Συντάκτης: grammateia

Γιατροί στο Σουδάν προειδοποιούν ότι τα κρούσματα χολέρας και δάγκειου πυρετού εξαπλώνονται λόγω των εποχικών βροχών και των επιπτώσεων που έχει επιφέρει ο πόλεμος στο σύστημα υγείας, το οποίο αντιμετώπιζε δυσκολίες πριν ακόμα ξεκινήσει η σύγκρουση.

Οι υγειονομικές αρχές επιβεβαίωσαν κρούσματα χολέρας για πρώτη φορά από πότε που ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ του τακτικού στρατού και των παραστρατιωτικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ/RSF) στα μέσα Απριλίου, λέγοντας ότι η πρώτη περίπτωση εντοπίστηκε στην πολιτεία αλ-Κανταρίφ στα τέλη Αυγούστου.

Το ομοσπονδιακό υπουργείο Υγείας ανέφερε σε ανακοίνωση αργά χθες ότι 18 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 265 έχουν διαγνωστεί με χολέρα στην πολιτεία αλ-Κανταρίφ.

Οργάνωση γιατρών στο Σουδάν ανέφερε ότι 3.398 κρούσματα δάγκειου πυρετού καταγράφηκαν στις πολιτείες αλ-Κανταρίφ, Ερυθράς Θάλασσας, Βόρειου Κορντοφάν και Χαρτούμ από τα μέσα Απριλίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου.

«Οι αριθμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν την κορυφή του παγόβουνου και είναι πολύ χαμηλότεροι από τα ύποπτα κρούσματα σε σπίτια και από αυτούς που έχουν ταφεί χωρίς να καταγραφούν», ανέφερε η ανακοίνωση. Η ίδια οργάνωση ανέφερε ως παράγοντες για αυτό τη μόλυνση του νερού από πτώματα που δεν έχουν ταφεί καθώς και από απορρίμματα, όπως επίσης και την έλλειψη προετοιμασίας των υγειονομικών υπηρεσιών πριν από την εποχή των βροχών.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Όλες αυτές οι παθήσεις απαιτούν διαχείριση από ειδικευμένους επιστήμονες με ειδικές γνώσεις. Τη δυνατότητα αυτή της εκπαίδευσης δίνει το μοναδικό στην Ευρώπη μεταπτυχιακό πρόγραμμα που πραγματοποιείται από την Ωτορινολαρυγγική  ΩΡΛ κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου. Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες κάθε πρήξιμο στους αδένες θα πρέπει να μας οδηγήσει στον γιατρό. Στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου λειτουργεί ειδικό ιατρείο σιελονδοσκοπήσεων.

Σιελογόνοι Αδένες: Σε φλεγμονώδεις και ογκολογικές χωρίζονται οι παθήσεις των σιελογόνων αδένων οι οποίες είναι πλέον συχνές στον γενικό πληθυσμό σε όλες τις ηλικίες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η διάγνωση αλλά και η θεραπεία πρέπει να γίνονται άμεσα. Το 80% των περιπτώσεων είναι καλοήθεις αλλά η αντιμετώπιση είναι πάντα χειρουργική άμεση διάγνωση γιατί αλλιώς υπάρχει κακή πρόγνωση, επισημαίνει ο Κώστας Μάρκος καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας  ΩΡΛ του ΑΠΘ και Διευθυντής της Β΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής Ωτορινολαρυγγολογίας  ΩΡΛ του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου.

Οι πιο συχνές φλεγμονώδεις παθήσεις είναι οι πέτρες στους σιελογόνους αδένες δηλώνει ο Ιορδάνης Κωνσταντινίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΩΡΛ του ΑΠΘ.

Όλες αυτές οι παθήσεις απαιτούν διαχείριση από ειδικευμένους επιστήμονες με ειδικές γνώσεις. Τη δυνατότητα αυτή της εκπαίδευσης δίνει το μοναδικό στην Ευρώπη μεταπτυχιακό πρόγραμμα που πραγματοποιείται από την Ωτορινολαρυγγική  ΩΡΛ κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου. Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες κάθε πρήξιμο στους αδένες θα πρέπει να μας οδηγήσει στον γιατρό. Στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου λειτουργεί ειδικό ιατρείο σιελονδοσκοπήσεων.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η μελέτη ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2020. Οι συμμετέχοντες ήταν κατά μέσο όρο ηλικίας 58 ετών, το 62% ήταν γυναίκες και περίπου το 83% ήταν λευκοί ενήλικες, το 8% οι αφροαμερικανοί ενήλικες, το 3% οι ενήλικες από την Ασία, το 2% οι γηγενείς ενήλικες από τη Χαβάη ή οι νησιώτες του Ειρηνικού και 5% άλλες φυλές. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν διαγνωστεί με παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και είχαν βιώσει, κατά μέσο όρο, 9,7 επεισόδια το προηγούμενο έτος.

