Συντάκτης: grammateia

Σημαντικές οι εξετάσεις οστικής πυκνότητας
Έχει αποδειχθεί ότι οι διαβητικοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοπόρωση, παθήσεις που οδηγούν σε εκφύλιση των αρθρώσεων και επομένως είναι ενδεχόμενο να υποβληθούν σε αρθροπλαστική. Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που επηρεάζει τις αρθρώσεις και μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαμψία και απώλεια λειτουργίας. Η σχέση μεταξύ οστεοπόρωσης και διαβήτη έχει αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος για την επιστημονική κοινότητα, καθώς επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει τη σύνδεση μεταξύ των δύο αυτών καταστάσεων. Η οστεοπόρωση, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από τη μείωση της οστικής πυκνότητας και την αύξηση του κινδύνου καταγμάτων, φαίνεται να εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2. Και οι δύο αυτές καταστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά επώδυνες και να περιορίζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής. Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει πολλούς λόγους για αυτό το φαινόμενο. Καταρχάς, η υψηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα, που χαρακτηρίζει τον διαβητικό οργανισμό, φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά την υγεία των οστών. Η υπερβολική γλυκόζη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονές στα αγγεία και τους ιστούς, που επηρεάζουν αρνητικά την οστική υγεία. Επιπλέον, ο διαβήτης δρα αρνητικά στην παραγωγή ορμονών που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας των οστών. Επίσης, οι διαβητικοί είναι συχνά υποχρεωμένοι να τηρούν διατροφικούς περιορισμούς που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία των οστών. Αυτή η αλλοίωση της ισορροπίας των ορμονών μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη οστική πυκνότητα και αύξηση του κινδύνου οστεοπόρωσης. Επίσης, οι διαβητικοί είναι συχνά υποχρεωμένοι να τηρούν διατροφικούς περιορισμούς που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία των οστών.

Πηγη:HealthDaily

Τι αναφέρουν οι ειδικοί του ΕΚΠΑ για τις καινούργιες θεραπείες
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Παγκρέατος, οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αγγελική Ανδρικοπούλου, Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) συνοψίζουν τις σημαντικότερες θεραπευτικές εξελίξεις στην συστηματική θεραπεία της νόσου. Πιο πρόσφατα ένα πλήθος, νέων στοχευμένων θεραπειών έχουν συμπεριληφθεί στην θεραπευτική φαρέτρα και έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης στον καρκίνο παγκρέατος. Οι αναστολείς των PARP πρωτεϊνών (PARP inhibitors) είναι νέα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ευρέως ήδη στην θεραπεία του καρκίνου ωοθηκών, του μαστού και του προστάτη. Πλέον, η θεραπεία με ολαπαρίμπη έχει εγκριθεί από τον FDA ήδη από τον Δεκέμβριο του 2019 ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία συντήρησης ασθενών με μεταλλάξεις των BRCA1/2 γονιδίων που δεν παρουσιάζουν πρόοδο νόσου στην χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής με πλατίνα. Οι ασθενείς αυτοί αποτελούν το 4-8% των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος. Η έγκριση βασίστηκε στην μελέτη POLO που έδειξε όφελος ως προς το διάστημα ελεύθερο υποτροπής νόσου από την λήψη ολαπαρίμπης σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA1/2. Ωστόσο, από νεότερα δεδομένα φάνηκε πως η θεραπεία αυτή δεν έδειξε όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση. Μία μελέτη φάσης 2 έδειξε ενθαρρυντικά αποτελέσματα και από την θεραπεία συντήρησης με ρουκαπαρίμπη, έναν άλλον αναστολέα PARP πρωτεϊνών, σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνωμα παγκρέατος και μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, BRCA2 και PALB2 του ομόλογου ανασυνδυασμού. Το μέσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 13.1 μήνες και η μέση συνολική επιβίωση 23.5 μήνες, ενώ άνω του 40% των ασθενών ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Αναμένεται σύντομα η έγκριση αυτής της θεραπείας. Με βάση αυτά τα θετικά αποτελέσματα στην υποκατηγορία των ασθενών με μεταλλάξεις BRCA1, BRCA2 και PALB2 στο μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος, έχει σχεδιαστεί η μελέτη ECOG/ACRIN APOLLO trial που εξετάζει την επικουρική θεραπεία με ολαπαρίμπη στον πρώιμο, χειρουργηθέν καρκίνο παγκρέατος.Μία πληθώρα νέων στοχευμένων θεραπειών χρησιμοποιούνται πλέον έναντι συγκεκριμένων μεταλλάξεων που μπορούν να ανιχνευθούν με ειδικά μοριακά τεστ στο υλικό της βιοψίας/χειρουργείου. Το 90% των καρκινωμάτων παγκρέατος φέρουν KRAS μεταλλάξεις, αλλά μόνο το 1 με 2% των ασθενών φέρει την μετάλλαξη KRAS G12C. Ακόμη νεότερα δεδομένα δείχνουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα και από την θεραπεία με το νέο αναστολέα της μετάλλαξης KRAS G12C ανταγκρασίμπη με βάση την μελέτη KRYSTAL-1 που φτάνουν το ποσοστό ανταπόκρισης του 33% σε ασθενείς με KRAS G12C-μεταλλαγμένο καρκίνο παγκρέατος. Οι θεραπευτικές αυτές εξελίξεις καθιστούν απαραίτητη την ανάγκη μοριακού ελέγχου σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος ειδικά για τα γονίδια BRCA1/2, αλλά και για τα γονίδια KRAS και KRAS G12C. Τέλος, αν και τα ποσοστά επιτυχίας της ανοσοθεραπείας είναι υψηλά σε αρκετές συμπαγείς κακοήθειες, στον καρκίνο του παγκρέατος οι περισσότερες μελέτες με ανοσοθεραπεία απέτυχαν να βελτιώσουν την επιβίωση.

