Συντάκτης: grammateia

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι το Clostridium difficile μεταδίδεται 3,6 φορές περισσότερο από ότι εθεωρείτο, στις ΜΕΘ.

Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη μεταδίδεται μέσω  νοσοκομείων πιο εύκολα από ότι νόμιζαν άνθρωποι, αναφέρει νέα  έρευνα.

To βακτήριο Clostridium difficile –(C. diff) – εξαπλώνεται σε ΜΕΘ περισσότερο από τρεις φορές σε σχέση με  αυτό  που εκτιμάτο πρηγουμένως, αναφέρουν ερευνητές στο JAMA Network Open.

Ο Dr. Michael Rubin, του University of Utah, δήλωσε ότι το C. diff μπορεί να μεταδοθεί από επιφάνεια σε επιφάνεια για εβδομάδες σε μια ΜΕΘ, πριν τελικά μολύνει έναν ασθενή και συχνά περνά σε ασθενείς που δεν βρίσκονται ταυτόχρονα στο νοσοκομείο και αν το αγνοούμε πιθανόν θέτουμε σε μη αναγκαίο κίνδυνο ασθνείς.

Το C. diff συνήθως μολύνει ανθρώπους των οποίων τα εντερικά βακτήρια εξολοθρεύτηκαν από ισχυρά αντιβιοτικά. Το βακτήριο εγκαθίσταται και εκτοπίζει τα υγιή βακτήρια προκαλώντας διάρροια, πόνο στην κοιλιά και πυρετό.

Είναι πολύ ανθεκτικό. Μπορεί να επιζήσει για καιρό έξω από το σώμα με τη μορφή σπόρων φέροντας προστατευτική  επικάλυψη που μπορεί να αντιστέκεται σε αντισηπτικά όπως αυτά με βάση το αλκοόλ.

Η λοίμωξη με C. diff είναι μοιραία στο περίπου 6% των περιστατικών στις ΗΠΑ.

Η πάθηση είναι πολύ μεταδοτική αλλά έως τώρα δεν είναι σαφές πώς εξαπλώνεται μέσω εγκαταστάσεων περίθαλψης, δήλωσαν ερευνητές. Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η απευθείας μετάδοση από ασθενή σε ασθενή ήταν σπάνια.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα C. diff από 200 ασθενείς σε 2 ΜΕΘ και χιλιάδες δείγματα από επιφάνειες σε δωμάτια νοσοκομείων και χέρια υγειονομικών.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν γενετική ανάλυση για να ακολουθήσουν με ακρίβεια τις βακτηριακές κινήσεις στελεχών C. diff σε ένα νοσοκομείο.

Διαπίστωσαν έκθεση στο C. diff μεταξύ του 10% ασθενών της ΜΕΘ είτε στο σώμα του ασθενή είτε στο δωμάτιό του.

Στις περισσότερες περιπτώσεις,  το C. diff γενετικά ήταν όμοιο με αυτό που βρισκόταν στο σώμα ή στο δωμάτιο άλλου ασθενούς που υποδεικνύει ότι το βακτήριο μεταδόθηκε μεταξύ ασθενών παρά προήλθε από έξω από το  νοσοκομείο.

Η  Lindsay Keegan, του University of Utah Health, δήλωσε ότι ανακάλυψαν περίπου την ίδια ποσότητα μετάδοσης από ασθενή σε ασθενή που είχε διαπιστωθεί σε προηγούμενες έρευνες.

Το καινούργιο στην παρούσα έρευνα είναι ότι υπάρχει πολύ περισσότερη κίνηση του C. diff μεταξύ επιφανειών, από επιφάνεια σε ασθενή, και από ασθενή σε επιφάνεια σε σχέση με αυτό που πιστεύαμε προηγουμένως, δήλωσε η Keegan.

Όταν ελήφθησαν υπόψη χέρια και επιφάνειες η εξάπλωση του C. diff ‘ήταν 3,6 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το αν οι ερευνητές λάμβαναν υπόψη μόνο την απευθείας μετάδοση μεταξύ ασθενών.

Επιπλέον, για περισσότερο από το ήμισυ πιθανών μεταδόσεων C. diff, οι 2 ασθενείς που ενεπλάκησαν δεν ήταν στο ίδιο νοσοκομείο το ίδιο διάστημα, δήλωσαν οι ερευνητές. Σε ορισμένες περιπτώσεις η παραμονή τους  απείχε εβδομάδες.

Αυτό δείχνει ότι βακτήρια από έναν άνθρωπο μπορούν να μεταδοθούν ακούσια στις επιφάνειες άλλου δωματίου όπου θα ‘’περιμένουν’’ άλλο ασθενή, είπαν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι από αυτή την έρευνα οι επαγγελματίες υγείας θα δώσουν μεγαλύτερη έμφαση σε μέτρα πρόληψης της λοίμωξης και θα συμμορφωθούν σε αυτά όσο μπορούν περισσότερο.

Η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού, όπως γάντια και ποδιές είναι ζωτικής σημασίας, μαζί με σωστό πλύσιμο χεριών, δήλωσε ο Rubin.

Πηγές:
JAMA Network Open.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανοικτή επιστολή για τον ρόλο των ιδιωτικών κλινικών, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, απευθύνουν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Κλινικών και η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων (European Union of Private Hospitals – UEHP). Στην επιστολή αναφέρονται τα ακόλουθα:

Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε ολόκληρη την Ευρώπη υφίστανται τεράστια πίεση λόγω της αυξανόμενης ζήτησης, της γήρανσης του πληθυσμού και της πολυπλοκότητας της ενσωμάτωσης της καινοτομίας. Ενώ κάθε χώρα αντιμετωπίζει τις δικές της προκλήσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν κοινά ζητήματα, όπως: έλλειψη επαγγελματιών υγείας, απροθυμία των εργαζομένων να αναλάβουν απαιτητικές θέσεις εργασίας, μεγάλες λίστες αναμονής, δυσκολίες πρόσβασης σε θεραπείες αιχμής και αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με τη χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης.

