Κατηγορία: Ενημέρωση

Πόσο πιθανό είναι τα συμπτώματα της μακράς Covid να επιμένουν ένα χρόνο μετά την αρχική λοίμωξη με κορωνοϊό; Νεότερες έρευνες αποκαλύπτουν ότι οι πιο ευάλωτοι ασθενείς στη Long Covid είναι αυτοί που έχουν βιώσει επώδυνες ψυχικά τραυματικές εμπειρίες

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η οικονομική ανασφάλεια ή μια πρόσφατη αναπηρία μπορούν να αλλάξουν ριζικά την καθημερινότητα ενός ατόμου και παράλληλα μπορούν να επιδεινώσουν την υγεία όσων ταλαιπωρήθηκαν με τον κορωνοϊό, αυξάνοντας τον κίνδυνο εκδήλωσης του συνδρόμου long Covid.

Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Neurological Sciences (JNS), διαπιστώθηκε ότι οι ενήλικοι ασθενείς με αντίστοιχους στρεσογόνους παράγοντες ζωής, παρουσίαζαν τουλάχιστον διπλάσιες πιθανότητες να έρθουν αντιμέτωποι με την κατάθλιψη, την λεγόμενη «ομίχλη του εγκεφάλου» (brain fog), την κόπωση και τις διαταραχές ύπνου αλλά και με παρόμοια επίμονα συμπτώματα της COVID-19.

Επιβεβαιώθηκε επίσης η επίδραση των ήδη γνωστών παραγόντων που αυξάνουν τις πιθανότητες των συμπτωμάτων που επιμένουν, όπως η μεγαλύτερη ηλικία, το επίπεδο της αναπηρίας και η σοβαρή νόσηση.

Η ερευνητική ομάδα από το από την Ιατρική Σχολή Grossman του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με επικεφαλής τη δρ. Jennifer A. Frontera, καθηγήτρια στο Τμήμα Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής, χρησιμοποίησε τυποποιημένα εργαλεία έρευνας και στοιχεία μέσω τηλεφώνου, για να εκτιμήσουν την καθημερινή σωματική λειτουργία, τη διαύγεια, το άγχος, τα συμπτώματα κατάθλιψης και κόπωσης καθώς και την ποιότητα του ύπνου.

Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν 790 ασθενείς και η κατάστασή τους εκτιμήθηκε έξι μήνες και ένα χρόνο μετά τη νοσηλεία τους με COVID-19 στο ακαδημαϊκό ιατρικό κέντρο της Νέας Υόρκης NYU Langone Health για περίπου ένα τρίμηνο (10 Μαρτίου 2020 και 20 Μαΐου 2020).

Από αυτούς που επιβίωσαν, το 57% ολοκλήρωσε την 6μηνη ή/και 12μηνη παρακολούθηση και το 17% αυτών πέθανε μεταξύ εξιτηρίου και 12μηνης παρακολούθησης, ενώ το 51% ανέφερε σημαντικούς στρεσογόνους παράγοντες μέσα σε 12 μήνες.

Αναλύοντας περαιτέρω αυτούς τους παράγοντες, διαπιστώθηκαν αυτοί που επηρέαζαν περισσότερο την εμφάνιση του συνδρόμου long Covid:

• οικονομική και επισιτιστική αβεβαιότητα
• θάνατος ενός προσώπου από το στενό περιβάλλον
• εμφάνιση μιας νέας σωματικής δυσλειτουργίας

Οι ίδιοι παράγοντες μπορούσαν να προβλέψουν επίσης καλύτερα την επιδείνωση της λειτουργικότητας, την κατάθλιψη, την κόπωση, την ποιότητα του ύπνου και τη μειωμένη ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως το φαγητό, το ντύσιμο και το μπάνιο.

Το φύλο έπαιζε, τέλος, καθοριστικό ρόλο, καθώς και προηγούμενες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες σε αυτοάνοσα νοσήματα, για παράδειγμα, και αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει και τα αποτελέσματα. Επιπλέον, μη διαγνωσμένες διαταραχές της διάθεσης ενδεχομένως να αποκαλύφθηκαν από τους στρεσογόνους παράγοντες που σχετίζονται με την πανδημία.

Τρεις κατηγορίες ασθενών

Μια δεύτερη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο PLOS ONE με επικεφαλής τη δρ. Frontera συμπέρανε πως οι ασθενείς με long Covid που εμφανίζουν νευρολογικές διαταραχές μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες ανάλογα με τα συμπτώματα:

• άτομα που εμφάνισαν λίγα συμπτώματα, όπως πονοκέφαλο, και έλαβαν λίγες θεραπευτικές παρεμβάσεις.
• άτομα που εμφάνισαν πολλά συμπτώματα, όπως άγχος και κατάθλιψη, και έλαβαν αρκετές θεραπείες, από αντικαταθλιπτικά έως ψυχολογική θεραπεία. Αυτοί είχαν και τα πιο υψηλά ποσοστά αναπηρίας, άγχους, κατάθλιψης, κόπωσης και διαταραχών ύπνου.
• άτομα που παρουσίασαν κυρίως αναπνευστικά προβλήματα, όπως δύσπνοια. Πολλοί ασθενείς ανέφεραν επίσης τον πονοκέφαλο και νοητικές δυσλειτουργίες και έκαναν κυρίως φυσικοθεραπείες.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Στο Pancreatlas περιλαμβάνονται επίσης ολοκληρωμένα σύνολα δεδομένων εικόνων από όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής, ώστε να παρέχεται πλαίσιο για ερευνητές που εργάζονται, για παράδειγμα, για να κατανοήσουν πώς η ανάπτυξη του παγκρέατος μπορεί να σχετίζεται με την εξέλιξη του διαβήτη ή την προέλευση του καρκίνου του παγκρέατος.

Τράπεζα Εικόνων Παγκρέατος: Η πιο εκτεταμένη τράπεζα εικόνων με δείγματα του παγκρέατος από παιδιά που εμφάνισαν διαβήτη λίγο πριν πεθάνουν τέθηκε σε λειτουργία στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt, με στόχο να προωθήσει την παγκόσμια ιατρική έρευνα στον τομέα του διαβήτη. Το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt (VUMC) συνεργάστηκαν για να καταστήσουν διαθέσιμες εικόνες παγκρεατικού ιστού υψηλής ανάλυσης στο Pancreatlas, την πρώτη στον κόσμο on-line βάση δεδομένων απεικόνισης ανθρώπινου παγκρεατικού ιστού που δημιουργήθηκε και στεγάζεται στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt (VUMC). Το πάγκρεας περιέχει τα β-κύτταρα τα οποία παράγουν την ινσουλίνη που ελέγχει το σάκχαρο στο αίμα και εξαιτίας αυτού εμπλέκεται σε ασθένειες όπως ο διαβήτης. Η τράπεζα εικόνων αποτελεί πολύτιμο πλεονέκτημα για τους ερευνητές, διότι το ανθρώπινο πάγκρεας δεν μπορεί να υποβληθεί με ασφάλεια σε βιοψία και η μελέτη των κυτταρικών αλλαγών που προκαλούν διαβήτη τύπου 1 μπορεί να γίνει μόνο σε δείγματα παγκρέατος από άτομα με τη νόσο μετά τον θάνατό τους.

