Κατηγορία: Γενικά

Έλληνες καθηγητές του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ) πραγματοποίησαν με επιτυχία μια πρωτοποριακή θεραπεία για την αντιμετώπιση ανεγχείρητων πρωτοπαθών ή μεταστατικών όγκων του ήπατος, την λεγόμενη Επιλεκτική Εσωτερική Θεραπευτική Ακτινοβόληση (SIRT – Selective Internal Radiation Therapy) γνωστή και ως Ραδιοεμβολισμός.

Η συγκεκριμένη θεραπεία, πραγματοποιήθηκε επιτυχώς για πρώτη φορά στη Βόρειο Ελλάδα, στο ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ, με τη συνεργεία της ομάδας Επεμβατικής Ακτινολογίας και της Πυρηνικής Ιατρικής.
Ειδικότερα, στην επίτευξη της θεραπεία καθοριστικό ρόλο είχαν ο Διευθυντής-Καθηγητής του Εργαστηρίου Πυρηνικής Ιιατρικής ΑΠΘ του ΑΧΕΠΑ, Ιωάννης Ιακώβου, ο Καθηγητής Ακτινολογίας του τμήματος της Ιατρικής ΑΠΘ, Αδάμ Χατζηδάκης, και ο επ. Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής, του τμήματος Ιατρικής Α.Π.Θ., Εμμανουήλ Παπαναστασίου μαζί με την υποστήριξη της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας και Θράκης και της διοίκησης του ΠαΓΝΘ ΑΧΕΠΑ.

Τι είναι ο Ραδιοεμβολισμός;

Ο Ραδιοεμβολισμός αποτελεί μια νέα, τοπικά κατευθυνόμενη θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του ήπατος με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

«Είναι μια θεραπεία η οποία δεν είναι καινούργια στην Ελλάδα, έχει πραγματοποιηθεί σε διψηφιο αριθμό ασθενών εδώ και λίγα χρόνια σε ελάχιστα νοσοκομεία στην Αθήνα και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται και στην Βόρειο Ελλάδα» είπε χαρακτηριστικά ο Διευθυντής-Καθηγητής του Εργαστηρίου Πυρηνικής Ιατρικής ΑΠΘ του ΑΧΕΠΑ, Ιωάννης Ιακώβου μιλώντας στο News4health.

«Πρόκειται για την επιλεκτική εσωτερική θεραπευτική ακτινοβόληση, τον ραδιοεμβολισμό μια πρακτική η οποία ουσιαστικά επιβάλλει την συνεργασία δύο ειδικών γιατρών ενός επεμβατικού ακτινολόγου και ενός πυρηνικού γιατρού» είπε ο ίδιος προσθέτοντας πως αυτή η τοπικά κατευθυνόμενη θεραπευτική μεθοδολογία «αντιμετωπίζει ανεγχείρητες κατά κύριο λόγο πρωτοπαθείς ή μεταστατικές βλάβες του ήπατος, προσφέροντας πολύ καλά αποτελέσματα».

Η διαδικασία που ακολουθείται και τα αποτελέσματα της θεραπείας

«Με τη χρήση κάποιου μικροκαθετήρα ο οποίος εισάγεται στο σώμα από περιφερική θεση, προσεγγίζεται η ηπατική αρτηρία και ακόμα πιο εκλεκτικά οι μικρές αρτηρίες οι οποίες αιματώνουν τον όγκο.
Πραγματοποιείται η έγχυση μεγάλου αριθμού μιρκοσφαιρών. Τα μικροσφαιρίδια αυτά έχουν κολλημένα πάνω τους ραδιενέργεια οπότε ο όγκος ουσιαστικά ακτινοβολείται, εκ του σύνεγγυς υπερ εκλεκτικά, και ταυτόχρονα ελαχιστοποιείται η ακτινοβόληση του υγιειούς ηπατικού παρεγχύματος» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ιακώβου.

«Πολύ καλά τα αποτελέσματα» που επιφέρει η θεραπεία αυτή, σύμφωνα με τον κ. Ιακώβου καθώς «οι ασθενείς ανάλογα με το είδος βλάβης του ήπατος, είτε ανακουφίζονται από τα συμπτώματα είτε θεραπεύονται ακόμα και εξ ολοκλήρου», προσθέτοντας μάλιστα ο ίδιος πως «έχουμε αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης για αυτούς τους ασθενείς, βελτίωση της κλινικής τους εικόνας και επιπλέον υπάρχει και αυτή η συρρίκνωση της βλάβης η οποία ουσιαστικά μπορεί να κάνει τον ασθενήπλέον να χειρουργήσιμο ή ακόμα να του προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο αναμονής προς ηπατική μεταμόσχευση».

