Κατηγορία: Ενημέρωση

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΑΝΤΟΧΗ;
O Alexander Fleming ανακάλυψε την πενικιλίνη τον Σεπτέμβριο του 1928. Δεκαεπτά χρόνια μετά, τον Δεκέμβριο του 1945, κατά την ομιλία της αποδοχής του βραβείου Nobel της Ιατρικής, ανακοίνωσε τον κίνδυνο του αναπόφευκτου φαινομένου της μικροβιακής ανθεκτικότητας (ή αντοχής) στα αντιβιοτικά, η οποία είχε ήδη παρατηρηθεί σε εργαστήρια, με τα ακόλουθα λόγια: «Δεν είναι δύσκολο να γίνουν τα μικρόβια ανθεκτικά στην πενικιλίνη στο εργαστήριο μέσω της έκθεσης τους σε συγκεντρώσεις που δεν επαρκούν για να τα σκοτώσουν… υπάρχει ο κίνδυνος ο αδαής άνθρωπος να χορηγήσει στον εαυτό του χαμηλότερες δοσολογίες και, εκθέτοντας τα μικρόβια του σε μη θανατηφόρες ποσότητες του φαρμάκου, να τα καταστήσει ανθεκτικά σε αυτό». (A. Fleming, Penicillin, Nobel Lecture, 11 Δεκεμβρίου 1945)Λαμβάνοντας την πενικιλίνη ως παράδειγμα, εάν τα βακτήρια υποβάλλονται σε μη θανατηφόρα επίπεδα ενός αντιβιοτικού β-λακτάμης (πενικιλίνες, κεφαλοσπορίνες, κεφαμυκίνες, μονοβα–κτάμες, και καρβαπενέμες), μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως ένα σηματοδοτικό μήνυμα με ρυθμιστικές λειτουργίες, επάγο–ντας την απελευθέρωση ενζύμων που λέγονται β-λακταμάσες. Αυτές καταλύουν μία χημική αντίδραση (την υδρόλυση του αμιδικού δεσμού του τετραμελούς δακτυλίου της β-λακτά–μης), προκαλώντας τελικά την αδρανοποίηση του αντιβιοτικού β-λακτάμης. Έτσι, το βακτήριο αναπτύσσει ανθεκτικότητα στο συγκεκριμένο αντιβιοτικό και προκύπτει η μικροβιακή αντοχή. Η μη ορθολογική και η υπερβολική χρήση αντιμικροβιακών ουσιών αποτελούν τους κύριους συντελεστές της ανάπτυξης ανθεκτικών στα φάρμακα παθογόνων, ενώ η έλλειψη καθαρού νερού και αποχέτευσης και η ανεπάρκεια στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων προάγουν την εξάπλωση μικρο–βίων, μερικά από τα οποία είναι ανθεκτικά στην αντιμικροβιακή θεραπεία. Οι λοιμώξεις με ανθεκτικά βακτήρια μπορεί να είναι δύσκολο, και μερικές φορές αδύνατο να αντιμετωπιστούν. Αυτό καθιστά τη μικροβιακή αντοχή μία παγκόσμια απειλή για την υγεία, καλά αναγνωρισμένη από τους μεγάλους επαγγελματικούς φορείς σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΫ), των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων. Η μικροβιακή ανθεκτικότητα απαιτεί επείγουσα πολυτομεακή δράση προκειμένου να αντιμετωπιστεί επιτυχώς.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;

Οι αριθμοί δυστυχώς επιβεβαιώνουν την κρισιμότητα της κατάστασης, δεδομένου ότι το έτος 2019, τουλάχιστον 1,27 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν παγκοσμίως εξαιτίας της μικροβιακής αντοχής και επιπλέον σχεδόν 5 εκατομμύρια θάνατοι σχετίστηκαν με αυτή. Οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες, μιας και εκτιμάται ότι 10 εκατομμύρια θάνατοι θα οφείλονται ετησίως στη μικροβιακή αντοχή το έτος 2050. Επιπρόσθετα του κόστους σε ανθρώπινες ζωές και γενικότερα στην ανθρώπινη υγεία, η μικροβιακή αντοχή έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις, με την Παγκόσμια Τράπεζα να εκτιμά ότι η μικροβιακή αντοχή θα μπορούσε να προκαλέσει επιπλέον έξοδα της τάξης του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ μέχρι το έτος 2050. Στην Ευρώπη, το έτος 2020, οι λοιμώξεις από πολυανθεκτικά μικρόβια ξεπέρασαν τις 800.000, προκαλώντας 35.000 θανάτους, με την Ελλάδα δυστυχώς να κατέχει τα θλιβερά πρωτεία της αλόγιστης χρήσης αντιβιοτικών φαρμάκων, της μικροβιακής αντοχής και των θανάτων που σχετίζονται με ενδονοσοκομειακές ανθεκτικές λοιμώξεις σύμφωνα με δεδομένα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΕCDC), 20 θάνατοι ανά 100.000 άτομα οφείλονται σε ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στην Ελλάδα. Η μικροβιακή ανθεκτικότητα δεν έχει μόνο επιπτώσεις σε εξασθενημένα ενήλικα ή ηλικιωμένα άτομα, μιας και σε παγκόσμιο επίπεδο, η πνευμονία και οι λοιμώξεις του αίματος που προκαλούν σήψη συμβάλλουν σημαντικά στη βρεφική θνησιμότητα κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής, με περίπου 30% των νεογνών με σήψη να πεθαίνουν από βακτηριακές λοιμώξεις που είναι ανθεκτικές στα παραδοσιακά αντιβιοτικά.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΗΜΕΡΑ;

Τα αντιβιοτικά αποτελούν αναμφίβολα ορόσημο στην ιστορία της ανθρωπότητας και της σύγχρονης ιατρικής, καθώς συνιστούν ένα απαραίτητο και σωτήριο όπλο ενάντια σε πολυάριθμες μολυσματικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σχετίζονται με μεταμοσχεύσεις οργάνων, χημειοθεραπείες καρκίνου και εντατικές θεραπείες. Τον τελευταίο αιώνα, η έρευνα δημιούργησε πολλά νέα αντιβιοτικά. Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1990, ο αριθμός των αντιμικροβιακών παραγόντων που ανακαλύφθηκαν μειώθηκε απότομα, με ταυτόχρονη και ανησυχητική αύξηση του φαινομένου της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Τα βακτήρια που παρουσιάζουν ανθεκτικότητα σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές κατηγορίες αντιμικροβιακών, τα οποία ορίζονται ως πολυανθεκτικά, έχουν γίνει κοινά, ειδικά στα νοσοκομεία, με τον ορατό κίνδυνο να εισέλθουμε σε μια λεγόμενη «μετααντιβιοτική εποχή» σε λίγα χρόνια, κατά την οποία οι λοιμώξεις που φαινομενικά είναι υπό έλεγχο θα μπορούν να μετατραπούν εύκολα σε θανατηφόρες απειλές. Ήδη, παθογόνα βακτήρια όπως το ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη Staphilococcus aureus και οι ανθεκτικοί στη βανκομυκίνη εντερόκοκκοι είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να εξαλειφθούν. Το 2016, ο ΠΟΫ δημοσίευσε μία λίστα με τα κορυφαία στον κόσμο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια, για τα οποία υπάρχει επείγουσα ανάγκη για νέες θεραπείες, με στόχο να επιταχυνθούν/υλοποιηθούν δραστηριότητες εθνικής επιτήρησης, ελέγχου και έρευνας για νέα ενεργά συστατικά. Ο κατάλογος των ανθεκτικών παθογόνων κατά ΠΟΫ χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες, καθεμία από τις οποίες περιγράφει τον κίνδυνο που σχετίζεται με τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτηριακά είδη: την κατηγορία 1ης, 2ης και 3ης προτεραιότητας με τα παθογόνα που θεωρούνται αντίστοιχα ως «Κρίσιμη απειλή», «Σημαντική απειλή» και «Μέτρια απειλή». Τα παθογόνα των γενών Acinetobacter, Pseudomonas και της οικογένειας των Enterobacteriaceae (συμπεριλαμβανομένων των Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli και ειδών των γενών Enterobacter, Serratiα, Proteus, Providencia και Morganellα) είναι τα πιο απειλητικά για νοσοκομεία, κλινικές και εγκαταστάσεις φροντίδας ηλικιωμένων, όπου οι λοιμώξεις με αυτά τα ανθεκτικά βακτήρια μπορεί να αποβούν θανατηφόρες. Αυτά τα παθογόνα έχουν ήδη αναπτύξει αντοχή στις καρβαπενέμες, τα οποία είναι εξαιρετικά ισχυρά αντιβιοτικά και τα οποία χρησιμοποιούνται συχνά ως σωτήρια και εσχάτης ανάγκης φάρμακα σε νοσηλευόμενα άτομα. Μάλιστα, η ραγδαία αύξηση του αριθμού των λοιμώξεων που προκαλούνται από ανθεκτικά στις καρβαπενέμες εντεροβακτηρίδια είναι ανησυχητική. Χρειάζεται να επισημανθεί ότι η πιθανή εξάπλωση ανθεκτικών οργανισμών έχει επίσης αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία των ατόμων που δεν εκτίθενται άμεσα σε ορισμένα αντιβιοτικά. Μπροστά σε αυτό το δυστοπικό σενάριο, το οποίο δεν είναι πλέον επιστημονική φαντασία αλλά πραγματικότητα, υπάρχει
επείγουσα ανάγκη για νέα αντιβακτηριακά ενεργά συστατικά προκειμένου να εξασφαλιστούν αποτελεσματικές θεραπείες έναντι λοιμώξεων που είναι ανθεκτικές στα παραδοσιακά αντιβιοτικά. Παράλληλα, είναι σημαντικό να υιοθετηθούν στρατηγικές πρόληψης σε παγκόσμιο επίπεδο ώστε να περιοριστεί η μικροβιακή αντοχή.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΑ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ

Η αντίσταση στα αντιβιοτικά απειλεί τη σύγχρονη ιατρική, και κυρίως την αποτελεσματικότητα μιας αποφασιστικής και άμεσης παγκόσμιας υγειονομικής αντίδρασης στις μολυσματικές ασθένειες, λόγω της συστηματικής κατάχρησης και της υπερβολικής χρήσης αντιβιοτικών στην ιατρική και την παραγωγή τροφίμων. Πράγματι, η μαζική ή ακατάλληλη χρήση τέτοιων φαρμάκων σε ανθρώπους, στα ζώα ή στη γεωργία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ανθεκτικών στα φάρμακα μικροοργανισμών που εξελίσσονται κάτω από αυτή την ισχυρή επιλεκτική πίεση. Το 2015, έχοντας επίγνωση του τεράστιου προβλήματος της αντοχής στα αντιβιοτικά, ο ΠΟΫ αποφάσισε να υιοθετήσει το Παγκόσμιο Σχέδιο Δράσης για τη Μικροβιακή Αντίσταση, βασισμένο σε πέντε αυστηρούς στόχους: – τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης και της κατανόησης της μικροβιακής αντοχής,– την ενίσχυση της γνώσης και της συσσώρευσης δεδομένων,– τη μείωση της συχνότητας των λοιμώξεων μέσω αποτελε–σματικών μέτρων υγιεινής,– τη βελτιστοποίηση της χρήσης των αντιμικροβιακών φαρ–μάκων για την υγεία του ανθρώπου και των ζώων, και– την αύξηση των επενδύσεων σε νέα φάρμακα, διαγνωστικά εργαλεία, εμβόλια και άλλες παρεμβάσεις.Μπροστά στον κίνδυνο της εξάπλωσης της μικροβιακής αντο–χής, τα συστήματα επιτήρησης και παρακολούθησης για ανθε–κτικά βακτήρια και για την αδιάκριτη χρήση αντιβιοτικών έχουν πολλαπλασιαστεί. Γενικά, είναι καλή πρακτική να αποφεύγεται η επαναλαμβανόμενη χρήση του ίδιου αντιβιοτικού μορίου και να αυξάνεται η συμμόρφωση των ασθενών με τις σωστές δόσεις και το χρονοδιάγραμμα χορήγησης του φαρμάκου. Επιπρόσθετα, είναι επιτακτική η ανάγκη για την αύξηση των επενδύσεων και των ερευνητικών προσπαθειών στην ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών φαρμάκων.

ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Η ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών μορίων είναι ζωτικής σημασίας για την υπέρβαση της μικροβιακής ανθεκτικότητας που έχει αναπτυχθεί. Από το 2017 και μέχρι το 2023, εννέα νέα αντιβιοτικά έλαβαν έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανι–σμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Μεταξύ αυτών, επικρατούν αριθμητικά οι παράγωγες ουσίες που ανήκουν σε ήδη υπάρχουσες κατηγοριών αντιβιοτικών όπως τα παράγωγα τετρακυκλίνης εραβακυκλίνη και ομαδακυκλίνη καθώς και οι νέες β-λακτάμες μεροπενέμη και ιμιπενέμη. Οι περισσότερες από τις εγκεκριμένες ενώσεις στοχεύουν τα ανθεκτικά στις καρβαπενέμες Εντεροβακτηρίδια και άλλα παθογόνα (υψηλής και μέσης προτεραιότητας) που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του ΠΟΫ. Δεδομένης της πρόσφατης έγκρισης και κυκλοφορίας στην αγορά αυτών των αντιβιοτικών φαρμάκων, τα δεδομένα κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφαλείας τους μετά την κυκλοφορία είναι περιορισμένα και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να καθοριστεί επακριβώς το θεραπευτικό τους προφίλ και η επάρκεια χρήσης τους σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών. Στις ακόλουθες ενότητες περιγράφονται τα βασικά χαρακτηριστικά μερικών από αυτών των νέων αντιβιοτικών φαρμάκων.

ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΕΤΡΑΚΥΚΛΙΝΗΣ: ΕΡΑΒΑΚΥΚΛΙΝΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑΚΥΚΛΙΝΗ

Η εραβακυκλίνη είναι μια πλήρως συνθετική φθοριοκυκλίνη που ανήκει στην κατηγορία των τετρακυκλινών, η οποία αναπτύχθηκε από την Tetraphase Pharmaceuticals και εγκρίθηκε από τον EMA και τον FDA το 2018, για τη θεραπεία πολύπλοκων ενδοκοιλιακών λοιμώξεων σε ενήλικα άτομα. Οι πολύπλοκες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις συνήθως εκτείνονται στην περιοχή της κοιλιάς (περιτοναϊκή κοιλότητα, μεσεντέριο) και εάν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα συνδέονται με σημαντική θνησιμότητα. Συνήθως σε αυτές εμπλέκεται μεγάλος αριθμός εντερικών μικροοργανισμών που είναι υπεύθυνοι για τη συμπτωματολογία, όπως τα Εντεροβακτηρίδια (Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli) και είδη των γενών Enterococcus και Bacteroides. Παρόμοια με τις άλλες τετρακυκλίνες, η εραβακυκλίνη ασκεί την αντιβακτηριακή της δράση μέσω της αναστρέψιμης δέσμευσης στη βακτηριακή ριβοσωμική υπομονάδα 30S, εμποδίζοντας έτσι τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Η ερα–βακυκλίνη κυκλοφορεί στην Αμερικανική και Ευρωπαϊκή αγορά σε ενδοφλέβια μορφή με την ονομασία Xerava® και η συνιστώ–μενη δόση της είναι 1 mg/kg, χορηγούμενη κάθε 12 ώρες για 4 έως 14 ημέρες ανάλογα με τη συνταγογραφούμενη θεραπεία. Η κλινική αποτελεσματικότητα της εραβακυκλίνης δείχθηκε σε δύο τυφλές κλινικές μελέτες (IGNITE 1/NCT01844856 και IGNITE 4/NCT02784704), οι οποίες διεξήχθησαν στην Ευρώπη, τη Νότιο Αφρική και τις ΗΠΑ. Σε αυτές δείχθηκε ότι η κλινική αποτελεσματικότητα της εραβακυκλίνης στη θεραπεία πολύ–κλοκων ενδοκοιλιακών λοιμώξεων δεν ήταν κατώτερη από εκείνη της ερταπενέμης (87,6% έναντι 86,8% για εραβακυκλίνη) και της μεροπενέμης (91,2% έναντι 90,8% για εραβακυκλίνη). Ως προς το προφίλ ασφαλείας της, η εραβακυκλίνη ήταν καλά ανεκτή, με χαμηλά ποσοστά εμφάνισης ναυτίας, εμετού και διάρροιας συγκριτικά με τις άλλες τετρακυκλίνες. Η ομαδακυκλίνη είναι ένα άλλο ευρέος φάσματος, ημισυνθετικό αντιβιοτικό της οικογένειας των τετρακυκλινών που κυκλοφορεί από το 2018 στις ΗΠΑ με την ονομασία Nuzyra®. Ενδείκνυται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας και των οξείων βακτηριακών λοιμώξεων του δέρματος και των μαλακών μορίων από ευαίσθητα σε αυτή βακτήρια. Η ομαδακυκλίνη αναπτύχθηκε και διατίθεται στην αγορά από την Paratek Pharmaceuticals. Στην Ευρώπη, αν και ο ΕΜΑ γνωμοδότησε θετικά για την κυκλοφορία του φαρμάκου για τη θεραπεία των οξείων λοιμώξεων του δέρματος και των μαλακών μορίων, τα κλινικά δεδομένα αποτελεσματικότητας θεωρήθηκαν ανεπαρκή για να επιτραπεί η κυκλοφορία της ομαδακυκλίνης με ένδειξη τη θεραπεία της πνευμονίας κοινότητας. Τελικά η Paratek Pharmaceuticals απέσυρε την αίτηση για την άδεια κυκλοφορίας, επικαλούμενη ότι δεν θα ήταν εμπορικά εφικτή η κυκλοφορία του Nuzyra® στην Ευρώπη μόνο με την ένδειξη της θεραπείας των λοιμώξεων του δέρματος και των μαλακών μορίων.

ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΦΘΟΡΙΟΚΙΝΟΛΟΝΕΣ: ΔΕΛΑΦΛΟΞΑΣΙΝΗ

Οι φθοριοκινολόνες είναι αποτελεσματικά αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία για περισσότερα από 50 χρό–νια. Ωστόσο, η αύξηση των περιπτώσεων ανθεκτικότητας σε αυτά και ορισμένες καταγεγραμμένες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν περιορίσει σοβαρά τη χρήση τους. Η δελαφλοξασίνη είναι η πιο πρόσφατα εγκεκριμένη φθοριοκινολόνη και το μόνο αντιβιοτικό της οικογένειας των φθοριοκινολονών που βρίσκεται σε ανιονική μορφή. Σε αυτή την ιδιαίτερη μοριακή δομή της δελαφλοξασίνης οφείλεται η μεγαλύτερη in vitro (δηλαδή σε κυτταροκαλλιέργειες) δράση της έναντι πολλών θετικών κατά Gram παθογόνων, συμπεριλαμβανομένων στελεχών που είναι ανθεκτικά στις κινολόνες, όπως του ανθεκτικού στη μεθικιλίνη Staphylococcus aureus. Η δελαφλοξασίνη αναπτύχθηκε από τη Melinta Therapeutics και στη συνέχεια εγκρίθηκε η κυκλοφορία της στην αγορά από τον FDA το 2017 με την ονομασία Baxdela® και από τον EMA το 2019 με την ονομασία Quofenix®, με ενδείξεις τη θεραπεία οξειών βακτη–ριακών λοιμώξεων του δέρματος και των μαλακών μορίων και τη θεραπεία βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας σε ενήλικα άτομα. Η δελαφλοξασίνη διατίθεται τόσο σε δισκία όσο και σε ενδοφλέβια σύνθεση. Η κλινική αποτελεσματικότητα της δελαφλοξασίνης δείχθηκε σε δύο κύριες μελέτες σε ενήλικα άτομα με οξείες βακτηριακές λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών μορίων (δοκιμές NCT01811732 και NCT01984684) και σε μία μελέτη σε ενήλικα άτομα με πνευμονία της κοινότητας (δοκιμή NCT02679573). Στην πρώτη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 660 άτομα, η δελαφλοξασίνη συγκρίθηκε με τη βανκομυκίνη σε συνδυασμό με την αζτρεονάμη. Μετά από θεραπεία διάρκειας έως και 14 ημερών, η δελαφλοξασίνη δείχθηκε μη κατώτερη του συνδυ–ασμού της βανκομυκίνης με αζτρεονάμη (52% έναντι 51% των ασθενών θεραπεύτηκαν, αντίστοιχα). Στη δεύτερη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 850 άτομα, η δελαφλοξασίνη, χορηγού–μενη αρχικά ενδοφλέβια για 3 ημέρες και στη συνέχεια από του στόματος με δισκία, συγκρίθηκε με τη βανκομυκίνη συν αζτρεονάμη, χορηγούμενες ενδοφλεβίως: μετά από θεραπεία που διήρκησε έως και 14 ημέρες, το 58% των ασθενών που έλαβαν δελαφλοξασίνη θεραπεύτηκαν από τη λοίμωξη σε σύγκριση με το 60% των ασθενών που έλαβαν βανκομυκίνη και αζτρεονάμη. Αντίστοιχα, η κλινική μελέτη NCT02679573 έδειξε ότι μετά από 5 έως 10 ημέρες θεραπείας σε άτομα με πνευμονία της κοινότητας, η δελαφλοξασίνη αποδείχθηκε το ίδιο αποτελεσματική με τη μοξιφλοξασίνη (91% έναντι 89% των ασθενών θεραπεύτηκαν). Με βάση τα μέχρι τώρα συσσωρευμένα φαρμακολογικά δεδομένα, η δελαφλοξασίνη παρουσιάζει κάποιες ευνοϊκές ιδιότητες: διατηρεί 60% βιοδιαθεσιμότητα μετά από χορήγηση από το στόμα, είναι ήπιος αναστολέας του κυτοχρώματος P450 3A και αλληλεπιδρά με λίγα άλλα φάρμακα και δεν υπάρχει επί του παρόντος διασταυρούμενη ανθεκτικότητα με τις φθοριοκινολόνες.

ΝΕΕΣ Β-ΛΑΚΤΑΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ENTEROBACTERIACEAE: Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΜΕΡΟΠΕΝΕΜΗΣ-ΒΑΜΠΟΡΒΑΚΤΑΜΗΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΙΜΙΠΕΝΕΜΗΣ-ΣΙΛΑΣΤΑΤΙΝΗΣ-ΡΕΛΕΜΠΑΚΤΑΜΗΣ

