Κατηγορία: Γενικά

Η ταχεία αύξηση του αριθμού των ατόμων μεγαλύτερων ηλικιών υπογραμμίζει τη σημασία της προαγωγής της υγείας, της πρόληψης και της θεραπείας ασθενειών σε όλη τη διάρκεια της ζωής.

Το 1991, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τις Αρχές των Ηνωμένων Εθνών για τα άτομα της τρίτης ηλικίας. Το 2002, η Δεύτερη Παγκόσμια Συνέλευση για τη Γήρανση ενέκρινε το Διεθνές Σχέδιο Δράσης της Μαδρίτης για τη Γήρανση για να ανταποκριθεί στις ευκαιρίες και τις προκλήσεις της γήρανσης του πληθυσμού στον 21ο αιώνα και να προωθήσει την ανάπτυξη μιας κοινωνίας ισότιμης για όλες τις ηλικίες. Η Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία, με σεβασμό στις κατευθυντήριες οδηγίες του ΠΟΥ για τη χρήση σωστής ορολογίας και στο πλαίσιο της παγκόσμιας προσπάθειας που καταβάλλεται για την καταπολέμηση του ηλικιακού ρατσισμού, χρησιμοποιεί τον όρο «μεγαλύτερα ηλικιακά» αντί του «ηλικιωμένα».

Ο αριθμός των μεγαλύτερων ηλικιακά ανθρώπων (δηλαδή των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω) τριπλασιάστηκε από περίπου 260 εκατομμύρια το 1980 σε 761 εκατομμύρια το 2021 και μέχρι το 2050, το ποσοστό του γηραιότερου πληθυσμού παγκοσμίως προβλέπεται να αυξηθεί από το 10% που είναι σήμερα, στο 17%. Συγκεκριμένα, προβλέπεται αύξηση 188% για τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, 351% για τα άτομα ηλικίας άνω των 85 ετών και 1004% για τα άτομα που ξεπερνούν τα 100 χρόνια.

Η ταχεία αύξηση του αριθμού των ατόμων μεγαλύτερων ηλικιών υπογραμμίζει τη σημασία της προαγωγής της υγείας, της πρόληψης και της θεραπείας ασθενειών σε όλη τη διάρκεια της ζωής και φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη για την αντιμετώπιση της οργανικής και ψυχικής ευαλωτότητας που συνεπάγεται το γήρας. Η ανησυχία επικεντρώνεται στον τρόπο ζωής και ειδικότερα στη σωματική δραστηριότητα και την πνευματική ευεξία ως οδηγών υγείας και μακροζωΐας για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, σε συνδυασμό προφανώς με την ορθή διατροφή και το καθαρό περιβάλλον.

Η φυσική δραστηριότητα ορίζεται ως οποιαδήποτε σωματική κίνηση η οποία παράγεται από τους σκελετικούς μύες και έχει ως αποτέλεσμα την ενεργειακή δαπάνη. Περιλαμβάνει την άσκηση, την άθληση και τις σωματικές δραστηριότητες που εκτελούνται ως μέρος της καθημερινής ζωής, της απασχόλησης και του ελεύθερου χρόνου. Η σωματική άσκηση αποτελεί μία προγραμματισμένη, δομημένη και επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα με στόχο τη βελτίωση ή τη διατήρηση της φυσικής κατάστασης. Πέραν, όμως, της σωματικής δραστηριότητας, πολύ σπουδαίο ρόλο παίζει και η πνευματική ευεξία η οποία επιτυγχάνεται με την ενεργή κοινωνική ζωή, τη θετική ενέργεια, την ενασχόληση με την τέχνη ή με κάποιο χόμπι, κλπ.

Η Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία αφιερώνει φέτος την Παγκόσμια Ημέρα των Μεγαλύτερων Ηλικιακά Ανθρώπων στη σημασία της σωματικής δραστηριότητας και της πνευματικής ευεξίας καθώς επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η σωματική άσκηση βοηθά στην πρόληψη της οστικής απώλειας (μείωση του κινδύνου καταγμάτων), αυξάνει τη μυϊκή μάζα, την ευκινησία των αρθρώσεων και την αντοχή των μυών και των οστών, μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία και τον συντονισμό των κινήσεων, με αποτέλεσμα να μειωθεί η πιθανότητα πτώσης, συμβάλλει στο να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση η όραση και η ακοή, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό σύστημα, καθώς επίσης και το μυοσκελετικό σύστημα και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης δεκάδων ασθενειών που συνδέονται με τη γήρανση. Παράλληλα, η πνευματική ευεξία και οι δραστηριότητες που διεγείρουν τις νοητικές λειτουργίες, μπορούν να έχουν προστατευτικό ρόλο στην άνοια και τις συναφείς γνωστικές διαταραχές.

Εξάλλου, η «Δεκαετία Υγιούς Γήρανσης» 2021-2030 που έχει θεσπιστεί από τον ΟΗΕ, έχει στόχο τη βελτιστοποίηση της «λειτουργικής ικανότητας» των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας και τη μακροζωία, αλλά με υγιή και ευχάριστο τρόπο.

Οι υπάρχουσες συστάσεις για τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω υποδεικνύουν 150 λεπτά την εβδομάδα (για παράδειγμα, 30 λεπτά την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα) μέτριας έντασης δραστηριότητα, όπως γρήγορο περπάτημα ή κολύμβηση, ή 75 λεπτά την εβδομάδα έντονης δραστηριότητας, όπως πεζοπορία, τζόκινγκ ή τρέξιμο. Οι συστάσεις περιλαμβάνουν τόσο αερόβια άσκηση και άσκηση ενδυνάμωσης όσο και ασκήσεις ισορροπίας για τη μείωση του κινδύνου πτώσεων. Εάν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις οδηγίες λόγω χρόνιων παθήσεων, θα πρέπει να είναι όσο δραστήρια το επιτρέπουν οι ικανότητές τους και οι συνθήκες.

Η αδράνεια σχετίζεται με αλλαγές στη σύσταση του σώματος με αποτέλεσμα την αύξηση του ποσοστού του σωματικού λίπους και την ταυτόχρονη μείωση της άλιπης μάζας σώματος. Έτσι, παρατηρείται σημαντική απώλεια στην παραγωγή μέγιστης δύναμης με την αδράνεια. Η ατροφία των σκελετικών μυών θεωρείται συχνά χαρακτηριστικό της γήρανσης και της σωματικής αδράνειας. Η σαρκοπενία ορίζεται ως η χαμηλή μυϊκή μάζα σε συνδυασμό με χαμηλή μυϊκή δύναμη και/ή χαμηλή σωματική απόδοση. Κατά συνέπεια, η χαμηλή σωματική απόδοση και η εξάρτηση στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής είναι πιο συχνή μεταξύ των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας. Ωστόσο, οι ασκήσεις ενδυνάμωσης έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν την άλιπη μάζα σώματος, βελτιώνουν τη σωματική απόδοση και σε μικρότερο βαθμό έχουν θετική επίδραση στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας μειώθηκε έτι περαιτέρω η σωματική δραστηριότητα των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας για προφανείς λόγους με αύξηση της αδράνειας και της καθιστικής ζωής.

Το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα και παγκοσμίως:

