Συντάκτης: grammateia

Γράφει ο Αντιπρόεδρος του ΕΟΔΥ Αναπληρωτής Καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής Δημήτρης Παρασκευής

Διανύουμε το Δεκέμβριο 2022 και έχοντας συμπληρώσει τρία έτη μετά από την εμφάνιση των πρώτων περιστατικών κορωνοϊού στην Κίνα το 2019, προκύπτει το ερώτημα αν η πανδημία έχει λήξει, ή αν βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο, και τι θα πρέπει να αναμένουμε για το μέλλον;

Για να είμαστε εις θέση να απαντήσουμε το ερώτημα αν έχει λήξει η πανδημία, θα πρέπει, καταρχάς, να αξιολογήσουμε την τρέχουσα κατάσταση, σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, λαμβάνοντας υπόψιν, επίσης, και την εικόνα των υπόλοιπων ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού.

Η διασπορά του κορωνοϊού τους τελευταίους μήνες παρουσιάζει ένα μοναδικό πρότυπο δεδομένου ότι φέτος για πρώτη χρονιά δεν παρατηρήθηκε έξαρση την περίοδο του φθινοπώρου και αρχή του χειμώνα, ενώ αντίθετα παρουσιάζεται σημαντική έξαρση των άλλων αναπνευστικών ιών και, κυρίως, της γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV).

Το επιδημικό κύμα των υπόλοιπων ιογενών λοιμώξεων εμφανίστηκε νωρίτερα φέτος σε σχέση με τα προ-πανδημίας έτη, κάτι που παρατηρήθηκε, επίσης, και κατά την χειμερινή περίοδο στην περιοχή της Αυστραλίας. Ένα άλλο δεδομένο που παρατηρείται έντονα φέτος είναι ότι το κύμα της γρίπης και του RSV έχει μεγαλύτερη ένταση στα άτομα νεαρότερης ηλικίας και ειδικότερα στην ηλικιακή ομάδα των 0-4 ετών.

Η σταθεροποιητική τάση του COVID-19, η πρώιμη εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά του επιδημικού κύματος των υπόλοιπων λοιμώξεων του αναπνευστικού, καθώς και το ηλικιακό προφίλ των ατόμων που προσβάλουν, συνηγορούν ότι έχουμε μεταβεί σε μετά-πανδημική εποχή που ο ιός SARS-CoV-2 δεν μπορεί να κυριαρχήσει έναντι των υπόλοιπων ιών που μεταδίδονται με παρόμοιο τρόπο.

Συγκεκριμένα, τα προηγούμενα έτη λόγω του ότι η μολυσματικότητα του COVID-19 ήταν υψηλότερη και παράλληλα η ανοσία έναντι του ιού στην κοινότητα ήταν χαμηλότερη σε σχέση με τους υπόλοιπους ιούς, ο SARS-CoV-2 κυριαρχούσε και δεν άφηνε περιθώρια για σημαντική διασπορά των υπόλοιπων ιών.

Η διασπορά των παθογόνων είναι «ανταγωνιστική» και κυριαρχεί το παθογόνο με τη μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στην κοινότητα. Δεδομένου ότι φέτος για πρώτη φορά έχουμε αναστροφή της εικόνας και κυριαρχία των υπόλοιπων ιών έναντι του COVID-19 αποτελεί ορόσημο για τη μετάβαση σας σε νέα εποχή.

Πόσο αυτή η μετάβαση σηματοδοτεί μια νέα εποχή ή τη λήξη της πανδημίας; Προς το παρόν δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η πανδημία έχει λήξει, δεδομένου ότι η κυκλοφορία του ιού SARS-CoV-2 μπορεί να μην παρουσιάζει μεν, αυξητική τάση, αλλά έχει μια σταθερή κυκλοφορία στην κοινότητα που μεταφράζεται και σε έναν ανιχνεύσιμο αριθμό ατόμων με σοβαρή νόσο.