Οι β-λακτάμες είναι μια κατηγορία αντιβιοτικών με ευρύτατα καθιερωμένη χρήση. Οι β-λακτάμες δρουν στοχεύοντας τη βιοσύνθεση της πεπτιδογλυκάνης, η οποία είναι το κύριο πολυμερές συστατικό του βακτηριακού τοιχώματος, τελικώς διακόπτοντας τον σχηματισμό του. Η οικογένεια των β-λακταμών περιλαμβάνει την πενικιλίνη, τις κεφαλοσπορίνες, τις καρβαπενέμες και τις μονοβακτάμες. Ωστόσο, η εμφάνιση βακτηρίων που παράγουν το ένζυμο β-λακταμάση έχει καταστήσει πολλά από αυτά τα αντιβιοτικά αναποτελεσματικά. Επιπρόσθετα, η εξάπλωση των β-λακταμασών εκτεταμένου φάσματος επέφερε ανθεκτικότητα στις κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς ευρέος φάσματος όπως η κεφτριαξόνη και η κεφταζιδίμη. Η κύρια στρατηγική για τον περιορισμό της υδρόλυσης των β-λακταμών από τις β-λακταμάσες είναι ο συνδυασμός μιας β-λακτάμης και ενός αναστολέα β-λακταμάσης όπως είναι το κλαβουλανικό οξύ, η ταζοβακτάμη ή η σουλβακτάμη. Στις 9 Ιουλίου 2020, το τμήμα έρευνας και ανάπτυξης του Ομίλου Menarini Ricerche ανακοίνωσε τη δημοσίευση μιας περίληψης που ανέφερε τα πιο πρόσφατα στοιχεία των κλινικών μελετών της μεροπενέμης-βαμπορβακτάμης: βάσει των αποτελεσμάτων της τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης φάσης ΙΙΙ TANGO I, η οποία συνέκρινε τον υπό διερεύνηση θεραπευτικό συνδυασμό με αυτόν της πιπερακιλλίνης-ταζομπακτάμης, η χρήση της μεροπενέμης-βαμπορβακτάμης έλαβε έγκριση από τον FDA αρχικά για τη θεραπεία των επιπλεγμένων λοιμώξεων της ουροφόρου οδού, συμπεριλαμβανομένης της πυελονεφρίτιδας, σε ενήλικα άτομα. Δεδομένα από άλλες κλινικές μελέτες αποτέλεσαν τη βάση για την έγκριση του συνδυασμού της μεροπενέμης-βαμπορβακτάμης με επιπλέον ενδείξεις τη θεραπεία των επιπλεγμένων ενδοκοιλιακών λοιμώξεων, τη θεραπεία της νοσοκομειακής πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας του αναπνευστήρα, και τη θεραπεία της σχετιζόμενης με των παραπάνω λοιμώξεων βακτηριαιμίας. Επιπρόσθετα της κλινικής του αποτελεσματικότητας, ο συνδυασμός της μεροπενέμης-βαμπορβακτάμης σχετίστηκε με βελτιωμένη κλινική ασφάλεια (μειωμένες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως η νεφροτοξικότητα) και ανεκτικότητα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που καταγράφηκαν στη δοκιμή TANGO I ήταν πονοκέφαλοι, διάρροια και ναυτία. Ο συνδυασμός της μεροπενέμης-βαμπορβακτάμης διατίθεται στην Ευρώπη ως Vaborem® και στις ΗΠΑ ως Vabomere®. Αξιοσημείωτα, ο συνδυασμός της μεροπενέμης-βαμπορβακτά–μης θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής στην καταπολέμηση των αρνητικών κατά Gram λοιμώξεων που είναι δύσκολο να θεραπευτούν, καθώς αντιμετωπίζει το σημαντικό ιατρικό ζήτημα των ανθεκτικών στην καρβαπενέμη εντεροβακτηριδίων. Παράλληλα, θα πρέπει να θεωρείται θεραπεία πρώτης γραμμής για τη θεραπεία λοιμώξεων από στελέχη Klebsiella pneumoniae που παράγουν καρβαπενεμάσες KPC. Ένας άλλος θεραπευτικός συνδυασμός, αυτός της ιμιπενέ–μης-σιλαστατίνης-ρελεμπακτάμης, αποτελεί ένα άλλο εναλλακτικό όπλο για τη θεραπεία περίπλοκων, ανθεκτικών στην καρβαπενέμη λοιμώξεων από Εντεροβακτηρίδια. Ο συνδυασμός αναπτύχθηκε από τη Merck & Co και κυκλοφορεί στις ΗΠΑ από το 2019 και στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2020 με την ονομασία Recarbrio®. Οι ενδείξεις του Recarbrio® περιλαμβάνουν τη θεραπεία νοσοκομειακής πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης αυτής του αναπνευστήρα, τη θεραπεία της σχετιζόμενης με τη νοσοκομειακή πνευμονία βακτηριαιμίας και τη θεραπεία λοιμώξεων που οφείλονται σε αερόβιους, αρνητικούς κατά Gram μικροοργανισμούς όταν οι θεραπευτικές επιλογές είναι περιορισμένες.

ΝΕΕΣ ΑΜΙΝΟΓΛΥΚΟΣΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΠΟΛΥΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ENTEROBACTERIACEAE: ΠΛΑΖΟΜΥΚΙΝΗ

Οι αμινογλυκοσίδες είναι ιστορικά αντιβιοτικά, που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των λοιμώξεων για πολλά χρόνια. Ο μηχανισμός δράσης των αμινογλυκοσιδών περιλαμβάνει τη μη αναστρέψιμη σύνδεση στο βακτηριακό ριβόσωμα: πιο συγκεκριμένα, η στρεπτομυκίνη προσδένεται μη αναστρέψιμα σε τρεις πρωτεΐνες της ριβοσωμικής υπομονάδας 50S, ενώ οι υπόλοιπες αμινογλυκοσίδες συνδέονται σε πρωτεΐνες της ριβο–σωμικής υπομονάδας 30S. Ως αποτέλεσμα, οι αμινογλυκοσίδες προκαλούν την αποκόλληση του ριβοσωμικού συμπλέγματος και την ατελή σύνθεση της πρωτεΐνης. Η βακτηριοκτόνος δράση των αμινογλυκοσιδών περιορίζεται σε αρνητικά κατά Gram αερόβια βακτήρια, μερικά θετικά κατά Gram βακτήρια και σε είδη του γένους Mycobacterium. H εμφάνιση ανθεκτικότητας στις αμινογλυκοσίδες σχετίζεται με την παραγωγή βακτηριακών ενζύμων (πχ., ακετυλοτραν–σφεράση, φωσφορυλάση, αδενοσυλοτρανσφεράση) τα οποία αδρανοποιούν το αντιβιοτικό, με την ενζυματική ανθεκτι–κότητα στις αμινογλυκοσίδες να είναι πολύ συχνή στα είδη των Εντεροβακτηριδίων. Σημαντικά, η ευαισθησία των αμινο–γλυκοσιδών σε αυτά τα ένζυμα ποικίλλει, με τις ημισυνθετι–κής προέλευσης αμικασίνη και νετιλμυκίνη να είναι ελάχιστα ευαίσθητες σε αυτά, χάρη στην παρουσία χημικών υποκατα–στάσεων που παρεμβαίνουν στη σύνδεση με το βακτηριακό ένζυμο αδρανοποίησης. Η πλαζομυκίνη είναι μία νέα αμινογλυκοσίδη που προέρχεται από την τροποποίηση της σισομυκίνης (ένα ειδικό αντιβιοτικό κατά των Gram-αρνητικών λοιμώξεων). Χάρη στην καινοτόμο χημική της δομή, η πλαζομυκίνη παρεμποδίζει τα περισσότερα από τα αμινογλυκοσιδικά τροποποιητικά ένζυμα που απενερ–
γοποιούν τις αμινογλυκοσίδες, ειδικά στα είδη της οικογένειας των Enterobacteriaceae. Η πλαζομυκίνη αναπτύχθηκε από την Achaogen και εγκρίθηκε από τον FDA το 2018 με την ονομασία Zemdri®, ως εναλλακτική επιλογή για τη θεραπεία των επιπλεγμένων λοιμώξεων της ουροφόρου οδού και της πυελονεφρίτιδας που προκαλείται από είδη της οικογένειας των Enterobacteriaceae (συμπερι–λαμβανομένων των Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis και Enterobacter cloacae). H έγκριση της βασίστηκε στα αποτελέσματα δύο μελετών φάσης ΙΙΙ, της EPIC και της CARΕ, οι οποίες έδειξαν την κλινική αποτελεσματικότητα της πλαζομυκίνης. Παρόμοια με τις άλλες αμινογλυκοσίδες, η χρήση της πλαζομυκίνης, αν και ήταν καλά ανεκτή στις κλινικές δοκιμές, έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση νεφροτοξικότητας, ωτοτοξικότητας και νευρομυϊκού αποκλεισμού. Στην Ευρώπη, η πλαζομυκίνη δεν έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας, με την εταιρεία Cipla Europe NV να αποσύρει την αίτηση κυκλοφορίας επικαλούμενη εμπορικούς λόγους τον Ιούνιο του 2020, κι ενώ ο ΕΜΑ, τη στιγμή της απόσυρσης της αίτησης, διατηρούσε ανησυχίες για την ασφάλεια του φαρμάκου.

