Κατηγορία: Ενημέρωση

Γυναίκες που πάσχουν από μυασθένεια Gravis μπορούν να συλλάβουν χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες, αναφέρει νέα μελέτη.

Η μελέτη στο Neurology υποδεικνύει ότι η κύηση δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο σοβαρών εξάρσεων ή επιδείνωσης των συμπτωμάτων της νόσου.

Η Dr. Anna Rostedt Punga, του Uppsala University, δήλωσε ότι πρόκειται για υπέροχα νέα για γυναίκες με μυασθένεια Gravis, καθώς προηγούμενες μικρές μελέτες έδωσαν αντικρουόμενα αποτελέσματα.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 112 γυναίκες στη Σουηδία με τη νόσο, που είχαν 176 κυήσεις μεταξύ 1987 και 2019.

Η ομάδα συνέκρινε το ποσοστό νοσηλειών για μυασθένεια gravis σε γυναίκες τον χρόνο πριν την κύηση έναντι ενός χρόνου μετά τον τοκετό.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 11% των συμμετεχουσών είχαν τουλάχιστον μία νοσηλεία τον πρώτο χρόνο μετά τον τοκετό έναντι 7% τον χρόνο πριν την εγκυμοσύνη.

Συνολικά, οι γυναίκες δεν ήταν πιο πιθανό να νοσηλευτούν κατά τη διάρκεια της κύησης, κατέληξαν οι ερευνητές.

Επιπλέον, οι γυναίκες μείωσαν ή σταμάτησαν τη λήψη των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων που τους είχαν συνταγογραφηθεί σε 13 κυήσεις έναντι 6 κυήσεων όπου οι δόσεις αυξήθηκαν.

Όμως ήταν 5 φορές πιθανότερο να έχουν έξαρση μετά τον τοκετό έναντι πριν από αυτόν. Φάρμακα ξεκίνησαν ή κορυφώθηκαν σε 10 κυήσεις μετά τον τοκετό, ενώ δεν μειώθηκαν σε καμία.

Σχεδόν το 90% των γυναικών δεν εισήχθησαν σε νοσοκομείο λόγω της νόσου τους τον πρώτο χρόνο μετά τον τοκετό.

Πηγές:
Neurology

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ομάδα εμπειρογνωμόνων που έχει αναλάβει την παγκόσμια παρακολούθηση προειδοποιεί ότι ο κίνδυνος πανδημίας ξεπερνά τις επενδύσεις πρόληψης.

Μια δεκαετία αφότου ο Έμπολα αποκάλυψε επικίνδυνα κενά στην ετοιμότητα για την αντιμετώπιση επιδημιών – και έξι χρόνια αφότου η COVID-19 μετέτρεψε αυτά τα κενά σε παγκόσμια καταστροφή – τα στοιχεία είναι σαφή: ο κόσμος δεν είναι ασφαλέστερος από πανδημίες.

Αυτό προκύπτει από νέα έκθεση του Συμβουλίου Παρακολούθησης Παγκόσμιας Ετοιμότητας (GPMB), με τίτλο “Ένας Κόσμος στα Πρόθυρα: Προτεραιότητες για ένα Μέλλον Ανθεκτικό στην Πανδημία”. Οι συντάκτες της διαπιστώνουν ότι, καθώς τα ξεσπάσματα μολυσματικών ασθενειών γίνονται συχνότερα και πιο καταστροφικά, με διευρυνόμενες επιπτώσεις στην υγεία, την οικονομία, τις πολιτικές και τις κοινωνικές επιπτώσεις και μειωμένη ικανότητα ανάκαμψης από αυτές.

Το συμβούλιο, που συγκαλείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και την Παγκόσμια Τράπεζα, προειδοποιεί ότι μια δεκαετία επενδύσεων δεν έχει καλύψει τον αυξανόμενο κίνδυνο πανδημίας. Νέες πρωτοβουλίες έχουν βελτιώσει πτυχές της ετοιμότητας, αλλά συνολικά αυτές οι προσπάθειες αντισταθμίζονται από τις αυξανόμενες επιπτώσεις του αυξανόμενου γεωπολιτικού κατακερματισμού, της οικολογικής αναστάτωσης και των παγκόσμιων ταξιδιών, ειδικά καθώς η αναπτυξιακή βοήθεια μειώνεται σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από το 2009.

Η έκθεση αναλύει μια δεκαετία Εκτάκτων Αναγκών Δημόσιας Υγείας Διεθνούς Ανησυχίας (PHEICs), από τον Έμπολα στη Δυτική Αφρική έως την COVID-19 και το mpox, αξιολογώντας τις επιπτώσεις τους στα συστήματα υγείας, τις οικονομίες και τις κοινωνίες.

Μέτρα

Σε βασικά μέτρα – όπως η ισότιμη πρόσβαση σε διαγνωστικά, εμβόλια και θεραπευτικά μέσα – ο κόσμος κινείται προς τα πίσω. Τα εμβόλια Mpox έφτασαν στις πληγείσες χώρες χαμηλού εισοδήματος σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξη της επιδημίας – ακόμη πιο αργά από τους 17 μήνες που χρειάστηκαν για τα εμβόλια COVID-19.

Ο κλιμακούμενος αντίκτυπος τέτοιων καταστάσεων έκτακτης ανάγκης εκτείνεται πολύ πέρα ​​​​από τις επιπτώσεις στην υγεία και την οικονομία: τόσο ο Έμπολα όσο και η COVID-19 έπληξαν την εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, τις πολιτικές ελευθερίες και τους δημοκρατικούς κανόνες, ενισχύθηκαν από πολιτικοποιημένες αντιδράσεις, επιθέσεις σε επιστημονικά ιδρύματα και πόλωση που έχει ξεπεράσει τις κρίσεις, αφήνοντας τις κοινωνίες λιγότερο ανθεκτικές στην επόμενη έκτακτη ανάγκη.

Στην έκθεση τονίζεται ότι ο πραγματικός, βραχυπρόθεσμος κίνδυνος μιας ακόμη πανδημίας θα έπληττε έναν κόσμο πιο διχασμένο, πιο χρεωμένο και λιγότερο ικανό να προστατεύσει τους πολίτες του από ό,τι ήταν πριν από μια δεκαετία, εκθέτοντας όλες τις χώρες σε δυνητικά μεγαλύτερες επιπτώσεις στην υγεία, την κοινωνία και την οικονομία.

Επισημαίνονται οι δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης και των ψηφιακών τεχνολογιών για βελτίωση της ετοιμότητας, ειδικά ως προς την παρακολούθηση των απειλών πανδημίας. Τονίζεται ότι χωρίς αποτελεσματική διακυβέρνηση και διασφαλίσεις θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να μειώσουν την ασφάλεια της υγείας και να επιταχύνουν τα κενά πρόσβασης που καθόρισαν την COVID-19.

