Κατηγορία: Ενημέρωση

Στην Ολομέλεια εισάγεται αύριο, Τετάρτη, για συζήτηση και ψήφιση το πολυνομσχέδιο του υπουργείου Υγείας με τις «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19, την ενίσχυση της προστασίας της δημόσιας υγείας και των υπηρεσιών υγείας, το ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης της διακίνησης φαρμάκων, την Ενιαία Λίστα Χειρουργείων και άλλες επείγουσες διατάξεις».

 

Το νομοσχέδιο ψηφίσθηκε κατά πλειοψηφία επί της Αρχής, των άρθρων και το σύνολο και στην β’ ανάγνωσή του στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. «Υπέρ» του σχεδίου νόμου ψήφισε η ΝΔ, το καταψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, ενώ το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, η Ελληνική Λύση, οι «Σπαρτιάτες», η Νίκη και η Πλεύση Ελευθερίας επιφυλάχθηκαν να τοποθετηθούν στην Ολομέλεια.

Ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ευχαρίστησε για τον γόνιμο διάλογο που υπήρξε κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην Επιτροπή και επιφυλάχθηκε να απαντήσει αναλυτικά στα θέματα που τέθηκαν από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης κατά την συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί στην Ολομέλεια.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, ερωτηθείς σχετικά, ενημέρωσε πως αύριο στην Ολομέλεια θα κατατεθεί για συζήτηση και ψήφιση μια τροπολογία του υπουργείου Υγείας, χωρίς όμως να πει περισσότερες λεπτομέρειες για τις διατάξεις της.

Δείτε εδώ ολόκληρο το νομοσχέδιο του υπουγείου Υγείας

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν νέο πρωτοπαθή καρκίνο έχουν όσοι και όσες ήδη νοσούν από καρκίνο της περιοχής της κεφαλής και του τραχήλου

 

Αυτό αναφέρει επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Ear, Nose & Throat Journal από το Πανεπιστήμιο του Σακραμέντο στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τη μελέτη ο κίνδυνος είναι μεγάλος καθώς ήδη το 6% των νεοδιαγνωσθέντων ασθενών με πλακώδες καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου εμφάνισαν νέο πρωτοπαθή καρκίνο.

Να σημειωθεί ότι το πλακώδες καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου είναι ο έβδομος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας περίπου 890.000 νέες περιπτώσεις (περίπου 4,5% όλων των διαγνώσεων καρκίνου σε όλο τον κόσμο) και 450.000 θανάτους ετησίως (περίπου 4,6% των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως).

Το εύρημα αυτό έχει κινητοποιήσει την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα που αναζητεί την αιτία εμφάνισης αλλά και τον κοινό τρόπο αντιμετώπισης ταυτόχρονα όλων των μορφών καρκίνου.

«Η διαπίστωση αυτή είναι πολύ σημαντική, δεδομένου ότι πρέπει να αλλάξει το σχέδιο θεραπείας και η χειρουργική προσέγγιση του ασθενούς» αναφέρει ο διαπρεπής Έλληνας Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής της Α’ ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ».

Σύμφωνα με τη μελέτη οι νέοι πρωτοπαθείς καρκίνοι προέρχονται από παρόμοια αιτιολογία (π.χ. καπνός ή ιός ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).

Υποτίθεται ότι τα χαμηλότερα ποσοστά έκθεσης στον καπνό και η έλλειψη δράσης καρκινοποίησης στο πεδίο λόγω της περιορισμένης ενσωμάτωσης του HPV DNA στον ιστό του όγκου είναι εύλογες εξηγήσεις για αυτήν την παρατήρηση.

«Είναι όμως πρόκληση αναφέρει ο κ. Αρτόπουλος, λόγω των δυνητικά διαφορετικών θεραπευτικών συστάσεων και της νοσηρότητας. Σε αυτήν την περίπτωση, το ίδιο χειρουργικό πεδίο είναι σε θέση να αντιμετωπίσει και τους δύο όγκους χωρίς πρόσθετη χειρουργική επέμβαση και η ίδια επικουρική θεραπεία (ακτινοθεραπεία +/- χημειοθεραπεία) ενδείκνυται και για τους δύο τύπους όγκων».

Σε άλλες περιπτώσεις, η ετερογένεια των σταδίων και οι διαφορές στις θέσεις της δεύτερης ταυτόχρονης πρωτοπαθούς κακοήθειας περιπλέκουν τη διαδικασία θεραπείας, εξού και η έλλειψη τυποποίησης της θεραπείας σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

Η επικοινωνία μεταξύ ειδικών που εμπλέκονται σε πολυεπιστημονικές ομάδες είναι ζωτικής σημασίας για τον σχεδιασμό της θεραπείας σε ασθενείς με αυτή την πολυπλοκότητα.

«Ενώ υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία για τη διαχείριση και τη θεραπεία αυτών των ασθενών, η έγκαιρη ανίχνευση και η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση είναι απαραίτητες» καταλήγει ο κ. Αρτόπουλος.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου μέσα στις επόμενες πέντε ημέρες, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό τεύχος του περιοδικού της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας «Neurology».