Επίσης, προς το παρόν, δεν έχουμε ακόμα σημεία εποχικής δραστηριότητας για τον κορωνοϊό, όπως για τον ιό της γρίπης. Η πανδημία σίγουρα μας απειλεί λιγότερο σε σχέση με το παρελθόν και η κανονικότητά μας έχει επανέλθει στα προ πανδημίας επίπεδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποτελεί ακόμα κίνδυνο για την κοινότητα.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η σύσταση για επαναληπτικές δόσεις εμβολιασμού παραμένει ισχυρή για τις ευπαθείς ομάδες σε συνδυασμό με την τήρηση των προληπτικών μέτρων. Παράλληλα ισχύει και για τις άλλες ιώσεις του αναπνευστικού που τη φετινή περίοδο επανήλθαν μαζί με την καθημερινότητά μας στην «κανονικότητα» σηματοδώντας αυξημένη δραστηριότητα.

Παρότι η πανδημία δεν έχει λήξει, το μέλλον είναι ευοίωνο γιατί η επιδημική εικόνα των λοιμώξεων του αναπνευστικού συνηγορεί υπέρ της «εξασθένισης» του κορωνοϊού έναντι των υπόλοιπων ιών, χωρίς όμως το «τέρας» να έχει ακόμα οριστικά νικηθεί.

Έχουμε διανύσει την πιο δύσκολη περίοδο, αλλά η συνεχιζόμενη κυκλοφορία του ιού μας υπενθυμίζει, και ειδικά παραμονές της εορταστικής περιόδου, ότι η τήρηση των προληπτικών μέτρων και ο εμβολιασμός είναι καθοριστικής σημασίας για την αποτροπή των λοιμώξεων και την μείωση του κινδύνου για σοβαρή νόσο.

Δημήτρης Παρασκευής, Αντιπρόεδρος του ΕΟΔΥ, Αναπληρωτής Καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Η αιτία που σε μερικούς ανθρώπους δεν αποκαθίσταται πλήρως η αίσθηση της όσφρησής τους, παρόλο που έχει περάσει αρκετός καιρός μετά την αρχική λοίμωξη Covid-19, είναι μια συνεχιζόμενη αυτοάνοση αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού τους, που επιτίθεται στα οσφρητικά νευρικά κύτταρα στη μύτη, με συνέπεια την μείωση του αριθμού τους και τελικά την αδυναμία αποκατάστασης της όσφρησης.

Αυτό ανακοίνωσαν επιστήμονες των αμερικανικών πανεπιστημίων Ντιούκ, Χάρβαρντ και Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μπράντλεϊ Γκολντστάιν του Ιατρικού Κέντρου του Ντιουκ της Β. Καρολίνα, οι οποίοι ανέλυσαν δείγματα βιοψίας από το επιθήλιο της μύτης 24 ασθενών και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine».

Η μελέτη ρίχνει φως σε ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους (τουλάχιστον το 5% των συνολικών ασθενών με Covid-19), οι οποίοι – αφότου αρρώστησαν λόγω του κορονοϊού – δεν έχουν ανακτήσει ακόμη την κανονική όσφρησή τους. Η έρευνα, μολονότι εστιάζει στην όσφρηση, ρίχνει επίσης περισσότερο φως στις πιθανές υποκείμενες αιτίες και για άλλα συμπτώματα της μακρόχρονης Covid-19, όπως η γενικευμένη κόπωση, η δύσπνοια, η εγκεφαλική «ομίχλη»κ.α., που πιθανώς πυροδοτούνται από παρόμοιους αυτοάνοσους βιολογικούς μηχανισμούς.

«Πολλοί άνθρωποι που έχουν αλλοιωμένη αίσθηση όσφρησης στη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης από τον ιό, θα ανακτήσουν την όσφρησή τους μέσα σε μία έως δύο εβδομάδες, αλλά μερικοί όχι. Είναι ανάγκη να κατανοήσουμε καλύτερα αυτή την υποομάδα των ανθρώπων που συνεχίζουν να έχουν επίμονη απώλεια όσφρησης επί μήνες ή και χρόνια μετά τη μόλυνσή τους από τον κορονοϊό SARS-CoV-2. Τα ευρήματά μας είναι εντυπωσιακά, καθώς μοιάζουν με ένα είδος αυτοάνοσης αντίδρασης στην ίδια τη μύτη», δήλωσε ο δρ Γκολντστάιν.