Έλλειψη λύσεων

“Ο κόσμος δεν στερείται λύσεων”, δήλωσε η συμπρόεδρος του GPMB, Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς. “Αλλά, χωρίς εμπιστοσύνη και ισότητα, αυτές οι λύσεις δεν θα φτάσουν στους ανθρώπους που τις χρειάζονται περισσότερο. Οι πολιτικοί ηγέτες, η βιομηχανία και η κοινωνία των πολιτών μπορούν ακόμα να αλλάξουν την πορεία της παγκόσμιας ετοιμότητας – εάν μετατρέψουν τις δεσμεύσεις τους σε μετρήσιμη πρόοδο πριν από την επόμενη κρίση”, σημείωσε.

Το GPMB – το οποίο θα ολοκληρώσει την εντολή του το 2026 – προσδιορίζει 3 συγκεκριμένες προτεραιότητες για τους πολιτικούς ηγέτες ώστε να αντιστρέψουν αυτές τις τάσεις: τη δημιουργία ενός μόνιμου, ανεξάρτητου μηχανισμού παρακολούθησης για την παρακολούθηση του κινδύνου πανδημίας· την προώθηση της ισότιμης πρόσβασης σε εμβόλια, εξετάσεις και θεραπείες που σώζουν ζωές με τη σύναψη της Συμφωνίας για την Πανδημία· και την εξασφάλιση ισχυρής χρηματοδότησης τόσο για την ετοιμότητα όσο και για τις δραστηριότητες αντιμετώπισης της “Ημέρας Μηδέν”.

“Εάν η εμπιστοσύνη και η συνεργασία συνεχίσουν να κλονίζονται, κάθε χώρα θα είναι πιο εκτεθειμένη όταν χτυπήσει η επόμενη πανδημία. Η ετοιμότητα δεν είναι μόνο μια τεχνική πρόκληση – είναι μια δοκιμασία πολιτικής ηγεσίας”, δήλωσε η συμπρόεδρος του GPMB, Τζόι Φουμάφι.

Η έκθεση καταλήγει τονίζοντας ότι η ηγεσία θα δοκιμαστεί φέτος, καθώς οι κυβερνήσεις εργάζονται για την οριστικοποίηση της Συμφωνίας του ΠΟΥ για την Πανδημία και για να συμφωνήσουν σε μια ουσιαστική πολιτική διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση πανδημιών.

Η έκθεση GPMB 2026 δημοσιεύεται σήμερα στο περιθώριο της 79ης Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Περισσότερες από 9.000 νόσοι έχουν αναγνωρισμένο γενετικό υπόβαθρο, ενώ εκτιμάται πως στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερες, λόγω της τεράστιας ετερογένειας των γονιδιακών παραλλαγών και των συνδυασμών τους. Η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι εφαρμογές της αναδεικνύονται ως εξαιρετικά κρίσιμα εργαλεία στα χέρια των ιατρών γενετιστών, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάλυση, στο φιλτράρισμα, στην ιεράρχηση, στην ερμηνεία και στην πρόβλεψη της παθογένειας των παραλλαγών.

Την ώρα που η ιατρική γενετική έχει ήδη περάσει και στη φάση της θεραπευτικής, οι προοπτικές της επόμενης δεκαετίας, με τη συνδρομή και του ΑΙ, διαγράφονται ως πολλά υποσχόμενες. Η λειτουργική ερμηνεία των γενετικών παραλλαγών, ο διαχωρισμός αυτών που έχουν κλινική σημασία και η βαθύτερη κατανόηση της γενετικής νόσου θα αυξήσουν σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια και θα οδηγήσουν στην εξατομικευμένη ιατρική.

Σε διάλεξή του στο Aristotle Innovation Forum, ο διακεκριμένος καθηγητής Ιατρικής Γενετικής και αντεπιστέλλον μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας, Κωνσταντίνος Πάγκαλος (φωτογραφία), μίλησε για τις προκλήσεις, αλλά και τα ηθικά, νομικά και κοινωνικά ζητήματα αυτής της εξέλιξης.

Βιολογικά δίκτυα και μοριακοί δρόμοι

Μέσα στα επόμενα 5 ως 10 χρόνια θα μπορούμε να κατανοούμε καλύτερα τα λεγόμενα βιολογικά δίκτυα, τις γονιδιακές αλληλεπιδράσεις και τους μοριακούς δρόμους που επηρεάζουν τις αρρώστιες. “Ένα γονίδιο είναι κοντά σε κάποιο άλλο και κάνει κάτι συγκεκριμένο, ενώ όταν είναι κοντά σε διαφορετικό, κάνει κάτι άλλο”, σημείωσε ο καθηγητής, εξηγώντας πως η κατανόηση αυτών των δικτύων “θα βοηθήσει να μπούμε μέσα σε διάφορα πολύ διαδεδομένα νοσήματα που δεν τα θεωρούσαμε ποτέ τυπικά γενετικά”.

Βασικό πρόβλημα, στο οποίο θα βοηθήσει καθοριστικά η ΑΙ, είναι πως  μεταξύ των 20.000 ως 30.000 παραλλαγών που θα προκύψουν κατ’ άτομο στην ανάλυση, περιλαμβάνονται ένας μικρός αριθμός κλινικά σχετικών παραλλαγών, αλλά και δεκάδες άλλες αβέβαιης κλινικής σημασίας. “Η πρόκληση δεν είναι να βρούμε παραλλαγές, αλλά να ξεχωρίσουμε ποιες απ’ αυτές έχουν πρακτική κλινική σημασία”, επεσήμανε.

Πολυγονιδιακά νοσήματα

Μεγάλες κατηγορίες πολύ διαδεδομένων νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά, ο σακχαρώδης διαβήτης, σοβαρές ψυχικές διαταραχές και ορισμένοι τύποι καρκίνου, δεν έχουν ένα αιτιολογικό γονίδιο όπως σε άλλες νόσους (π.χ. κυστική ίνωση ή μεσογειακή αναιμία), αλλά οφείλονται σε αθροίσματα παραλλαγών.

“Η ΑΙ και η γονιδιωματική θα μας βοηθήσουν να μετρήσουμε τον κίνδυνο που έχει ένα συγκεκριμένο άτομο της οικογένειας για κάποιο καρδιολογικό νόσημα ή για καρκίνο, και με βάση αυτό ο ειδικός (καρδιολόγος ή ογκολόγος) θα ασχοληθεί με την αλλαγή των περιβαλλοντικών παραγόντων, ώστε να τον βοηθήσει”, σημείωσε ο κ. Πάγκαλος. Όπως εξήγησε, όταν η ποσοτική άθροιση συγκεκριμένων παραλλαγών φτάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο, σε συνδυασμό με περιβαλλοντικούς παράγοντες (κάπνισμα, κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών, αποχή από άσκηση, εργασία σε συνθήκες αυξημένου στρες κ.ά.), το άτομο είναι πολύ πιθανότερο να παρουσιάσει το νόσημα σε σχέση με άλλους. “Κάποιοι που δεν τα αθροίζουν ποσοτικά δεν θα παρουσιάσουν τη νόσο, όσο και αν πιέζονται. Γι’ αυτό ακούμε ‘αυτός καπνίζει σαν φουγάρο και δεν έχει πάθει καρκίνο του πνεύμονα’”, εξήγησε.