To Αρχείο της Βιοτράπεζας Διαβήτη Exeter (EADB) περιλαμβάνει 345 εικόνες μεταθανάτιου ιστού που προμηθεύτηκε ο πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης Alan Foulis τη δεκαετία του 1980. Οι εικόνες αυτές αντιπροσωπεύουν τη μεγαλύτερη συλλογή δειγμάτων παγκρέατος που ανακτήθηκαν από ασθενείς που πέθαναν λίγο μετά τη διάγνωση του διαβήτη τύπου 1. Ο Foulis κληροδότησε τη συλλογή ιστών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Exeter κατά τη συνταξιοδότησή του και τα δείγματα ψηφιοποιήθηκαν στη συνέχεια από τον καθηγητή Peter In’t Veld του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών Vrije. Οι επιμελητές της συλλογής, οι καθηγητές του Exeter Noel Morgan, Ph.D., και Sarah Richardson, Ph.D., επικοινώνησαν με τους δημιουργούς του Pancreatlas για να δουν αν οι εικόνες θα μπορούσαν να προστεθούν στη διαδικτυακή βάση δεδομένων και να είναι διαθέσιμες σε οποιονδήποτε στον κόσμο. Οι καθηγητές του Exeter διευκόλυναν στη συνέχεια τη μεταφορά των εικόνων. “Είμαστε ενθουσιασμένοι που αυτό το ανεκτίμητο αρχείο είναι πλέον προσβάσιμο σε ερευνητές σε όλον τον κόσμο μέσω της πλατφόρμας Pancreatlas”, δήλωσε η Diane Saunders, Ph.D., επίκουρη καθηγήτρια Ιατρικής και συν-επιστημονική διευθύντρια του Pancreatlas.

“Δεν πρόκειται μόνο για μια μοναδική ομάδα δειγμάτων, αλλά η αρχειακή Βιοτράπεζα Διαβήτη Exeter έχει επιτρέψει θεμελιώδεις προόδους στην έρευνα του ανθρώπινου παγκρέατος, συμπεριλαμβανομένου του προφίλ της ινσουλίτιδας και της απόδειξης της συμμετοχής του ιού στην οδήγηση της αυτοανοσίας των β-κυττάρων σε επίπεδο νησιδίων. Προσδοκούμε ότι οι εικόνες αυτές θα συνεχίσουν να δίνουν ώθηση σε επιστημονικές ανακαλύψεις, καθώς οι ερευνητές εργάζονται για την απομυθοποίηση της ανάπτυξης του διαβήτη τύπου 1”. Οι 345 εικόνες του Αρχείου της Βιοτράπεζας Διαβήτη Exeter (EADB) αντιπροσωπεύουν 189 διαφορετικούς δότες ηλικίας τριών μηνών έως 17 ετών. Η έναρξη του διαβήτη τύπου 1 κυμαίνεται από λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό τους έως 19 χρόνια διάρκεια. Οι εικόνες αφορούν τομές ιστών που έχουν χρωματιστεί με αιματοξυλίνη και ηωσίνη (H&E) ή με ανοσοϊστοχημεία που στοχεύει σε πρωτεϊνικούς βιοδείκτες ορμονών και άλλων πρωτεϊνών σηματοδότησης.

“Ευτυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πεθαίνουν παρά πολύ καιρό μετά τη διάγνωση του διαβήτη τύπου 1, αλλά αυτό σημαίνει ότι η διαθεσιμότητα οργάνων στα οποία η διαδικασία της νόσου είναι ακόμη ενεργή είναι πολύ σπάνια”, δήλωσε ο Morgan, καθηγητής Ενδοκρινικής Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο του Exeter. “Ως αποτέλεσμα, πολύ λίγοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που μελετούν τον διαβήτη τύπου 1 ήταν σε θέση να μελετήσουν ιστούς από μικρά παιδιά με διαβήτη τύπου 1 που εκδηλώθηκε πρόσφατα. “Η παροχή αυτών των μοναδικών αρχείων της Βιοτράπεζας Διαβήτη Exeter (EADB) μέσω του Pancreatlas αποτελεί σημαντική εξέλιξη, διότι παρέχει εύκολη πρόσβαση σε ένα παγκόσμιο κοινό και θέτει τη συλλογή αυτή στο πλαίσιο άλλων εξαιρετικά σημαντικών συλλογών εικόνων παγκρέατος που είναι διαθέσιμες στον ιστότοπο. Τα κριτήρια αναζήτησης και τα συστήματα σχολιασμού που ανέπτυξε η ομάδα του Vanderbilt επιτρέπουν στους ερευνητές να επιλέγουν τις εικόνες που είναι πιο σχετικές με τις δικές τους μελέτες και να τις βλέπουν σε υψηλή ανάλυση από το γραφείο τους”.

Συνολικά, το Pancreatlas φιλοξενεί σήμερα 2.180 εικόνες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν διάφορες βιοτράπεζες και ερευνητικές πρωτοβουλίες. Ο δικτυακός τόπος παρέχει στην επιστημονική κοινότητα πρόσβαση σε σχολιασμένες εικόνες ανθρώπινου παγκρεατικού ιστού και των σχετικών χαρακτηριστικών του δότη, με την ελπίδα να προαχθεί η κατανόηση ασθενειών όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος του παγκρέατος και η παγκρεατίτιδα. Η διαδικτυακή βάση δεδομένων εικόνων σχεδιάστηκε με βάση τις αρχές της αυτοματοποίησης και της επεκτασιμότητας καθώς και της ευκολίας χρήσης. Οι εικόνες ομαδοποιούνται σε επιμελημένες συλλογές για εύκολη εξερεύνηση συγκεκριμένων θεμάτων ή καταστάσεων ασθενειών, ή εναλλακτικά, οι χρήστες μπορούν να αναζητήσουν τις εικόνες που τους ενδιαφέρουν σε όλες τις συλλογές. Τα μενού φιλτραρίσματος επιτρέπουν στους χρήστες να προβάλλουν και να βελτιώνουν τις εικόνες με βάση πειραματικές πληροφορίες (π.χ. επεξεργασία ιστού, απεικονιζόμενοι βιοδείκτες) καθώς και κλινικές λεπτομέρειες (π.χ. κατάσταση και διάρκεια νόσου). Στο Pancreatlas περιλαμβάνονται επίσης ολοκληρωμένα σύνολα δεδομένων εικόνων από όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής, ώστε να παρέχεται πλαίσιο για ερευνητές που εργάζονται, για παράδειγμα, για να κατανοήσουν πώς η ανάπτυξη του παγκρέατος μπορεί να σχετίζεται με την εξέλιξη του διαβήτη ή την προέλευση του καρκίνου του παγκρέατος.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Patterns.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η μελέτη αυτή δείχνει γιατί το έργο των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλοι πολύ διαφορετικοί ιοί του αναπνευστικού συστήματος μπορεί να αλληλεπιδρούν, να ανταγωνίζονται και ακόμη και να προωθούν ο ένας τις λοιμώξεις του άλλου στο οικοσύστημα της μύτης και των πνευμόνων μας.