ΣΙΔΗΡΟΦΟΡΕΣ ΚΕΦΑΛΟΣΠΟΡΙΝΕΣ: ΚΕΦΙΔΕΡΟΚΟΛΗ

Οι κεφαλοσπορίνες ανήκουν στην κατηγορία των αντιβιοτικών β-λακτάμης και ανακαλύφθηκαν το 1945 από τον Ιταλό Giuseppe Brotzu στο Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι. Ο μηχανισμός δράσης των σιδηροφόρων κεφαλοσπορινών είναι πανομοιότυπος με αυτόν των πενικιλινών: δρουν εμποδίζοντας τη σύνθεση του βακτηριακού τοιχώματος. Υπάρχουν πέντε γενιές κεφαλοσπορινών και καθεμία χαρακτηρίζεται από ένα ακριβές αντιμικροβιακό φάσμα που γίνεται όλο πιο ευρύ όσο αυξάνεται η γενιά, με τις κεφαλοσπορίνες της 5ης γενιάς να είναι δρα–
στικές κατά του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus. Ουσιαστικά, οι κεφαλοσπορίνες τελευταίας γενιάς, όπως η κεφτομπιπρόλη, η κεφταρολίνη και η κεφτολοζάνη, έχουν αναπτυχθεί για την ειδική καταπολέμηση των πολυαν–θεκτικών βακτηριακών στελεχών. Μέλος μίας νέας κατηγορίας κεφαλοσπορινών, η κεφιδεροκόλη έχει ένα μοναδικό αντιβακτηριδιακό φάσμα έναντι μίας μεγά–λης ποικιλίας, κλινικά σχετικών, αρνητικών κατά Gram παθο–γόνων, όπως ειδών της οικογένειας των Enterobacteriaceae (Shigella flexneri, είδη των γενών Klebsiella, Salmonella, Vibrio και Yersinia) αλλά και ειδών των γενών Acinetobacter, Pseudomonas και Burkholderia. Επιπρόσθετα, η κεφιδεροκόλη έχει δράση ενάντια σε παθογόνα όπως τα είδη του γένους Haemophilus που προκαλούν λοιμώξεις της αναπνευστικής οδού. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες σιδηροφόρες κεφα–λοσπορίνες, η πολύ καλή in vitro δράση της κεφιδεροκόλης υποστηρίζεται από αντίστοιχη κλινική αποτελεσματικότητα και είναι η πρώτη κεφαλοσπορίνη που είναι ικανή να θεραπεύσει λοιμώξεις από το βακτήριο Acinetobacter baumannii. Βάσει των κλινικών δεδομένων αποτελεσματικότητας και ασφαλείας της, η κεφιδεροκόλη είναι η πρώτη σιδηροφόρα κεφαλοσπορίνη που έλαβε έγκριση από τον FDA το 2019 και από τον ΕΜΑ τον Απρίλιο του 2020 για τη θεραπεία επιπλεγμένων λοιμώξεων της ουροφόρου οδού προκαλούμενες από αρνητικά κατά Gram παθογόνα, καθώς και για τη θεραπεία της πνευμονίας της κοινότητας και της πνευμονία του ανα–πνευστήρα σε ενήλικα άτομα. Η κεφιδεροκόλη κυκλοφορεί στις ΗΠΑ με την ονομασία Fetroja® και στην Ευρώπη με την ονομασία Fetcroja®. H πραγματική καινοτομία της κεφιδεροκό–λης συγκριτικά με τα άλλα πρόσφατα εγκεκριμένα αντιβιοτικά (συμπεριλαμβανομένου του συνδυασμού της μερ≠οπενέ–μης-βαμπορβακτάμης) είναι η ικανότητα της να ξεπερνά ταυτόχρονα τους τρεις μηχανισμούς ανάπτυξης ανθεκτικότητας στις β-λακτάμες, δηλαδή την παραγωγή βακτηριακών β-λα–κταμασών, την επαγωγική ρύθμιση των αντλιών εκροής και την τροποποίηση των μεμβρανικών πορινών των βακτηρίων.

ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΜΕ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΔΡΑΣΗΣ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΖΟΣΟΥΡΑΜΠΑΛΠΙΝΗΣ (ZOSURABALPIN) ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Παρά την προσθήκη των προαναφερόμενων αντιβιοτικών στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο κατά των ανθεκτικών παθογόνων, η συνεχιζόμενη εξέλιξη των μικροοργανισμών και η επακόλουθη ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά νέας γενιάς, σε συνδυασμό με τη στέρευση του αγωγού ανακάλυ–ψης νέων αντιβιοτικών, επιτάσσουν την εξεύρεση καινοτόμων θεραπευτικών επιλογών. Ωστόσο, η ανακάλυψη αντιβιοτικών φαρμάκων με νέους μηχανισμούς δράσης είναι «εγγενώς» εξαιρετικά δύσκολη. Πολύ πρόσφατα, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature η ανίχνευση και ανάπτυξη ενός νέου αντιβιοτικού φαρμάκου με καινοτόμο μηχανισμό δράσης, της ζοσουραμπαλπίνης (zosurabalpin), από τους ερευνητές των εργαστηρίων της Roche. Η ζοσουραμπαλπίνη ανήκει στην οικογένεια μίας νέας κατηγορίας φαρμάκων, των συζευγμένων μακροκυκλικών πεπτιδίων (tethered macrocyclic peptides). Ο μηχανισμός δράσης τους περιλαμβάνει την ενδοκυτταρική στόχευση ενός βακτηριακού συμπλέγματος, του LptB2FGC, οδηγώ–ντας στην παγίδευση των μορίων λιποπολυσακχαρίτη (απα–ραίτητων δομικών συστατικών της εξωτερικής μεμβράνης των αρνητικών κατά Gram βακτηρίων) μέσα στα κύτταρα των μικροβίων. Η παρουσία των μορίων λιποπολυσακχαρίτη στην εξωτερική μεμβράνη, σε συνδυασμό με μία υπεροπλία αντλιών εκροής, καθιστούν τα αρνητικά κατά Gram βακτήρια ιδιαίτερα ανθεκτικά στη διείσδυση, και επακόλουθη δράση, των υπαρχόντων αντιβιοτικών. Αρνητικά κατά Gram βακτήρια, άλλωστε, είναι όλα τα παθογόνα που συγκαταλέγονται στην κατηγορία υψίστης προτεραιότητας κατά ΠΟΫ, συμπεριλαμ–βανόμενων των Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa και Acinetobacter baumannii. Αξιοσημείωτα, η ζοσουραμπαλ–πίνη επέδειξε υψηλή αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση του ανθεκτικού στις καρβαπενέμες Acinetobacter baumannii σε κυτταροκαλλιέργειες και σε μοντέλα λοιμώξεων ποντικών, ξεπερνώντας τους υπάρχοντες μηχανισμούς αντίστασης των βακτηρίων. Αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης φάσης Ι της ζοσουραμπαλπίνης, τα οποία και θα δείξουν το κατά πόσο είναι ασφαλής και σε ποιές δόσεις ανεκτή στους ανθρώπους. Σε περίπτωση έγκρισης της σοζουραμπαλπίνης στο μέλλον, θα είναι η πρώτη φορά εδώ και 50 χρόνια που ένα φάρμακο μίας νέας κατηγορίας αντιβιοτικών θα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων από αρνητικά κατά Gram βακτήρια. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός καινοτόμων θεραπειών βρίσκεται υπό προκλινική και κλινική ανάπτυξη. Επιγραμματικά, μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:• οι θεραπείες με βακτηριοφάγους, • οι θεραπείες με ένζυμα που κωδικοποιούνται μέσω φάγων (πχ., λυσίνες ή αποπολυμεράσες) • οι θεραπείες με ανοσοτροποποιητικά μόρια, και • οι θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα. Κάθε μία από αυτές τις καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχει ήδη επιδείξει υποσχόμενα αποτελέσματα έναντι πολυανθεκτικών παθογόνων, με τις προκλινικές και κλινικές διερευνήσεις να βρίσκονται υπό εξέλιξη. Μένει να φανεί αν αυτές οι ερευνητικές προσπάθειες θα καρποφορήσουν, μιας και η περαιτέρω κλινική ανάπτυξη αυτών των καινοτόμων θεραπειών θα μπορούσε να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της καταπολέμησης των πολυανθεκτικών παθογόνων.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Ξεκίνησε σήμερα το Πανελλήνιο Συνέδριο Ενδοκρινολογίας ΕΝΔΟΡΑΜΑ ’23
Σήμερα ξεκίνησε το Πανελλήνιο Συνέδριο Ενδοκρινολογίας ΕΝΔΟΡΑΜΑ ’23, το οποίο γίνεται όπως πάντα το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου, δηλαδή στις 26-28 Ιανουαρίου 2024 στο Συνεδριακό & Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών, καταγράφοντας συμμετοχή ρεκόρ ενδοκρινολόγων από όλη τη χώρα.Η οργάνωση του Συνεδρίου, η οποία γίνεται από την Ιατρική Εταιρεία Δυτικής Ελλάδος και Πελοποννήσου (ΙΕΔΕΠ) και υπό και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας -Πανελλήνια Ένωση Ενδοκρινολόγων (ΕΕΕ – ΠΕΕ), σκοπό έχει την παρουσίαση κλινικών περιστατικών και ιατρικών δεδομένων με ανασκόπηση των πλέον ενδιαφερόντων άρθρων που δημοσιεύτηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, τη χρονιά που πέρασε, σε όλα τα γνωστικά πεδία της Ενδοκρινολογίας. Επίσης, παρουσιάζονται και συζητούνται τα τελευταία ερευνητικά αποτελέσματα, ιδέες, εξελίξεις και εφαρμογές στον τομέα της ενδοκρινολογίας καθώς και όλα τα αντίστοιχα νέα φάρμακα που κυκλοφόρησαν την ίδια περίοδο. ενοποιήθηκαν σε μια συνεδρία οι ενότητες του Σακχαρώδη Διαβήτη και της Αναπαραγωγής. Παράλληλα, προστέθηκαν στις Παράλληλες Δράσεις και εκπαίδευση στο Υπερηχογράφημα του Θυρεοειδούς. Στο σχετική συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διοργάνωσης του Συνεδρίου, μεταξύ των άλλων θεμάτων έγινε αναφορά στη παγκόσμια επανάσταση που έχουν φέρει τα νέα φαρμακευτικά σκευάσματα κατά της παχυσαρκίας που φτάνουν στη χώρα μας τον ερχόμενο Ιούνιο.Την ανακοίνωση αυτή έκανε απαντώντας στο ερώτημα για το μεγαλύτερο επιστημονικό επίτευγμα στον χώρο της Ενδοκρινολογίας τα τελευταία χρόνια, η Μ.Μιχαλάκη, Ενδοκρινολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών. «Είναι τα φαρμακευτικά σκευάσματα τόσο για τον σακχαρώδη διαβήτη όσο και για την παχυσαρκία. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει σημειωθεί μία επανάσταση και άκρως ελπιδοφόρα θεραπευτική προσέγγιση για τις παθήσεις αυτές. Τα φάρμακα αυτά αναμένονται στη χώρα μας τον Ιούνιο», είπε. Αναφερόμενη στο τριήμερο συνέδριο σημείωσε ότι «η καινοτομία του συνεδρίου αυτού είναι ότι εστιάζει στις εξελίξεις που υπάρχουν στον χώρο της Ενδοκρινολογίας. Δηλαδή, μέσα σε ένα τριήμερο συμπυκνώνει όλη αυτή τη γνώση και μας δίνειτη δυνατότητα να επικαιροποιήσουμε και να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας». Η ίδια χαρακτήρισε πολύσημαντικά τα φροντιστήρια που περιλαμβάνει το «Ενδόραμα» και εκπαιδεύει τους γιατρούς στις αντλίες ινσουλίνης, στους υπερήχους κ.άΑπαντώντας σε σχετικό ερώτημα για το δημογραφικό πρόβλημα και το έργο της Μονάδας Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής στο ΠΓΝ Πατρών, ο Ν. Γεωργόπουλος, Ενδοκρινολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών τόνισε: «Το 2023 έγιναν 100 κύκλοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και αισιοδοξούμε ότι φέτος θα τους διπλασιάσουμε. Ελπίζουμε ότι σύντομα θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε δική μας κατάψυξη ωαρίων και εμβρύων». Η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του καθηγητή Απόστολου Βαγενάκη και κορυφαίου μέλους της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου.