Η μετα-ανάλυση περιελάμβανε την ανασκόπηση 110 μελετών που αφορούσαν σε περισσότερες από 18 εκατομμύρια περιπτώσεις εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι ερευνητές εξέτασαν τις επιπτώσεις από ρύπους, όπως το διοξείδιο του αζώτου, το μονοξείδιο του άνθρακα και το διοξείδιο του θείου. Επίσης, εξέτασαν διάφορα μεγέθη αιωρούμενων σωματιδίων, που προέρχονται από τη βιομηχανική ρύπανση (PM1), τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, την καύση καυσίμων από σταθμούς παραγωγής ενέργειας και τις πυρκαγιές δασών και χόρτων (PM2,5), όπως και τη σκόνη από δρόμους και εργοτάξια (PM10).

Τα άτομα που εκτέθηκαν σε υψηλότερη συγκέντρωση διαφόρων τύπων ατμοσφαιρικής ρύπανσης είχαν αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις διοξειδίου του αζώτου συνδέονταν με 28% αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, τα υψηλότερα επίπεδα όζοντος με 5% αύξηση, το μονοξείδιο του άνθρακα με 26% αύξηση και το διοξείδιο του θείου με 15% αύξηση. Η υψηλότερη συγκέντρωση σωματιδίων PM1 συνδέθηκε με 9% αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, τα PM2,5 με 15% αυξημένο κίνδυνο και τα PM10 με 14%.

«Υπάρχει ισχυρή και σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου, καθώς και του θανάτου από εγκεφαλικό επεισόδιο εντός πέντε ημερών από την έκθεση», εξηγεί ο συγγραφέας της μελέτης, Αχμάντ Τουμπάσι από το Πανεπιστήμιο της Ιορδανίας στο Αμμάν. «Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία των παγκόσμιων προσπαθειών να δημιουργήσουν πολιτικές που μειώνουν την ατμοσφαιρική ρύπανση. Κάτι τέτοιο μπορεί να μειώσει τον αριθμό των εγκεφαλικών επεισοδίων και τις συνέπειές τους», προσθέτει.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ασθενείς με μακροχρόνια Covid (long Covid) έχουν σαφείς διαφορές στην ανοσολογική και ορμονική λειτουργία από τους ασθενείς χωρίς την πάθηση, σύμφωνα με νέα μελέτη με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή Icahn στο Mount Sinai και την Ιατρική Σχολή του Yale. Οι ερευνητές εντόπισαν συγκεκριμένους βιοδείκτες αίματος που μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια τους ασθενείς με long Covid.

Οι γιατροί από το Mount Sinai εντόπισαν για πρώτη φορά συμπτώματα long Covid το 2020 όταν οι ασθενείς ανέφεραν επίμονα προβλήματα έπειτα από μια αρχική, διαγνωσμένη ασθένεια Covid-19. Τα συμπτώματα αυτά περιλάμβαναν γνωστική εξασθένηση ή «εγκεφαλική ομίχλη», ακραία κόπωση, δύσπνοια και χρόνιο πόνο. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων στις ΗΠΑ αναφέρουν ότι ένας στους 13 ενήλικες (ή το 7,5%) στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει συμπτώματα long Covid που διαρκούν περισσότερο από τρεις μήνες μετά τη νόσησή τους. Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς δεν έχουν σαφή αιτία για τα συμπτώματά τους και αυτή η μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature, παρέχει νέα στοιχεία για τις αιτίες τους.

Οι ερευνητές μελέτησαν 271 ασθενείς μεταξύ Ιανουαρίου 2021 και Ιουνίου 2022. Τους χώρισαν σε τρεις ομάδες, εκείνους που δεν είχαν προηγούμενη λοίμωξη από SARS-CoV-2, εκείνους που είχαν αναρρώσει πλήρως από ένα κλινικά επιβεβαιωμένο κρούσμα Covid-19 και όσους είχαν ενεργά συμπτώματα long Covid για τουλάχιστον τέσσερις μήνες ή περισσότερο μετά την επιβεβαιωμένη λοίμωξη. Ο μέσος χρόνος μακροχρόνιων συμπτωμάτων ήταν δώδεκα μήνες από την οξεία λοίμωξη.

Οι ερευνητές έλαβαν δείγματα αίματος από όλους τους ασθενείς, εντόπισαν διαφορές και ομοιότητες βιοδεικτών μεταξύ των τριών ομάδων και στη συνέχεια εφάρμοσαν αναλύσεις μηχανικής μάθησης για να κατανοήσουν καλύτερα ποιοι βιοδείκτες ήταν πιο αποτελεσματικοί στο να επιτρέπουν στον αλγόριθμο να εντοπίζει ασθενείς με long Covid. Ο αλγόριθμος μπόρεσε να διακρίνει μεταξύ των ατόμων με και χωρίς long Covid με ακρίβεια 96% και να ανιχνεύσει την πάθηση με βάση διακριτικά χαρακτηριστικά που εντοπίστηκαν στο αίμα των συμμετεχόντων στην ομάδα με long Covid. Ορισμένες από τις πιο έντονες διαφορές της ομάδας με long Covid σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες σχετίζονταν με την ανοσολογική και ορμονική δυσλειτουργία. Αυτή χαρακτηρίστηκε από βιοδείκτες που υποδείκνυαν μη φυσιολογική δραστηριότητα των Τ κυττάρων, επανενεργοποίηση πολλαπλών λανθανόντων ιών (συμπεριλαμβανομένου του ιού Epstein-Barr και άλλων ερπητοϊών) και σημαντικές μειώσεις στα επίπεδα κορτιζόλης.