Πηγη: HealthDaily

Ελπιδοφόρα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής
Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (ΡΑ) διαφαίνεται στον ορίζοντα, αφού ερευνητές ανέφεραν ελπιδοφόρα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής σε ιατρικό συνέδριο την τρέχουσα εβδομάδα. Η διάγνωση της νόσου είναι σχετικά δύσκολη στα αρχικά στάδια, επειδή τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα άλλων ασθενειών και μέχρι σήμερα καμία εξέταση αίματος ή σωματικό εύρημα δεν μπορούν να τη διαφοροποιήσουν. Το νέο τεστ, που αναπτύσσεται από την Aqtual Inc., αναλύει γονίδια στο υγρό μέσα στον αρθρικό υμένα, την κάψουλα που περιέχει τις αρθρώσεις στις άκρες των οστών. Σε μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν 89 ασθενείς με ΡΑ, 61 με άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις, 12 με οστεοαρθρίτιδα και 29 υγιείς εθελοντές, το τεστ Aqtual ήταν 90,8% ακριβές στον εντοπισμό αυτών με ΡΑ και 96,1% ακριβές στον προσδιορισμό του ποιος δεν είχε τη νόσο, σύμφωνα με τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν την Τετάρτη στην ετήσια συνάντηση του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας στο Σαν Ντιέγκο. Τα γονίδια στο αρθρικό υγρό των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα μπορούν επίσης να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της νόσου, την προσαρμογή των θεραπειών και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των θεραπειών.

Πηγη:HealthDaily

Τρίτη 21/11/23, 19.00-20.30

Η Ιατρική Εταιρεία Αθηνών συνεχίζει τον κύκλο εκπαιδευτικών διαδικτυακών μαθημάτων και διοργανώνει το επόμενο WEBINAR με τίτλο «Εμβόλια ενηλίκων 2023: Χρηστικές πληροφορίες», την Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2023 και ώρα 19.00-20.30.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

ΕΓΓΡΑΦΗ

Το CDC και ο ΠΟΥ προτρέπουν τις χώρες να βρουν και να εμβολιάσουν όλα τα παιδιά κατά της ιλαράς και άλλων ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια.

Μετά από χρόνια μείωσης της εμβολιαστικής κάλυψης κατά της ιλαράς, τα κρούσματα ιλαράς το 2022 αυξήθηκαν κατά 18% και οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 43% παγκοσμίως (σε σύγκριση με το 2021). Αυτό ανεβάζει τον εκτιμώμενο αριθμό των κρουσμάτων ιλαράς σε 9 εκατομμύρια και τους θανάτους σε 136.000 –κυρίως μεταξύ παιδιών– σύμφωνα με μια νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).

Η ιλαρά εξακολουθεί να αποτελεί μια αδυσώπητα αυξανόμενη απειλή για τα παιδιά. Το 2022, 37 χώρες παρουσίασαν μεγάλες ή ενοχλητικές επιδημίες ιλαράς σε σύγκριση με 22 χώρες το 2021. Από τις χώρες που εμφάνισαν κρούσματα, 28 ήταν στην περιοχή του ΠΟΥ για την Αφρική, έξι στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο στη Νοτιοανατολική Ασία και μία στην της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας.

«Η αύξηση των κρουσμάτων ιλαράς και των θανάτων είναι συγκλονιστική, αλλά δυστυχώς, όχι απροσδόκητη, δεδομένης της μείωσης των ποσοστών εμβολιασμού που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο John Vertefeuille, διευθυντής του Τμήματος Παγκόσμιας Ανοσοποίησης του CDC. “Τα κρούσματα ιλαράς οπουδήποτε αποτελούν κίνδυνο για όλες τις χώρες και τις κοινότητες όπου οι άνθρωποι είναι υποεμβολιασμένοι. Οι επείγουσες, στοχευμένες προσπάθειες είναι κρίσιμες για την πρόληψη της νόσου της ιλαράς και των θανάτων.”

