Κατηγορία: Ενημέρωση

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε σήμερα το πρώτο εμβόλιο κατά του ιού Chikungunya, μιας νόσου που μεταδίδεται από μολυσμένα κουνούπια.

Μολονότι ο ιός Chikungunya δεν είναι ενδημικός στην ΕΕ, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής έχουν οδηγήσει σε αύξηση των κουνουπιών που μεταδίδουν σοβαρές ασθένειες στην Ευρώπη. Σε πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) επιβεβαιώθηκε η παρουσία κουνουπιών του είδους Aedes albopictus σε 13 χώρες της ΕΕ/του ΕΟΧ και του είδους Aedes aegypti στην Κύπρο, κουνουπιών που μπορούν να συμβάλουν στην εξάπλωση των ιών Chikungunya και Zika, καθώς και του δάγκειου και του κίτρινου πυρετού.

Η ευρωπαϊκή έγκριση του εμβολίου κατά του ιού Chikungunya αφορά τη χορήγηση σε ενήλικες ηλικίας άνω των 18 ετών. Εγκρίθηκε ομόφωνα από τα κράτη μέλη, μετά από αυστηρή αξιολόγηση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA). Εναπόκειται στις εθνικές αρχές κάθε κράτους μέλους να αποφασίσουν ποιος θα έχει πρόσβαση στο εμβόλιο, λαμβάνοντας υπόψη την εθνική κατάσταση και το καθεστώς κινδύνου.

Επιπλέον, προκειμένου να μειωθεί περαιτέρω ο κίνδυνος εξάπλωσης νόσων που μεταδίδονται από κουνούπια στην Ευρώπη, η Επιτροπή ανακοίνωσε χρηματοδότηση ύψους 500.000 ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος EU4Health για την υλοποίηση ενός πιλοτικού έργου για την εξάλειψη των κουνουπιών Aedes aegypti στην Κύπρο, η οποία είναι επί του παρόντος η μόνη χώρα της ΕΕ όπου βρίσκεται το εν λόγω είδος κουνουπιών.

Η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων Στέλλα Κυριακίδου δήλωσε σχετικά: «Σήμερα εγκρίνουμε το πρώτο εμβόλιο κατά του ιού Chikungunya για χρήση στην ΕΕ. Τα μολυσμένα κουνούπια αποτελούν μια πιθανώς επικίνδυνη νέα πρόκληση για τη δημόσια υγεία και είμαστε αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουμε κάθε εργαλείο που έχουμε στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους κινδύνους και να προστατεύσουμε τους πολίτες μας. Ανακοινώνουμε επίσης μια νέα χρηματοδότηση από το πρόγραμμα EU4Health για ένα καινοτόμο πιλοτικό πρόγραμμα εκρίζωσης των κουνουπιών στην Κύπρο. Γνωρίζουμε ότι ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής στην υγεία μας είναι σοβαρός και απαιτεί αποφασιστικά μέτρα μέσω της προσέγγισης “Μία υγεία” στο πλαίσιο της ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας που οικοδομούμε»

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Δύο είναι τα βασικά προβλήματα πρόσβασης στη φροντίδα του καρκίνου στην Ελλάδα. Η χαμηλότερη δημόσια δαπάνη υγείας έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου και οι ανισότητες που προκαλούνται από το υψηλότερο επίπεδο δαπανών, από τους ίδιους τους ασθενείς.

«Ο καρκίνος δε συνεπάγεται μόνο φάρμακα, επεμβάσεις και νοσηλείες. Συνεπάγεται, παράλληλα, όλη την υποστήριξη των πασχόντων και των οικογενειών τους, ώστε να μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους, στην κοινωνία και στην καθημερινότητά τους. Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται μία ολιστική στρατηγική για την ογκολογική φροντίδα και συνεπώς επαρκείς πόροι, σε όλα τα στάδια της ογκολογικής φροντίδας», ανέφερε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Κώστας Αθανασάκης, επίκουρος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Οικονομικής Αξιολόγησης των Τεχνολογιών Υγείας στο τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Ο κ. Αθανασάκης τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην πρόληψη και στην ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για την υιοθέτηση πιο υγιεινών προτύπων ζωής. Πρόσθεσε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τεκμηριώνει ότι περίπου το 40% των καρκίνων στην Ευρώπη θα μπορούσε να αποφευχθεί, αν υιοθετήσουμε ορισμένες θετικές αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η υγιεινή διατροφή, η σωματική άσκηση, η αποχή από το κάπνισμα και ο περιορισμός του αλκοόλ.

Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάστηκε μία πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας, η οποία βασίζεται σε μία βέλτιστη πρακτική του ΠΟΥ, τη στοχευμένη αξιοποίηση «επιδοτήσεων και φόρων υγείας».

«Πρόκειται για ένα εργαλείο το οποίο υποστηρίζει τη συγχρηματοδότηση της ογκολογικής φροντίδας, μέσω της δημιουργίας ενός Εθνικού Ταμείου για τον Καρκίνο. Συγκεκριμένα, αφενός δεσμεύοντας πόρους από ένα μέρος των εσόδων από τη διαφορική φορολογία σε προϊόντα με τεκμηριωμένη αρνητική επίδραση στην επίπτωση του καρκίνου, σε ετήσια βάση. Αφετέρου μειώνοντας στοχευμένα φορολογικούς συντελεστές σε αγαθά, όπως φρέσκα φρούτα και λαχανικά».

Σύμφωνα με τον κ. Αθανασάκη, «μέσω αυτής της πολιτικής επιτυγχάνεται ένα κρίσιμο τρίπτυχο. Πρώτον, το φορολογικό σύστημα λειτουργεί ‘παιδευτικά’ μέσω μίας μορφής ‘συνυπευθυνότητας’ στην κατανάλωση αγαθών που επιβαρύνουν την επίπτωση του καρκίνου. Δεύτερον, συνιστά μία έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης της κοινωνίας προς μία από τις πλέον ευάλωτες ομάδες συμπολιτών μας, τους ογκολογικούς ασθενείς και τις οικογένειές τους. Τρίτον, δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος για την επαρκή χρηματοδότηση της εθνικής στρατηγικής αντιμετώπισης του καρκίνου, όπως έχει πρόσφατα δεσμευθεί το υπουργείο Υγείας και η ελληνική Κυβέρνηση».

Η συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της βιοφαρμακευτικής εταιρείας Bristol Myers Squibb, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας και με τη συμμετοχή της Εταιρείας Ογκολόγων-Παθολόγων Ελλάδας (Ε.Ο.Π.Ε.), της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛ.Ο.Κ.) και του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (Σ.Φ.Ε.Ε.), επικεντρώθηκε στην ανάγκη επίσπευσης της ανάπτυξης και εφαρμογής ενός Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για τον Καρκίνο, καθώς και της διασφάλισης επαρκούς χρηματοδότησης όλων των σταδίων της ογκολογικής φροντίδας.