«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι οι άνθρωποι με long Covid ζουν με μια νόσο που είναι παρατηρήσιμη με τη χρήση των πρωτοκόλλων εξέτασης αίματος που ορίζονται στη μελέτη, αλλά επίσης διαφέρει από ασθενή σε ασθενή ανάλογα με το συγκεκριμένο ιατρικό ιστορικό τους», επισημαίνει ο κύριος ερευνητής και καθηγητής Αποκατάστασης και Ανθρώπινης Απόδοσης στην Ιατρική Σχολή Icahn Mount Sinai, Ντέιβιντ Πουτρίνο. Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι πρόκειται για μια ασθένεια «που διεισδύει σε πολύπλοκα συστήματα, όπως το ανοσοποιητικό και η ορμονική ρύθμιση. Οι σύνθετες ασθένειες απαιτούν σύνθετες θεραπευτικές λύσεις και χρειαζόμαστε ταχύτερη έρευνα για την καλύτερη κατανόηση της long Covid και την ανακάλυψη νέων και πολλά υποσχόμενων θεραπειών».

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Τα ευρήματα αυτά θα αποτελέσουν, επίσης, τη βάση τεκμηρίωσης για τους γενικούς ιατρούς και τους ενδοκρινολόγους ώστε να ρωτούν προληπτικά τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 για τα συμπτώματά τους, να διερευνούν και να διαγιγνώσκουν κατάλληλα την ανεπάρκεια τεστοστερόνης και να τους θεραπεύουν με τεστοστερόνη όπου ενδείκνυται”.

Διαβήτης Τύπου 2: Δεδομένα από τον πραγματικό κόσμο από έναν συνεχιζόμενο διεθνή έλεγχο της ανεπάρκειας τεστοστερόνης σε άνδρες με διαβήτη τύπου 2, που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD), στο Αμβούργο (2-6 Οκτωβρίου), δείχνουν ότι η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης (TRT) βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο για έως και δύο χρόνια. Τα πρώιμα δεδομένα από 37 κέντρα σε οκτώ χώρες που έχουν ενταχθεί μέχρι στιγμής στον έλεγχο της Ένωσης Βρετανών Κλινικών Διαβητολόγων (ABCD), υποδηλώνουν ότι ο λόγος που η HbA1c (μέτρο των μέσων επιπέδων σακχάρου στο αίμα κατά τους τελευταίους δύο έως τρεις μήνες) συνεχίζει να μειώνεται με την πάροδο του χρόνου είναι πιθανό να οφείλεται στη συνεχιζόμενη επίδραση της τεστοστερόνης στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στη μείωση του λίπους.

Τα αποτελέσματα παρέχουν προκαταρκτικές πληροφορίες σχετικά με το αμφιλεγόμενο ζήτημα του κατά πόσον η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT θα μπορούσε να έχει ευεργετική επίδραση στον διαβήτη και την παχυσαρκία. Πριν από δύο δεκαετίες, οι ερευνητές ανακάλυψαν μια σχέση μεταξύ της χαμηλής τεστοστερόνης στους άνδρες και του επιπολασμού του διαβήτη τύπου 2. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου το 40% των ανδρών με διαβήτη τύπου 2 έχουν συμπτωματική ανεπάρκεια τεστοστερόνης. Η ανεπάρκεια τεστοστερόνης συνδέεται με δυσμενείς επιπτώσεις στους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, την οστεοπόρωση και την ψυχολογική ευεξία και συνδέεται με διπλάσιο κίνδυνο θανάτου στους άνδρες με διαβήτη τύπου 2. Πολλαπλές μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT θα μπορούσε να έχει οφέλη για τους άνδρες με υπογοναδισμό (ανεπάρκεια τεστοστερόνης) που έχουν επίσης διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία και άλλες καρδιομεταβολικές διαταραχές. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη, την HbA1c, τη χοληστερόλη, την παχυσαρκία και τη θνησιμότητα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής και τη σεξουαλική λειτουργία. Ωστόσο, η εξάπλωση της θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT έχει αργήσει στην πράξη εν μέρει λόγω αντικρουόμενων ευρημάτων σχετικά με τους καρδιαγγειακούς κινδύνους. Ωστόσο, μια πρόσφατα δημοσιευμένη μεγάλη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη σχετικά με την καρδιαγγειακή ασφάλεια της θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT δεν διαπίστωσε καμία διαφορά στα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα μεταξύ των ομάδων που έλαβαν θεραπεία με τεστοστερόνη και εικονικό φάρμακο. “Παρά τα στοιχεία αυτά, η χρήση της τεστοστερόνης μεταξύ των ενδοκρινολόγων παραμένει χαμηλή και πολλοί διαβητολόγοι δεν έχουν καν ακούσει για τη συσχέτιση μεταξύ τεστοστερόνης και διαβήτη”, λέει ο καθηγητής Hugh Jones από το νοσοκομείο Barnsley στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος ήταν επικεφαλής της μελέτης. “Ελπίζουμε ότι ο έλεγχος της Ένωσης Βρετανών Κλινικών Διαβητολόγων ABCD θα παράσχει αρκετά δεδομένα για την πραγματική κλινική πρακτική ώστε να καθορίσουμε ποιοι ασθενείς ανταποκρίνονται και ποιοι όχι όσον αφορά την ποιότητα ζωής, τα συμπτώματα και τα καρδιομεταβολικά οφέλη”. Ο έλεγχος της Ένωσης Βρετανών Κλινικών Διαβητολόγων ABCD επιτρέπει την εισαγωγή ανώνυμων δεδομένων από νέους και αναδρομικούς ασθενείς που έχουν ξεκινήσει θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT, καθώς και από ασθενείς με ανεπάρκεια τεστοστερόνης που δεν υποβάλλονται σε θεραπεία. Στόχος του ελέγχου είναι να προσδιοριστούν τα οφέλη και η ασφάλεια της θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT στον πραγματικό κόσμο όσον αφορά τα συμπτώματα, τον γλυκαιμικό έλεγχο, την παχυσαρκία, άλλες καρδιομεταβολικές παραμέτρους (π.χ. λιπίδια, αρτηριακή πίεση, ΔΜΣ και περιφέρεια μέσης) και τα καρδιαγγειακά συμβάντα και τις επιπλοκές του διαβήτη.