• Με βάση τις εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών για την προοπτική εξέλιξης του παγκόσμιου πληθυσμού από το 2010 μέχρι το 2050, Αυτές οι εντυπωσιακές αυξήσεις των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας βρίσκονται σε αντιδιαστολή με μία αύξηση μόλις 22% του γενικού πληθυσμού ηλικίας από 0-64 ετών για το ίδιο χρονικό διάστημα.
• Ο εν δυνάμει οικονομικά ενεργός πληθυσμός (δηλαδή όλοι οι πολίτες ηλικίας 20-69 ετών που δυνητικά θα μπορούσαν να δουλέψουν) θα μειωθεί από 7 εκατομμύρια το 2015 σε 4,8-5,5 εκατομμύρια το 2050. Ο πραγματικός οικονομικά ενεργός πληθυσμός θα μειωθεί από 4,7 εκατομμύρια το 2015 σε 3-3,7 εκατομμύρια.
• Σε ό,τι αφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα και η Ιταλία καταγράφουν τον τρίτο χαμηλότερο δείκτη γεννήσεων (9‰), μετά τη Γερμανία (8,4‰) και την Πορτογαλία (8,5‰). Σαν αποτέλεσμα της υπογεννητικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού αλλά και του αρνητικού ισοζυγίου μετανάστευσης, υπολογίζεται ότι θα έχουμε μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας από τα 11 εκατομμύρια το 2013 στα 8,3 έως 10 εκατομμύρια το 2050. Η ελάττωση του πληθυσμού θα κυμανθεί από 800 χιλιάδες μέχρι 2,5 εκατομμύρια άτομα.
• Ο πληθυσμός των παιδιών σχολικής ηλικίας (από 3 μέχρι 17 ετών) θα μειωθεί από 1,6 εκατομμύρια σήμερα σε 1,4 εκατομμύρια (αισιόδοξο σενάριο) έως 1 εκατομμύριο (απαισιόδοξο σενάριο) το 2050. Το 2020 ένα στα 7 παιδιά που γεννήθηκαν στη χώρα μας είχαν έναν τουλάχιστον αλλοδαπό γονιό.
• Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς ετησίως συνεχώς από το 2011, οπότε και για πρώτη φορά ο αριθμός των γεννήσεων και των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα βρέθηκε να υπολείπεται του αριθμού των θανάτων και της μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό.
• Η υπογεννητικότητα είναι χρόνιο πρόβλημα για την πατρίδα μας. Ο μέσος όρος ολικής γονιμότητας, δηλαδή παιδιών ανά ζεύγος, είναι 1,26, σταθερός τα τελευταία χρόνια, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 1,49. Επισημαίνεται ότι για να διατηρηθεί σταθερός ο πληθυσμός πρέπει ο δείκτης γονιμότητας να είναι πάνω από 2,1.
• Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν σήμερα στη χώρα μας ποσοστό πάνω από το 21,3% του πληθυσμού και σύμφωνα με τις προβλέψεις το 2030 θα είναι περίπου το 30% του πληθυσμού ενώ το 2050 θα πλησιάσουν το 1/3 του πληθυσμού! Αντίθετα, το αντίστοιχο ποσοστό των ατόμων ηλικίας 0-14 ετών είναι σήμερα περίπου 14% και αναμένεται να υποχωρήσει το 2050 στο 10-12%. Αντίστοιχα, η μέση ηλικία, που ήταν 26 έτη το 1951 και που είναι 44 έτη σήμερα, αναμένεται να αυξηθεί και να αγγίξει τα 50 έτη. Αυτή η δημογραφική γήρανση -κοινή σε όλες τις δυτικού τύπου χώρες- προκαλεί πολλά προβλήματα ιατρικά, κοινωνικά, οικογενειακά, οικονομικά, ασφαλιστικά, κ.ά. που θα προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις στις προσεχείς δεκαετίες.

Η σωστή διατροφή, όπως είναι η μεσογειακή, επισημαίνει ο Πρόεδρος της Ε.Γ.Γ.Ε. Καθηγητής κ. Ιωάννης Καραϊτιανός, είναι ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας αφού θα πρέπει να λειτουργεί ως «φάρμακο» για το σώμα, χωρίς να το καταπονεί ή να το επιβαρύνει. Η δυσθρεψία, η κατάσταση κατά την οποία το σώμα δεν λαμβάνει τις απαραίτητες ποσότητες σε θερμίδες, πρωτεΐνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία μέσω της διατροφής, αφορά 1 στους 3 άνω των 65 ετών και σχετίζεται με πολύ σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία. Είναι αποτέλεσμα ελαττωμένης πρόσληψης τροφής και θρεπτικών συστατικών ή διαταραχών στην απορρόφηση και στον μεταβολισμό και προκαλεί διαταραχές στη σωματική και νοητική λειτουργία. Εκτός των σωματικών αιτιών η δυσθρεψία είναι αποτέλεσμα ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Η δυσθρεψία σταδιακά οδηγεί σε απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης που με τη σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν σε σαρκοπενία (σοβαρή απώλεια μυϊκής μάζας), αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, αναιμία, οστεοπόρωση, κ.ά. Ανεξήγητη απώλεια βάρους, εξάντληση, αδυναμία ή δυσκολία στην κίνηση αποτελούν κάποια από τα αναγνωρίσιμα «σημάδια» της δυσθρεψίας.

Σημαντικό ρόλο σε συνδυασμό και με τη σωστή διατροφή παίζει η φυσική δραστηριότητα και η σωματική άσκηση ήπιας έντασης, όπως είναι το περπάτημα και η κολύμβηση. Παράλληλα με την άσκηση βελτιώνεται και η ψυχική διάθεση, μειώνεται το άγχος και απομακρύνεται ο κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης.

Επισημαίνεται εξάλλου η ανάγκη επιμελούς φροντίδας της στοματικής υγείας των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας γιατί ασθένειες του στόματος όπως η τερηδόνα, η περιοδοντική νόσος, η απώλεια δοντιών, η ξηροστομία και λειτουργικές δυσκολίες της μάσησης έχουν ως αποτέλεσμα να επηρεάζονται δυσμενώς η γενικότερη υγεία των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας αλλά και η ποιότητα διατροφής και ζωής τους.

Χρόνια νοσήματα της τρίτης ηλικίας

Καρκίνος: Αποτελεί νόσο της τρίτης ηλικίας αφού περίπου το 55% των νέων κρουσμάτων αφορά στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Είναι η πρώτη αιτία θανάτου για τις ηλικίες μεταξύ 65 -74 ετών και η δεύτερη αιτία θανάτου από 75 ετών και άνω. Η εγκατάλειψη των προληπτικών εξετάσεων για καρκίνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας δυστυχώς οδήγησε σε μία μείωση των νέων διαγνώσεων καρκίνου κατά 40% το 2020 σε σχέση με το 2019! Ανάλογα στοιχεία έχουμε και για το 2021 και για το 2022. Στο διάστημα της πανδημίας παρατηρήθηκε να προσέρχονται ασθενείς σε προχωρημένα στάδια καρκίνου τα οποία δεν επιδέχονται τις περισσότερες φορές ριζική θεραπευτική αντιμετώπιση με αποτέλεσμα αυξημένη θνητότητα, χαμηλή ποιότητα ζωής και μεγάλες ανάγκες σε φροντίδα τελικού σταδίου.

Οι περισσότερες μορφές καρκίνου διαγιγνώσκονται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας: Πάνω από το 50% των κακοήθων όγκων στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. αφορά σε άτομα άνω των 65 ετών. Η ετήσια επίπτωση των κακοήθων νεοπλασμάτων αυξάνει με ταχύτατο ρυθμό σε ηλικίες άνω των 65 ετών.

Την τελευταία 30ετία μειώθηκαν κατά 25% οι θάνατοι από νεοπλασίες σε άτομα κάτω των 55 ετών, αλλά αυξήθηκε κατά 18% η θνητότητα από καρκίνο στους υπερήλικες ασθενείς.

Στις ΗΠΑ το 52% όλων των καρκίνων στις γυναίκες και το 59% στους άνδρες διαγιγνώσκεται σε άτομα άνω των 65 ετών.

Οι συχνότερες μορφές καρκίνου είναι ο καρκίνος του πνεύμονα, του προστάτη και του παχέος εντέρου για τους άνδρες και ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και των γεννητικών οργάνων για τις γυναίκες. Αύξηση παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας η επίπτωση του καρκίνου του παγκρέατος και του μελανώματος. Τα βασικοκυτταρικά καρκινώματα του δέρματος είναι συχνότατα νεοπλάσματα της προχωρημένης ηλικίας και για τα δύο φύλα και έχουν καλή πρόγνωση αν αντιμετωπιστούν σωστά και έγκαιρα.

Όπως αναφέρει ο Πρόεδρος της Ε.Γ.Γ.Ε. Καθηγητής κ. Ιωάννης Καραϊτιανός, πάνω από το 66% των θανάτων από καρκίνο συμβαίνει σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Έτσι προκύπτουν ηθικά και δεοντολογικά προβλήματα για την ιατρική περίθαλψη των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Παρά τη σήμερα επικρατούσα άποψη ότι οι προληπτικές εξετάσεις για καρκίνο στα άτομα τρίτης ηλικίας στοιχίζουν δυσανάλογα στο Σύστημα Υγείας σε σχέση με το πιθανό όφελος, αυτό δεν φαίνεται να ισχύει. Έχει μείζονα σημασία η εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων έγκαιρης διάγνωσης των συχνότερων μορφών καρκίνου (μαστού, παχέος εντέρου, προστάτη, τραχήλου μήτρας, δέρματος, κλπ.) ακόμα και σε άτομα προχωρημένης ηλικίας, τουλάχιστον μέχρι τα 75 έτη ανάλογα με τη βιολογική ηλικία αλλά και το προσδόκιμο επιβίωσης των ατόμων αυτών.

Η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου σημαίνει εξάλλου: λιγότερες βαριές χειρουργικές επεμβάσεις, λιγότερες χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες, λιγότερες ημέρες νοσηλείας και τελικά προσφέρει μεγάλες πιθανότητες ίασης ή μακρότερης επιβίωσης με ικανοποιητική ποιότητα ζωής.

Καρδιαγγειακά νοσήματα: Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζει και η καθυστέρηση στη διάγνωση των καρδιαγγειακών νοσημάτων όπως είναι η αρτηριακή υπέρταση, η στεφανιαία νόσος, οι αρρυθμίες και η κολπική μαρμαρυγή, η αποφρακτική αρτηριοπάθεια, κ.λ.π.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, σε παγκόσμιο επίπεδο 1 στους 3 ενήλικες πάσχει από αυξημένη αρτηριακή πίεση. Στην Ελλάδα η υπέρταση αφορά περίπου στο 20% του συνολικού πληθυσμού, αλλά στα άτομα 65 ετών και άνω το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 50% και όσο γηράσκει το άτομο αυξάνει και η επίπτωση της πάθησης.