Ταχύς Καρδιακός Παλμός: Ένα φάρμακο ταχείας δράσης που χορηγείται ως ρινικό σπρέι μπορεί κάποια μέρα να επιτρέψει σε ασθενείς με διαλείποντες γρήγορους καρδιακούς παλμούς να το θεραπεύσουν μόνοι τους μόλις εμφανίσουν συμπτώματα, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Περιοδικό  της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (Journal of the American Heart Association). Αυτό το νέο φάρμακο αναμένει έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ. “Αυτή είναι μια πιθανή νέα και συναρπαστική επιλογή για τους ασθενείς να θεραπεύουν με ασφάλεια τον γρήγορο καρδιακό τους παλμό χωρίς άμεση ιατρική επίβλεψη για να αποφεύγουν τις επισκέψεις στα επείγοντα και τις ιατρικές παρεμβάσεις“, δήλωσε ο James E. Ip, M.D., επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και αναπληρωτής καθηγητής κλινικής ιατρικής στο Weill Cornell Medicine στο New York-Presbyterian Hospital στη Νέα Υόρκη.

Περίπου 1 στους 300 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες βιώνουν διαλείπουσες περιόδους γρήγορου καρδιακού παλμού (περισσότερους από 100 παλμούς ανά λεπτό και πιο τυπικά 150-200 παλμούς ανά λεπτό) στους κάτω θαλάμους της καρδιάς, μια κατάσταση που ονομάζεται παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία. Η τυπική θεραπεία κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου είναι η επιβράδυνση του καρδιακού σας παλμού εκτελώντας σωματικές ενέργειες που ονομάζονται ελιγμοί του πνευμονογαστρικού, ένας από τους οποίους γίνεται με προσπάθεια να αντέξει, που επιτυγχάνεται με την εκπνοή με τους μυς του στομάχου σας, αλλά δεν αφήνετε τον αέρα να βγει από τη μύτη σας ή στόμα. Αυτοί οι τύποι ενεργειών μπορούν να κάνουν το πνευμονογαστρικό σας νεύρο να επιβραδύνει την ηλεκτρική αγωγιμότητα μέσω του κολποκοιλιακού (AV) κόμβου, ο οποίος ρυθμίζει τον χρονισμό των ηλεκτρικών παλμών στο κατώτερο τμήμα της καρδιάς. Εάν οι αυτοχορηγούμενοι ελιγμοί του πνευμονογαστρικού δεν είναι αποτελεσματικοί (κάτι που συμβαίνει περίπου στο 20-40% των περιπτώσεων), το άτομο θα πρέπει να αναζητήσει άμεση θεραπεία με ενδοφλέβια φαρμακευτική αγωγή σε ένα δωμάτιο έκτακτης ανάγκης για να επαναφέρει τον καρδιακό ρυθμό στο φυσιολογικό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, περίπου 50.000 επισκέψεις στα επείγοντα ετησίως αφορούν παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία, είπε ο Ip. Σε μια προηγούμενη μελέτη, τα άτομα με τη διαταραχή έλαβαν θεραπεία είτε με etripamil είτε με ρινικό σπρέι εικονικού φαρμάκου για ένα μόνο επεισόδιο γρήγορου καρδιακού παλμού. Οι συμμετέχοντες εφάρμοσαν ένα έμπλαστρο ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ) κατά την έναρξη των συμπτωμάτων, έκαναν έναν ελιγμό του πνευμονογαστρικού και χορήγησαν μόνοι τους το ρινικό εκνέφωμα εάν ο γρήγορος καρδιακός παλμός συνεχιζόταν – διατηρώντας το έμπλαστρο ΗΚΓ για τουλάχιστον πέντε ώρες. Σε εκείνη τη μελέτη, την πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε το etripamil χωρίς άμεση επίβλεψη, οι φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί αποκαταστάθηκαν εντός 30 λεπτών στο 54% των ασθενών, σε σύγκριση με το 35% με εικονικό φάρμακο, και το φάρμακο βρέθηκε να είναι ασφαλές και καλά ανεκτό. Το έμπλαστρο ΗΚΓ είναι ένα φορητό μόνιτορ καρδιάς που διαθέτει μια μικρή συσκευή με μια κόλλα που κολλάει στην επιφάνεια του δέρματος του θώρακα και συνδέεται ασύρματα με ένα κινητό τηλέφωνο για τη μετάδοση των δεδομένων ΗΚΓ. Όλα τα άτομα σε αυτήν την τυχαιοποιημένη δοκιμή προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στην τρέχουσα ανοιχτή μελέτη που επέτρεψε στους ασθενείς να αυτο-θεραπεύονται με etripamil κατά τη διάρκεια πολλαπλών επεισοδίων παροξυσμικής υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας (PSVT). Από τους 169 ασθενείς που εντάχθηκαν, 105 αυτοχορήγησαν τουλάχιστον μία δόση ετριπαμίλης (70 mg) κατά τη διάμεση περίοδο μελέτης των 232 ημερών. Η νέα μελέτη διαπίστωσε: Το Etripamil επανέφερε τον καρδιακό ρυθμό στο φυσιολογικό μέσα σε 30 λεπτά στο 60,2% από τα 188 επαληθευμένα επεισόδια παροξυσμικής υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας PSVT και μέσα σε μία ώρα στο 75,1% των επεισοδίων. Από τους 40 συμμετέχοντες που αυτοθεραπεύτηκαν δύο επεισόδια, το 63,2% ανταποκρίθηκε στη φαρμακευτική αγωγή μέσα σε 30 λεπτά. Εννέα άτομα (23%) δεν μετατράπηκαν σε φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό σε κανένα από τα επεισόδια και 21 (53%) μετατράπηκαν σε φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό και στα δύο επεισόδια. Η ασφάλεια αξιολογήθηκε ανεξάρτητα από το εάν το επεισόδιο επιβεβαιώθηκε με ΗΚΓ. Τριάντα τέσσερις συμμετέχοντες (32,4%) ανέφεραν μία ή περισσότερες παρενέργειες από το φάρμακο, πιο συχνά ήπια έως μέτρια ρινική συμφόρηση ή δυσφορία ή καταρροή. Δεν υπήρξαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που να σχετίζονται με την καρδιά. «Δεν υπάρχουν εξαιρετικές επιλογές για τους ασθενείς να θεραπεύσουν μόνοι τους την παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σημαντική αγωνία και άγχος», είπε ο Ip. «Παρόμοια με μια συσκευή εισπνοής αλβουτερόλης για ασθενείς με άσθμα ή μια πένα επινεφρίνης για ασθενείς που έχουν σοβαρές αλλεργίες ή αναφυλαξία, το ρινικό σπρέι etripamil μπορεί να είναι μια εξαιρετική επιλογή για άτομα που έχουν παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία».