Η ιλαρά μπορεί να προληφθεί με δύο δόσεις εμβολίου ιλαράς. Ενώ μια μέτρια αύξηση στην παγκόσμια κάλυψη εμβολιασμού σημειώθηκε το 2022 από το 2021, εξακολουθούσαν να υπάρχουν 33 εκατομμύρια παιδιά που έχασαν τη δόση του εμβολίου ιλαράς: σχεδόν 22 εκατομμύρια έχασαν την πρώτη τους δόση και άλλα 11 εκατομμύρια έχασαν τη δεύτερη δόση. Το παγκόσμιο ποσοστό κάλυψης εμβολίου της πρώτης δόσης, στο 83% και της δεύτερης δόσης, στο 74%, εξακολουθούσε να είναι πολύ κάτω από την κάλυψη του 95% με δύο δόσεις που είναι απαραίτητες για την προστασία των κοινοτήτων από επιδημίες.

Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου ο κίνδυνος θανάτου από ιλαρά είναι υψηλότερος, συνεχίζουν να έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού με μόλις 66%. ένα ποσοστό που δεν δείχνει καθόλου ανάκαμψη από την υποχώρηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Από τα 22 εκατομμύρια παιδιά που έχασαν την πρώτη τους δόση εμβολίου ιλαράς το 2022, πάνω από τα μισά ζουν σε μόλις 10 χώρες: Αγκόλα, Βραζιλία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Αιθιοπία, Ινδία, Ινδονησία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία, Πακιστάν και Φιλιππίνες.

“Η έλλειψη ανάκαμψης στην κάλυψη του εμβολίου κατά της ιλαράς σε χώρες χαμηλού εισοδήματος μετά την πανδημία είναι ένα καμπανάκι συναγερμού για δράση. Η ιλαρά ονομάζεται ιός της ανισότητας για καλό λόγο. Είναι η ασθένεια που θα βρει και θα επιτεθεί σε όσους δεν προστατεύονται. ” δήλωσε η Kate O’Brien, Διευθύντρια του ΠΟΥ για Ανοσοποίηση, Εμβόλια και Βιολογικά. «Τα παιδιά παντού έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από το σωτήριο εμβόλιο της ιλαράς, ανεξάρτητα από το πού ζουν».

Το CDC και ο ΠΟΥ προτρέπουν τις χώρες να βρουν και να εμβολιάσουν όλα τα παιδιά κατά της ιλαράς και άλλων ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια και ενθαρρύνουν τους παγκόσμιους ενδιαφερόμενους φορείς να βοηθήσουν τις χώρες να εμβολιάσουν τις πιο ευάλωτες κοινότητές τους. Επιπλέον, για να βοηθήσουν στην πρόληψη των εστιών, όλοι οι παγκόσμιοι εταίροι υγείας σε παγκόσμιο, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο πρέπει να επενδύσουν σε ισχυρά συστήματα επιτήρησης και ικανότητα ανταπόκρισης σε κρούσματα για την ταχεία ανίχνευση και αντίδραση σε εστίες.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Άμεση ενίσχυση του προϋπολογισμού του 2023 και 2024 κατά 100.000.000 τουλάχιστον κατά έτος, θεσμοθέτηση πλαφόν στο clawback κάτω του 5% με στόχο την κατάργησή του μέσω εφαρμογής μέτρων, συστηματική εφαρμογή και επέκταση των κανόνων συνταγογράφησης και κούρεμα του τεχνητού χρέους των παρελθόντων ετών του clawback, ζητούν οι ιδιωτικοί φορείς ΠΦΥ, όπως ανέφερε, ο Φώτης Πατσουράκος σε πρόσφατη ημερίδα του Συντονιστικού Οργάνου Φορέων ΠΦΥ και του ΙΣΑ.

Τι ανέφερε στην ομιλία του ο κ. Φώτης Πατσουράκος

Το clawback που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει υφαρπαγή, εμφανίστηκε το 2013, χωρίς προηγούμενη συμφωνία με τους ιατρούς και τα εργαστήρια που είχαν συμβληθεί με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το 2012. Με αποτέλεσμα μέσα σε μία νύχτα να οφείλουν το 60% των εσόδων τους, δηλαδή, 450.000.000 ευρώ.

Υπήρχαν έκτοτε διαβεβαιώσεις από τον Οργανισμό ότι θα ελέγχει το clawback, θα υπάρξει ενίσχυση του προϋπολογισμού και θα μπουν όρια συνταγογράφησης. Όμως καμία σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη δεν πραγματοποιήθηκε, ούτε τότε, αλλά ούτε και τώρα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία συγκράτηση των δαπανών και καμία ουσιαστική ενίσχυση του προϋπολογισμού ανάλογη με τις ανάγκες.

