Σε ενήλικες ασθενείς
Η Moderna ανακοίνωσε χθες ότι το ερευνητικό υποψήφιο εμβόλιο της, mRNA-1345, για τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV), πήρε τον χαρακτηρισμό πρωτοποριακής θεραπείας από τον FDA των ΗΠΑ για την πρόληψη της νόσου της κατώτερης αναπνευστικής οδού που προκαλείται τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV), σε ενήλικες ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω.«Ο χαρακτηρισμός πρωτοποριακή θεραπεία του FDA για το mRNA-1345 τονίζει περαιτέρω τον σημαντικό αντίκτυπο του RSV στην υγεία ενηλίκων μεγαλύτερης ηλικίας και την υψηλή ανεκπλήρωτη ανάγκη», δήλωσε ο Stéphane Bancel, Διευθύνων Σύμβουλος της Moderna. «Με αυτήν την ονομασία, προσβλέπουμε σε παραγωγικές συνομιλίες με τον FDA με την ελπίδα να φέρουμε το υποψήφιο εμβόλιο για τον RSV για ηλικιωμένους στην αγορά με ασφάλεια και γρήγορα. Η πλατφόρμα mRNA της Moderna έχει πλέον να επιδείξει δύο θετικά αποτελέσματα δοκιμών Φάσης 3 για μολυσματικές ασθένειες».Ο χαρακτηρισμός Breakthrough Therapy του FDA χορηγείται για να επιταχύνει την ανάπτυξη και την αναθεώρηση φαρμάκων που προορίζονται για τη θεραπεία μιας σοβαρής νόσου και όταν τα προκαταρκτικά κλινικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι το φάρμακο ή το εμβόλιο μπορεί να επιδείξουν σημαντική βελτίωση σε σχέση με τη διαθέσιμη θεραπεία.

Πηγη:HealthDaily

Συνολικά επτά Έλληνες ερευνητές -από τους οποίους δύο δραστηριοποιούνται στη χώρα και πέντε στο εξωτερικό- θα λάβουν επιχορήγηση εδραίωσης από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας (ERC).

Όπως ανακοίνωσε το ERC, 321 ερευνητές επελέγησαν για τις συγκεκριμένες επιχορηγήσεις του 2022 και θα ενισχυθούν με 657 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη» της ΕΕ. Οι επιχορηγήσεις εδραίωσης αφορούν διακεκριμένους ερευνητές με εμπειρία επτά έως 12 ετών μετά το διδακτορικό τους.

Συνολικά είχαν υποβληθεί 2.222 προτάσεις προς χρηματοδότηση. Οι 321 που επιλέχθηκαν, αναμένεται να οδηγήσουν στη δημιουργία περίπου 2.000 νέων θέσεων επιστημονικής απασχόλησης για μεταδιδακτορικούς ερευνητές, διδακτορικούς φοιτητές και άλλους συνεργάτες.

Η πρόεδρος του ERC, Γερμανίδα καθηγήτρια Μαρία Λέπτιν, δήλωσε ότι «οι Consolidator Grants υποστηρίζουν ερευνητές σε μια κρίσιμη στιγμή στην καριέρα τους, ενισχύοντας την ανεξαρτησία τους, ενδυναμώνοντας τις ερευνητικές ομάδες τους και βοηθώντας τους να εδραιωθούν ως ηγέτες στο πεδίο τους. Και η υποστήριξη πάνω από όλα τους δίνει την ευκαιρία να επιδιώξουν τα επιστημονικά όνειρα τους».

ΕΕ: Τα ονόματα των Ελλήνων που θα χρηματοδοτηθούν

Οι επιχορηγήσεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών και τεχνολογικών πεδίων και αφορούν ερευνητικά προγράμματα που θα πραγματοποιηθούν σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα 18 χωρών μελών της ΕΕ και άλλων χωρών. Οι χώρες με τους περισσότερους επιλεχθέντες ερευνητές είναι η Γερμανία (62), η Γαλλία (41) και η Ισπανία (24). Από πλευράς εθνικοτήτων, υπερτερούν οι Γερμανοί (52 ερευνητές) και ακολουθούν οι Ιταλοί (32), οι Γάλλοι (31) και οι Βρετανοί (31).

Από ελληνικής πλευράς επελέγησαν οι:

• Νικόλαος Μπεκιάρης-Λυμπέρης (Πολυτεχνείο Κρήτης),
• Μαρία Τσουμακίδου (Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ» Ελλάδας),
• Ελένη Τομάζου (Ινστιτούτο Ερευνών Παιδικού Καρκίνου St. Anna Kinderkrebsforschung GmbH – Αυστρία),
• Κώστας Πάντζας (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών CNRS – Γαλλία),
• Ιωάννης Στεφάνου (Σχολή Ecole Centrale de Nantes – Γαλλία),
• Αριστέα Κουκιαδάκη (Πανεπιστήμιο Μάντσεστερ – Βρετανία) και
• Μίλκα Σαρρή (Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ – Βρετανία).

Το ERC ιδρύθηκε το 2007 και προσφέρει τέσσερις βασικές κατηγορίες επιχορηγήσεων στους πολλά υποσχόμενους ερευνητές: Εκκίνησης (Starting Grants), Εδραίωσης (Consolidator), Προωθημένες (Advanced) και Συνέργειας (Synergy). Ο προϋπολογισμός του ERC για την περίοδο 2021-2027 ανέρχεται σε πάνω από 16 δισ. ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Με τον SARS-CoV-2 να συνεχίζει να μεταλλάσσεται, εξακολουθεί να διαφεύγει από τις άμυνες του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος. Υπάρχει όμως ένα καίριο ερώτημα: μεταλλάσσεται ολόκληρος ο ιός ή κάποια τμήματά του παραμένουν αμετάβλητα και μπορούν να αποτελέσουν στόχο νέων αποτελεσματικότερων θεραπειών;

Εξετάζοντας εξονυχιστικά περισσότερες από 10 εκατομμύρια αλληλουχίες του SARS-CoV-2 δύο υποψήφιοι διδάκτορες στο Ινστιτούτο για την Ερευνα στη Βιοϊατρική (IRB) στην Ελβετία ανακάλυψαν ότι ορισμένα τμήματα της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού – της περιοχής του εκείνης που αποτελεί «κλειδί» για τη μόλυνση των ανθρώπινων κυττάρων – δεν υφίστανται αλλαγές. «Ονομάζουμε αυτές τις περιοχές ‘ψυχρά σημεία’» ανέφερε η Βιρτζίνια Κριβέλι, μια εκ των δύο υποψηφίων διδακτόρων που τις ανακάλυψαν και προσέθεσε: «Το μεγαλύτερο τμήμα του ιού μεταλλάσσεται ταχέως, ωστόσο εμείς εντοπίσαμε 15 περιοχές που παραμένουν αμετάβλητες».