Στην περίπτωση της στεφανιαίας νόσου, η νοσηρότητα και η θνητότητα της νόσου αυξάνουν με την ηλικία λόγω της συνύπαρξης πολλών παραγόντων κινδύνου όπως είναι η αρτηριακή υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία και αθηροσκλήρωση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Ραγδαία είναι η αύξησή τους σε ηλικίες άνω των 75 ετών.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια συνήθης μορφή καρδιακής αρρυθμίας όπου ο ρυθμός συστολής της καρδιάς είναι ταχύς, ανώμαλος και αποδιοργανωμένος. Παρατηρείται σε ποσοστό 5% στα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών και σε 10% στους υπερήλικες άνω των 80 ετών και αποτελεί το κύριο αίτιο θρομβοεμβολικών αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων. Στην Ελλάδα καταγράφονται πάνω από 30.000 αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια κάθε χρόνο και με θνητότητα γύρω στο 30% τον πρώτο χρόνο. Η στένωση των καρωτίδων, εξάλλου, ευθύνεται για το 25-30% των εγκεφαλικών αγγειακών επεισοδίων, ιδιαίτερα όταν η στένωση είναι της τάξεως του 70-80% και η διάγνωσή της είναι ευχερής με ένα απλό υπερηχογράφημα triplex. Και στις δύο περιπτώσεις (κολπική μαρμαρυγή και στένωση καρωτίδων), η αντιπηκτική φαρμακευτική αγωγή προστατεύει από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Σακχαρώδης διαβήτης: Η επίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη αυξάνεται ταχύτατα στην Ευρώπη και στη χώρα μας και υπολογίζεται σε 10% του ελληνικού πληθυσμού. Αποτελεί μαζί με την παχυσαρκία και την αρτηριακή υπέρταση βασικό παράγοντα θνησιμότητας. Οι οφειλόμενοι στον σακχαρώδη διαβήτη θάνατοι παγκοσμίως αγγίζουν το 1,5 εκατομμύριο ετησίως και 1 στους 20 θανάτους αποδίδεται άμεσα ή έμμεσα στον σακχαρώδη διαβήτη και τις επιπλοκές του.

Οστεοπόρωση-Πτώσεις-Κατάγματα: Οι μεγαλύτεροι ηλικιακά άνθρωποι παρουσιάζουν αστάθεια στην ισορροπία και κατά συνέπεια πτώσεις, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και κατάγματα. Ετησίως καταγράφονται στην Ελλάδα 99.000 νέα κατάγματα ευθραυστότητας και ο αριθμός αναμένεται να φτάσει παγκοσμίως τα 4,5 εκατομμύρια μέχρι το 2025 και να παρουσιάσει αύξηση 22% έως το 2034. Τα κατάγματα αυτά έχουν σημαντικά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας καθώς και μεγάλη επιβάρυνση των συστημάτων Υγείας. Μετά από ένα κάταγμα ευθραυστότητας, 35% των ασθενών παρουσιάζουν μείωση του επιπέδου κινητικότητας, ενώ 13% σοβαρό περιορισμό της κοινωνικής ζωής και συμπεριφοράς. Ετησίως, ανά 100.000 άτομα,130 θάνατοι σχετίζονται με κάταγμα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ετήσιο συνολικό κόστος αντιμετώπισης των καταγμάτων ευθραυστότητας (37.4 δισ. Ευρώ), υπερβαίνει κατά πολύ το αντίστοιχο των εγκεφαλικών (20 δισ. Ευρώ) ή των καρδιακών αγγειακών επεισοδίων (19 δισ. Ευρώ), με το συνολικό άμεσο κόστος στην Ελλάδα να αγγίζει το 1 δισ Ευρώ. Η διαχείριση αυτής της μάστιγας απαιτεί οργανωμένα προγράμματα πρόληψης, όπως προάσπισης και ενίσχυσης της σκελετικής υγείας και μείωσης των πτώσεων αλλά και ολιστική αντιμετώπιση των καταγμάτων με τη συμμετοχή πολλαπλών ειδικοτήτων επαγγελματιών υγείας υπό την εποπτεία γηριάτρων και ορθογηριάτρων.

Η οστεοπόρωση αποτελεί νόσο της τρίτης ηλικίας η οποία πλήττει πάνω από το 30% των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και υπολογίζεται ότι πάσχουν από αυτή 200 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως. Οφείλεται στην κακή διατροφή, την έλλειψη άσκησης, τη μη επαρκή έκθεση στον ήλιο και την κληρονομικότητα, ενώ μελέτες στην Ελλάδα έδειξαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα, που είναι απαραίτητη μαζί με το ασβέστιο για την υγεία των οστών, στο 60% των ενηλίκων ανδρών και στο 70% των γυναικών. Ένα οστεοπορωτικό κάταγμα συμβαίνει παγκοσμίως κάθε 3 δευτερόλεπτα (30% των οστεοπορωτικών ανδρών και γυναικών θα εμφανίσει ένα κάταγμα). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι καταγματίες αυτοί έχουν πιθανότητα 85% να πάθουν και δεύτερο κάταγμα. Σοβαρότερες είναι οι επιπτώσεις από το κάταγμα του ισχίου. Ένα χρόνο μετά από κάταγμα του ισχίου η πιθανότητα θανάτου εξαιτίας του κατάγματος είναι 20%-25%, ανάλογα με το ιατρονοσηλευτικό επίπεδο, η δε πλήρης αποκατάσταση μετά από κάταγμα ισχίου δεν υπερβαίνει το 50%. Στην Ελλάδα το 2018 καταγράφηκαν περισσότερα από 16.000 κατάγματα του ισχίου και τα οποία κόστισαν περισσότερα από 700 εκατομμύρια ευρώ.

Δυστυχώς, η μεγάλη πλειοψηφία των οστεοπορωτικών ατόμων υποθεραπεύονται ή δεν λαμβάνουν καθόλου φαρμακευτική αγωγή, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών αλλά και της έλλειψης ορθής εκτίμησης της σοβαρότητας της πάθησης από τους πάσχοντες και το ιατρικό προσωπικό παγκοσμίως. Ακόμα και μετά το πρώτο οστεοπορωτικό κάταγμα, μόνο το 20% των ασθενών άνω των 50 ετών διεθνώς, αναγνωρίζονται ως ασθενείς με οστεοπόρωση και λαμβάνουν αγωγή πρόληψης νέου κατάγματος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι τα επόμενα 50 χρόνια θα υπάρχει τετραπλασιασμός των καταγμάτων του ισχίου. Στην Ελλάδα ο αριθμός των καταγμάτων του ισχίου αυξάνεται κατά 7% ετησίως!!!

Άνοια: Από άνοια και άλλες διαταραχές της μνήμης πάσχουν περισσότεροι από 200.000 ασθενείς στη χώρα μας και λόγω της φύσης της νόσου συμπάσχει και ανάλογος αριθμός οικογενειών που φροντίζουν τους ασθενείς τους. Ο αντίστοιχος αριθμός για την Ευρώπη ανέρχεται σε 10.000.000 ενώ παγκοσμίως καταγράφονται 47.000.000 ασθενείς. Αν και φαίνεται να υπάρχει μία προοδευτική ελάττωση του αριθμού των πασχόντων στις αναπτυγμένες χώρες την τελευταία 20ετία, υπολογίστηκε ότι το 2020 έπασχαν από διαταραχές μνήμης 60 εκατομμύρια ασθενείς ενώ κάθε 20 χρόνια ο αριθμός αυτός θα διπλασιάζεται. Σημασία έχει η πρόληψη με τη σωστή μεσογειακή διατροφή, τη σωματική και πνευματική άσκηση, ενώ μεγάλες εξελίξεις αναμένονται από την έρευνα για τη γονιδιακή επιβάρυνση της νόσου και τη φαρμακευτική αντιμετώπισή της σε πρώιμα στάδια. Ιδιαίτερα υποστηρικτικό ρόλο για τη φροντίδα των ασθενών παίζει το ευαισθητοποιημένο και εκπαιδευμένο οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και οι ειδικές μονάδες φροντίδας χρονίως πασχόντων.

