεί η αλυσίδα μετάδοσης του ιού που βρίσκεται σε έξαρση  αφού καθημερινά δηλώνονται στην Ελλάδα, σύμφωνα με την επίσημη έκθεση του ΕΟΔΥ, σχεδόν 4.000 κρούσματα, αυξημένος αριθμός όπως μπορεί οποιασδήποτε να αντιληφθεί από τον περίγυρώ του. Με νόημα ο παθολόγος τονίζει σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ένα ακόμη γνωστό ημερολόγιο κορονοϊού , ότι «κάθε εβδομάδα συνεχίζουμε να έχουμε σχεδόν 50 θανάτους– κάθε εβδομάδα πέφτει ένα λεωοφορείο στο γκρεμό, και κάποιοι απλά το δικαιολογούν επειδή “ήταν εκδρομικό των ΚΑΠΗ, ηλικιωμένους είχε, τι πειράζει». Ανησυχητικό είναι πως τον Οκτώβριο «ο ένας στους 10 που διασωληνώθηκαν ήταν κάτω των 60 ετών». Δεν μόνο λοιπόν οι ηλικιωμένοι,  όσοι νοσούν  κινδυνεύουν να εμφανίσουν καρδιαγγειακά, νευρολογικά, ενδοκρινολογικά, αυτοάνοσα προβλήματα. Δεν είναι αμελητέο το σύνδρομο long covid, που έχει ως αποτέλεσμα μια ατέλειωτη λίστα νέων και ενεργών ατόμων που έπαψαν να είναι λειτουργικοί και συνεχίζουν να μην είναι.

Τα οφέλη του εμβολιασμού

Μέσα από τον εμβολιασμό  προστατευόμαστε από σοβαρή νόσο, την  ανάγκη νοσηλείας και τον θάνατο και καλυπτόμαστε από τα  ευρέως μεταδιδόμενα στελέχη σαν το BA.2.86, XBB.1.5, καθώς τα παράξενα ΒΑ.2.86, τα επονομαζόμενα και pirola.  Όσο για τις όποιες παρενέργειες υπήρξε πολύ ηπιότερη της τυπικής μυοκαρδίτιδας, σαν αυτής που προκαλεί ο ίδιος ο κορονοϊός.  Στην Ελλάδα μόλις το 26% των άνω των 60 ετών έκαναν 4η δόση, ενώ το 87% της Δανίας, το 78% της Ιρλανδίας, το 75% της Σουηδίας και της Πορτογαλίας, το 74% του Βελγίου, το 71% της Ολλανδίας, το 69% της Φινλανδίας, το 61% της Ισπανίας. «Είναι ενθαρρυντικό το ξεκίνημα της χορήγησης της νέας επικαιροποιημένης δόσης του εμβολίου; Ναι, αν και μπορεί απλά να εμβολιάζονται οι υγειονομικοί και οι οικογένειές τους- κάτι θα ξέρουν κι αυτοί…» σχολίασε ο κ. Παπάς χαρακτηριστικά.

Εμπιστοσύνη στην επιστήμη

Αναφορικά με την  ασφάλεια των εμβολίων ο γιατρός εξηγεί πως «η πλατφόρμα των mRNA εμβολίων μπορεί να έμοιαζε νέα, αλλά ήταν στην πραγματικότητα μια μακρά συσσώρευση μικρότερων επιστημονικών παρατηρήσεων, απογοητεύσεων και επιτυχιών της βασικής έρευνας. Ετρεχε η επιστήμη όλα αυτά τα χρόνια, έξω από το οπτικό πεδίο του ευρύτερου κοινού (και συνεχίζει να τρέχει)». Ως παράδειγμα ο κ. Παπάς φέρνει τους επιστήμονες Kariko, Sahin, Tureci , οι οποίοι έξι χρόνια πριν την πανδημία, συζητούν για τη τεχνολογία των mRNA εμβολίων, πώς ξεκίνησε, πού κόλλησε, ποιες προοπτικές μπορεί να είχε/ έχει, ποια προβλήματα να λύσει. «45 χρόνια πριν, η επιστήμη αναζητούσε τότε τρόπους να μεταφέρει την πληροφορία. Μεσολάβησε ατέλειωτη έρευνα στο πώς θα γίνει αυτό το mRNA ανθεκτικό μέσα στο κύτταρο, απέναντι στους ανιχνευτές και τις πρωτεΐνες του οργανισμού που το βλέπουν και το καταστρέφουν- εκεί ήταν καταλυτική η επιμονή και η σοφία της Kariko και του Weissman, των δυο ανθρώπων που κέρδισαν το φετινό Nobel Ιατρικής» γράφει ο κ. Παπάς.