Λεπτομέρειες και ιστορικό μελέτης:

Η μελέτη ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2020. Οι συμμετέχοντες ήταν κατά μέσο όρο ηλικίας 58 ετών, το 62% ήταν γυναίκες και περίπου το 83% ήταν λευκοί ενήλικες, το 8% οι αφροαμερικανοί ενήλικες, το 3% οι ενήλικες από την Ασία, το 2% οι γηγενείς ενήλικες από τη Χαβάη ή οι νησιώτες του Ειρηνικού και 5% άλλες φυλές. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν διαγνωστεί με παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και είχαν βιώσει, κατά μέσο όρο, 9,7 επεισόδια το προηγούμενο έτος. Οι περισσότεροι έπαιρναν φάρμακα μακράς δράσης για να αποτρέψουν τους γρήγορους καρδιακούς παλμούς. Τα άτομα αποκλείστηκαν από τη μελέτη εάν είχαν ορισμένες άλλες καρδιακές παθήσεις, όπως κολπική μαρμαρυγή. Οι συμμετέχοντες ήταν καλοί στο να ανιχνεύουν πότε είχαν γρήγορους καρδιακούς ρυθμούς, με 92 (87,6%) από αυτούς να έχουν ένα ή περισσότερα επεισόδια επιβεβαιωμένα με ΗΚΓ. Χρησιμοποιήθηκαν επαληθευμένα επεισόδια για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του φαρμάκου. Για άτομα με κολπική μαρμαρυγή (ταχείς και ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς από τους άνω θαλάμους της καρδιάς), η etripamil διερευνάται για γρήγορη επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού. Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες που συνέκριναν την ετριπαμίλη με ένα εικονικό φάρμακο, αυτή η ανοιχτή μελέτη παρακολούθησης περιορίστηκε επειδή δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου (κανείς δεν έπαιρνε εικονικό φάρμακο). Η μελέτη περιορίζεται επίσης μόνο από ενήλικες. Η θεραπεία με Etripamil σε παιδιά ηλικίας 6-17 ετών με παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία αξιολογείται σε ξεχωριστή μελέτη που ξεκινά φέτος. Αν και η πλειονότητα των συμμετεχόντων στην τρέχουσα μελέτη αυτοπροσδιορίστηκε ως λευκός, οι ερευνητές αναμένουν τα αποτελέσματα να είναι γενικεύσιμα σε άτομα άλλων φυλετικών/εθνοτικών ομάδων, επειδή προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μεταβολισμός της ετριπαμίλης και η επίδραση στον κολποκοιλιακό κόμβο είναι παρόμοια ανεξαρτήτως φυλής /εθνικότητας.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πολλές διαταραχές επηρεάζουν μεγάλες περιοχές του εγκεφάλου ή ολόκληρο τον εγκέφαλο, αλλά η παράδοση γονιδιακής θεραπείας σε αυτές τις περιοχές είναι δύσκολη.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Rice εξέτασαν την ασφάλεια και τη σκοπιμότητα της παράδοσης γονιδίων σε πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου χρησιμοποιώντας μια μη επεμβατική τεχνική βασισμένη σε υπερήχους σε τρωκτικά και τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι η αποτελεσματικότητα της παράδοσης γονιδίων βελτιώνεται σε κάθε στοχευόμενη περιοχή όταν ανοίγουν περισσότερες θέσεις. Η Shirin Nouraein, μια διδακτορική φοιτήτρια που εργάζεται στο εργαστήριο του βιομηχανικού της Rice, Jerzy Szablowski, είναι ο κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Gene Therapy.

