Κατηγορία: Ενημέρωση

Αναβάλλονται μεταγγίσεις, πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία παίρνουν μισή ποσότητα αίματος. Έκκληση από ασθενείς και από τα Κέντρα Αιμοδοσίας.

Σε καθεστώς ανασφάλειας βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, καθώς τα αποθέματα αίματος δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών τους. Στη Θεσσαλονίκη, πολλοί από τους 350 ασθενείς που υποβάλλονται δυο φορές το μήνα σε μετάγγιση στα νοσοκομεία Ιπποκράτειο, ΑΧΕΠΑ και Άγιος Παύλος, ειδοποιούνται ότι αυτή αναβάλλεται, ή λαμβάνουν τη μισή ποσότητα αίματος απ΄ αυτή που χρειάζονται (μια μονάδα αντί για δύο). Αποτέλεσμα της υπομετάγγισης είναι η υποβάθμιση της υγείας και της ποιότητας ζωής τους, καθώς και η αδυναμία προγραμματισμού των υποχρεώσεων και των αναγκών τους.

Το πρόβλημα συνδέεται με τη δραματική μείωση των αιμοδοσιών την περίοδο του Αυγούστου, λόγω διακοπών για μεγάλο μέρος των πολιτών και παύσης της δραστηριότητας των κινητών μονάδων. Μιλώντας στο iatronet.gr o πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Θαλασσαιμίας απευθύνει έκκληση προς τους πολίτες να βοηθήσουν με άμεση αιμοδοσία, ενώ η διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης επισημαίνει την ανάγκη εκπαίδευσης των αιμοδοτών και σωστού προγραμματισμού αιμοδοσιών, προκειμένου να καλύπτονται οι ανάγκες καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.

“Άδειασαν τα ψυγεία”

Ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας, που εκπροσωπεί 350 πάσχοντες στη Θεσσαλονίκη και άλλους 80 σε Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, αναφέρει σε ανακοίνωσή του πως τα ψυγεία των αιμοδοσιών έχουν αδειάσει και απευθύνει έκκληση για εθελοντική αιμοδοσία, καθώς οι ανάγκες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών παραμένουν οι ίδιες όλο το χρόνο.

“Όταν κάνουμε μετάγγιση κλείνουμε ραντεβού και για την επόμενη φορά, μετά από 15 μέρες. Την παραμονή αυτής της ημερομηνίας η αιμοδοσία μας επιβεβαιώνει ότι υπάρχει διαθέσιμο αίμα και ότι μπορούμε να πάμε. Δυστυχώς αυτή την εποχή το τηλεφώνημα λέει αναβάλλεται”, επισημαίνει στο iatronet.gr ο πρόεδρος του Συλλόγου, Βασίλης Δήμος (φωτογραφία πάνω). Σύμφωνα με τον ίδιο, μόνο για τη Μεσογειακή Αναιμία, απαιτούνται στη Θεσσαλονίκη καθημερινά 70 μονάδες αίματος. “Δηλαδή, 70 αιμοδότες κάθε μέρα πρέπει να αιμοδοτήσουν μόνο για εμάς. Αυτή την περίοδο δεν φτάνουμε ούτε τις μισές φιάλες και έτσι έχουμε τις μεγάλες αναβολές. Την περασμένη Παρασκευή υπήρξαν περίπου 50 αναβολές στο Ιπποκράτειο και σε άλλα νοσοκομεία”.

Επιπτώσεις υπομετάγγισης

Ο πάσχων από θαλασσαιμία πρέπει να λαμβάνει κάθε 15 μέρες δύο μονάδες, δηλαδή 600 mg αίματος. Όταν του παρέχεται μια φιάλη, δηλαδή τα μισά mg, η αιμοσφαιρίνη δεν ανεβαίνει όσο πρέπει, με αποτέλεσμα σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. “Δεν λέμε ότι μπαίνει θέμα ζωής και θανάτου, αλλά ποιότητας ζωής. Ο αιματοκρίτης αντί να είναι 40 ή 45 που έχει κάποιος μη πάσχων, θα είναι 28 ή και 26. Επειδή υπάρχει πρωτόκολλο μεταγγίσεων, ο γιατρός λέει ότι δεν πρέπει να κατεβαίνει ο αιματοκρίτης κάτω από 30 και κάτω από 10 η αιμοσφαιρίνη, γιατί μετά αρχίζει και η δυσλειτουργία των οργάνων αλλά και η κόπωση του ίδιου του ασθενούς”, εξηγεί ο κ. Δήμος, προσθέτοντας και τους περιορισμούς στην κοινωνική ζωή του πάσχοντα: “Δεν ξέρει πότε να πάρει άδεια από τη δουλειά του, δεν μπορεί να κανονίσει διακοπές, να ρυθμίσει άλλα ζητήματα. Είναι με το τηλέφωνο στο χέρι, περιμένοντας το τηλεφώνημα ότι υπάρχει αίμα και μπορεί να πάει να μεταγγιστεί. Υπάρχει μια ομηρία”.

Χρειάζεται εκπαίδευση των αιμοδοτών

Ο Αύγουστος είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις περιόδους στη διάρκεια του χρόνου στις οποίες παρουσιάζονται σοβαρές ελλείψεις στην επάρκεια αίματος. Μικρότερης διάρκειας δυσκολίες εμφανίζονται μετά από τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Όπως λέει στο iatronet.gr η διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτα Χαλκιά, απαιτείται εκπαίδευση των αιμοδοτών ώστε να προγραμματίζουν τις αιμοδοσίες τους και σε αυτές τις περιόδους.

“Είναι λανθασμένη η άποψη ότι δεν γίνονται χειρουργεία τον Αύγουστο, άρα δεν υπάρχουν ανάγκες για αίμα. Γίνονται έκτακτα χειρουργεία, έχουμε τροχαία, χθες έγινε στο νοσοκομείο μας μεταμόσχευση ήπατος, που απαιτεί πολύ αίμα, ενώ τα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες μεταγγίζονται όλο το χρόνο, ό,τι και να γίνει”, επισημαίνει η κ. Χαλκιά, προσθέτοντας πως μόνο ο σωστός προγραμματισμός των αιμοδοσιών μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες στις περιόδους δυσκολίες.

Μια επιπλέον παράμετρος είναι ο περιορισμένος χρόνος ζωής του αίματος: «Δυστυχώς δεν είναι ένα προϊόν που το βάζουμε στο ψυγείο και το χρησιμοποιούμε όποτε θέλουμε. Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι είναι ζωντανό υλικό», υπογραμμίζει και εξηγεί: “Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, δηλαδή το παράγωγο που δίνουμε για την αναιμία, διατηρούνται στα δικά μας ψυγεία από 35 ως 42 μέρες. Μέσα σε αυτό το διάστημα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, αλλιώς θα καταστραφούν. Τα αιμοπετάλια μόνο 5 μέρες”.