Πάντως οι ερευνητές χαρακτήρισαν ενθαρρυντικό ότι, παρά τη βλάβη στους οσφρητικούς νευρώνες, ορισμένοι τουλάχιστον από αυτούς φαίνεται να διατηρούν εν μέρει την ικανότητα αποκατάστασης της λειτουργίας τους σταδιακά. Οι επιστήμονες ελπίζουν επίσης ότι, τώρα που φώτισαν τον βιολογικό μηχανισμό της βλάβης, θα βρουν νέες θεραπείες για το πρόβλημα, ώστε να μπορούν να αποκαθιστούν σε ένα βαθμό τουλάχιστον την αίσθηση της όσφρησης.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η Γ’ Κλινική Γυναικολογικής Ογκολογίας του ΥΓΕΙΑ, σε συνεργασία με την Β’ Χειρουργική Κλινική του ΜΗΤΕΡΑ, διοργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία το πρωτότυπο Επιστημονικό Σεμινάριο MISGO* «Η Γυναικολογική Ογκολογία συναντά την Χειρουργική Παχέος Εντέρου», το οποίο διεξήχθη στις εγκαταστάσεις του HEAL Academy, στις  16 και 17 Δεκεμβρίου 2022.

Το Επιστημονικό Σεμινάριο τέλεστηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Γυναικολογικής Ογκολογίας και της Εταιρείας Μελέτης Καρκίνων Πεπτικού, ενώ αξίζει να τονιστεί πως ήταν η πρώτη φορά που ένα τέτοιο εκπαιδευτικό πτωματικό σεμινάριο έλαβε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ογκολογίας (ESGO).

Το Σεμινάριο τίμησαν με την παρουσία τους διακεκριμένοι εκπαιδευτές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως οι Prof. Christina Fotopoulou, Ioannis Biliatis και Nikos Burbos από το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καθ. Νίκος Γούβας από το Πανεπιστήμιο της Κύπρου.

Σκοπός αυτού του σεμιναρίου ήταν η από κοινού ενημέρωση και εκπαίδευση των γυναικολόγων και των χειρουργών παχέος εντέρου, σε προηγμένες χειρουργικές τεχνικές με έμφαση στη χειρουργική ανατομία της πυέλου και του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου.

Την πρώτη ημέρα του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στοχευμένες παρουσιάσεις σχετικά με την ανατομία και τις χειρουργικές τεχνικές, μια πλήρη ανατομία ενός πτωματικού κορμού με έμφαση στη χειρουργική ανατομία της πυέλου και την ανατομία που σχετίζεται με την ογκολογική χειρουργική.

Την δεύτερη ημέρα, στις εγκαταστάσεις του πειραματικού χειρουργείου της HEAL Academy, συνολικά 12 γυναικολόγοι και 12 χειρουργοί εκπαιδεύτηκαν σε κοινές ομάδες εργασίας στη χειρουργική του προχωρημένου καρκίνου της πυέλου, υπό την καθοδήγηση έμπειρων γυναικολόγων ογκολόγων και χειρουργών παχέος εντέρου. Η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε σε πτωματικούς κορμούς, το καλύτερο αλλά και πιο απαιτητικό πρότυπο προσομοίωσης χειρουργικής.