Για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις, χρειαζόμαστε περισσότερες επενδύσεις, περισσότερους επαγγελματίες υγείας, εκπαίδευση των μελλοντικών εργαζόμενων και αποδοτικότερη χρήση των πόρων. Η ισότιμη πρόσβαση σε διάγνωση, θεραπεία και καινοτόμες θεραπείες θα πρέπει να διασφαλίζεται σε όλους τους πολίτες, επιτρέποντας παράλληλα σε κάθε κράτος μέλος να καθορίζει τους καταλληλότερους όρους χρηματοδότησης.

Ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές: ένα κρίσιμο μέρος της λύσης

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία και οι ιδιωτικές κλινικές διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ενίσχυση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Φέρνουμε ικανότητα, επενδύσεις, ευελιξία, αποτελεσματικότητα και χρησιμεύουμε ως σημεία αναφοράς για την ποιότητα στον κλάδο υγείας.

Σήμερα τα νοσοκομεία του μη δημόσιου τομέα αντιπροσωπεύουν κατά μέσο όρο το 40% όλων των νοσοκομειακών κλινών στην Ευρώπη. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές παρέχουν σημαντικό μερίδιο των νοσοκομειακών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης και της επείγουσας περίθαλψης, της συμβουλευτικής ιατρικής, των χειρουργικών επεμβάσεων και της νοσηλείας. Κάθε μέρα, παρέχουμε υψηλής ποιότητας και ασφαλή περίθαλψη σε εκατομμύρια πολίτες σε όλη την Ευρώπη.

Ως η φωνή των ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών της Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων (European Union of Private Hospitals – UEHP) ενισχύει περαιτέρω τη νέα εντολή της με σαφή στόχο να συμβάλει σε αποτελεσματικές λύσεις στις διαρθρωτικές προκλήσεις του τομέα υγείας. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία δεν είναι απλώς συμπληρωματικοί πάροχοι υγείας – είναι ουσιαστικοί εταίροι με συγκεκριμένη και σημαντική συμβολή στα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Η δέσμευσή μας

Εμείς, τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές της Ευρώπης, δεσμευόμαστε σταθερά για:

• Ποιότητα υπηρεσιών υγείας.
• Βιώσιμη υγειονομική περίθαλψη.
• Πρωτοποριακή Ιατρική και Εγκαταστάσεις.
• Παραμένοντας φορείς αλλαγής.

Αν και έχουμε ήδη εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, γνωρίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ακόμα περισσότερα. Για να επιτευχθεί αυτό, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να αναλάβουν δράση στους ακόλουθους τομείς:

1. Ενίσχυση της βιωσιμότητας, της αποδοτικότητας και της ανθεκτικότητας
   • Βελτιστοποίηση των υφιστάμενων πόρων υγειονομικής περίθαλψης.
   • Βελτίωση του σχεδιασμού και της παροχής υγειονομικής περίθαλψης.
   • Ενίσχυση των συνεργειών μεταξύ δημόσιων, κερδοσκοπικών και μη κερδοσκοπικών παρόχων υγείας.
   • Ενσωμάτωση λύσεων με γνώμονα την τεχνητή νοημοσύνη (AI) που θα επιτρέψουν ακριβέστερες ιατρικές διαγνώσεις και θεραπείες, θα βελτιώσουν τη διαχείριση των ασθενών, θα βελτιστοποιήσουν τη λήψη κλινικών αποφάσεων και την κατανομή των πόρων και, ως εκ τούτου, θα ενισχύσουν περαιτέρω την ανθεκτικότητα του συστήματος.
2. Διασφάλιση δίκαιων και ισότιμων αποζημιώσεων και πληρωμών των παρεχόμενων υπηρεσιών
   • Αναλογικότητα στους όρους αποζημιώσεων και πληρωμών των ιδιωτικών νοσοκομείων με αυτούς των δημόσιων νοσοκομείων
   • Τακτική επικαιροποίηση των ρυθμιζόμενων τιμολογήσεων και αποζημιώσεων.
3. Αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού και ενίσχυση της ελκυστικότητας των θέσεων εργασίας
   • Αντιμετώπιση των ελλείψεων προσωπικού με την παροχή θέσεων κατάρτισης και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
   • Αύξηση της ελκυστικότητας των θέσεων εργασίας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης για τις μελλοντικές γενιές.
   • Ενσωμάτωση λύσεων που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη και μπορούν να εξορθολογίσουν τις ροές εργασιών, να μειώσουν το διοικητικό φόρτο εργασίας, να υποστηρίξουν τη λήψη κλινικών αποφάσεων και, ως εκ τούτου, να μειώσουν την πίεση στα υπερφορτωμένα συστήματα υγείας.
4. Βελτίωση της βιωσιμότητας και της αποτελεσματικότητας της υγειονομικής περίθαλψης
   • Συνεχής αξιολόγηση και βελτίωση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης.
   • Βελτιστοποίηση της χρήσης των πόρων διατηρώντας παράλληλα φροντίδα υψηλής ποιότητας.
5. Προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού και ισότιμη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση
   • Προώθηση της ψηφιακής ενσωμάτωσης σε όλους τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης – δημόσιους, ιδιωτικούς και μη κερδοσκοπικούς.
   • Στήριξη της ενσωμάτωσης αναδυόμενων τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης με την έγκριση σαφούς, ευέλικτου και ασφαλούς ρυθμιστικού συστήματος και με τη χρηματοδότηση της καινοτομίας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Διασφάλιση δίκαιης πρόσβασης σε ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς πόρους για τεχνολογικές εξελίξεις.