Οι υπεύθυνοι του Κέντρου Αιμοδοσίας προσπαθούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες, έχοντας συχνά να σταθμίσουν διαφορετικά περιστατικά και ευελπιστούν πως η κατάσταση θα εξομαλυνθεί τις επόμενες εβδομάδες. «Έχουμε μια ευαισθησία στα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία, δεν θέλουμε να πέσει πολύ ο αιματοκρίτης γιατί διεγείρονται εξωμυελικές εστίες αιμοποίησης, δεν θέλουμε να αλλάξουμε το πρόγραμμα της καθημερινότητάς τους. Σε καμία περίπτωση δεν αφήνουμε διαστήματα ως και ένα μήνα όπως ακούω να έχει συμβεί αλλού», σημειώνει η κ.Χαλκιά.

Μια επιπλέον δυσκολία ήρθε να προστεθεί με τον ιό του Δυτικού Νείλου, η οποία, ωστόσο, σύμφωνα με την διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας δεν επηρεάζει τον αιμοδότη και τον λήπτη. “Πλέον, με την ένταξη όλων των περιοχών της Θεσσαλονίκης στις επηρεαζόμενες, ελέγχεται το αίμα όλων. Το αποτέλεσμα βγαίνει την ίδια μέρα από τον μοριακό έλεγχο και δεν αλλάζει κάτι”, καταλήγει.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κουνούπια μολυσμένα με Wolbachia – πρόγραμμα των “Γιατρών Χωρίς Σύνορα” και τοπικών εταίρων στην Ονδούρα

 

Ο δάγκειος πυρετός είναι μία από τις πιο συνηθισμένες τροπικές ασθένειες παγκοσμίως και έχει οδηγήσει σε υγειονομική κρίση στην αμερικανική ήπειρο. Παγκοσμίως, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι μολύνονται από την τροπική ασθένεια που μεταδίδεται από ημερόβια κουνούπια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εξέλιξη της νόσου, ακόμη και στο θάνατο, ιδίως μετά από επανειλημμένες μολύνσεις. Στην Ονδούρα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF) συνεργάζονται με τοπικούς εταίρους για την εξεύρεση εναλλακτικών θεραπειών.

Η Ονδούρα βιώνει ολοένα και πιο σοβαρά κρούσματα της νόσου, με πάνω από 10.000 κρούσματα να αναφέρονται ετησίως. “Τα επίπεδα προειδοποίησης φτάνουν σε ανησυχητικά επίπεδα. Επιπλέον, οι τρέχουσες μέθοδοι πρόληψης δεν παρέχουν επαρκή προστασία από τον δάγκειο πυρετό”, εξήγησε ο Edgard Boquin, συντονιστής του προγράμματος των ΓΧΣ στην Ονδούρα.

Λόγω της ταχείας εξάπλωσής του, ο ιός αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, ανέφεραν οι ΓΧΣ: η ασθένεια είναι 30 φορές πιο συχνή σήμερα απ’ ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια. Τις επόμενες δεκαετίες, ο αριθμός των ανθρώπων που θα μπορούσαν να προσβληθούν από τον ιό αναμένεται να αυξηθεί κατά ένα ακόμη δισεκατομμύριο λόγω της κλιματικής αλλαγής.

“Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Υπουργείο Υγείας της Ονδούρας, η ΜΚΟ World Mosquito Program και το Universidad Nacional Autónoma de Honduras εφαρμόζουν νέες στρατηγικές υγείας μαζί με τον πληθυσμό. Ένα από τα προβλήματα είναι η θεραπεία. Μεταξύ άλλων, τα κουνούπια έχουν γίνει ανθεκτικά στις κοινές μεθόδους πρόληψης και στα εντομοαπωθητικά, λόγω της χρήσης ξεπερασμένων τεχνικών για τον έλεγχο των φορέων της νόσου.

Το νέο εργαλείο είναι τώρα η απελευθέρωση ακόμη περισσότερων κουνουπιών Aedes aegypti, τα οποία όμως είναι μολυσμένα με το βακτήριο Wolbachia που υπάρχει στη φύση. Το βακτήριο αυτό αναστέλλει την ικανότητα των κουνουπιών να μεταδίδουν τους αρμποϊούς.

“Όταν τα κουνούπια μολύνονται με Wolbachia, το βακτήριο ανταγωνίζεται ιούς όπως ο δάγκειος πυρετός, καθιστώντας δυσκολότερο για αυτούς να πολλαπλασιαστούν στον ξενιστή. Αυτό καθιστά λιγότερο πιθανό ότι τα κουνούπια αυτά θα μεταδώσουν ιούς από άτομο σε άτομο. Σε περιοχές όπου υπάρχει Wolbachia στον τοπικό πληθυσμό κουνουπιών, ο δάγκειος πυρετός απωθείται”, εξήγησε η Claire Dorion, εμπειρογνώμονας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, η μέθοδος της ΜΚΟ World Mosquito Program είναι ασφαλής για τον άνθρωπο και το περιβάλλον και έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από δώδεκα χώρες με συνολικό πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων. Έχει αποδειχθεί ότι η μετάδοση του ιού είναι σημαντικά χαμηλότερη σε περιοχές με έντονη παρουσία Wolbachia.

Το πρόγραμμα καλύπτει 50 γειτονιές στην περιοχή El Manchén της Tegucigalpa, όπου οι ασθένειες που μεταδίδονται από τα κουνούπια είναι από τις πιο διαδεδομένες. Πριν από το παρουσίαση του έργου, ερωτήθηκαν περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, το 97% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ των σχεδίων του έργου. Σύμφωνα με την έρευνα, πολλοί από αυτούς συμμετέχουν ενεργά στην απελευθέρωση των κουνουπιών. Τα κουνούπια που έχουν μολυνθεί με Wolbachia θα απελευθερώνονται σε εβδομαδιαία βάση για μια περίοδο έξι μηνών. Για τρία χρόνια, ο πληθυσμός των κουνουπιών θα υποβάλλεται σε τακτικούς ελέγχους για να προσδιοριστεί το ποσοστό των κουνουπιών που έχουν μολυνθεί με Wolbachia.

Το 2024, θα πραγματοποιηθούν πρόσθετες δραστηριότητες ελέγχου των φορέων της νόσου σε δύο άλλες περιοχές της πρωτεύουσας για τον περιορισμό της μετάδοσης μέσα στα σπίτια. “Ο απώτερος στόχος είναι να μειωθούν τα ποσοστά θανάτων και ασθενειών που σχετίζονται με τον δάγκειο πυρετό και άλλους αρμποϊούς. Μακροπρόθεσμα, ελπίζουμε ότι οι μέθοδοι θα παρέχουν βιώσιμες λύσεις για να σταματήσουν αυτές οι ασθένειες”, δήλωσε ο Boquin.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποια είναι τα συμπεράσματα διενεργούμενης μελέτης.

Η κολχικίνη δεν φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής ή μυοκαρδιακής βλάβης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα μη καρδιακή θωρακική χειρουργική επέμβαση.

Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα της μελέτης COP-AF που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (ESC Congress 2023) στο Άμστερνταμ.