Ιδιαίτερη μνεία κάνει  στον Γρηγόρη Γρηγοριάδη, «τον άνθρωπο που εισήγαγε τα λιποσώματα ως οχήματα μεταφοράς φαρμάκων και εμβολίων (https://www.mdpi.com/1999-4923/8/2/19/htm ). Και να ακολουθήσουμε μια μακρά πορεία πειραμάτων, αποτυχιών, ευρημάτων, νικών, συνδυαστικής γνώσης». Άλλωστε, ο εμβολιασμός έως τώρα υπήρξε ασπίδα της δημόσιας υγείας βασίστηκε  έναντι ασθενειών όπως είναι η ευλογιά, η ιλαρά, ενώ και με το αντίστοιχο εμβόλιο για τον HPV μειώθηκαν τα ποσοστά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.  Άξιο λόγου είναι πως ο γιατρός στο κείμενό του σημειώνει ότι δεν έχει/ είχε σχέσεις, όποιας μορφής, με φαρμακευτικές εταιρείες που παράγουν ή προσπάθησαν να παράγουν εμβόλια για τον SARS-CoV-2, άλλα εμβόλια ή όποια σχετική αγωγή.  Ο ίδιος τονίζει πως εκφράζει  προσωπικές απόψεις.

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

91133-23 ΟΔΗΓΙΕΣ

 

 

 

 

Ρυθμίσεις της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής για την παρένθετη μητρότητα.

FEK-2022-Tefxos B-05524-downloaded -20_10_2023

 

 

 

 

Αναθεώρηση των καταλόγων για τη θεραπεία σοβαρών ασθενειών της παρ. 2 του άρθρου 12 του ν. 3816/2010 (Α’ 6).

 

b59142023-fek

 

 

 

 

Όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας Ειδικών Κέντρων Μελανώματος και άλλων Καρκίνων του Δέρματος.

FEK-2023-Tefxos B-05882-downloaded -20_10_2023

 

 

 

 

13η ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ 2-12-2023 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πρόσκληση στην 13η Ημερίδα για την Εφηβεία

 

Με ιδιαίτερη χαρά σας προσκαλούμε στην 13^η Ημερίδα για την Εφηβεία, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 2/12/2023 στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ).

 

Τα θέματα της 13^ης Ημερίδας παρουσιάζονται από εξαίρετους ειδικούς επιστήμονες και αφορούν στην ενημέρωση σχετικά με την σεξουαλική υγεία των εφήβων, την αντισύλληψη, καθώς και την προφύλαξη από τους ιούς του AIDS (HIV) και των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV). Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στην χρήση ευφραντικών ουσιών καθώς και στα νέα φαινόμενα κοινωνικής συμπεριφοράς των εφήβων που απορρέουν από την επίδραση της συνεχούς χρήσης της κινητής τηλεφωνίας (phubbing, FOMO) στον νεανικό εγκέφαλο με τις πολλές νευροαναπτυξιακές ιδιαιτερότητες. Τα συστήματα ανταμοιβής και ευχαρίστησης καθώς και η επίδραση της μουσικής στον εφηβικό εγκέφαλο θα αναλυθούν με λεπτομέρεια.

 

Η 13^η Ημερίδα για την Εφηβεία απευθύνεται σε ειδικούς παιδιάτρους, ειδικευόμενους παιδιατρικής, γενικούς ιατρούς και άλλους επαγγελματίες υγείας όπως επίσης σε εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, φοιτητές ιατρικής-ψυχολογίας-παιδαγωγικής αλλά και σε οποιονδήποτε επιστήμονα ασχολείται με τον έφηβο.

 

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Μπορούν επίσης να παρακολουθήσουν και γονείς.

 

Επισυνάπτεται το λεπτομερές Πρόγραμμα και η Αφίσα.

 

Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής

Παπαδοπούλου Αναστασία

Η χορήγηση της ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με τη λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη με βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη όσον αφορά στην επιβίωση ελεύθερη μετάστασης στην κλινική μελέτη φάσης 3. Ακόμη  και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη για μια ειδική ομάδα ασθενών για τους οποίους είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές.