Η ώρα για δράση είναι τώρα

Η βιωσιμότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης είναι στα χέρια μας. Η πρόκληση είναι επείγουσα και οι πολίτες αναμένουν – και αξίζουν – πραγματικές λύσεις και την καλύτερη υγειονομική περίθαλψη.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Υπάρχουν ακόμη πολλά που δεν γνωρίζουμε για τη νόσο του Αλτσχάιμερ, αλλά η σχέση μεταξύ κακού ύπνου και επιδείνωσης της νόσου είναι μια από αυτές που οι ερευνητές διερευνούν

Οπως αναφέρει το sciencealert.com:

«Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2023, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η χρήση υπνωτικών χαπιών για να κοιμηθεί κάποιος, θα μπορούσε να μειώσει τη συσσώρευση τοξικών συσσωματωμάτων πρωτεϊνών στον εγκέφαλο.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που έπαιρναν σουβορεξάντη, μια κοινή θεραπεία για την αϋπνία, για δύο νύχτες σε μια κλινική ύπνου παρουσίασαν μια μικρή πτώση σε δύο πρωτεΐνες, το αμυλοειδές-β και το tau, που συσσωρεύονται στη νόσο Αλτσχάιμερ.

Αν και η μελέτη είναι σύντομη και αφορούσε μια μικρή ομάδα υγιών ενηλίκων, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα απόδειξη της σχέσης μεταξύ του ύπνου και των μοριακών δεικτών της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι διαταραχές του ύπνου μπορεί να είναι ένα πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι της νόσου Αλτσχάιμερ που προηγείται άλλων συμπτωμάτων, όπως η απώλεια μνήμης και η γνωστική έκπτωση. Και μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα, τα επίπεδα του αμυλοειδούς-β σχεδόν κορυφώνονται, σχηματίζοντας συσσωματώματα που ονομάζονται πλάκες και φράζουν τα εγκεφαλικά κύτταρα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η καλυτέρευση του ύπνου θα μπορούσε να είναι μια οδός για την αποτροπή της νόσου Αλτσχάιμερ, επιτρέποντας στον εγκέφαλο που κοιμάται να διώξει τις πρωτεΐνες που έχουν απομείνει.

Ενώ τα υπνωτικά χάπια μπορεί να βοηθήσουν σε αυτό το θέμα, “θα ήταν πρόωρο για τους ανθρώπους που ανησυχούν για την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ να το ερμηνεύσουν ως λόγο για να αρχίσουν να παίρνουν σουβορεξάντη κάθε βράδυ”, δήλωσε ο νευρολόγος Brendan Lucey, του Κέντρου Ιατρικής του Ύπνου του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας.

Η μελέτη διήρκεσε μόλις δύο νύχτες και περιελάμβανε 38 μεσήλικες συμμετέχοντες που δεν παρουσίαζαν σημάδια γνωστικής εξασθένησης και δεν είχαν προβλήματα ύπνου.

Η χρήση υπνωτικών χαπιών για παρατεταμένες περιόδους δεν αποτελεί ιδανική λύση ούτε για όσους έχουν έλλειψη ύπνου, καθώς είναι αρκετά εύκολο να εξαρτηθούν από αυτά.

Επιπλέον τα υπνωτικά χάπια μπορεί να οδηγήσουν σε πιο ελαφρύ αντί για πιο βαθύ

ύπνο. Αυτό θα μπορούσε να είναι προβληματικό, καθώς προηγούμενη έρευνα από τον Lucey και τους συναδέλφους του διαπίστωσε μια σχέση μεταξύ της λιγότερο καλής ποιότητας ύπνου αργών και των αυξημένων επιπέδων tau και της πρωτεΐνης αμυλοειδές-β.

Προηγούμενες έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και μία μόνο νύχτα διαταραγμένου ύπνου μπορεί να στείλει τα επίπεδα του αμυλοειδούς-β σε άνοδο.

Φυσικά, όλα αυτά στηρίζονται στην κατανόηση των αιτιών της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η κορυφαία θεωρία, ότι οι ανώμαλες πρωτεϊνικές μάζες φταίνε για τη νόσο Αλτσχάιμερ, έχει τεθεί υπό έντονο έλεγχο τον τελευταίο καιρό, αφού δεκαετίες ερευνών με στόχο τη μείωση των επιπέδων αμυλοειδούς δεν έχουν μεταφραστεί σε κάποιο χρήσιμο φάρμακο ή θεραπεία που να προλαμβάνει ή να επιβραδύνει πραγματικά τη νόσο. Αυτό έχει ωθήσει τους ερευνητές να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η νόσος Αλτσχάιμερ.

Με άλλα λόγια, τα υπνωτικά χάπια μπορεί να βοηθήσουν κάποιους ανθρώπους να κοιμηθούν, αλλά η χρήση τους ως προληπτική θεραπεία για την αποτροπή της νόσου Αλτσχάιμερ εξακολουθεί να είναι μια θολή προοπτική, η οποία εξαρτάται από μια ασταθή πλέον υπόθεση της παθολογίας της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Annals of Neurology».

 

 

Πηγη: https://www.iefimerida.gr

Για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά των καινοτόμων φαρμάκων, τις στρεβλώσεις αλλά και τις δυσκολίες εισαγωγής των νέων θεραπειών στη χώρα μας, αναφέρεται η κ. Λαμπρίνα Μπαρμπετάκη, Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος της AbbVie Ελλάδος, Κύπρου και Μάλτας, Πρόεδρος του Pharma Innovation Forum (PIF) και Πρόεδρος της Επιτροπής Φαρμακευτικών Εταιρειών του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητήριου σε συνέντευξή της στο HealthReport.gr.

Η κ.Μπαρμπετάκη μιλά για τις προσπάθειες που κάνει ο κλάδος του φαρμάκου ώστε να αλλάξει το σύστημα που σήμερα παρουσιάζει «καθυστερήσεις και αβεβαιότητες», αλλά όπως επισημαίνει «η τεράστια προσπάθεια όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιείται μονομερώς».

Παράλληλα αφήνει σαφείς αιχμές για τους χρηματοδοτικούς στόχους που πρέπει να τεθούν για την επόμενη τριετία, οι οποίοι όμως όπως λέει, δεν έχουν ακόμη τεθεί.
Η Πρόεδρος του PIF αναφέρεται όμως και στο θέμα των επενδύσεων που συχνά πυκνά επικαλείται η κυβέρνηση για τις φαρμακευτικές εταιρείες, υπογραμμίζοντας ενδεικτικά στο HealthReport.gr «ποιο το νόημα να επενδύσει μια εταιρεία σε μια κλινική μελέτη, όταν το φάρμακο ενδέχεται να μην αποζημιωθεί ποτέ στην Ελλάδα».

Εκτός των άλλων περιγράφει και το σύστημα έκτακτης εισαγωγής φαρμάκων μέσω ΙΦΕΤ, που τελικώς όμως τείνει να γίνει μία μόνιμη κατάσταση.

Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω τη συνέντευξη της κ.Λαμπρίνας Μπαρμπετάκη στο HealthReport.gr:

Ερώτηση: Ένας χρόνος πέρασε από τότε που συζητήσαμε για τις προκλήσεις του φαρμακευτικού κλάδου. Σήμερα, ποια είναι η αποτίμηση κ. Μπαρμπετάκη; Έχουμε σημειώσει πρόοδο ή τα καίρια ζητήματα παραμένουν εμπόδιο για το σύστημα υγείας;

Υπήρξαν πρωτοβουλίες με θετικό πρόσημο σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας και κυρίως στο Υπουργείο Υγείας, που άνοιξαν έναν πιο ουσιαστικό διάλογο με τη φαρμακευτική βιομηχανία. Όμως, οι παθογένειες του συστήματος παραμένουν εδώ, ιδιαίτερα για τις εταιρείες που φέρνουν καινοτόμες θεραπείες στη χώρα και σε αρκετές περιπτώσεις επιτείνονται.

Τα τρία θεμελιώδη ζητήματα — προβλεψιμότητα, σταθερότητα και βιωσιμότητα — δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί στην ουσία τους. Η υποχρηματοδότηση παραμένει, το πλαίσιο αποζημίωσης είναι δυσλειτουργικό και η είσοδος καινοτόμων θεραπειών στο σύστημα γίνεται με καθυστερήσεις και αβεβαιότητες. Όλα αυτά, τη στιγμή που οι ανάγκες των ασθενών αυξάνονται και η φαρμακευτική καινοτομία εξελίσσεται ραγδαία.

Δεν είναι θέμα καλών προθέσεων κ. Ευθυμιάδου. Είναι θέμα επιλογών. Χρειαζόμαστε ένα λειτουργικό μοντέλο αποζημίωσης, που να συνδέει τη χρηματοδότηση με την αξία και την πραγματική ανάγκη. Ένα σύστημα που να ενισχύει την πρόσβαση, να δίνει κίνητρα για επενδύσεις και να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κι αυτό απαιτεί συνεργασία και πολιτική βούληση.

Ερώτηση: Το πλαίσιο συνεργασίας που είχε εισάγει το PIF αποτέλεσε μια δομημένη πρόταση για μια πιο βιώσιμη φαρμακευτική πολιτική. Όμως, ένα χρόνο μετά, ποια είναι η εικόνα; Έχει προχωρήσει η εφαρμογή του;

Το πλαίσιο συνεργασίας που παρουσιάσαμε δεν ήταν μια γενική τοποθέτηση αρχών ούτε μια θεωρητική άσκηση ή λίστα καλών προθέσεων. Ήταν ένα σύνολο δεσμεύσεων, προτάσεων και μεταρρυθμίσεων, βασισμένο σε δεδομένα και εμπειρία, με σκοπό να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο και βιώσιμο φαρμακευτικό σύστημα, που να υπηρετεί τόσο τη δημόσια υγεία όσο και την καινοτομία.

Από την πρώτη στιγμή καλέσαμε όλη τη φαρμακευτική βιομηχανία να συμμετάσχει σε αυτό το “σύμφωνο ουσιαστικής αλλαγής” — και καταθέσαμε από κοινού με τον ΣΦΕΕ μια πρόταση, στη βάση μιας ενιαίας φωνής υπευθυνότητας και προόδου.

Το πλαίσιο περιλαμβάνει σαφείς άξονες: προβλέψιμη χρηματοδότηση, αναβάθμιση των υποδομών και των διαδικασιών, ισχυρά κίνητρα για την ενσωμάτωση της φαρμακευτικής καινοτομίας και ένα στιβαρό πλαίσιο διακυβέρνησης, παρακολούθησης και αξιολόγησης.

Αναγνωρίζουμε πλήρως τα κενά του συστήματος. Και για το λόγο αυτό, οι εταιρείες που φέρνουμε καινοτόμες θεραπείες στην Ελλάδα έχουμε ήδη καταθέσει ουσιαστικές προτάσεις, που αν αξιοποιηθούν, μπορούν να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον το οποίο θα ενισχύσει τις επενδύσεις, θα διασφαλίσει την πρόσβαση των ασθενών και θα στηρίξει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Αυτή η τεράστια προσπάθεια όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιείται μονομερώς. Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ κα Ευθυμιάδου, να υπάρξει άμεσα ουσιαστική δέσμευση από την Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία. Απαιτούνται συγκεκριμένοι χρηματοδοτικοί στόχοι για την επόμενη τριετία, κάτι που δυστυχώς ακόμα αναμένουμε να συμβεί.

Τώρα είναι η στιγμή να φύγουμε από την αδράνεια και να περάσουμε από τις τοποθετήσεις στη λήψη αποφάσεων, στη βάση της συνυπευθυνότητας και των δύο μερών: Πολιτείας και Βιομηχανίας.

Με σχέδιο, με αποφασιστικότητα και — κυρίως — με συνέπεια.

Ερώτηση: Ο Υπουργός Υγείας έχει απευθύνει κάλεσμα στη φαρμακευτική βιομηχανία για επενδύσεις στην παραγωγή — με δημιουργία εργοστασίων — και στην ενίσχυση της καινοτομίας, όπως οι κλινικές μελέτες. Πώς ανταποκρίνεται ο κλάδος σε αυτή την πρόσκληση και τι έχει γίνει στην πράξη μέχρι σήμερα;

Η συμβολή της καινοτόμου φαρμακευτικής βιομηχανίας στην οικονομία και την υγεία δεν περιορίζεται, ούτε αρκείται, μόνο στη δημιουργία εργοστασίων ή στην υλοποίηση κλινικών μελετών. Για να προχωρήσουν τέτοιες επενδύσεις, απαιτείται ένα πολύ συγκεκριμένο και σταθερό πλαίσιο που να επιτρέπει τον στρατηγικό σχεδιασμό και να παρέχει θεσμικά εχέγγυα για τη βιωσιμότητα των πρωτοβουλιών.

Οι 30 κορυφαίες καινοτόμες φαρμακευτικές επιχειρήσεις στον κόσμο, που εκπροσωπούνται στην Ελλάδα μέσω του PIF, έχουμε αποδείξει διαχρονικά ότι και μπορούμε και θέλουμε να επενδύσουμε: στην ανάπτυξη τεχνολογιών, στη διαχείριση και αξιοποίηση δεδομένων, στην υλοποίηση κλινικών μελετών, στην ψηφιακή υγεία, σε υπηρεσίες υποστήριξης των ασθενών και, φυσικά, στη δημιουργία υποδομών και παραγωγικών μονάδων.

Φυσικά και ο κλάδος θέλει να συνεχίζει να επενδύει. Αλλά δεν μπορούμε να ξεκινάμε από το τέλος. Δεν μπορείς να μιλάς για παραγωγικές επενδύσεις και κλινικές μελέτες, όταν λείπει το βασικό θεμέλιο: ένα σταθερό, προβλέψιμο και βιώσιμο σύστημα αποζημίωσης. Γιατί ποιο το νόημα να επενδύσει μια εταιρεία σε μια κλινική μελέτη, όταν το φάρμακο ενδέχεται να μην αποζημιωθεί ποτέ στην Ελλάδα; Ηθικά, το ερώτημα είναι τεράστιο. Δεν μιλάμε καν για οικονομικό ρίσκο — μιλάμε για ασθενείς που συμμετέχουν σε μια μελέτη και δεν μπορούν να έχουν συνέχεια στη θεραπεία τους.

Ο ρόλος μας είναι ξεκάθαρος: να διασφαλίζουμε ότι οι καινοτόμες θεραπείες φτάνουν στους ασθενείς στην ώρα τους, με τρόπο αξιόπιστο και δίκαιο. Αυτή είναι η αποστολή της καινοτόμου φαρμακευτικής βιομηχανίας — και σε αυτό επενδύουμε σταθερά.
Είναι λίγο αντιφατικό να μιλάμε για hub καινοτομίας, αν δεν εξασφαλίσουμε ότι οι καινοτόμες θεραπείες θα έρθουν τελικά στην Ελλάδα.

Απαιτούνται πράξεις, όχι απλές αναφορές σε στόχους. Επένδυση σημαίνει σχέδιο. Σημαίνει θεσμικές εγγυήσεις, υποστήριξη, υποδομές και μια ξεκάθαρη στρατηγική. Και σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε παρόντες. Έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, έχουμε χτίσει συνεργασίες και ζητάμε ξεκάθαρα ένα πράγμα: ένα λειτουργικό οικοσύστημα καινοτομίας, που να ενθαρρύνει την πρόοδο, αντί να την παγιδεύει σε αγκυλώσεις.

Ερώτηση: Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας επισημαίνει συχνά ότι οι προτάσεις όμως για μια πιο λειτουργική φαρμακευτική πολιτική προσκρούουν στον περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο. Με άλλα λόγια, «δεν υπάρχουν τα χρήματα». Πώς απαντάτε σε αυτή την πραγματικότητα;

Όταν η συζήτηση ξεκινά από αυτό το σημείο, είναι πλέον υποτίμηση για την ίδια την ουσία του προβλήματος. Δείχνει πως δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί τη στρατηγική σημασία της φαρμακευτικής πολιτικής για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.

Στο πλαίσιο συνεργασίας που έχουμε καταθέσει κ. Ευθυμιάδου, υπάρχει σαφής πρόβλεψη για τη χρηματοδότηση — όχι ως κόστος, αλλά ως μηχανισμός εξοικονόμησης και επανατροφοδότησης του συστήματος. Η ενσωμάτωση της καινοτομίας δημιουργεί τεκμηριωμένα εξοικονομήσεις που επιστρέφουν στο σύστημα υγείας, προσφέρει οικονομικά κίνητρα με μετρήσιμο αντίκτυπο και ενισχύει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Το ύψος αυτών των εξοικονομήσεων ισοδυναμεί με επενδύσεις. Με πόρους που, αντί να δαπανώνται αποσπασματικά, επιστρέφουν πολλαπλασιαστικά στο σύστημα — και στο κοινωνικό σύνολο.
Ας είμαστε ειλικρινείς: κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς στρατηγική αξιοποίησης των πόρων. Δεν είναι μόνο θέμα ύψους δαπανών, αλλά πού πηγαίνουν και τι αποτέλεσμα φέρνουν.

Ναι, η επαρκής χρηματοδότηση είναι παραπάνω από αναγκαία — και αυτό επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα από τη σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ή προσαρμοζόμαστε και επενδύουμε στην καινοτομία, όπως κάνουν άλλα κράτη, ή μένουμε στάσιμοι. Η εσωστρέφεια δεν είναι στρατηγική. Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να συγκρίνουμε τις επιδόσεις μας με τις συνθήκες των μνημονίων. Πρέπει να δούμε τι γίνεται έξω από τα σύνορά μας.
Κυρία Ευθυμιάδου, σήμερα, μόνο περίπου το 20% των συνολικών δαπανών υγείας κατευθύνεται στη φαρμακευτική περίθαλψη. Κι όμως, το μεγαλύτερο μέρος των περιοριστικών πολιτικών εφαρμόζεται πάνω σε αυτό το 20%, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι θετικές επιπτώσεις που έχει μια θεραπεία στο υπόλοιπο 80%.

Ποιο είναι το κόστος των νοσηλειών που αποφεύγονται χάρη στην έγκαιρη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες; Ποια η εξοικονόμηση για το σύστημα — αλλά και για την παραγωγικότητα των ασθενών; Αυτά τα κονδύλια δεν πρέπει να τα βλέπουμε μόνο ως δαπάνες υγείας. Έχουν προεκτάσεις στην εργασία, στην κοινωνική συνοχή, στην εθνική οικονομία.

Και πέρα από την στατιστική απεικόνιση της πραγματικότητας, ας μιλήσουμε για πράξεις. Η αξιολόγηση των φαρμάκων χωρίς περιττές καθυστερήσεις απαιτεί τεράστια επένδυση; Όχι. Το να απαλείψουμε εμπόδια, όπως η απαίτηση του 5/11 — που δεν έχουν θέση σε ένα δομημένο σύστημα αξιολόγησης — κοστίζει χρήματα; Όχι.

Το να εφαρμόσουμε αξιολογήσεις βασισμένες στην αξία και να συνδέσουμε έμπρακτα την τιμή του φαρμάκου με την αξιολόγηση και τη διαπραγμάτευση, δεν κοστίζει. Κοστίζει απόφαση.

Αν συνεχίσουμε να βλέπουμε την υγεία ως λογαριασμό κόστους και όχι ως επένδυση στο κοινωνικό κεφάλαιο, θα είμαστε διαρκώς πίσω από τις εξελίξεις. Οι ανάγκες αυξάνονται: η γήρανση του πληθυσμού, η εκρηκτική άνοδος των χρόνιων νοσημάτων, οι τεχνολογικές εξελίξεις — όλα δείχνουν προς μία κατεύθυνση: ή προσαρμοζόμαστε λοιπόν ή μένουμε στάσιμοι.

Το στοίχημα είναι να περάσουμε από τη διαχείριση της φθοράς στη στρατηγική της προόδου. Και γι’ αυτό, χρειαζόμαστε πρώτα απ’ όλα πολιτική βούληση και όχι πρόχειρους συμβιβασμούς.

Για παράδειγμα, υπάρχει μια άποψη που επανέρχεται συχνά στη δημόσια συζήτηση: ότι ο ασθενής που έχει πραγματικά ανάγκη ένα καινοτόμο φάρμακο, στο τέλος θα το βρει, έστω και μέσω ΙΦΕΤ. Και είναι σημαντικό να δούμε κατά πόσο αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Ερώτηση : Έχετε δίκιο κ. Μπαρμπετάκη. Συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι, ακόμη κι αν ένα καινοτόμο φάρμακο δεν αποζημιώνεται, τελικά ο ασθενής που το χρειάζεται θα το βρει μέσω ΙΦΕΤ. Είναι πραγματικά έτσι ή είναι μύθος αυτό;

Ας αναλογιστούμε το εξής: γιατί τόσα φάρμακα, ιδίως καινοτόμα, φτάνουν στην Ελλάδα μόνο μέσω του ΙΦΕΤ;

Ο αριθμός των θεραπειών που εισάγονται με αυτόν τον τρόπο δεν είναι σε καμία περίπτωση ένδειξη εύρυθμης λειτουργίας του συστήματος υγείας. Είναι ένδειξη στρέβλωσης.

Το ΙΦΕΤ δημιουργήθηκε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως μηχανισμός εξυπηρέτησης έκτακτης ανάγκης. Κι όμως, έχει μετατραπεί σχεδόν σε βασική δίοδο εισαγωγής καινοτόμων φαρμάκων.
Άρα πρόκειται για έναν μύθο που, όσο αναπαράγεται, κάνει ζημιά — πρώτα και κύρια στους ίδιους τους ασθενείς.