Η περιεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται σε περίπου 10% των ασθενών που υποβάλλονται σε μείζονα θωρακοχειρουργική επέμβαση, ενώ η μυοκαρδιακή βλάβη μετά από μη καρδιοχειρουργική επέμβαση (MINS) έχει επίπτωση περίπου 20% σε αυτόν τον πληθυσμό. Και οι δύο επιπλοκές σχετίζονται με κακή πρόγνωση.

Έχει αποδειχθεί ότι τα υψηλά επίπεδα φλεγμονωδών δεικτών σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής και MINS. Αυτό οδήγησε στην υπόθεση ότι η αντιφλεγμονώδης θεραπεία θα μπορούσε να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης αυτών των δύο προγνωστικά σημαντικών επιπλοκών.

Μικρές τυχαιοποιημένες μελέτες παρείχαν ενδείξεις ότι η χαμηλή δόση κολχικίνης, μια φθηνή ουσία με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής

Η δοκιμή COP-AF εξέτασε κατά πόσον η κολχικίνη μπορεί να προστατεύσει τους ασθενείς από κολπικής μαρμαρυγής και MINS μετά από μείζονα μη καρδιακή θωρακοχειρουργική επέμβαση. Στη μελέτη συμμετείχαν 3.209 ασθενείς από 11 χώρες. Τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε 0,5 mg κολχικίνης p.o. δύο φορές την ημέρα είτε εικονικό φάρμακο, ξεκινώντας 4 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση για συνολικά 10 ημέρες.

Οι ασθενείς, ηλικίας 68 ετών κατά μέσο όρο, παρακολουθήθηκαν για 14 ημέρες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η κλινικά σημαντική περιεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή (κολπική μαρμαρυγή που απαιτούσε ιατρική θεραπεία ή κολπική μαρμαρυγή που οδήγησε σε καρδιακή ανεπάρκεια, υπόταση ή στηθάγχη) και MINS. Ως MINS ορίστηκε το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή οποιαδήποτε μετεγχειρητική αύξηση της τροπονίνης που θεωρήθηκε ότι ήταν ισχαιμικής αιτιολογίας.

Η μελέτη έδειξε ότι δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.

Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, το 7,5% εμφάνισε κλινικά σημαντική κολπική μαρμαρυγή. Στην ομάδα της κολχικίνης, το ποσοστό δεν ήταν σημαντικά χαμηλότερο και κυμάνθηκε στο 6,4%

Το τελικό σημείο MINS επιτεύχθηκε από το 20,3% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και από το 18,3% στην ομάδα της κολχικίνης.

Όπως και με το πρωτεύον, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων για τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, είτε για το σύνθετο της θνησιμότητας από όλα τα αίτια, το MINS και το εγκεφαλικό επεισόδιο, είτε για το σύνθετο της θνησιμότητας από όλα τα αίτια, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Δεν υπήρχαν επίσης διαφορές όταν τα εμφράγματα του μυοκαρδίου εξετάστηκαν μόνα τους.

Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας, η κολχικίνη τα πήγε χειρότερα από το εικονικό φάρμακο: το 6,4% των ασθενών στην ομάδα της κολχικίνης εμφάνισε σήψη ή λοίμωξη, σε σύγκριση με το 5,2% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου . Η κολχικίνη συσχετίστηκε επίσης με αυξημένη επίπτωση διάρροιας που δεν σχετίζεται με λοίμωξη.

Ο επικεφαλής της μελέτης, David Conen από το Population Health Research Institute στο Χάμιλτον του Καναδά, κατέληξε στο συμπέρασμα από τα αποτελέσματα ότι Η κολχικίνη δεν μπόρεσε να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης περιεγχειρητικής ΑΥ ή MINS. Αντίθετα, αύξησε τον κίνδυνο διάρροιας που δεν σχετίζεται με λοίμωξη – παρόλο που τα επεισόδια αυτά ήταν ως επί το πλείστον παροδικά και καλοήθη.

Παρ’ όλα αυτά, ο Conen βλέπει ακόμη ελπίδες για την κολχικίνη: “Παρά τα ευρήματα αυτά, από ορισμένα αποτελέσματα των μελετών μπορούν να αντληθούν ενθαρρυντικά μηνύματα ότι η κολχικίνη μπορεί τελικά να είναι χρήσιμη για τη μείωση των δυσμενών καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θωρακοχειρουργική επέμβαση.

“Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να διερευνήσουν περαιτέρω τον ρόλο της κολχικίνης στην πρόληψη αυτών των συμβάντων”, είπε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο μέσος όρος επιβίωσης είναι σχεδόν δέκα έτη. Στις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 ήταν μόλις δύο έτη.

Για τους ασθενείς με καρκίνο του αίματος, οι πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης με καλή ποιότητα ζωής έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια χάρη στις καινοτόμες θεραπείες.

Σε πολλές περιπτώσεις, ασθένειες που πριν από δύο δεκαετίες ήταν ακόμη θανατηφόρες θα μπορούσαν να μετατραπούν σε χρόνιες ασθένειες. Με την ευκαιρία του Διεθνούς Μήνα Ενημέρωσης για τον Καρκίνο του Αίματος τον Σεπτέμβριο, ειδικοί ενημέρωσαν για τις νέες θεραπείες σήμερα στη Βιέννη

Σημαντικές βελτιώσεις έχουν πραγματοποιηθεί ιδίως για τη χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ), αλλά και για άλλα μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα (MPN). Το πολλαπλό μυέλωμα (ΠΜ) έχει χάσει μεγάλο μέρος της ζημιάς που προκαλεί. “Το φάσμα των νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων περιλαμβάνει αποτελεσματικές επιλογές για σχεδόν κάθε στάδιο της νόσου”, δήλωσε η Gabriela Kornek, ιατρική διευθύντρια του Γενικού Νοσοκομείου της Βιέννης και πρόεδρος της ένωσης “Η ζωή με τον καρκίνο”.

Οι πολύπλοκοι μηχανισμοί δράσης φέρνουν επανάσταση στη θεραπεία, αλλά απαιτούν επίσης περισσότερο χρόνο για την εκπαίδευση των ασθενών, τη διαχείριση της θεραπείας και την τεκμηρίωση.

Το πολλαπλό μυέλωμα (πλασματοκύττωμα) είναι μια ετερογενής χρόνια νόσος κατά την οποία τα πλασματοκύτταρα εξαπλώνονται στο μυελό των οστών. Κατά τη διαδικασία αυτή, παράγονται σε μεγάλες ποσότητες άχρηστα αντισώματα και εκτοπίζονται υγιή κύτταρα του αιμοποιητικού συστήματος.

Σε πιο καλοήθεις μορφές είναι εφικτές μακροχρόνιες υφέσεις. Οι υποτροπές είναι εύκολα αντιμετωπίσιμες. “Στο άλλο άκρο του φάσματος, υπάρχουν μορφές με πιο επιθετική πορεία που είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν”, εξηγεί ο Niklas Zojer, ανώτερος ιατρός στο αιματολογικό-ογκολογικό εξωτερικό ιατρείο του νοσοκομείου Ottakring.