Τα σπανιότατα αντισώματα

Αναλύοντας δείγματα από άτομα που είχαν αναρρώσει από COVID-19, οι ερευνητές ανακάλυψαν, όπως ανέφεραν στην επιθεώρηση «Science Immunology» ότι ορισμένοι από τους αναρρώσαντες διέθεταν αντισώματα που στόχευαν συγκεκριμένα τα «ψυχρά σημεία» της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού.

«Τα αντισώματα αυτά είναι πολύ σπάνια» σημείωσε ο Φιλίπο Μπιανκίνι, ο έτερος εκ των υποψηφίων διδακτόρων, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι «χάρη σε μια νέα μέθοδο καταφέραμε να τα εντοπίσουμε».

Με κόκκινο, μπλε και πράσινο χρώμα αποτυπώνονται τρία από τα αμετάβλητα σημεία της πρωτεΐνης -ακίδας του SARS-CoV-2 τα οποία στοχεύουν τα νεοανακαλυφθέντα αντισώματα (IRB, Bellinzona, CH)

Αποτροπή της λοίμωξης

Σε πειράματα στο εργαστήριο τα αντισώματα μπλόκαραν τη λοίμωξη με τον ιό, ακόμη και σε ό,τι αφορούσε τις τελευταίες παραλλαγές ανησυχίας που έχουν αναδυθεί και προσέφεραν προστασία από νόσηση σε προκλινικά μοντέλα.

Και ενάντια στους μελλοντικούς κορωνοϊούς

Θα μπορούσαν τα νέα αυτά «υπερ-αντισώματα» να είναι αποτελεσματικά και ενάντια στους επόμενους κορωνοϊούς που μπορεί να απειλήσουν τον άνθρωπο; «Είναι πιθανό να εμφανιστούν νέοι κορωνοϊοί που θα μολύνουν ανθρώπους» ανέφερε ο Ντάβιντε Ρομπιάνι, διευθυντής του IRB και κύριος συγγραφέας της μελέτης και συμπλήρωσε: «Τα ευρήματά μας μαρτυρούν ότι είναι πιθανό να αναπτύξουμε αποτελεσματικές αντισωματικές θεραπείες που θα έχουν ευρεία αποτελεσματικότητα ενάντια στον πανδημικό κορωνοϊό αλλά και ενάντια στους μελλοντικούς εν δυνάμει επικίνδυνους για τον άνθρωπο κορωνοϊούς».

Σημειώνεται ότι στη μελέτη συνεργάστηκαν επίσης ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, της Τσεχικής Ακαδημίας Επιστημών, της Clinica Luganese Moncucco καθώς και επιστήμονες του χρηματοδοτούμενου από την ΕΕ προγράμματος ΑΤΑC (Antibody Therapy Against Coronavirus).

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Το DMN είναι μια σύνδεση περιοχών του εγκεφάλου που αλληλεπιδρούν όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης.

Εάν έχετε αφήσει ποτέ το μυαλό σας να περιπλανηθεί, έχετε βασιστεί στο δίκτυο προεπιλεγμένης λειτουργίας του εγκεφάλου (DMN). Επιστημονικά, το DMN είναι μια σύνδεση περιοχών του εγκεφάλου που αλληλεπιδρούν όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης.  Αυτό το δίκτυο είναι σημαντικό για τη χρήση της βραχυπρόθεσμης μνήμης μας, θέτοντας το ερώτημα: Οι αλλαγές στο DMN παίζουν βασικό ρόλο στη βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης που παρατηρείται στην εξέλιξη της νόσου του Alzheimer (AD); Και το DMN επηρεάζεται διαφορετικά σε γυναίκες και άνδρες;

Προεπιλεγμένη λειτουργία του εγκεφάλου

Η συνεργάτιδα της Women’s Health Research στο Yale (WHRY), Carolyn Fredericks, MD, επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας, εργάζεται για να κατανοήσει την AD και γιατί επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες. Ισχυρή έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες έχουν σαφώς αυξημένο κίνδυνο για AD σε σύγκριση με τους άνδρες. Ενώ έχει γίνει πολλή έρευνα για την AD, υπάρχουν πολύ λιγότερες μελέτες που λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές φύλου.

Η πιο πρόσφατη μελέτη του Fredericks, που δημοσιεύτηκε στο Cerebral Cortex, εξετάζει συγκεκριμένα τις διαφορές φύλου στη συνδεσιμότητα DMN σε υγιείς ηλικιωμένους ενήλικες. Η Fredericks και η ομάδα της, συμπεριλαμβανομένης της δευτεροετής φοιτήτριας Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, Bronte Ficek-Tani, ξεκίνησαν να εντοπίσουν τις διαφορές σε αυτές τις συνδέσεις τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες, κάτι που μπορεί να παρέχει ενδείξεις γιατί ο κίνδυνος για AD είναι μεγαλύτερος στις γυναίκες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η συνδεσιμότητα του εγκεφάλου εντός του DMN αλλάζει σε σχέση με τη συμπτωματική και την προκλινική ΝΑ, αλλά η διερεύνηση των διαφορών του φύλου σε τέτοιες αλλαγές ήταν περιορισμένη. Η μελέτη του Fredericks εξέτασε επίσης πώς η συνδεσιμότητα αλλάζει σε γυναίκες και άνδρες καθώς γερνούν.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Human Connectome Project-Aging, η ομάδα ανέλυσε σαρώσεις εγκεφάλου από ασθενείς που ήταν σε κατάσταση εγρήγορσης. Βρήκαν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα κεντρικά σημεία επικοινωνίας στον εγκέφαλο για γυναίκες και άνδρες.

Για παράδειγμα, στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες, τα μέρη του DMN που είναι υπεύθυνα για την ανάκληση και ανάκτηση μνήμης και τη χωρική γνώση ήταν πιο πιθανό να συνδέονται με το συνολικό εγκεφαλικό δίκτυο DMN. Αυτά τα πρότυπα συνδεσιμότητας, που συσχετίζονται με τις δομές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την απόδοση της βραχυπρόθεσμης μνήμης, έμοιαζαν με αλλαγές που παρατηρήθηκαν στην προκλινική ΝΑ.

Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μεγαλύτερες διαφορές φύλου κατά τη διάρκεια της γήρανσης. Στα 30 και στα 40 τους, οι γυναίκες βασίζονταν περισσότερο στη σύνδεση με το τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τη χωρική και λεκτική μνήμη. Στις δεκαετίες που περιβάλλουν την εμμηνόπαυση (δεκαετίες 40 και 50), περιοχές κρίσιμες για την ανάκτηση μνήμης έδειξαν υψηλότερη συνδεσιμότητα με το συνολικό DMN.

Οι άνδρες, από την άλλη πλευρά, έδειξαν διαφορετικό μοτίβο και η υψηλότερη συνδεσιμότητα τους δεν παρατηρήθηκε μέχρι τα τελευταία τους χρόνια (δεκαετίες 60-80). Για τους άνδρες, η υψηλότερη σύνδεση με το DMN ήταν σε ένα μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία συνήθειας και τη μακροπρόθεσμη μνήμη.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους δείχνουν ότι οι γυναίκες βασίζονται στις συνδέσεις DMN περισσότερο από τους άνδρες για τη μνήμη και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ένα υψηλό επίπεδο συνδεσιμότητας μπορεί να οδηγήσει σε ένα δίκτυο υπό πίεση και μεγαλύτερη ευπάθεια σε διαταραχές όπως η AD. Αυτή η «φθορά» στα τμήματα του εγκεφάλου που είναι κρίσιμα για τη μνήμη θα μπορούσε να εξηγήσει, εν μέρει, γιατί οι γυναίκες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για AD.

Ο Fredericks πρότεινε ότι αυτά τα ευρήματα μπορούν να βοηθήσουν τους γιατρούς καθώς και τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την απόδοση της μνήμης και πώς σχετίζεται με τα δίκτυα του εγκεφάλου, ακόμη και σε άτομα χωρίς AD, και με τη σειρά τους, να ενημερώσουν τον τύπο της απώλειας μνήμης στην AD.

Εντοπίζοντας πρότυπα στους εγκεφάλους υγιών, ηλικιωμένων ανθρώπων, οι επιστήμονες μπορεί όχι μόνο να έχουν μελλοντικό στόχο για παρέμβαση, αλλά να έχουν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για τη θεραπεία πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η ομάδα της Wuhan, σύμφωνα με τον Zhao, πρέπει να διεξάγει πρόσθετες δοκιμές για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά των πιο πρόσφατων υποπαραλλαγών omicron, ιδίως εκείνων που εμφανίστηκαν τους τελευταίους μήνες. Οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι οι εμβολιασμοί Span απαιτούν περισσότερες δοκιμές σε ζωικά μοντέλα εκτός από εργαστηριακά ποντίκια για να κατανοηθούν καλύτερα τα δυνατά και αδύνατα σημεία του εμβολίου.

SARS-CoV-2: Αντλώντας έμπνευση από την εξελικτική ιστορία του ίδιου του SARS-CoV-2, επιστήμονες στην Κίνα δημιούργησαν ένα νέο εμβόλιο που, τουλάχιστον σε ζωικά μοντέλα, παρέχει προστασία κατά του στελέχους omicron και μιας σειράς υποπαραλλαγών του. Παρόλο που οι πρώτες γενιές εμβολίων και ενισχυτικών εμβολίων SARS-CoV-2 ήταν εξαιρετικά επιτυχείς, η εξέλιξη του ιού και η εμφάνιση της ανοσολογικής αποφυγής έχουν καταστήσει πιο δύσκολη την παραγωγή μεταγενέστερων εμβολίων. Οι εμβολιολόγοι αναρωτιούνται συνεχώς: Πώς θα συμβαδίσουμε με το ταχέως εξελισσόμενο παθογόνο; Ο κορωνοϊός φαίνεται πάντα να είναι αρκετά βήματα μπροστά, ειδικά τώρα που οι υποπαραλλαγές omicron συνεχίζουν να εξελίσσουν πιο έντονες ικανότητες ανοσολογικής διαφυγής.

Παρά τα ανεκτίμητα εργαλεία που έχουν γίνει τα εμβόλια mRNA τα τελευταία δύο χρόνια, χρειάζονται περισσότερες εμβολιαστικές προσεγγίσεις, λένε οι επιστήμονες. Όπως αποδεικνύεται, η ιική πρωτεΐνη spike έχει περιοχές που έχουν παραμείνει εξαιρετικά συντηρημένες σε όλες τις πρόσφατες παραλλαγές του SARS-CoV-2. Αυτές οι διατηρημένες περιοχές αποτελούν πραγματικούς καταλόγους εξελικτικών δεδομένων με τους οποίους μπορεί να δημιουργηθεί ένα εμβόλιο επόμενης γενιάς. Η πρωτεΐνη spike είναι το επιχειρησιακό άκρο του ιού που συνδέεται με τους ανθρώπινους υποδοχείς ACE-2 για την έναρξη της λοίμωξης. Για να αντιμετωπιστεί το κρίσιμο πρόβλημα της διαφυγής του ανοσοποιητικού συστήματος και να ξεκινήσει το επίπονο έργο της ανάπτυξης ενός νέου εμβολίου, ο Dr. Yongliang Zhao και οι συνάδελφοί του στο State Key Laboratory of Virology, ένα τμήμα του Πανεπιστημίου Wuhan στην Κίνα, ελπίζουν να αμβλύνουν την επίδραση των υποπαραλλαγών στο μέλλον με ένα νέο είδος εμβολίου. Το πειραματικό εμβόλιο που ήδη δοκιμάζουν σε εργαστηριακά ποντίκια βασίζεται σε συντηρημένες περιοχές της πρωτεΐνης spike, πράγμα που σημαίνει ότι το εμβόλιο συνδέεται στενά με τμήματα της spike που σπάνια μεταλλάσσονται. Η ομάδα της Γουχάν εκφράζει σιωπηλά αισιοδοξία για την έρευνά της, η οποία ελπίζουν ότι θα χρησιμεύσει ως μοντέλο για μελλοντικά εμβόλια, μια πανπροστατευτική ανοσοποίηση – ένα καθολικό εμβόλιο που θα προστατεύει από τις υπάρχουσες παραλλαγές και τις απειλές που μπορεί να προκύψουν στο μέλλον. Μια βασική ανησυχία με τα σημερινά εμβόλια είναι ότι ενώ προστατεύουν από σοβαρές ασθένειες, οι νεότερες εκδοχές του ιού, όπως το αυξανόμενο πλήθος υποπαραλλαγών του omicron, μπορούν να ξεφύγουν από την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ο Zhao και μια ομάδα συνεργατών από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα της Wuhan ξεκίνησαν την ανάπτυξη του νέου εμβολίου, διερευνώντας την εξελικτική πορεία του SARS-CoV-2. Ως κρίσιμο μέρος της έρευνάς τους, ανέλυσαν περισσότερες από 11 εκατομμύρια αλληλουχίες του SARS-CoV-2, καθώς και τη μολυσματικότητα και την ικανότητα διαφυγής του ανοσοποιητικού συστήματος από 54 ψευδοϊούς και παραλλαγές του SARS-CoV-2. Τα πειράματα αποκάλυψαν ότι η ιική πρωτεΐνη spike δεν έχει εξελιχθεί τυχαία, αλλά μάλλον προς την κατεύθυνση είτε υψηλής μολυσματικότητας σε συνδυασμό με χαμηλή ανοσολογική διαφυγή είτε χαμηλής μολυσματικότητας σε συνδυασμό με υψηλή ανοσολογική διαφυγή. Με βάση αυτό, η ομάδα σχεδίασε ένα εμβόλιο με επίκεντρο ένα πρόσφατα κατασκευασμένο αντιγόνο που ονομάστηκε Span. Το γράμμα “S” στο όνομα σημαίνει “spike”, όπως στην ιική πρωτεΐνη spike, και το “pan” προέρχεται από την ελληνική λέξη που σημαίνει “όλα”, αναφερόμενο σε ένα εμβόλιο κατά όλων των πρωτεϊνών spike. Βλέποντας τον όρο pan με άλλο τρόπο, συνδυάζοντάς τον με μια εκδοχή της ελληνικής λέξης δήμος, που σημαίνει άνθρωποι, προκύπτει η λέξη “πανδημία”, μια ασθένεια που προσβάλλει όλους τους ανθρώπους.

Η ανάπτυξη του ερευνητικού εμβολίου Span δεν ήταν εύκολη, γράφουν ο Zhao και οι συνεργάτες του στο περιοδικό Science Translational Medicine. “Ο SARS-CoV-2 συνεχίζει να συσσωρεύει μεταλλάξεις για να αποφύγει την ανοσία, οδηγώντας σε επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις μετά τον εμβολιασμό”, υποστήριξε ο Zhao, επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας για το εμβόλιο Span. “Ο τρόπος με τον οποίο οι ερευνητές προβλέπουν εκ των προτέρων την εξελικτική πορεία του ιού κατά το σχεδιασμό εμβολίων επόμενης γενιάς απαιτεί έρευνα”, συνέχισε ο Zhao. “Εδώ, πραγματοποιήσαμε μια ολοκληρωμένη μελέτη 11.650.487 αλληλουχιών του SARS-CoV-2, η οποία αποκάλυψε ότι η πρωτεΐνη αιχμής του SARS-CoV-2 εξελίχθηκε όχι τυχαία, αλλά σε κατευθυνόμενες πορείες είτε υψηλής μολυσματικότητας συν χαμηλή ανοσολογική αντίσταση είτε χαμηλής μολυσματικότητας συν υψηλή ανοσολογική αντίσταση”. Το αντιγόνο Span ενσωματώνει κατάλοιπα αμινοξέων που έχουν βρεθεί σε υψηλή συχνότητα σε όλες τις κύριες παραλλαγές μέχρι σήμερα, επιτρέποντάς του να προστατεύει από εξελικτικά αποκλίνουσες γενεαλογίες. Το εμβόλιο Span έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι διαφόρων παραλλαγών του SARS-CoV-2 όταν το εμβόλιο χορηγείται σε ζωικά μοντέλα στο εργαστήριο.

Ο Zhao και οι συνεργάτες του δοκίμασαν το καινοτόμο εμβόλιο Span μαζί με ένα εμβόλιο που παρασκευάστηκε από μια πρωτεΐνη spike άγριου τύπου, η οποία δεν είχε την εξελικτική προίκα του Span. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ανοσολογική απόκριση ήταν πιο ισχυρή μετά τον εμβολιασμό με το Span σε σχέση με τα εμβόλια που βασίζονται στην πρωτεΐνη spike άγριου τύπου. Τα ζωικά μοντέλα -στην προκειμένη περίπτωση, τα ποντίκια- ήταν πλήρως προστατευμένα από τις παραλλαγές omicron όταν τους χορηγήθηκαν ενέσεις του εμβολίου Span. Η ομάδα της Wuhan, σύμφωνα με τον Zhao, πρέπει να διεξάγει πρόσθετες δοκιμές για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά των πιο πρόσφατων υποπαραλλαγών omicron, ιδίως εκείνων που εμφανίστηκαν τους τελευταίους μήνες. Οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι οι εμβολιασμοί Span απαιτούν περισσότερες δοκιμές σε ζωικά μοντέλα εκτός από εργαστηριακά ποντίκια για να κατανοηθούν καλύτερα τα δυνατά και αδύνατα σημεία του εμβολίου. “Θα είναι απαραίτητο να συμπεριληφθούν πρόσθετα ζωικά μοντέλα πριν μεταφερθεί αυτό το εμβόλιο σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές”, κατέληξε ο Zhao.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πρόκειται για πολύ μεγάλους πληθυσμούς ανθρώπων που κινδυνεύουν από διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις, και παρόλο που έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες για την ανάπτυξη εμβολίων, κανένα δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ένα πολύ ισχυρό υποψήφιο εμβόλιο”.

Μυκητιασικά Παθογόνα: Οι μυκητιασικές λοιμώξεις προκαλούν 1,5 εκατ. και πλέον θανάτους κάθε χρόνο και δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψή τους. Ένα νέο εμβόλιο από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια θα μπορούσε να είναι το πρώτο κλινικά εγκεκριμένο εμβόλιο για την προστασία από διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις, μια αυξανόμενη ανησυχία καθώς αυξάνεται η αντίσταση στα αντιμυκητιασικά φάρμακα. Οι μυκητιασικές λοιμώξεις προκαλούν περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο και κοστίζουν δισεκατομμύρια. Διπλασιάζουν επίσης το κόστος νοσηλείας, διπλασιάζουν τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και διπλασιάζουν τον κίνδυνο θανάτου σε νοσηλευόμενους ασθενείς, σύμφωνα με προηγούμενη μελέτη του UGA. Αλλά επί του παρόντος δεν υπάρχουν αποτελεσματικά εμβόλια για την προστασία των ευάλωτων ασθενών από μυκητιασικές λοιμώξεις.

“Υπάρχει μια σημαντική ανεκπλήρωτη κλινική ανάγκη για αυτού του είδους την πρόληψη αλλά και τη θεραπεία, ιδιαίτερα μεταξύ των ανοσοκατεσταλμένων ατόμων”, δήλωσε η Karen Norris, επικεφαλής της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο PNAS Nexus και καθηγήτρια στο Κολέγιο Κτηνιατρικής. “Ο πληθυσμός των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια”. Το πειραματικό εμβόλιο έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει από τα τρία πιο κοινά μυκητιασικά παθογόνα που ευθύνονται για περισσότερο από το 80% των θανατηφόρων μυκητιασικών λοιμώξεων. Η μελέτη εξέτασε την αποτελεσματικότητα του εμβολίου σε τέσσερα προκλινικά ζωικά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένων πρωτευόντων θηλαστικών. Οι ερευνητές βασίστηκαν σε διαφορετικά ανοσοκατασταλμένα μοντέλα για τη μελέτη, αντανακλώντας φαρμακευτικά σχήματα παρόμοια με εκείνα των μεταμοσχευμένων, των ατόμων με HIV ή των καρκινοπαθών, μερικών από τους πιο επικίνδυνους ανθρώπινους πληθυσμούς. Το εμβόλιο ήταν αποτελεσματικό στην ανάπτυξη προστατευτικών αντισωμάτων σε καθένα από τα μοντέλα.

“Επειδή στοχεύει σε τρία διαφορετικά παθογόνα, το εμβόλιο έχει τη δυνατότητα να είναι πρωτοποριακό όσον αφορά τις διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις”, δήλωσε ο Norris, ο οποίος είναι επίσης καθηγητής στο Κέντρο Εμβολίων και Ανοσολογίας του πανεπιστημίου. “Βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για την ανάπτυξη του εμβολίου για μια δοκιμή Φάσης Ι (σε ανθρώπους) για την ασφάλεια”. Περισσότεροι άνθρωποι κινδυνεύουν από μυκητιασικές λοιμώξεις από ό,τι μόνο οι ανοσοκατεσταλμένοι Οι μυκητιασικές λοιμώξεις παρατηρούνται συχνότερα σε άτομα με ανοσολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ανεξέλεγκτο HIV ή μειωμένη ανοσία από θεραπείες, όπως, η χημειοθεραπεία ή τα αντιφλεγμονώδη. Όμως, προηγούμενη έρευνα του Norris, της μεταδιδακτορικής συνεργάτιδας Emily Rayens και του José Cordero του Κολλεγίου Δημόσιας Υγείας το 2022 έδειξε ότι ο πληθυσμός που κινδυνεύει έχει διευρυνθεί τα τελευταία χρόνια.

Η εν λόγω μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με διαβήτη- χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ή ΧΑΠ)- ή συνμολύνσεις όπως η COVID-19, η φυματίωση ή η γρίπη διατρέχουν επίσης υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν μυκητιασικές λοιμώξεις. Η πρώτη γραμμή άμυνας είναι συνήθως η θεραπεία με αζόλες, τα οποία είναι αντιμυκητιασικά φάρμακα ευρέος φάσματος. Όμως, η αντίσταση στα αντιμυκητιασικά φάρμακα αυξάνεται. Ως αποτέλεσμα, οι μυκητιασικές λοιμώξεις γίνονται όλο και πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν, καθιστώντας την πρόληψη ακόμη πιο κρίσιμη, δήλωσε ο Norris. Το νέο εμβόλιο στοχεύει στις τρεις πιο κοινές αιτίες μυκητιασικών λοιμώξεων: Aspergillus, Candida και Pneumocystis. Η Candida, ειδικότερα, αποτελεί αυξανόμενη ανησυχία στους κύκλους της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς τα διάφορα στελέχη του μύκητα γίνονται ανθεκτικά σε πολλά φάρμακα. Το εμβόλιο έδειξε ευρεία, διασταυρούμενη προστατευτική αντιμυκητιασική ανοσία στα ζωικά μοντέλα, γεγονός που αποτελεί καλό οιωνό για μελλοντικές κλινικές δοκιμές. “Πρόκειται για έναν τομέα που δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς στο ερευνητικό μέτωπο για μεγάλο χρονικό διάστημα”, δήλωσε ο Norris, ο οποίος είναι, επίσης, ο διακεκριμένος υπότροφος της Georgia Research Alliance στην ανοσολογία και τη μεταβιβαστική βιοϊατρική. “Πρόκειται για πολύ μεγάλους πληθυσμούς ανθρώπων που κινδυνεύουν από διεισδυτικές μυκητιασικές λοιμώξεις, και παρόλο που έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες για την ανάπτυξη εμβολίων, κανένα δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ένα πολύ ισχυρό υποψήφιο εμβόλιο”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Η COVID-19 παραμένει ένα παγκόσμιο πρόβλημα και εδώ το Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC, μια εθνική επιστημονική εγκατάσταση με έδρα τη Δυτική Ουάσιγκτον που συνεργάζεται με το Cambridge, έχει συμβάλει σημαντικά στην κατανόηση της πολύπλοκης διαδικασίας της νόσου που θα έχει νέες κλινικές μεταφραστικές επιπτώσεις για πραγματικούς ανθρώπους”, δήλωσε ο καθηγητής Klinken.

Covid -19: Οι επιστήμονες έχουν παρακολουθήσει τη λεπτομερή βιολογία και βιοχημεία των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί με την COVID-19 για να αποκαλύψουν ακριβώς πώς το σώμα μας ανταποκρίνεται στην ασθένεια – και έχουν δημιουργήσει ένα προγνωστικό μοντέλο για να προσδιορίσουν τις ατομικές πιθανότητες ανάρρωσης. Η έρευνα παρακολούθησε την πορεία της νόσου σε 215 ασθενείς για διάστημα έως και ενός έτους μετά τη μόλυνση. Οι επιστήμονες μέτρησαν μια σειρά από κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και μεταβολικές παραμέτρους στο πλάσμα του αίματος για να εκτιμήσουν τις πιθανότητες των μη εμβολιασμένων ασθενών να αναρρώσουν πλήρως από τη νόσο. Το μοντέλο πρόβλεψης που εφαρμόστηκε σε κάθε άτομο είναι διαθέσιμο εδώ σε άλλους ερευνητές. Η έρευνα αποκάλυψε διακριτά προφίλ “συστημικής ανάκαμψης”, με συγκεκριμένη εξέλιξη και ανάκαμψη των φλεγμονωδών, ανοσοκυτταρικών, μεταβολικών και κλινικών αποκρίσεων στην COVID-19.

Το εύρημα είναι αποτέλεσμα τριετούς συνεργασίας μεταξύ της Dr. Hélène Ruffieux, του Prof. Christoph Hess και των συναδέλφων του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge University και σε συνεργασία με το The Cambridge Institute of Therapeutic Immunology and Infectious Disease-National Institute of Health Research (CITIID-NIHR) BioResource COVID-19 Collaboration και το Australian National Phenome Center (ANPC) και δημοσιεύεται σήμερα (31 Ιανουαρίου) στο περιοδικό Nature Immunology. Ο καθηγητής Jeremy Nicholson, αντικαγκελάριος (pro-vice chancellor) για τις επιστήμες υγείας και διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Επιστημών Υγείας ANPC, δήλωσε ότι η έρευνα αποτελεί παράδειγμα του είδους των ανακαλύψεων που είναι δυνατές όταν συνδυάζονται ισχυρές τεχνολογίες και αποτελεσματική κλινική συνεργασία. “Εκμεταλλευτήκαμε πολύ καλά συλλεγμένα και επιμελημένα δείγματα αίματος ασθενών από το νοσοκομείο Addenbrookes του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο και συνδυάσαμε την υπερσύγχρονη τεχνολογία μας στο Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC για να δημιουργήσουμε μια μοναδικά λεπτομερή ατομική χαρτογράφηση της εξέλιξης της νόσου και των αποτελεσμάτων”, δήλωσε ο καθηγητής Nicholson.

“Η έρευνα αναδεικνύει πολλαπλά νέα χαρακτηριστικά της νόσου, η οποία είναι εξαιρετικά μεταβλητή όσον αφορά τη σοβαρότητα και την επιμονή. “Είναι σημαντικό ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ του ανοσοποιητικού συστήματος και των μεταβολικών προφίλ του αίματος δίνει βαθιά εικόνα για το πώς διαφέρουν τα άτομα και πώς αυτή η διακύμανση επηρεάζει τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της μακροχρόνιας COVID ή ακόμη και του θανάτου. “Αυτό που είναι ανησυχητικό, είναι ότι η μακροπρόθεσμη πορεία της νόσου φαίνεται να καθορίζεται πολύ νωρίς κατά την πορεία της λοίμωξης. Αυτό σημαίνει ότι για τους ανεμβολίαστους ασθενείς (όλοι οι ασθενείς της μελέτης ήταν ανεμβολίαστοι) θα χρειαστεί επείγουσα δράση για τον μετριασμό των μακροπρόθεσμων αρνητικών συνεπειών της νόσου”.

Το Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC έχει ήδη αρχίσει να βελτιώνει αυτό το μοντέλο ώστε να καταστεί κατάλληλο για ανάπτυξη στην κλινική. “Το επόμενο καθήκον μας είναι να θέσουμε σε λειτουργία αυτό το μοντέλο, μειώνοντάς το στις πιο κρίσιμες παραμέτρους και σε εκείνες που μπορούν να μετρηθούν γρήγορα, ιδανικά με τη χρήση ενός μόνο αναλυτικού εργαλείου, και πάνω σε αυτό εργαζόμαστε τώρα”, δήλωσε ο καθηγητής Nicholson. Ο καθηγητής Julien Wist, αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Επιστημών Υγείας ANPC, εξήγησε περαιτέρω την έρευνα. “Το μοντέλο υπογραμμίζει τη σημασία των διαφορετικών τύπων αριθμού ανοσοκυττάρων και των συγκεκριμένων μονοπατιών μεταβολισμού αμινοξέων και λιποπρωτεϊνών που διαταράσσονται ως αποτέλεσμα των φλεγμονωδών επιδράσεων της COVID-19”, δήλωσε ο καθηγητής Wist. “Δημοσιεύσαμε τα δεδομένα και το μαθηματικό μοντέλο που αναπτύξαμε με το Cambridge -προς το παρόν μόνο για ερευνητική χρήση- και είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο σε όποιον θέλει να εξετάσει πώς αλληλεπιδρούν οι διάφορες παράμετροι”. Ο καθηγητής Peter Klinken, επικεφαλής επιστήμονας της Δυτικής Αυστραλίας, δήλωσε ότι μέσω διεθνών συνεργασιών, όπως αυτές με το Πανεπιστήμιο του Cambridge, το Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC και η επιστήμη της Δυτικής Αυστραλίας συνεχίζουν να έχουν αντίκτυπο στην παγκόσμια σκηνή σε κρίσιμους τομείς ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών.

“Η COVID-19 παραμένει ένα παγκόσμιο πρόβλημα και εδώ το Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC, μια εθνική επιστημονική εγκατάσταση με έδρα τη Δυτική Ουάσιγκτον που συνεργάζεται με το Cambridge, έχει συμβάλει σημαντικά στην κατανόηση της πολύπλοκης διαδικασίας της νόσου που θα έχει νέες κλινικές μεταφραστικές επιπτώσεις για πραγματικούς ανθρώπους”, δήλωσε ο καθηγητής Klinken. “Η COVID-19 δεν είναι η τελευταία απειλή από αναδυόμενη ασθένεια που θα αντιμετωπίσουμε και είμαστε τυχεροί που έχουμε ένα αμυντικό όπλο με τη μορφή της ερευνητικής εγκατάστασης Εθνικού Κέντρου Επιστημών Υγείας ANPC στο Πανεπιστήμιο Murdoch”. Αυτή η τελευταία έρευνα ενισχύεται και επικυρώνεται από χιλιάδες δείγματα πλάσματος αίματος που συλλέγονται στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το οποίο επίσης συνεργάζεται στενά με το Εθνικό Κέντρο Επιστημών Υγείας ANPC για την πρόβλεψη των μακροχρόνιων αποτελεσμάτων της COVID.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η ελπίδα μας είναι ότι τα ευρήματα αυτής της μεγάλης πληθυσμιακής μελέτης θα οδηγήσουν σε μια βαθύτερη εμβάθυνση στις πιο αποτελεσματικές συστάσεις φαρμακολογικής θεραπείας με βάση παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία και το ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας”, κατέληξε ο καθηγητής Ritchie.

Διαβήτης τύπου 2: Μια νέα αυστραλιανή πληθυσμιακή μελέτη κοόρτης του Πανεπιστημίου Monash συνέκρινε άμεσα δύο κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (T2D) και διαπίστωσε ότι η μία από τις δύο κατηγορίες σχετίζεται με μεγαλύτερη μείωση των σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων στους άνδρες απ’ ό,τι στις γυναίκες. Οι δύο κατηγορίες φαρμάκων είναι οι αναστολείς SGLT2 (SGLT2i) και οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 (GLP-1RA). Και οι δύο κατηγορίες φαρμάκων μειώνουν τα μείζονα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα σε άτομα με T2D.

Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες με Τ2Δ έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου και καρδιακής ανεπάρκειας από ό,τι οι άνδρες με Τ2Δ, οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την καρδιαγγειακή νόσο που προκαλείται από τον διαβήτη παραμένουν οι ίδιες για τα δύο φύλα. Ως εκ τούτου, η ομάδα ερευνητών του Ινστιτούτου Φαρμακευτικών Επιστημών Monash (MIPS) έθεσε ως στόχο να συγκρίνει και να αναφέρει άμεσα τις επιδράσεις των SGLT2i με τα GLP-1RAs ανάλογα με το φύλο στα μείζονα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα σε άνδρες και γυναίκες, με περαιτέρω αναλύσεις υποομάδων με βάση την ηλικία και το ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet Regional Health-Western Pacific, συμπεριέλαβε 8.026 Αυστραλούς άνδρες και γυναίκες με T2D (≥30 ετών), που έλαβαν εξιτήριο από νοσοκομείο της Βικτώριας μεταξύ 1ης Ιουλίου 2013 και 1ης Ιουλίου 2017 και στους οποίους χορηγήθηκε SGLT2i ή GLP-1RA εντός 60 ημερών από την έξοδο. Σε μια διάμεση περίοδο παρακολούθησης 756 ημερών, η έκθεση σε SGLT2i μείωσε τον κίνδυνο εμφάνισης μείζονων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων, όπως καρδιακή ανεπάρκεια και εγκεφαλικό επεισόδιο, σε μεγαλύτερο βαθμό στους άνδρες όλων των ηλικιών με T2D από ό,τι στις γυναίκες της ίδιας ηλικιακής ομάδας.

Συνολικά, οι άνδρες στους οποίους χορηγήθηκε SGLT2i είχαν ποσοστό μείωσης κατά 22 % των μείζονων δυσμενών καρδιαγγειακών συμβάντων σε σύγκριση με τους άνδρες στους οποίους χορηγήθηκε GLP-1RA, ενώ στις γυναίκες δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ των SGLT2i και των GLP-1RAs όσον αφορά τις επιδράσεις τους στα μείζονα δυσμενή καρδιαγγειακά συμβάντα. Η ομάδα έδειξε επίσης για πρώτη φορά ότι το SGLT2i, σε σύγκριση με τα GLP-1RAs, μειώνει τα μείζονα καρδιαγγειακά ποσοστά τόσο σε ηλικιωμένους άνδρες όσο και σε γυναίκες (≥65 ετών) με T2D, σε άνδρες με ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας και σε γυναίκες με βασική αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο. Ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης και υποψήφιος διδάκτορας του MIPS, Abhipree Sharma, δήλωσε ότι η προφανής ανισότητα μεταξύ των σχετικών οφελών των SGLT2i έναντι των GLP-1RAs σε άνδρες και γυναίκες με T2D δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση. “Οι συστάσεις θεραπείας για την καρδιαγγειακή νόσο και την καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζονται με την T2D παραμένουν οι ίδιες σε άνδρες και γυναίκες παρά τις γνωστές διαφορές φύλου στην ανάπτυξη και την παρουσίαση αυτών των ασθενειών. Οι αναλύσεις μας υποδηλώνουν ότι αυτές οι νεότερες κατηγορίες θεραπειών μείωσης της γλυκόζης μπορούν στην πραγματικότητα να ασκήσουν πιο ευνοϊκές επιδράσεις ανάλογα με την ηλικία και το φύλο, κάτι που πιστεύουμε ότι πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω”, δήλωσε η κ. Sharma.

Η επικεφαλής της Φαρμακολογίας Καρδιακής Ανεπάρκειας στο MIPS και αντίστοιχη ανώτερη συγγραφέας, καθηγήτρια Rebecca Ritchie, δήλωσε ότι μπορεί να υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες με T2D διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρδιαγγειακή νόσο και καρδιακή ανεπάρκεια από ό,τι οι άνδρες με T2D. “Συνήθως οι γυναίκες με T2D παρουσιάζουν μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, φλεγμονή, κοιλιακή παχυσαρκία, δείκτη μάζας σώματος και επίπεδα γλυκόζης και χοληστερόλης στο αίμα από ό,τι οι άνδρες με T2D. Επιπλέον, η αύξηση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και καρδιακής ανεπάρκειας στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες υποδηλώνει έναν αναπόσπαστο ρόλο των οιστρογόνων στην καρδιοπροστασία των γυναικών”, δήλωσε ο καθηγητής Ritchie. “Η ελπίδα μας είναι ότι τα ευρήματα αυτής της μεγάλης πληθυσμιακής μελέτης θα οδηγήσουν σε μια βαθύτερη εμβάθυνση στις πιο αποτελεσματικές συστάσεις φαρμακολογικής θεραπείας με βάση παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία και το ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας”, κατέληξε ο καθηγητής Ritchie.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Aν πιστεύατε ότι μόνο το άγχος να φτάσετε εγκαίρως στον προορισμό σας, ενώ είστε παράλληλα κολλημένοι στην κίνηση απειλεί μόνο την υγεία σας, νεότερη μελέτη αναδεικνύει ακόμα έναν κίνδυνο που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλό σας

Μόνο φιλική προς τον οδηγό δε θεωρείται η Αθήνα, καθώς για αρκετούς οδηγούς της πρωτεύουσας η κίνηση αποτελεί μια καθημερινή συνθήκη, όσο ο πρωινός καφές. Ποιος θα το φανταζόταν, όμως, ότι η πολύωρη παραμονή στο δρόμο θα μπορούσε να επηρεάσει τη λειτουργία του εγκεφάλου;

Σύμφωνα με νεότερη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Environmental Health, μόλις δύο ώρες έκθεσης σε καυσαέρια ντίζελ ήταν αρκετά για να εξασθενήσουν τη λειτουργική συνδεσιμότητα του εγκεφάλου, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη σκέψη και τη μνήμη.

Οι καπνοί εξάτμισης των μηχανών ντίζελ είναι ένα περίπλοκο μείγμα από αέρια, ατμούς, υγρού αερολύματος και σωματιδίων, τα οποία δημιουργούνται κατά την καύση καυσίμων ντίζελ. Η σύσταση του μείγματος εξαρτάται από τη φύση του κινητήρα, το καύσιμο και τις συνθήκες λειτουργίας. Οι καπνοί εξάτμισης περιέχουν σχετικά υψηλές ποσότητες σωματιδίων αιθάλης (πολύ υψηλότερες από τα καύσιμα πετρελαίου) και το μείγμα περιλαμβάνει αρκετές καρκινογόνες ουσίες. Το καύσιμο ντίζελ χρησιμοποιείται ευρέως στους περισσότερους τύπους μεταφορών (τα ντιζελοκίνητα αυτοκίνητα έχουν μικρότερη κατανάλωση από τα τα βενζινοκίνητα και παράγουν λιγότερα αέρια θερμοκηπίου).

Αν και η αρνητική επίδραση θεωρείται βραχύχρονη, δεν είναι ακόμα γνωστό αν η μακροχρόνια έκθεση σε καυσαέρια ντίζελ μπορεί να προκαλέσει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη και την εκδήλωση νευροεκφυλιστικών ασθενειών, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, καθώς μελέτες βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη, σημειώνει η επικεφαλής ερευνήτρια δρ. Jodie Gawryluk, αναπληρώτρια καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βικτώριας στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά.

Στις εργαστηριακές μελέτες για τις ανάγκες της έρευνας, η επιστημονική ομάδα εξέθεσε 25 ενήλικες σε καυσαέρια ντίζελ και στη συνέχεια σε φιλτραρισμένο αέρα. Οι ερευνητές, για να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις αυτών των επιδράσεων στον εγκέφαλο, χρησιμοποίησαν μαγνητικές τομογραφίες.

Διαπίστωσαν ότι τα καυσαέρια ντίζελ μείωσαν τη λειτουργική συνδεσιμότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με μειωμένη γνωστική απόδοση, λήψη αποφάσεων αλλά και συμπτώματα κατάθλιψης. Σημειώνουν, μάλιστα, ότι το ίδιο αποτέλεσμα είναι πιθανό να προκαλέσει και η έκθεση σε εκπομπές αερίων βενζίνης, ακόμη και από τον καπνό των πυρκαγιών.

Η δρ. Jodie Gawryluk συνεπώς συνιστά προσοχή στην έκθεση στον εισπνεόμενο αέρα και τονίζει τη λήψη μέτρων που ελαχιστοποιούν την έκθεσή τους σε δυνητικά επιβλαβείς ατμοσφαιρικούς ρύπους, όπως τα καυσαέρια των αυτοκινήτων.

Τι έδειξαν παλαιότερες έρευνες 

Μια προηγούμενη μελέτη από το τμήμα επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας Bloomberg του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη διαπίστωσε ότι η έκθεση από την εργασία σε καυσαέρια ντίζελ συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νευροεκφυλιστικής νόσου ALS, γνωστή ως πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση.

Ο κίνδυνος θεωρείται μεγαλύτερος για τους ανθρώπους που ζουν κοντά σε αυτοκινητόδρομους και πολυσύχναστες οδούς. «Οι εκπομπές αερίων ντίζελ βλάπτουν τον εγκέφαλο και θα πρέπει να εντοπίσουμε λύσεις, έτσι ώστε να μειωθεί η έκθεση στις κοινότητες που ζουν κοντά στους δρόμους», πρότεινε η δρ. Aisha Dickerson, επικεφαλής της συγκεκριμένης μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας Bloomberg του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/