Κατάθλιψη: Η πανδημία COVID-19 δημιούργησε συναισθήματα μοναξιάς, κατάθλιψης και φόβου στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας στην Ελλάδα. Σε έρευνα του 2023 από το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Κοινοτικής Νοσηλευτικής και Νοσηλευτικής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής που έγινε σε ελληνικές επαρχιακές πόλεις βρέθηκε ότι μεγαλύτερη μοναξιά βίωσαν οι συμμετέχοντες με χειρότερη κατάσταση υγείας και οι εγγεγραμμένοι στα προγράμματα Βοήθεια στο Σπίτι και Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ) καθώς όλα αυτά δεν λειτουργούσαν για μεγάλο διάστημα και τα μοναχικά άτομα που ήταν εγγεγραμμένα σε αυτά δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στα προγράμματα που συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση και δραστηριοποίησή τους. Το 35,5% των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας παρουσίασαν καταθλιπτικά συμπτώματα. Μεγαλύτερη κατάθλιψη βίωναν οι μεγαλύτεροι ηλικιακά άνθρωποι και εκείνοι που χρειάζονταν τη βοήθεια άλλων για να φροντίσουν τον εαυτό τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι είναι επιτακτική ανάγκη να αναπτυχθούν στρατηγικές με σκοπό όχι μόνο την πρόληψη και τη μετρίαση αλλά και την αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας του γηριατρικού πληθυσμού που προκλήθηκαν από την πανδημία COVID-19. Η ενίσχυση και η ψυχολογική υποστήριξη μέσω ειδικών προγραμμάτων καθώς και η προώθηση κοινωνικής σύνδεσης μπορούν να συμβάλουν στην προφύλαξη της ψυχικής ευεξίας των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων αλλά και στην υγιή γήρανση στην μετά-COVID-19 εποχή.

Ένα βασικό πρόβλημα, εξάλλου, στη χώρα μας είναι η χρόνια υποχρηματοδότηση των δημοσίων δαπανών για την υγεία που αποτελούν το 6,8 του ΑΕΠ και υστερεί δραματικά έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου που είναι 9%. Επιπλέον, οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία των Ελλήνων ανέρχονται σε 35%, ποσοστό υπερβολικά υψηλό, αν συγκριθεί με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 15,3%. Οι μεγαλύτεροι ηλικιακά και ευάλωτοι συμπολίτες μας με πολυνοσηρότητα είναι αδύνατον προφανώς να ανταποκριθούν σε αυτές τις υψηλές ιδιωτικές δαπάνες υγείας με αποτέλεσμα τη χαμηλή ποιότητα ιατρικής φροντίδας και περίθαλψης των μεγαλύτερων ηλικιακά ανθρώπων και ασθενών με χρόνια προβλήματα υγείας. Όπως τονίζει ο Καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής του ΕΚΠΑ κ. Γιάννης Υφαντόπουλος, οι Έλληνες έχασαν την τελευταία 10ετία 3,4 χρόνια υγιούς ζωής.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία αγωνίζεται πάνω από τρεις δεκαετίες για τη θεσμοθέτηση της ειδικότητας της Γηριατρικής και στη χώρα μας που είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη στην οποία δεν είναι αναγνωρισμένη η Γηριατρική ως ιατρική ειδικότητα ή εξειδίκευση. Παρά την ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας ήδη από το 2011, ποτέ δεν προχώρησε η έκδοση της σχετικής υπουργικής απόφασης.

‘’Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας των Μεγαλύτερων Ηλικιακά Ανθρώπων, θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε την Πολιτεία και όλους τους αρμόδιους φορείς, αλλά και την κοινωνία μας γενικότερα, για την κατανόηση και αντιμετώπιση των πολλαπλών προβλημάτων των υπερηλίκων. Ωστόσο, η παρούσα υγειονομική και οικονομική κρίση δυσχεραίνουν την ανάληψη πρωτοβουλιών που θα συμβάλουν στην εν γένει καλύτερη αντιμετώπιση των πολύπλευρων αναγκών της ευαίσθητης αυτής κοινωνικής και ηλικιακής ομάδας.

Θα πρέπει όλοι μαζί, κράτος, φορείς, κοινωνία, ΜΚΟ, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας δημιουργικά ούτως ώστε οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας να έχουν τη φροντίδα και τη στοργή που τους αξίζει. Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η υγιής και ενεργή γήρανση και η αξιοπρεπής διαβίωση των ατόμων της Τρίτης Ηλικίας μέσα σε ένα φιλικό και στοργικό ευρύτερο περιβάλλον. Η ευχή μας για τα άτομα αυτά πρέπει να είναι χρόνια πολλά, μα πάνω απ’ όλα χρόνια καλά!

Εφιστούμε εξάλλου την προσοχή στον έγκαιρο αντιγριπικό εμβολιασμό και τη συχνή ιατρική παρακολούθηση για όλα τα χρόνια προβλήματα υγείας που τους απασχολούν αλλά και την επιμελή λήψη της φαρμακευτικής αγωγής που τους έχει χορηγηθεί για την αντιμετώπισή τους. Από την άλλη πλευρά, έστω κι αν η πανδημία του κορονοϊού βρίσκεται σε ύφεση, ωστόσο ο ιός βρίσκεται ακόμη εδώ και είναι χρέος μας να προφυλάξουμε τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας από πιθανή μετάδοσή του, αποφεύγοντας τις άσκοπες επαφές και τηρώντας οι ίδιοι σχολαστικά τις οδηγίες και προφυλάξεις και μη παραλείποντας τον εμβολιασμό με βάση τις εκάστοτε κατευθυντήριες οδηγίες.’’

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας των Μεγαλύτερων Ηλικιακά Ανθρώπων, η Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, την κοινωνική οργάνωση για την τρίτη ηλικία ΑΝΤΑΜΑ και με τη στήριξη του ευρωπαϊκού προγράμματος δια βίου άσκησης #BEACTIVE που εκπονεί η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού μέσω των δράσεων #BeActiveHellas, διοργανώνει μία διαγενεακή δράση σωματικής δραστηριότητας με ελεύθερη συμμετοχή κοινού, μία περιπατητική διαδρομή στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας με τίτλο «Περπατώ, περπατώ εις το κέντρο», το Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2023 και ώρα 11 το πρωί. Η εκδήλωση που θα έχει εκκίνηση στην Πλατεία Συντάγματος και τερματισμό στην Πλατεία Μοναστηρακίου, έχει στόχο να αναδείξει τις δραστηριότητες που μπορούν να κάνουν τα μέλη μιας οικογένειας ή και φίλοι διαφορετικής ηλικίας για να περάσουν δημιουργικό χρόνο μαζί και ταυτόχρονα να αθληθούν, κρατώντας σώμα και νου σε καλή φυσική κατάσταση.

Επίσης, σε συνεργασία με την εταιρεία Exelia, η Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία υλοποιεί δωρεάν το πρόγραμμα Seniorvlog το οποίο αποσκοπεί στην εκπαίδευση 8 μεγαλύτερων ηλικιακά ανθρώπων (60+) στον ψηφιακό κόσμο και την εξοικείωσή τους με το ίντερνετ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα μαθήματα που θα ξεκινήσουν τον Οκτώβριο και θα διαρκέσουν 2 μήνες, θα πραγματοποιηθούν με φυσική παρουσία σε εκπαιδευτικό χώρο στο κέντρο της Αθήνας.

Περισσότερες πληροφορίες και για τις δύο δράσεις μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της ΕΓΓΕ www.gerontology.gr και στη σελίδα στο facebook ενώ για δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να καλείτε στο τηλέφωνο της Ε.Γ.Γ.Ε. 2103840317.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σταματούν, με εντολή του υπουργού Υγείας, όλοι οι διαγωνισμοί για εργολάβους στα νοσοκομεία, ανεξάρτητα από το στάδιο που βρίσκονται.

Τα παραπάνω ανέφερε σήμερα ο Μιχάλης Γιαννάκος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας εργαζομένων στα νοσηλευτικά ιδρύματα (ΠΟΕΔΗΝ), έπειτα από επικοινωνία που είχε με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, θα συνεχίσουν να εργάζονται οι 6.000 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες καθαριότητας, φύλαξης και εστίασης, με συνεχείς ανανεώσεις των συμβάσεων.

“Αυτό είναι ένα σημαντικό θετικό βήμα”, σημειώνει ο κ. Γιαννάκος, τονίζοντας πως είναι κρίμα στο νοσοκομείο Κοζάνης και στο Παπανικολάου να απολυθούν καθαριστριες, φύλακες, επειδή ο διαγωνισμός ολοκληρώθηκε και εγκαθίστανται οι εργολάβοι από την 1η Οκτωβρίου.

“Όπως κρίμα είναι και όσοι απολύθηκαν επειδή αρκετοί διοικητές νοσοκομείων έτρεξαν να ολοκληρώσουν τους διαγωνισμούς σε προηγούμενο χρόνο παρά το ότι βλάπτονται τα συμφέροντα του ελληνικού Δημοσίου”, αναφέρει.

Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ ζητεί να ακυρωθούν τώρα οι διαγωνισμοί στο νοσοκομείο Κοζάνης και αλλού που ολοκληρώθηκαν.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αξιοσημείωτη αύξηση ιώσεων από ρινοϊούς και εντεροϊούς, καταγράφηκε την τελευταία εβδομάδα από γιατρούς ιδιωτικών νοσοκομείων.