Ο Δείκτης Πολυγονιδιακού Κινδύνου (Polygenic Risk Score) δίνει μια τιμή (σκορ), με βάση τον οποίο εκτιμάται η γενετική του προδιάθεση και αποτυπώνεται σε καμπύλη με χαμηλό, μέτριο ή υψηλό ρίσκο. “Η ερμηνεία του σκορ θέλει προσοχή, καθώς δεν είναι διαγνωστικό εργαλείο, αλλά ένας δείκτης σχετικού κινδύνου”, διευκρίνισε ο καθηγητής.

Ογκογενετική 

Σε ό,τι αφορά τη μελέτη του γενετικού υπόβαθρου του καρκίνου, τα σύνθετα γενετικά δεδομένα του όγκου καθιστούν συχνά δύσκολη την ταξινόμηση. “Η ΑΙ υποστηρίζει την ακριβέστερη και ταχύτερη αναγνώριση αυτών των παθογόνων μεταλλάξεων, και μας βοηθάει στην διάγνωση, στην πρόγνωση, αλλά και στη θεραπευτική, υποδεικνύοντας το κατάλληλο φάρμακο για την συγκεκριμένη παραλλαγή, οδηγώντας στην ιατρική ακριβείας, που στην ουσία είναι και προσωποποιημένη ιατρική”, παρατήρησε ο κ. Πάγκαλος, κάνοντας μια προβολή στο μέλλον: “Δεν θα μπαίνουμε στο φαρμακείο και θα λέμε θέλουμε το τάδε αντιβιοτικό που δίνεται σε όλους, θα λέμε θέλουμε το αντιβιοτικό νούμερο τάδε, που πηγαίνει με το γονιδίωμά μου. Το ίδιο θα συμβαίνει με όλα τα φάρμακα και σε αυτό η ΑΙ θα βοηθήσει ιδιαίτερα”.

Ηθικά, νομικά και κοινωνικά ζητήματα

Ο καθηγητής επεσήμανε την ανάγκη θεσμοθέτησης ενός ηθικού και νομικού πλαισίου για την ΑΙ. “Η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη. Ο άνθρωπος παραμένει στο επίκεντρο και η υπεύθυνη χρήση της είναι μια ιατρική υποχρέωση”, τόνισε, και αναφέρθηκε σε μια σειρά από ζητήματα:

Ηθικά:

• Διαφάνεια και ερμηνεία των αλγορίθμων.
• Κίνδυνος αυτοματοποίησης της απόφασης της ΑΙ.
• Σεβασμός στην αυτονομία του ασθενούς.

Νομικά:

• Προστασία των γενετικών δεδομένων.
• Ευθύνη σε περίπτωση λανθασμένης κλινικής απόφασης.
• Ρυθμιστικό πλαίσιο για τα κλινικά εργαλεία της ΑΙ.

Κοινωνικά:

• Πληθυσμιακή μεροληψία και ανισότητα.
• Δίκαιη πρόσβαση σε τεχνολογίες ΑΙ.
• Επιπτώσεις στη γενετική συμβουλευτική και στην εμπιστοσύνη ασθενούς – γιατρού.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον

Το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ιατρική Γενετική διαμορφώνεται από τη μετάβαση, από εργαλεία υποβοήθησης προς ολοκληρωμένα συστήματα υποστήριξης κλινικών αποφάσεων, με έμφαση:

• Στη λειτουργική ερμηνεία των παραλλαγών (δεν αρκεί το «έχω μια μετάλλαξη», χρειάζεται το ποιο λειτουργικό πρόβλημα δημιουργεί).
• Στη βαθύτερη κατανόηση γονοτύπου – φαινοτύπου.
• Στην ενσωμάτωση κλινικών δεδομένων.
• Στον συνδυασμό διαφορετικών επιπέδων βιολογικής πληροφορίας και όχι μόνο του DNA, για την καλύτερη κατανόηση της νόσου.

“Η επιτυχία της ΑΙ στην Ιατρική Γενετική δεν θα κριθεί από την τεχνολογία αυτή καθαυτή, αλλά από τον τρόπο ενσωμάτωσής της στην κλινική πράξη, με διαφάνεια, εκπαίδευση και σαφή ιατρική ευθύνη”, υπογράμμισε, ο κ. Πάγκαλος, καταλήγοντας πως “η ΑΙ είναι υποστηρικτικό εργαλείο, που διευκολύνει την ερμηνεία πολύπλοκων γενετικών δεδομένων, μειώνει τη διαγνωστική αβεβαιότητα, με απαραίτητη προϋπόθεση ότι δεν λαμβάνει η ίδια διαγνωστικές αποφάσεις”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Για τη διασύνδεση της ακαδημαϊκής κοινότητας με την
επιχειρηματικότητα και την καινοτομία
Μνημόνιο Συνεργασίας υπέγραψαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και η Pfizer,
σήμερα, Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στην Αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης» της ΔΕΘ,
στο πλαίσιο του Aristotle Innovation Forum, επιβεβαιώνοντας τη βούλησή τους
να ενισχύσουν τη σύνδεση της ακαδημαϊκής κοινότητας με την καινοτομία και
την επιχειρηματικότητα. Το Μνημόνιο υπέγραψαν ο Πρύτανης του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης, και ο Επικεφαλής της Pfizer
στη Θεσσαλονίκη και Επικεφαλής του Κέντρου Ψηφιακής Καινοτομίας, Δρ.
Ιωάννης Πανδής.
Συνεργασία για την καινοτομία, την εκπαίδευση,
την επιχειρηματικότητα και την εξωστρέφεια
Η συμφωνία στοχεύει στην ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών και δράσεων που
θα ενισχύσουν τη διασύνδεση της πανεπιστημιακής και της επιχειρηματικής
κοινότητας, θα προωθήσουν την έρευνα, την τεχνολογία, την καινοτομία και την
εξωστρέφεια, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκπαίδευση, την κατάρτιση και
τη διευκόλυνση της πρόσβασης των νέων στην αγορά εργασίας. Μέσα από τη
συνεργασία των δύο πλευρών, επιδιώκεται η καλλιέργεια της επιχειρηματικής
και καινοτόμου σκέψης στους φοιτητές, τις φοιτήτριες και αποφοίτους του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, καθώς και η ουσιαστική σύνδεση της ακαδημαϊκής
εκπαίδευσης με το σύγχρονο επαγγελματικό περιβάλλον. Παράλληλα,
προβλέπεται η αξιοποίηση της τεχνογνωσίας της επιχειρηματικής κοινότητας και
η μεταφορά της στην εκπαιδευτική διαδικασία, με στόχο τη δημιουργία νέων
ευκαιριών ανάπτυξης και συνεργασίας.
Στο πλαίσιο του Μνημονίου, τα δύο μέρη θα συνεργαστούν για τη διοργάνωση
επιστημονικών και επιχειρηματικών συνεδρίων, workshops, σεμιναρίων και
εκπαιδευτικών δράσεων, ενώ θα αναπτυχθούν πρωτοβουλίες mentoring και
coaching, με στόχο την ενίσχυση της εξωστρέφειας και της επιχειρηματικότητας στο
Πανεπιστήμιο. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται, επίσης, στην ανάπτυξη κοινών δράσεων
έρευνας και καινοτομίας, στον σχεδιασμό εξειδικευμένων επιμορφωτικών
προγραμμάτων, τα οποία θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας,
καθώς και στην παροχή ευκαιριών πρακτικής άσκησης και ερευνητικής εμπειρίας
για προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες. Η συνεργασία
περιλαμβάνει, επιπλέον, την από κοινού ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού και
μελετών, αλλά και την υλοποίηση κάθε πρόσθετης δράσης που μπορεί να
συμβάλει στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου και της
επιχειρηματικής κοινότητας, αναδεικνύοντας παράλληλα το επιστημονικό και
καινοτομικό δυναμικό της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής.
ο Δρ. Ιωάννης Πανδής, Επικεφαλής της Pfizer στη Θεσσαλονίκη και του Κέντρου
Ψηφιακής Καινοτομίας, δήλωσε: «Το Μνημόνιο Συνεργασίας με το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο αντικατοπτρίζει τη διαχρονική δέσμευση της Pfizer να προάγει τη
γνώση, την καινοτομία και τη διασύνδεση της ακαδημαϊκής κοινότητας με την
επιχειρηματικότητα. Σε ένα περιβάλλον που εξελίσσεται με ταχύτητα, οι συνέργειες
μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων αποτελούν βασικό πυλώνα για την
ανάπτυξη ταλέντου, και την ενίσχυση της εξωστρέφειας».