Συνολικά, 34 κέντρα σε οκτώ χώρες (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Μαλαισία και Βιετνάμ), συμπεριλαμβανομένων 428 ασθενών (μέση ηλικία 71 ετών) έχουν μέχρι στιγμής συμμετάσχει στον έλεγχο. Τα σκευάσματα τεστοστερόνης που χρησιμοποιούνται από τους ασθενείς αυτούς είναι τζελ και ενδομυϊκές ενέσεις υποδεκονικής τεστοστερόνης μακράς δράσης. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την τεστοστερόνη αναφέρουν ότι μετά την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται σε τρεις, έξι, 12 μήνες και από εκεί και πέρα ετησίως. Οι ερευνητές αξιολόγησαν την HbA1c σε ζευγαρωμένα δεδομένα μετά από τρεις, 12 και 24 μήνες σε ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στον έλεγχο και έλαβαν θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT. Το συνιστώμενο εύρος για τα περισσότερα άτομα με διαβήτη είναι να διατηρείται η HbA1c κάτω από 48 mmol/mol. Μετά από τρεις μήνες θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης TRT, η μέση HbA1c μειώθηκε κατά 4,9 mmol/mol από 71 mmol/mol σε 66 mmol/mol (81 ασθενείς)- μετά από 12 μήνες η μέση HbA1c μειώθηκε κατά 9,6 mmol/mol από 71 mmol/mol σε 61,7 mmol/mol (121 ασθενείς)- και μετά από 24 μήνες μειώθηκε κατά 15,4 mmol/mol από 71,2 mmol/mol σε 55 mmol/mol (101 ασθενείς). “Χρειάζονται περισσότερα και πιο μακροπρόθεσμα δεδομένα από μεγαλύτερο αριθμό ασθενών που περιλαμβάνονται στον έλεγχο για να προσδιοριστεί αν υπάρχουν δείκτες ως προς το ποιος τύπος ασθενούς είναι πιθανό να ανταποκριθεί στη θεραπεία με τεστοστερόνη”, λέει ο καθηγητής Jones. “Τα ευρήματα αυτά θα αποτελέσουν, επίσης, τη βάση τεκμηρίωσης για τους γενικούς ιατρούς και τους ενδοκρινολόγους ώστε να ρωτούν προληπτικά τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 για τα συμπτώματά τους, να διερευνούν και να διαγιγνώσκουν κατάλληλα την ανεπάρκεια τεστοστερόνης και να τους θεραπεύουν με τεστοστερόνη όπου ενδείκνυται”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μουσική και μητρότητα: Μονοήμερη συνάντηση του ΠΟΥ αφιερωμένη στον ρόλο των τεχνών στην υγειονομική περίθαλψη, η οποία περιλαμβάνει μια πιλοτική μελέτη πολλών χωρών με τίτλο «Μουσική & μητρότητα».

Η Μονάδα Συμπεριφορικών και Πολιτιστικών Ενημερώσεων στο Περιφερειακό Γραφείο της ΠΟΥ για την Ευρώπη φιλοξενεί μια μονοήμερη συνάντηση αφιερωμένη στον ρόλο των τεχνών στην υγειονομική περίθαλψη, η οποία περιλαμβάνει μια πιλοτική μελέτη πολλών χωρών με τίτλο «Μουσική & μητρότητα». Η εκδήλωση είναι μια συνεργασία με το Jameel Arts & Health Lab, που υποστηρίζεται από την Κεντρική Περιφέρεια της Δανίας.

Συνδυάζοντας μουσική, ζωντανά σκετς, ποίηση και καλλιτεχνικά διαλείμματα με συνεδρίες πάνελ, παρουσιάσεις και ομαδικές συζητήσεις, η συνάντηση θα περιλαμβάνει μια βαθιά κατάδυση στις δυνατότητες του πολιτισμού και των τεχνών να υποστηρίξουν τα συστήματα υγείας και να βελτιώσουν την υγεία και την ευημερία. Οι συμμετέχοντες περιλαμβάνουν υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για τον πολιτισμό και την υγεία, παγκόσμιους εμπειρογνώμονες στον τομέα, συνεργάτες έργων και, φυσικά, επαγγελματίες τέχνης: από μουσικούς μέχρι εικαστικούς καλλιτέχνες, από χορευτές μέχρι ποιητές και κλόουν νοσοκομείων!