Έκτοτε και έως σήμερα ο προϋπολογισμός δίνει διαχρονικές εξετάσεις και έφτασε τα 482.000.000 ευρώ, υπολειπόμενος κατά πολύ των αναγκών αφού μελέτες και μέσω του Ο.Ο.Σ.Α. έχουν δείξει ότι για τις ανάγκες του 2010 χρειάζονταν 550 εκατομμύρια, χωρίς φυσικά έκτοτε να γίνει άλλη μελέτη για να τις προσαρμόσει στις σημερινές ανάγκες.

Το 2012 ο προϋπολογισμός ήταν 600.000.000 και εξυπηρετούσε μόνο τέσσερα Ταμεία – ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΤΕΒΕ και ΟΙΚΟ ΝΑΥΤΟΥ – περίπου το 70% των ασφαλισμένων. Εν συνεχεία εντάχτηκε και το υπόλοιπο 30% και αντί να αυξηθεί ο προϋπολογισμός στα 700 εκατομμύρια, μειώθηκε στα 273.

Την περίοδο της πανδημίας το σύνολο του πληθυσμού τόσο λόγω της εύλογης αδυναμίας των δημόσιων δομών να παρέχουν υπηρεσίες Π.Φ.Υ., όσο και του φόβου των πολιτών να προσέλθουν σε αυτές, εξυπηρετούταν στο σύνολό τους από τον ιδιωτικό τομέα. Οι δαπάνες αυξάνονταν χωρίς παράλληλη άσκηση του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα το clawback να αυξάνει.

Οι ιατροί με τη συμμετοχή των εκπροσώπων τους στα διαγνωστικά πρωτόκολλα έχουν εισηγηθεί και διεκδικούν μία σειρά μέτρα και κανόνες συνταγογράφησης. Πρόσφατα εισήχθησαν κάποιοι κανόνες προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια και πλήρη εφαρμογή των διαγνωστικών πρωτοκόλλων, όπως αυτά υπάρχουν στο Υπουργείο και αριθμούν 59.

Ένας νέος εργαστηριακός ή κλινικοεργαστηριακός ιατρός που τελειώνει αυτές τις ειδικότητες έχει δυο επιλογές και το απαντώ αυτό γιατί πολλοί με ρωτούν γιατί κάνουμε σύμβαση, ή να φύγει στο εξωτερικό, να δουλέψει στην Ελλάδα, να ανοίξει δηλαδή, ένα εργαστήριο μιας και είναι ελάχιστες προσλήψεις στο Ε.Σ.Υ..

Η ανάγκη της επιβίωσης οδηγεί στο άνοιγμα του ιδιωτικού εργαστηρίου αλλά θα καταλήξει στο δρόμο του χρέους λόγω του clawback και του rebate. Χιλιάδες ιατροί βουλιάζουν στα χρέη τους και καταστρέφονται οικονομικά. Εκατοντάδες ιατροί δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη λόγω των συγκεκριμένων χρεών και δεν τους επιτρέπετε ούτε καν να πεθάνουν γιατί θα πληρώσουν τα χρέη τα παιδιά τους.

Απαξιώνονται οι ειδικότητες εργαστηριακών και κλινικοεργαστηριακών ιατρών όπως π.χ. οι βιοπαθολόγοι με αποτέλεσμα να υπάρχει τρομερή έλλειψη αυτών των ειδικοτήτων και αν τις επιλέξουν οι νέοι ιατροί τελικά φεύγουν στο εξωτερικό.

Μία επιχείρηση, ένα εργαστήριο για να είναι βιώσιμο πρέπει να έχει κερδοφόρα χρήση και ταμειακή ρευστότητα. Οι ισχύουσες αμοιβές είναι ίδιες από το 1991 με υποτιμολόγηση έως και 70% που δέχτηκαν το 2013 και το 2015-2016.

Πως είναι δυνατόν μία εξέταση που το 1991 αμειβόταν με 100 ευρώ σε αντίστοιχες δραχμές, σήμερα να αμείβεται με 30 ευρώ και να είναι βιώσιμο το ιατρείο; Μπορεί ένας οργανισμός να έχει βιώσιμη ρευστότητα όταν του παρακρατείται πλέον του 50% των εσόδων του από αυτά που υποβάλει στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.;

Γι’ αυτό το λόγω ζητάμε:

Άμεση ενίσχυση του προϋπολογισμού του 2023 και 2024 κατά 100.000.000 τουλάχιστον κατά έτος.

Θεσμοθέτηση πλαφόν στο clawback κάτω του 5% με στόχο την κατάργησή του μέσω εφαρμογής μέτρων.

Συστηματική εφαρμογή και επέκταση των κανόνων συνταγογράφησης.

Κούρεμα του τεχνητού χρέους των παρελθόντων ετών του clawback που μας φορτώθηκε τουλάχιστον κατά 50%.

Στις ημέρες μας υπάρχει έλλειψη ζήτησης από τους νέους ιατρούς εργαστηριακών και κλινικοεργαστηριακών ειδικοτήτων. Η Γερμανία έλυσε την έλλειψη ιατρών με την εισαγωγή ιατρών από άλλες χώρες και κυρίως από την Ελλάδα. Εμείς δυστυχώς δεν θα το λύσουμε λόγω των χαμηλών αμοιβών, αφού σε γειτονικές χώρες όπως και στην αδελφή Κύπρο οι αμοιβές είναι τουλάχιστον τετραπλάσιες.

Η χώρα μας θα βιώσει ένα μεσαίωνα στο χώρο της υγείας και καλούμε όλους να ενσκήψουν στο πρόβλημα αυτό και να βρουν λύσεις.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Την αντίθεση του στον νέο θεσμό του προσωπικού γιατρού στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας εκφράζει, με ανακοίνωση του, ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά (ΙΣΠ), Νικόλαος Πλατανησιώτης.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΙΣΠ αναφέρει, μεταξύ άλλων, στη σχετική γραπτή δήλωσή του:

Η υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου -η οποία από όσο γνωρίζουμε- είναι μια αναχρονιστική πρακτική, θα έπρεπε ήδη να έχει καταργηθεί. Αντιθέτως, η σημερινή μετονομασία της υποχρέωσης για την εξυπηρέτηση του θεσμού του Προσωπικού Ιατρού είναι άτοπη και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Πώς είναι δυνατόν οι Αγροτικοί Ιατροί στη χώρα μας -που δεν έχουν ξεκινήσει την ειδίκευση τους- να λειτουργήσουν ως Προσωπικοί Ιατροί, πόσο μάλλον εκτός των καθηκόντων τους στο αγροτικό ιατρείο, να εφημερεύουν και στα Κέντρα Υγείας ή στα Νοσοκομεία της περιοχής τους.

Στην καλύτερη περίπτωση με ρυθμό 20 ασθενείς την ημέρα και με την προϋπόθεση ότι λειτουργούν τα τακτικά ιατρεία στα Κέντρα Υγείας και τα Περιφερειακά Ιατρεία, ο πληθυσμός ευθύνης του Αγροτικού /Προσωπικού Ιατρού θα εξεταστεί με ιδανικές συνθήκες σε 5 μήνες και σε φυσιολογικές συνθήκες σε 8 με 12 μήνες. Όπως αντιλαμβάνεστε, ο Αγροτικός/Προσωπικός Ιατρός θα ολοκληρώσει τη θητεία του χωρίς να έχει εξετάσει όλο τον πληθυσμό ευθύνης του.

Η ανωτέρω εξέλιξη φοβόμαστε ότι θα φέρει μεγαλύτερη υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας στις περιοχές που τυχόν θα εφαρμοστεί, άλλωστε είναι γνωστό ότι οι Αγροτικοί Ιατροί μετακινούνται συχνά από Κέντρα Υγείας/ Περιφερειακά Ιατρεία σε Νοσοκομεία για να εφημερεύσουν.

Κάκιστες αντιγραφές συστημάτων ΠΦΥ

Ο Θεσμός του Προσωπικού Ιατρού -με τον τρόπο τουλάχιστον που προσπαθεί να υλοποιηθεί μέχρι σήμερα- έχει αποτύχει. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ότι, ο αριθμός των Ιατρών που εντάσσονται στον Προσωπικό Ιατρό είναι κατά πολύ μικρότερος από αυτόν που απαιτούν οι ανάγκες της χώρας για να καλυφθεί και να λειτουργήσει ο θεσμός.

Θα πρέπει κάποια στιγμή η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας -ανεξαρτήτως Κυβερνήσεως- να καταλάβει ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν κάκιστες αντιγραφές συστημάτων ΠΦΥ άλλων χωρών, οι οποίες ήδη έχουν αποτύχει στις χώρες τους π.χ. (Αγγλικό Σύστημα), αλλά να δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό σύστημα, προσαρμοσμένο στις γεωγραφικές και πληθυσμιακές ανάγκες της δικής μας χώρας και με βάσει το υπάρχον Ιατρικό και Νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο θα προσφέρει πραγματική Δημόσια Υγεία στον Ελληνικό Λαό.

Το Ιατρικό δυναμικό υπάρχει, από τα μνημόνια έχουμε βγει, άνθρωποι επιστήμονες με γνώση υπάρχουν, αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι μία νέα σχεδίαση της ΠΦΥ, σύμφωνα με αυτά που αναφέραμε πολύ σύντομα παραπάνω. Ειδικά σε συνδυασμό με αύξηση αποδοχών και επαναφορά τους στα προ μνημονίων επίπεδα και κάλυψη των οργανικών θέσεων με νέες προσλήψεις, θεωρούμε ότι θα έχουμε ένα καινούργιο σύστημα ΠΦΥ, πολύ πιο πετυχημένο από ότι έχουμε δει μέχρι σήμερα.

Λύσεις υπάρχουν, ευελπιστούμε σε ευήκοα ώτα Κυβερνούντων.