Ιός της Γρίπης: Δύο κοινοί ιοί του αναπνευστικού συστήματος μπορούν να συγχωνευθούν για να σχηματίσουν έναν υβριδικό ιό ικανό να αποφύγει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και να μολύνει τα κύτταρα των πνευμόνων. Η ανθρωπότητα μαστίζεται από πολλούς αναπνευστικούς ιούς, όπως ο ιός της γρίπης Α (IAV) και ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV), και μόνο αυτοί οι δύο προκαλούν εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο σε παγκόσμια κλίμακα. Για διάφορους λόγους, βλέπουμε περισσότερους αναπνευστικούς ιούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα στις εύκρατες περιοχές του κόσμου ή την περίοδο των βροχών στις περιοχές του ισημερινού. Και σύμφωνα με το The Conversation, δεν είναι ασυνήθιστο οι άνθρωποι να μολύνονται από περισσότερους από έναν ιούς, μια κατάσταση που ονομάζεται “συν-λοίμωξη”. Η έρευνα δείχνει ότι έως και το 30 τοις εκατό των λοιμώξεων μπορεί να φιλοξενεί περισσότερους από έναν ιούς. Αυτό σημαίνει ότι σε κάποιο σημείο δύο διαφορετικοί ιοί μολύνουν τα κύτταρα που επενδύουν τη μύτη ή τους πνεύμονές σας.

Ο ιός της γρίπης χρησιμοποιεί τον RSV ως “δούρειο ίππο”

Οι Cp-μολύνσεις μπορούν να δημιουργήσουν μια αρκετά δύσκολη θέση για τους ιούς, ειδικά όταν όλοι ανταγωνίζονται για την ίδια περιβαλλοντική θέση – το αναπνευστικό μας σύστημα. Ορισμένοι ιοί φαίνεται να μπλοκάρουν άλλους ιούς, ενώ περιστασιακά, δύο ιοί φαίνεται να συμπαθούν ο ένας τον άλλον, αναφέρει η Guardian. Το μεγάλο ερώτημα φαίνεται να είναι τι οδηγεί αυτές τις θετικές και αρνητικές αλληλεπιδράσεις κατά τη διάρκεια των συν-μολύνσεων και τι πραγματικά συμβαίνει όταν δύο ιοί ενώνονται. Η μελέτη του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης διερεύνησε τι συμβαίνει όταν μολύνετε ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα σε ένα τρυβλίο Petri με δύο ανθρώπινους αναπνευστικούς ιούς. Για τα πειράματά τους, επέλεξαν τον IAV και τον RSV, οι οποίοι είναι και οι δύο κοινοί και προκαλούν πολλές ασθένειες και θανάτους κάθε χρόνο. Προς έκπληξη της ερευνητικής ομάδας, οι δύο ιοί συγχωνεύτηκαν μεταξύ τους σχηματίζοντας έναν υβριδικό ιό σε σχήμα φοίνικα – με τον RSV να σχηματίζει τον κορμό και τα φύλλα της γρίπης.

“Αυτό το είδος υβριδικού ιού δεν έχει περιγραφεί ποτέ πριν”, δήλωσε ο καθηγητής Pablo Murcia, ο οποίος επέβλεψε την έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Nature Microbiology. “Μιλάμε για ιούς από δύο εντελώς διαφορετικές οικογένειες που συνδυάζονται μαζί με τα γονιδιώματα και τις εξωτερικές πρωτεΐνες και των δύο ιών. Πρόκειται για έναν νέο τύπο παθογόνου ιού”. Τα νέα “χιμαιρικά” σωματίδια του ιού είχαν στην επιφάνειά τους πρωτεΐνες και των δύο ιών και ορισμένα περιείχαν ακόμη και γονίδια από τον άλλο. Αυτή είναι η πρώτη απόδειξη ότι αυτό συμβαίνει από τη συν-μόλυνση διαφορετικών αναπνευστικών ιών. Μόλις σχηματίστηκε, ο υβριδικός ιός ήταν επίσης σε θέση να μολύνει γειτονικά κύτταρα – ακόμη και παρουσία αντισωμάτων κατά της γρίπης που συνήθως εμποδίζουν τη μόλυνση. Παρόλο που τα αντισώματα εξακολουθούσαν να προσκολλώνται στις πρωτεΐνες της γρίπης στην επιφάνεια του υβριδικού ιού, ο ιός απλώς χρησιμοποιούσε γειτονικές πρωτεΐνες του RSV για να μολύνει τα κύτταρα των πνευμόνων αντί αυτού.

Ο Murcia δήλωσε: “Ο ιός του ιού του ιού του Γιούλβιου είναι ο πιο επικίνδυνος από τους ιούς: “Η γρίπη χρησιμοποιεί τα υβριδικά ιικά σωματίδια ως δούρειο ίππο”. Το επόμενο βήμα είναι να επιβεβαιωθεί αν οι υβριδικοί ιοί μπορούν να σχηματιστούν σε ασθενείς με συν-μολύνσεις, και αν ναι, ποιες. “Πρέπει να μάθουμε αν αυτό συμβαίνει μόνο με τη γρίπη και τον RSV ή επεκτείνεται και σε άλλους συνδυασμούς ιών”, δήλωσε η Murcia. “Η γνώμη μου είναι ότι συμβαίνει. Και, θα υπέθετα ότι επεκτείνεται και σε ζωικούς [ιούς]. Αυτό είναι μόνο η αρχή αυτού που νομίζω ότι θα είναι ένα μακρύ ταξίδι, με ελπίδες για πολύ ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις”. Η μελέτη αυτή δείχνει γιατί το έργο των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλοι πολύ διαφορετικοί ιοί του αναπνευστικού συστήματος μπορεί να αλληλεπιδρούν, να ανταγωνίζονται και ακόμη και να προωθούν ο ένας τις λοιμώξεις του άλλου στο οικοσύστημα της μύτης και των πνευμόνων μας.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ερευνητές μελέτησαν ένα γονίδιο σε ποντίκια που επηρεάζει το σχηματισμό και τη λειτουργία των συνδέσεων μεταξύ των μυών και των κινητικών νευρώνων, οι οποίοι ελέγχουν τη σωματική κίνηση.

Σε πολλές περιπτώσεις επιληψίας -μια διαταραχή που διαταράσσει το φυσιολογικό πρότυπο της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο και συχνά οδηγεί σε επιληπτικές κρίσεις– η υποκείμενη αιτία είναι άγνωστη, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικού.

Επιληπτικές κρίσεις

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα μπορεί να έχουν βρει μια εξήγηση για ορισμένες μορφές επιληψίας. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύονται στο Molecular Neurobiology. Οι ερευνητές μελέτησαν ένα γονίδιο σε ποντίκια που επηρεάζει το σχηματισμό και τη λειτουργία των συνδέσεων μεταξύ των μυών και των κινητικών νευρώνων, οι οποίοι ελέγχουν τη σωματική κίνηση.

Ανακάλυψαν ότι όταν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται TMEM184B, η οποία βρίσκεται στις κυτταρικές μεμβράνες των νευρώνων, δεν υπάρχει, οι νευρώνες εμφανίζονταν κατεστραμμένοι και πυροδοτούνταν πολύ συχνά, δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Tiffany Cho, η οποία ήταν τεχνικός έρευνας στο UArizona Bhattacharya Lab όταν διεξήχθη έρευνα. Ο Cho θα ξεκινήσει ως φοιτητής ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Liberty στη Βιρτζίνια το φθινόπωρο.

Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν πώς οι φαινομενικά κατεστραμμένοι νευρώνες μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα του νευρώνα να πυροδοτεί σωστά τους μύες. Έτσι, η Cho και οι συνεργάτες της ερεύνησαν στη συνέχεια την αντίστοιχη πρωτεΐνη, που ονομάζεται Tmep, σε μύγες φρούτων, οι οποίες είναι ευκολότερο να μελετηθούν σε κυτταρικό επίπεδο.

«Αυτό που βρήκαμε στις μύγες των φρούτων ήταν ότι οι νευρώνες φαίνεται να αντιδρούν υπερβολικά σε ένα μεμονωμένο ερέθισμα», δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Martha Bhattacharya, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Νευροεπιστημών και διευθύντρια του Bhattacharya Lab, το οποίο διερευνά τα πρώιμα στάδια της επιδείνωσης του υγεία των εγκεφαλικών κυττάρων σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες.

Αυτό υποδηλώνει ότι το Tmep – και το TMEM184B κατ’ επέκταση – είναι υπεύθυνοι για τον έλεγχο της διεγερσιμότητας των νευρώνων.

«Αυτό σχετίζεται με αυτό που συμβαίνει σε ασθενείς με επιληψία, επομένως πιστεύουμε ότι μπορεί να έχουμε εντοπίσει ένα γονίδιο που εμπλέκεται σε ορισμένες μορφές επιληψίας που δεν έχουν άλλη εξήγηση», είπε ο Bhattacharya.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το Tmep μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά των διαύλων ιόντων, τα οποία ελέγχουν την ποσότητα ασβεστίου στο κύτταρο και επομένως την πιθανότητα να πυροδοτηθεί ο νευρώνας.

«Όταν είδαμε κυτταρικές αλλαγές στις μύγες των φρούτων, πραγματικά μας έκανε να σκεφτούμε αν αυτό έλεγχε επίσης την ισορροπία των ιόντων, για παράδειγμα φορτισμένα σωματίδια όπως το ασβέστιο στους νευρώνες, επειδή αυτό είναι ένα κοινό πράγμα που συμβαίνει με την επιληψία. Κανείς δεν είχε εξετάσει εάν αυτή η πρωτεΐνη ελέγχει τα επίπεδα ιόντων μέχρι αυτό το έγγραφο», είπε ο Bhattacharya.

«Ένα από τα πράγματα που θα θέλαμε να καταλάβουμε είναι εάν αυτές οι μεταλλάξεις, ειδικά αυτές στις οποίες οι ασθενείς έχουν επιληψία ή κάτι σχετικό, προκαλούν αυτή την υπερδιέγερση που βλέπουμε», είπε ο Bhattacharya.

«Μπορούμε να το κάνουμε αυτό στο μοντέλο μύγας επειδή έχουμε τρόπους μέτρησης της ηλεκτρικής δραστηριότητας και αυτό είναι κάτι που κάναμε στην εφημερίδα. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να βάλουμε αυτές τις ανθρώπινες μεταλλάξεις στο γονιδίωμα της μύγας και να δούμε αν προκαλούν τις ίδιες αλλαγές στη διεγερσιμότητα των νευρώνων. Και αν το κάνουν αυτό, τότε θέλουμε να μάθουμε γιατί».

Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι οι προνύμφες μύγας χωρίς Tmep κινούνταν πολύ πιο αργά από άλλες μύγες όταν σέρνονταν σε ένα πιάτο. Ως αποτέλεσμα, είναι περίεργοι να δουν εάν η πρωτεΐνη μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε άλλες νευρομυϊκές ασθένειες – όπως η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση ή το ALS – εκτός από διαταραχές όπως η επιληψία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Έχουμε μπει σε μια σχετική κανονικότητα, έχουμε έναν πληθυσμό που έχει εμβολιαστεί σε μεγάλο βαθμό, έχει νοσήσει και πλέον διαθέτουμε καλύτερα πρωτόκολλα και αντιιικά φάρμακα, όπως διαβεβαίωσε ο Υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, στο πλαίσιο του CEO Initiative 2022, εξηγώντας πως οι μεταλλάξεις είναι επικίνδυνες, αλλά όχι το ίδιο νοσηρές.

«Μπαίνουμε σε κανονικότητα όπου θα μάθουμε να συνυπάρχουμε με την πανδημία. Είναι τελείως διαφορετικά τα χαρακτηριστικά της πίεσης στο ΕΣΥ, έχουμε και τη συνεργασία με τις ιδιωτικές κλινικές, οπότε περνάμε σε χαρακτηριστικά μιας ενδημικής κατάστασης. Η όποια πίεση προκύψει τον χειμώνα δεν θα είναι η ίδια με την περσινή» είπε χαρακτηριστικά ο Υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης.

Αποκάλυψε ότι αυτό το διάστημα το Υπουργείο Υγείας δουλεύει με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής για τον ψηφιακό ανασχηματισμό. Η εκτίμησή του είναι πως θα βιώσουμε μια μεγάλη αλλαγή, και ως προς τον φάκελο ασθενούς, αλλά και ως προς την ψηφιακή διασύνδεση των νοσοκομείων.

Πλεύρης: Ποιοτικκοί δείκτες

«Έχουν διασφαλισθεί 150 εκατομμύρια ευρώ για να διασυνδεθούν ψηφιακά τα νοσοκομεία. Κάνουμε 2-3 κεντρικές αλλαγές. Το ΕΣΥ είναι εθνικό, όχι αναγκαστικά κρατικό. Οι δομές βρίσκονται υπό τη σκέπη του Υπουργείου Υγείας αλλά επιτρέπονται και οι συμπράξεις».

Ως προς τον ΕΟΠΥΥ, υπογράμμισε πως όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες προφανώς δεν συμβάλλονται με όλους τους ανθρώπους. Ο Οργανισμός θα λειτουργεί με ποιοτικούς δείκτες, θα αγοράζει υπηρεσίες με βάση ποιοτικούς δείκτες.

«Δίνουμε μεγάλη έμφαση στην πρωτοβάθμια υγεία και πρόληψη. Κάναμε τις προληπτικές εξετάσεις, περνάμε σε εξετάσεις για μεγαλύτερο εύρος καρκίνων, είναι σημαντικό που με το πρόγραμμα διαγνώσθηκαν γυναίκες σε πρώιμο στάδιο γεγονός που βελτιώνει τις πιθανότητες θεραπείας. Θα έχουμε μια συνολική βάση πρωτοβάθμιας υγείας και περίθαλψης».

Μεταξύ άλλων, ο κ. Πλεύρης ανέφερε ότι υπάρχει μια δεξαμενή γιατρών που περιμένουν να δουν τον θεσμό του οικογενειακού ιατρού και πως δίνονται σημαντικά οικονομικά κίνητρα και είναι υπό επεξεργασία επιπλέον κίνητρα ώστε ο θεσμός να γίνει ακόμα πιο αρεστός.