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου ΕΝΔΟΡΑΜΑ ’23  ENDORAMA-23_Program

Ελέγχει τη συμβατότητα δότη-δέκτη μειώνοντας τον κίνδυνο εκδήλωσης παρενεργειών
Από τη Δευτέρα 22 Ιανουαρίου, χιλιάδες άτομα με θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική νόσο (ΔΝ) και σπάνιες κληρονομικές αναιμίες στη Μ. Βρετανία θα μπορούν να υποβληθούν σε μια πρωτοποριακή γενετική εξέταση για τον καλύτερο έλεγχο συμβατότητας δότη-δέκτη σε μεταγγίσεις αίματος και τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης παρενεργειών. Όπως αναφέρει στο άρθρο της η Εκτελεστική Διευθύντρια της Διεθνούς Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ), Δρ. Ανδρούλλα Ελευθερίου, Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) της Αγγλίας γίνεται το πρώτο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στον κόσμο που παρέχει τη συγκεκριμένη εξέταση, η οποία αναμένεται να βελτιώσει σημαντικά την παρεχόμενη φροντίδα για τους περίπου 18.000 ασθενείς με αιματολογικές παθήσεις, κυρίως με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική αναιμία, που ζουν στη χώρα. Η γενετική ανάλυση της ομάδας αίματος ενός ασθενούς μπορεί να επιτρέψει την ακριβέστερη αντιστοίχιση των ατόμων που χρειάζονται μεταγγίσεις και να βοηθήσει στην εξεύρεση του καλύτερα συμβατού αίματος, κάτι που έχει ιδιαίτερη αξία ειδικά για τα πολυμεταγγιζόμενα άτομα, όπως εκείνα με μείζονα β-θαλασσαιμία που χρειάζονται τακτικές, δια βίου μεταγγίσεις.Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, περίπου το ένα πέμπτο των ασθενών που λαμβάνουν αίμα αναπτύσσουν αντισώματα έναντι ορισμένων ομάδων αίματος μετά τη μετάγγιση. Συνεπεία αυτού, μπορεί να αντιμετωπίσουν καθυστερήσεις στη θεραπεία λόγω της δυσκολίας εύρεσης επαρκούς συμβατού αίματος ή ακόμη και οξείες αιμολυτικές αντιδράσεις στη μετάγγιση.Τόσο η θαλασσαιμία όσο και η ΔΝ είναι χρόνιες, σύνθετες παθήσεις που προκαλούν σοβαρή αναιμία η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές έως και πρόωρη κατάληξη. Υπολογίζεται ότι στην Αγγλία ζουν περίπου 17.000 άτομα με δρεπανοκυτταρική νόσο και 800 με θαλασσαιμία. H Καθηγήτρια Bola Owolabi, Διευθύντρια του Εθνικού Προγράμματος Βελτίωσης των Ανισοτήτων στην Υγεία του NHS, ανέφερε πως η δυνατότητα παροχής πιο εξατομικευμένης και υψηλότερης ποιότητας φροντίδας σε άτομα με κληρονομικές διαταραχές του αίματος αποτελεί σημαντικό βήμα προς τα εμπρός για τη μείωση των ανισοτήτων στην υγεία και αυτή η εξαιρετική εξέταση θα βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ατόμων που ζουν με αυτές τις διαταραχές και ανάγκες.Η ακριβέστερη αντιστοίχιση αίματος είναι ζωτικής σημασίας για να βοηθήσει, αφενός, ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία και θαλασσαιμία να ανοσοποιηθούν έναντι των αντιγόνων του αίματος και, ως εκ τούτου, να λάβουν αποτελεσματικότερη θεραπεία, καθώς και να συμβάλει, αφετέρου, στη μείωση της σπατάλης αίματος, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο το αίμα που έχει δωρηθεί, τονίζει η κ. Ελευθερίου και καταλήγει: «Θα ήταν ορθό και ωφέλιμο χώρες όπως η Κύπρος, αλλά και η Ελλάδα, με μακρά ιστορία στην επιτυχή διαχείριση των αιμοσφαιρινοπαθειών να διδαχθούν από το καινοτόμο παράδειγμα της Μ. Βρετανίας και να υιοθετήσουν, εάν και όπου είναι εφικτό, την εφαρμογή μιας τέτοιας γενετικής εξέτασης»

 

 

Πηγη;HealthDaily

Θα διευρυνθούν τα σεμινάρια Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης
Τους εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς στόχους της ΕΚΕ για το 2024, περιέγραψε στον χαιρετισμό του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, Γιώργος Κοχιαδάκης, κατά την πρόσφατη εκδήλωση για την Κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Εταιρείας. Συγκεκριμένα, ανέφερε τα σύγχρονα και επιτυχημένα εκπαιδευτικά προγράμματα για ειδικούς και ειδικευομένους στο Αμφιθέατρο της ΕΚΕ, τα οποία θα διευρυνθούν το 2024, τα σεμινάρια Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο κτίριο της ΕΚΕ, ενώ σε κοινωνικό επίπεδο ανάδειξε την Καμπάνια για τον Αιφνίδιο Καρδιακό Θάνατο, που θα συνεχιστεί και το 2024 σε συνεργασία με την Πολιτεία, έτσι ώστε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να γνωρίζει ΚΑΡΠΑ σε συνδυασμό με επέκταση του δικτύου εξωτερικών απινιδωτών σε όλη τη χώρα.Ταυτόχρονα επισήμανε τη σημασία των επιστημονικών συναντήσεων και εκτός Αττικής-Θεσσαλονίκης, με την πραγματοποίηση των Περιφερειακών Καρδιολογικών Συνεδρίων που έχουν τον διττό στόχο, αφενός να εκπαιδεύσουν και να μεταφέρουν επίκαιρη γνώση στους ιατρούς της περιφέρειας, αφετέρου να ενημερώσουν το κοινό για τους παράγοντες κινδύνου Καρδιαγγειακών Νόσων και την υγεία της καρδιάς, κάτι που θα συνεχιστεί εκτεταμένα και το 2024