Ο στόχος είναι να επιτευχθεί όσο το δυνατόν πληρέστερη, μακροχρόνια ύφεση σε ασθενείς που βρίσκονται ήδη στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Η τάση είναι να χρησιμοποιούνται πρώτα οι καλύτερες θεραπείες ή συνδυασμοί θεραπειών προκειμένου να επιτευχθεί η πληρέστερη εξάλειψη των κλωνικών κυττάρων του μυελώματος.

Το ποσοστό των λειτουργικά πλήρως θεραπευμένων ασθενών που δεν παρουσιάζουν υποτροπή για δέκα ή περισσότερα χρόνια έχει αυξηθεί με τους νέους θεραπευτικούς συνδυασμούς. Ο μέσος όρος επιβίωσης είναι σχεδόν δέκα έτη – στις δεκαετίες του 1980 και 1990 ήταν μόνο δύο έτη.

Εκτός από τις χημειοθεραπείες και τις θεραπείες αντισωμάτων, οι οποίες συνήθως χορηγούνται ενδοφλεβίως, διατίθενται πλέον φάρμακα σε μορφή δισκίων για τη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ). “Αυτή η σύγχρονη στοχευμένη θεραπεία μπλοκάρει ορισμένες πρωτεΐνες που είναι υπεύθυνες για την ανάπτυξη και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων”, δήλωσε ο Daniel Heintel, από το Κέντρο Ογκολογίας και Αιματολογίας της Κλινικής Ottakring.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Pediatric Research”.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι το νανούρισμα του Μότσαρτ μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο στα νεογέννητα που υποβάλλονται σε εξετάσεις αίματος. Οι ερευνητές στο Τμήμα Παιδιατρικής του Lincoln Medical & Mental Health Center, στη Νέα Υόρκη, αξιολόγησαν τα επίπεδα πόνου 100 νεογέννητων κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης εξέτασης αίματος με τρύπημα στη φτέρνα, που συνήθως γίνεται για τον έλεγχο καταστάσεων όπως ο ίκτερος.

Στη μελέτη, τα 54 από τα 100 βρέφη άκουσαν ένα νανούρισμα του Μότσαρτ για 20 λεπτά πριν, κατά τη διάρκεια του τσιμπήματος και για επιπλέον πέντε λεπτά. Όλα γεννήθηκαν τελειόμηνα και ήταν περίπου 2 ημερών κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Λίγο περισσότερα από τα μισά μωρά ήταν αγόρια. Όλα τα βρέφη έλαβαν ένα τυπικό πρωτόκολλο φροντίδας, το οποίο περιλάμβανε τη χορήγηση 0,5 χιλιοστόλιτρου διαλύματος ζάχαρης δύο λεπτά πριν από την εξέταση αίματος.

Ένας ερευνητής που φορούσε ακουστικά ακύρωσης θορύβου αξιολόγησε τα επίπεδα πόνου των βρεφών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διαδικασία. Τα κριτήρια αξιολόγησης περιλάμβαναν τις εκφράσεις του προσώπου, την ένταση του κλάματος, τα μοτίβα αναπνοής, τις κινήσεις των άκρων και τα επίπεδα εγρήγορσης. Για να ληφθούν υπόψη πιθανές μεταβλητές, οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σταθερά σε ένα ήσυχο, αμυδρά φωτισμένο δωμάτιο με ελεγχόμενη θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα βρέφη που άκουσαν το νανούρισμα του Μότσαρτ είχαν «σημαντικά χαμηλότερες» βαθμολογίες πόνου κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη διαδικασία, σε σύγκριση με τα νεογέννητα που δεν άκουσαν το τραγούδι.

Ωστόσο, οι ερευνητές δεν παρατήρησαν σημαντικές διαφορές στις βαθμολογίες πόνου μεταξύ των δύο ομάδων τρία λεπτά μετά τη διαδικασία. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η μουσική μπορεί να είναι μια αποτελεσματική μέθοδος ανακούφισης από τον πόνο για τα νεογέννητα βρέφη που υποβάλλονται σε μικροεπεμβάσεις.

Η επιστημονική ομάδα ανέφερε επίσης ότι μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να διερευνήσουν αν η ηχογράφηση της φωνής των γονέων θα μπορούσε επίσης να μειώσει τον πόνο που νιώθουν τα νεογέννητα κατά τη διάρκεια μικροεπεμβάσεων.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Pediatric Research».

Πηγές:
ΕΡΤ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι ανακοινώθηκε σήμερα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ο φορέας Covid-19 Technology Access Pool (C-TAP), μια πολυμερής συνεργασία για τη διευκόλυνση του διαμοιρασμού της πνευματικής ιδιοκτησίας (IP), της γνώσης και των καινοτομιών, ανακοίνωσε τρεις νέες συμφωνίες αδειοδότησης που αποκτήθηκαν μέσω του Medicines Patent Pool (MPP).

Όπως ανακοινώθηκε σήμερα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), οι συμφωνίες περιλαμβάνουν τις ακόλουθες άδειες για τη μεταφορά τεχνογνωσίας, υλικών και κλινικών δεδομένων που απαιτούνται σε διάφορες χώρες:

• Η Medigen Vaccine Biologics Corp, ο πρώτος ιδιώτης κατασκευαστής, προσφέρει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και την τεχνογνωσία του για ένα εμβόλιο COVID-19 στο οποίο έχουν χορηγηθεί περισσότερες από τρία εκατομμύρια δόσεις σε επτά χώρες. Είναι η πρώτη φορά που ένας κατασκευαστής εμβολίου χρησιμοποιεί το μοντέλο C-TAP του ΠΟΥ – μια ευκαιρία που κερδίζει κερδισμένος για τον κατασκευαστή, τους αποδέκτες της τεχνολογίας και, κυρίως, τους ασθενείς που έχουν ανάγκη σε όλο τον κόσμο. Η συμφωνία θα επιτρέψει την αδειοδότηση της ΔΙ διευκολύνοντας τη μεταφορά τεχνολογίας και την εκπαίδευση του προσωπικού.
• Το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Ισπανίας (CSIC) μοιράζεται μια δεύτερη άδεια για ένα πρωτότυπο εμβολίου COVID-19. Η συμφωνία περιλαμβάνει επισκέψεις και εκπαίδευση στο εργοστάσιο, άμεση βοήθεια και συνεχή διαβούλευση με τους παραλήπτες κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων των ποιοτικών και κανονιστικών θεμάτων.
• Το Πανεπιστήμιο της Χιλής μοιράζεται την τεχνολογία του για μια ανάλυση COVID-19 για τον ποσοτικό προσδιορισμό των εξουδετερωτικών αντισωμάτων.

Το C-TAP ξεκίνησε τον Μάιο του 2020 από τον ΠΟΥ και την κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα με την υποστήριξη 44 κρατών μελών, του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ, της Unitaid, του UNAIDS και των εταίρων υλοποίησης.