Πηγη:HealthDaily

Στην 79η Παγκόσμια Σύνοδο Υγείας
Στην 79η Παγκόσμια Σύνοδο Υγείας, που πραγματοποιείται στη Γενεύη
της Ελβετίας, από τις 18 έως τις 23 Μαΐου 2026, ο Γενικός Διευθυντής
του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους,
απένειμε σε τέσσερις διακεκριμένους ηγέτες το Βραβείο για την Παγκόσμια
Υγεία, αναγνωρίζοντας τα επιτεύγματά τους και την εξαιρετική τους συμβολή
στη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας των κοινοτήτων παγκοσμίως.
Τα Βραβεία του Γενικού Διευθυντή του ΠΟΥ για την Παγκόσμια Υγεία, που
θεσπίστηκαν το 2019, αναγνωρίζουν άτομα των οποίων η ηγεσία και η
δέσμευση έχουν επιφέρει απτές βελτιώσεις στα αποτελέσματα
της υγείας σε όλο τον κόσμο.
Οι φετινοί βραβευθέντες είναι οι

Δρ. Tore Godal, για τις μεταρρυθμίσεις
του στον τομέα του εμβολιασμού και των μολυσματικών ασθενειών,

η Δρ. Merceline Dahl-Regis, για τη δια βίου αφοσίωσή της στην επέκταση
του εμβολιασμού και της εξάλειψης ασθενειών στην περιοχή Region of the
Americas και πέραν αυτής,

ο Δρ. Mike Ryan για την ηγετική του δράση στην ενίσχυση της παγκόσμιας ετοιμότητας
και αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας

και η Δρ. Heba Elsewedy, για την αφοσίωσή της στην ανθρωπιστική
δράση και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Πηγη:HealthDaily

Στην πρόληψη ως βασικό πυλώνα κοινωνικής πολιτικής, στην ψυχική υγεία των παιδιών και των οικογενειών, αλλά και στο πολιτικό μήνυμα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας αναφέρθηκε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, σε συνέντευξή της.

Η κ. Αγαπηδάκη έθεσε στο επίκεντρο το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», το οποίο χαρακτήρισε μεγάλη μεταρρύθμιση και αλλαγή εποχής για τη χώρα. Παράλληλα, μίλησε για την αυξανόμενη πίεση που βιώνουν τα παιδιά και οι έφηβοι, την ανάγκη στήριξης των γονέων και τη σημασία της ψυχικής ανθεκτικότητας από τα πρώτα χρόνια της ζωής.

«Η πρόληψη είναι πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης»

Αναφερόμενη στα δωρεάν προγράμματα πρόληψης, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας τόνισε ότι το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» δεν αποτελεί απλώς μια σειρά εξετάσεων, αλλά μια συνολική αλλαγή φιλοσοφίας για το πώς προσεγγίζει η Πολιτεία την υγεία των πολιτών.

Όπως υπογράμμισε, για πρώτη φορά η χώρα έδειξε στην πράξη ότι η πρόληψη συνδέεται με την κοινωνική δικαιοσύνη. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όλους, με ιδιαίτερη έμφαση στους πιο ευάλωτους πολίτες, στους ανασφάλιστους και στους οικονομικά ασθενέστερους, οι οποίοι συχνά εμφανίζουν χειρότερους δείκτες υγείας.

Η κ. Αγαπηδάκη ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «η φτώχεια κοστίζει σε χρόνια ζωής», σημειώνοντας πως η κυβέρνηση αναγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα και επιχειρεί να τη μεταβάλει μέσα από οργανωμένες πολιτικές πρόληψης. Σύμφωνα με την ίδια, η Νέα Δημοκρατία δεν αποδέχεται ότι το κοινωνικό επίπεδο πρέπει να καθορίζει τη ζωή και την υγεία ενός ανθρώπου.

Πάνω από 6 εκατομμύρια πολίτες σε δωρεάν προληπτικό έλεγχο

Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας στάθηκε ιδιαίτερα στην αλλαγή νοοτροπίας που επιχειρείται μέσα από το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ». Όπως είπε, μέχρι σήμερα οι πολίτες είχαν μάθει να επισκέπτονται τον γιατρό όταν ήδη είχαν αρρωστήσει. Αντίθετα, η νέα προσέγγιση δίνει έμφαση στην πρόληψη της νόσου πριν αυτή εκδηλωθεί ή πριν προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, περισσότεροι από 6 εκατομμύρια πολίτες έχουν ήδη κάνει δωρεάν προληπτικές εξετάσεις. Στα καρδιαγγειακά νοσήματα, όπως ανέφερε, το πρόγραμμα συνέβαλε στην πρόληψη περισσότερων από 60.000 εμφραγμάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Η ίδια συνέδεσε τα αποτελέσματα αυτά με λιγότερες νοσηλείες, λιγότερες αναπηρίες και καλύτερη ποιότητα ζωής για χιλιάδες ανθρώπους. Παράλληλα, σημείωσε ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον παράδειγμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδιαίτερα στην πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς η ευρωπαϊκή πολιτική για τα καρδιαγγειακά βασίστηκε, όπως είπε, στο ελληνικό «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ».