Προσωπικός γιατρός: Προς τη σωστή κατεύθυνση η μεταρρύμιση 

«Δεν θέλουμε απλώς να κάνουμε μια μεταρρύθμιση, θέλουμε πραγματικά αυτό να αγκαλιαστεί, και γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη επιλογή ιατρών. Υπάρχει πρόοδος, είναι ένας θεσμός που δεν υπήρχε, έχουν γίνει πάνω από 1 εκατομμύριο ραντεβού. Θεωρώ ότι είμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση».

Πρόσθεσε πως συχνά χρησιμοποιούμε τον όρο «δημόσια υγεία» και εννοούμε το ΕΣΥ, που είναι λάθος. Πλέον αναζητούμε εμείς τον πληθυσμό που θεωρούμε ότι έχει τα χαρακτηριστικά και πρέπει να κάνει την προληπτική εξέταση.

«Στέλνουμε ένα SMS, το λαμβάνουν, ξέρουν ότι μπορούν να πάνε στη δημόσια δομή για τη δωρεάν εξέταση και μετά σε έναν ιδιώτη ιατρό για να δουν τα αποτελέσματα. Τα προγράμματα δεν πρέπει να είναι επικοινωνιακά, δηλαδή μόνο μία φορά, και πρέπει να έχουν και τη συμμετοχή του κόσμου, η οποία ακόμη δεν είναι η επιθυμητή, δεν έχει μπει η πρόληψη στην κουλτούρα του Έλληνα. Είμαστε η πρώτη χώρα στην ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία που σημαίνει ότι θα έχουμε άρρωστους πολίτες στην πορεία» προειδοποίησε.

Τη δική του οπτική μοιράστηκε ο Δρ. Βασίλης Αποστολόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος Όμιλος Ιατρικού Αθηνών και Επίτιμος Πρόεδρος Ε.ΕΝ.Ε. Η άποψή του είναι πως θα πρέπει να ξεφύγουμε από τη μονοθεματική παγίδα της πανδημίας. Τα ζητήματα τα ευρύτερα της υγείας υπήρχαν και θα υπάρχουν. Η εστίαση θα είναι πώς σχεδιάζουμε το ΕΣΥ, πώς φανταζόμαστε τη συνεργασία ΕΣΥ – ιδιωτικού τομέα τόσο σε περιόδους κρίσης όσο και σε περιόδους μη κρίσης.

Κουλτούρα συνεργασίας

«Η πανδημία έφερε κοντά τα δύο συστήματα και έφερε μια κουλτούρα συνεργασίας. Την πίεση τη βλέπουμε στο δημόσιο σύστημα και θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας με σωστούς όρους και εγγυήσεις να βοηθήσει ώστε να εξαλειφθούν οι μεγάλες ουρές αναμονής».

Όσο για την ιδέα του One Health με την οποία πρωτοήρθε σε επαφή στο Chatham House, τον γοήτευσε γιατί, όπως είπε, τείνουμε να προσεγγίζουμε τα πράγματα από τον μικρόκοσμό μας και χάνουμε τη μεγάλη εικόνα. «Εμείς το ασπασθήκαμε το concept και πρωτοστατούμε στο να γίνει πιο γνωστό στην Ελλάδα. Πολύ ορθά επιβάλλει η νομοθεσία τα ESG και το αγκαλιάζουν και εταιρείες, αλλά για τον Όμιλο του Ιατρικού αυτό ήταν στο DNA του προτού καν εφευρεθεί ο όρος».

Πρόσθεσε πως η ιατρική ηγείται της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, τα άλματα είναι τεράστια. Η υγεία παρέχεται από έναν συνδυασμό τεχνολογικού και ανθρώπινου παράγοντα. «Επενδύαμε συνεχώς – και κόντρα στο ρεύμα – γιατί μέσα στην κρίση κρίναμε ότι έπρεπε να υπάρξει επιτάχυνση κάποιων διαδικασιών. Χρησιμοποιήσαμε τον όρο brain gain και τον κάναμε πράξη με καταπληκτικά αποτελέσματα. Πάνω από 40 διακεκριμένοι Έλληνες του εξωτερικού ήρθαν στην Ελλάδα γιατί βρήκαν στον Όμιλό μας το όραμα σε συνδυασμό με ουσιαστική επένδυση. Ήρθαν, ανέβηκε το επίπεδο της υγείας, γιατί η υγεία έχει πλέον καλύτερο εξοπλισμό και ανθρώπινο expertise».

Τούντας: Σοβαρές επιδημίες

Από την πλευρά του ο Γιάννης Τούντας, Καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, έκανε τη σύνδεση μεταξύ πανδημιών και κλιματικής αλλαγής.

«Τη δεκαετία του 1960 υπήρχε μια εντύπωση ότι ξεμπλέξαμε με τις επιδημίες. Αυτή η αισιόδοξη διαπίστωση διαψεύστηκε. Τα τελευταία 40 χρόνια έχουμε υποστεί πάνω από 30 σοβαρές επιδημίες». Αυτές οφείλονται κυρίως στη διαταραχή της διατροφικής αλυσίδας, λόγω της μεγάλης αύξησης της ζήτησης για ζωική πρωτεΐνη που οδήγησε την εκτροφή ζώων σε συνθήκες συνωστισμού, γεγονός που πολλαπλασιάζει τις ευκαιρίες μετάδοσης και μετάλλαξης των ιών. Αυτές οι συνθήκες συν η κλιματική αλλαγή συνετέλεσαν στο να ζούμε νέες επιδημίες και να δούμε κι άλλες – φοβάμαι, αν δεν κάνουμε τίποτα – στο μέλλον».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι ισχύει για όσες έχουν χειρόγραφο παραπεμπτικό και ποια είναι τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Οι ομάδες γυναικών που δικαιούνται γονιδιακές εξετάσεις BRCA 1 και 2, περιγράφονται σε σημερινή εγκύκλιο του ΕΟΠΥΥ. Στην εγκύκλιο, η οποία παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως ο έλεγχος και η γενετική παρακολούθηση συνιστάται σε:

• Όλες τις γυναίκες που έχουν διάγνωση επιθηλιακού καρκινώματος των ωοθηκών, ανεξαρτήτως ηλικίας και οικογενειακού ιστορικού.
• Όλες τις γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με Ca μαστού πριν από την ηλικία των 45 ετών.
• Όλες τις γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με Ca μαστού σε οποιαδήποτε ηλικία και έχουν τουλάχιστον δύο (2) περιστατικά από την ίδια μεριά της οικογένειας με εμπεριστατωμένη διάγνωση Ca μαστού, ωοθηκών, παγκρέατος ή προστάτη με Cleason score μεγαλύτερο ή ίσο του 7.
• Στις γυναίκες στων οποίων την οικογένεια υπάρχει γνωστή μετάλλαξη των γονιδίων BRCA 1/2.

Τα ηλεκτρονικά παραπεμπτικά τα οποία εκδίδονται από τις 2 Νοεμβρίου και μετά, εκτελούνται υποχρεωτικά σε συμβεβλημένο πάροχο και δεν θα γίνονται δεκτά ατομικά αιτήματα.