Τα στοιχεία προκύπτουν από κλινική μελέτη φάσης 3 που δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England of Medicine από τους Stephen J. Freedland. Οι ερευνητές εστίασαν στη συγκριτική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας με ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με στέρηση ανδρογόνων. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ασθενείς με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι είχαν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, δηλαδή με χρόνο διπλασιασμού της τιμής του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) 9 μήνες ή λιγότερο. Τα στοιχεία παρουσιάζουν  συνοπτικά οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Διευθυντής, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας).

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1: 1: 1 να λάβουν είτε ενζαλουταμίδη (160 mg) ημερησίως μαζί με λευπρολίδη κάθε 12 εβδομάδες (ομάδα συνδυασμού), είτε εικονικό φάρμακο συν λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη), είτε ενζαλουταμίδη χωρίς λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη). Το κύριο καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση, όπως προσδιορίστηκε από ανεξάρτητους αξιολογητές, στην ομάδα συνδυασμού σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε μόνο λευπρολίδη. Δευτερεύον  καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση στην ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη σε σύγκριση με την ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη.

Αναλυτικά από τους  1068 ασθενείς:

• 355 έλαβαν την συνδυαστική θεραπεία,
• 358 μονοθεραπεία με λευπρολίδη και
• 355 μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη.

Οι ασθενείς ήταν υπό παρακολούθηση κατά μέσο όρο για 60,7 μήνες.

Ευρήματα

Στα πέντε έτη παρακολούθησης, η επιβίωση χωρίς μετάσταση ήταν:

• 87,3% στην ομάδα του συνδυασμού,
• 71,4% στην ομάδα της μονοθεραπείας με λευπρολίδη και
• 80,0% στην ομάδα της μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν στο σκέλος της έρευνας για την επιβίωση χωρίς μετάσταση,  ο συνδυασμός ενζαλουταμίδης  και λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 58%, ενώ ακόμη και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 37%. Οι θεραπείες ήταν καλά ανεκτές και δεν καταγράφηκαν νέες τοξικότητες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Αιτήσεις θα μπορούν να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι γιατροί για τις εξετάσεις του Δεκεμβρίου 2023 από τις 21 Οκτωβρίου και έως τις 21 Νοεμβρίου. Η διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά μέσω πλατφόρμας.

Η εξεταστική περίοδος  έχει οριστεί από τις 11 Δεκεμβρίου έως τις 9 Ιανουαρίου του 2024. Οι υποψήφιοι μπορούν να κάνουν αίτηση  έως και τις 21 Νοεμβρίου στις 15:00, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Π.Ι.Σ.: www.pis.gr – ΑΙΤΗΣΕΙΣ).Μετά την 21η Νοεμβρίου, η ηλεκτρονική πλατφόρμα του Π.Ι.Σ. θα απενεργοποιηθεί και δεν θα μπορεί να δεχθεί καμία επιπλέον αίτηση ή/και δικαιολογητικά στις ή και δικαιολογητικά στις ήδη υπάρχουσες αιτήσεις για συμμετοχή στις εξετάσεις.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τα δεδομένα κλινικής έρευνας που αναμένεται να ανακοινωθούν έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα.

 

Σήμερα, 20 Οκτωβρίου, ξεκινάει το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παθολογικής Ογκολογίας (ESMO) στη Μαδρίτη και τα δεδομένα κλινικής έρευνας που αναμένεται να ανακοινωθούν έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα. Από τα δεδομένα που έχουν ήδη διαρρεύσει είναι προφανές ότι νέες θεραπευτικές δυνατότητες θα υπάρξουν σε μια σειρά νεοπλασιών. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) συνοψίζουν τα σημαντικότερα δεδομένα του Συνεδρίου.

Πιο συγκεκριμένα στο φετινό συνέδριο, έχει την τιμητική του ο καρκίνος του πνεύμονα. Θα παρουσιαστούν μια σειρά σημαντικών μελετών για την αντιμετώπιση της τοπικής νόσου αλλά και των ασθενών με μεταστατική νόσο που φέρουν συγκεκριμένες μεταλλάξεις. Κατ’ αρχήν για τους ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και τοπική νόσο που είναι δυνητικά εξαιρέσιμη (στάδια ΙΙ-ΙΙΙΒ) θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα δύο μεγάλων φάσης ΙΙΙ μελετών (ΚΕΥΝΟΤΕ-671 και Checkmate-77T) που εξετάζουν το όφελος της περιεγχειρητικής χορήγησης ανοσοθεραπείας (πεμπρολιζουμάμπης και νιβολουμάμπης αντίστοιχα) μαζί με προεγχειρητική χημειοθεραπεία σε αυτή την ομάδα ασθενών. Και στις δύο μελέτες η προσθήκη της ανοσοθεραπείας στη χημειοθεραπεία αυξάνει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την ανταπόκριση των ασθενών καθώς και τον χρόνο χωρίς υποτροπή της νόσου. Επιπλέον, στη μελέτη της πεμπρολιζουμάμπης διαπιστώθηκε και όφελος στην συνολική επιβίωση ενώ για την νιβολουμάμπη τα δεδομένα δεν είναι ακόμη ώριμα. Τα αποτελέσματα αυτά είναι συνηγορητικά ότι η περιεγχειρητική χορήγηση ανοσοθεραπείας με τη μορφή αντι-PD1 αντισωμάτων (πεμπρολιζουμάμπη ή νιβολουμάμπη) θα αποτελέσει τη νέα καθιερωμένη θεραπευτική πρακτική σε αυτό το στάδιο της νόσου.

Τα τελευταία χρόνια για μια σειρά από μεταλλάξεις που προάγουν την καρκινογένεση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα έχουν αναπτυχθεί στοχεύουσες θεραπείες με ιδιαίτερα σημαντικό όφελος επιβίωσης. Οι θεραπείες αυτές όμως ως τώρα έχουν βρει εφαρμογή μόνο σε ασθενείς με μεταστατική νόσο με την εξαίρεση του EGFR αναστολέα οσιμερτινίμπη που χρησιμοποιείται και ως επικουρική αγωγή σε ασθενείς με EGFR μεταλλάξεις που έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση της νόσου τους. Στο φετινό ESMO όμως θα ανακοινωθεί η μελέτη ALINA, όπου δοκιμάστηκε ο αναστολέας αλεκτινίμπη ως επικουρική αγωγή σε ασθενείς με χειρουργηθέντα μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (στάδια ΙΒ-ΙΙΙΑ) που έφεραν αναδιατάξεις στο γονίδιο ALK. Η μελέτη κατέδειξε ότι η εκλεκτική αναστολή του ALK υπερέχει σημαντικά της χημειοθεραπείας που ήταν η ως τώρα καθιερωμένη επικουρική αγωγή για αυτούς τους ασθενείς, μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 75%. Τα δεδομένα αυτά επίσης καταδεικνύουν την ανάγκη για μοριακό χαρακτηρισμό της νόσου ακόμη και των μη μεταστατικών ασθενών

Ιδιαίτερα σημαντικά όμως είναι και τα αποτελέσματα που θα ανακοινωθούν για τους ασθενείς με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα που φέρουν οδηγές μεταλλάξεις. Πλέον κατανοούμε ότι η εξαρχής χορήγηση μικρομοριακών αναστολέων που στοχεύουν εκλεκτικά αυτές τις μεταλλάξεις παρέχει μεγαλύτερο όφελος επιβίωσης στους ασθενείς έναντι της χορήγησης χημειοθεραπείας. Ήδη αυτό είχε αποδειχθεί για τους ασθενείς με μεταλλάξεις EGFR και ALK και μετά τις ανακοινώσεις στο φετινό ESMO αυτό αναμένεται να ισχύσει και για τους ασθενείς που φέρουν μεταλλάξεις στο γονίδιο RET και στο εξώνιο 20 του EGFR. Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη LIBRETTO-431 αποδεικνύει ότι ο αναστολέας του RET σελπρεκατινίμπη υπέρεχει του συνδυασμού χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας ως αρχική αντιμετώπιση της μεταστατικής νόσου των ασθενών που φέρουν αναδιατάξεις του γονίδιου RET. Αντίστοιχα, η μελέτη PAPILLON αποδεικνύει ότι η προσθήκη του αμφιειδικού αντισώματος αμιβαταμάμπη (αντι-EGFR και ΜΕΤ) στη χημειοθεραπεία αποτελεί την καλύτερη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με μεταλλάξεις στο εξώνιο 20 του EGFR.