Ένα ξεχωριστό μονοπάτι μέσα στο ΕΣΥ

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής της αποτέλεσε η διασύνδεση του προληπτικού ελέγχου με τη συνέχεια της φροντίδας. Η κ. Αγαπηδάκη υπογράμμισε ότι το πρόγραμμα δεν αφήνει τον πολίτη «να χαθεί μέσα στο σύστημα υγείας», αλλά δημιουργεί ένα ξεχωριστό μονοπάτι μέσα στο ΕΣΥ.

Στα καρδιαγγειακά, για παράδειγμα, υπάρχει διασύνδεση με πανεπιστημιακές κλινικές και νοσοκομεία. Όπως ανέφερε, πολίτες που εντοπίστηκαν εγκαίρως προχώρησαν μέσα σε λίγες ημέρες σε αγγειοπλαστικές και τοποθέτηση stent. Η ίδια μίλησε για ανθρώπους 35 και 40 ετών, χειρονάκτες και κατοίκους ακριτικών περιοχών, οι οποίοι μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα και να συνεχίσουν τη ζωή τους με καλύτερους όρους υγείας.

Αντίστοιχη λογική εφαρμόζεται και στον καρκίνο του μαστού, όπου γυναίκες εντοπίστηκαν εγκαίρως και προχώρησαν άμεσα σε θεραπευτική αντιμετώπιση. Στον καρκίνο του παχέος εντέρου, όταν το self-test βγει θετικό, ο πολίτης λαμβάνει αυτόματα ηλεκτρονικό παραπεμπτικό για κολονοσκόπηση. Αν εντοπιστούν πολύποδες, αφαιρούνται επιτόπου και ακολουθεί βιοψία, χωρίς οικονομική επιβάρυνση.

Ψυχική υγεία παιδιών: «Να σταματήσουμε να κυνηγάμε την τελειότητα»

Σημαντικό μέρος της συνέντευξης αφορούσε την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Η κ. Αγαπηδάκη έκανε σαφή διάκριση ανάμεσα στον αυτοτραυματισμό και στην αυτοκτονικότητα, τονίζοντας ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά φαινόμενα, σύμφωνα με τους επιστήμονες και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Η αναπληρώτρια υπουργός περιέγραψε μια εποχή έντονης πίεσης, υψηλών ταχυτήτων και επιφανειακής ψηφιακής σύνδεσης, η οποία συχνά απομακρύνει τα παιδιά και τους ενήλικες από ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις. Όπως είπε, όταν ο άνθρωπος δυσκολεύεται να παράγει νόημα στη ζωή του, τότε τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα — και τα παιδιά το βιώνουν ακόμη πιο έντονα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην πίεση που δέχονται σήμερα οι νέοι για να ανταποκρίνονται ταυτόχρονα σε πολλούς ρόλους: να είναι καλοί μαθητές, επιτυχημένοι στις ξένες γλώσσες, δραστήριοι στον αθλητισμό, κοινωνικοί και αποδοτικοί σε κάθε επίπεδο. Αυτή η συνθήκη, όπως σημείωσε, μεταφέρει στα παιδιά μια λογική ενηλίκου από πολύ νωρίς και δημιουργεί ένα βάρος που δύσκολα μπορούν να αντέξουν.

Στο ίδιο πλαίσιο, υπογράμμισε ότι οι Πανελλαδικές εξετάσεις, όπως και κάθε εξέταση, αποτελούν μόνο μία στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου. Η προσωπικότητα και η αξία ενός παιδιού, τόνισε, δεν κρίνονται από έναν βαθμό ή από ένα διαγώνισμα.

Δωρεάν στήριξη για γονείς παιδιών 0 έως 12 ετών

Η κ. Αγαπηδάκη παρουσίασε και το πρόγραμμα στήριξης γονέων που υλοποιεί το Υπουργείο Υγείας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δωρεάν συμβουλευτικές συνεδρίες, ατομικές και ομαδικές, με στόχο να βοηθήσει τους γονείς να υποστηρίξουν καλύτερα τα παιδιά τους.

Η δράση αφορά γονείς παιδιών από 0 έως 12 ετών, καθώς, όπως ανέφερε, οι βάσεις της ψυχικής υγείας χτίζονται ήδη από τη βρεφική ηλικία. Όταν αυτές οι βάσεις μπουν σωστά, το παιδί αποκτά μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα και μπορεί να περάσει πιο ομαλά την εφηβεία και την ενήλικη ζωή.

Η αναπληρώτρια υπουργός σημείωσε ότι κανείς δεν γνωρίζει από μόνος του πώς να είναι γονιός και ότι τα παιδιά «δεν έρχονται με οδηγίες χρήσης». Γι’ αυτό, πρόσθεσε, έχει μεγάλη σημασία οι γονείς να αναζητούν βοήθεια χωρίς ενοχές. Το γεγονός ότι πλέον περισσότεροι γονείς αναγνωρίζουν την ανάγκη υποστήριξης αποτελεί, σύμφωνα με την ίδια, ένα πρώτο και ουσιαστικό βήμα.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η Ελλάδα διαθέτει επιστημονικό δυναμικό, νοσοκομεία και πανεπιστημιακές κλινικές που μπορούν να στηρίξουν περισσότερες κλινικές μελέτες. Η προγραμματισμένη για σήμερα το πρωί συνέντευξη Τύπου ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα οφέλη, τις προϋποθέσεις και τις θεσμικές εκκρεμότητες.

Με τον πλέον συστηματικό τρόπο επιχειρεί η Ελλάδα να ανοίξει τη συζήτηση για τις κλινικές μελέτες και τη θέση τους στο σύγχρονο σύστημα υγείας, παρουσιάζοντας σήμερα τη νέα Εκστρατείας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για την Αξία των Κλινικών Μελετών, σε μια περίοδο κατά την οποία η κλινική έρευνα θεωρείται διεθνώς κρίσιμος πυλώνας για την πρόσβαση των ασθενών στην καινοτομία, την ενίσχυση των νοσοκομείων και την προσέλκυση επενδύσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Στην προγραμματισμένη για σήμερα εκδήλωση, που θα συμμετάσχουν ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης και η γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Λίλιαν Βενετία Βιλδιρίδη, στόχος είναι να ενισχύσει την κατανόηση και την εμπιστοσύνη των πολιτών γύρω από τις κλινικές μελέτες, ένα πεδίο που εξακολουθεί να συνοδεύεται από ερωτήματα, επιφυλάξεις και συχνά ελλιπή ενημέρωση.