 Οι Πρόεδροι της Οργανωτικής Επιτροπής, κ. Νίκος Ακρίβος, Διευθυντής της Γ’ Κλινικής Γυναικολογικής Ογκολογίας του ΥΓΕΙΑ και κ. Κωνσταντίνος Στάμου, Διευθυντής της Β’ Χειρουργικής Κλινικής του ΜΗΤΕΡΑ τόνισαν «Οι γυναικολογικοί καρκίνοι απαιτούν εξειδικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση από ομάδες ιατρών πολλών ειδικοτήτων.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Για την παρακολούθηση μολυσματικών ασθενειών
Από τον δάγκειο πυρετό έως τον Έμπολα, τα εργαστήρια σε Ασία και την Αφρική χρησιμοποιούν τεχνολογία αλληλούχισης γονιδιώματος και δεξιότητες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, για την ταχεία παρακολούθηση ενδημικών ασθενειών.Όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα του Nature, Όταν ένα τρίχρονο αγόρι στην Καμπότζη προσβλήθηκε από γρίπη των πτηνών πέρυσι, ερευνητές στο Ινστιτούτο Παστέρ της Καμπότζης στην Πνομ Πενχ χρησιμοποίησαν τεχνολογία αλληλουχίας γονιδιώματος που αγοράστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 για την αλληλούχιση δειγμάτων από το αγόρι σε μία μόνο μέρα. Επιβεβαίωσαν ότι είχε H9N2, έναν κοινό ιό που βρίσκεται στα πτηνά. Αργότερα, ανέλυσαν δείγματα του ιού από ένα κοτόπουλο που ζούσε στο σπίτι του αγοριού, δείχνοντας ότι έτσι είχε μολυνθεί και ότι ο ιός ήταν απίθανο να εξαπλωθεί σε άλλους ανθρώπους. Πριν από την πανδημία COVID-19, τα δείγματα θα είχαν σταλεί στο εξωτερικό για αλληλούχιση και αυτές οι πληροφορίες θα χρειάζονταν συνήθως εβδομάδες ή μήνες για να φθάσουν. Αυτό το εργαστήριο είναι ένα από τα πολλά σε όλη την Ασία και την Αφρική που αύξησαν την δυνατότητα χρήσης τεχνολογίας αλληλουχίας γονιδιώματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας και τώρα μπορούν εκτός από την COVID-19 να μελετήσουν και άλλες ασθένειες. «Από τις αρχές του 2022, σκεφτόμαστε πώς να χρησιμοποιήσουμε αυτή την δυνατότητα και για άλλα παθογόνα», όπως η χολέρα, η ελονοσία, η πολιομυελίτιδα και ο Έμπολα, αναφέρει ο Sofonias Tessema, επικεφαλής του προγράμματος γονιδιωματικών παθογόνων στο Africa Centers for Disease Control and Prevention, στην Αντίς Αμπέμπα. Τα δεδομένα από την αλληλούχιση γονιδιώματος σε συνδυασμό με άλλες κλινικές πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση ασθενειών, τον εντοπισμό αλυσίδων μετάδοσης, την παρακολούθηση μεταλλάξεων, τον εντοπισμό των εστιών, την επιτάχυνση της ανταπόκρισης της δημόσιας υγεία και τη συμβολή στην ανάπτυξη εμβολίων. Πολλές χώρες θέλουν να έχουν τη δική τους τεχνολογία αλληλουχίας γονιδιώματος, λέει ο Paul Pronyk, ιατρός μολυσματικών ασθενειών στο Duke-NUS, το οποίο υποστηρίζει την Πρωτοβουλία Asia Pathogen Genomics Initiative (PGI) -ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην ενίσχυση της γονιδιωματικής επιτήρησης στην Ασία. «Οι ημέρες αποστολής των δειγμάτων σας στο εξωτερικό για ανάλυση τελειώνουν», προσθέτει. Ωστόσο, ορισμένοι ερευνητές ανησυχούν ότι η χρηματοδότηση που καταβλήθηκε για την αλληλουχία του SARS-CoV-2 θα σταματήσει και τα νέα μηχανήματα θα μείνουν σε αδράνεια. Πολλές χώρες έχουν την δυνατότητα να αλληλουχούν άλλα παθογόνα, αλλά δεν το κάνουν επειδή δεν υπάρχουν χρήματα, λέει ο Gagandeep Kang, ιολόγος στο Christian Medical College στο Vellore της Ινδίας. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, το Ινστιτούτο Παστέρ της Καμπότζης έλαβε κεφάλαια για να αγοράσει έναν αναλυτή αλληλουχίας γονιδιώματος επόμενης γενιάς Illumina και αρκετούς αλληλουχίες τρίτης γενιάς Oxford Nanopore, συμπεριλαμβανομένων μικρών φορητών συσκευών, λέει ο Erik Karlsson, ιολόγος στο ινστιτούτο. Αγόρασε επίσης διακομιστές και υπολογιστές και αναβάθμισε τη σύνδεση του ινστιτούτου στο Διαδίκτυο. Έτσι μειώθηκε το κόστος της αλληλουχίας ενός γονιδιώματος SARS-CoV-2 από 1.000 δολάρια στις αρχές του 2020 σε 20 έως το τέλος του 2021.