Δηλώνουμε ότι είμαστε στην διάθεση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας για ανταλλαγή απόψεων και υποβολή στοχευμένων προτάσεων.

ΠΛΑΤΑΝΗΣΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΣΠ

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση της Ομοσπονδίας, με αφορμή το υπό κατάθεση νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας.

Δεν είναι το διοικητικό μοντέλο που “ευθύνεται” για την κατάσταση στις δομές Ψυχικής Υγείας, αλλά η εγκατάλειψή τους και οι ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές.

Αυτό εκτιμά το προεδρείο της Ομοσπονδίας εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), με αφορμή την παρουσίαση του σχετικού νομοσχεδίου και τις πρόσφατες δηλώσεις του αρμόδιου υφυπουργού Υγείας.

Όπως αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ, οι δηλώσεις προκαλούν μεγάλη αναστάτωση για τις προωθούμενες αλλαγές σε διοικητικό επίπεδο των δημοσίων μονάδων Ψυχικής Υγείας και του δικτύου υπηρεσιών που ανέπτυξαν και ανήκουν διοικητικά και οργανωτικά σε αυτές (οξέα, ξενώνες, οικοτροφεία, πρωτοβάθμιες μονάδες). Σημειώνονται αναλυτικά τα εξής:

“Οι δηλώσεις παραπέμπουν στην κατάργηση του υφιστάμενου οργανωτικού και διοικητικού μοντέλου των Μονάδων Ψυχικής Υγείας ως υπεύθυνο για τις υφιστάμενες δυσλειτουργίες.        Μέγα λάθος με σκοπιμότητες!

Τροχοπέδη του συστήματος δεν είναι το διοικητικό και οργανωτικό μοντέλο, αλλά η εγκατάλειψη της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, η υπολειτουργία των Μονάδων Ψυχικής Υγείας, λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού και υποχρηματοδότησης. Το πρόβλημα στη Ψυχική Υγεία δεν είναι Διοικητικό ή οργανωτικό αλλά λειτουργικό“.

Σύμφωνα με το προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ, με το προωθούμενο νομοσχέδιο οι Ψυχιατρικοί τομείς των νοσοκομείων και τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία θα απωλέσουν τη σημερινή νομική μορφή και θα περάσουν Διοικητικά στις ΥΠΕ.

• Οι υπάλληλοι που σήμερα εργάζονται στους Ψυχιατρικούς τομείς των Γενικών Νοσοκομείων, τις Πρωτοβάθμιες Μονάδες, στις δομές αποασυλοποίησης θα μεταφερθούν στον Οργανισμό των Υγειονομικών Περιφερειών.
• Οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων εντός των οποίων λειτουργούν οι Ψυχιατρικοί τομείς δεν θα έχουν καμία αρμοδιότητα στη διοίκηση, οργάνωση των εν λόγω Μονάδων.
• Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία θα καταργηθούν ως αυτόνομες ή αυτοτελείς μονάδες και θα περάσουν στον ενιαίο οργανισμό και διοίκηση της ΥΠΕ. Τα πρώην Περιφερειακά Ψυχιατρικά Νοσοκομεία (Κέρκυρα, Χανιά, Τρίπολη, Κατερίνη) που τώρα λειτουργούν ως ψυχιατρικοί τομείς με το πλούσιο δίκτυο εξωνοσοκομειακών δομών που ανέπτυξαν επίσης μεταφέρονται οργανικά,, διοικητικά στις υγειονομικές περιφέρειες.

Το προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ εκτιμά πως συστήνεται ένας υδροκέφαλος τεράστιος φορέας υπό την εποπτεία των Υγειονομικών Περιφερειών που θα διοικείται από τη Διοίκηση των Υγειονομικών Περιφερειών και θα έχει ενιαίες υπηρεσίες για όλες τις εποπτευόμενες μονάδες της κάθε υγειονομικής περιφέρειας (Διοικητική, Τεχνική, Ιατρική, Νοσηλευτική).

Απευθύνει, δε, τα εξής ερωτήματα:

• Πως θα Διοικούνται οι Μονάδες στην καθημερινότητα από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά;
• Όταν αποσυνδεθούν από το Νοσοκομείο διοικητικά και οργανικά από πού θα καλύπτονται;

ΜΚΟ

Οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας τονίζουν πως “τα ράντζα, η κατάρρευση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης η ανάθεση της αποασυλοποίησης στις ΜΚΟ, που προσφέρουν υπηρεσίες αναντίστοιχες  του πακτωλού χρημάτων που λαμβάνουν, οφείλονται στην έλλειψη Δημόσιων Μονάδων ζωτικής σημασίας στην λειτουργία του συστήματος, στην έλλειψη μέριμνας για ολοκλήρωση της αποασυλοποίησης και της κοινωνικής επανένταξης των ασθενών”.