 

 

Πηγη;HealthDaily

Εάν η διαχείριση των παραγόντων κινδύνου στο 70% των ασθενών ήταν καλύτερη
Η καρδιαγγειακή νόσος (CVD) είναι η κύρια αιτία θανάτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μια νέα μελέτη από το London School of Economics and Political Science (LSE) δείχνει ότι υπάρχει δυνατότητα να σωθούν εκατοντάδες χιλιάδες ζωές. Η μελέτη, που ανατέθηκε στο LSE από την EFPIA, περιλαμβάνει έξι συστάσεις που μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο θανατηφόρων καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών σε άτομα που ζουν με καρδιαγγειακή νόσο, ακολουθώντας ιατρικές οδηγίες.Η καρδιαγγειακή νόσος κοστίζει στην ΕΕ 282 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως και το 65% των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα που μπορούν να αποφευχθούν συμβαίνουν στην εργασιακή ηλικία των ασθενών. Η μελέτη εξέτασε τη δυνατότητα να σωθούν οι ζωές αυτών των ασθενών μέσω καλύτερου ελέγχου των πιο συχνών παραγόντων κινδύνου. Η κατάλληλη διαχείριση της υψηλής χοληστερόλης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της υψηλής γλυκόζης αίματος και του καπνίσματος, παράλληλα με πιο υγιεινές δίαιτες και σωματική δραστηριότητα, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο θανάτου από επαναλαμβανόμενα καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια. Ουσιαστικά η μελέτη δείχνει ότι περισσότερα από 1 εκατομμύριο θανατηφόρα συμβάντα καρδιαγγειακής νόσου θα μπορούσαν να αποτραπούν στην ΕΕ τα επόμενα 10 χρόνια, αν η διαχείριση των παραγόντων κινδύνου στο 70% των ασθενών ήταν καλύτερη. Οι συστάσεις για τη βελτίωση της δευτερογενούς πρόληψης καρδιαγγειακών παθήσεων περιλαμβάνουν:Συχνές εξετάσεις για διαβήτη και καρδιακή υγεία που θα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμες και τυποποιημένες σε ολόκληρη την ΕΕ. Κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική για τα καρδιαγγειακά νοσήματα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας για την Καρδιαγγειακή Υγεία (EACH) που θα περιλαμβάνει βελτιωμένη εφαρμογή των επιστημονικών κατευθυντήριων γραμμών και μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Εθνικά σχέδια δράσης για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, που θα εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, μειώνοντας τις ανισότητες στην πρόληψη και τη θεραπεία της καρδιαγγειακής νόσου.Τυποποιημένες κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας που θα ακολουθούνται από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να φτάσουν τους στόχους τους στην αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και τη γλυκόζη. Βελτιωμένη συλλογή δεδομένων σε ολόκληρη την ΕΕ. Ύπαρξη κινήτρων στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης για να αυξηθεί το ποσοστό των ασθενών που επιτυγχάνουν στόχους.Με ανάθεση και χρηματοδότηση από την EFPIA, αυτή η μελέτη εκπονήθηκε από ειδικούς του LSE χρησιμοποιώντας δεδομένα από επτά ευρωπαϊκές χώρες: Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Διαπίστωσε ότι η ενίσχυση της δευτερογενούς πρόληψης σε αυτές τις χώρες θα μπορούσε να αποτρέψει 67.170 θανατηφόρα καρδιαγγειακά συμβάντα (καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό) ετησίως. Αυτό ισοδυναμεί με 671.700 αποφευχθείσες θανατηφόρες καρδιοπάθειες τα επόμενα δέκα χρόνια μέσω βελτιωμένης διαχείρισης της υπέρτασης, της υπερλιπιδαιμίας και του διαβήτη.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Εβδομαδιαία Έκθεση Επιδημιολογικής Επιτήρησης Αναπνευστικών Λοιμώξεων της Διεύθυνσης Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης για Λοιμώδη Νοσήματα του ΕΟΔΥ,

 

 

Εβδομαδιαία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης_Αναπνευστικές Λοιμώξεις (03.2024)

 

 

 

Το FDA ζητά νέα σήμανση στις 6 εγκεκριμένες θεραπείες CAR-T, ώστε να αναφέρεται ο κίνδυνος νέου αιματολογικού καρκίνου

 

 

Πηγη: https://www.in.gr/

Τον σχεδιασμό της κυβέρνησης για «δυνατότητα» εργασίας των γιατρών του ΕΣΥ και στον ιδιωτικό τομέα επιβεβαίωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο υπουργός Υγείας δήλωσε στον Σκάι, πως οι γιατροί του ΕΣΥ θα μπορούν να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, όποτε το επιθυμούν αρκεί να είναι εκτός ωραρίου και υποχρεώσεων τους στο δημόσιο σύστημα υγείας.

«Πρέπει να μπορούν και οι γιατροί του ΕΣΥ και να έχουν απογευματινά χειρουργεία στα νοσοκομεία του ΕΣΥ και να μπορούν αν το επιθυμούν, αφού έχουν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του ΕΣΥ, να χειρουργούν στον ιδιωτικό τομέα εκτός ωραρίου».

Ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε ακόμη πως ο δρόμος θα ανοίξει και για την αντίστροφη πορεία, δηλαδή για γιατρούς του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι θα μπορούν να χειρουργούν μέσα στα δημόσια νοσοκομεία.

«Είχα πει από την αρχή, όταν η κυρία Γκάγκα ψήφιζε τον σχετικό νόμο, ότι ήταν μια εξαιρετική πρωτοβουλία. Την είχα υποστηρίξει δημόσια. Άλλωστε, η μεταρρύθμιση της κυρίας Γκάγκα ήταν κάτι που είχα εξαγγείλει εγώ τον Οκτώβριο του 2013, για να καταλάβετε με τι ρυθμούς κινείται η Ελλάδα», είπε και πρόσθεσε:

«Μια μεταρρύθμιση που είχε εξαγγείλει ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τον Οκτώβριο του 2013 θα την εφαρμόσει ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2024».

 

 

Πηγη: https://ygeianet.gr/

 

Ελεύθεροι οι γιατροί εκτός ωραρίου ΕΣΥ να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα – Τι είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης

Επιβεβαιώνεται πλήρως το αποκλειστικό ρεπορτάζ του HealthReport.gr για τη νέα διάταξη που προωθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας σύμφωνα με την οποία οι γιατροί του δημοσίου θα μπορούν να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, όποτε το επιθυμούν χωρίς περιορισμούς αρκεί να είναι στο ελεύθερο ωράριο τους.

Ερωτηθείς σήμερα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης σε τηλεοπτική του συνέντευξη στον ΣΚΑΪ επιβεβαίωσε μέχρι κεραίας το αποκλειστικό ρεπορτάζ του HealthReport.gr, αναφέροντας χαρακτηριστικά πώς «αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει. Πρέπει να μπορούν και οι γιατροί του ΕΣΥ και να έχουν απογευματινά χειρουργεία στα νοσοκομεία του ΕΣΥ και να μπορούν αν το επιθυμούν, αφού έχουν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του ΕΣΥ, να χειρουργούν στον ιδιωτικό τομέα εκτός ωραρίου».

Παράλληλα ο αρμόδιος υπουργός Υγείας υπενθύμισε πώς «είχα πει από την αρχή, όταν η κυρία Γκάγκα ψήφιζε τον σχετικό νόμο, ότι ήταν μια εξαιρετική πρωτοβουλία. Την είχα υποστηρίξει δημόσια. Άλλωστε, η μεταρρύθμιση της κυρίας Γκάγκα ήταν κάτι που είχα εξαγγείλει εγώ τον Οκτώβριο του 2013, για να καταλάβετε με τι ρυθμούς κινείται η Ελλάδα. Μια μεταρρύθμιση που είχε εξαγγείλει ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τον Οκτώβριο του 2013 θα την εφαρμόσει ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2024».

Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr η συγκεκριμένη διάταξη θα προωθηθεί άμεσα και πριν ακόμη ξεκινήσουν τα απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία με χρήματα από τους ασθενείς.