Πηγη:HealthDaily

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας παραμένει στην επικαιρότητα με τις ανησυχίες να επικεντρώνονται στον περιορισμένο αριθμό των γεννήσεων και στους εδώ και δεκαετίες χαμηλούς δείκτες ετήσιας γονιμότητας, γεννήσεις και δείκτες που συγκρινόμενοι με αυτούς των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών φανερώνουν σημαντικές αλλαγές. Mία ενδιαφέρουσα αναφορά σε κάποιους από τους δείκτες αυτούς γίνεται στο πρόσφατο τεύχος της σειράς «Flash News» με θέμα «Γεννήσεις και γονιμότητα των γενεών στην Ελλάδα, χθες και σήμερα», ένα ψηφιακό δελτίο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του χρηματοδοτούμενου από το ΕΛΙΔΕΚ (και υλοποιούμενου από τον ΕΛΚΕ του Παν. Θεσσαλίας) Ερευνητικού Προγράμματος «Δημογραφικά Προτάγματα στην Έρευνα και Πρακτική στην Ελλάδα».

Οι συγγραφείς του τεύχους αυτού (οι καθηγητές Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βύρων Κοτζαμάνης και Αναστασία Κωστάκη, αντίστοιχα) με τα στοιχεία που παραθέτουν από την ερευνά τους καταδεικνύουν πώς από 1,545 εκατ. γεννήσεις τη δεκαετία 1956-1965 αναμένεται να έχουμε μόνον 835 χιλ. τη δεκαετία 2016-2025 και πώς από 2,25 παιδιά ανά γυναίκα στις γενεές που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, θα έχουμε λιγότερα από 1,5 παιδιά στις εγγονές τους, τις γυναίκες δηλαδή που γεννήθηκαν γύρω από το 1985. Οι δυο ερευνητές αναφέρουν, ειδικότερα, ότι οι αναμενόμενες γεννήσεις τη δεκαετία 2016-2025 (κατά 710 χιλ. λιγότερες από αυτές της δεκαετίας 1956-1965) θα προέλθουν κυρίως από γυναίκες 30-44 ετών (69% των γεννήσεων έναντι 35% το 1956-65) που γεννήθηκαν γύρω από το 1985.

Οι ετήσιοι δείκτες γονιμότητας την τρέχουσα δεκαετία αναμένεται να κυμανθούν γύρω στα 1.400 παιδιά ανά 1.000 γυναίκες (700 έως 900 παιδιά λιγότερα σε σχέση με πριν από μια εξηκονταετία) και η μέση ηλικία των γυναικών στη γέννηση των παιδιών τους θα πλησιάσει τα 32 έτη (4-5 έτη υψηλότερη από αυτήν της περιόδου 1956-1965). Το πλήθος των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας 20-44 ετών τη δεκαετία 2016-2025, σημειώνουν οι δυο ερευνητές, (85% Ελληνίδες και 15% αλλοδαπές) κυμαίνεται γύρω στα 1,6 εκατομμύρια και δεν διαφέρει σημαντικά από το πλήθος των γυναικών των ίδιων ηλικιών πριν από εξήντα χρόνια. Οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες θα αποτελέσουν σχεδόν το 1/6 των 835 χιλ. γεννήσεων της περιόδου 2016-2025, οι εκτός γάμου το 14 -16% ενώ, σχεδόν μια στις δυο από τις γεννήσεις αυτές θα προέρχονται από συμβιώσεις σε σύμφωνο. Οι πρώτες γεννήσεις θα αποτελούν περίπου το 48-49% του συνόλου, οι δεύτερες το 37-38%, οι τρίτες το 10% και οι τέταρτες και άνω μόνον το 4-5%.