Λειτουργεί σύμφωνα με τις αρχές της Αλληλεγγύης και σχεδιάστηκε ως πλατφόρμα για τους προγραμματιστές θεραπευτικών, διαγνωστικών, εμβολίων και άλλων προϊόντων Υγείας για την COVID-19, ώστε να διανέμονται εθελοντικά η πνευματική ιδιοκτησία, οι γνώσεις και τα δεδομένα για επιτάχυνση της τεχνολογικής καινοτομίας και επέκταση της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας.

Πηγές:
WHO

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με μικτά κλιμάκια εμπειρογνωμόνων αναμένεται να γίνεται η αξιολόγηση σε προσωπικό και κλινικές στα νοσοκομεία

Αξιολόγηση όχι μόνο στα νοσοκομεία για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά ουσιαστικά και στο προσωπικό σχεδιάζει να κάνει το υπουργείο Υγείας. Ήδη άλλωστε υπάρχει ο σχετικός νόμος ενώ η διαδικασία θα ακολουθηθεί από τον Οργανισμό για τη Διασφάλιση της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ).

Με βάση τα σχέδια που έχουν γίνει και αναμένεται να μπουν σε εφαρμογή από το νέο έτος, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές του HealthReport.gr, στον ΟΔΙΠΥ θα δημιουργηθούν μικτά κλιμάκια εμπειρογνωμόνων τα οποία θα επισκέπτονται τα νοσοκομεία για μεγάλο διάστημα προκειμένου να αξιολογήσουν τις κλινικές αλλά και το προσωπικό για τις ιατρικές υπηρεσίες αλλά και για την ποιότητα τους.

Τα μικτά κλιμάκια για τα νοσοκομεία
Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr, τα μικτά κλιμάκια θα αποτελούνται από γιατρούς και νοσηλευτές οι οποίοι θα προσληφθούν από τον ΟΔΙΠΥ με ειδική διαδικασία η οποία θα προσδιοριστεί με νέο νομοσχέδιο προς το τέλος Σεπτεμβρίου.

Επικεφαλής των κλιμακίων θα είναι στέλεχος του ΟΔΙΠΥ ενώ τα ονόματα όλων των υγειονομικών που θα προσληφθούν θα ενταχθούν σε ένα ειδικό μητρώο εμπειρογνωμόνων.

Στόχος θα είναι να επιλέγονται κάθε φορά διαφορετικά στελέχη από το ειδικό μητρώο εμπειρογνωμόνων ώστε να πραγματοποιούν τους ελέγχους στα νοσοκομεία με αντικειμενικότητα και διαφάνεια, περιγράφουν πηγές του HealthReport.gr.

 

Το μητρώο με τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στα κλιμάκια θα ανανεώνεται συχνά αφού υπάρχει πλάνο για συνεχή ανανέωση του προσωπικού.
Τα κλιμάκια μέσα από δείκτες μέτρησης που θα δημιουργηθούν, θα αξιολογούν τις υπηρεσίες και τις κλινικές αλλά ουσιαστικά και το προσωπικό που θα παρέχει τις υπηρεσίες.

Οι ομάδες των αξιολογητών θα ελέγχουν εκτός από νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, Μονάδες Ψυχικής Υγείας κ.α.

Έρχεται νομοσχέδιο
Στο μεταξύ μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση αναμένεται να προωθήσει νομοσχέδιο μέσω του οποίου θα προσδιορίζεται επ’ ακριβώς ο τρόπος λειτουργίας των ΑΕ Οργανισμών του Δημοσίου και στο πλαίσιο αυτό θα γίνουν αλλαγές και στον ΟΔΙΠΥ που έχει αναλάβει τους ελέγχους στο ΕΣΥ.

Στο νομοσχέδιο όπως επισημαίνουν πηγές του HealthReport.gr, θα ορίζεται και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνουν οι προσλήψεις των γιατρών και των νοσηλευτών για να συσταθούν τα κλιμάκια.

Στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου θα προβλέπονται και γενικότερες αλλαγές στον ΟΔΙΠΥ ώστε να υπάρχει μία «ευθυγράμμιση» της λειτουργίας του με τα νοσοκομεία αλλά και το υπουργείο Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Πολλοί ασθενείς με σύνδρομο long-COVID που υποφέρουν από κόπωση έξι μήνες μετά τη μόλυνση από κορονοϊό εξακολουθούν να έχουν σοβαρές σωματικές διαταραχές έως και 20 μήνες μετά.

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από το Charité-Universitätsmedizin του Βερολίνου και το Κέντρο Max Delbrück διαπίστωσε ότι η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών που αναπτύσσουν μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα/σύνδρομο χρόνιας κόπωσης (ME/CFS)  και παραμένουν βαριά άρρωστοι, χωρίς καμία αλλαγή, σύμφωνα με  medicalexpress.com. Αντίθετα, οι ασθενείς με παρόμοια συμπτώματα που δεν πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για ME/CFS παρουσιάζουν σταδιακή βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό eClinicalMedicine.

Οι ασθενείς που εξακολουθούν να έχουν προβλήματα υγείας τρεις μήνες μετά από μια λοίμωξη SARS-CoV-2, με συμπτώματα που συνεχίζονται για τουλάχιστον δύο μήνες και χωρίς άλλη εξήγηση για τα προβλήματα αυτά, λέγεται ότι έχουν σύνδρομο μετά-COVID (PCS), επίσης γνωστό ως «μακρύ COVID». Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως.

Πολλοί άνθρωποι έχουν προβλήματα με την αναπνοή, δυσκολία στη συγκέντρωση ή μικρή έως καθόλου αντοχή. Ένα μεγάλο μέρος των ατόμων με PCS παραπονιέται για κόπωση που μόλις και μετά βίας βελτιώνεται με την κανονική ανάπαυση και αποκατάσταση. Σε πολλές περιπτώσεις, τα άτομα αυτά δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στην καθημερινή ζωή και ακόμη και η μικρή προσπάθεια επιδεινώνει την κατάστασή τους, ένα φαινόμενο γνωστό ως δυσανεξία στην προσπάθεια. Η κατάσταση αυτή είναι σημαντικά συχνότερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες.

Η μελέτη επικεντρώνεται σε άτομα που εξακολουθούν να υποφέρουν από σοβαρή κόπωση και δυσανεξία στην άσκηση έξι μήνες μετά την προσβολή από τον ιό SARS-CoV-2 και περιελάμβανε μια ολοκληρωμένη ιατρική εξέταση των 106 συμμετεχόντων -οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γυναίκες- σε τρεις χρονικές στιγμές με μεσοδιαστήματα αρκετών μηνών.