Η εργασία, “Ακουστικά Στοχευμένη Μη Επεμβατική Γονιδιακή Θεραπεία σε Μεγάλους Εγκεφάλους Όγκους”, συνεχίζει το έργο του εργαστηρίου Szablowski χρησιμοποιώντας εστιασμένη ενέργεια υπερήχων για να κάνει με ασφάλεια τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό διαπερατό. Η τεχνική είναι γνωστή ως εστιασμένη υπερηχογραφική διάνοιξη αιματοεγκεφαλικού φραγμού (FUS-BBBO). Η διαδικασία επιτρέπει επίσης τη διέλευση πρωτεϊνών και άλλων μικρών μορίων προς την άλλη κατεύθυνση—δηλαδή από τον εγκέφαλο στην κυκλοφορία του αίματος—όπου μπορούν εύκολα να ληφθούν δείγματα.

«Χρησιμοποιούμε εστιασμένο υπερήχο για να ανοίξουμε πόρους νανο-μεγέθους στο ενδοθήλιο του εγκεφάλου», δήλωσε ο Nouraein, μεταπτυχιακός φοιτητής συστημάτων, συνθετικής και φυσικής βιολογίας. «Αυτό επιτρέπει τη μη επεμβατική παροχή φυσικών ιικών φορέων σε όλο τον εγκέφαλο, κάτι που είναι σημαντικό για τη θεραπεία γενετικών διαταραχών». Πολλές διαταραχές επηρεάζουν μεγάλες περιοχές του εγκεφάλου ή ολόκληρο τον εγκέφαλο, αλλά η παράδοση γονιδιακής θεραπείας σε αυτές τις περιοχές είναι δύσκολη, δήλωσε ο Szablowski, επίκουρος καθηγητής βιομηχανικής και διευθυντής του Εργαστηρίου για τη Μη Επεμβατική Νευρομηχανική.

«Όταν ένας φορέας παράδοσης γονιδίου εγχέεται στον εγκέφαλο με μια βελόνα, συχνά διαχέεται μόνο μερικά χιλιοστά», είπε ο Szablowski. “Για τη θεραπεία ολόκληρου του εγκεφάλου, θα χρειαζόταν κανείς να κάνει χιλιάδες ενέσεις, οι οποίες θα ήταν δύσκολες και πιθανώς επιβλαβείς. Με το FUS-BBBO, μια τέτοια χειρουργική παράδοση θα μπορούσε να παρακαμφθεί.” Η Nouraein και οι ερευνητικοί της συνεργάτες δοκίμασαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του ανοίγματος 105 θέσεων ταυτόχρονα με θετικά αποτελέσματα στις περισσότερες περιοχές του εγκεφάλου.

Παραδόξως, τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι η αποτελεσματικότητα της παράδοσης γονιδίου βελτιώνεται σε κάθε στοχευόμενη θέση όταν ανοίγονται περισσότερες θέσεις. «Βρήκαμε ότι η παράδοση των φορέων σε όλο τον εγκέφαλο διπλασιάζει την αποτελεσματικότητα της χορήγησης για την ίδια δόση του ιού σε σύγκριση με όταν στοχεύονται μόνο 11 θέσεις», είπε ο Szablowski, προσθέτοντας ότι ο Nouraein έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη. «Η Shirin μόλις ξεκίνησε το δεύτερο έτος στο μεταπτυχιακό και έχει ήδη ηγηθεί ενός σημαντικού, πολύπλοκου έργου, δείχνοντας εξαιρετική παραγωγικότητα και ταλέντο», είπε ο Szablowski.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ψυχικές διαταραχές είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους αντιμετωπίσιμες εφόσον γίνουν οι σωστές και έγκαιρες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας και με σκοπό να δοθεί η απαιτούμενη έμφαση στην ψυχική υγεία καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας, το Τμήμα Προγραμμάτων & Δια Βίου Μάθησης του δήμου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με εξειδικευμένους επιστήμονες διοργανώνει ημερίδα με θέμα: «Η Ψυχική Υγεία μας αφορά όλους» (10 Οκτωβρίου, ώρα 18:00 στην Αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης).