Ένα μέρος του προγράμματος θα επικεντρωθεί στη «Μουσική και Μητρότητα» – μια μελέτη εφαρμογής πολλών χωρών, υπό την ηγεσία του ΠΟΥ, μιας καλλιτεχνικής παρέμβασης που υποστηρίζει μητέρες που βιώνουν επιλόχεια κατάθλιψη. Χτισμένο γύρω από ομαδικές συνεδρίες τραγουδιού ειδικά σχεδιασμένες για πληγείσες μητέρες, το έργο διεξήχθη σε 3 κράτη μέλη της ΠΟΥ/Ευρώπης (Δανία, Ιταλία και Ρουμανία) για να καθοριστεί η σκοπιμότητα εφαρμογής της παρέμβασης σε άλλα πολιτιστικά πλαίσια.

Οι στόχοι αυτής της συνάντησης είναι:

• η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης εφαρμογής «Μουσική και Μητρότητα» και το προκύπτον εργαλείο σκέψης, που έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει στην υλοποίηση έργων τέχνης και υγείας σε διάφορα πλαίσια,
• η συζήτηση για τα εμπόδια και τους οδηγούς για την προώθηση της συμμετοχής στις τέχνες ως συμπεριφορά υγείας,
• και η κατάδειξη πώς τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την κοινωνική συνταγογράφηση ως μηχανισμό για την ενσωμάτωση των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων και παρεμβάσεων στα συστήματα υγείας τους.

 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πιλοτικό έργο, απευθυνθείτε στη διεύθυνση [email protected]

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Την παραίτησή του υπέβαλε ο πρόεδρος του ΕΟΦ Δημήτρης Φιλίππου  προς τον πρωθυπουργό, δηλώνοντας ότι θέλει να επιστρέψει στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα. Επικρατέστερος νέος πρόεδρος φέρεται να είναι ο καθηγητής Νίκος Πολύζος.

Ο Δημήτρης Φιλίππου, επίκουρος καθηγητής Ανατομίας, που είχε ολοκληρώσει τη θητεία του στην προεδρεία του ΕΟΦ και είχε λάβει παράταση, εξέφρασε την επιθυμία του στον κ. Μητσοτάκηνα αφοσιωθεί στην χειρουργική. Με αναφορές στη τετραετή θητεία κάνει λόγο για αλλαγές και τομές που επιτεύχθηκαν σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αίσθηση προκαλεί ότι ο πρώην πρόεδρος του ΕΟΦ εκφράζει ευχαριστίες μόνο στον πρωθυπουργό και τον τέως υπουργό κ. Κικίλια και όχι προς τον πρώην και νυν υπουργό, κ. Πλεύρη και κ. Χρυσοχοΐδη αντίστοιχα.

Στην ανάρτησή του ο κ. Φιλίππου στάθηκε και στην συμμετοχή του σε σημαντικούς θεσμούς, όπως είναι η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης και το ΚΕΣΥ, ενώ ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει το έργο του αναλυτικά σύντομα. Την ευγνωμοσύνη του εξέφρασε στους συνεργάτες του στον ΕΟΦ για τη σημαντική τους «βοήθεια και τον επαγγελματισμό, τους συλλόγους ασθενών και τις Φαρμακευτικές Εταιρείες για την άριστη συνεργασία που είχαμε προκειμένου να δώσουμε λύσεις σε σημαντικά θέματα δημόσιας και ατομικής υγείας και φυσικά όλους εκείνους τους φορείς, εκπροσώπους φορέων και υπηρεσιακούς παράγοντες με τους οποίους συνεργαστήκαμε στη βάση αμοιβαίας κατανόησης και σεβασμού με στόχο την προαγωγή της υγείας στη χώρα μας!».

Επικρατέστερος πρόεδρος

Ο Νικόλαος Πολύζος  φέρεται ότι θα αναλάβει τα ηνία του ΕΟΦ. Υπενθυμίζεται πως είναι καθηγητής στη Διοίκηση και Οργάνωση Υπηρεσιών Υγείας, στο Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ενώ διαθέτει και πείρα αφού έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας το διάστημα 2009-2012.  Ακόμη ο κ. Πολύζος υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του ΠΟΥ, της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και αξιολογητής άρθρων διεθνώς αναγνωρισμένων επιστημονικών περιοδικών (προσφάτως των BMC Health Journals) καθώς και μέλος στην Εθνική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Οι ερευνητές έχουν αρχίσει, επίσης, να δοκιμάζουν εξατομικευμένες θεραπείες σε ασθενείς με καρκίνο, χρησιμοποιώντας δείγματα των πρωτεϊνών που υπάρχουν στους όγκους τους για να δημιουργήσουν εξειδικευμένο αγγελιοφόρο RNA. Αυτό κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται σε συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα.

Εμβόλια mRNA: Τα εμβόλια αγγελιαφόρου RNA (mRNA) που χρησιμοποιήθηκαν για την ανοσοποίηση έναντι της Covid-19, και τα οποία εξασφάλισαν στους ερευνητές Katalin Karikó (Ουγγαρία) και Drew Weissman (Ηνωμένες Πολιτείες) το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής τη Δευτέρα, σηματοδότησαν το αποκορύφωμα μιας θεραπευτικής επανάστασης. Μια επανάσταση που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και κατά του AIDS και ορισμένων τύπων καρκίνου, μετά από δεκαετίες έρευνας και διάφορα εμπόδια.