Αντίθετοι οι γιατροί

Πάντως οι νοσοκομειακοί γιατροί (ΟΕΝΓΕ– ΕΙΝΑΠ) είναι σφόδρα αντίθετοι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά και οι ιατρικοί Σύλλογοι καθώς υποστηρίζουν ότι θα προκληθεί αθέμιτος ανταγωνισμός με τους ιδιώτες γιατρούς αφού αυτοί του δημοσίου θα έχουν τα προνόμια της «ασφάλειας» του ΕΣΥ αλλά και έτοιμο πελατολόγιο.

Από την άλλη πλευρά το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι με την συγκεκριμένη διάταξη θα μπορούν οι γιατροί να αυξάνουν το εισόδημά τους, με δεδομένο ότι σήμερα το ελληνικό δημόσιο δεν μπορεί να καλύψει τα ποσά που δίνονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμη και οι όποιες αυξήσεις είναι μηδαμινές για τα ωράρια και τις υποχρεώσεις που έχουν στο ΕΣΥ.

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία επισημαίνει ότι η «η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί ψυχική νόσο»

Με ανάρτησή της στο Facebook, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία παίρνει θέση απέναντι σε όλες τις θεωρίες που ακούγονται με αποκορύφωμα την εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαου στη συνεδρίαση της Συνόδου της Ιεραρχίας για το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Αξίζει να υπενθυμιστεί εδώ ότι ο Μητροπολίτης Μεσογαίας χαρακτήρισε στην ομιλία του την ομοφυλοφιλία εκτροπή.

«Όταν αυτός ο τύπος ζωής και οικογένειας προβάλλεται ως κάτι σύγχρονο, εύκολα μπορεί να γίνει μόδα και αντί να βοηθήσει κάποιους λίγους που βρίσκονται σ αυτήν την κατάσταση, να πολλαπλασιάσει επικίνδυνα την παρέκκλιση από τη φυσική οδό και εκτροπή».

Μετά από αυτό σε μια λιτή ανακοίνωση που υπογράφει το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας. «η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΕΨΕ) τονίζει, ρητά και κατηγορηματικά, ότι η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί ψυχική νόσο».

 

Πηγη:https://www.healthreport.gr/

Ο καρκίνος τραχήλου μήτρας αποτελεί την 3η αιτία θανάτου από νεοπλασίες σε γυναίκες παγκοσμίως και τη δεύτερη στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Με βάση τα πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα από τις ΗΠΑ, η επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας έχει μειωθεί στο μισό συγκριτικά με την δεκαετία του 1970.

Η επίδραση του εμβολίου εναντίον του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) είναι εμφανής: στις ηλικίες 20-24 έτη η επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, μειώθηκε κατά 65% από το 2012 έως το 2019.

Καρκίνος τραχήλου μήτρας: Ποιες είναι οι νέες θεραπείες

Σε ασθενείς με νόσο αρχικού σταδίου (στάδια ΙΑ, ΙΒ1, ΙΙΑ) που περιορίζεται στον τράχηλο η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι η ριζική χειρουργική αφαίρεση της μήτρας, των σαλπίγγων, των ωοθηκών και των περιοχικών λεμφαδένων.

Εάν ωστόσο η νόσος είναι τοπικά προχωρημένη δηλαδή εάν επεκτείνεται εκτός του τραχήλου στα γειτονικά όργανα (στάδια ΙΒ2,IIB, III, IVA) η ενδεδειγμένη θεραπευτική αντιμετώπιση είναι η σύγχρονη χορήγηση ακτινοθεραπείας μαζί με το χημειοθεραπευτικό φάρμακο σισπλατίνη.

Στις 12 Ιανουαρίου του 2024 εγκρίθηκε από τον FDA η προσθήκη της ανοσοθεραπείας με πεμπρολιζουμάμπη στις ασθενείς αυτές, η οποία χορηγείται ταυτόχρονα με την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία και η χορήγησή της συνεχίζεται για περίπου 2 έτη.

Η έγκριση βασίστηκε στη μελέτη KEYNOTE-A18 που έδειξε πως η προσθήκη της ανοσοθεραπείας με πεμπρολιζουμάμπη στο συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 30%. Μάλιστα σε ασθενείς προχωρημένου σταδίου ΙΙΙ-IVA το όφελος ήταν ακόμη μεγαλύτερο καθώς μειώθηκε η υποτροπή κατά 41% μετά την προσθήκη της ανοσοθεραπείας.

Στις ασθενείς με μεταστατική νόσο η καθιερωμένη θεραπεία είναι η χημειοθεραπεία με πακλιταξέλη και πλατίνα. Το 2014 εγκρίθηκε η συμπληρωματική θεραπεία με τον αντιαγγειογενετικό παράγοντα μπεβασιζουμάμπη για συγχορήγηση με τη χημειοθεραπεία στις ασθενείς αυτές. Έκτοτε, μια πληθώρα μελετών έχει αλλάξει το θεραπευτικό τοπίο της μεταστατικής νόσου.

Σε ασθενείς που παρουσιάζουν υποτροπή μετά από χημειοθεραπεία, η μελέτη EMPOWER-Cervical 1 έδειξε όφελος με το ανοσοθεραπευτικό φάρμακο σεμιπλιμάμπη. Η ανοσοθεραπεία με σεμιπλιμάμπη μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 25% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 31% έναντι της χημειοθεραπείας στο συνολικό πληθυσμό.

Ομοίως, η μελέτη KEYNOTE-158 έδειξε όφελος από την ανοσοθεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη σε ασθενείς που παρουσιάζουν επιδείνωση της νόσου μετά από χημειοθεραπεία. Η μελέτη έδειξε ανταπόκριση των ασθενών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας που εκφράζει το δείκτη PD-L1, δηλαδή στις PD-L1 θετικές ασθενείς και ως εκ τούτου ο FDA έδωσε έγκριση στη θεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη ως δεύτερη γραμμή θεραπείας μόνο στον πληθυσμό αυτόν το 2018. Μετά από αυτά τα δεδομένα, η ανοσοθεραπεία συμπεριλαμβάνεται στην αρχική θεραπευτική αγωγή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και τον αντιαγγειογενετικό παράγοντα μπεβασιζουμάμπη.

Συγκεκριμένα, από τον Οκτώβριο του 2021 η ανοσοθεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη έχει λάβει έγκριση από τον FDA σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και μπεβασιζουμάμπη ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η έγκριση βασίστηκε στη μελέτη KEYNOTE-826 που έδειξε όφελος από την προσθήκη της ανοσοθεραπείας.

Τελευταία σημαντική εξέλιξη στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας αποτελεί ένα νέο ελπιδοφόρο φάρμακο, η τισοτουμάμπη βεντοτίνη (tisotumab vedotin). Η τισοτουμάμπη βεντοτίνη αποτελεί μία συζευγμένη ένωση αντισώματος-φαρμάκου (antibody drug conjugate) που στοχεύει τον ιστικό παράγοντα (tissue factor) στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων και μεταφέρει το κυτταροτοξικό φάρμακο που είναι ένας αναστολέας μικροσωληνίσκων.

Το νέο αυτό φάρμακο έλαβε επιταχυνόμενη έγκριση από τον FDA τον Σεπτέμβριο του 2021 για τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας που είχαν λάβει προηγουμένως χημειοθεραπεία.

Η έγκριση βασίστηκε στη μελέτη innovaTV 204 που έδειξε ποσοστό ανταπόκρισης 24% και μέση διάρκεια ανταπόκρισης 8.3 μήνες σε αυτές τις προθεραπευμένες ασθενείς που είχαν ιδιαίτερα δυσμενή πρόγνωση. Ωστόσο η μελέτη αυτή ήταν φάσης 2 και ως εκ τούτου σχεδιάστηκε η μελέτη φάσης 3 innovaTV 301 για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής ανακοινώθηκαν στο ESMO 2023 και έδειξαν μείωση κατά 30% του κινδύνου θανάτου και 33% του κινδύνου υποτροπής από τη χορήγηση τισοτουμάμπης βεντοτίνης στη δεύτερη και τρίτη γραμμή θεραπείας.

Συμπερασματικά, η τισοτουμάμπη βεντοτίνη αποτελεί μία νέα ελπιδοφόρα επιλογή για τους ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου τις μήτρας. Με τα νέα δεδομένα της ανοσοθεραπείας και των στοχευμένων θεραπειών στο μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας η πρόγνωση της νόσου παρουσιάζει σημαντική βελτίωση.

Πηγές: ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr