Κατηγορία: Ενημέρωση

Η επόμενη χρονιά θα είναι χρονιά επαναμολύνσεων. Αυτό επισημαίνει η καθηγήτρια Παιδιατρικής και Λοιμωξιολογίας στο ΕΚΠΑ Ιωάννα Παυλοπούλου, μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών. Τονίζει ότι είναι λάθος να λέμε ότι θα περιμένουμε να κάνουμε το νέο εμβόλιο και επισημαίνει την ανάγκη να δει η επιστημονική κοινότητα τι θα κάνει με τα παιδιά και την COVID-19, καθώς διασπείρουν τον ιό στην κοινότητα.

Μετά τη σύγχυση, που επικράτησε σχετικά με την 4^η δόση του εμβολίου, πολλοί είναι εκείνοι που έχουν μπερδευτεί και δεν έχουν καταλάβει αν πρέπει ή όχι τελικά να την κάνουν. Η πλατφόρμα άνοιξε το πρωί της περασμένης Δευτέρας για τα άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών (δηλαδή για τους 30-59 χρόνων) και έχουν κλειστεί μόλις 15.000 ραντεβού.

Η κα Παυλοπούλου διασαφηνίζει: «Αύριο Πέμπτη θα βγει σχετική ανακοίνωση από την πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών κα Μαρία Θεοδωρίδου, με διευκρινήσεις για την 4^η δόση. Έχει εκληφθεί λάθος, δεν είναι σύσταση, ούτε ευθύνη, η οποία μεταφέρεται στον πολίτη. Συνάδελφοι γιατροί και ΜΜΕ να μην κάνουν σχόλια, πριν βγει κάτι ολοκληρωμένο, γιατί δημιουργείται σύγχυση στον κόσμο».

Δεν υπάρχει σύσταση για την 4^η δόση στους κάτω των 60

Το μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών εξηγεί ότι, πλέον, μετά από σχεδόν τρία χρόνια πανδημίας, οι επιστήμονες είναι σε θέση να κάνουν εξατομικευμένες συστάσεις. Η 4η δόση στα νεαρά άτομα είναι μια επιλογή, που πρέπει να συζητηθεί ανά περίπτωση με τον θεράποντα γιατρό καθενός εκάστου.

«Για την 4^η δόση δεν υπάρχει κάποια σύσταση, είναι μια τεχνική διευκόλυνση ανοίγματος της πλατφόρμας, καθώς πολύ συχνά δεχόμαστε αιτήματα από άτομα με προβλήματα υγείας, είτε από άτομα με κάνουν ταξίδια, είτε βρίσκονται σε μεγάλη έκθεση στον ιό, είτε συμβιώνουν με ανοσοκατεσταλμένους.

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό από όλους ότι δεν υπάρχουν δεδομένα για τις νεότερες ηλικίες οριζόντια και καθολικά, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορείς να αρνηθείς».

Έρχεται χρονιά επαναμολύνσεων

Η καθηγήτρια Παιδιατρικής και Λοιμωξιολογίας του ΕΚΠΑ είναι ξεκάθαρη. Η χρονιά, που έρχεται, θα είναι χρονιά επαναμολύνσεων. Οπότε πρέπει όλοι να είναι εμβολιασμένοι.

«Ωστόσο είναι λάθος να λέμε ότι θα περιμένουμε να κάνουμε το νέο εμβόλιο και δεν έχω μεγάλη βεβαιότητα ότι το νέο εμβόλιο θα είναι καλύτερο. Όταν σου δίνουν μια ασπίδα, τη φοράς, δεν περιμένεις να έρθουν να σε βρουν τα βέλη», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει:

«Έχω, δε, σοβαρή αμφιβολία αν θα έχουμε τον Σεπτέμβριο επικαιροποιημένο εμβόλιο. Μέχρι να πάρει άδεια και να γίνει roll out θα περάσει καιρός και δεν ξέρουμε και σε τι ποσότητες θα μπορούμε να το έχουμε».

Τα υπάρχοντα εμβόλια δεν προστατεύουν από τις υποπαραλλαγές Όμικρον 4 και 5, αλλά και τα καινούρια, που αναμένονται με ελπίδα, δεν είναι σίγουρο ότι θα «πιάνουν» αυτές τις μεταλλάξεις.

«Πρέπει να δούμε αν προστατεύουν. Το ζήτημα είναι να εξακολουθούν να προστατεύουν από τη βαριά νόσο, γιατί με το υπάρχον εμβόλιο έχει μειωθεί η αποτελεσματικότητα, θυμίζω ότι αφορά στο αρχικό στέλεχος της Γιουχάν. Αλλά εδώ μιλάμε για κανονική παρέλαση στελεχών του κορωνοϊού SARS-CoV-2. Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει. Να μην λέμε έρχεται η ανοσία της αγέλης και τελειώνει η πανδημία. Δεν μπορούμε να βάζουμε όριο. Αυτός ο ιός μας έχει εκπλήξει τεραστίως, σε τόσο βραχύ διάστημα έχει κάνει τόσες μεταλλάξεις. Άρα δεν ξέρουμε με πόσες μολύνσεις και με πόσες δόσεις θα θωρακιστούμε», λέει η κα Παυλοπούλου.

Τι θα γίνει με τα παιδιά

Το μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών υπογραμμίζει ότι όλοι, ακόμη και τα παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών, χρειάζονται τρεις δόσεις εμβολίου, με βάση τα ισχύοντα δεδομένα. Και βάζει και μια άλλη, σημαντική παράμετρο.

«Κολλάνε και τα παιδιά, βλέπουμε και σε αυτά επαναμολύνσεις. Τα παιδιά είναι ένας διαρκώς ανανεούμενος πληθυσμός και θα πρέπει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε τον κορωνοϊό και τη διασπορά του στην κοινότητα μέσω των παιδιών».

Για τους άνω των 60 ετών συστήνει να κάνουν την 4^η δόση ανάλογα και με την έκθεσή τους ή από το φθινόπωρο.

«Επιθυμία μας είναι να έχουμε πιο αποτελεσματικά εμβόλια, γιατί με τα υπάρχοντα δεν προλαμβάνεται η μόλυνση, έχουν ανοσοδιαφυγή. Κάτι τελευταίο, που θέλω να επισημάνω, είναι ότι όλοι πρέπει να φοράμε μάσκες σε κλειστούς χώρους, ιδίως οι περισσότερο ευάλωτοι συμπολίτες μας. Δεν είναι σωστό που δεν πετάξαμε τις μάσκες», καταλήγει η κα Παυλοπούλου.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Πρόσφατες αναφορές εντοπισμένης πολιομυελίτιδας σε δειγματα από ένα εργοστάσιο επεξεργασίας λυμάτων στο Λονδίνο έχουνδικαιολογημένα προκαλέσει ανησυχία σε δημόσιες υπηρεσίες υγείας και το ιατρικό προσωπικό. Η πολιομυελίτιδα που ανιχνεύτηκε είναι αυτό που ονομάζουμε ιός πολιομυελίτιδας που προέρχεται από εμβόλια – δεν είναι «άγριος ιός πολιομυελίτιδας».

Τα 2 υπάρχοντα εμβόλια κατά της πολιομυελίτιδας

Μέχρι στιγμής υπάρχουν δύο εμβόλια πολιομυελίτιδας: Το διά στόματος εμβόλιο πολιομυελίτδας (OPV) και το εμβόλιο αδρανοποιημένου ιού της πολιομυελίτιδας (IPV). Η πολιομυελίτιδα που προέρχεται από εμβόλια συνδέεται με τη χρήση του OPV, καθώς αυτό το εμβόλιο χρησιμοποιεί αδρανοποιημένη πολιομυελίτιδα για να παράγει ανοσοποιητική απάντηση.

Η αδρανοποιημένη πολιομυελίτιδα μπορεί ακόμα να μολυνει άτομα και να αποβληθεί από εμβολιασμένα άτομα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει τον αποδυναμωμένο ιό να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτός ο αδρανοποιημένος ιός μπορεί να αλλάξει σε ένα πιο επικίνδυνο στέλεχος του ιού που προκαλεί την ασθένεια.

Σε περιοχές με υψηλή ποσοστά εμβολιασμού, η κοινότητα προστατεύεται και η διασπορά του του πιο επικίνδυνου ιού διακόπτεται. Σε περιοχές, όμως, με χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού, οι ανεμβολίαστοι ίσως εκτεθούν στην πολιομυελίτιδα που έχει προκύψει από το αδρανοποιημένο στέλεχος του εμβολίου αλλά τώρα είναι μία πιο επικίνδυνη εκδοχή του. Αυτός ο ιός αναφέρεται ως ιος της πολιομυελίτιδας προερχόεμνος από εμβόλιο.

Καθώς οι παγκόσμιες εμβολιαστικές πρωτοβουλιες έχουν σαν αποτέλεσμα να εξαφανιστεί σχεδόν ο ιός, ο αριθμός των κρουσμάτων από τον ιο της πολιομυελίτιδας από εμβόλια έχει ξεπεράσει τις μολύνσεις με τον άγριο τύπο της πολιομυελίτδας. Το 2021 υπήρχαν 697 τέτοιες περιπτώσεις έναντι μόλις 6 κρούσματα άγριου τύπου πολιομυελίτιδας, παγκοσμίως.

Πολύ πιο ασφαλές εμβόλιο το IPV αλλά ενέχει κινδύνους

Ο εμβολιασμός με IPV δεν ανοσοποιεί άτομα με μολυσματικό ιό. Αντίθετα, χρησιμοποιεί ιό πολιομυελίτιδας που έχει αδρανοποιηθεί χημικά. Αυτό σημαίνει ότι ο ιός δεν είναι σε θέση να μολύνει ανθρώπους, εξαλείφοντας τον κίνδυνο του ιού της πολιομυελίτιδας που προέρχεται από το εμβόλιο. Αυτό το εμβόλιο θεωρείται πολύ ασφαλές. Για το λόγο αυτό, πολλές χώρες έχουν απομακρυνθεί από τη χρήση του OPV και έχουν υιοθετήσει το IPV.

Το Ηνωμένο Βασίλειο άλλαξε από τη χρήση OPV σε IPV το 2004 . Ωστόσο, το OPV παραμένει ένα απίστευτα αποτελεσματικό εμβόλιο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην σχεδόν εκρίζωση του ιού της πολιομυελίτιδας και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σε όλο τον κόσμο.

Αν και δεν υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από ιό πολιομυελίτιδας που προέρχεται από το εμβόλιο κατά τη χρήση του IPV, η δημιουργία του IPV οδηγεί σε δυνητικό κίνδυνο βιολογικού κινδύνου. Για να γίνει IPV, πρέπει να παραχθούν μεγάλοι όγκοι μολυσματικού ιού πολιομυελίτιδας και στη συνέχεια να απενεργοποιηθούν. Αυτή η μεγάλης κλίμακας παραγωγή του ιού της πολιομυελίτιδας έχει εγγενείς κινδύνους και οποιαδήποτε παραβίαση της βιοπεριορισμού σε έναν πληθυσμό με χαμηλή κάλυψη εμβολίων μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες καθώς ο ιός της πολιομυελίτιδας θα μπορούσε να επανεισαχθεί.

Πιο ασφαλή εμβόλια από ζυμομύκητες

Επομένως, οι στρατηγικές εμβολιασμού είτε με OPV είτε με IPV ενέχουν ένα ορισμένο επίπεδο κινδύνου. Και στις δύο περιπτώσεις, ο κίνδυνος είναι εκπληκτικά χαμηλός. Ωστόσο, εδώ και αρκετό καιρό οι επιστήμονες επιδιώκουν να αναπτύξουν νέες και ασφαλέστερες μεθόδους για τον εμβολιασμό κατά του ιού της πολιομυελίτιδας. Ένας πιθανός υποψήφιος για ένα νέο εμβόλιο πολιομυελίτιδας είναι η χρήση σωματιδίων που μοιάζουν με ιούς (VLPs).

Τα VLP συναρμολογούνται από τις πρωτεΐνες που αποτελούν το εξωτερικό κέλυφος του ιού, που ονομάζεται καψίδιο. Αυτό επιτρέπει στο ανοσοποιητικό σύστημα να αντιδράσει σε αυτό το άδειο κέλυφος και ενεργοποιεί μια προστατευτική απόκριση της ανοσολογικής μνήμης. Επομένως την επόμενη φορά που το ανοσοποιητικό σύστημα εκτεθεί σε ένα ιικό καψίδιο (όπως στην περίπτωση μιας ιογενούς λοίμωξης), μπορεί να δημιουργήσει μια αποτελεσματική απόκριση που ελέγχει και εξαλείφει γρήγορα τον ιό.

Επειδή τα VLP δεν περιέχουν γενετικό υλικό από τον ιό, είναι ασφαλή να παρασκευαστούν και να χρησιμοποιηθούν χωρίς τον κίνδυνο εξάπλωσης της πραγματικής ασθένειας. Αυτή η μέθοδος έχει ήδη χρησιμοποιηθεί πολύ αποτελεσματικά για την παραγωγή του εμβολίου για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων.

Ένα επιπλέον πλεονέκτημα της χρήσης εμβολίων VLP για μια ασθένεια όπως ο ιός της πολιομυελίτιδας είναι η δυνατότητα παραγωγής VLP σε συστήματα παραγωγής όπως οι ζυμομύκητες. Στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, δείξαμε ότι ζυμομύκητες μπορούν να κατασκευαστούν για να παράγουν VLP του ιού της πολιομυελίτιδας και στη συνέχεια να αναπτυχθούν σε μεγάλες ποσότητες.

Το σύστημα παραγωγής για αυτά τα VLP χρησιμοποιεί παρόμοια υποδομή με άλλες παρασκευές με βάση τη ζύμη, όπως η παρασκευή μπύρας. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλες ποσότητες VLP μπορούν να παραχθούν γρήγορα και με ασφάλεια με πολύ οικονομικό τρόπο.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Είναι η πρώτη από μια σειρά παραδόσεων εμβολίων που θα πραγματοποιούνται τακτικά κατά τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη μέλη είναι έτοιμα να ανταποκριθούν στην τρέχουσα έξαρση της ευλογιάς των πιθήκων, ενώ προτεραιότητα θα δίνεται στα κράτη μέλη που έχουν πληγεί περισσότερο.

Η Eπίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, κ. Στέλλα Κυριακίδου, δήλωσε: «Από σήμερα οι πρώτες παραδόσεις εμβολίων για την αντιμετώπιση της έξαρσης της ευλογιάς των πιθήκων φτάνουν στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Υγείας ανταποκρίνεται σε πραγματικό χρόνο στις νέες απειλές κατά της υγείας και προστατεύει τους πολίτες της. Είναι η πρώτη φορά που αγοράζουμε και δωρίζουμε απευθείας εμβόλια στα κράτη μέλη μέσω της Αρχής Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης Καταστάσεων Έκτακτης Υγειονομικής Ανάγκης (HERA). Χάρη στη σύσταση και τη λειτουργία της HERA, η ΕΕ έχει ενισχύσει σημαντικά την ικανότητά της να ανταποκρίνεται και να αντιμετωπίζει αποφασιστικά νέες απειλές κατά της υγείας.»

Όπως συνέβη και μετα εμβόλια κατά της νόσου COVID-19, οι δόσεις εμβολίων κατανέμονται κατ’ αναλογία με βάση τον πληθυσμό κάθε χώρας. Τα κράτη μέλη με μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων ευλογιάς των πιθήκων (κατά την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης) έχουν προτεραιότητα για τις παραδόσεις, όπως συμφωνήθηκε με τα κράτη μέλη.

Τα εμβόλια παραδίδονται απευθείας από τη φαρμακευτική εταιρεία στα κράτη μέλη. Λίγο μετά τις σημερινές παραδόσεις στην Ισπανία, οι επόμενες χώρες που θα λάβουν δόσεις είναι η Πορτογαλία, η Γερμανία και το Βέλγιο. Θα πραγματοποιηθούν περαιτέρω παραδόσεις σε επιπλέον κράτη μέλη κατά τη διάρκεια του Ιουλίου και του Αυγούστου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η πράξη διασφαλίζει ότι όλα τα άτομα έχουν πρόσβαση σε σειρά καθημερινών προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων μεταφορών, των τραπεζικών υπηρεσιών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών, της τηλεόρασης, των ηλεκτρονικών βιβλίων και των διαδικτυακών αγορών.

. Για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας, τα ΑΤΜ θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να είναι εξοπλισμένα με οπτικά και ηχητικά σήματα που να υποδεικνύουν πού πρέπει να εισαχθεί η τραπεζική κάρτα ή από πού βγαίνουν τα μετρητά.

Η Eπίτροπος Ισότητας, κ. Χέλενα Ντάλι, δήλωσε: «Η επίτευξη της ευρωπαϊκής πράξης για την προσβασιμότητα αποτελεί ορόσημο του θεματολογίου της Ένωσης για την ισότητα. Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες καθημερινής χρήσης πρέπει να είναι προσβάσιμα σε όλους. Οι νέοι αυτοί κανόνες θα διευκολύνουν τη ζωή τουλάχιστον 87 εκατομμυρίων ατόμων — σχεδόν ενός στους πέντε Ευρωπαίους — με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων πολλών ηλικιωμένων, καθώς και ατόμων με προσωρινή αναπηρία. Ως εκ τούτου, καλώ τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεργαστούν με τις εταιρείες και τα ενδιαφερόμενα μέρη για να διασφαλίσουν την ορθή εφαρμογή της ευρωπαϊκής πράξης για την προσβασιμότητα».

Η εφαρμογή της πράξης για την προσβασιμότητα συμβάλλει στη στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία 2021-2030, και η πράξη προβλέπει δράσεις για τη στήριξη της πλήρους συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία στην εφαρμογή της. Οι εταιρείες θα έχουν στη διάθεσή τους τρία χρόνια για τη συμμόρφωση των υπηρεσιών και των προϊόντων τους με τις κοινές απαιτήσεις της ΕΕ για την προσβασιμότητα. Αυτό θα προωθήσει την καινοτομία, θα εξασφαλίσει κοινά πρότυπα σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά της ΕΕ και, κατ’ επέκταση, θα ωφελήσει τους καταναλωτές που θα επωφεληθούν από μια ευρύτερη και χωρίς αποκλεισμούς προσφορά σε ανταγωνιστικές τιμές. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ενότητα ερωτήσεων και απαντήσεων.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η κατάσταση της στοματικής μας υγείας μπορεί να αποτελέσει γενικότερο δείκτη της υγείας μας και η επιδείνωσή της μπορεί να προκληθεί από δύο σημαντικές νόσους σύμφωνα με νεότερη μελέτη

Ηπροχωρημένη ουλίτιδα συσχετίζεται άμεσα με την καρδιακή προσβολή και τον σακχαρώδη διαβήτη, καθώς τα άτομα με μια από αυτές τις δύο νόσους έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την ασθένεια των ούλων, σύμφωνα με νεότερη μελέτη. Η έρευνα παρουσιάζεται στο EuroPerio10, το  παγκόσμιο συνέδριο περιοδοντολογίας και εμφυτευματολογίας που διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Περιοδοντολογίας (EFP).

Ωστόσο, όπως επισημαίνει και η δρ. Ida Stødle, συγγραφέας της μελέτης  από το Πανεπιστήμιο του Όσλο της Νορβηγίας, «πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης και δεν υποδηλώνει αιτιότητα. Εντούτοις, τα ευρήματα αυξάνουν την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις συσχετίσεις μεταξύ χρόνιων ασθενειών που επηρεάζουν μεγάλο αριθμό ατόμων. Η γνώση αυτή μπορεί να συμβάλλει στις προσπάθειες για την πρόληψη αυτών των ασθενειών».

Στην ανάλυσή τους με τίτλο Trøndelag (HUNT Study), οι ερευνητές εξέτασαν 4.933 τυχαία επιλεγμένους συμμετέχοντες, οι οποίοι συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τον τρόπο ζωής τους, τα φάρμακα που τυχόν λαμβάνουν, και ασθένειες όπως ο διαβήτης τύπου 2 και το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στη συνέχεια, αξιολογήθηκε κλινικά η στοματική τους υγιεινή και ειδικότερα η κατάσταση των δοντιών τους και των μαλακών ιστών, ενώ αντίστοιχα υποβλήθηκαν σε οδοντιατρική ακτινολογική εξέταση.

Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 52 έτη και το 56% ήταν γυναίκες. Συνολικά 147 (3,0%) συμμετέχοντες ανέφεραν προηγούμενη καρδιακή προσβολή, 224 (4,5%) δήλωσαν ότι είχαν σακχαρώδη διαβήτη, 165 (3,3%) είχαν αυξημένη HbA1c (48mmol/mol ή περισσότερο) και 866 (17,6%) είχαν σοβαρή περιοδοντίτιδα.

«Η ύπαρξη του σακχαρώδους διαβήτη εκτιμήθηκε από τα ερωτηματολόγια και μπορεί να περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα σοβαρότητας, από κακώς ελεγχόμενο έως καλά ελεγχόμενο. Για το λόγο αυτό εξετάσαμε επίσης τη σχέση μεταξύ της ουλίτιδας και της HbA1c, η οποία υποδηλώνει τα μέσα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κατά τους τελευταίους δύο έως τρεις μήνες. Οι ασθενείς με διαβήτη διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο διαβητικών επιπλοκών όταν τα επίπεδα HbA1c είναι 48mmol/mol ή υψηλότερα» εξηγεί η δρ. Stødle.

Οι ερευνητές διερεύνησαν αν ο σακχαρώδης διαβήτης, η αυξημένη HbA1c και η προηγούμενη καρδιακή προσβολή προέβλεπαν την πιθανότητα εμφάνισης σοβαρής νόσου των ούλων. Διαπίστωσαν ότι υπάρχουν όντως σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ του σακχαρώδους διαβήτη, της αυξημένης HbA1c, της προγενέστερης καρδιακής προσβολής και της σοβαρής νόσου των ούλων με αναλογίες πιθανοτήτων 1,4, 1,5 και 1,7, αντίστοιχα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν περιοδοντίτιδα είχαν:

• οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη κατά 40%
• οι συμμετέχοντες με υψηλή HbA1c κατά 50%
• οι καρδιοπαθείς που επέζησαν από καρδιακή προσβολή κατά 70%

«Η συγκεκριμένη μελέτη βασίστηκε σε προηγούμενα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα άτομα με ουλίτιδα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν καρδιακή προσβολή και να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και ότι τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν ουλίτιδα. Συνολικά, τα ευρήματα αποδεικνύουν ότι η διατήρηση της στοματικής μας υγιεινής θα μπορούσε επίσης να ωφελήσει τη γενική υγεία» καταλήγει η δρ. Ida Stødle.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Ενώ ο κίνδυνος ισχαιμικού εγκεφαλικού ήταν αυξημένος με την COVID-19 σε σύγκριση με τη γρίπη, είναι καθησυχαστικό ότι οι περισσότερες νευρολογικές διαταραχές δεν φαίνεται να είναι πιο συχνές μετά την COVID-19 παρά μετά βακτηριακή πνευμονία που αποκτήθηκε από την κοινότητα», κατέληξαν οι ερευνητές.

Δανία Μελέτη: Μια νέα μελέτη στη Δανία διαπίστωσε ότι οι εξωτερικοί ασθενείς με COVID-19 είχαν υψηλότερο κίνδυνο να διαγνωστούν με Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ, εγκεφαλικό επεισόδιο και αιμορραγία στον εγκέφαλο σε σύγκριση με ασθενείς που ήταν αρνητικοί στην COVID-19, αλλά οι περισσότερες νευρολογικές διαταραχές δεν ήταν συχνότερες μετά την COVID-19 παρά μετά άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Neurology τον Ιούνιο. «Περισσότερο από δύο χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας COVID-19, η ακριβής φύση και η εξέλιξη των επιπτώσεων της COVID-19 στις νευρολογικές διαταραχές παρέμενε αχαρακτήριστη», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ Pardis Zarifkar, μέλος του Τμήματος Νευρολογίας στο νοσοκομείο Rigshospitalet, στην Κοπεγχάγη, στη Δανία.

«Προηγούμενες μελέτες έχουν αποδείξει μια συσχέτιση με νευρολογικά σύνδρομα, αλλά μέχρι στιγμής είναι άγνωστο εάν η COVID-19 επηρεάζει επίσης τη συχνότητα εμφάνισης συγκεκριμένων νευρολογικών παθήσεων και αν διαφέρει από άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού».

Η μελέτη, η οποία παρουσιάστηκε πρόσφατα στο 8ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Νευρολογίας, διαπίστωσε ότι 43.375 άτομα βρέθηκαν θετικά στην COVID-19 ενώ 876.356 άτομα βρέθηκαν αρνητικά για τη νόσο σε σύνολο 919.731 συμμετεχόντων.

Μια νέα μελέτη στη Δανία διαπίστωσε ότι οι εξωτερικοί ασθενείς με COVID-19 είχαν υψηλότερο κίνδυνο να διαγνωστούν με Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ, εγκεφαλικό επεισόδιο και αιμορραγία στον εγκέφαλο σε σύγκριση με ασθενείς που ήταν αρνητικοί στην COVID-19, αλλά ότι οι περισσότερες νευρολογικές διαταραχές δεν ήταν συχνότερες μετά την COVID-19 παρά μετά άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Neurology τον Ιούνιο.

Η μελέτη χρησιμοποίησε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας που κάλυπταν περίπου το 50% του πληθυσμού της Δανίας, η οποία υπολογίζεται ότι έχει πληθυσμό 3 εκατομμυρίων.

Η μελέτη ανέλυσε όσους βρέθηκαν θετικοί για COVID-19 και βακτηριακή πνευμονία σε νοσοκομειακές εγκαταστάσεις μεταξύ Φεβρουαρίου 2020 και Νοεμβρίου 2021, καθώς και επανεξέτασε ασθενείς με γρίπη από την αντίστοιχη προπανδημική περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Νοεμβρίου 2019. Από τους 43.375 ασθενείς που βρέθηκαν θετικοί στην COVID-19, οι 35.362 ήταν εξωτερικοί ασθενείς ενώ οι 8.013 νοσηλεύτηκαν.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι εξωτερικοί ασθενείς που βρέθηκαν θετικοί στην COVID-19 είχαν 3,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να διαγνωστούν με νόσο Αλτσχάιμερ, 2,6 φορές αυξημένο κίνδυνο για νόσο του Πάρκινσον, 2,7 φορές αυξημένο κίνδυνο για ισχαιμικό εγκεφαλικό και 4,8 φορές αυξημένο κίνδυνο για ενδοεγκεφαλική αιμορραγία.

Όταν όμως οι ερευνητές συνέκριναν τον σχετικό κίνδυνο νευρολογικών διαταραχών με άλλες αναπνευστικές ασθένειες, όπως η γρίπη, ο αυξημένος κίνδυνος των περισσότερων νευρολογικών παθήσεων δεν ήταν υψηλότερος στους θετικούς στην COVID-19 ασθενείς σε σύγκριση με αυτούς που είχαν διαγνωστεί με άλλες αναπνευστικές ασθένειες – με μία εξαίρεση.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος για ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο αυξήθηκε μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν με COVID-19 σε σύγκριση με τους εσωτερικούς ασθενείς με γρίπη.

Η μελέτη ήταν περιορισμένη επειδή δεν έλαβε υπόψη πιθανές συγχυτικές μεταβλητές όπως κοινωνικοοικονομικά, τρόπο ζωής, προϋπάρχουσες συννοσηρότητες και διάρκεια νοσηλείας. Αν και η μελέτη περιελάμβανε μεγάλο πληθυσμό, μπόρεσε να εξετάσει μόνο ένα υποσύνολο του απόλυτου αριθμού των εξεταζομένων ατόμων της χώρας, καθώς μόνο οι εξετάσεις COVID-19 που πραγματοποιήθηκαν στις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις είναι καταχωρημένες στο σύστημα ηλεκτρονικού μητρώου υγείας της Δανίας που χρησιμοποίησε η μελέτη για την ανάλυση των αρχείων.

«Ενώ ο κίνδυνος ισχαιμικού εγκεφαλικού ήταν αυξημένος με την COVID-19 σε σύγκριση με τη γρίπη, είναι καθησυχαστικό ότι οι περισσότερες νευρολογικές διαταραχές δεν φαίνεται να είναι πιο συχνές μετά την COVID-19 παρά μετά βακτηριακή πνευμονία που αποκτήθηκε από την κοινότητα», κατέληξαν οι ερευνητές.

«Οι συχνότητες της σκλήρυνσης κατά πλάκας, της βαριάς μυασθένειας, του συνδρόμου Guillain-Barré και της ναρκοληψίας δεν διέφεραν μετά την COVID-19, τη γρίπη και τη βακτηριακή πνευμονία», πρόσθεσε η μελέτη. «Αυτά τα ευρήματα θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τη μακροπρόθεσμη επίδραση της COVID-19 στον οργανισμό και τον ρόλο που παίζουν οι λοιμώξεις στις νευροεκφυλιστικές ασθένειες και τα εγκεφαλικά», είπε ο Ζαρίφκαρ.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ένα μόνο γονίδιο που είχε προηγουμένως βρεθεί ότι είναι η κινητήρια δύναμη σε ένα σπάνιο σύνδρομο που συνδέεται με την επιληψία, τον αυτισμό και την αναπτυξιακή αναπηρία έχει αναγνωριστεί ως συνδετικός κρίκος στο σχηματισμό υγιών νευρώνων.

Οι ερευνητές του Duke λένε ότι το γονίδιο, DDX3X, σχηματίζει μια κυτταρική μηχανή που ονομάζεται ελικάση, η δουλειά της οποίας είναι να ανοίγει τις φουρκέτες και τα αδιέξοδα του RNA έτσι ώστε ο κώδικάς του να μπορεί να διαβαστεί από τον μηχανισμό παραγωγής πρωτεϊνών του κυττάρου. Αυτό το γονίδιο μεταφέρεται στο χρωμόσωμα Χ, επομένως οι γυναίκες έχουν δύο αντίγραφα του γονιδίου και οι άντρες μόνο ένα. “Εάν αφαιρέσετε και τα δύο αντίγραφα του γονιδίου σε ένα θηλυκό ποντίκι, αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια τεράστια μικροκεφαλία όπου οι εγκέφαλοι μειώνονται σημαντικά σε μέγεθος”, δήλωσε η Debra Silver, Ph.D., αναπληρώτρια καθηγήτρια μοριακής γενετικής και μικροβιολογίας στην Ιατρική του Duke, που ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας. “Αλλά η αφαίρεση ενός και μόνο αντιγράφου μιμείται περισσότερο αυτό που συμβαίνει σε ασθενείς”, εξήγησε η Silver.

Με άλλα λόγια, οι βλάβες που προκαλούνται από το ελαττωματικό DDX3X εξαρτώνται από τη δόση—το σύνδρομο μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το πόσο άσχημα επηρεάζεται η παραγωγή ελικάσης από τις μεταλλάξεις. Τα ευρήματα εμφανίζονται στις 28 Ιουνίου στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης eLife. Όταν το DDX3X μεταβάλλεται από μια μετάλλαξη στην πρώιμη ανάπτυξη, “δεν λαμβάνετε τόσους νευρώνες με την πάροδο του χρόνου επειδή αυτό το γονίδιο απαιτείται για την παραγωγή νευρώνων από προγονικά κύτταρα”, σημειώνει η Silver. Εάν κανονικά ένα νευρικό πρόδρομο κύτταρο χρειάζεται περίπου 15 ώρες για να διαιρεθεί, ένα μεταλλαγμένο DDX3X μπορεί να κάνει αυτή τη διαδικασία να διαρκέσει ακόμη περισσότερο, εξηγεί η Silver. «Και αυτό που συμβαίνει με την πάροδο του χρόνου, εάν αυτοί οι νευρικοί πρόδρομοι αργούν να διαιρεθούν, είναι ότι ο εγκέφαλος δεν αναπτύσσεται σωστά».

Οι μεταλλάξεις DDX3X θεωρούνται πλέον η αιτία του 1 έως 3 τοις εκατό των διανοητικών αναπηριών στις γυναίκες, αλλά οι μεταλλάξεις είναι σχεδόν πάντα “de novo”, που σημαίνει ότι συνέβησαν αυθόρμητα κατά τη διάρκεια ενός αναπτυξιακού σταδίου, αντί να κληρονομηθούν από τους γονείς. Στοιχεία από προηγούμενες μελέτες έκαναν τους ερευνητές να θεωρούν ότι εφόσον η απώλεια DDX3X στις γυναίκες οδηγούσε σε υστέρηση νοητική, στους άνδρες θα ήταν θανατηφόρα, καθώς φέρουν μόνο ένα αντίγραφο του γονιδίου. Αλλά σε αυτή την εργασία, η ομάδα της Silver ανακάλυψε ότι ένα συνοδευτικό γονίδιο που μεταφέρεται από το χρωμόσωμα Y του άντρα, το DDX3Y, μπορεί να εκπληρώσει μέρος της λειτουργίας του γονιδίου.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Καναδοί επιστήμονες αποκαλύπτουν την ανάπτυξη ενός νέου τύπου προσθετικής χρησιμοποιώντας μαλακή ρομποτική με δυνατότητα μικρορευστοποίησης που υπόσχεται να μειώσει σημαντικά τα έλκη του δέρματος και τον πόνο σε ασθενείς με διαβήτη που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό μεταξύ του αστραγάλου και του γόνατος.

Κάθε 30 δευτερόλεπτα, ένα πόδι ακρωτηριάζεται κάπου στον κόσμο λόγω διαβήτη. Οι ασθενείς συχνά υποφέρουν από νευροπάθεια, απώλεια της αίσθησης στα κάτω άκρα, και ως εκ τούτου δεν μπορούν να νιώσουν την βλάβη που προκύπτει από μια ενδεχόμενη κακή εφαρμογή του προσθετικού, η οποία οδηγεί στον ακρωτηριασμό ενός άκρου. Στο Biomicrofluidics, Καναδοί επιστήμονες αποκαλύπτουν την ανάπτυξη ενός νέου τύπου προσθετικής χρησιμοποιώντας μαλακή ρομποτική με δυνατότητα μικρορευστοποίησης που υπόσχεται να μειώσει σημαντικά τα έλκη του δέρματος και τον πόνο σε ασθενείς με διαβήτη που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό μεταξύ του αστραγάλου και του γόνατος.

Περισσότερο από το 80% των ακρωτηριασμών των κάτω άκρων στον κόσμο είναι αποτέλεσμα διαβητικού έλκους του ποδιού και είναι γνωστό ότι το κάτω άκρο πρήζεται σε απρόβλεπτους χρόνους, με αποτέλεσμα αλλαγές όγκου 10% ή περισσότερο. Συνήθως, μετά τον ακρωτηριασμό, χρησιμοποιούνται υφασμάτινα υλικά και χιτώνια σιλικόνης που μπορούν να προστεθούν ή να αφαιρεθούν για να βελτιωθεί η εφαρμογή των προσθετικών. Ο ασθενής με τον ακρωτηριασμό πρέπει ωστόσο να αλλάζει χειροκίνητα τις επενδύσεις, με αποτέλεσμα, εξαιτίας της νευροπάθειας, που οδηγεί σε κακή αίσθηση του σώματος να καθιστά τη διαδικασία δύσκολη και ακόμη και επικίνδυνη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη βλάβη στο υπόλοιπο άκρο.

«Αντί να δημιουργηθεί ένας νέος τύπος προσθετικής υποδοχής, η τυπική επένδυση άκρων από σιλικόνη/ύφασμα αντικαθίσταται με ένα μόνο στρώμα επένδυσης με ενσωματωμένους μαλακούς ρευστικούς ενεργοποιητές ως στρώμα διασύνδεσης», δήλωσε η συγγραφέας Carolyn Ren, από το Πανεπιστήμιο του Waterloo. “Αυτοί οι ενεργοποιητές έχουν σχεδιαστεί για να φουσκώνουν σε ποικίλες πιέσεις με βάση την ανατομία του υπολειπόμενου άκρου για να μειώσουν τον πόνο και να αποτρέψουν τα έλκη από πίεση. Η ομάδα σχεδίασε ένα μικρορευστικό τσιπ με 10 ενσωματωμένες βαλβίδες για τον έλεγχο κάθε ενεργοποιητή. Το πλήρες σύστημα ελέγχεται από μια μικροσκοπική αντλία αέρα και δύο ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες που παρέχουν αέρα στο μικρορευστικό τσιπ. Το κουτί ελέγχου είναι μικρό και αρκετά ελαφρύ για να φορεθεί ως μέρος του προσθετικού.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η σωματική δραστηριότητα και οι θεραπείες γνωστικής συμπεριφορικής προσέγγισης μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την κόπωση σε άτομα με παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η αξονική σπονδυλίτιδα και ο λύκος, σύμφωνα με μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Aberdeen.

Αυτές οι καταστάσεις, γνωστές συλλογικά ως φλεγμονώδεις ρευματικές παθήσεις (IRD), επηρεάζουν περίπου 800.000 άτομα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 80% αυτών ζουν με κόπωση καθημερινά, μια ακραία σωματική και ψυχική κούραση που επηρεάζει την ικανότητα των ασθενών να συγκεντρωθούν, να πάνε στη δουλειά και να ζουν ανεξάρτητα. Αυτό θεωρείται το πιο σημαντικό σύμπτωμα της IRD μετά τον πόνο. Η μελέτη LIFT παρέχει νέα στοιχεία ότι οι θεραπείες χωρίς φάρμακα όπως η σωματική δραστηριότητα και η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία θα πρέπει να αποτελούν βασικό μέρος της θεραπείας της IRD στην κλινική πράξη.

«Η κούραση επηρεάζει πραγματικά αυτό που μπορείς να κάνεις», λέει η Wendy Booth, 57 ετών, που ζει με λύκο και σύνδρομο Sjögren. “Αν κάνω κάποια δουλειά στον κήπο μια μέρα, ξέρω ότι θα την πληρώσω την επόμενη. Πρέπει πραγματικά να μάθετε πώς να ρυθμίζετε τον εαυτό σας, αλλά ενώ προσπάθησα, δεν κατάφερα ποτέ να συγκρατηθώ.” Η πρώτη στο είδος της μελέτη, με επικεφαλής τα πανεπιστήμια του Αμπερντίν και της Γλασκώβης, συνέκρινε τρεις διαφορετικούς τύπους περίθαλψης, όπως παρέχονται σε 368 άτομα με διάφορες φλεγμονώδεις ρευματικές παθήσεις. Διαπίστωσαν ότι τα εξατομικευμένα προγράμματα σωματικής δραστηριότητας που παραδόθηκαν μέσω τηλεφώνου και οι γνωστικές συμπεριφορικές προσεγγίσεις βελτίωσαν σημαντικά την κόπωση στην ομάδα μελέτης σε σύγκριση με εκείνες που λαμβάνουν συνήθη φροντίδα. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο The Lancet Rheumatology.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν και του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης με το NHS και άλλους ακαδημαϊκούς εταίρους, όπως το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, το Kings College του Λονδίνου, το Καληδονιακό Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας, είναι η μεγαλύτερη που εξετάζει την κόπωση- συγκεκριμένες παρεμβάσεις σε ένα πλήθος διαφορετικών IRD. Οι συμμετέχοντες της μελέτης στους οποίους ανατέθηκαν προσωπικά προγράμματα φυσικής δραστηριότητας έλαβαν κατά μέσο όρο πέντε συνεδρίες 45 λεπτών σε διάστημα 30 εβδομάδων. Όσοι έλαβαν γνωστικές συμπεριφορικές προσεγγίσεις έκαναν κατά μέσο όρο οκτώ συνεδρίες την ίδια περίοδο. Και οι δύο παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν από τοπικούς επαγγελματίες ρευματολογίας του NHS.

Η ομάδα που έλαβε «συνήθη φροντίδα» έλαβε ένα εκπαιδευτικό φυλλάδιο Versus Arthritis για την κόπωση. Οι συμμετέχοντες που συμμετείχαν στα προγράμματα προσωπικής φυσικής δραστηριότητας και τις γνωστικές συμπεριφορικές προσεγγίσεις είχαν και διατήρησαν στατιστικά και κλινικά σημαντικές μειώσεις στη σοβαρότητα και τον αντίκτυπο της κόπωσης σε μια ποικιλία καταστάσεων IRD. Τα οφέλη διατηρήθηκαν έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση των μαθημάτων θεραπείας. Και οι δύο παρεμβάσεις βελτίωσαν επίσης την ποιότητα ζωής των συμμετεχόντων στον ύπνο και την ψυχική τους υγεία.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος γράφει για το τι πρέπει να γίνει σχετικά με τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού μετά την εμφάνιση των υποπαραλλαγών της Όμικρον, επισημαίνοντας πως εξακολουθούν να είναι αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής νόσησης.

Σε ανάρτησή του, ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του LSE κάνει μια αναδρομή στην εξέλιξη του κορωνοϊού.

Όπως αναφέρει, μέχρι τη μετάλλαξη Δέλτα, τα εμβόλια ήταν πολύ αποτελεσματικά, πλέον όμως, μετά τις υποπαραλλαγές 4 και 5 της Όμικρον, τα εμβόλια δεν είναι αποτελεσματικά όσον αφορά στην αποτροπή της ήπιας λοίμωξης ούτε στη μείωση της πιθανότητας διασποράς.

Ωστόσο, επισημαίνει ο κ. Μόσιαλος, τα εμβόλια εξακολουθούν να είναι πολύ αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής νόσησης.

Ο Ηλίας Μόσιαλος προειδοποιεί ότι ακόμη και αν ανανεώνουμε τα εμβόλια σε τακτά χρονικά διαστήματα, «κατά πάσα πιθανότητα θα είμαστε ένα βήμα πίσω από την εξέλιξη του ιού, όπως είμαστε και τώρα: Θα έχουμε εμβόλια για παλαιότερα στελέχη της Όμικρον αλλά όχι για τα πιο πρόσφατα».

Διασπορά του ιού

Σημειώνει δε ότι για να σταματήσει η πανδημία θα χρειαστούμε εμβόλια και φάρμακα που θα εμποδίζουν τη διασπορά του ιού, κάτι που δεν θα κάνουν τα επικαιροποιημένα εμβόλια που θα έχουμε τη φθινοπωρινή περίοδο.

Εν κατακλείδι, ο καθηγητής του LSE υπογραμμίζει ότι η προσπάθεια των φαρμακευτικών εταιρειών αλλά και των παγκόσμιων ρυθμιστικών αρχών θα έπρεπε εδώ και καιρό να επικεντρωθεί στην κατεύθυνση της παραγωγής πιο ολοκληρωμένων εμβολίων.

«Με δεδομένη την κόπωση των πολιτών σε πολλές χώρες, με τους συνεχείς εμβολιασμούς, χρειαζόμαστε πλέον καλύτερα εμβόλια, εκτός αν είμαστε τυχεροί και ο ιός τύχει να εξασθενήσει πολύ, ώστε να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας» σημειώνει, και προσθέτει με νόημα: «Όσοι ασχολούνται σοβαρά και όχι ερασιτεχνικά με την πολιτική της υγείας και παίρνουν σοβαρές αποφάσεις για την υγεία μας δεν μπορούν να βασίζονται στην τύχη. Ούτε επίσης να μεταθέτουν την ευθύνη για την επίλυση των προβλημάτων στους πολίτες».

Η ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου:

«Ας κάνουμε μια αναδρομή για τα εμβόλια που χρησιμοποιούμε, για τον κορωνοϊό. Κατ’ αρχάς, να θυμηθούμε πως ο σχεδιασμός των εμβολίων που έχουμε βασίστηκε στο αρχικό στέλεχος της Wuhan, και πως έκτοτε ο κορωνοϊός έχει αλλάξει αρκετές φορές, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι ιοί.

Τα εμβόλια γενικά έχουν να επιτύχουν τρεις στόχους:

• πλήρη αποτροπή της λοίμωξης
• μείωση της πιθανότητας για σοβαρή νόσηση, και
• μείωση της διασποράς της νόσου από όσους έχουν εμβολιαστεί και είναι μεν προστατευμένοι αλλά έχουν τον ιό στο ανώτερο αναπνευστικό τους σύστημα.

«Βασικός στόχος η μείωση σοβαρής νόσησης»

»Αλλά, ο σημαντικότερος στόχος είναι ο δεύτερος, δηλαδή το να μειωθεί η πιθανότητα της σοβαρής νόσησης, αν κάποιος κολλήσει.

Μέχρι και την εμφάνιση της Δέλτα τα εμβόλια ήταν σχετικά αποτελεσματικά τόσο στο να αποτρέπουν τη λοίμωξη για ένα σημαντικό ποσοστό των εμβολιασμένων (όχι σε όλους) όσο και να μειώνουν την πιθανότητα διασποράς. Ήταν πολύ αποτελεσματικά στη μείωση της πιθανότητας της σοβαρής νόσησης.

Όμως τα δεδομένα με την Όμικρον και ειδικά τις υποπαραλλαγές 4 και 5 άλλαξαν.

«Τα εμβόλια δεν αποτρέπουν την ήπια λοίμωξη»

»Τα εμβόλια πλέον δεν είναι αποτελεσματικά όσον αφορά στην αποτροπή της ήπιας λοίμωξης και φαίνεται ότι δεν είναι επίσης αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας διασποράς.

Αλλά τα εμβόλια εξακολουθούν να είναι πολύ αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής νόσησης.

Γνωρίζουμε ότι η δεύτερη αναμνηστική δόση για τους άνω των 60 ετών και τους ευάλωτους προτείνεται από επιτροπές εμβολιασμών σε πολλές χώρες, αν και υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Στις ΗΠΑ η σύσταση αφορά στους άνω των 50, ενώ στη Μεγάλη Βρετανία στους άνω των 75 που ζουν στους οίκους ευγηρίας. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός φαρμάκων και το ECDC επίσης επισημαίνουν ότι δεν έχουμε ακόμη ξεκάθαρα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα ώστε να προταθεί η δεύτερη αναμνηστική δόση στους κάτω των 79.

Η χώρα μας μέχρι πρόσφατα είχε τις ίδιες οδηγίες με χώρες της ΕΕ (Γερμανία και Γαλλία). Πάρα ταύτα, μόνο το 17% των άνω των 60 στη χώρα μας έχουν κάνει τη δεύτερη αναμνηστική δόση, παρότι η πλατφόρμα είναι ανοιχτή εδώ και 2.5 μήνες. Αυτό που επομένως θα προείχε, από τη σκοπιά της πολιτικής υγείας, θα ήταν να ενταθούν οι προσπάθειες να αυξηθεί το ποσοστό των εμβολιασθέντων στις κατηγορίες που υπάρχουν πιο ασφαλή δεδομένα για τα οφέλη που προσφέρει η 2η αναμνηστική δόση. Δηλαδή, το να αυξηθεί το ποσοστό των εμβολιασθέντων άνω των 60 ετών από 17% σε πολύ υψηλότερα ποσοστά.

Αυτό συνιστά η πολιτική δημόσιας υγείας που επισημαίνει το βασικό πρόβλημα και στοχεύει στο να το αντιμετωπίσει. Και δεν αναλώνεται με επιμέρους θέματα, ειδικά όταν δεν υπάρχει τεκμηρίωση για την επέκταση πολιτικών σε νέες κατηγορίες πολιτών.

«Η ευθύνη δεν είναι στους πολίτες»

»Παράλληλα στην εφαρμοσμένη πολιτική υγείας δεν μετατίθεται η ευθύνη στους πολίτες, στο πλαίσιο του ”δεν ξέρουμε αν θα υπάρχουν οφέλη, αλλά οι πολίτες μπορούν να αποφασίσουν ατομικά τι θα κάνουν με αυτή τη δόση του εμβολίου”. Η πολιτική Πόντιος Πιλάτος είναι αμφίβολο αν θα έχει αποτελέσματα, ενώ, επαναλαμβάνω, δεν έχει αντιμετωπιστεί το βασικό πρόβλημα. Έχουμε ακόμη μεγαλύτερο αριθμό ανεμβολίαστων στους άνω των 60 σε σύγκριση με άλλες χώρες της δυτικής Ευρώπης και επισημαίνω και πάλι μόνο το 17% εμβολιασμένους με 2η αναμνηστική δόση.

Όσον αφορά τώρα τα νέα εμβόλια, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι τα επικαιροποιημένα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσουν στελέχη της Όμικρον που πλέον δεν επικρατούν.

«Νέο εμβόλιο ή να μείνουμε στα υπάρχοντα»;

»Το δίλημμα επομένως είναι αν θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε τους φθινοπωρινούς μήνες, ή να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε τα υπάρχοντα εμβόλια. Αν θα έχει δηλαδή σημαντική διαφορά και αποτέλεσμα η ”διεύρυνση” της ανοσοπροστασίας με την έκθεσή μας σε ένα νέο εμβόλιο που αντιμετωπίζει ένα παλαιότερο στέλεχος της Όμικρον και όχι το αρχικό στέλεχος της Wuhan. Πάρα ταύτα, οι προκλήσεις θα παραμείνουν.

Επίσης, αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε ακόμη τι γίνεται με την κυτταρική ανοσία, δηλαδή πόσοι έχουν αναπτύξει κυτταρική ανοσία και για ποιο χρονικό διάστημα. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι οι ρυθμιστικές αρχές σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο δεν έχουν ζητήσει την κατάθεση και ανάλυση σχετικών δεδομένων.

Επίσης, ακόμη και αν ανανεώνουμε τα εμβόλια σε τακτά χρονικά διαστήματα, κατά πάσαν πιθανότητα θα είμαστε ένα βήμα πίσω από την εξέλιξη του ιού, όπως είμαστε και τώρα. Θα έχουμε εμβόλια για παλαιότερα στελέχη της Όμικρον αλλά όχι για τα πιο πρόσφατα.

«Φάρμακα που θα εμποδίσουν τη διασπορά του ιού»

»Επιπλέον, για να σταματήσει η πανδημία θα χρειαστούμε εμβόλια και φάρμακα που θα εμποδίζουν τη διασπορά του ιού. Τα επικαιροποιημένα εμβόλια που θα έχουμε τη φθινοπωρινή περίοδο δεν θα το κάνουν αυτό.

Επομένως, η προσπάθεια των φαρμακευτικών εταιριών αλλά και των παγκόσμιων ρυθμιστικών αρχών θα έπρεπε εδώ και καιρό να επικεντρωθεί στην κατεύθυνση της παραγωγής πιο ολοκληρωμένων εμβολίων.

Με δεδομένη την κόπωση των πολιτών σε πολλές χώρες με τους συνεχείς εμβολιασμούς χρειαζόμαστε πλέον καλύτερα εμβόλια.

Εκτός αν είμαστε τυχεροί και ο ιός τύχει να εξασθενήσει πολύ, ώστε να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Ανεξάρτητα όμως με αυτή τη μεταβλητή παράμετρο, δηλαδή το πώς θα εξελιχθεί ο ιός, θα πρέπει να υπάρχουν και κάποιες σταθερές.

Όσοι ασχολούνται σοβαρά και όχι ερασιτεχνικά με την πολιτική της υγείας και παίρνουν σοβαρές αποφάσεις για την υγεία μας δεν μπορούν να βασίζονται στην τύχη. Ούτε επίσης να μεταθέτουν την ευθύνη για την επίλυση των προβλημάτων στους πολίτες».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/