Αναφέρουν, δε, τα εξής:

• Το 60% των εισαγωγών στις Μονάδες οξέων περιστατικών είναι με Εισαγγελική παραγγελία όταν ο μέσος όρος στις χώρες της Ευρώπης είναι 5%.
• Το 70% των ασθενών που εισάγονται στις μονάδες οξέων περιστατικών είναι επανεισαγάγεις λόγω έλλειψης πρωτοβάθμιων υπηρεσιών και αποασυλοποίησης. Οι μονάδες οξέων περιστατικών γεμίζουν κλίνες και αναπτύσσουν ράντζα με νεοχρόνιους ασθενείς επειδή δεν υπάρχουν δομές αποασυλοποίησης και κοινωνικής επανένταξης.

Το προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ επισημαίνει πως η αποασυλοποίηση αφέθηκε στα “χέρια” των ΜΚΟ που λαμβάνουν υψηλή κοινοτική και εθνική χρηματοδότηση με θολό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιλέγουν ασθενείς από τις Δημόσιες Μονάδες, με την πρώτη υποτροπή τους επιστρέφουν σε τμήματα οξέων περιστατικών στα Νοσοκομεία και μάλιστα με εισαγγελική εντολή, προσφέρουν κάκιστες θεραπευτικές υπηρεσίες.

“Ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές που προσφέρουν άθλιες συνθήκες νοσηλείας κλείνουν και με εισαγγελική εντολή οι ασθενείς μεταφέρονται στα τμήματα οξέων περιστατικών των Νοσοκομείων (Γενικών και Ψυχιατρικών). Λειτουργική διασύνδεση και ανάπτυξη δημόσιων μονάδων σε όλα τα επίπεδα χρειάζεται το σύστημα”, σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Η ΠΟΕΔΗΝ προτείνει ανάπτυξη ολοκληρωμένου δικτύου υπηρεσιών ψυχικής υγείας με πρωτοβάθμιες υπηρεσίες, μονάδες νοσηλείες οξέων περιστατικών, μονάδες κοινωνικής επανένταξης και αποασυλοποίησης. Το κάθε ολοκληρωμένο δίκτυο θα απευθύνεται σε συγκεκριμένο πληθυσμό αναφοράς. Τώρα ασθενείς νοσηλεύονται σε μονάδες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Απεξάρτηση

Το προεδρείο της Ομοσπονδίας αναφέρεται και στη σύσταση Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπιση Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) που θα συνενώσει διοικητικά και οργανωτικά όλους τους εγκεκριμένους οργανισμούς και φορείς που λειτουργούν σήμερα για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων (ναρκωτικά, αλκοόλ και άλλου είδους εξαρτήσεις). Σημειώνει τα εξής:

“Συστήνεται Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που θα συμπεριλάβει όλους τους λειτουργούντες φορείς και οργανισμούς. Το Νομικό Πρόσωπο θα έχει ένα Διοικητικό Συμβούλιο ένα Επιστημονικό Συμβούλιο, έξι διευθύνσεις χωρίς περιφερειακή διοικητική συγκρότηση. Υδροκέφαλο Νομικό Πρόσωπο που θα αναλάβει τον λειτουργικό, διοικητικό και οργανωτικό συντονισμό σε όλη τη χώρα. Πως είναι δυνατόν να μπορεί να συντονίζει λειτουργικά και να επιλύει διοικητικά και άλλα προβλήματα; Ένα διοικητικό σχήμα που θα βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τους φορείς και οργανισμούς.

Μονάδες και εργαζόμενοι στην Απεξάρτηση ανήκουν οργανικά και διοικητικά σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΔΑΦΝΊ 18 άνω, Ψυχ. Κέρκυρας, Ψυχ.Θεσσαλονίκης κ.α.). Θα μεταφερθούν οργανικά και διοικητικά στο Νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Ελαστικοποιούνται οι εργασιακές σχέσεις, εντείνεται η εργασιακή ανασφάλεια“.

Η ΠΟΕΔΗΝ εκφράζει την διαφωνία της στο επερχόμενο νομοσχέδιο, σχολιάζοντας πως το σύστημα δεν πάσχει στο οργανωτικό και διοικητικό μοντέλο, άλλα στη λειτουργικότητα των υπηρεσιών, λόγω της συστηματικής υποχρηματοδότησης, της υποστελέχωσης και της ιδιωτικοποίησης προς ΜΚΟ.

Καλεί τον υπουργό Υγείας να επανασχεδιάσει την παρέμβαση, να αφήσει στην άκρη το διοικητικό μοντέλο που δεν φταίει σε τίποτα και να ασχοληθούν με την λειτουργική αναβάθμιση των υπηρεσιών.