Το ΙΦΕΤ έχει έναν κρίσιμο ρόλο, αλλά αυτός ο ρόλος δεν είναι να υποκαθιστά τις επίσημες διαδικασίες ένταξης θεραπειών στο σύστημα. Δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε σταθερότητα, ούτε ταχύτητα, ούτε ολιστική φροντίδα. Για κάποιους ασθενείς, η καθυστέρηση μπορεί να είναι ενοχλητική. Για άλλους, είναι καθοριστική. Υπάρχουν παθήσεις όπου ο χρόνος είναι θεραπεία και δεν μας επιτρέπεται να τον σπαταλάμε.

Και δεν είναι μόνο θέμα χρόνου κ. Ευθυμιάδου. Το ΙΦΕΤ μπορεί να φέρει το σκεύασμα, αλλά δεν φέρνει όλα όσα συνθέτουν μια σύγχρονη θεραπεία. Δεν φέρνει την εκπαίδευση των γιατρών, δεν υποστηρίζει τους ασθενείς, δεν προβλέπει προγράμματα συμμόρφωσης, δεν ενσωματώνει ολιστική υποστήριξη τους. Δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός πλήρους θεραπευτικού οικοσυστήματος.
Πολλώ δε μάλλον σήμερα, που μιλάμε για εξατομικευμένη ιατρική, το να στηριζόμαστε στο ΙΦΕΤ είναι σαν να επιστρέφουμε σε ένα παρωχημένο μοντέλο πρόσβασης στο φάρμακο.

Για να είμαστε δίκαιοι, είναι θετικό ότι ο Υπουργός Υγείας, κ. Άδωνις Γεωργιάδης, άνοιξε τον διάλογο εδώ και έναν χρόνο. Και αυτό δεν είναι αμελητέο, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου για χρόνια επικρατούσαν η σιωπή και η απόσταση. Το λέμε με σεβασμό. Όμως τώρα είναι η στιγμή αυτός ο διάλογος να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη. Να σχεδιάσουμε και να εφαρμόσουμε ένα σύστημα που να διασφαλίζει έγκαιρη, αξιοπρεπή και σταθερή πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες που έχουν ανάγκη — χωρίς εξαρτήσεις από έκτακτους μηχανισμούς.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Τα μεταλλικά σωματίδια που υπάρχουν στα τεχνητά εμφυτεύματα αρθρώσεων μπορούν να εισέλθουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και να συσσωρευτούν στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, αποκαλύπτει μια νέα μελέτη, εγείροντας ανησυχίες για πιθανές νευρολογικές επιπτώσεις στους ασθενείς.

Η αρθροπλαστική αποτελεί μια ευρέως διαδεδομένη επέμβαση που χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει τις φθαρμένες και κατεστραμμένες αρθρώσεις, βελτιώνοντας έτσι την κινητικότητα και την ποιότητα ζωής για εκατομμύρια ανθρώπους. Τα σύγχρονα εμφυτεύματα, κατασκευασμένα από συνδυασμούς μετάλλων, είναι σχεδιασμένα για υψηλή ανθεκτικότητα και βιοσυμβατότητα.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι, με την πάροδο του χρόνου, η φθορά και η διάβρωση αυτών των υλικών μπορεί να απελευθερώσει μικροσκοπικά σωματίδια στους περιβάλλοντες ιστούς και να προκληθεί κοντά στο σημείο του εμφυτεύματος φλεγμονή, βλάβη ιστών και χαλάρωση της άρθρωσης.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονη ανησυχία ότι τα μικροσκοπικά αυτά μεταλλικά σωματίδια μπορεί να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να επηρεάσουν όργανα μακριά από το εμφύτευμα. Αναφορές περιστατικών έχουν περιγράψει σοβαρές επιδράσεις στην καρδιά, τον θυρεοειδή και το νευρικό σύστημα σε ασθενείς με αυξημένα επίπεδα ορισμένων μετάλλων, ιδιαίτερα του κοβαλτίου και του χρωμίου. Έχουν επίσης αναφερθεί νευρολογικές αλλαγές σε ορισμένους ασθενείς μετά από επέμβαση αρθροπλαστικής.

Αυξημένες συγκεντρώσεις μετάλλων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό

Ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Charité – Universitätsmedizin στο Βερολίνο, θέλησε να διερευνήσει εάν τα μεταλλικά σωματίδια που περιέχονται στα τεχνητά εμφυτεύματα αρθρώσεων μπορούν να μεταφερθούν στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό μέσω της κυκλοφορίας του αίματος.

Στην μελέτη συμμετείχε μια ομάδα 204 ενηλίκων – με μέση ηλικία τα 71,7 έτη – που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση αρθροπλαστικής και μια ομάδα ενηλίκων που δεν είχε υποβληθεί ποτέ σε χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων.

Τα δείγματα προς έλεγχο συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια εκλεκτικής χειρουργικής επέμβασης υπό ραχιαία αναισθησία ή κατά τη διάρκεια οσφυονωτιαίας παρακέντησης για διαγνωστικούς ή θεραπευτικούς λόγους ρουτίνας.