Από την πλευρά της, η Ζένια Σαριδάκη, παθολόγος-ογκολόγος, πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Ο.Π.Ε., αναγνώρισε ότι η χώρα έχει κάνει ορισμένα σημαντικά βήματα για την αναβάθμιση της ογκολογικής φροντίδας, τονίζοντας ότι «οφείλουμε πλέον να επικεντρωθούμε, ώστε να οργανώσουμε ένα πιο βατό ‘μονοπάτι του ασθενούς’ από τη διάγνωση έως τη θεραπεία και την αποκατάσταση. Προς την κατεύθυνση αυτή, το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών συνιστά ένα εμβληματικό βήμα, καθώς για πρώτη φορά θα μπορούμε να γνωρίζουμε πόσους ασθενείς με καρκίνο έχουμε, με τι τύπους καρκίνου νοσούν, ποιες θεραπείες λαμβάνουν και ποιες είναι οι εκβάσεις τους. Σε αυτή τη στέρεη βάση οφείλουν να αναπτυχθούν οι δράσεις του Εθνικού Σχεδίου αντιμετώπισης για τον Καρκίνο».

Ο πρόεδρος της ΕΛΛ.Ο.Κ., Γιώργος Καπετανάκης, επισήμανε την ανάγκη να επισπευσθεί η εφαρμογή της πρόσφατης δέσμευσης του υπουργείου Υγείας, για μία εθνική στρατηγική στην ογκολογική φροντίδα, συμπληρώνοντας ότι «αυτή τη στιγμή, 20 από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν εθνικά σχέδια για την αντιμετώπιση του καρκίνου, ενώ και σε επίπεδο Ε.Ε. υλοποιείται το αντίστοιχο EU Beating Cancer Plan. Μία τέτοια προοπτική και στην Ελλάδα, δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά θα μας επιτρέψει – με επαρκή χρηματοδότηση – να δράσουμε συντεταγμένα με συγκεκριμένους στόχους».

O γενικός διευθυντής του Σ.Φ.Ε.Ε., Μιχάλης Χειμώνας, αναγνώρισε ότι η επίδοση της Ελλάδας ως προς την πρόσβαση σε καινοτόμες ογκολογικές θεραπείες, είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όμως οι προκλήσεις παραμένουν επιτακτικές, συμπληρώνοντας ότι: «Ο ΣΦΕΕ έχει ήδη διοργανώσει δύο συναντήσεις με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα, όπου συζήτησαν ανοιχτά και εποικοδομητικά για την πρόληψη, τη διαχείριση και την αντιμετώπιση του καρκίνου και για πρώτη φορά έγινε ένα σημαντικό βήμα με τη δημιουργία Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών. Μόνο μέσα από ολοκληρωμένες βιώσιμες πολιτικές μπορούμε να διασφαλίσουμε την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών σε νέες και καινοτόμες θεραπείες».

Στον χαιρετισμό που απηύθυνε η γενική διευθύντρια της Bristol Myers Squibb Ελλάδας, Ελισάβετ Προδρόμου, δήλωσε: «Με την πολιτική βούληση της Πολιτείας, τη συνεργασία όλων των επιστημονικών και κοινωνικών εταίρων και την εξασφάλιση επαρκών πόρων, είμαι αισιόδοξη ότι θα μπορέσουμε ως χώρα να μετατρέψουμε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο σε απτές θετικές πράξεις που θα φτάσουν σε κάθε ελληνικό σπίτι που πλήττεται από τον καρκίνο”.

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Τσιακαλάκης, Corporate & Government Affairs Lead της Bristol Myers Squibb Ελλάδας, σημείωσε ότι «το Εθνικό Σύστημα Υγείας, παρά τις αδυναμίες του είναι μία κατάκτηση της χώρας, προκειμένου όλοι οι πολίτες και οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση σε όλα τα στάδια της φροντίδας. Οφείλουμε, λοιπόν, να το στηρίξουμε με επαρκείς πόρους και εποικοδομητικές προτάσεις που έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς στο εξωτερικό, όπως η δέσμευση πόρων από τη διαφορική φορολογία υπέρ της υγείας των ανθρώπων. Θωρακίζοντας το Ε.Σ.Υ. και θέτοντας προτεραιότητες για την αντιμετώπιση του καρκίνου, θωρακίζουμε το μέλλον μας και το μέλλον των οικογενειών μας».

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δραματική αύξηση των περιστατικών καρκίνου του παχέους εντέρου στις ΗΠΑ, ιδίως στα παιδιά και τους έφηβους, εντόπισαν ερευνητές σε μελέτη, που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο «Digestive Disease Week» στις ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα, μεταξύ του 1999 και του 2020 το ποσοστό των καρκίνων του παχέος εντέρου αυξήθηκε κατά 500% στα παιδιά ηλικίας 10-14 ετών, κατά 333% στους έφηβους ηλικίας 15-19 ετών και κατά 185% στους νέους ενήλικες ηλικίας 20-24 ετών.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη βάση «Wonder Database» των Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών στις ΗΠΑ, οι ερευνητές υπολόγισαν τις τάσεις στα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου για άτομα ηλικίας 10-44 ετών από το 1999 ως το 2020.

Το 2020 0,6 παιδιά ηλικίας 10-14 ετών ανά 100.000 πληθυσμού διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου σε σύγκριση με 0,1 ανά 100.000 το 1999. Οι διαγνώσεις στους έφηβους 15-19 ετών αυξήθηκαν από 0,3 σε 1,3 ανά 100.000 και στους νέους ενήλικες 20-24 ετών από 0,7 σε 2 ανά 100.000.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι ο αριθμός των κρουσμάτων στα παιδιά και τους έφηβους δεν είναι αρκετά υψηλός για να προτείνεται η ευρεία χρήση κολονοσκόπησης, αλλά θα πρέπει να εξεταστούν πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις.

Κλιμάκωση διαπιστώθηκε επίσης στις μεγαλύτερες ηλικίες, με τα ποσοστά να αυξάνονται κατά 71% στις ηλικίες 30-34 ετών, κατά 58% στις ηλικίες 35-39 ετών και κατά 37% στις ηλικίες 40-44 ετών. Η τελευταία ηλικιακή ομάδα μπορεί να είχε τη μικρότερη ποσοστιαία αύξηση, ωστόσο είχε το υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου φθάνοντας τα 20 περιστατικά ανά 100.000 άτομα το 2020.

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν οικογενειακό ιστορικό φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ή καρκίνου του παχέος εντέρου, ενώ οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, τη χρήση καπνού, την κατανάλωση αλκοόλ και τις διατροφικές συνήθειες, όπως χαμηλή πρόσληψη φυτικών ινών, κατανάλωση επεξεργασμένων κρεάτων και ζαχαρούχων ποτών και διατροφή με πολλά λιπαρά. Η καθιστική ζωή, η παρουσία βακτηρίων που τείνουν να προκαλούν όγκους, η χρήση αντιβιοτικών και τα διατροφικά πρόσθετα είναι πιθανοί, αλλά όχι σταθερά αποδεδειγμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνολικά, σύμφωνα με τη μελέτη, 4.245 χαμένες εργάσιμες ημέρες συσχετίστηκαν με την Covid-19, σε σύγκριση με 333 που σχετίστηκαν με τη γρίπη

Για πολύ περισσότερες απουσίες των υγειονομικών εργαζομένων από τα νοσοκομεία ευθύνεται η Covid-19 σε σχέση με τη γρίπη. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αναδεικνύει την ανάγκη να παραμένει το προσωπικό των ελληνικών νοσοκομείων εμβολιαστικά «ενημερωμένο» τόσο κατά του κορωνοϊού όσο και κατά της γρίπης.