Για όσες ασφαλισμένες εκδόθηκαν χειρόγραφες γνωματεύσεις μέχρι και την 1η Νοεμβρίου, καθορίζεται η ακόλουθη διαδικασία:

Οι αρμόδιες Πε.Δι. ΕΟΠΥΥ θα παραλαμβάνουν τα ατομικά αιτήματα των ασφαλισμένων με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, τα οποία είναι τα εξής:

• Αίτηση ασφαλισμένης.
• Ιατρική γνωμάτευση και παραπεμπτικό του θεράποντος ιατρού ειδικότητας παθολόγου – ογκολόγου, μαιευτήρα – γυναικολόγου, χειρουργού, που να αναφέρει το ιστορικό της ασθενούς και την παραπομπή για την εξέταση.
• Απόδειξη παροχής υπηρεσιών.
• Ιστολογική εξέταση της ασθενούς όλες τις γυναίκες που έχουν διάγνωση επιθηλιακού καρκινώματος των ωοθηκών, ανεξαρτήτως ηλικίας και οικογενειακού ιστορικού και έχουν διαγνωστεί με Ca μαστού πριν από την ηλικία των 45 ετών
• Ιστολογική εξέταση της ασθενούς και 2 ιστολογικές συγγενικών προσώπων.
• Αποτελέσματα της μετάλλαξης των γονιδίων του συγγενικού προσώπου της ασθενούς στις γυναίκες με γνωστή μετάλλαξη των γονιδίων BRCA 1/2 στην οικογένεια.

Τα δικαιολογητικά διαβιβάζονται στο Ανώτατο Υγειονομικό Συμβούλιο, το οποίο εκδίδει τις σχετικές αποφάσεις.

Οι ασφαλισμένες υποχρεούνται να εκτελούν τις γνωματεύσεις σε συμβεβλημένους παρόχους με τον Οργανισμό και οι συμβεβλημένοι πάροχοι να υποβάλλουν τις εν λόγω δαπάνες σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα στη μεταξύ τους υπογεγραμμένη σύμβαση.

Δημ.Κ.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Εγκύκλιος ΕΟΠΥΥ για γενετικές εξετάσεις

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο εγκέφαλος και η αναπνοή συνδέονται στενά με τρόπο που πηγαίνει πέρα από την επιβίωση και επιδρά με τα συναισθήματα, την προσοχή και το πώς κάποιος επεξεργάζεται τον κόσμο.

Η χαλαρωτική επίδραση της αναπνοής σε στρεσογόνες καταστάσεις είναι μια έννοια που πολλοί έχουν συναντήσει. Τώρα, ο Καθηγητής Micah Allen του Aarhus University, πλησίασε ένα βήμα περισσότερο στην κατανόηση του πώς η αναπνοή πλάθει τον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές συνέδεσαν αποτελέσματα περισσότερων των 10 ερευνών σε τρωκτικά και πιθήκους και απεικονιστικές εξετάσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου και τα χρησιμοποίησαν για να προτείνουν νέο υπολογιστικό μοντέλο που εξηγεί πώς η αναπνοή επηρεάζει τις προσδοκίες του εγκεφάλου.

Ανακάλυψαν οτι σε διάφορα είδη εργασιών και ζώων, ο ρυθμός του εγκεφάλου συνδέεται στενά με τον ρυθμό της αναπνοής.
Είμαστε πιο ευαίσθητοι στον εξωτερικό κόσμο όταν αναπνέουμε, ενώ όταν εκπνέουμε ο εγκέφαλος ”αφαιρείται” περισσότερο. Η έρευνα υποδεικνύει ότι η αναπνοή είναι κάτι περισσότερο από το να μένει κάποιος ζωντανός.

Υποδεικνύει ότι ο εγκέφαλος και η αναπνοή συνδέονται στενά με τρόπο που πηγαίνει πέρα από την επιβίωση και επιδρά με τα συναισθήματα, την προσοχή και το πώς κάποιος επεξεργάζεται τον κόσμο.

Το μοντέλο των ερευνητών υποδεικνύει ότι υπάρχει κοινός μηχανισμός στον εγκέφαλο που συνδέει τον ρυθμό της αναπνοής με αυτά τα γεγονότα.
Η κατανόηση του πώς η αναπνοή πλάθει τον εγκέφαλο και τη διάθεση, τη σκέψη και τη συμπεριφορά είναι σημαντικός στόχος για να προλαμβάνονται καλύτερα και να αντιμετωπίζονται ψυχικές νόσοι.

Δυσκολίες στην αναπνοή συνδέονται με αύξηση του κινδύνου για διαταραχές διάθεσης, όπως άγχος και κατάθλιψη. Είναι γνωστό πως η αναπνοή, οι νόσοι του αναπνευστικού και ψυχικές διαταραχές συνδέονται στενά.

Η έρευνα υποδεικνύει ότι υπάρχουν 3 οδοί που ελέγχουν την αλληλεπίδραση μεταξύ αναπνοής και εγκεφαλικής δραστηριότητας. Επίσης δείχνει ότι το μοτίβο αναπνοής ενός ανθρώπου κάνει τον εγκέφαλο πιο ”ενθουσιώδη”-οι νευρώνες είναι πιο πιθανό να εκπυρσοκροτούν σε ορισμένες στιγμές αναπνοής.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα νέα φάρμακα, που ανεβάζουν το προσδόκιμο όριο ζωής της νόσου, τη μετέτρεψαν από θανατηφόρο σε διαχειρίσιμη χρόνια νόσο.

Με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κυστικής Ίνωσης (14-20/11/2022) και της συμπλήρωσης 40 χρόνων λειτουργίας του Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης – Hellenic Cystic Fibrosis Association (H.C.F.A.), το Δ.Σ. του Συλλόγου πραγματοποίησε σήμερα συνέντευξη Τύπου που εστιάστηκε κυρίως στα νέα θεραπευτικά δεδομένα που αφορούν την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κυστικής ίνωσης.

Κληρονομική νόσος

Η κυστική ίνωση ή κυστική ινώδης νόσος ή ινοκυστική Νόσος (Cystic Fibrosis στα Αγγλικά, Mucoviscidose στα Γαλλικά) είναι η πιο συχνή κληρονομική νόσος της λευκής φυλής. Πρόκειται για μία μη μεταδοτική, πολυσυστηματική νόσο, απειλητική για τη ζωή, που επηρεάζει πολλά ζωτικά όργανα, κυρίως τους πνεύμονες και το πάγκρεας.

Η ασθένεια προκαλείται από τη μετάλλαξη ενός γονιδίου του εβδόμου χρωμοσώματος. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εμφάνιση ιδιαίτερα παχύρρευστων και αφυδατωμένων εκκρίσεων σε διάφορα όργανα και αδένες του σώματος, με αποτέλεσμα τη σταδιακή καταστροφή ζωτικών οργάνων και τελικώς στην ανεπάρκεια αυτών.

Στη προαναφερόμενη σημερινή συνέντευξη Τύπου μίλησαν οι Άννα Σπίνου, Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης και Μέλος Δ.Σ Ένωσης Σπανίων Ασθενών Ελλάδος, Ειρήνη Κατσίνη, Αντιπρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης, Κωνσταντίνα Γιαννάκη, Γενική Γραμματέας Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης.