Η κλινική έρευνα ως υπόθεση δημόσιας υγείας

Οι κλινικές μελέτες δεν αποτελούν ένα στενά τεχνικό ή αποκλειστικά φαρμακευτικό ζήτημα καθώς αφορούν άμεσα τους ασθενείς, τους επαγγελματίες υγείας, τα νοσοκομεία, την πανεπιστημιακή ιατρική, την οικονομία και τη διεθνή θέση της χώρας στο οικοσύστημα της βιοϊατρικής έρευνας.

Για τους ασθενείς, η συμμετοχή σε μια κλινική μελέτη μπορεί να σημαίνει πρόσβαση σε νέες θεραπευτικές επιλογές πριν αυτές κυκλοφορήσουν ευρύτερα στην αγορά. Για το σύστημα υγείας, σημαίνει μεταφορά τεχνογνωσίας, εκπαίδευση προσωπικού, αναβάθμιση διαδικασιών και ενίσχυση της ερευνητικής κουλτούρας μέσα στα νοσοκομεία. Στην οικονομία, η κλινική έρευνα συνδέεται με επενδύσεις, εξειδικευμένες θέσεις εργασίας και ανάπτυξη ενός πιο εξωστρεφούς περιβάλλοντος για την Υγεία.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Κανονισμός για τις Κλινικές Δοκιμές εφαρμόζεται από τις 31 Ιανουαρίου 2022 και αποσκοπεί στη δημιουργία πιο ελκυστικού περιβάλλοντος για τη διεξαγωγή κλινικής έρευνας μεγάλης κλίμακας, με υψηλά πρότυπα διαφάνειας και ασφάλειας για τους συμμετέχοντες.

Η εμπιστοσύνη ως βασική προϋπόθεση

Η νέα εκστρατεία ενημέρωσης φαίνεται να ξεκινά από μια βασική παραδοχή όπου καμία χώρα δεν μπορεί να αναπτύξει ουσιαστικά την κλινική έρευνα αν οι πολίτες δεν γνωρίζουν τι είναι οι κλινικές μελέτες, πώς εγκρίνονται, ποια δικαιώματα έχουν οι συμμετέχοντες και ποιοι μηχανισμοί προστασίας λειτουργούν.

Στην Ελλάδα, η δημόσια συζήτηση γύρω από τις κλινικές μελέτες συχνά περιορίζεται είτε στην επενδυτική τους διάσταση είτε σε αποσπασματικές αναφορές για μεμονωμένα θεραπευτικά πεδία. Λείπει, όμως, μια σταθερή γέφυρα ενημέρωσης με τους πολίτες, ώστε η κλινική έρευνα να γίνει αντιληπτή όχι ως κάτι απόμακρο ή αδιαφανές, αλλά ως οργανωμένη επιστημονική διαδικασία με κανόνες, εποπτεία και συγκεκριμένο όφελος.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την κλινική δοκιμή ως μελέτη στην οποία άνθρωποι ή ομάδες ανθρώπων λαμβάνουν μία ή περισσότερες παρεμβάσεις υγείας, με στόχο να αξιολογηθούν οι επιδράσεις τους σε υγειονομικά αποτελέσματα. Ο ίδιος οργανισμός υπογραμμίζει ότι η καταχώριση όλων των παρεμβατικών δοκιμών αποτελεί επιστημονική, ηθική και δεοντολογική ευθύνη.

Τι μπορεί να αλλάξει για τους ασθενείς

Το μεγαλύτερο στοίχημα αφορά τους ίδιους τους ασθενείς. Σε θεραπευτικά πεδία όπως η ογκολογία, οι σπάνιες παθήσεις, οι αιματολογικές κακοήθειες, τα αυτοάνοσα νοσήματα και οι χρόνιες σύνθετες ασθένειες, οι κλινικές μελέτες μπορούν να αποτελέσουν δρόμο πρόσβασης σε καινοτόμες θεραπείες.

Η πρόσβαση αυτή, βέβαια, δεν είναι αυτόματη ούτε ανεξέλεγκτη. Προϋποθέτει αυστηρά κριτήρια ένταξης, ενημερωμένη συναίνεση, παρακολούθηση από εξειδικευμένες ομάδες και σαφές πλαίσιο προστασίας των συμμετεχόντων. Ακριβώς γι’ αυτό, η ενημέρωση έχει ιδιαίτερη σημασία: ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ότι η συμμετοχή σε μια μελέτη δεν σημαίνει απώλεια δικαιωμάτων, αλλά ένταξη σε μια ελεγχόμενη διαδικασία που διέπεται από κανόνες.

Η αυριανή παρουσίαση αναμένεται να αναδείξει αυτή τη διάσταση, επιχειρώντας να εξηγήσει με απλή γλώσσα τι κερδίζει ο ασθενής, πώς προστατεύεται και γιατί η κλινική έρευνα μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας πιο σύγχρονης πολιτικής υγείας.

Το ΕΣΥ μπροστά σε μια ευκαιρία αναβάθμισης

Οι κλινικές μελέτες μπορούν να λειτουργήσουν και ως μηχανισμός αναβάθμισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Νοσοκομεία που συμμετέχουν σε ερευνητικά πρωτόκολλα αποκτούν πιο στενή επαφή με τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, ενισχύουν την εμπειρία τους σε σύγχρονα θεραπευτικά σχήματα και δημιουργούν δομές που βελτιώνουν συνολικά την ποιότητα φροντίδας.

Παράλληλα, η συμμετοχή σε κλινικές μελέτες μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη οργάνωση τμημάτων, στην τήρηση δεδομένων, στην εκπαίδευση γιατρών και νοσηλευτών και στη δημιουργία ομάδων με υψηλή εξειδίκευση. Ωστόσο, για να λειτουργήσει αυτό στην πράξη, χρειάζονται υποδομές, διοικητική υποστήριξη, ταχύτερες διαδικασίες, σαφείς αρμοδιότητες και κίνητρα για τα νοσοκομεία και τους ερευνητές.

Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, το Clinical Trials Information System (CTIS) επιτρέπει στους χορηγούς να υποβάλλουν μία ηλεκτρονική αίτηση για έγκριση κλινικής δοκιμής σε έως 30 ευρωπαϊκές χώρες, ενώ παράλληλα δίνει στις ρυθμιστικές αρχές τη δυνατότητα να επεξεργάζονται συνεργατικά τις αιτήσεις και να εποπτεύουν τις εγκεκριμένες δοκιμές.