Πρόκειται για παθογόνα, που προκαλούν κυρίως το κοινό κρυολόγημα και μία σειρά συμπτωμάτων σε βρέφη και νήπια.

Τα παραπάνω περιλαμβάνονται στο σημερινό επιδημιολογικό δελτίο του ΕΟΔΥ για τις αναπνευστικές λοιμώξεις. Τα στοιχεία προέρχονται από πέντε ιδιωτικά νοσοκομεία της Αττικής (Ιασώ, Ιατρικό, Λευκός Σταυρός, Metropolitan, Ερρίκος Ντυνάν), ένα της Θεσσαλίας (Ιασώ) και ένα της Θεσσαλονίκης (Διαβαλκανικό).

Από τα στοιχεία που στέλνουν στον ΕΟΔΥ σε εβδομαδιαία βάση, φαίνεται πως από την εργαστηριακή ανάλυση που διενήργησαν τις εβδομάδες από 11 έως 17 Σεπτεμβρίου και 18 έως 24 Σεπτεμβρίου, προέκυψαν τα εξής:

• Σε σύνολο 139 δειγμάτων που εξετάστηκαν για ιούς γρίπης και συγκυτιακό ιό (RSV), 2 δείγματα (1%) ήταν θετικά για ιούς γρίπης, ενώ όλα ήταν αρνητικά για RSV.
• Επί συνόλου 139 δειγμάτων που εξετάστηκαν για αδενοϊό και ρινοϊό – εντεροϊό, 4 δείγματα (3%) ήταν θετικά για αδενοϊό και 50 (36%) για ρινοϊό – εντεροϊό, αντίστοιχα. Τα ευρήματα αποτυπώνονται στο γράφημα που ακολουθεί.

Κριτήρια

Όπως αναφέρεται στην έκθεση του ΕΟΔΥ, η επιλογή των ασθενών που εισάγονται για νοσηλεία και υποβάλλονται σε εργαστηριακό έλεγχο στα παραπάνω νοσοκομεία δεν γίνεται με επιδημιολογικά κριτήρια, αλλά με κριτήρια των θεραπόντων ιατρών των συμμετεχόντων νοσοκομείων.

Η θετικότητα για το κάθε παθογόνο υπολογίζεται επί του συνόλου των δειγμάτων των νοσοκομείων που εξετάστηκαν για το εν λόγω παθογόνο. Η εργαστηριακή διερεύνηση πραγματοποιείται με μεθόδους πολλαπλής ανίχνευσης παθογόνων του αναπνευστικού.

Εξαιρείται επί του παρόντος η εκτίμηση της θετικότητας για τον κορωνοϊό, λόγω ιδιαιτεροτήτων στη διαγνωστική προσπέλαση και αντιμετώπιση της CoViD.

Τι είναι και τι προκαλούν

Ο ρινοϊός αποτελεί την πιο κοινή αιτία του κοινού κρυολογήματος, στον οποίο οφείλεται το 30% – 80% των κρουσμάτων. Το κοινό κρυολόγημα, ωστόσο, μπορεί να προκληθεί και από άλλους ιούς.

Μεταδίδεται συνήθως με δύο τρόπους: μέσω της εισπνοής ή της κατάποσης σταγονιδίων στον αέρα ή της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα.

Οι εντεροϊοί προσβάλλουν παιδιά, κυρίως τα νηπιαγωγεία και στους παιδικούς σταθμούς.

Προκαλούν μία ποικιλία συμπτωμάτων, όπως φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, λαρυγγίτιδα, κοιλιακούς πόνους, διάρροια, πλευροδυνία, μυαλγίες και εξανθήματα. Οι πολύ σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα ακάθαρτα ύδατα ενδέχεται να προκαλέσουν παθολογικά προβλήματα ακόμη και με την άμεση επαφή, χωρίς κατάποση.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ΠΟΥ, περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια που οφείλεται σε μολυσμένα ύδατα που χρησιμοποιούνται είτε για πόση είτε για την υγιεινή σώματος και χεριών. Σε χώρες με ανεπτυγμένα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, οι φυσικές καταστροφές όπως είναι οι σεισμοί και οι πλημμύρες, οδηγούν στην αποσάθρωση των συστημάτων αυτών, οπότε η επέλευση νοσημάτων που ενδημούν σήμερα σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνη. Η κατάσταση περιπλέκεται λόγω των τοξικών ουσιών, εντομοκτόνων, πλαστικών και φυτοφαρμάκων που παρασύρονται με τους εκρηκτικούς χειμάρρους και κατακλύζουν τις κατοικημένες περιοχές.

Τα ακάθαρτα ύδατα ενδέχεται να προκαλέσουν παθολογικά προβλήματα ακόμη και με την άμεση επαφή, χωρίς κατάποση, όπως φλεγμονές δέρματος, αυτιών αναπνευστικού συστήματος ή οφθαλμών. Έτσι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί το νερό της πλημμύρας για να πλυθεί μπορεί να προσβληθεί από ωτίτιδα ή κρίση βρογχικού άσθματος. Το νερό των πλημμυρών ενδέχεται να είναι έμμεσος πρόξενος ασθενειών, χωρίς επαφή ή πόση, λόγω πολλαπλασιασμού κουνουπιών όπως είναι η ελονοσία ή η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου. Ωστόσο τα πιο κοινά από τα λοιμώδη νοσήματα που συνδέονται με τις πλημμύρες ιδιαιτέρως κατά την οξεία φάση του πλημμυρικού φαινομένου σε ευάλωτους πληθυσμούς, εξακολουθούν να αποτελούν φυσικοί ακόλουθοι προσβολής από τη στοματική οδό ή από ανοιχτές πληγές. Η προσβολή συνηθέστερα είναι απότοκος συνειδητής κατάποσης ή τυχαίας κατάποσης εξαιτίας ακάθαρτων χεριών ή χρήσης των υδάτων σε δραστηριότητες καθαριότητας. Τέτοια κοινά νοσήματα είναι:

• Η απλή γαστρεντερίτιδα και άλλες γαστρεντερίτιδες.

Η γαστρεντερίτιδα είναι τοπική προσβολή του εντέρου από παθογόνους μικροοργανισμούς και εκδηλώνεται με έμετο, κοιλιακό πόνο, κακουχία, πυρετό, διάρροια. Η απλή γαστρεντερίτιδα αποτελεί αυτοπεριοριζόμενο σύνδρομο που διαρκεί μερικές ημέρες, δεν έχει έντονα συμπτώματα  και υφίεται πλήρως. Γαστρεντερίτιδες από ειδικά παθογόνα είναι οι λοιμώξεις από έλμινθες (σκουλήκια), η γαστρεντερίτιδα από διαφόρους τύπους σαλμονέλλας, η γαστρεντερίτιδα από σιγκέλλα, οι λοιμώξεις από πρωτόζωα όπως αμοιβάδες, κρυπτοσπορίδια, Giardia. Ακόμη και η απλή κοινή γαστρεντερίτιδα μπορεί να απειλήσει την ζωή, όταν πρόκειται για ανθρώπους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Εάν το ανοσοποιητικό σας σύστημα αντιδρά με επάρκεια και εμφανίσετε αίμα στα κόπρανα, υψηλό πυρετό, ακατάσχετη διάρροια, μυϊκούς πόνους, έντονη εξάντληση, εικόνα σκουληκιών στα κόπρανα, υπόταση ή παρατεταμένα συμπτώματα, ενδέχεται να πάσχετε από γαστρεντερίτιδα σοβαρότερης μορφής.

• Ο τυφοειδής πυρετός

Ο τυφοειδής πυρετός ή εντερικός πυρετός είναι μια δυνητικά θανατηφόρα πολυσυστημική λοίμωξη. Ο όρος προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη νέφος, που περιγράφει την διανοητική σύγχυση και τα νευρολογικά συμπτώματα που χαρακτηρίζουν την ασθένεια. Προκαλείται κυρίως από τον ορότυπο Salmonella enterica typhi και σε μικρότερο βαθμό, τον ορότυπο S enterica paratyphi A, B και C. Τα συμπτώματα διάρροιας συχνά ελλείπουν και συνηθέστερα υπάρχει δυσκοιλιότητα υψηλός πυρετός και κοιλιακός πόνος κεφαλαλγία. Οι φλεγμονώδεις μάζες Peyer που προκαλεί η ασθένεια περιορίζουν τον αυλό του εντέρου και ευθύνονται για την δυσκοιλιότητα που ταλαιπωρεί αρκετούς ασθενείς κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Κατά την διαδρομή της νόσου, προοδευτικά εμφανίζεται επίμονη κόπωση, εξάνθημα, λήθαργος, παραλήρημα νευροψυχιατρικές επιπλοκές.