Για την έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε τέλη Μαΐου στο American Journal of Infection Control, οι ερευνητές εξέτασαν εργαζόμενους τεσσάρων νοσοκομείων με συμπτώματα για Covid-19 και γρίπη από τον Νοέμβριο του 2022 έως τον Μάιο του 2023. Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσουν τον αριθμό των χαμένων εργάσιμων ημερών ανά τύπο νόσου. Η παραλλαγή SARS-CoV-2 Omicron ήταν κυρίαρχη κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης.

«Εξ’ όσων γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που συγκρίνει την επιβάρυνση της Covid-19 και της εποχικής γρίπης μεταξύ του προσωπικού των νοσοκομείων χρησιμοποιώντας δεδομένα από την ίδια περίοδο», αναφέρουν οι συντάκτες της έρευνας.

«Η μικρότερη διάρκεια απουσίας από την εργασία μεταξύ των εργαζομένων με γρίπη σε σχέση με εκείνους με Covid-19 μπορεί να αποδοθεί στην ηπιότερη κλινική πορεία της γρίπης, στο συγκεκριμένο στέλεχος της εποχικής γρίπης και σε διαφορές στις πολιτικές απουσιών», έγραψαν οι ερευνητές. «Πράγματι, αν και η απομόνωση μετά την Covid-19 δεν είναι υποχρεωτική όπως στα πρώτα κύματα πανδημίας, η πενθήμερη άδεια είναι κοινή πρακτική για τους υγειονομικούς στην Ελλάδα. Αντίθετα, δεν υπάρχουν επίσημες συστάσεις για εκείνους που έχουν διαγνωστεί με γρίπη», πρόσθεσαν.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την αξία επικαιροποίησης του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού και κατά της γρίπης για την προστασία της υγείας των εργαζομένων στην υγεία αλλά και την προάσπιση της λειτουργίας των νοσοκομείων.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Νέα μελέτη συσχετίζει την πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως με έναν από τους πιο ανησυχητικούς περιβαλλοντικούς ρύπους στους οποίους εκτίθεται σήμερα ο ανθρώπινος οργανισμός

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια τάση στη γυναικολογική υγεία: Όλο και περισσότερα κορίτσια αποκτούν περίοδο νωρίτερα στη ζωή τους απ’ ότι παλαιότερα. Σε μια προσπάθεια να εξηγηθεί το φαινόμενο, μια νέα έρευνα κατέληξε σε έναν συσχετισμό: Περιβαλλοντικοί ρύποι, όπως τα PFAS, επηρεάζουν την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως. Τα σχετικά συμπεράσματα δημοσιεύονται στο Environmental Research.

Τα PFAS είναι ανθρωπογενείς χημικές ουσίες, που βρίσκονται παντού, συμπεριλαμβανομένου του σώματός μας. Έχουν την ιδιότητα να απωθούν τα υγρά, τους λεκέδες και τα λίπη, ενώ χρησιμοποιούνται και στην παρασκευή πλήθους προϊόντων καθημερινής χρήσης, όπως κεριά, προϊόντα μακιγιάζ, αντικολλητικά τηγάνια και αθλητικά ρούχα.

Μέχρι σήμερα, έχουν εντοπιστεί περισσότερα από 10.000 διαφορετικά PFAS, παρ’ όλα αυτά παραμένουν ένα αρκετά άγνωστο πεδίο για τους ανθρώπους. Έχει διαπιστωθεί, ωστόσο, ότι είναι καρκινογόνα, αποδυναμώνουν την επίδραση των εμβολίων και αναστέλλουν την ανάπτυξη των εμβρύων. Επιπλέον, μεταδίδονται μέσω του θηλασμού, ενώ διαρρέουν και στη φύση, μολύνοντας το πόσιμο νερό, τα λαχανικά, τα ζώα και τα ψάρια.

Συγκριτικά με τη μελέτη Bergen Growth Study 1, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η μέση ηλικία έναρξης της εμμήνου ρύσεως μετατοπίστηκε κατά 2,8 μήνες νωρίτερα. Η πρώτη μελέτη της Forthun εξέτασε περισσότερα από 1.000 παιδιά σε διάφορα στάδια της εφηβείας και διαπίστωσε ότι 1 στα 5 παιδιά παρουσίαζε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα PFAS. «Η παγκόσμια τάση κινείται προς την πρώιμη εφηβεία και την πρώιμη ανάπτυξη των μαστών, ενώ ορισμένες μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως», δήλωσε σχετικά.

«Όταν μετράμε PFAS και ορμόνες στο ίδιο δείγμα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν τα PFAS επηρεάζουν τις ορμόνες ή οι ορμόνες τα PFAS», σχολίασε η Line Småstuen Haug, η οποία εργάζεται με περιβαλλοντικούς ρύπους στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας. Σύμφωνα με την ίδια, ένας τρόπος με τον οποίο τα PFAS αποβάλλονται από τον οργανισμό είναι με την απώλεια αίματος.

Τα επίπεδα των PFAS αλλάζουν επίσης καθώς τα παιδιά ωριμάζουν, επειδή το αναπτυσσόμενο σώμα έχει περισσότερο αίμα. «Η μέτρηση των επιπέδων στο αίμα λίγα χρόνια μετά την πρώτη περίοδο δεν είναι επομένως απαραίτητα αντιπροσωπευτική. Αν κάναμε μετρήσεις τώρα, τα επίπεδα θα ήταν πιθανότατα ελαφρώς χαμηλότερα, επειδή παρατηρούμε μια πτωτική τάση από το 2000», συμπλήρωσε η Småstuen Haug.

Πριν από ένα χρόνο, η Νορβηγία συνέβαλε στην υποβολή πρότασης για την απαγόρευση των PFAS στην ΕΕ. «Τα PFAS είναι μία από τις πιο ανησυχητικές κατηγορίες ρύπων, με τις οποίες περιβάλλουμε τους εαυτούς μας», δήλωσε ο Espen Barth Eide, τότε υπουργός για το Κλίμα και το Περιβάλλον στη Νορβηγία.

Στα επόμενα ερευνητικά τους βήματα, οι ειδικοί στοχεύουν να προσφέρουν πιο ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το πώς η έκθεση σε περιβαλλοντικούς ρύπους κατά την εφηβεία επηρεάζει τη μελλοντική γονιμότητα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

“Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός”, δήλωσε ο Watkins. “Είναι η αποκατάσταση της πίστης στην ιατρική. Πρόκειται για ένα απίστευτο θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της πίστης των γυναικών μετά από εκατοντάδες χρόνια μη πίστης των γυναικών”.

Ενδομήτριο Σπείραμα: Οι ενδομήτριες συσκευές που τοποθετούνται στη μήτρα (IUDs) είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική και μακροχρόνια μορφή ελέγχου των γεννήσεων. Η έρευνα δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι που παίρνουν ενδομήτριες συσκευές IUD βιώνουν μέτριο έως έντονο πόνο κατά την εισαγωγή. Αλλά μόνο πρόσφατα οι πάροχοι άρχισαν να το αναγνωρίζουν και να κάνουν κάτι γι’ αυτό.

Φέτος, το Planned Parenthood League της Μασαχουσέτης έγινε ένας από τους πρώτους παρόχους στη Νέα Αγγλία που διαφήμισε το γεγονός ότι όλοι οι ασθενείς μπορούν να πάρουν νάρκωση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Σύμφωνα με το PPLM, οι ασθενείς θα έχουν την επιλογή της ενδοφλέβιας καταστολής στα κέντρα υγείας της σε όλη την πολιτεία. Το PPLM πρόσφερε προηγουμένως ένα τοπικό αναισθητικό για τη διαδικασία. Άλλοι τοπικοί πάροχοι μπορεί να προσφέρουν καταστολή, αλλά κατόπιν αιτήματος του ασθενούς και κατά περίπτωση. «Είναι μια πραγματικά σημαντική πρόοδος», δήλωσε η Κάθι Σίμοντς, ειδικός στην αναπαραγωγική υγεία και κλινική καθηγήτρια νοσηλευτικής στο Πανεπιστήμιο Northeastern. “Η αναλογία που μπορείτε να σκεφτείτε είναι ο τοκετός και το να μπορούν οι άνθρωποι να επιλέγουν τον τύπο του τοκετού που θέλουν. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μια γέννα χωρίς φάρμακα και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μια επισκληρίδιο.

Έχει να κάνει με τους ανθρώπους να έχουν τον έλεγχο των δικών τους Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους. Σύμφωνα με τον Simmonds και άλλους ειδικούς, οι ενδομήτριες συσκευές IUD είναι ελκυστικές επειδή είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές και μακράς διαρκείας. Τα ορμονικά σπιράλ μπορούν να είναι αποτελεσματικά για έως και οκτώ χρόνια ενώ τα χάλκινα σπιράλ μπορεί να διαρκέσουν έως και 12 χρόνια. Αλλά η εισαγωγή είναι επώδυνη επειδή η συσκευή εισάγεται μέσω του γεμάτου με νεύρο ενδοτραχηλικού καναλιού, που είναι η ίδια περιοχή που διαστέλλεται κατά τον τοκετό, σύμφωνα με την Elyse Watkins, αναπληρώτρια κλινική καθηγήτρια ιατρικών επιστημών στο Northeastern. Οι κλινικοί γιατροί χρησιμοποιούν μια συσκευή για την τεχνητή διαστολή του τραχήλου της μήτρας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Ωστόσο, η Simmonds δήλωσε ότι ο τράχηλος έχει σχεδιαστεί για να συγκρατεί τα πράγματα μέσα, όπως μια εγκυμοσύνη, και να κρατάει τα βακτήρια έξω. “Όταν τοποθετούμε ένα σπιράλ ή πηγαίνουμε ενάντια σε αυτή τη φυσική κατάσταση κλειδώματος του τραχήλου της μήτρας”, δήλωσε ο Simmonds.

“Γι’ αυτό υπάρχει πόνος, επειδή αναγκάζετε τον τράχηλο να ανοίξει”.  Το επίπεδο του πόνου ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή, είπε ο Watkins, ο οποίος εργάστηκε σε ιατρεία OB GYN για περίπου 20 χρόνια. Αλλά από την εμπειρία της στην υγεία των γυναικών, η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα επώδυνη για εκείνες που δεν είχαν γεννήσει ποτέ κολπικά. Η μόνη μορφή διαχείρισης του πόνου που προσφερόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν ο αποκλεισμός του τραχήλου της μήτρας, είπε ο Watkins, όπου το αναισθητικό εγχέεται στον τράχηλο – κάτι που πολλοί βρήκαν εξίσου αγχωτικό με τη διαδικασία και δεν ήταν πάντα αποτελεσματικό. Ο Simmonds πρόσθεσε ότι ορισμένοι κλινικοί γιατροί συνιστούν στους ασθενείς να παίρνουν ιβουπροφαίνη πριν έρθουν στη διαδικασία ή τους καθοδηγούν σε πρακτικές διαχείρισης του πόνου που χρησιμοποιούνται συχνά σε γυναίκες που γεννούν (όπως οπτικές τεχνικές). Μερικοί γιατροί προσφέρουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε ιατρικές αμβλώσεις που μαλακώνουν τον τράχηλο της μήτρας, πρόσθεσε, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να βοηθούν. Για πολλά χρόνια, οι ασκούμενοι απέρριπταν τον πόνο των γυναικών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και δεν τις προετοίμαζαν επαρκώς για το τι να περιμένουν, είπαν και οι δύο ειδικοί.

«Υπάρχει μια ιστορική προκατάληψη ενάντια στην κατανόηση του πόνου των γυναικών ή των ανθρώπων με πόνο της μήτρας», πρόσθεσε ο Simmonds. «Ανάγεται μέχρι την υστερία που πιστεύεται ότι προκαλείται από… τις μήτρες μας. Όταν κοιτάξετε την ιστορία της ιατρικής, είναι γεμάτη από παρεξηγήσεις για οτιδήποτε σχετίζεται με τους εμμηνορροϊκούς μας κύκλους, την αναπαραγωγή μας. Δεν έχει ερευνηθεί πολύ εκτενώς». Οι κλινικοί γιατροί μπορούν, επίσης, να χρειαστούν λίγο χρόνο για να υιοθετήσουν νέες πρακτικές. Ο Watkins είπε ότι για πολύ καιρό, η μόνη ενδομήτρια συσκευή IUD που ήταν διαθέσιμη στις γυναίκες ήταν η χάλκινη. Τα χάλκινα σπιράλ καθιστούν τις χρήστριες επιρρεπείς σε ορισμένες λοιμώξεις και ως εκ τούτου χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε γυναίκες που τελείωσαν να κάνουν παιδιά, πολλές από τις οποίες βρήκαν την εισαγωγή λιγότερο επώδυνη. Αυτό δημιούργησε κάποια παρεξήγηση σχετικά με την ενόχληση που αισθάνθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. “Αυτό πραγματικά μιλάει για το τι δεν πάει καλά στην ιατρική”, είπε ο Watkins. «Δεν θέλαμε να τοποθετήσουμε ένα χάλκινο σπιράλ σε μια ασθενή που δεν έκανε ποτέ παιδί, γιατί αν κατέληγε σε λοίμωξη, μπορεί να ήταν υπογόνιμη…