Η οικονομική διάσταση που δεν πρέπει να υποτιμηθεί

Η συζήτηση για τις κλινικές μελέτες στην Ελλάδα έχει και ισχυρή οικονομική διάσταση. Κάθε νέα μελέτη που υλοποιείται στη χώρα φέρνει πόρους, επενδύσεις, απασχόληση εξειδικευμένου προσωπικού και συνεργασίες με νοσοκομεία, πανεπιστημιακές κλινικές και ερευνητικές ομάδες.

Πρόκειται για επενδύσεις που δεν εξαντλούνται σε λογιστικούς δείκτες. Συνδέονται με επιστημονική εξωστρέφεια, μείωση του brain drain, ευκαιρίες για νέους ερευνητές και ενίσχυση της θέσης της Ελλάδας στον διεθνή χάρτη της βιοϊατρικής και φαρμακευτικής έρευνας.

Ωστόσο, η χώρα εξακολουθεί να έχει μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που αξιοποιεί. Η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις στις εγκρίσεις, η άνιση ετοιμότητα νοσοκομείων, η έλλειψη ενημέρωσης των πολιτών και η περιορισμένη ερευνητική υποστήριξη σε ορισμένες δομές λειτουργούν ανασταλτικά. Η νέα εκστρατεία μπορεί να αποτελέσει αφετηρία, αλλά η ουσιαστική πρόοδος θα κριθεί από το αν η ενημέρωση συνδυαστεί με απλούστευση διαδικασιών και σταθερή πολιτική βούληση.

Γιατί χρειάζεται καμπάνια ενημέρωσης

Η ανάγκη μιας εκστρατείας ενημέρωσης δεν είναι επικοινωνιακή πολυτέλεια. Είναι αναγκαίο βήμα για να αντιμετωπιστούν οι παρανοήσεις γύρω από τις κλινικές μελέτες. Πολλοί πολίτες δεν γνωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια εγκεκριμένη κλινική δοκιμή και σε μια ανεξέλεγκτη πειραματική παρέμβαση. Άλλοι φοβούνται ότι θα λειτουργήσουν ως «πειραματόζωα», χωρίς να γνωρίζουν το πλαίσιο ενημερωμένης συναίνεσης, τις επιτροπές δεοντολογίας και την εποπτεία των αρμόδιων αρχών.

Αν η εκστρατεία πετύχει, θα πρέπει να μιλήσει με καθαρότητα και χωρίς τεχνική γλώσσα. Να εξηγήσει τι είναι μια κλινική μελέτη, ποιος την εγκρίνει, ποιος παρακολουθεί την ασφάλεια, πώς μπορεί να ενημερωθεί ένας ασθενής, ποιος αποφασίζει αν είναι κατάλληλος για συμμετοχή και ποια δικαιώματα έχει σε κάθε στάδιο.

Η διαφάνεια αποτελεί θεμέλιο εμπιστοσύνης. Η ευρωπαϊκή ρύθμιση προβλέπει δημόσια πρόσβαση σε πληροφορίες για κλινικές δοκιμές που διεξάγονται στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο μέσω αναζητήσιμου δημόσιου ιστότοπου, στοιχείο που ενισχύει τη λογοδοσία και την ενημέρωση.

Ο ρόλος της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας

Η παρουσία του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και της γενικής γραμματέως Υπηρεσιών Υγείας Λίλιαν Βενετία Βιλδιρίδη στη συνέντευξη Τύπου, που είναι προγραμματισμένη στις 10:30 πμ στην Αριστοτέλους, δείχνει ότι το θέμα αποκτά κεντρική θέση στην ατζέντα του Υπουργείου Υγείας.

Το πολιτικό μήνυμα που αναμένεται να δοθεί είναι ότι οι κλινικές μελέτες δεν αφορούν μόνο τη φαρμακοβιομηχανία ή τα ερευνητικά κέντρα. Αφορούν τη λειτουργία του ΕΣΥ, τη σχέση των πολιτών με την καινοτομία, τη δυνατότητα των ασθενών να έχουν πρόσβαση σε νέες θεραπείες και τη φιλοδοξία της χώρας να αποκτήσει πιο ισχυρό αποτύπωμα στην ευρωπαϊκή κλινική έρευνα.

Η πρόκληση για το Υπουργείο Υγείας θα είναι να μετατρέψει την καμπάνια σε εργαλείο μακροπρόθεσμης πολιτικής. Η ενημέρωση πρέπει να συνοδευθεί από πρακτικές παρεμβάσεις: ενίσχυση των γραφείων κλινικών μελετών στα νοσοκομεία, εκπαίδευση προσωπικού, σαφή χρονοδιαγράμματα, συνεργασία με ασθενείς και διαφανή δημοσιοποίηση της προόδου.

Από την ενημέρωση στην εμπιστοσύνη

Η κλινική έρευνα δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς εμπιστοσύνη. Οι ασθενείς πρέπει να αισθάνονται ότι ενημερώνονται σωστά, ότι προστατεύονται και ότι η συμμετοχή τους έχει νόημα. Οι γιατροί πρέπει να έχουν τον χρόνο και τα εργαλεία για να εντάσσουν την έρευνα στην κλινική πράξη. Τα νοσοκομεία πρέπει να διαθέτουν δομές που επιτρέπουν τη διεξαγωγή μελετών χωρίς να επιβαρύνεται η καθημερινή λειτουργία τους.

Αν η νέα εκστρατεία καταφέρει να μετακινήσει τη δημόσια συζήτηση από την καχυποψία στην ενημέρωση, θα έχει πετύχει ένα πρώτο κρίσιμο βήμα. Αν, επιπλέον, συνδεθεί με θεσμικές παρεμβάσεις και μετρήσιμους στόχους, τότε μπορεί να συμβάλει σε μια ουσιαστική αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας στην κλινική έρευνα.

Σε μια εποχή όπου η καινοτομία στην Υγεία εξελίσσεται με μεγάλη ταχύτητα, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο να γίνονται περισσότερες κλινικές μελέτες στην Ελλάδα. Είναι να γίνονται με διαφάνεια, ασφάλεια, συμμετοχή των ασθενών και σαφή οφέλη για το δημόσιο σύστημα υγείας.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ο υποτροπιάζων πλατινοανθεκτικός καρκίνος ωοθηκών εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες θεραπευτικές προκλήσεις στη σύγχρονη γυναικολογική ογκολογία.

Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια με τις θεραπείες συντήρησης, τους PARP αναστολείς, τις anti-VEGF στρατηγικές και τα antibody–drug conjugates (ADCs), η πρόγνωση των ασθενών που εμφανίζουν υποτροπή εντός έξι μηνών από τη χορήγηση πλατινούχου χημειοθεραπείας παραμένει δυσμενής.