Με την χρήση φασματομετρίας μάζας πλάσματος μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις δέκα μετάλλων στο αίμα, τον ορό και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό, συμπεριλαμβανομένου του κοβαλτίου, του χρωμίου, του τιτανίου, του νιοβίου, του ζιρκόνιου και άλλων μετάλλων  που είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούνται σε υλικά εμφυτευμάτων.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι, στους ασθενείς με εμφυτεύματα αρθρώσεων τα επίπεδα κοβαλτίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ήταν σημαντικά υψηλότερα συγκριτικά με την ομάδα των ατόμων που δεν είχαν υποβληθεί σε αρθροπλαστική. Παρατηρήθηκαν ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ των επιπέδων κοβαλτίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και εκείνων στον ορό και το ολικό αίμα, υποδηλώνοντας ότι η συστηματική έκθεση μπορεί να φτάνει στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Οι ασθενείς με εμφυτεύματα εμφάνισαν επίσης υψηλότερα επίπεδα χρωμίου, τιτανίου, νιοβίου και ζιρκονίου στο αίμα και στον ορό. Στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, τα επίπεδα τιτανίου, νιοβίου και ζιρκονίου ήταν σημαντικά αυξημένα, αλλά μόνο όταν τα επίπεδα αυτών των μετάλλων στον ορό ήταν επίσης αυξημένα.

Οι ασθενείς με συστατικά εμφυτευμάτων που περιέχουν κράματα κοβαλτίου-χρωμίου-μολυβδαινίου είχαν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις κοβαλτίου και χρωμίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Τα επίπεδα κοβαλτίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ήταν σημαντικά αυξημένα ακόμη και σε ασθενείς με εμφυτεύματα για λιγότερο από δέκα χρόνια. Ο πόνος στην άρθρωση που περιέχει το εμφύτευμα συσχετίστηκε επίσης με υψηλότερα επίπεδα κοβαλτίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η έκθεση μετάλλων που σχετίζεται με την αρθροπλαστική δεν περιορίζεται στους τοπικούς ιστούς αλλά επεκτείνεται συστηματικά και μπορεί να μεταφερθεί μέχρι και τον εγκέφαλο.

«Λαμβάνοντας υπόψη το γνωστό νευροτοξικό δυναμικό του κοβαλτίου, αλλά και του τιτανίου και του νιοβίουθα είναι σημαντικό να καθοριστεί εάν αυτά τα αυξημένα επίπεδα συσχετίζονται με αντικειμενικά μέτρα νευροτοξικών επιδράσεων.Τα ευρήματα της μελέτης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε ασθενείς με νέα εμφάνιση ή επιδείνωση προϋπαρχουσών νευρολογικών ή ψυχιατρικών διαταραχών μετά από αρθροπλαστική και γενικά στην κατασκευή ορθοπεδικών εμφυτευμάτων του μέλλοντος», εξηγεί η Δρ Anastasia Rakow, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Αν και η δυσλειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού δεν ήταν εμφανής, η παρουσία αυτών των μετάλλων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη μακροπρόθεσμη νευρολογική ασφάλεια των ασθενών που υποβάλλονται σε επεμβάσεις αρθροπλαστικής.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί εάν οι παρατηρούμενες εκθέσεις μπορούν να συμβάλουν σε γνωστικές αλλαγές ή νευροεκφυλιστικές ασθένειες, ιδιαίτερα στους ασθενείς με εμφυτεύματα που περιέχουν κοβάλτιο και σε εκείνους που εμφανίζουν ανεξήγητα νευρολογικά συμπτώματα μετά από αρθροπλαστική.

 

 

Πηγη: https://medicalmanage.gr

Η παιδική κατασκήνωση Pitsas Camp στον Πρίνο της Θάσου,

ζητά γιατρό για την καλοκαιρινή περίοδο λειτουργίας της.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ : 6945432403

 

 

 

..

Η Talentis αναζητά πνευμονολόγους (άνδρες/γυναίκες) για ένα αναγνωρισμένο δημόσιο νοσοκομείο στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γαλλίας.

Λεπτομέρειες της θέσης:

• Κλασική δραστηριότητα πνευμονολογίας σε νοσοκομειακό περιβάλλον.

• Τοποθεσία σε περιοχή με εξαιρετική ποιότητα ζωής.

• Εύκολη πρόσβαση σε μεγάλες πόλεις όπως το Μπορντό και η Τουλούζη.

• Σύγχρονες υποδομές και διεπιστημονική ιατρική ομάδα.

Απαιτήσεις:

• Πτυχίο ιατρικής και τίτλος ειδικότητας στην πνευμονολογία που έχει αποκτηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

• Ενδιάμεσο επίπεδο γαλλικών (B1-B2) ή κίνητρο για βελτίωση. Δυνατότητα πρόσβασης σε μαθήματα γαλλικών για υποψηφίους που δεν μιλούν γαλλικά.

Μισθός:

• Από 4000€ καθαρά/μήνα, ανάλογα με το προφίλ και την εμπειρία.

Πλεονεκτήματα:

• 5 έως 8 εβδομάδες πληρωμένων αδειών.

• Δυνατότητα συνεχούς εκπαίδευσης και επαγγελματικής ανάπτυξης.

• Εγγύτητα στο αεροδρόμιο του Μπορντό, διευκολύνοντας τις διεθνείς μετακινήσεις.

• Δωρεάν υποστήριξη για την εγγραφή στον Ιατρικό Σύλλογο της Γαλλίας.

• Πλήρης υποστήριξη για τη μετεγκατάσταση: εύρεση στέγασης, άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, εγγραφή στην κοινωνική ασφάλιση, κ.λπ.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να ανακαλύψετε άλλες διαθέσιμες ευκαιρίες, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας:

[email protected]

επιστολή του ΠΙΣ προς τον Υπουργό Υγείας σχετικά με την ΥΑ 7686/2025 περί τηλεϊατρικής παραθέτοντας τις σοβαρές ενστάσεις μας.

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ (ΥΑ 7686 ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΪΑΤΡΙΚΗΣ) ΑΠ ΠΙΣ 7166

 

 

 

..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 7ΑΠΡ

 

 

..