Έτσι, δεν είχαμε συνηθίσει να μιλάμε σε γυναίκες για τον πόνο γιατί όλες όσες είχαν βάλει ενδομήτριες συσκευές IUD πριν είχαν ήδη ένα παιδί». Η στροφή προς την προσφορά καταστολής δεν προήλθε μόνο από την έρευνα για τη διαχείριση του πόνου, είπε ο Simmonds, αλλά από τις ασθενείς που μιλούσαν ανοιχτά — συμπεριλαμβανομένης της ανάρτησης βίντεο σχετικά με τον πόνο που αισθάνονται κατά την εισαγωγή. “Οι άνθρωποι που μιλούσαν μεταξύ τους για την εμπειρία ήταν ένα πραγματικά ισχυρό εργαλείο για να δημιουργήσει μέρος της ζήτησης για αυτήν την επιλογή”, δήλωσε ο Simmonds. “Και υπάρχει τώρα αυξανόμενη έρευνα που δείχνει ότι (η καταστολή) βοηθάει και είναι ασφαλής. … Αυτό θα κάνει τους κλινικούς ιατρούς να σηκωθούν και να δώσουν προσοχή εάν χάνουν τις δουλειές τους με την άλλη κλινική στον δρόμο επειδή προσφέρουν καταστολή. Είναι πραγματικά οδηγός οι πάροχοι να ανταποκριθούν και νομίζω ότι θα οδηγήσει σε περισσότερη έρευνα». Το να επιτρέπεται η καταστολή μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο διαχειρίσιμη για τις ασθενείς. Ο Simmonds είπε ότι οι επιλογές που προσφέρονται αφήνουν επίσης χώρο στις ασθενείς να αποφασίσουν πόση καταστολή θέλουν, με βάση το προσωπικό τους ιστορικό και την ανοχή στον πόνο.

Και ενώ μπορεί να περιλαμβάνει έκθεση στη φαιντανύλη, ο Simmonds είπε ότι η ποσότητα ελέγχεται από τους κλινικούς γιατρούς. Αλλά η προσφορά καταστολής δεν έρχεται χωρίς επιπλοκές. Ο Watkins είπε ότι η χρήση βαριάς καταστολής (σε αντίθεση με κάτι σαν οξείδιο του αζώτου) απαιτεί από τις κλινικές να προσλαμβάνουν αναισθησιολόγους. Οι ασφαλιστικές εταιρείες ενδέχεται, επίσης, να μην καλύπτουν την καταστολή και η καταστολή των ασθενών σημαίνει ότι χρειάζονται κάποιον να τους φέρει στο σπίτι, προσθέτοντας περισσότερο χρόνο ανάρρωσης στη διαδικασία. Αλλά αυτή η κίνηση, μαζί με τη συνοδευτική έρευνα που ξεκίνησε για τον πόνο γύρω από την ένθεση και τους καλύτερους τρόπους διαχείρισής του, κινεί τη βελόνα σε αυτό που ο Watkins είπε ότι είναι ένα συστημικό ζήτημα της απόρριψης του πόνου των γυναικών. “Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός”, δήλωσε ο Watkins. “Είναι η αποκατάσταση της πίστης στην ιατρική. Πρόκειται για ένα απίστευτο θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της πίστης των γυναικών μετά από εκατοντάδες χρόνια μη πίστης των γυναικών”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ένα από τα βασικά ερωτήματα στο μυαλό όλων ήταν γιατί μερικοί άνθρωποι απέφυγαν να κολλήσουν τον COVID, ενώ άλλοι κόλλησαν τον ιό πολλές φορές.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, ένα από τα βασικά ερωτήματα στο μυαλό όλων ήταν γιατί μερικοί άνθρωποι απέφυγαν να κολλήσουν τον COVID, ενώ άλλοι κόλλησαν τον ιό πολλές φορές. Μέσω μιας συνεργασίας μεταξύ του University College London, του Ινστιτούτου Wellcome Sanger και του Imperial College του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ξεκινήσαμε να απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση χρησιμοποιώντας την πρώτη ελεγχόμενη «δοκιμή πρόκλησης» στον κόσμο για τον COVID – όπου οι εθελοντές εκτέθηκαν σκόπιμα στον SARS-CoV-2 , τον ιό που προκαλεί το COVID, ώστε να μπορεί να μελετηθεί με μεγάλη λεπτομέρεια.

Μη εμβολιασμένοι υγιείς εθελοντές χωρίς προηγούμενο ιστορικό COVID εκτέθηκαν – μέσω ρινικού εκνεφώματος – σε εξαιρετικά χαμηλή δόση του αρχικού στελέχους του SARS-CoV-2. Στη συνέχεια, οι εθελοντές παρακολουθήθηκαν στενά σε μονάδα καραντίνας, με τακτικά τεστ και λήφθηκαν δείγματα για να μελετηθεί η ανταπόκρισή τους στον ιό σε ένα εξαιρετικά ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον. Για την πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature, συλλέχθηκαν δείγματα από ιστό που βρίσκεται στο μέσον της μύτης και του λαιμού, καθώς και δείγματα αίματος από 16 εθελοντές. Αυτά τα δείγματα ελήφθησαν πριν οι συμμετέχοντες εκτεθούν στον ιό, για να μας δώσουν βασική μέτρηση, και στη συνέχεια σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Στη συνέχεια, τα δείγματα υποβλήθηκαν σε επεξεργασία και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας τεχνολογία προσδιορισμού αλληλουχίας ενός κυττάρου, η οποία επέτρεψε να εξαχθεί και να αλληλουχηθεί το γενετικό υλικό μεμονωμένων κυττάρων. Χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία αιχμής, θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της νόσου με άνευ προηγουμένου λεπτομέρεια, από την προ-μόλυνση έως την ανάρρωση. Προς έκπληξη των ερευνητών, διαπιστώθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι όλοι οι εθελοντές εκτέθηκαν προσεκτικά στην ίδια ακριβώς δόση του ιού με τον ίδιο τρόπο, δεν κατέληξαν όλοι θετικοί στον COVID.

• Έξι από τους 16 εθελοντές ανέπτυξαν τυπικό ήπιο COVID, βγαίνοντας θετικοί για αρκετές ημέρες με συμπτώματα που μοιάζουν με κρυολόγημα. Αυτή η ομάδα αναφέρθηκε ως “ομάδα παρατεταμένης μόλυνσης”.
• Από τους δέκα εθελοντές που δεν εμφάνισαν παρατεταμένη λοίμωξη, γεγονός που υποδηλώνει ότι κατάφεραν να καταπολεμήσουν τον ιό νωρίς, τρεις συνέχισαν να αναπτύξουν μια «ενδιάμεση» λοίμωξη με διαλείπουσες θετικές ιικές δοκιμασίες και περιορισμένα συμπτώματα και ονομάστηκαν «παροδική ομάδα μόλυνσης».
• Οι τελευταίοι επτά εθελοντές παρέμειναν αρνητικοί στο τεστ και δεν εμφάνισαν κανένα σύμπτωμα. Αυτή ήταν η «ομάδα αποβολής μόλυνσης». Αυτή είναι η πρώτη επιβεβαίωση αποβλήτων λοιμώξεων, οι οποίες προηγουμένως δεν είχαν αποδειχθεί. Παρά τις διαφορές στα αποτελέσματα της λοίμωξης, οι συμμετέχοντες σε όλες τις ομάδες μοιράστηκαν ορισμένες συγκεκριμένες νέες ανοσοαποκρίσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα απέτρεψε τη μόλυνση.