Σε αυτό το ιδιαίτερα δύσκολο θεραπευτικό πεδίο, τα αποτελέσματα της μεγάλης διεθνούς μελέτης φάσης III ENGOT-ov65/KEYNOTE-B96, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Lancet, αναδεικνύουν για πρώτη φορά ουσιαστικό όφελος συνολικής επιβίωσης με ανοσοθεραπεία στον πλατινοανθεκτικό καρκίνο των ωοθηκών.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ δρ Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι η μελέτη αξιολόγησε τον συνδυασμό της ανοσοθεραπείας Pembrolizumab με εβδομαδιαία χορήγηση paclitaxel, με ή χωρίς bevacizumab, σε ασθενείς με υποτροπιάζοντα επιθηλιακό καρκίνο ωοθηκών, σαλπίγγων ή πρωτοπαθή περιτοναϊκό καρκίνο, οι οποίες είχαν λάβει μία ή δύο προηγούμενες γραμμές συστηματικής θεραπείας. Συνολικά συμμετείχαν 643 ασθενείς από 187 εξειδικευμένα γυναικολογικά ογκολογικά κέντρα σε 25 χώρες.

Τα αποτελέσματα θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά, καθώς για πρώτη φορά μία ανοσοθεραπευτική προσέγγιση κατάφερε να βελτιώσει όχι μόνο την επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (progression-free survival, PFS), αλλά και τη συνολική επιβίωση (overall survival, OS) σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών. Συγκεκριμένα, στις ασθενείς με έκφραση PD-L1 (CPS ≥1), η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε από 14 σε 18,2 μήνες, ενώ στο συνολικό πληθυσμό αυξήθηκε από 14 σε 17,7 μήνες. Παράλληλα, βελτιώθηκε και ο χρόνος μέχρι την πρόοδο της νόσου, γεγονός που υποδηλώνει καλύτερο έλεγχο της κακοήθειας.

Η βιολογική βάση αυτού του συνδυασμού θεωρείται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η εβδομαδιαία, χαμηλής δόσης (“metronomic”) χορήγηση paclitaxel δεν δρα μόνο κυτταροτοξικά, αλλά φαίνεται ότι ασκεί και σημαντική ανοσοτροποποιητική δράση μέσα στο μικροπεριβάλλον του όγκου.
Καρκίνος Ωοθηκών: Τι έδειξε μελέτη

Η μελέτη έρχεται επίσης να διαφοροποιηθεί από προηγούμενες αρνητικές μελέτες ανοσοθεραπείας στον καρκίνο των ωοθηκών, όπως εκείνες με Atezolizumab και Avelumab, οι οποίες δεν είχαν δείξει σημαντικό όφελος επιβίωσης. Οι ερευνητές θεωρούν ότι οι διαφορές αυτές πιθανόν σχετίζονται όχι μόνο με την διαφορετική χημειοθεραπεία, αλλά και με παράγοντες όπως ο σχεδιασμός των κλινικών δοκιμών, η επιλογή των ασθενών, τα μοριακά χαρακτηριστικά των όγκων και η διαφορετική στόχευση του ανοσολογικού μονοπατιού PD-1 έναντι του PD-L1.

Παράλληλα, το θεραπευτικό τοπίο του πλατινοανθεκτικού καρκίνου των ωοθηκών εξελίσσεται ταχύτατα και με άλλες καινοτόμες θεραπευτικές στρατηγικές. Η μελέτη MIRASOL ανέδειξε σημαντικό όφελος από το ADC Mirvetuximab soravtansine σε ασθενείς με υψηλή έκφραση folate receptor-α (Fra), οδηγώντας σε έγκριση της θεραπείας για τον επιλεγμένο πληθυσμό.

Επιπλέον, η μελέτη SCORES αξιολόγησε την προσθήκη του anti-VEGF μονοκλωνικού αντισώματος suvemcitug στη χημειοθεραπεία και έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση τόσο της επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου όσο και της συνολικής επιβίωσης σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία μόνο. Αν και το όφελος στη συνολική επιβίωση χαρακτηρίστηκε σχετικά μέτριο, τα δεδομένα αυτά ενισχύουν περαιτέρω τον ρόλο της αντι-αγγειογενετικής θεραπείας στον πλατινοανθεκτικό καρκίνο των ωοθηκών.

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η μελέτη ROSELLA, στην οποία η προσθήκη του relacorilant — ενός εκλεκτικού τροποποιητή του υποδοχέα γλυκοκορτικοειδών — στο nab-paclitaxel οδήγησε σε σημαντική παράταση τόσο του PFS όσο και του OS.
Ανοσοχημειοθεραπεία

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της σύγχρονης κλινικής πράξης είναι πλέον η σωστή τοποθέτηση της ανοσοχημειοθεραπείας μέσα στο συνεχώς εξελισσόμενο θεραπευτικό αλγόριθμο του πλατινοανθεκτικού καρκίνου των ωοθηκών. Επειδή δεν υπάρχουν ακόμη άμεσες συγκριτικές μελέτες (“head-to-head”) μεταξύ όλων των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών, η επιλογή θεραπείας θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τους βιοδείκτες του όγκου, τις προηγούμενες θεραπείες που έχει λάβει η ασθενής, το προφίλ τοξικότητας κάθε σχήματος, αλλά και τους συνολικούς θεραπευτικούς στόχους. Η προσέγγιση αυτή αντανακλά τη μετάβαση της ογκολογίας προς μία ολοένα και πιο εξατομικευμένη θεραπευτική στρατηγική.

Παρότι τα αποτελέσματα της KEYNOTE-B96 θεωρούνται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, η θεραπεία συνοδεύεται και από σημαντικές τοξικότητες. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αναιμία, περιφερική νευροπάθεια, κόπωση, ναυτία και αλωπεκία, ενώ ανοσολογικής αιτιολογίας επιπλοκές, όπως κολίτιδα ή διάμεση πνευμονίτιδα, καταγράφηκαν σπανιότερα αλλά απαιτούν υψηλό βαθμό κλινικής επαγρύπνησης.

Σήμερα, ο συνδυασμός με pembrolizumab και εβδομαδιαία paclitaxel, με ή χωρίς bevacizumab, έχει πλέον εγκριθεί για ασθενείς με πλατινοανθεκτικό καρκίνο των ωοθηκών και έκφραση PD-L1 CPS ≥1 μετά από 1-2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μία νέα εποχή για μία νόσο που επί δεκαετίες χαρακτηριζόταν από περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές και επανειλημμένες αποτυχίες κλινικών μελετών φάσης III. Η ενσωμάτωση βιοδεικτών, ανοσοθεραπείας και στοχευμένων παραγόντων φαίνεται πλέον ότι αλλάζει σταδιακά το θεραπευτικό τοπίο του υποτροπιάζοντος καρκίνου των ωοθηκών, οδηγώντας σε πιο εξατομικευμένες και αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές.
ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Αγγελία εργασίας για Ιατρικό Προσωπικό (Δ΄& Ε΄)signed

..