Τα δεδομένα που παραθέτουν οι ερευνητές μάς δίδουν μια σαφή εικόνα των σημαντικών αλλαγών που επήλθαν ανάμεσα στις δυο συγκρινόμενες δεκαετίες. Οι διαφορές δεν αφορούν όμως μόνον το πλήθος των γεννήσεων (μείωση κατά 710 χιλ. και κατά 46%) και τις τιμές των συγχρονικών δεικτών γονιμότητας (από 2.300-2.100 παιδιά/1.000 γυναίκες το 1956-65 σε 1.450-1.350 παιδιά/1.000 γυναίκες το 2016- 2025). Η μέση ηλικία στην απόκτηση των παιδιών έχει αυξηθεί, το ειδικό βάρος των εκτός γάμου γεννήσεων έχει δεκαπλασιασθεί και ένα σημαντικό μέρος τόσο του συνόλου των γεννήσεων (σχεδόν μία στις έξι) όσο και των τέταρτων και άνω, προέρχεται πλέον από αλλοδαπές. Ταυτόχρονα, μόνον το 31% των γεννήσεων θα προέρχονται από μητέρες μικρότερες των 30 ετών (65% το 1956-65) ενώ οι τρίτες και άνω γεννήσεις θα αποτελούν το 14-15% έναντι του 26% το 1956-1965. Έτσι, με βάση τα στοιχεία που παραθέτουν, συμπεραίνεται ότι η μείωση κατά 46% των γεννήσεων ανάμεσα στις δυο προαναφερθείσες περιόδους δεν οφείλεται στις λιγότερες το 2016-2025 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας σε σχέση με αυτές το 1956-1965. Οφείλεται, κυρίως, στη μείωση της γονιμότητας, του αριθμού δηλαδή των παιδιών που γέννησαν κατά μέσο όρο τις δεκαετίες 1956-65 και 2016-25 οι γενεές των γυναικών που βρίσκονταν τις δύο αυτές δεκαετίες στις κύριες αναπαραγωγικές ηλικίες.

Ενδιαφέρον έχουν και τα επιπλέον στοιχεία που παραθέτουν οι δύο ερευνητές, τα οποία μας επιτρέπουν να καταλάβουμε γιατί από 2.250 παιδιά που έφεραν κατά μέσο όρο στον κόσμο οι 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, μειώθηκαν σε 1.450 στις εγγονές τους, τις γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1985. Η μείωση αυτή (800 παιδιά λιγότερα) οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους: 1) στην αύξηση του ποσοστού των γυναικών που δεν έφεραν -ή δεν θα φέρουν- στον κόσμο ένα παιδί καθώς εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό από περίπου 15% στις γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930 έχει αυξηθεί σε 24% σε αυτές που γεννήθηκαν γύρω από το 1985, και 2) στη σημαντική μείωση των πιθανοτήτων των γυναικών που έχοντας κάνει ένα παιδί να κάνουν δεύτερο, καθώς και των πιθανοτήτων όσων, έχοντας κάνει δεύτερο, να κάνουν και ένα τρίτο. Η αύξηση των ποσοστών ατεκνίας και η μείωση των πιθανοτήτων αυτών είχαν ως αποτέλεσμα όλες σχεδόν οι μεταπολεμικές γενεές στην Ελλάδα να μην αναπαράγονται, να κάνουν δηλαδή όλο και λίγο λιγότερα παιδιά από αυτά που θα επέτρεπαν σε κάθε γυναίκα να αντικατασταθεί από μια κόρη. Οι αλλαγές αυτές οδήγησαν και στη σημαντική μείωση των γυναικών με τρία ή περισσότερα παιδιά (350 στις 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, 120 στις 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1985, δηλ. 230 λιγότερες). Έτσι, όπως αναφέρουν οι δυο ερευνητές, ακόμη και αν δοθούν σήμερα κάποια «εξαιρετικά» κίνητρα στις τρίτεκνες γυναίκες των νεότερων γενεών και το ποσοστό αυτών που από τρία θα κάνουν τέσσερα ή και περισσότερα παιδιά διπλασιαζόταν, ο διπλασιασμός αυτός ελάχιστα θα επηρέαζε τον τελικό αριθμό των παιδιών που έφεραν κατά μέσο όρο οι γενεές αυτές καθώς θα είχαμε μόνον 35 παιδιά επιπλέον (1.485 ανά 1.000 γυναίκες έναντι 1.450).