Όταν συγκρίθηκαν οι χρόνοι της κυτταρικής απόκρισης μεταξύ των τριών ομάδων μόλυνσης, παρατηρήθηκαν διαφορετικά μοτίβα. Για παράδειγμα, στους εθελοντές που μολύνθηκαν παροδικά, όπου ο ιός εντοπίστηκε μόνο για λίγο, παρατηρήθηκε μια ισχυρή και άμεση συσσώρευση ανοσοκυττάρων στη μύτη μια μέρα μετά τη μόλυνση. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ομάδα παρατεταμένης λοίμωξης, όπου παρατηρήθηκε μια πιο καθυστερημένη ανταπόκριση, ξεκινώντας πέντε ημέρες μετά τη μόλυνση και δυνητικά επιτρέποντας στον ιό να κυριαρχήσει σε αυτούς τους εθελοντές.

Προστατευτικό γονίδιο

Τέλος, εντοπίσαμε ένα συγκεκριμένο γονίδιο που ονομάζεται HLA-DQA2, το οποίο εκφράστηκε (ενεργοποιήθηκε για να παράγει μια πρωτεΐνη) σε πολύ υψηλότερο επίπεδο στους εθελοντές που δεν συνέχισαν να αναπτύξουν μια παρατεταμένη λοίμωξη και ως εκ τούτου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης προστασίας. . Επομένως, ενδέχεται να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες και να εντοπίσουμε αυτούς που πιθανότατα πρόκειται να προστατευτούν από σοβαρό COVID.

Αυτά τα ευρήματα βοηθούν να καλύψουμε ορισμένα κενά στις γνώσεις μας, δίνοντας μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα σχετικά με το πώς αντιδρά το σώμα μας σε έναν νέο ιό, ιδιαίτερα τις πρώτες δύο ημέρες μιας μόλυνσης, κάτι που είναι κρίσιμο. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες για να συγκρίνουμε τα δεδομένα μας με άλλα δεδομένα που παράγουμε αυτήν τη στιγμή, ειδικά όταν «προκαλούμε» εθελοντές σε άλλους ιούς και πιο πρόσφατα στελέχη COVID. Σε αντίθεση με την τρέχουσα μελέτη μας, αυτές θα περιλαμβάνουν κυρίως εθελοντές που έχουν εμβολιαστεί ή έχουν μολυνθεί φυσικά – δηλαδή άτομα που έχουν ήδη ανοσία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη Παρασκευή οι δυο πρώτες θεραπείες ογκολογικών ασθενών του Νοσοκομείου Μεταξά στο σπίτι τους, στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος του τμήματος κατ’ οίκον νοσηλείας “Οίκοθεν”.

Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του ο διοικητής του νοσοκομείου Σαράντος Ευσταθόπουλος, ο κ. Πέτρος, ασθενής της αιματολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά, κάτοικος Δραπετσώνας, ήταν ο πρώτος και “ιστορικός” ασθενής που έλαβε τη θεραπεία του στο σπίτι!

Όπως ο ίδιος περιέγραψε, με τη λήψη της θεραπείας κατ’ οίκον, γλίτωσε μια ολόκληρη μέρα ταλαιπωρίας, καθώς χρειαζόταν 3 ώρες μετακινήσεων με τα ΜΜΜ και αναμονής στις στάσεις ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, ενώ απαιτούνταν και επιπλέον ώρες αναμονής στο Νοσοκομείο, προκειμένου να λάβει μια θεραπεία συνολικής διαρκείας 10-15 λεπτών.

Η κ. Σοφία, κάτοικος Καλλιθέας, ασθενής της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά, ήταν η δεύτερη ασθενής που έλαβε τη θεραπεία της στο σπίτι.

Στο ερώτημα εάν ήθελε να λάβει και την επόμενη θεραπεία της στο σπίτι, ένα τεράστιο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό της!

Σημειώνεται ότι η επιλογή των ασθενών για ένταξή τους στο πρόγραμμα “Οίκοθεν” γίνεται με αυστηρά ιατρικά κριτήρια πρωτίστως και ακολούθως συνδυαστικά με κοινωνικά κριτήρια, ενώ η ιατρική και νοσηλευτική ομάδα του “Οίκοθεν”, φέρει τον απαραίτητο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφαλής χορήγηση των θεραπειών.

Το πρόγραμμα “Οίκοθεν” του Νοσοκομείου Μεταξά έχει ενταχθεί από το Υπουργείο Υγείας στο Ταμείο Ανάκαμψης, προκειμένου να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για την ταχύτερη ενίσχυση και επέκτασή του.

Στη χορήγηση των πρώτων θεραπειών κατ’ οίκον, συμμετείχαν οι:

• Μαρία Κωτσοπούλου, Διευθύντρια Παθολογικού Τομέα & Διευθύντρια Αιματολογικής Κλινικής.
• Ευάγγελος Φεργάδης, Επιμελητής Α Παθολογικής Κλινικής & Υπεύθυνος ιατρός “Οίκοθεν”.
• Αναστασία Τσιχλακίδου, Προϊσταμένη του Τμήματος Κατ’ Οίκον Νοσηλείας.
• Βασιλική Ζαμπέλη, Νοσηλεύτρια του Τμήματος Κατ’ Οίκον Νοσηλείας.
• Νίκος Σακάρας, Οδηγός.

Ο Διοικητής του Νοσοκομείου Μεταξά κ. Σαράντος Ευσταθόπουλος, που συνόδευσε την ομάδα του «ΟΙΚΟΘΕΝ» στη χορήγηση των πρώτων θεραπειών σε σπίτια ογκολογικών ασθενών, δήλωσε:

“Η σημερινή ημέρα αποτελεί μια ακόμα ιστορική στιγμή στην πολύχρονη πορεία του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Πειραιά ‘Μεταξά’.

Πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες θεραπείες ογκολογικών ασθενών στο σπίτι τους, στα πλαίσια του προγράμματος ‘Οίκοθεν’, λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια της νέας υπηρεσίας του τμήματος κατ’ οίκον νοσηλείας του Νοσοκομείου Μεταξά, παρουσία του Υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Οι ευχές του κ. Πέτρου και της κ. Σοφίας και αυτό το καλοσυνάτο βλέμμα τους, γεμάτο ανακούφιση από την αποφυγή της πολύωρης μετακίνησης με τα ΜΜΜ και της αναμονής για τη λήψη της θεραπείας τους στο νοσοκομείο, αποδεικνύουν όχι απλά ότι είμαστε στο σωστό δρόμο, αλλά ότι πρέπει να τρέξουμε ακόμα πιο γρήγορα, ώστε να ενταχθούν το ταχύτερο δυνατό περισσότεροι ασθενείς μας στο πρόγραμμα  ‘Οίκοθεν’.

Εμείς είμαστε εδώ για να τους υπηρετούμε και να φροντίζουμε ώστε η ζωή τους να γίνεται πιο απλή, με λιγότερη ταλαιπωρία, με καλύτερη ποιότητα, με παροχή των βέλτιστων υπηρεσιών υγείας.

Δεν τα έχουμε λύσει όλα! Έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε.