Ημερίδα για τις διαταραχές

Η ημερίδα έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και την ενημέρωση γύρω από τις ασθένειες και τη σημασία της υγείας. Ειδικοί επιστήμονες θα ενημερώσουν το ευρύ κοινό για τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να στηρίξουμε τους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν με επιτυχία τα προβλήματα της ζωής, να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στο κοινωνικό τους περιβάλλον, να εργάζονται παραγωγικά και να αντιμετωπίζουν το φυσιολογικό στρες της ζωής. Μέσω των ομιλιών επιδιώκεται να υπάρξει μια αλλαγή νοοτροπίας σχετικά με την ψυχική ασθένεια και να προβληθεί η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης, της πρώιμης παρέμβασης και θεραπείας και της εύκολης πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Στην ημερίδα θα αναπτυχθούν τα θέματα: «Η Ψυχική Υγεία μας αφορά όλους», «Πρώιμη παρέμβαση: πόσο σημαντική είναι για την ανάπτυξη και την υγεία των παιδιών», «Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης, της πρώιμης παρέμβασης και θεραπείας και της εύκολης πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας» και «Βελτίωση της υγείας, με απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η ιστορία μιας κλινικής δοκιμής που δεν υποστηρίχθηκε, με αφορμή την αναγόρευση του διακεκριμένου Έλληνα καθηγητή Ανοσολογίας σε επίτιμο καθηγητή του ΔΠΘ.

Ο καθηγητής Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, Ιωάννης Λάμπρης, αποτελεί παγκοσμίως αναγνωρισμένο επιστήμονα στο χώρο της Ιατρικής και Μοριακής Έρευνας στο πεδίο της Ανοσολογίας, και ειδικότερα της μελέτης του συμπληρώματος, μιας ομάδας πρωτεϊνών καθοριστικών για την λειτουργία του ανοσολογικού μας συστήματος.

Η πολυετής έρευνα του ίδιου και της ομάδας του στο συγκεκριμένο πεδίο συνέβαλε καθοριστικά στη διαλεύκανση των μηχανισμών αλλά και την ανάπτυξη θεραπειών για την ανοσοθρόμβωση, η οποία στη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 έχει αναδειχθεί ως βασικός μηχανισμός για την παθολογία της νόσου. Ελληνικό πειραματικό φάρμακο που εφηύρε ο Έλληνας Καθηγητής και αναπτύσσει κλινικά η φαρμακευτική του εταιρία δοκιμάστηκε σε ασθενείς με βαριά COVID-19 σε τέσσερα ελληνικά νοσοκομεία, στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής φάσης ΙΙ που παρότι έδειξε πολύ ενθαρρυντικά ενδιάμεσα αποτελέσματα, έμεινε ημιτελής γιατί δεν υποστηρίχθηκε οικονομικά από την χώρα. Είναι αξιοσημείωτο, όπως αναφέρει ο ίδιος, ότι άλλες κλινικές προσπάθειες βασισμένες σε φαρμακευτικό σκεύασμα προερχόμενο από το εξωτερικό έτυχαν ευρείας υποστήριξης στο ίδιο χρονικό διάστημα χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν δει το φως σαφή κλινικά αποτελέσματα.

Σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες στην Αλεξανδρούπολη, ο καθηγητής Λάμπρης ανακηρύχθηκε σε επίτιμο Καθηγητή του Τμήματος Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, με το οποίο διατηρεί συνεργασία επί δύο δεκαετίες, στηρίζοντας τις ερευνητικές του προσπάθειες και την μετεκπαίδευση των φοιτητών του.

“Ζωντανή ιστορία της ανοσολογίας”

Ο καθηγητής Παθολογίας στο ΔΠΘ, Κωνσταντίνος Ρίτης, χαρακτήρισε τον Ιωάννη Λάμπρη ως “ζωντανή ιστορία της ανοσολογίας” και περιέγραψε τα βήματα της εικοσαετούς συνεργασίας μαζί του, που ξεκίνησε από ένα δειλό τηλεφώνημα και οδήγησε σε κοινές δημοσιεύσεις και κλινικές δοκιμές για την αναζήτηση λύσεων απέναντι στην COVID-19.

“Όταν του τηλεφώνησα πρώτη φορά είχα το άγχος της επιστημονικής απόστασης – αυτός ήταν εκεί πάνω! – και πώς θα με αντιμετώπιζε. Στο πρώτο ήδη λεπτό μιλούσα με έναν άνθρωπο με την άνεση που θα αντιστοιχούσε στο να γνωριζόμασταν χρόνια”, θυμήθηκε και αναφέρθηκε σε σταθμούς της συνεργασίας τους, που μόλις ξεκινούσε.