Σύμφωνα δε με όσα τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Βύρων Κοτζαμάνης «η ανόρθωση της γονιμότητας στην Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί: ι) αν το ποσοστό των γυναικών χωρίς παιδιά σταθεροποιηθεί γύρω από το 25% στις νεότερες γενεές, και, ιι) αν δεν αυξηθούν οι πιθανότητες όσων έχουν ένα πρώτο παιδί να κάνουν ένα δεύτερο (και δευτερευόντως όσων έχουν κάνει ένα δεύτερο να φέρουν στον κόσμο ένα τρίτο)». Αυτό προϋποθέτει κατά τον ίδιο «τη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών και, κυρίως, την άρση των ασυμβατοτήτων ανάμεσα στην εργασιακή και οικογενειακή ζωή -αλλά και των υφιστάμενων ακόμη εντόνων έμφυλων διακρίσεων στον ιδιωτικό βίο-, τη μείωση του επιπλέον κόστους -άμεσου και εμμέσου- που προκύπτει από την έλευση ενός παιδιού, την απόδοση στους εργαζόμενους/ες και στον ιδιωτικό τομέα που έχουν παιδιά (ή περιμένουν ένα παιδί) των όποιων πλεονεκτημάτων έχουν οι αντίστοιχοι/ες εργαζόμενοι/ες στον δημόσιο τομέα, τη δυνατότητα στέγασης χωρίς συνταρακτική επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού μέσω ενός νέου εκτεταμένου προγράμματος κοινωνικής κατοικίας, την ταχύτατη μείωση των ιδιαίτερα υψηλών ακόμη ποσοστών ανεργίας στους νέους, την αύξηση των διαθέσιμων εισοδημάτων τους καθώς και τον περιορισμό των επισφαλών σχέσεων εργασίας τους». Προϋποθέτει όμως, σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, και ένα αποτελεσματικό και διευρυμένο κράτος προνοίας που θα προσφέρει -εκτός των άλλων- μια επαρκή στήριξη και θα αίρει μερικώς τη διάχυτη για το μέλλον ανασφάλεια των νεότερων γενεών που, όπως επισημαίνει, αποτελεί ένα από τα εμπόδια για τη δημιουργία κάθε μορφής οικογένειας και την απόκτηση όσων παιδιών επιθυμούν.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η κατανάλωση δύο ή περισσότερων καφέδων ημερησίως σχετίζεται με διπλάσιο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο των ανθρώπων με σοβαρή υπέρταση (πάνω από 16/10), σε σχέση με όσους δεν πίνουν καθόλου καφέ, δείχνει μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα, η πρώτη του είδους της διεθνώς που κάνει αυτή τη συσχέτιση.

Ο ένας μόνο καφές ημερησίως δεν φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο για τους υπερτασικούς, ούτε το καθημερινό πράσινο τσάι, μολονότι τόσο ο καφές όσο και το τσάι περιέχουν καφεΐνη. Εκτιμάται ότι ένα φλιτζάνι πράσινο ή μαύρο τσάι περιέχει 30-50 μιλιγκράμ καφεΐνης, ενώ ένα φλιτζάνι καφέ 80 έως 100. Τα οφέλη του πράσινου τσαγιού αποδίδονται κυρίως στις ουσίες πολυφαινόλες που περιέχει και οι οποίες έχουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Χιρογιάσου Ίσο του Πανεπιστημίου της Οσάκα και του Εθνικού Κέντρου Παγκόσμιας Υγείας και Ιατρικής στο Τόκιο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “Journal of American Heart Association”, ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερους από 18.600 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 40-79 ετών. Στη διάρκεια σχεδόν 20 ετών καταγράφηκαν 842 θάνατοι καρδιαγγειακής αιτιολογίας.

Προηγούμενες έρευνες έχουν βρει ότι ένας καφές ημερησίως μειώνει τον κίνδυνο θανάτου μετά από ένα έμφραγμα και επίσης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού σε υγιή άτομα. Ακόμη, άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η τακτική κατανάλωση καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης χρονίων παθήσεων, όπως διαβήτη τύπου 2 και μερικών καρκίνων, βοηθά στον έλεγχο της όρεξης και μειώνει τον κίνδυνο κατάθλιψης, αν και δεν είναι σαφές κατά πόσο αυτό οφείλεται στην καφεΐνη ή σε άλλη ουσία του καφέ. Από την άλλη, ο πολύς καφές σε ημερήσια βάση μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση, το άγχος, τις ταχυπαλμίες και την αϋπνία.