Ευρήματα

Δυσοίωνα είναι τα στοιχεία   αφού τα άτομα με σύνδρομο post-COVID που παρουσιάζουν σοβαρή κόπωση εξακολουθούν να είναι άρρωστα περισσότερο από ενάμιση χρόνο μετά την αρχική μόλυνση, όπως  εξηγεί  η Dr. Judith Bellmann-Strobl,  μια από τους συγγραφείς της μελέτης και ανώτερη ιατρός του εξωτερικού ιατρείου νευροανοσολογίας στο Κέντρο Πειραματικών και Κλινικών Ερευνών (ECRC), ένα κοινό ίδρυμα του Charité και του Max Delbrück Center. Μόνο το 50% που δεν παρουσιάζει το πλήρες φάσμα των συμπτωμάτων του ME/CFS-  εμφανίζει σταδιακή βελτίωση τουλάχιστον ορισμένων συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές είχαν παρατηρήσει πέρυσι ότι οι μακροχρόνια πάσχοντες από ΠΧΣ με σοβαρή κόπωση και δυσανεξία στην άσκηση εντάσσονται σε δύο ομάδες. Ορισμένοι από τους ασθενείς πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για ME/CFS, μια σύνθετη νευροανοσολογική νόσο με βασικά συμπτώματα τη σοβαρή κόπωση, τη δυσανεξία στην άσκηση και τη μετα-εκθετική επιδείνωση των συμπτωμάτων που μπορεί να οδηγήσει σε σωματική αναπηρία. Οι ασθενείς της δεύτερης ομάδας εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα, αλλά τα συμπτώματα μετά την άσκηση είναι γενικά ηπιότερα και δεν διαρκούν τόσο πολύ.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι η τελευταία ομάδα παρουσιάζει κάποια βελτίωση με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο όσον αφορά την κόπωση, αλλά και όσον αφορά τη γενική κακουχία, τον πόνο και τα προβλήματα συγκέντρωσης. Η λειτουργική ικανότητα των ατόμων αυτών συχνά βελτιώνεται και ορισμένοι από τους μελετηθέντες μπόρεσαν ακόμη και να επιστρέψουν στην εργασία τους. Αντίθετα, οι ασθενείς με ME/CFS μετά το COVID δεν είδαν σχεδόν καμία αλλαγή στα συμπτώματά τους. Υπήρχαν πολύ λίγες εξαιρέσεις. «Επτά από τους 55 ασθενείς με ME/CFS παρουσίασαν βελτίωση στις σωματικές τους βλάβες», διευκρινίζει η Bellmann-Strobl. «Αλλά δεν έχουμε ακόμη εξήγηση γι’ αυτό και δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ιατρικές ομοιότητες».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ερευνητές ανέπτυξαν το πρώτο από του στόματος φάρμακο στον κόσμο που στοχεύει στην κληρονομική χοληστερίνη μία μορφή που μέχρι τώρα δεν είναι θεραπεύσιμη και προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από τα γονίδια, καθιστώντας δύσκολο τον έλεγχο μέσω της άσκησης, της διατροφής ή άλλων παραγόντων του τρόπου ζωής.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα υψηλά επίπεδα λιποπρωτεΐνης α ή Lp(a), αυξάνουν την πιθανότητα καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την οικογενή υπερχοληστερολαιμία, μια κληρονομική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υψηλή χοληστερόλη. Ωστόσο οι στατίνες και τα άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καλό αποτέλεσμα σε αυτή τη γενετική μορφή της νόσου.

Το Lp(a) είναι ένας τύπος λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας, ευρύτερα γνωστής ως LDL χοληστερόλη ή «κακή χοληστερόλη», αλλά είναι πιο κολλώδης, αυξάνοντας τον κίνδυνο μπλοκαρίσματος και σχηματισμού θρόμβων αίματος (αθηροσκλήρωση) στις αρτηρίες.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη μείωση της χοληστερόλης, όπως οι στατίνες, δεν έχουν την ίδια επίδραση στο Lp(a) και επειδή προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από γενετικούς παράγοντες, το Lp(a) είναι επίσης δύσκολο να ελεγχθεί μέσω της διατροφής, της άσκησης και άλλων αλλαγών του τρόπου ζωής.

Προς το παρόν, μάλιστα δεν υπάρχουν διαθέσιμα εγκεκριμένα φάρμακα που στοχεύουν το Lp(a) και κατά συνέπεια την «κακή χοληστερόλη».

Το πρώτο φάρμακο που στοχεύει την λιποπρωτεΐνη (α)

Ωστόσο, μια ομάδα με επικεφαλής ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Monash ανέπτυξε και δοκίμασε ένα πρωτοποριακό, παγκοσμίως πρώτο από του στόματος φάρμακο, τη μουβαλαπλίνη, που διακόπτει την ικανότητα του σώματος να σχηματίζει Lp(a), στοχεύοντας να μειώσει την «κακή χοληστερόλη» στο σώμα.

«Όσον αφορά τη θεραπεία του υψηλού Lp(a), ενός γνωστού παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις, οι κλινικοί μας γιατροί δεν έχουν επί του παρόντος αποτελεσματικά εργαλεία στην εργαλειοθήκη τους», λέει ο Stephen Nicholls, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Το Lp(a) είναι ουσιαστικά ένας σιωπηλός δολοφόνος χωρίς διαθέσιμη θεραπεία. Το νέο φάρμακο όμως αλλάζει τα δεδομένα για την “κακή χοληστερόλη”».

Το Lp(a) αποτελείται από ένα μόριο ενός σωματιδίου LDL που περιέχει απολιποπρωτεΐνη B100 (apo B100) και ένα μόριο μιας γλυκοπρωτεΐνης που ονομάζεται απολιποπρωτεΐνη (a) ή apo(a). Η μουβαλαπλίνη διαταράσσει την αλληλεπίδραση μεταξύ apoB100 και apo(a), με αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα Lp(a).

Πώς διεξήχθη η επαναστατική μελέτη για την κληρονομική «κακή χοληστερόλη»

Στη δοκιμή, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό JAMA Network συμμετείχαν συνολικά 114 συμμετέχοντες, εκ των οποίων οι 89 έλαβαν θεραπεία με μουβαλαπλίνη και 25 έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η δοκιμή έγινε σε δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος αξιολόγησε την επίδραση μιας μόνο δόσης μουβαλαπλίνης σε σταδιακές αυξήσεις, από 1 mg έως 800 mg, σε υγιείς συμμετέχοντες με μέση ηλικία 29 ετών.

Το δεύτερο μέρος αξιολόγησε την επίδραση μιας εφάπαξ ημερήσιας δόσης σε σταδιακές αυξήσεις (30 mg έως 800 mg) που ελήφθησαν σε 14 ημέρες από υγιείς συμμετέχοντες των οποίων η μέση ηλικία ήταν 32 ετών και που είχαν αυξημένα επίπεδα Lp(a) στο πλάσμα.

Τα βασικά επίπεδα Lp(a) και LDL χοληστερόλης λήφθηκαν στην αρχή της δοκιμής και παρατηρήθηκε η επίδραση της μουβαλαπλίνης στα επίπεδα Lp(a). Οι ερευνητές είδαν μείωση των επιπέδων Lp(a) ήδη από τη δεύτερη ημέρα με τους συμμετέχοντες να λαμβάνουν πολλαπλές δόσεις. Η μείωση της Lp(a) ήταν 64% έως 65% σε δόσεις 100 mg ή περισσότερο, που σημειώθηκε την 14η και 15η ημέρα.