Όμως η σημερινή μέρα, είναι μια μέρα που μας γεμίζει ελπίδα και αισιοδοξία, μια ιστορική μέρα, πρωτίστως για τους ογκολογικούς ασθενείς μας και για όλους εμάς που αύριο θα χρειαστούμε τις υπηρεσίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Και θα το αντιληφθούμε αυτό σε λίγα χρόνια, όταν η κατ οίκον νοσηλεία και η κατ οίκον θεραπεία θα αποτελεί πλέον επιλογή πρώτης γραμμής!

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους γιατρούς μας, της Παθολογικής και Αιματολογικής Κλινικής και τις νοσηλεύτριες της Κατ Οίκον Νοσηλείας, όπως και όλους τους συνεργάτες που συνέδραμαν υποστηρικτικά, ώστε να τεθεί σε άμεση εφαρμογή το πρόγραμμα ‘Οίκοθεν’, για τη λήψη θεραπειών στο σπίτι!

Καθώς επίσης και την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας που επίσπευσε τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις για διεύρυνση του πλαισίου της κατ’ οίκον νοσηλείας, βάζοντας τις βάσεις για την υλοποίηση του προγράμματος ‘Οίκοθεν’.

Είμαι βέβαιος ότι η σημερινή μέρα έχει ήδη χαραχθεί βαθιά στην καρδιά και την ψυχή όσων συμμετείχαμε στη χορήγηση των πρώτων κατ’ οίκον θεραπειών του κ. Πέτρου και της κ. Σοφίας, στα μάτια των οποίων αντικρίζουμε όλες και όλους εκείνους που θα είναι σε θέση να λάβουν στο μέλλον τη θεραπεία τους στο σπίτι”!

Η Διευθύντρια του Παθολογικού Τομέα και της Αιματολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Μεταξά κ. Μαρία Κωτσοπούλου ανέφερε:

“Είναι πολύ σημαντικό για την ποιότητα ζωής των ασθενών μας, να αποφεύγεται πολύωρη ταλαιπωρία στις μετακινήσεις και τις αναμονές του νοσοκομείου, ιδίως δε όταν πρόκειται για λήψη θεραπειών που δεν υπερβαίνουν συνολικά με την παρακολούθηση του ασθενή τα 15-30 λεπτά της ώρας!

Σε συνεργασία με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου και εξασφαλίζοντας τους κατάλληλους ανθρώπινους πόρους, σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, θα φροντίσουμε ώστε να επεκταθεί ταχύτατα η εφαρμογή του προγράμματος σε πλήθος ογκολογικών ασθενών που κρίνονται ιατρικά κατάλληλη για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα ‘Οίκοθεν’.

Καθώς οι ευχές που μας γέμισε ο κ. Πέτρος, είμαι πεπεισμένη ότι αντανακλούν τις ευχές εκατοντάδων ασθενών μας που θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση του”!

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποιες ομάδες του πληθυσμού διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο και τι δείχνει η θετικότητα στα τεστ.

Σε επαγρύπνηση για την CoViD καλούν τις αρχές των ευρωπαϊκών χωρών οι υπεύθυνοι του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Στην εβδομαδιαία τους έκθεση, αναφέρουν πως, μετά από μια περίοδο πολύ χαμηλής δραστηριότητας, υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης δραστηριότητας του κορωνοϊού, με τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν σοβαρή νόσο.

Αν και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία και οι θάνατοι παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, οι υπεύθυνοι του ECDC κάνουν λόγο για ανάγκη παρακολούθησης του ιού.

Στο πλαίσιο αυτό, αναζητούν την πιθανή επίπτωση των νέων παραλλαγών του την αύξηση των επιδημιολογικών δεικτών, αναδεικνύοντας την ανάγκη επιτήρησης και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Τονίζουν πως ο εμβολιασμός παραμένει εξαιρετικά σημαντικός για την προστασία ατόμων υψηλού κινδύνου, σημειώνοντας πως η προστασία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Ελλάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC, την εβδομάδα 17 – 23 Ιουνίου η Ελλάδα είχε θετικότητα στα μη νοσοκομειακά τεστ 15,5%, κατέχοντας την πέμπτη υψηλότερη θέση μετά την Ισπανία (34,9%), την Ολλανδία (33,3%), την Ιρλανδία (29,4%) και το Λουξεμβούργο (28,6%).

Στα νοσοκομειακά τεστ, η χώρα μας είχε θετικότητα 12,3%, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση μετά την Ιρλανδία (37,5%), την Ισπανία (35,6%) και τη Μάλτα (21,1%).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το ανοσολογικό κενό στους ενήλικες και οι κίνδυνοι για τα νεογνά. Τι έδειξε πανελλαδική μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Μιλάει στο iatronet.gr ο αν. καθηγητής Δ. Παπαγιάννης.

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα και τουλάχιστον άλλες 11 χώρες της Ευρώπης διανύουν περίοδο έξαρσης κρουσμάτων κοκκύτη. Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από τον ΕΟΔΥ, έχουν καταγραφεί 230 περιπτώσεις μόνο στο πρώτο πεντάμηνο του 2024, έναντι 9 σε ολόκληρο το 2023. Ένα στα τέσσερα κρούσματα αφορούν σε βρέφη κάτω των 12 μηνών, 2 βρέφη κάτω των 2 μηνών κατέληξαν, ενώ 3 χρειάστηκαν νοσηλεία σε Εντατική Μονάδα.

Το γεγονός αποδίδεται από τους επιστήμονες τόσο στην ενδημικότητα της νόσου, που παρουσιάζει εξάρσεις ανά τρία έως πέντε χρόνια, όσο στο ανοσολογικό κενό στους ενήλικες, κυρίως λόγω μη επανάληψης του εμβολίου κατά την εφηβεία και ανά δεκαετία στη συνέχεια, σύμφωνα με τις συστάσεις του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών. Η πτώση των αντισωμάτων στους μεγαλύτερους δημιουργεί δυνητικούς κινδύνους μετάδοσης σε βρέφη, που είναι ευάλωτα καθώς δεν έχουν προλάβει να κάνουν ικανοποιητική απάντηση.

Αποκαλυπτική του επιπέδου ανοσοποίησης του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού είναι η πανελλαδική μελέτη σε 12 περιοχές της χώρας, που πραγματοποίησε το 2022 επιστημονική ομάδα του Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας και Ανοσοποίησης Ενηλίκων στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η μελέτη κατέδειξε πως μόλις το 3,7 του δείγματος έχει επαρκή αντισώματα έναντι του αιμόφιλου του κοκκύτη (Bordetella pertussis), με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά γεωγραφική περιοχή.

Μιλώντας στο iatronet.gr ο επικεφαλής της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Υγείας και διευθυντής του Εργαστηρίου, Δημήτριος Παπαγιάννης (φωτογραφία), ερμηνεύει τα ευρήματα, αναλύει το ανοσολογικό κενό και τονίζει πως η εφαρμογή του προγράμματος εμβολιασμών από επαγγελματίες υγείας είναι η μοναδική επιλογή στην αντιμετώπιση εκδήλωσης σποραδικών περιστατικών η επιδημικών εξάρσεων.