Αλλαγές όμως αναμένονται μετά από αρκετά χρόνια και στην αρχική αντιμετώπιση των ασθενών με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που φέρουν μεταλλάξεις του EGFR. Ο τρίτης γενιάς μικρομοριακός αναστολέας οσιμερετινίμπη αποτελεί ως τώρα την καθιερωμένη αγωγή με σημαντικό όφελος στο χρόνο ως την υποτροπή της νόσου και τη συνολική επιβίωση. Η μελέτη MARIPOSA που θα ανακοινωθεί στην ολομέλεια του συνεδρίου καταδεικνύει ότι ο συνδυασμός της αμιβαταμάμπης (αντι-EGFR και ΜΕΤ αμφι-ειδικό αντίσωμα) και του EGFR αναστολέα λαζερτινίμπης υπερέχει της οσιμερτινίμπης στον χρόνο ως την υποτροπή της νόσου. Ο συνδυασμός βέβαια συνδέεται με μεγαλύτερο ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών και τα αποτελέσματα ασφαλείας αναμένονται με ενδιαφέρον για να καθορισθεί αν και για ποιους ασθενείς μπορεί να αποτελέσει την νέα καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή.

Αναφορικά με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, εδώ και τριάντα χρόνια, η καθιερωμένη αγωγή της τοπικά προχωρημένης νόσου περιλαμβάνει τη συνδυασμένη ταυτόχρονη χημειοακτινοθεραπεία με τη χρήση σισπλατίνης. Στο φετινό ESMO όμως ανακοινώνονται δύο σημαντικές μελέτες που αναμένεται να αλλάξουν την πρακτική μας. Η πρώτη μελέτη (INTERLACE) δοκίμασε τη χρήση εισαγωγικής χημειοθεραπείας με 6 εβδομαδιαίες εγχύσεις πακλιταξέλης και κραμποπλατίνης πριν από την χημειοακτινοθεραπεία, αποδεικνύοντας σημαντική αύξηση τόσο στον χρόνο ως την υποτροπή της νόσου όσο και στη συνολική επιβίωση. Ο καρκίνος τραχήλου της μήτρας εμφανίζει ιδιαίτερα υψηλή επίπτωση σε χώρες με χαμηλό βαθμό οικονομικής ανάπτυξης όπου η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες είναι περιορισμένη. Επομένως, είναι σημαντικό ότι η μελέτη INTERLACE συμπεριέλαβε ασθενείς από τέτοιες χώρες καταδεικνύοντας ότι η εισαγωγική θεραπεία είναι εύκολα εφικτή και μπορεί να προσφέρει σημαντικό όφελος επιβίωσης σε πληθυσμούς που πραγματικά έχουν ανάγκη νέες και απλές θεραπευτικές πρακτικές.

Η δεύτερη μελέτη που αλλάζει τα δεδομένα στον τοπικά προχωρημένο καρκίνο τραχήλου της μήτρας είναι η KEYNOTE-A18 που απέδειξε ότι η προσθήκη του αντι-PD1 αντισώματος πεμπρολιζουμάμπη στη χημειοακτινοθεραπεία και ως ακολούθως θεραπεία συντήρησης αυξάνει σημαντικά το χρόνο ως την υποτροπή της νόσου. Παρότι προηγούμενες μελέτες που εξέταζαν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας στον τοπικά προχωρημένο καρκίνο τραχήλου της μήτρας δεν είχαν αποδώσει θετικά αποτελέσματα, η ΚΕΥΝΟΤΕ-Α18 θέτει το συνδυασμό πεμπρολιζουμάμπης και χημειοακτινοθεραπείας ως την προτιμητέα θεραπευτική επιλογή. Θα πρέπει να τονιστεί ότι για τη συγκεκριμένη μελέτη, η Θεραπευτική Κλινική αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα σε παγκόσμιο επίπεδο προσφέροντας τη δυνατότητα σε αρκετές ασθενείς στην Ελλάδα να λάβουν καινοτόμες θεραπείες.