Από τους συμμετέχοντες στην ομάδα της εφάπαξ δόσης, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν πονοκέφαλος (33%), πόνος στην πλάτη (13%) και κόπωση (11%). Η ομάδα πολλαπλών δόσεων ανέφερε ότι εμφάνισε πονοκέφαλο (31%), διάρροια (20%), κοιλιακό άλγος (15%), ναυτία (10%) και κόπωση (10%). Δεν αναφέρθηκαν θάνατοι ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Πολλές ελπίδες ότι θα ελεγχθεί η οικογενής υπερχοληστερολαιμία

Οι ερευνητές σημειώνουν τους περιορισμούς της μελέτης, δηλαδή ότι ήταν μια μικρή μελέτη φάσης 1. Θα χρειαστούν μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές σε πιο διαφορετικούς πληθυσμούς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ήδη υπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, για να καθοριστεί το προφίλ ασφάλειας της μουβαλαπλίνης.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες στη μελέτη είχαν χαμηλή έως μέτρια αύξηση των επιπέδων Lp(a). Το κοινό στο οποίο στοχεύει το φάρμακο θα περιλαμβάνει πιθανώς άτομα με μεγαλύτερες αυξήσεις Lp(a).

Ωστόσο, ως ο πρώτος από του στόματος παράγοντας που αναπτύχθηκε ειδικά για τη μείωση των επιπέδων Lp(a), η μουβαλαπλίνη είναι μια πολλά υποσχόμενη εξέλιξη.

«Αυτό το φάρμακο αλλάζει το παιχνίδι με περισσότερους από έναν τρόπους», είπε ο Δρ. Nicholls και κατέληξε: «Όχι μόνο έχουμε την επιλογή να μειώσουμε μια άπιαστη μορφή χοληστερόλης, αλλά το να μπορούμε να τη χορηγούμε σε από του στόματος δισκίο σημαίνει ότι θα είναι πιο προσιτή για τους ασθενείς».

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Το PRECIOUS αποτελεί έναν πολύτιμο σύμμαχο στην ανάλυση διαφορετικών τύπων ιατρικών δεδομένων μεγάλου όγκου, με τελικό στόχο την Ιατρική Ακριβείας. Για τη σύγχρονη αυτή τεχνολογία, μιλάει στο oloygeia.gr, o καθηγητής Βιοϊατρικής Τεχνολογίας Δημήτριος Φωτιάδης.

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Βιοϊατρικής Τεχνολογίας Δημήτριου Φωτιάδη, παρουσιάζουν την ερευνητική υποδομή PRECIOUS. Αφορά στην υλοποίηση μιας καινοτόμας «πλατφόρμας νέφους» (cloud), η οποία θα παρέχει υπηρεσίες υγείας για την διασύνδεση ιατρικών κέντρων της Περιφέρειας, της Ελλάδας και του εξωτερικού, με στόχο την αποθήκευση, την ανάλυση δεδομένων και την περαιτέρω χρήση τους.

Το PRECIOUS, χάρη στους υπερυπολογιστές και τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, έχει την ικανότητα να αναλύει διαφορετικούς τύπους ιατρικών δεδομένων μεγάλου όγκου, όπως κλινικά, γενετικά, απεικονιστικά, εργαστηριακά δεδομένα, και άλλους τύπους δεδομένων, με τελικό στόχο την Ιατρική Ακριβείας.

Ο όρος «Ιατρική Ακριβείας» αποτελεί μια νέα προσέγγιση που προσαρμόζει την περίθαλψη στοχευμένα στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε ασθενούς με βάση το γενετικό προφίλ του και τα κλινικά ευρήματα.

Βασικός στόχος του έργου είναι η προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των ιατρικών φορέων της Περιφέρειας Ηπείρου και κατ’ επέκταση Εθνικών και Ευρωπαϊκών φορέων υγείας, που θα αποτελέσουν τους τελικούς χρήστες της «πλατφόρμας νέφους» με στόχο την ανάπτυξη και παροχή υπηρεσιών Ιατρικής Ακριβείας.

Οι πάροχοι των ιατρικών δεδομένων θα μπορούν να διαμοιράζουν, να αποθηκεύουν και να διαχειρίζονται τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των ασθενών τους σε βάσεις δεδομένων εντός του «νέφους» το οποίο πληροί όλες τις προϋποθέσεις περί προστασίας προσωπικών δεδομένων βάσει του Γενικού Κανονισμού Περί Προστασίας Ιδιωτικών Δεδομένων.

Το oloygeia.gr απευθύνθηκε στον καθηγητή Βιοϊατρικής Τεχνολογίας Δημήτριο Φωτιάδη, προκειμένου να μας εξηγήσει τι σημαίνει πρακτικά αυτή η εφαρμογή PRECIOUS για τον γιατρό και τον ασθενή, τι Μονάδες Υγείας και το ευρύ κοινό.

Το PRECIOUS στην υπηρεσία του γιατρού και του πολίτη

Οι γιατροί μπορούν να διαμοιράζουν, να αποθηκεύουν και να διαχειρίζονται ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σε ιδιωτικές βάσεις δεδομένων εντός του “νέφους”. Μπορούν δε να χρησιμοποιούν εφαρμογές οι οποίες ήδη έχουν αναπτυχθεί (τεχνητής νοημοσύνης, μοντελοποίησης, κ.α.) για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων.

Υπάρχουν γιατροί οι οποίοι “τρέχουν” κλινικές μελέτες οι οποίες χρειάζονται χώρο αποθήκευσης, αλλά και σύστημα επεξεργασίας των δεδομένων. Αυτό είναι ένα παράδειγμα χρήσης. Γιατροί οι οποίοι είναι ερευνητές μπορούν να επεξεργάζονται δεδομένα (γενετικά, κλινικά, απεικονιστικά, τρόπου ζωής, κ.α.) για την ερευνά τους.

Ο πολίτης δεν μπορεί να είναι απευθείας χρήστης του συστήματος PRECIOUS. Όμως το σύστημα PRECIOUS κάνει χρήση δεδομένων ασθενών (διαμοιρασμός, βελτιστοποίηση, ομογενοποίηση, επεξεργασία και οπτικοποίηση) και έχουν αναπτυχθεί/μπορούν να αναπτυχθούν στο μέλλον εφαρμογές που έχουν άμεση σχέση με την υγεία του πολίτη (π.χ. εφαρμογή ανάλυσης ύπνου, εφαρμογή ανάλυσης βάδισης, αυτόματη αναγνώριση φαγητού, κ.α.).

Ο πολίτης επωφελείται από την τελική ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων. Το σύστημα PRECIOUS ως άμεσους χρήστες έχει τους φορείς υγείας (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, επιχειρήσεις) οι οποίοι έχουν διαθέσιμα δεδομένα και θέλουν οποιασδήποτε μορφής επεξεργασία σε ένα σύστημα, όπως το PRECIOUS, το οποίο έχει μεγάλες δυνατότητες αποθήκευσης και υπολογιστικής ισχύος.