Από πλευράς ιατρών, παρέστησαν και μίλησαν διεξοδικά για την κυστική ίνωση, ο ομότιμος Καθηγητής Παιδιατρικής Πνευμονολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), Συντονιστής Εθνικού Μητρώου Κυστικής Ίνωσης, Επιστημονικά Υπεύθυνος ομάδας εργασίας Υπουργείου Υγείας για το πρόγραμμα Hospital at home,  κ. Ιωάννης Τσανάκας,  η κ. Ελπίδα Χατζηαγόρου, Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής Παιδοπνευμονολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), Υπεύθυνη Μονάδας Κυστικής Ίνωσης  ΓΝΘ “Ιπποκράτειο”, Εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Πανευρωπαϊκό Μητρώο Κυστικής Ίνωσης, Member of the Executive Committee of the European Cystic Fibrosis Society Patient Registry (ECFSPR) και η κ. Γιούλη Μενουδάκου, Προϊσταμένη Τμήματος Συντονισμού Μεταμοσχεύσεων Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.).

Τα νέα φάρμακα

Όλοι τους παρείχαν σημαντικές πληροφορίες για την αντιμετώπιση της σοβαρότατης αυτής ασθένειας, η οποία τα τελευταία χρόνια με τα νέα φάρμακα έχει στην κυριολεξία αλλάξει πρόσωπο. Η κυστική ίνωση βέβαια εξακολουθεί να αποτελεί Γολγοθά για την οικογένεια, μιας και η ασθένεια εμφανίζεται από την βρεφική. Απαιτεί δε πειθαρχία, προσήλωση και καλή συνεργασία από την οικογένεια.

Σημαντική ήταν η αναφορά ότι υπάρχει ανάγκη για εξιδεικευμένα κέντρα παρακολούθησης της ασθένειας. Επίσης, όπως αναφέρθηκε, σημαντική είναι η ενδυνάμωση και ευαισθητοποίηση για την μεταμόσχευση πνευμόνων. Εξίσου σημαντική είναι η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών και των φροντιστών τους.

Υπάρχει πάντως, όπως τονίσθηκε αρκετές φορές, μεγάλη αλλαγή τα τελευταία χρόνια σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της ασθένειας με τα νέα φάρμακα, και πολλές μελέτες το έχουν καταδείξει αυτό σε σημαντικό βαθμό.

Οι νοσούντες

Οι ασθενείς με κυστική ίνωση ανέρχονται σε συνολικά 50 χιλιάδες στην Ευρώπη και 30.000 στις ΗΠΑ. Το προσδόκιμο όριο επιβίωσης αυξήθηκε σημαντικά στα 53 χρόνια. Σημαντικός είναι ο ρόλος της κίνησης αλλά και η έγκαιρη λήψη φαρμάκων που κάνουν καλύτερη την πορεία της νόσου.

Η πρόσβαση στα νέα φάρμακα φτάνει στις ΗΠΑ στο 95%.

Οι γονιδιακές μεταλλάξεις της κυστικής ίνωσης ξεπερνούν τις 2.000 παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα έχουν ανιχνευτεί περισσότερες από 120 διαφορετικές μεταλλάξεις, γεγονός που αποδίδεται στη μεγάλη μοριακή ετερογένεια του ελληνικού πληθυσμού.

Η συχνότερη μετάλλαξη της νόσου είναι η F508del με συχνότητα 70-80% στις Βορειοευρωπαϊκές χώρες και 30-54% στις Νοτιοευρωπαϊκές, στη χώρα μας η συχνότητα της είναι 53%.

Με βάση στοιχεία που συλλέχθηκαν από το Μητρώο Ασθενών με Κυστική Ίνωση των ΗΠΑ (CFFPR), η θεραπεία βελτίωσε την πνευμονική λειτουργία των ασθενών, μείωσε τον κίνδυνο παροξύνσεων κατά 77%, μείωσε τον κίνδυνο μεταμόσχευσης πνευμόνων κατά 87% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 74%.

Επίσης με βάση τα στοιχεία, η έναρξη των καινοτόμων θεραπειών CFTR Modulators σε μικρή ηλικία αποδείχτηκε ότι διατηρεί τη λειτουργία των πνευμόνων σε πολύ καλύτερη κατάσταση συγκριτικά με την έναρξη χορήγησης σε μεγαλύτερη ηλικία, υποδεικνύοντας τη σημασία της έγκαιρης έναρξης της αγωγής στους επιλέξιμους ασθενείς όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Από θανατηφόρα σε χρόνια νόσο

Η κυστική ίνωση μετατρέπεται λοιπόν σταδιακά από θανατηφόρος σε μια διαχειρίσιμη χρόνια νόσο, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται κλινικές δοκιμές θεραπειών για το μικρό ποσοστό των ασθενών που είτε δεν είχαν τα αναμενόμενα οφέλη από τις υπάρχουσες καινοτόμες θεραπείες, είτε για ασθενείς που δεν είναι επιλέξιμοι λόγω των σπάνιων γονιδιακών μεταλλάξεων τους.

Οι νέες θεραπείες και η πρόοδος της επιστήμης αυξάνουν το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών και υπολογίζεται ότι έως το 2025 το 75% των ασθενών με κυστική ίνωση θα είναι ενήλικες, σε αντίθεση με τη δεκαετία του 1980, όπου μόνο το 30% των ασθενών κατάφερνε να ενηλικιωθεί. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει την ανάγκη της άμεσης ενίσχυσης των κέντρων ενηλίκων.

Οι πάσχοντες ακόμη και αν λαμβάνουν καινοτόμες φαρμακευτικές αγωγές, εξακολουθούν να χρειάζονται συνεχή αποτελεσματική παρακολούθηση από διεπιστημονική ομάδα με νοσηλευτές, φυσικοθεραπευτές, διαιτολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, φαρμακοποιούς, ενώ χρήζουν παρακολούθησης από πολλές ιατρικές ειδικότητες, όπως πνευμονολόγος, γαστρεντερολόγος, διαβητολόγος, ΩΡΛ, ορθοπεδικός, κλπ.

Στην Ελλάδα τα εξειδικευμένα Κέντρα Κυστικής Ίνωσης  (Κέντρα ενηλίκων) λειτουργούν στην Αθήνα (Σισμανόγλειο) για 300 ασθενείς και στη Θεσσαλονίκη (Νοσοκομείο Παπανικολάου) για πάνω από 70 ακόμη ασθενείς να χρήζουν άμεσης στελέχωσης.

Όπως αναφέρεται, σημαντικό ρόλο στην αποσυμφόρηση των Κέντρων θα έχει η κατ΄οίκον νοσηλεία των ασθενών με την ένταξή τους στο νέο πρόγραμμα κατ’ οίκον νοσηλείας του Υπουργείου Υγείας Hospital at Home.