Πώς λειτουργούν τα mRNA εμβόλια;

Το mRNA είναι ένα βασικό μόριο για τη λειτουργία όλων των ειδών των κυττάρων. Πιο συγκεκριμένα, το αγγελιοφόρο RNA είναι ένα προσωρινό αντίγραφο ενός μικρού τμήματος DNA (γονιδίου). Τα μόρια mRNA χρησιμοποιούνται μέσα στο κύτταρο για την παραγωγή συγκεκριμένων πρωτεϊνών. Στην περίπτωση των εμβολίων mRNA , αγγελιοφόρα RNA των ιών δημιουργούνται τεχνητά στο εργαστήριο και εισάγονται στον οργανισμό. Στη συνέχεια τα mRNA προσλαμβάνονται από τα κύτταρά μας και προκαλούν την παραγωγή πρωτεϊνών του ιού, τα «αντιγόνα». Το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει αυτά τα αντιγόνα και παράγει αντισώματα έναντι του ιού, που θα καταπολεμήσουν τον πραγματικό ιό σε περίπτωση που αυτός μολύνει στο μέλλον τον οργανισμό. Ένα κλασικό εμβόλιο επιδιώκει, επίσης, να εξοικειώσει τον οργανισμό με έναν ιό (ή άλλους μολυσματικούς παράγοντες), αλλά το κάνει εισάγοντας απευθείας τον ιό στο σώμα, σε εξασθενημένη ή ανενεργή μορφή. Μέχρι στιγμής, η κύρια εφαρμογή των mRNA εμβολίων ήταν ο εμβολιασμός κατά της Covid-19, με δύο γνωστές κατασκευάστριες εταιρείες: την Pfizer/BioNTech και την Moderna.

Τα κύρια στάδια της νέας μεθόδου

Η πρώτη σημαντική ανακάλυψη, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ήταν η χρήση του αγγελιαφόρου RNA για να κάνει τα μεμονωμένα κύτταρα σε δοκιμαστικούς σωλήνες να παράγουν πρωτεΐνες. Μια δεκαετία αργότερα, οι επιστήμονες κατάφεραν να επιτύχουν τα ίδια αποτελέσματα σε ποντίκια, αλλά το αγγελιοφόρο RNA είχε ακόμα δύο σημαντικά μειονεκτήματα ως ιατρικό εργαλείο. Πρώτον, τα κύτταρα των πειραματόζωων αντέδρασαν στον συνθετικό αγγελιοφόρο RNA, προκαλώντας μια επικίνδυνη ανοσαπόκριση. Επιπλέον, τα μόρια αγγελιαφόρου RNA είναι ευάλωτα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την πρόσληψή τους από τον οργανισμό χωρίς να αποικοδομηθούν. Το 2005, οι Kariko και Weissman, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, δημοσίευσαν μια καινοτόμο μελέτη που δείχνει ότι ένα περίβλημα λιπιδίων ή μορίων λίπους θα μπορούσε να μεταφέρει αγγελιοφόρο RNA με ασφάλεια και χωρίς αρνητικές επιπτώσεις. Η έρευνα προκάλεσε αναταραχή στη φαρμακευτική κοινότητα, ενώ νεοφυείς επιχειρήσεις αφιερωμένες σε θεραπείες με αγγελιοφόρο RNA άρχισαν να εμφανίζονται σε όλο τον κόσμο.

Άλλες εφαρμογές

Η επιστημονική κοινότητα εργάζεται για την ανάπτυξη εμβολίων αγγελιαφόρου RNA για ασθένειες όπως η γρίπη, η λύσσα και ο ιός Ζίκα, καθώς και για εκείνες για τις οποίες δεν υπήρχε εμβόλιο μέχρι τώρα, όπως η ελονοσία και το ΑIDS. Οι ερευνητές έχουν αρχίσει, επίσης, να δοκιμάζουν εξατομικευμένες θεραπείες σε ασθενείς με καρκίνο, χρησιμοποιώντας δείγματα των πρωτεϊνών που υπάρχουν στους όγκους τους για να δημιουργήσουν εξειδικευμένο αγγελιοφόρο RNA. Αυτό κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται σε συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα. «Η τεχνολογία αγγελιαφόρου RNA είναι ευέλικτη», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Νόρμπερτ Πάρντι, βιοχημικός στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. «Για οποιαδήποτε πρωτεΐνη μπορεί να συντεθεί το αντίστοιχο αγγελιοφόρο RNA, επομένως, υπάρχουν πολλές πιθανές εφαρμογές».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο Burman δήλωσε ότι κανείς δεν γνωρίζει γιατί συμβαίνει αυτό. Μια θεωρία είναι ότι η χημειοθεραπεία μειώνει τη φλεγμονή στον εγκέφαλο, οδηγώντας σε υποχώρηση ορισμένων αναπηριών. “Αυτό όμως μένει να αποδειχθεί”, δήλωσε ο Burman. Για τους ανθρώπους που αναρωτιούνται αν η διαδικασία είναι κατάλληλη γι’ αυτούς, το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσουν είναι μια συζήτηση με τον γιατρό τους, δήλωσε ο Μπέμπο.

Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Μια νέα μελέτη ενισχύει τις ενδείξεις ότι οι μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων μπορούν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές για ορισμένα άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας – στέλνοντας τη νόσο σε ύφεση για χρόνια και μερικές φορές αναστρέφοντας την αναπηρία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι από τους 174 ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων -με κύτταρα από το ίδιο τους το αίμα- τα δύο τρίτα δεν είχαν καμία ένδειξη “δραστηριότητας της νόσου” σε διάστημα 10 ετών. Αυτό σήμαινε ότι δεν υπήρχαν υποτροπές συμπτωμάτων, δεν υπήρχε επιδείνωση της αναπηρίας και δεν υπήρχαν σημάδια νέας βλάβης στον εγκεφαλικό ιστό τους.

Στην πραγματικότητα, από τους ασθενείς που είχαν ήδη αναπτύξει αναπηρία πριν από την επέμβαση, περισσότεροι από τους μισούς παρουσίασαν βελτίωση μετά. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στις 25 Σεπτεμβρίου στο Περιοδικό Νευρολογίας, Νευροχειρουργικής & Ψυχιατρικής (Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry). Οι ειδικοί δήλωσαν ότι η μελέτη ενισχύει τις ενδείξεις ότι η μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων είναι μια καλή επιλογή για ορισμένα άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας. “Γνωρίζουμε ότι αυτή η θεραπεία λειτουργεί και μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Dr. Joachim Burman, νευρολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ουψάλα στη Σουηδία. Ωστόσο, οι μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων δεν είναι για όλους. Από άποψη ασφάλειας, οι σχετικά νεότεροι ασθενείς είναι πιθανό να τα πάνε καλύτερα, δήλωσε ο Burman. Και τα άτομα με “ιδιαίτερα ενεργή” σκλήρυνση κατά πλάκας -συμπεριλαμβανομένων των εξάρσεων παρά τη φαρμακευτική αγωγή- μπορούν να ωφεληθούν περισσότερο. Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλείται από μια λανθασμένη επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος στις νευρικές ίνες της σπονδυλικής στήλης και του εγκεφάλου. Αυτό οδηγεί σε συμπτώματα όπως προβλήματα όρασης, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα και δυσκολία στην ισορροπία και τον συντονισμό. Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας έχει αρχικά αυτό που ονομάζεται υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα φουντώνουν για ένα διάστημα και στη συνέχεια υποχωρούν. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως, τελικά μεταπίπτουν σε προοδευτική μορφή της νόσου και η αναπηρία τους επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Γιατί να αντιμετωπίσετε τη σκλήρυνση κατά πλάκας με μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων;

Η βασική ιδέα είναι η “επανεκκίνηση” του ελαττωματικού ανοσοποιητικού συστήματος, δήλωσε ο Bruce Bebo, εκτελεστικός αντιπρόεδρος των ερευνητικών προγραμμάτων της Εθνικής Εταιρείας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας. Η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση βλαστικών κυττάρων από το αίμα του ίδιου του ασθενούς, και στη συνέχεια τη χρήση ισχυρών χημειοθεραπευτικών φαρμάκων για να χτυπηθεί το υπάρχον ανοσοποιητικό σύστημα. Στη συνέχεια, τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα εγχέονται ξανά στον ασθενή και το ανοσοποιητικό σύστημα αναδομείται με την πάροδο του χρόνου. Ο Bebo, ο οποίος δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα είναι “πολύ συνεπή” με προηγούμενες μελέτες που ακολούθησαν ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας οι οποίοι υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. “Νιώθουμε ότι τα στοιχεία έχουν φτάσει πραγματικά σε σημείο καμπής”, δήλωσε ο Bebo. Το 2020, σημείωσε, μια συμβουλευτική επιτροπή της Εθνικής Εταιρείας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας δημοσίευσε συστάσεις σχετικά με το ποιοι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι υποψήφιοι για μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων. Περιλαμβάνουν άτομα που είναι νεότερα από 50 ετών, έχουν υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας για λιγότερο από 10 χρόνια και έχουν υποστεί έξαρση των συμπτωμάτων ή έχουν αναπτύξει νέες εγκεφαλικές βλάβες παρά τη λήψη βέλτιστης φαρμακευτικής αγωγής για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Η σύσταση για μικρότερη ηλικία, σημείωσε ο Bebo, αποσκοπεί στην ασφάλεια. Η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων δεν είναι απλή υπόθεση. Απαιτεί παραμονή στο νοσοκομείο και αφήνει τους ανθρώπους αρχικά ευάλωτους σε λοιμώξεις. Ο κίνδυνος λοίμωξης είναι υψηλότερος τις λίγες ημέρες μετά τη διαδικασία. “Μετά από 10 ημέρες περίπου, μπορείτε με ασφάλεια να πάρετε εξιτήριο από το νοσοκομείο”, δήλωσε ο Burman, “και μετά από τρεις μήνες μπορείτε να επιστρέψετε στην εργασία σας”. Οι ασθενείς σε αυτή τη μελέτη -μέση ηλικία: 31 ετών- υποβλήθηκαν όλοι στη διαδικασία σε ένα από τα επτά σουηδικά κέντρα μεταμοσχεύσεων, που χρονολογούνται από το 2004. Συνολικά, το 73% δεν παρουσίαζε κανένα σημάδι δραστηριότητας της νόσου κατά την πενταετία και το 65% εξακολουθούσε να ανήκει σε αυτή την κατηγορία μετά από μια δεκαετία. Από τους 149 ασθενείς που είχαν αναπηρίες πριν από τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, το 54% παρουσίασε βελτίωση μετά.