Το 2006 δημοσίευσαν μαζί για πρώτη φορά τη σύνδεση του συμπληρώματος και των ουδετερόφιλων με τον μηχανισμό της θρόμβωσης. “Φυσικά, τότε δεν ξέραμε ότι περιγράφαμε τον μηχανισμό της ανοσοθρόμβωσης, της σύνδεσης δηλαδή της φυσικής ανοσίας με τη θρόμβωση, ορισμός ο οποίος διατυπώθηκε το 2012. Και φυσικά δεν ξέραμε ότι αυτή η οντότητα, η ανοσοθρόμβωση, μετά από 15 χρόνια θα ήταν η βασική παθολογία και αιτία θανάτου στην COVID-19…”, τόνισε.

Αναφέρθηκε στην έρευνα του καθηγητή Λάμπρη στο συγκεκριμένο πεδίο από το 2007 ως το 2020 και στην ανάπτυξη του ΑΜΥ-101, του “τρίτης γενιάς” πεπτιδίου – αναστολέα της πρωτεΐνης C3 του συμπληρώματος που ανακαλύφθηκε στο εργαστήριό του και αναπτύσσεται ως πειραματικό φάρμακο από την φαρμακευτική εταιρεία “Αμύντας”.

Το 2020, “μετά την πρώτη αιφνιδιαστική ομοβροντία που δεχτήκαμε από την COVID-19 ξεχωρίζουμε αμέσως τον ρόλο του συμπληρώματος και των ουδετεροφίλων. Δημοσιεύουμε με τον Γιάννη τα πρώτα παγκόσμια πειραματικά δεδομένα που περιέγραφαν τον οδικό χάρτη των μηχανισμών της ανοσοθρόμβωσης στην COVID-19, δεδομένα που μέχρι και το τέλος της πανδημίας αποτελούν οδηγό των θεραπευτικών επιλογών της νόσου”, τόνισε ο κ. Ρίτης.

Ακολούθησε η κλινική δοκιμή του ΑΜΥ-101 σε τέσσερα νοσοκομεία της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης που είχε και το συντονισμό της μελέτης (καθηγητές Κ. Ρίτης και Π. Σκένδρος, Α’ Πανεπιστημιακή Παθολογική Κλινική ΔΠΘ). “Τα αποτελέσματα αυτής της δοκιμής μας έκαναν αφενός μεν σοφότερους στην κατανόηση και αντιμετώπιση των πολύπλοκων ανοσιακών φλεγμονών, αφετέρου δε το δοκιμασμένο ασφαλές φάρμακό του ενισχύει σημαντικά τη φαρμακευτική φαρέτρα της ανοσολογίας”, κατέληξε ο καθηγητής.

“Δεν υποστηρίχθηκε”

Στο πλαίσιο της κλινικής δοκιμής φάσης ΙΙ, που ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2020, το ΑΜΥ-101 της “Αμύντας” συμμετείχαν 31 ασθενείς με σοβαρή νόσο COVID-19 που είχαν εκδηλώσει Σύνδρομο Οξείας Αναπνευστικής Δυσχέρειας (ARDS) ή/και εκτεταμένες θρομβωτικές επιπλοκές. Στόχος ήταν να διαπιστωθεί αν μπορεί να βελτιώσει την αναπνευστική τους ικανότητα και να αποτρέψει την διασωλήνωσή τους ή/και τον θάνατο.

Όπως αναφέρεται στην δημοσίευση της μελέτης στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, περισσότεροι ασθενείς που έλαβαν το φάρμακο απαλλάχθηκαν από την ανάγκη συμπληρωματικής χορήγησης οξυγόνου τη 14η μέρα σε σχέση με όσους έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ωστόσο, η δοκιμή διακόπηκε πρόωρα από τον ανάδοχο στο ενδιάμεσο στάδιο της ανάλυσης λόγω περιορισμών χρηματοδότησης που δεν σχετίζονται με την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλειά του φαρμάκου.

Όπως λέει στο iatronet.gr ο κ. Λάμπρης, “η μελέτη ήταν ημιτελής γιατί δεν μας βοήθησε τότε η χώρα, ώστε να μπορέσουμε να την προχωρήσουμε και να την ολοκληρώσουμε, με την συμμετοχή περισσοτέρων ασθενών. Η χώρα τότε προσανατολίστηκε στην ενίσχυση φαρμάκων που προέρχονταν από το εξωτερικό, με ασαφές μέχρι και σήμερα κλινικό προφίλ αποτελεσματικότητας. Θα ήταν η πρώτη φορά που βγαίνει πρωτότυπο ελληνικό φάρμακο στην ιστορία του ελληνικού κράτους”.

Παρόμοια μελέτη που έγινε στη Γερμανία με λιγότερο καλά αποτελέσματα από την ελληνική, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει πάρει έγκριση. “Τα δεύτερης γενιάς φάρμακα έχουν πάρει ήδη έγκριση από το FDA και το EMA για διάφορες ασθένειες. Η Αμύντας αναπτύσσει 3ης και 4ης γενιάς φάρμακα με βελτιωμένες φαρμακολογικές ιδιότητες”, σημειώνει.