“Ουσιαστικά, η αποκαλούμενη μεταρρύθμιση στην Ψυχική Υγεία, στην απεξάρτηση ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την διοικητική και οργανική συνένωση των λειτουργούντων μονάδων και φορέων στις υγειονομικές περιφέρειες (ψυχική υγεία) και στο ΕΟΠΑΕ (ΝΠΙΔ) για τους φορείς των μονάδων απεξάρτησης. Θα επιφέρουν σύγχυση, εργασιακή ανασφάλεια σε ένα αναχρονιστικό και συγκεντρωτικό μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης. Η αποκαλούμενη μεταρρύθμιση θα οδηγήσει σε τέλμα και στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του πυρήνα του κοινωνικού κράτους που είναι η ψυχική υγεία και οι υπηρεσίες απεξάρτησης“, καταλήγει.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) και ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) εξετάζουν επί του παρόντος την έγκριση.

Ο Οργανισμός Ρύθμισης Φαρμάκων και Προϊόντων Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (MHRA) ενέκρινε την πρώτη θεραπεία που βασίζεται στο CRISPR-Cas9 ή αλλιώς “μοριακό ψαλίδι”. Πρόκειται για μια παγκόσμια πρωτιά.

Οι αιματολογικές διαταραχές δρεπανοκυτταρική αναιμία και β-θαλασσαιμία προκαλούνται από σφάλματα στα γονίδια της χρωστικής αιμοσφαιρίνης του αίματος. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, τα ερυθροκύτταρα παίρνουν το σχήμα δρεπάνου.

Αυτό συμβαίνει ως αποτέλεσμα μετάλλαξης στο γονίδιο της β-σφαιρίνης. Η “φυσιολογική” αιμοσφαιρίνη Α αντικαθίσταται από την ανώμαλη αιμοσφαιρίνη S. Το δρεπανοειδές σχήμα των αιμοσφαιρίων προκαλεί έντονο πόνο, αναιμία, απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων και βλάβη των οργάνων. Η γενετική απουσία β-αλυσίδων προκαλεί θαλασσαιμία και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αναιμία, πράγμα που σημαίνει ότι οι πάσχοντες συχνά χρειάζονται τακτικές μεταγγίσεις αίματος καθώς και δια βίου ενέσεις και φαρμακευτική αγωγή.

Ο άξονας της νέας θεραπείας, η οποία έχει πλέον εγκριθεί τουλάχιστον στο Ηνωμένο Βασίλειο, είναι η εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη. Αυτή παράγεται σχεδόν αποκλειστικά κατά την εμβρυϊκή περίοδο. Έχει μεγαλύτερη συγγένεια με το οξυγόνο από την αιμοσφαιρίνη των ενηλίκων, η οποία εξασφαλίζει τη μεταφορά οξυγόνου στο έμβρυο στη μήτρα. Η παραγωγή της παύει μετά τη γέννηση.

Η νέα θεραπεία CRISPR αποσκοπεί στην αδρανοποίηση ενός συγκεκριμένου γονιδίου που αναστέλλει τη συνεχιζόμενη παραγωγή εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης μετά τη γέννηση.

Έτσι, τα θεραπευόμενα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία συνεχίζουν να παράγουν σημαντικές ποσότητες εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης μετά τη γέννηση, η οποία μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της νόσου αραιώνοντας τη δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη και η επιπλέον εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη εμποδίζει τα ερυθρά αιμοσφαίρια να αλλάξουν σχήμα.

Στους ασθενείς με θαλασσαιμία, η οξυγονοαφαιρετική εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη προορίζεται να αντικαταστήσει την αιμοσφαιρίνη που λείπει.

Στην αρχή της θεραπείας, λαμβάνονται βλαστικά κύτταρα αίματος από τους ασθενείς. Στο εργαστήριο, αυτά επεξεργάζονται με το μοριακό ψαλίδι CRISPR/Cas9.

Στόχος είναι να κοπεί συγκεκριμένα το γονίδιο που εμποδίζει τη συνεχή παραγωγή εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης. Πριν από την επανέγχυση των τροποποιημένων βλαστικών κυττάρων, διενεργείται χημειοθεραπεία για να σκοτωθούν τα εναπομείναντα “λάθος” αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα.

Μόνο στη συνέχεια ο ασθενής λαμβάνει τα τροποποιημένα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα με έγχυση. Από τότε θα πρέπει να σχηματίζουν ερυθροκύτταρα με υψηλό ποσοστό εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης.

“Στις τρέχουσες μελέτες του παρασκευαστή, η πλειονότητα των ατόμων με β-θαλασσαιμία δεν χρειαζόταν πλέον μεταγγίσεις αίματος στο τέλος της περιόδου μελέτης και οι ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία δεν είχαν πλέον κρίσεις πόνου.

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η περίοδος παρακολούθησης είναι σχετικά σύντομη”, αναφέρει ο καθηγητής Dr. Selim Corbacioglu, επικεφαλής του Τμήματος Παιδιατρικής Αιματολογίας, Ογκολογίας και Μεταμόσχευσης Βλαστοκυττάρων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Regensburg.

“Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη αν οι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν ξαφνικά μετά από μερικά χρόνια ξανά μεταγγίσεις ή να εμφανίσουν κρίσεις πόνου επειδή τα κύτταρα έχουν εξαφανιστεί”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/