Οι αμερικανικές επιστημονικές ενώσεις ορίζουν ως υπέρταση μετρήσεις της πίεσης άνω του 13/8. Σοβαρή υπέρταση δείχνουν μετρήσεις άνω του 16/10 και πολύ σοβαρή άνω του 18/11.

“Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι οι άνθρωποι με σοβαρή υπέρταση θα πρέπει να αποφεύγουν την υπερβολική κατανάλωση καφέ. Επειδή οι άνθρωποι αυτοί είναι πιο ευάλωτοι στις επιπτώσεις της καφεΐνης, οι επιβλαβείς συνέπειες της τελευταίας μπορεί να υπεραντισταθμίσουν την προστατευτική δράση της και να αυξήσουν τον κίνδυνο θανάτου”, δήλωσε ο δρ Ίσο.

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο εμβολιασμός κατά της γρίπης του ενήλικου πληθυσμού κατά την περίοδο 2022-2023, έχει ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας που συζητείται σήμερα στην ολομέλεια. Όπως ειδικότερα ορίζεται, στο άρθρο 59 του νομοσχεδίου, στο πλαίσιο της υλοποίησης του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών Ενηλίκων κατά της γρίπης, κατά την περίοδο 2022-2023, το εμβόλιο κατά της γρίπης αποζημιώνεται εξ ολοκλήρου από τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς την ανάγκη προσκόμισης ιατρικής συνταγής. Ορίζεται επίσης ότι ο αντιγριπικός εμβολιασμός διενεργείται από ιατρούς του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα, ανεξαρτήτως ειδικότητας, καθώς και από φαρμακοποιούς. Οι διενεργούντες τον εμβολιασμό καταχωρίζουν, με ευθύνη τους, στο Εθνικό Μητρώο Εμβολιασμών τη διενέργεια του εμβολιασμού και τα στοιχεία των εμβολιασμένων. Με απόφαση του υπουργού Υγείας ρυθμίζονται η διαδικασία διενέργειας των αντιγριπικών εμβολίων, η καταχώριση του διενεργούμενου εμβολιασμού στο Εθνικό Μητρώο Εμβολιασμών, η διαδικασία αποζημίωσης των διενεργηθέντων εμβολιασμών καθώς και κάθε άλλο τεχνικό ή λεπτομερειακό θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.

«Όπως όλοι γνωρίζουμε, η πίεση από τις ιώσεις στη δημόσια υγεία είναι μεγάλη, ιδιαίτερα αυτό το διάστημα που διανύουμε, και φυσικά η λήψη ενός τέτοιου προστατευτικού μέτρου είναι απολύτως επιβεβλημένη», ανέφερε ο βουλευτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Μαραβέγιας, μιλώντας νωρίτερα σήμερα στην Ολομέλεια. Ο βουλευτής ευχήθηκε πάντως «να μην υπάρξουν παρερμηνείες, σε σχέση με τις οδηγίες, όπως αυτές διατυπώθηκαν από τους εμπειρογνώμονες», διότι, όπως επισήμανε, «δεν μιλάμε για γενικό πληθυσμό αλλά για ένα υποσύνολο του γενικού πληθυσμού, που είναι οι πολίτες υψηλού κινδύνου και όσοι έρχονται σε επαφή με αυτά τα άτομα».

«Είναι αναμφίβολα θετικό ότι έστω γι’ αυτές τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, το εμβόλιο φυσικά θα γίνεται δωρεάν. Όμως ο περιορισμός αναθέτει και στους φαρμακοποιούς ιατρικά καθήκοντα, καθώς αυτοί καλούνται να βεβαιώσουν ότι κάποιος που θέλει να κάνει το εμβόλιο έχει κάποιο ιδιαίτερο νόσημα που τον κατατάσσει στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Είμαι όμως βέβαιος ότι, μένοντας πιστοί στο γράμμα και το πνεύμα των διατάξεων, το υπουργείο ενδεχομένως να ξαναδεί αυτές τις λεπτομέρειες», είπε ο βουλευτής της ΝΔ.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