Σημαντικές εξελίξεις θα υπάρξουν όμως και στα νεοπλάσματα του ουροποιογεννητικού συστήματος. Καταρχήν, για τον καρκίνο ουροδόχου κύστης ήταν κοινή πεποίθηση ότι η χημειοθεραπεία με βάση τη σισπλατίνη αποτελεί την καλύτερη αρχική θεραπευτική επιλογή για όσους ασθενείς έχουν μεταστατική νόσο. Μια νέα μελέτη, η EV-302/KEYNOTE-A39 έρχεται να ταράξει τα νερά αποδεικνύοντας ότι σε αυτούς τους ασθενείς ένας συνδυασμός στοχευουσών θεραπειών υπερέχει κατά πολύ της χημειοθεραπείας. Πιο συγκεκριμένα, ο συνδυασμός της ενφορτουμάμπης βεντοϊτίνης (συζευγμένου με χημειοθεραπεία αντισώματος έναντι της Νεκτίνης-4) με τον ανοσοθεραπευτικό παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη σχεδόν διπλασίασε την επιβίωση των ασθενών έναντι της χρήσης χημειοθεραπείας. Είναι δεδομένα ότι ο συνδυασμός αυτός θα αποτελέσει μια νέα θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο. Παράλληλα όμως, θα ανακοινωθεί για τον ίδιο πληθυσμό ασθενών και η μελέτη CheckMate 901 που εξέτασε το όφελος από το συνδυασμό χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα και ανοσοθεραπείας (νιβολουμάμπη). Για πρώτη φορά ένας τέτοιος συνδυασμός αποδεικνύει όφελος επιβίωσης ως αρχική θεραπεία των ασθενών με μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο. Επομένως, για ένα νεόπλασμα που τα προηγούμενα χρόνια οι θεραπευτικές επιλογές περιορίζονταν στην χημειοθεραπεία, πλέον υπάρχουν εναλλακτικές θεραπευτικές δυνατότητες και παράγοντες όπως αναδυόμενοι βιοδείκτες και το προφίλ ασφαλείας των φαρμάκων θα καθορίσουν τη βέλτιστη αντιμετώπιση των ασθενών.

Τέλος για τον καρκίνο του προστάτη, διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια για τους ασθενείς με μεταστατική ευνουχοάντοχη νόσο. Μεταξύ αυτών, η θεραπεία με το ραδιοφάρμακο Lu177-PSMA που στοχεύει τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη που εκφράζουν ισχυρά την διαμεμβρανική πρωτεΐνη PSMA έχει λάβει ήδη έγκριση για ασθενείς που έχουν λάβει και νεότερα ορμονικά φάρμακα και χημειοθεραπεία. Η μελέτη PSMAfore που θα ανακοινωθεί στο ESMO αποδεικνύει όμως ότι η στόχευση του PSMA έχει θέσει σε πιο πρώιμα στάδια της νόσου. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς που είχαν θετική έκφραση PSMA με βάση το διαγνωστικό PSMA PET/CT και είχαν υποτροπιάσει μετά από χρήση νεότερου ορμονικού φαρμάκου, το Lu-PSMA μείωσε κατά 60% την πιθανότητα υποτροπής έναντι της χρήσης εναλλακτικής ορμονικής θεραπείας. Μάλιστα, σε αυτόν τον πληθυσμό των ασθενών, οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τη θεραπεία ήταν σε χαμηλό ποσοστό.

Τα μηνύματα λοιπόν που έρχονται από το ευρωπαϊκό συνέδριο ογκολογίας είναι αισιόδοξα. Οι θεραπευτικές δυνατότητες στην Ογκολογία βελτιώνονται διαρκώς με στόχο όχι μόνο της αύξηση της επιβίωσης των ασθενών αλλά και τη διασφάλιση της βέλτιστης δυνατής ποιότητας ζωής.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr

ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ, αναφορικά με την εφαρμογή, από την ΗΔΙΚΑ υπουργικής απόφασης, για την υλοποίηση μέτρων ελέγχου της συνταγογράφησης και εκτέλεσης εργαστηριακών εξετάσεων (υπ΄αρ. ΕΑΛΕ/Γ.Π. 43167/01.09.2022 ΦΕΚ Β΄4630).

Στην επιλογή του ασθενούς είναι εάν επιθυμεί να διενεργήσει την υπερβάλλουσα – εκτός πρωτοκόλλου – εξέταση με ιδιωτική χρέωση, αφού επανεκδοθεί νέο παραπεμπτικό χωρίς τη συγκεκριμένη εξέταση.

Εάν παραμείνει στην συνταγογράφηση η εκτός πρωτοκόλλου εξέταση, τότε όλες οι αναγραφόμενες εξετάσεις, διενεργούνται σε δημόσιες δομές.

https://www.eopyy.gov.gr/article/3e20071a-7619-42f7-b57b-b8dd5522b0c7