“Πρότυπο για όλους”

Στην προσφώνησή του ο Καθηγητής Παθολογίας ΔΠΘ, Παναγιώτης Σκένδρος, χαρακτήρισε τον τιμώμενο ως έναν από τους κορυφαίους επιστήμονες διεθνώς στο πεδίο της Ανοσολογίας, ενώ περιέγραψε την προσωπική και επιστημονική του διαδρομή από την παιδική ηλικία στα βουνά της Ηπείρου, μέχρι την κορυφή της ακαδημαϊκής καταξίωσης στην Αμερική.

Ο Πρύτανης του ΔΠΘ, Φώτιος Μάρης χαρακτήρισε τον καθηγητή Λάμπρη ως ένα από τα πιο σημαίνοντα πρόσωπα της ακαδημαϊκής κοινότητας παγκοσμίως, ενώ ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΔΠΘ, Θεόδωρος Κωνσταντινίδης, είπε πως είναι πρότυπο για όλους και τιμή για το ίδρυμα η επιτιμοποίησή του.

“Ολόκληρη η επιστημονική μου καριέρα καθοδηγήθηκε από μια εσωτερική ανάγκη διαρκούς αναζήτησης και μάθησης με στόχο την προώθηση της επιστημονικής έρευνας και την ανάπτυξη νέων θεραπειών προς όφελος των ασθενών. Πάντα ένιωθα ότι αυτή ήταν η υποχρέωσή μου σε αντάλλαγμα της γενναιόδωρης χρηματοδότησης που έλαβε το εργαστήριό μου από πολλούς φορείς και οργανισμούς”, ανέφερε από την πλευρά του ο τιμώμενος, συμπληρώνοντας πως “όσο περνούν τα χρόνια, νιώθω περισσότερο από ποτέ την ανάγκη να μεταλαμπαδεύσω αυτή την διαρκή λαχτάρα της έρευνας και αναζήτησης στη νεότερη γενιά των επιστημόνων μας”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η έγκριση βασίστηκε σε δύο κλινικές μελέτες.

Η Sandoz ανακοίνωσε ότι το βιο-ομοειδές της, natalizumab, έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ενιαία θεραπεία τροποποίησης της νόσου σε ενήλικες με εξαιρετικά ενεργές υποτροπιάζουσες πολλαπλούς σκλήρυνσης.

Το φάρμακο, που αναπτύχθηκε από την Polpharma Biologics, είναι τώρα το πρώτο και μοναδικό βιο-ομοειδές για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας σκλήρυνσης κατά πλάκας (RRMS) στην Ευρώπη.

Τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε το  natalizumab– το οποίο είναι επί του παρόντος το πρώτο και μοναδικό εγκεκριμένο από τον FDA βιο-ομοειδές για άτομα με ΣΚΠ.

Οι εγκρίσεις βασίστηκαν σε στοιχεία από δύο κλινικές μελέτες. Και οι δύο μελέτες πληρούσαν τα κύρια καταληκτικά τους σημεία, αποδεικνύοντας ότι το βιο-ομοειδές ταίριαζε με το βιολογικό αναφοράς σε σχέση με τη φαρμακοκινητική, καθώς και την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και την ανοσογονικότητα.

Χορηγούμενο ως ένεση, έχει εγκριθεί ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία όλων των υποτροπιαζουσών μορφών της νόσου, συμπεριλαμβανομένου του κλινικά απομονωμένου συνδρόμου, της υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας σκλήρυνσης κατά πλάκας και της ενεργού δευτερογενούς προϊούσας νόσου, καθώς και της νόσου του Crohn σε ενήλικες.

Η Rebecca Guntern, πρόεδρος Europe, στη Sandoz, δήλωσε: «Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια χρόνια πάθηση χωρίς θεραπεία προς το παρόν και η έγκαιρη πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή, υψηλής ποιότητας υγειονομική περίθαλψη είναι επομένως ακόμη πιο απαραίτητη. Η σημερινή έγκριση, μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη μείωση του φόρτου αυτής της νόσου για όσους ζουν με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Ευρώπη, καθιστώντας τις θεραπείες που ενισχύουν τη ζωή που χρειάζονται πιο προσιτές».

Το 2019, η Sandoz και η Polpharma Biologics συνήψαν μια παγκόσμια συμφωνία εμπορίας για το βιο-ομοειδές. Ως μέρος της συμφωνίας, η Polpharma θα διατηρήσει τις ευθύνες για την ανάπτυξη φαρμάκων, την παραγωγή και την προμήθεια του βιο-ομοειδούς και η Sandoz έχει τα δικαιώματα να το εμπορεύεται και να το διανέμει σε όλες τις αγορές μέσω αποκλειστικής παγκόσμιας άδειας.

Πηγές:
https://www.pmlive.com/pharma_news/sandozs_tyruko_receives_ec_approval_to_treat_multiple_sclerosis_1501002

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Διαπιστώθηκε εκτεταμένη γενετική επικάλυψη μεταξύ της σχιζοφρένειας και των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, ιδιαίτερα της έναρξης του καπνίσματος και του ΔΜΣ.

Νέα έρευνα διαπιστώνει ότι τα άτομα με σχιζοφρένεια έχουν γενετική τάση στο κάπνισμα και μειωμένο γενετικό κίνδυνο παχυσαρκίας. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Psychiatry, αποκάλυψε γενετική επικάλυψη μεταξύ παραγόντων κινδύνου σχιζοφρένειας και καρδιαγγειακής νόσου (CVD), ιδιαίτερα του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και του καπνίσματος. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των περιβαλλοντικών παραγόντων στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας και άλλων καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Η σχιζοφρένεια σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και αυτή η μελέτη είχε ως στόχο την καλύτερη κατανόηση της γενετικής επικάλυψης μεταξύ των δύο. Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Linn Rødevand, στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, ανέλυσε αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης συσχέτισης σε επίπεδο γονιδιώματος (GWAS) για να εκτιμήσει τον αριθμό των κοινών γενετικών παραλλαγών και να εντοπίσει συγκεκριμένες κοινές περιοχές.

Διαπιστώθηκε εκτεταμένη γενετική επικάλυψη μεταξύ της σχιζοφρένειας και των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, ιδιαίτερα της έναρξης του καπνίσματος και του ΔΜΣ. Βρέθηκαν επίσης πολλές συγκεκριμένες κοινές περιοχές μεταξύ της σχιζοφρένειας και της αναλογίας μέσης προς ισχίο, της συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη τύπου 2, των λιπιδίων και της στεφανιαίας νόσου.

Η γενετική επικάλυψη μεταξύ σχιζοφρένειας και καπνιστικής συμπεριφοράς σημαίνει ότι τα άτομα με σχιζοφρένεια μπορεί να επηρεάζονται περισσότερο από τις εθιστικές ιδιότητες της νικοτίνης, σημειώνουν οι συγγραφείς.

«Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με σχιζοφρένεια εμφανίζουν μεγαλύτερες ενισχυτικές επιδράσεις της νικοτίνης και πιο σοβαρά συμπτώματα στέρησης κατά τη διάρκεια της αποχής». Επιπλέον, οι ερευνητές σημειώνουν ότι «το κάπνισμα μπορεί να αντιπροσωπεύει μια μορφή αυτοθεραπείας. Σε άτομα με σχιζοφρένεια μπορεί να περιλαμβάνει, σε κάποιο βαθμό, μια προσπάθεια αντιστάθμισης της γενετικά καθορισμένης δυσλειτουργίας των nAChRs».

Σύμφωνα με προηγούμενα στοιχεία για υψηλότερο επιπολασμό χαμηλού ΔΜΣ πριν από την εμφάνιση της σχιζοφρένειας, τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν επίσης ότι τα άτομα με σχιζοφρένεια έχουν γενετική προδιάθεση για χαμηλότερο ΔΜΣ. Ωστόσο, η παχυσαρκία είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα με σχιζοφρένεια σε σχέση με αυτά του γενικού πληθυσμού.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι άλλοι παράγοντες εκτός από τις κοινές γενετικές παραλλαγές παίζουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση του σωματικού βάρους στη σχιζοφρένεια, συμπεριλαμβανομένων των αρνητικών επιπτώσεων των αντιψυχωσικών και των συμπτωμάτων, της κατάθλιψης και των κοινωνικοοικονομικών προκλήσεων που συμβάλλουν σε ανθυγιεινούς τρόπους ζωής. Επιπλέον, γενετικοί παράγοντες πιθανότατα παίζουν σημαντικό ρόλο στην επαγόμενη από αντιψυχωσικά αύξηση βάρους.

Οι επικαλυπτόμενες περιοχές μεταξύ σχιζοφρένειας και λιπιδίων, αρτηριακής πίεσης, αναλογίας μέσης-ισχίου, διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαίας νόσου είχαν μικτές κατευθύνσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι μισές από τις γενετικές παραλλαγές που επηρεάζουν τη σχιζοφρένεια συσχετίστηκαν με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, ενώ οι άλλες μισές συσχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι οι υποομάδες ατόμων με σχιζοφρένεια ποικίλλουν ως προς τη γενετική τους ευπάθεια στην καρδιαγγειακή νόσο, η οποία μπορεί να αποτελεί τη βάση ορισμένων από τις διαφορές στη συννοσηρότητα καρδιαγγειακής νόσου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Πηγές:
: American Journal of Psychiatry

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/