Η εμφάνιση της νόσου

Οι πιθανότητες εμφάνισης της νόσου για κάθε παιδί καθορίζονται από τον κανόνα του Mendel:

• Στη συνήθη περίπτωση δύο γονέων-φορέων, για κάθε παιδί υπάρχει πιθανότητα 25% να πάσχει από τη νόσο, 50% να είναι φορέας και 25% να μην φέρει καν το γονίδιο.
• Από έναν γονέα που δεν φέρει καθόλου το γονίδιο και ένα γονέα φορέα, δεν υπάρχει πιθανότητα γέννησης παιδιού που να πάσχει από την νόσο, αλλά κατά 50% κάθε παιδί είναι πιθανό να είναι φορέας.
• Από ένα γονέα ασθενή και ένα γονέα φορέα, κάθε παιδί έχει πιθανότητα 50% να πάσχει από τη νόσο και 50% πιθανότητα να είναι φορέας.
• Από έναν γονέα ασθενή και ένα γονέα που δεν φέρει καθόλου το γονίδιο, όλα τα παιδιά θα είναι φορείς.
• Τέλος, δύο γονείς ασθενείς προφανώς μπορούν να κάνουν μόνο παιδιά που θα νοσούν.

Μεταμόσχευση πνευμόνων

Για τους ασθενείς που δεν είναι επιλέξιμοι για κάποια καινοτόμα θεραπεία λόγω των σπάνιων γονιδιακών μεταλλάξεων τους ή δεν έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα από τις θεραπείες και βρίσκονται στα τελικά στάδια αναπνευστικής ανεπάρκειας, μοναδική λύση επιβίωσης είναι η μεταμόσχευση πνευμόνων, εφόσον εγκριθεί η ένταξή τους στη λίστα μεταμόσχευσης και βρεθεί εγκαίρως το κατάλληλο μόσχευμα, μέσα από χρονοβόρες διαδικασίες.

Έως και το 2014 δεν υπήρχε στη χώρα μας οργανωμένη διαδικασία για τις μεταμοσχεύσεις πνευμόνων.

Με πρωτοβουλίες του Πανελληνίου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης σε συνεργασία με την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς υπογράφηκε το 2014 διακρατικό σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (EOM) και του Μεταμοσχευτικού Κέντρου της Αυστρίας (AKH) σώζοντας κατά μέσο όρο 5 ασθενείς το χρόνο καθώς και ασθενείς με άλλα αναπνευστικά νοσήματα, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνεύμονα στην Αυστρία από το 2015 έως και το 2019.

Από τον Ιούνιο του 2019, ξεκίνησε στην Ελλάδα το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταμοσχεύσεων Πνεύμονα στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά δωρεάς οργάνων είναι ακόμα χαμηλά και ειδικότερα για τους πνεύμονες απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια σε σχέση με τα υπόλοιπα όργανα, καθώς είναι ευπαθές μόσχευμα.

Τους τελευταίους 12 μήνες τη ζωή τους έχασαν 3 ασθενείς με κυστική ίνωση, οι οποίοι δεν κατάφεραν να μεταμοσχευθούν, ενώ πριν από λίγους μήνες πραγματοποιήθηκε η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση πνευμόνων στην Κυστική Ίνωση στην Ελλάδα

Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κυστικής Ίνωσης, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Κυστικής Ίνωσης θα διοργανώσει στις 20 Νοεμβρίου 2022, ανοιχτό στο κοινό διαδικτυακό επιστημονικό συνέδριο.

Θα συμμετάσχει επίσης στον 37ο Αυθεντικό Κλασσικό Μαραθώνιο Αθήνας στον αγώνα δρόμου 5χλμ που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2022, διαδίδοντας το μήνυμα του αγώνα των ασθενών με κυστική ίνωση για Απεριόριστη Ανάσα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ενήλικες ασθενείς με μεγάλους στρεσογόνους παράγοντες ήταν 2 φορές πιο πιθανό να παλεύουν με κατάθλιψη, ”ομίχλη εγκεφάλου”, προβλήματα ύπνου και άλλα συμπτώματα μακράς covid.

Ο θάνατος ενός αγαπημένου, οικονομική ή διατροφική ανασφάλεια ή νέα αναπηρία ήταν ορισμένοι από τους πιο ισχυρούς προγνωστικούς παράγοντες για το αν ένας ασθενής που νοσηλεύτηκε για COVID-19 θα είχε συμπτώματα ένα χρόνο αργότερα, έδειξε νέα έρευνα.

Η μελέτη του NYU Grossman School of Medicine, ανακάλυψε ότι ενήλικες ασθενείς με τόσο μεγάλους στρεσογόνους παράγοντες ήταν 2 φορές πιο πιθανό να παλεύουν με κατάθλιψη, ”ομίχλη εγκεφάλου”, προβλήματα ύπνου και άλλα συμβάντα μακράς covid.

Η ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Neurological Sciences (JNS), επιβεβαίωσε τη συμβολή παραδοσιακών παραγόντων για μεγαλύτερο κίνδυνο long COVID, όπως έδειξαν άλλες έρευνες,-μεγαλύτερη ηλικία, επίπεδο αναπηρίας και πιο σοβαρή αρχική περίπτωση COVID-19.
Η Jennifer A. Frontera, δήλωσε ότι θεραπείες που μειώνουν το τραύμα και το στρες από γεγονότα της ζωής πρέπει να έχουν κεντρική θέση στην αγωγή της long COVID.

Οι ερευνητές μέτρησαν επίπεδα λειτουργικότητας, αντίληψης, άγχους, κατάθλιψης, κόπωσης και ποιότητας ύπνου.

Παρακολούθησαν 790 ασθενείς 6 μήνες και 1 χρόνο μετά τη νοσηλεία τους για COVID-19, μεταξύ 10ης Μαρτίου 2020 και 20ης Μαϊου, 2020.
Από αυτούς τους ασθενείς που επέζησαν, 451 (57%) ολοκλήρωσαν την παρακολούθηση και από αυτούς, το 17% πέθανε μεταξύ εξιτηρίου και 12μηνης παρακολούθησης, ενώ το 51% ανέφερε σημαντικούς στρεσογόνους παράγοντες ζωής στους 12 μήνες.

Σε αναλύσεις που συνέκριναν παράγοντες μεταξύ τους για τη συμβολή τους σε χειρότερη εξέλιξη, στρεσογόνοι παράγοντες όπως οικονομική αβεβαιότητα, διατροφική αβεβαιότητα, θάνατος κοντινού ανθρώπου και νέα αναπηρία ήταν οι πιο ισχυροί ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες παρατεταμένης COVID-19.

Οι ίδιοι αυτοί παράγοντες πίεσης προέβλεπαν καλύτερα, χειρότερη κατάσταση λειτουργικότητας, κατάθλιψη, κόπωση, επιδόσεις στον ύπνο και μειωμένη ικανότητα συμμετοχής σε καθημερινές δραστηριότητες όπως σίτιση, ντύσιμο και μπάνιο.

Το φύλο ήταν επίσης παράγοντας, καθώς περασμένες έρευνες ανακάλυψαν ότι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες σε- για παράδειγμα- αυτοάνοσες νόσους που θα μπορούσαν να έχουν επίδραση στο αποτέλεσμα. Επιπλέον, μη διαγνωσμένες διαταραχές διάθεσης μπορεί ενδεχομένως να ήρθαν στην επιφάνεια από σχετικούς με την πανδημία στρεσογόνους παράγοντες.

Πηγές:
Journal of the Neurological Sciences

Πηγη: https://www.iatronet.gr/