• Η λεπτοσπείρωση

Η λεπτοσπείρωση είναι μια μολυσματική ασθένεια των ανθρώπων και των ζώων που προκαλείται από παθογόνες σπειροχαίτες του γένους Leptospira. Η αποβολή οργανισμών από ούρα μολυσμένων ζώων ιδιαίτερα θηλαστικών και τρωκτικών είναι η πιο σημαντική πηγή μόλυνσης. Η λεπτόσπειρα μπορεί να επιβιώσει σε γλυκό νερό έως και 16 ημέρες και στο έδαφος έως και 24 ημέρες. Μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω ούρων ζώων ή νερού ή χώματος μολυσμένου με ούρα ζώων, που έρχονται σε επαφή με τα μάτια, το στόμα, τη μύτη ή δερματικές πληγές. Οι δερματικές πληγές ενδέχεται να είναι επιπόλαια γδαρσίματα σε υγιές δέρμα, ή επιφανειακά δαγκώματα ζώων ή να πρόκειται για εμβάπτιση μούλιασμα δέρματος σε μολυσμένο νερό.

Η φυσική πορεία της λεπτοσπείρωσης εμπίπτει σε 2 διακριτές φάσεις. Η οξεία φάση της νόσου διαρκεί 5-7 ημέρες και ακολουθείται από μια περίοδο βελτίωσης 1-3 ημερών κατά την οποία η θερμοκρασία του σώματος ελαττώνεται και ο ασθενής μπορεί να γίνει απύρετος και σχετικά ασυμπτωματικός. Στη συνέχεια, η λεπτοσπείρωση είτε υποχωρεί σε μια σχετικά ασυμπτωματική ασθένεια είτε εξελίσσεται σε πιο σοβαρή ασθένεια. Η λεπτοσπείρωση εισβάλει με πυρετό που συνοδεύεται από ρίγη, έντονο πονοκέφαλο, έντονους μυϊκούς πόνους πόνος (συνήθως στη γάμπα και την οσφυϊκή περιοχή), κοιλιακό άλγος, κόκκινα μάτια, ξηρό βήχα, έμετο, κοιλιακό άλγος και διάρροια.  Εάν η νόσος εξελιχτεί σε σοβαρή ασθένεια εμφανίζεται μηνιγγίτιδα και νευρολογικά συμπτώματα. Η κλασική μορφή σοβαρότατης μορφής, είναι γνωστή ως νόσος του Weil και χαρακτηρίζεται από ηπατική βλάβη με ίκτερο, νεφρική προσβολή, πνευμονική δυσλειτουργία και αιμορραγία. Ο θάνατος είναι εξαιρετικά σπάνιος σε περιπτώσεις χωρίς ίκτερο.

• Η ηπατίτιδα Α

Ο ιός της ηπατίτιδας Α είναι ένα είδος ιού της τάξης των Picornavirales , της οικογένειας Picornaviridae. Συνήθως μεταδίδεται με την κατανάλωση τροφής ή πόσιμου νερού μολυσμένου με μολυσμένα κόπρανα. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω στενής επαφής με μολυσμένο άτομο.  Αρκετοί ασθενείς δεν έχουν συμπτώματα. Επί συμπτωμάτων εμφανίζονται αδιαθεσία αρκετών εβδομάδων, ανορεξία, ναυτία, έμετος, απώλεια όρεξης διάρροια, πυρετός και κοιλιακό άλγος. Ο ίκτερος αναπτύσσεται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Σοβαρές περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας μπορεί να εξελιχθούν σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια , που χαρακτηρίζεται από απώλεια της λειτουργικότητας του ήπατος. H ηπατίτις Α μπορεί να προληφθεί με κατάλληλο εμβόλιο.

• Η πολυομυελίτιδα

Η οξεία πολιομυελίτιδα προκαλείται από τον ιό της πολιομυελίτιδας. Η πολιομυελίτιδα είναι εξαιρετικά μεταδοτική. Η ασθένεια μεταδίδεται κυρίως μέσω της κοπράνων-στοματικής οδού , με την κατάποση μολυσμένης τροφής ή νερού. Οι περισσότεροι ασθενείς (95%) με λοιμώξεις από τον ιό της πολιομυελίτιδας είναι ασυμπτωματικοί ή έχουν μόνο ήπια συστηματικά συμπτώματα, όπως φαρυγγίτιδα ή γαστρεντερίτιδα. Η ασύμμετρη αδυναμία, η μυϊκή ατροφία και οι παραλύσεις είναι χαρακτηριστικά σοβαρότερων κλινικών εκδηλώσεων

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε σημερινή έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ελέγχου Νοσημάτων.

Ασθενείς που εισάγονται σε νοσοκομεία με συμπτώματα στο αναπνευστικό, θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με την έκθεσή τους σε άρρωστα ή νεκρά πτηνά ή άλλα ζώα δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Τα παραπάνω επισημαίνονται σε σημερινή έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), με αφορμή τον κίνδυνο μόλυνσης από ιό της γρίπης των πτηνών Η5 που κυκλοφορούν στην Ευρώπη.

Οι ειδικοί του ECDC εκτιμούν πως ο κίνδυνος παραμένει χαμηλός έως μέτριος για άτομα που εκτίθενται επαγγελματικά ή με άλλο τρόπο σε μολυσμένα πτηνά ή θηλαστικά (άγρια ​​ή οικόσιτα). Προς το παρόν, η μόλυνση ανθρώπων από τη γρίπη των πτηνών παραμένει σπάνια.

Καλούν τους υπεύθυνους των χωρών – μελών να εντείνουν την επιδημιολογική επιτήρηση τους χειμερινούς μήνες, όταν οι ιοί της εποχικής γρίπης κυκλοφορούν στον πληθυσμό.

Για τον εντοπισμό ανθρώπινων λοιμώξεων από τον ιό της γρίπης των πτηνών προτείνεται η ακόλουθη προσέγγιση:

Τα άτομα που εισάγονται σε νοσοκομεία με αναπνευστικά συμπτώματα θα πρέπει να ερωτηθούν σχετικά με την έκθεση σε άρρωστα ή νεκρά πτηνά, άγρια ​​ή άλλα ζώα τις δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων ή πριν από την εισαγωγή (αν δεν μπορεί να καθοριστεί η ημερομηνία έναρξης των συμπτωμάτων).

Θα πρέπει να ελέγχονται από τον γιατρό με βάση την εκτίμηση κινδύνου έκθεσης. Δείγματα από νοσηλευόμενους ασθενείς με πολύ σοβαρές λοιμώξεις από τον ιό της γρίπης θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη για υποτυποποίηση, ιδιαίτερα εάν πιστεύεται ότι αποτελούν μέρος νοσοκομειακής εστίας.

Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο έλεγχος ασθενών που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο με ανεξήγητη ιογενή εγκεφαλίτιδα/μηνιγγοεγκεφαλίτιδα για τον ιό της εποχικής γρίπης. Δείγματα θετικά για ιό τύπου Α θα πρέπει να υποτυπωθούν περαιτέρω για ιούς εποχικής γρίπης για να αποκλειστεί ο ιός της γρίπης των πτηνών.

Συρροές σοβαρών αναπνευστικών λοιμώξεων που απαιτούν νοσηλεία θα πρέπει να διερευνώνται και να ελέγχονται για ιούς της γρίπης των πτηνών και άλλους ιούς της γρίπης εάν πραγματοποιούνται δοκιμές ρουτίνας για αναπνευστικά παθογόνα είναι ασαφές.

Η επιτήρηση των λυμάτων θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα πρόσθετο σύστημα παρακολούθησης τοπικά στις πληγείσες περιοχές, ωστόσο, μέχρι στιγμής υπάρχει πολύ περιορισμένη εμπειρία και ενδείξεις ότι η επιτήρηση των λυμάτων χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό χαμηλής κυκλοφορίας λοιμώξεων από τον ιό της ζωονοσογόνου γρίπης στον πληθυσμό.

Πηγές:
ECDC

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Για πρώτη φορά στα ιατρικά χρονικά, ένα σύνολο 139 οργανισμών, κυβερνητικών φορέων και διακεκριμένων επιστημόνων από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και του Εθνικού Κέντρου «Exercise is Medicine-Greece» από ελληνικής πλευράς, συντάχθηκαν υπέρ μίας παγκόσμιας συμμαχίας για την προώθηση της υγείας μέσω της σωματικής δραστηριότητας. Οι θέσεις των ως άνω οργανισμών παρουσιάστηκαν πρόσφατα σε σχετική δημοσίευση του έγκυρου επιστημονικού περιοδικού British Medical Journal Open, και υποστηρίχθηκαν από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) με αντίστοιχο δελτίο τύπου.

«Οι μη μεταδοτικές ασθένειες, όπως η στεφανιαία νόσος, τα εγκεφαλικά επεισόδια, η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η άνοια, η κατάθλιψη και ο καρκίνος, εμφανίζουν ραγδαία αύξηση παγκοσμίως που συχνά συνδέεται με την έλλειψη επαρκούς σωματικής δραστηριότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου, τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας είναι χαμηλότερα από αυτά που προτείνονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) προκειμένου να υπάρξουν οφέλη στην υγεία. Η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας μπορεί να αυξήσει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, να επιδεινώσει την ποιότητα ζωής και να αυξήσει την οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, των εθνικών Συστημάτων Υγείας και συνολικά της κοινωνίας» τονίζει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου «Exercise is Medicine-Greece» και συμμετέχων στην ομάδα των 139, καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ κ. Αναστάσιος Φιλίππου.

Ο έτερος Έλληνας που συμμετείχε στην συγγραφική ομάδα των 139,Ομότιμος Καθηγητής στο ΤΕΦΑΑ του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιάννης Κουτεντάκης, συμπληρώνει με δήλωσή του, ότι «η σωματική δραστηριότητα συμβάλει -μεταξύ άλλων- στον περιορισμό της συστημικής φλεγμονής η οποία, τελικά, οδηγεί στις προαναφερθείσες ασθένειες». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «ως απόκριση στην παγκόσμια τάση σωματικής υποκινητικότητας, -στα επόμενα 20 χρόνια κανείς σχεδόν δεν θα ιδρώνει κατά την εκτέλεση των εργασιακών του καθηκόντων- κορυφαίοι οργανισμοί του χώρου συγκεντρώθηκαν στο Αμβούργο τον Απρίλιο του 2021 και υπέγραψαν τη “ Διακήρυξη του Αμβούργου“ . Αυτή αντιπροσωπεύει μια διεθνή δέσμευση για λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, ως εργαλείο πρόληψης αλλά και συμπληρωματικής θεραπείας των μη μεταδοτικών ασθενειών, με στόχο τη βελτίωση της υγείας και ποιότητας ζωής όλων των πολιτών».

«Η Διακήρυξη του Αμβούργου είναι μία παγκόσμια συμμαχία για την προώθηση της υγείας μέσω της σωματικής δραστηριότητας, η οποία καλεί τους παρόχους υγείας και τους ειδικούς της άσκησης να συνεργαστούν, προκειμένου να επιτύχουν βιώσιμους στόχους μέσω στρατηγικών που θα αποβλέπουν στην μείωση των δεικτών υποκινητικότητας και σωματικής αδράνειας» καταλήγει μιλώντας στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο ομότιμος αθηγητής κ. Κουτεντάκης.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Το ζήτημα της χρόνιας υπο-επένδυσης στον τομέα της υγείας κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στα κράτη της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως η Ελλάδα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα σημαντικά λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης για τους πολίτες τους σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, συζητήθηκε κατά το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Υγείας Gastein (EHFG 2023), το φημισμένο ευρωπαϊκό συνέδριο για την πολιτική υγείας.

Η ειδική ενότητα με τον τίτλο «Συστήματα υγείας σε κρίση – η περίπτωση των περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών» βασίστηκε στα ευρήματα της πρόσφατης μελέτης «Ο αντίκτυπος της υπο-επένδυσης στο Φάρμακο & τις Υπηρεσίες Υγείας: Οι περιπτώσεις της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδας». Η μελέτη υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για δράση με στόχο την εξισορρόπηση των ανισοτήτων σε θέματα υγείας μεταξύ των πολιτών των περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών και της υπόλοιπης Ευρώπης.

Οι υψηλού επιπέδου ομιλητές του πάνελ, εκπροσωπώντας αρμόδιους φορείς χάραξης πολιτικής, ενώσεις ασθενών και τη φαρμακοβιομηχανία, σχολίασαν τα αποτελέσματα της μελέτης και αναζήτησαν κοινές προσεγγίσεις και πολιτικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη και τις εκβάσεις υγείας στην περιφέρεια.

Η μελέτη, που διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Πολιτικών, Οικονομικών & Κοινωνικών Ερευνών (Ι.Π.Ο.Κ.Ε.), με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή του Ε.Κ.Π.Α., κ. Ιωάννη Υφαντόπουλο, είχε ως κύριο στόχο τη διερεύνηση των επιπτώσεων της υπο-επένδυσης στα υγειονομικά συστήματα στις εκβάσεις υγείας και τη φαρμακευτική περίθαλψη στα 3 επιλεγμένα κράτη, μέσω μακρο- και μικρο-ανάλυσης των πηγών δεδομένων. Η μελέτη υλοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη της Viatris Europe και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα νωρίτερα εντός του έτους, από κοινού με την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ).

Ειδικά για την Ελλάδα, η ανάλυση παρουσιάζει σημαντική υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και σημαντική μείωση στις δημόσιες δαπάνες υγείας με αντίστοιχη αύξηση στις ιδιωτικές δαπάνες. Η μετακύλιση του κόστους από το δημόσιο τομέα στις τσέπες των Ελλήνων πολιτών επέφερε επιπλέον επιβάρυνση στα ελληνικά νοικοκυριά, δημιουργώντας υψηλά επίπεδα καταστροφικών δαπανών.

Οι παραπάνω μειώσεις των δημοσίων δαπανών επηρέασαν αναπόφευκτα την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, αυξάνοντας τις ανικανοποίητες ανάγκες για υγειονομική περίθαλψη, με την Ελλάδα να καταγράφεται ως μία από τις χώρες της Ε.Ε.-27 με τη μεγαλύτερη αύξηση στις ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες. Επιπλέον, η Ελλάδα συνδέεται με τους χαμηλότερους δείκτες ποιότητας ζωής από όλα τα κράτη της Ε.Ε., με 1 στους 3 Έλληνες (36%) να ζουν με χαμηλή ποιότητα ζωής.

Ο Καθηγητής του Ε.Κ.Π.Α., κ. Ιωάννης Υφαντόπουλος, δήλωσε: «Η δεκαετής οικονομική κρίση, τα 3 μνημόνια και στη συνέχεια η επιδημιολογική κρίση της COVID-19, επηρέασε σημαντικά την υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα. Η κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία στη χώρα μας δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σπατάλη δημόσιων πόρων αλλά ως ευκαιρία επένδυσης στην υγεία του πληθυσμού, δηλαδή του ανθρώπινου κεφαλαίου της οικονομίας μας».

Ολόκληρο το κείμενο της μελέτης «Ο αντίκτυπος της υπο-επένδυσης στο Φάρμακο & τις Υπηρεσίες Υγείας: Οι περιπτώσεις της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδας» είναι διαθέσιμο εδώ. Η μελέτη δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Eurohealth Journal, ενώ θα παρουσιαστεί και στο Συνέδριο ISPOR το Νοέμβριο.

Η μελέτη εν συντομία:

• Με τη χρήση μακρο- και μικρο-ανάλυσης πηγών Big Data που καλύπτουν την περίοδο 1960-2021, η μελέτη κατέδειξε ότι οι επενδύσεις στην υγεία, συνολικές δημόσιες και φαρμακευτικές δαπάνες υγείας, δεν επαρκούν σε αυτές τις 3 χώρες, παρά τη μεγάλη οικονομική τους ανάπτυξης κατά τα τελευταία 20 έτη.
• Το ποσοστό του ΑΕΠ για επενδύσεις στην υγεία στις επιλεγμένες χώρες εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από το Μ.Ο. των Ε.Ε.-27 (Ελλάδα 9%, Πολωνία 6,5%, Ρουμανία 5,7% του ΑΕΠ, με το Μ.Ο. της Ε.Ε. να βρίσκεται στο 10%), ενώ στις χώρες αυτές παρατηρούνται υψηλά επίπεδα ιδιωτικών δαπανών υγείας από τους ασθενείς (Ελλάδα 35%, Πολωνία 20%, Ρουμανία 19% έναντι 15,3% του Μ.Ο. της Ε.Ε.). Αυτό έχει οδηγήσει – συνδυαστικά με τις καθυστερήσεις στη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας που προκλήθηκαν από την COVID-19, την κρίση κόστους διαβίωσης, τον πληθωρισμό και τις γεωπολιτικές προκλήσεις – σε σημαντικά χαμηλότερο προσδόκιμο υγιούς διαβίωσης και λιγότερα έτη υγιούς διαβίωσης στο σύνολο των τριών χωρών σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., γεγονός που εντείνει τις υγειονομικές και κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης.
• Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι η Ελλάδα συνδέεται με τους χαμηλότερους δείκτες ποιότητας ζωής από όλα τα κράτη της Ε.Ε., με 1 στους 3 Έλληνες (36%) να ζουν με χαμηλή ποιότητα ζωής, η Πολωνία βρίσκεται στην τέταρτη θέση ως προς την κατάταξη που αφορά την ποιότητα ζωής, ενώ οι άνθρωποι στη Ρουμανία ζουν λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης (59,9 έτη) σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ε.Ε. (64 έτη).
• Οι πολίτες αυτών των κρατών παρουσιάζουν πολυνοσηρότητα (σημειώνεται ότι 6 στους 10 ανθρώπους στην Πολωνία υφίστανται πολυνοσηρότητα) καθώς και υψηλές ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες (το 28% του πληθυσμού στην Ελλάδα, το 21% στη Ρουμανία και το 12% στην Πολωνία αναφέρουν ότι έχουν ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες), που αυξάνονται με τον καιρό.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η ημικρανία επηρεάζει δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών σε οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο, ωστόσο οι επιπτώσεις της ασθένειας συχνά δεν γίνονται κατανοητές από το περιβάλλον των ασθενών. Αυτό αναδεικνύει πανελλαδική έρευνα που διεξήγε πρόσφατα ο Σύλλογος Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας και θα παρουσιάσει σε σχετική εκδήλωση.

Η έρευνα διεξήχθη τον Ιούνιο του 2023 υπό τη μορφή διαδικτυακού ερωτηματολογίου σε περισσότερους από 2.500 συμμετέχοντες σε όλη την Ελλάδα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία γυναίκες. Το 74% είναι ηλικίας 36-55 ετών, βρίσκονται δηλαδή στην πλέον παραγωγική ηλικία τους.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, το 79,1% των συμμετεχόντων υποφέρει από ημικρανία περισσότερα από δέκα χρόνια. Τρεις στους τέσσερις έχουν πάνω από πέντε ημέρες ημικρανία το μήνα, ενώ το 24,6% των συμμετεχόντων βιώνει 15-31 κρίσεις ημικρανίας το μήνα, δηλαδή ανήκει στο φάσμα της χρόνιας ημικρανίας. Το 42% δήλωσε ότι έχει χρειαστεί να επισκεφθεί νοσοκομείο λόγω σοβαρής κρίσης ημικρανίας και 12% από αυτούς έχει νοσηλευθεί.

Η έρευνα αναδεικνύει τις επιπτώσεις της ημικρανίας στην καθημερινότητα των ασθενών. Οι συμμετέχοντες δήλωσαν στη συντριπτική πλειοψηφία τους ότι η ημικρανία επηρεάζει αρκετά ή πάρα πολύ την καθημερινότητά τους.

«Στην έρευνα αποτυπώνεται ότι η ημικρανία δεν είναι ένας απλός πονοκέφαλος, αλλά μια πάθηση που μπορεί να επηρεάσει πολύ σημαντικά τη ζωή πολλών ασθενών», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο νευρολόγος Μιχάλης Βικελής, ο οποίος είχε την επιστημονική επιμέλεια της έρευνας, μαζί με τον νευρολόγο Μανώλη Δερμιτζάκη.

Περίπου το 83% των συμμετεχόντων χάνει πάνω από μία ημέρα τον μήνα από οικογενειακές υποχρεώσεις, ενώ το 9% εξ αυτών χάνει πάνω από δέκα ημέρες τον μήνα. Αν και στον τομέα της εργασίας τα ποσοστά είναι μικρότερα (το 54% χάνει μία ή περισσότερες ημέρες δουλειάς και το 6,9% χάνει περισσότερες από πέντε ημέρες κάθε μήνα), ωστόσο πάνω από το 90% των συμμετεχόντων αναφέρει μειωμένη συγκέντρωση και απόδοση στην εργασία για μία ή περισσότερες κάθε μήνα. Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, το γεγονός ότι το 26,6% δήλωσε ότι εξαιτίας της ημικρανίας άλλαξε αντικείμενο εργασίας, μείωσε τις ώρες εργασίας, πήρε μακροχρόνια άδεια ή έχασε τη δουλειά του.

Ο κ. Βικελής υπενθυμίζει ότι «η κρίση ημικρανίας δεν είναι κάτι που συμβαίνει μια φορά το χρόνο. Είναι μια επαναλαμβανόμενη κατάσταση που δημιουργεί πρόβλημα στους ίδιους τους ανθρώπους και τον περίγυρό τους» και προσθέτει ότι «το κόστος για το κράτος είναι πραγματικά τεράστιο. Σε υπολογισμό που είχε γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο φαινόταν ότι η ημικρανία είναι από τις πιο κοστοβόρες παθήσεις συνολικά, με το κόστος να αφορά κυρίως σε απώλεια παραγωγικότητας ή χαμένες ημέρες εργασίας».

Αν και οι επιπτώσεις της ημικρανίας στη ζωή των ασθενών είναι τόσο μεγάλες, εννιά στους δέκα συμμετέχοντες πιστεύουν ότι το ευρύ κοινό δεν γνωρίζει/κατανοεί καλά ή δεν γνωρίζει καθόλου τι είναι οι ημικρανίες ως ασθένεια. Το 75% δηλώνει ότι τα μέλη της οικογένειάς του δεν κατανοούν το πρόβλημα, τους κοιτούν καχύποπτα ή λένε συχνά τη φράση «Πάλι πονάς;». Επίσης, το 74% αναφέρει πως το επαγγελματικό του περιβάλλον δεν κατανοεί το μέγεθος του προβλήματος, ενώ το 10% δεν έχει αναφέρει στο χώρο εργασίας του πως πάσχει από ημικρανίες. Μάλιστα, ένας στους πέντε αισθάνεται άβολα να πει σε διευθυντή ή προϊστάμενο ότι πάσχει από ημικρανίες και το 43% εκτιμά ότι η πάθηση επηρεάζει μερικές φορές, συχνά ή πάντα τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείται από τον προϊστάμενο.

Οι διαθέσιμες θεραπείες

Επτά στους δέκα συμμετέχοντες στην έρευνα δηλώνουν ότι ενημερώνονται από τον γιατρό, αν και δύο στους δέκα δεν έχουν επισκεφθεί γιατρό τον τελευταίο χρόνο. Στην κατεύθυνση της συχνότερης ενημέρωσης από τον γιατρό, πάντως, έχουν βοηθήσει τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα οποία έχουν ενταχθεί στη θετική λίστα θεραπειών που αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ τα τελευταία δύο χρόνια.

«Τα μονοκλωνικά έδωσαν μια μεγάλη περαιτέρω δυνατότητα στις υπάρχουσες λύσεις για τις ημικρανίες. Πέρα από το ότι είναι μια θεραπεία με πολύ καλό αποτέλεσμα και ελάχιστες παρενέργειες, είναι και μια αφορμή για πολλούς ασθενείς που δεν είχαν επισκεφθεί το γιατρό τα τελευταία χρόνια, να ξαναπάνε στα ιατρεία κεφαλαλγίας για να ενημερωθούν. Ακόμα και να μην πληρούν τις προϋποθέσεις για χορήγησή τους από τον ΕΟΠΥΥ, είναι και πάλι κερδισμένοι γιατί έχουμε και άλλες θεραπευτικές λύσεις», εξηγεί ο κ. Βικελής και στέλνει το μήνυμα ότι «η ημικρανία είναι μια πάθηση για την οποία έχουμε πολλά εφόδια για να την αντιμετωπίσουμε».

Η συγκεκριμένη έρευνα είναι η τρίτη που εκπονεί ο Σύλλογος Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας και όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γενικός γραμματέας του Συλλόγου, Κωνσταντίνος Μπίλιας, τα αποτελέσματα της προηγούμενης έρευνας το 2020 «έγιναν εργαλείο στα χέρια του Συλλόγου, ώστε να επικοινωνήσει στους αρμόδιους φορείς το πόσο σοβαρή νόσος είναι η ημικρανία, αλλά και να επιτύχει σημαντικότατους στόχους, όπως η ένταξη της θεραπείας μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θετική λίστα του ΕΟΠΥΥ».

Ο ίδιος προσθέτει ότι τα δεδομένα της τωρινής έρευνας «θα αποτελέσουν ένα ακόμη “ όπλο” του Συλλόγου στον αγώνα που δίνει για την έγκριση όλων των καινοτόμων θεραπειών και την εισαγωγή τους στη θετική λίστα του ΕΟΠΥΥ». Επιπλέον, πάγιο αίτημα του Συλλόγου αποτελεί και «η αναγνώριση της ημικρανίας από την Πολιτεία ως ασθένεια που προκαλεί αναπηρία σε ποσοστό που να δικαιολογεί διευκολύνσεις στην εκπαίδευση, την εργασία, την κοινωνική πρόνοια και την ασφάλιση», όπως υπογραμμίζει ο κ. Μπίλιας.

Ανοιχτή ενημερωτική εκδήλωση για την ημικρανία με παρουσίαση της έρευνας θα γίνει την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου, στις 6 μ.μ., στο Πνευματικό Κέντρου του δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50, Αθήνα). Θα μιλήσουν ο εκπρόσωπος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας και καθηγητής Νευρολογίας του ΕΚΠΑ, Σωτήρης Γιαννόπουλος, ο γενικός γραμματέας του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας, Κωνσταντίνος Μπίλιας, οι νευρολόγοι Μανώλης Δερμιτζάκης και Μιχάλης Βικελής και ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής, Δημήτρης Παπαδημητριάδης. Τη δική του εμπειρία με την ημικρανία θα περιγράψει ο ηθοποιός, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Περισσότερες πληροφορίες γύρω από τις ημικρανίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα https://www.headaches.gr/migraine.html

Η ιστοσελίδα του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας είναι https://www.kefalalgies.gr

Πηγη: https://healthmag.gr/