Η μελέτη

Η μελετητική ομάδα μέτρησε τα επίπεδα ειδικών αντισωμάτων IgG ορού έναντι της τοξίνης κοκκύτη (anti-PT IgG), σε αντιπροσωπευτικό δείγμα συνολικά 1.159 ενήλικων ατόμων άνω των 30 ετών, σταθμισμένο ως προς την γεωγραφική περιοχή, την ηλικία και το φύλο, με την συνεργασία ιατρών και εργαστηρίων σε 12 περιοχές της χώρας.

Μόλις στο 3,7% των συμμετεχόντων βρέθηκαν αντισώματα υψηλότερα του ορίου 50 IU/ml. Τα επίπεδα των αντισωμάτων του δείγματος κυμάνθηκαν μεταξύ 1,46 IU/ml και 126,60 IU/ml, με μέση τιμή 17,74 IU/ml.

Ο συνολικός οροεπιπολασμός των ελληνικών περιφερειών για τη νόσο του κοκκύτη διέφερε σημαντικά μεταξύ των νομών. Η περιφέρεια με τον υψηλότερο οροεπιπολασμό ήταν η Πελοπόννησος με 21,3%, ακολουθούμενη από την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με 15,3%.

“Το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών της χώρας μας συστήνει για τους ενήλικες που έχουν πλήρη εμβολιασμό κατά την παιδική ηλικία μία δόση Tdap ή Tdap-IPV μεταξύ 18 και 25 ετών και μετά αναμνηστική δόση Td ή Tdap ανά δεκαετία”, αναφέρει ο κ. Παπαγιάννης, σημειώνοντας πως ο ελλιπής εμβολιασμός και η απώλεια των αναμνηστικών δόσεων επιφέρουν το ανοσιακό κενό που δημιουργεί δεξαμενές επίνοσων, οι οποίες δίνουν επιδημικές εξάρσεις σαν αυτή που διανύουμε σήμερα.

Τι δείχνει η έκθεση 20ετίας του ΕΟΔΥ

Όπως προκύπτει από την έκθεση του ΕΟΔΥ για την περίοδο 2004 – 2023 η συντριπτική πλειοψηφία των κρουσμάτων ήταν ανεμβολίαστα. Συγκεκριμένα, σε σύνολο 519 περιστατικών που δηλώθηκαν στην Ελλάδα στη διάρκεια της 20ετίας, τα 312 (60,1%) δεν είχαν λάβει καμία δόση εμβολίου. Συνολικά 67 κρούσματα (12,9%) είχαν λάβει τουλάχιστον 3 δόσεις εμβολίου, 25 (4,8%) είχαν λάβει 4 δόσεις, 26 (5,0%) είχαν λάβει 5 δόσεις εμβολίου, 2 (0,4%) είχαν λάβει 6 δόσεις εμβολίου, ενώ 19 (3,7%) ήταν εμβολιασμένοι αλλά με άγνωστο αριθμό δόσεων.

“Κατά την περίοδο 2023 – 2024, από στοιχεία του ECDC σε 17 χώρες της ΕΕ, στα βρέφη (ηλικίες κάτω του ενός έτους) αντιπροσώπευαν την ομάδα με την υψηλότερη αναφερόμενη επίπτωση, ενώ σε έξι χώρες, η υψηλότερη επίπτωση αναφέρεται στους εφήβους 10-19 ετών. Η πλειοψηφία των θανάτων σημειώθηκε σε βρέφη”, σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής, προσθέτοντας: “Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν ότι το εμβολιαστικό κενό είναι η αιτία της πλειονότητας των περιστατικών που εκδηλώθηκαν στη συγκεκριμένη περίοδο και στις συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες”.

Ο ρόλος της πανδημίας

Σύμφωνα με τον κ. Παπαγιάννη, η απουσία επίσημων στοιχείων εμβολιαστικής κάλυψης των ενηλίκων δεν επιτρέπει στους επιστήμονες να είναι κατηγορηματικοί για το αν η πανδημία έπαιξε ρόλο ως προς τη δημιουργία ή την αύξηση του εμβολιαστικού κενού.

“|Στα εμβόλια της γρίπης και του πνευμονιοκόκκου θα έλεγα ότι συμβαίνει το αντίθετο. Η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της πανδημίας από το γενικό πληθυσμό οδήγησε σε υψηλή εμβολιαστική κάλυψη σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοπάθειες και  ΧΑΠ και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε”, επισημαίνει και προσθέτει: “Επιπλέον, οι επαγγελματίες υγείας κατέγραψαν πολύ υψηλά ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης στα αντιγόνα που συστήνει το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών στη διάρκεια της πανδημίας. Στοιχεία χαμηλής εμβολιαστικής κάλυψης παρουσιάστηκαν στα βρέφη στην πρώτη περίοδο των περιοριστικών μέτρων της κινητικότητας του πληθυσμού. Κατόπιν όμως συστάσεων της Εθνικής επιτροπής εμβολιασμών αλλά και επιστημονικών φορέων αυτό διορθώθηκε μετά το δεύτερο τρίμηνο του 2020. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι η χώρα μας στον βασικό εμβολιασμό των βρεφών παρουσιάζει πολύ υψηλά ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης με ελάχιστες αποκλίσεις για κάποιες κοινωνικές ομάδες”.

Εμβολιασμός βρεφών και εγκύων

Η προστασία των βρεφών από σοβαρή νόσηση και θάνατο από κοκκύτη, αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους των προγραμμάτων εμβολιασμού, κι αυτό επιτυγχάνεται με τον έγκαιρο εμβολιασμό τόσο του βρέφους όσο και της εγκύου. Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του ΕΟΔΥ, “ο έγκαιρος εμβολιασμός, από τον 2ο μήνα ζωής σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (ΕΠΕ), και η ολοκλήρωση του εμβολιασμού με όλες τις απαιτούμενες δόσεις εμβολίων των παιδιών και των ενηλίκων σύμφωνα με το ΕΠΕ αποτελεί βασικό μέτρο πρόληψης του κοκκύτη. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίδεται στον εμβολιασμό όλων των εγκύων (σε κάθε κύηση και κατά προτίμηση από την 27η έως την 36η εβδομάδα κύησης) καθώς και των λεχωΐδων που δεν εμβολιάστηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επίσης συστήνεται ο έγκαιρος εμβολιασμός όλων των μελών της οικογένειας που έρχονται σε επαφή με νεογνά και βρέφη (τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν την επαφή) ανεξάρτητα από προηγούμενη νόσηση ή εμβολιασμό”.

‘Όπως αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής, αυτό που θα πρέπει να γίνει είναι ο εστιασμός σε ηλικιακές ομάδες που δίνουν αυξημένα περιστατικά. “Η εφαρμογή του αναμνηστικού εμβολιασμού των ενηλίκων ανά 10 έτη, η ολοκλήρωση των δόσεων στην βρεφική και την εφηβική ηλικία, η αυξημένη Επιδημιολογική επιτήρηση στην κοινότητα για αναδυόμενα νοσήματα. Τέλος πολύ μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε για καλύτερη εμβολιαστική κάλυψη των ευάλωτων ομάδων όπως αυτής της κοινότητας των Ρομά”, καταλήγει.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/