Η διασύνδεση Νοσοκομείων και Πανεπιστημίων

Οι φορείς υγείας μπορούν να εκτελέσουν υπηρεσίες ανάλυσης ιατρικών δεδομένων μεγάλου όγκου με την χρήση εξελιγμένων αλγορίθμων μηχανικής μάθησης με στόχο την ανάπτυξη υπολογιστικών μοντέλων, όπως είναι τα μοντέλα πρόβλεψης, τα μοντέλα διάγνωσης, τα μοντέλα πρόβλεψης της απόκρισης στην θεραπεία καθώς επίσης και η ανακάλυψη νέων βιοδεικτών.

Επιπλέον μπορούν να κάνουν χρήση υπηρεσιών για την αντιμετώπιση της ετερογένειας των ιατρικών δεδομένων όταν αυτά συλλέγονται από διαφορετικές πηγές και κέντρα (π.χ. μια πολυκεντρική μελέτη ή ύπαρξη δεδομένων από ιατρικούς φακέλους). Τελικά αυτό βοηθάει στην επίτευξη κάποιων στόχων της ιατρικής ακριβείας.  Ο κύριος στόχος αυτών των φορέων είναι να επιτελέσουν υψηλού επιπέδου έρευνα η οποία έχει την ανάγκη υπολογιστικής υποδομής και εργαλείων λογισμικού/εφαρμογές που έχει στην διάθεσή του το PRECIOUS.

Ερωτηθείς ο κ. Φωτιάδης από το oloygeia.gr αν η εφαρμογή θα απευθύνεται στο ευρύ κοινό απάντησε:

Άμεσα όχι. Έμμεσα όμως όλα τα παραπάνω γίνονται γιατί θέλουμε να βελτιώσουμε την παροχή υγείας στον ασθενή. Για παράδειγμα, η εύρεση ενός βιοδείκτη δεν είναι δουλειά του ασθενή, όμως τελικά θα χρησιμοποιηθεί ως δείκτης μέτρησης μιας φυσιολογικής βιολογικής διαδικασίας ή εξέλιξης μιας νόσου ή της απόκρισης σε φάρμακο ή θεραπεία που αφορά τον ασθενή.

Είναι μια εφαρμογή που θα κατεβάζουμε στο κινητό μας;

Όχι, το PRECIOUS είναι μια υποδομή που μπορεί να βοηθήσει/υποστηρίξει την ανάπτυξη τέτοιων εφαρμογών, ιδιαίτερα αυτών που ενέχουν και τεχνητή νοημοσύνη και η εφαρμογή αυτή μετέπειτα μπορεί να κατέβει σε ένα κινητό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εφαρμογή που αναπτύχθηκε από ερευνητές της Μονάδας Ιατρικής Τεχνολογίας και Ευφυών Πληροφοριακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την αυτόματη αναγνώριση φαγητού και σχετικών ποσοτήτων από μια φωτογραφία.

Το PRECIOUS είναι το μέσο το οποίο θα βοηθήσει ερευνητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του ΙΤΕ αλλά και άλλων επιστημονικών φορέων αλλά και επιχειρήσεων να αναπτύξουν τέτοιες εφαρμογές.

Σημειώνεται ότι τέτοιου είδους εφαρμογές απαιτούν την ύπαρξη μεγάλου όγκου δεδομένων και υπολογιστική ισχύ (το PRECIOUS έχει 86000 CUDA cores) για την εκπαίδευση τέτοιων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.

Πώς λειτουργεί το PRECIOUS;

Για να γίνει κατανοητή η υπολογιστική δύναμη του PRECIOUS, σκεφτείτε ότι σε ένα απλό λάπτοπ μπορεί να υπάρχουν 4 πυρήνες ενώ στο συγκεκριμένο σύστημα συνυπάρχουν 86.000 ειδικοί πυρήνες υπολογιστών. Η σύγχρονη αυτή υποδομή Ιατρικής Ακριβείας ακολουθεί έναν «οδικό χάρτη» που αποτελείται από πέντε κομβικά βήματα:

1. Την ανάπτυξη της αρχικής υποδομής «νέφους» και των μηχανισμών διαμοιρασμού και προσπέλασης των ιατρικών δεδομένων μεγάλου όγκου.

2. Την ανάπτυξη των υπηρεσιών ελέγχου ποιότητας, διαμοιρασμού και εναρμόνισης των ιατρικών δεδομένων.

3. Την ανάπτυξη των υπηρεσιών ανάλυσης δεδομένων, δηλαδή τον εντοπισμό επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών στα δεδομένα, το «χτίσιμο» υπολογιστικών μοντέλων που κατατάσσουν τους ασθενείς ανάλογα με το ιατρικό παρελθόν και τις πιθανότητες να νοσήσουν, την οπτικοποίηση των ιατρικών δεδομένων μεγάλου όγκου, την ποσοτικοποίηση των φαινότυπων, κ.α.

4. Την πιλοτική εφαρμογή με δεδομένα που θα συλλεχθούν από τα ενδιαφερόμενα ιατρικά και κλινικά κέντρα της Περιφέρειας και της Ελλάδας.

5. Την εγκατάσταση της μονάδας υπέρ-υπολογιστικής ισχύος σε συστάδες (clusters) καθώς επίσης και την εγκατάσταση λογισμικού για τον εξειδικευμένο προγραμματισό των εικονικών μηχανών.

Όταν η υποδομή φτάσει σε πλήρη λειτουργία, οι χρήστες της πλατφόρμας θα μπορούν, να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες για τον διαμοιρασμό και τον έλεγχο ποιότητας των ιατρικών δεδομένων και να κάνουν χρήση των ιατρικών δεδομένων που θα έχουν αναλυθεί από εξελιγμένους αλγόριθμους μηχανικής μάθησης.

Επιπλέον, θα μπορούν να χρησιμοποιούν μοντέλα πρόβλεψης και μοντέλα διάγνωσης που σχετίζονται με την κατάλληλη θεραπεία ξεχωριστά για κάθε ασθενή.

Όλος αυτός ο όγκος πληροφοριών θα είναι οπτικοποιημένος με διαδραστικό τρόπο ώστε να είναι πιο εύκολη η διαχείριση των ιατρικών δεδομένων.

Η διασύνδεση των ιατρικών δεδομένων από τους συμμετέχοντες φορείς θα ενισχύσει σημαντικά τη στατιστική ισχύ των επιστημονικών μελετών σε διάφορες παθήσεις που απαιτείται πρόοδος καθώς απασχολούν όλο και μεγαλύτερο αριθμό πολιτών, όπως οι διάφοροι τύποι καρκίνου, τα καρδιολογικά νοσήματα, τα αυτοάνοσα νοσήματα, κ.ά.

Η υπολογιστική «πλατφόρμα νέφους» του PRECIOUS φιλοδοξεί να καλύψει το κενό που υπάρχει στις σύγχρονες υποδομές ιατρικής, να χρησιμοποιήσει την πλέον σύγχρονη τεχνολογία μηχανικής μάθησης και –χάρη σε αυτή- να διασυνδέσει και να αναλύσει ένα τεράστιο όγκο δεδομένων από διαφορετικά ιατρικά και κλινικά κέντρα.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/