Ο Burman δήλωσε ότι κανείς δεν γνωρίζει γιατί συμβαίνει αυτό. Μια θεωρία είναι ότι η χημειοθεραπεία μειώνει τη φλεγμονή στον εγκέφαλο, οδηγώντας σε υποχώρηση ορισμένων αναπηριών. “Αυτό όμως μένει να αποδειχθεί”, δήλωσε ο Burman. Για τους ανθρώπους που αναρωτιούνται αν η διαδικασία είναι κατάλληλη γι’ αυτούς, το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσουν είναι μια συζήτηση με τον γιατρό τους, δήλωσε ο Μπέμπο. Αλλά, πρόσθεσε, δεν είναι μόνο θέμα του να είστε καλός υποψήφιος: Χρειάζεται επίσης πρόσβαση σε ένα ιατρικό κέντρο με εμπειρία στη διαδικασία και ένα ασφαλιστικό πρόγραμμα που θα την καλύπτει. Ο Bebo τόνισε ότι αυτό δεν είναι ένα εγχείρημα που μπορεί να γίνει σε αυτοαποκαλούμενες “κλινικές βλαστοκυττάρων” που διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους για διάφορες ιατρικές παθήσεις. Οι μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων διαφέρουν, επίσης, από άλλες θεραπείες με βλαστοκύτταρα που μελετώνται για τη σκλήρυνση κατά πλάκας – οι οποίες βρίσκονται σε “πολύ πιο πειραματικό” στάδιο, δήλωσε ο Bebo.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σε συμφωνία με την Janssen, μέλος του Ομίλου Johnson & Johnson, προχώρησε η φαρμακευτική επιχείρηση Sanofi προκειμένου να αναπτύξουν από κοινού ένα νέο (9-δύναμο) εμβόλιο ενάντια στο παθογόνο E.coli (κολοβακτηρίδιο Escherichia coli).

Όπως μεταδίδει το Reuters, στους όρους της συμφωνίας προβλέπεται και τα δύο μέρη να συγχρηματοδοτήσουν το τρέχον και μελλοντικό κόστος Έρευνας και Ανάπτυξης, με την Sanofi να καταβάλει προκαταβολικά 175 εκατομμύρια δολάρια στην Janssen.

«To E. coli αποτελεί σημαντική αιτία σήψης, θνησιμότητας και αντιμικροβιακής αντοχής σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με τον αριθμό των περιπτώσεων να αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός γερνάει» όπως τονίζει ο Thomas Triomphe, Executive Vice President, Vaccines, Sanofi, υπογραμμίζοντας πως «Σύμφωνα με τη δέσμευση σχεδιάζουμε και παραδίδουμε πρώτοι τα καλύτερα στην κατηγορία φάρμακα και εμβόλια. Η συμφωνία με την Janssen στοχεύει να επηρεάσει θετικά τη δημόσια υγεία μειώνοντας το κόστος νοσηλείας και επιβάρυνσης των συστημάτων υγείας που σχετίζονται με το ExpEC και βοηθά τους ηλικιωμένους και τον κόσμο να ζήσετε περισσότερο, πιο υγιείς ζωές».

Η εν εξελίξει δοκιμή Φάσης 3 E.mbrace έχει σχεδιαστεί για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του 9-δύναμου εμβολίου έναντι του παθογόνου E.coli (ExPEC9V) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η μελέτη ξεκίνησε το 2021 από την Janssen και συνεχίζει να εγγράφει ασθενείς.

Κλινική εικόνα και επιπλοκές του νοσήματος

Τα συμπτώματα της λοίμωξης από εντεροαιμορραγικό κολοβακτηρίδιο ποικίλουν ανάλογα με το άτομο που νοσεί και συνήθως περιλαμβάνουν κοιλιακές κράμπες, απότομη έναρξη υδαρούς διάρροιας (συχνά αιμορραγικής) και εμέτους. Κάποιες φορές, η διάρροια είναι μη αιμορραγική ή δεν υπάρχουν καθόλου συμπτώματα. Εάν εμφανιστεί πυρετός, συνήθως δεν είναι πολύ υψηλός (μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 38,5°C). εμβολίου

Περίπου 5-10% των ατόμων που διαγιγνώσκονται με λοίμωξη από εντεροαιμορραγικό κολοβακτηρίδιο (κυρίως τα παιδιά κάτω των 5 ετών και οι ηλικιωμένοι) αναπτύσσουν μια επιπλοκή, που είναι γνωστή ως ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο (hemolytic uremic syndrome, HUS). Κάποια από τα συμπτώματα που υποδεικνύουν ότι κάποιος αναπτύσσει το σύνδρομο είναι η μειωμένη ούρηση, η κόπωση και η ωχρή όψη του προσώπου. Τα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο πρέπει να εισάγονται για νοσηλεία γιατί κινδυνεύουν να αναπτύξουν νεφρική ανεπάρκεια και άλλα σημαντικά προβλήματα. Τα περισσότερα άτομα που εμφανίζουν το σύνδρομο αναρρώνουν μέσα σε λίγες εβδομάδες, παρ’ όλα αυτά δεν αποκλείεται ο κίνδυνος για κάποιους να υποστούν μόνιμες βλάβες ή και να πεθάνουν.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/