Πηγη: https://www.news4health.gr//

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ανεβάζει ταχύτητα το υπουργείο Υγείας για τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις που εντάσσονται στο πρόγραμμα “Σπύρος Δοξιάδης”. Ο ΕΟΠΥΥ ενισχύεται με 50 εκατομμύρια ευρώ για τις μαστογραφίες, οι οποίες έχουν ήδη ξεκινήσει και απευθύνονται σε όλες τις γυναίκες από 50 έως 69 ετών, αποδίδοντας ήδη το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, με απόφασή του ενέκρινε την επιχορήγηση του ΕΟΠΥΥ, από πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, με το ποσό των 25.238.200,00€. Η επιχορήγηση αφορά στην αρχική προχρηματοδότηση ύψους 50% του συνολικού ποσού χρηματοδότησης, από τις πιστώσεις του Έργου “Επιχορήγηση του ΝΠΔΔ με ονομασία ΕΟΠΥΥ για την υλοποίηση ‘Προληπτικών Διαγνωστικών Τεστ Μαστογραφίας κατά του Καρκίνου’” το οποίο έχει ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Η συνολική δράση χρηματοδοτείται με 50,5 εκατομμύρια ευρώ τα οποία θα εκταμιευτούν προς τον ΕΟΠΥΥ ως εξής:

2022: 25,24 εκατ. ευρώ

2023: 10,1 εκατ. ευρώ

2024: 10,1 εκατ. ευρώ

2025: 5,06 εκατ. ευρώ.

Το πρόγραμμα των δωρεάν μαστογραφιών είναι το πρώτο από μια σειρά δράσεων όσον αφορά στην πρόληψη που μπήκαν στις προτεραιότητες της Αριστοτέλους αμέσως μετά το πέρας της επείγουσας φάσης της πανδημίας. Ηδη έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 60.000 μαστογραφίες, με 4000 γυναίκες να έχουν εντοπιστεί με ευρήματα σε πρώιμο στάδιο, γεγονός που διευκολύνει την έγκαιρη αντιμετώπισή τους.

Ο καρκίνος του μαστού είναι η πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες και από τους συχνότερα διαγνωσμένους καρκίνους στην Ευρώπη. Υπολογίζεται ότι το 13,3% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου αφορά σε περιπτώσεις του καρκίνου του μαστού, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 28,7% όλων των νέων καρκίνων στις γυναίκες.

Επόμενο στη σειρά πρόγραμμα είναι εκείνο για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας που απευθύνεται σε 2,5 εκατομμύρια γυναίκες από 21 έως 65 ετών. Ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει μέσα στον Δεκέμβριο, ωστόσο μετατίθεται για μετά τις γιορτές καθώς τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν θα βρει ανταπόκριση. Με το νέο έτος αναμένεται να ξεκινήσει και το πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου για 3,8 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες από 50 έως 70 ετών.

Επιπλέον, αρχές του 2023 θα ξεκινήσει πρόγραμμα εξετάσεων για καρδιαγειακά νοσήματα για 5,5 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες από 30 έως 70 ετών. Το πρόγραμμα θεσμοθετήθηκε με τροπολογία που ψηφίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή και περιλαμβάνει εξετάσεις για το λιπιδαιμικό προφίλ και το μεταβολικό σύνδρομο.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Εγκρίθηκε στην Ιαπωνία η εμπορική διάθεση ενός διαγνωστικού κιτ για το Αλτσχάιμερ μέσω μιας απλής εξέτασης αίματος, ανακοίνωσε σήμερα η εταιρεία που το κατασκεύασε, ένα γεγονός που σηματοδοτεί μια πρόοδο στη μάχη κατά της νευρολογικής αυτής ασθένειας.

Η ιαπωνική εταιρεία Sysmex Corporation επεσήμανε σε ανακοίνωσή της ότι πλέον σκοπεύει να διαθέσει στην αγορά της Ιαπωνίας το διαγνωστικό αυτό εργαλείο «το συντομότερο δυνατό».

Σύμφωνα με τη Sysmex, το διαγνωστικό της τεστ επιτρέπει να μετρηθεί σε λιγότερο από ένα τέταρτο η συγκέντρωση στο αίμα της βήτα- αμυλοειδούς πρωτεΐνης που θεωρείται σημαντικός παράγοντας στην εμφάνιση και στην εξέλιξη του Αλτσχάιμερ.

Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου αυτής, αλλά συνήθως είναι κοστοβόρες ή επεμβατικές (αξονική εγκεφάλου, οσφυονωτιαία παρακέντηση), την ώρα που είναι κρίσιμο το Αλτσχάιμερ να διαγιγνώσκεται το συντομότερο δυνατό προκειμένου να ανασχεθεί η εξέλιξή του.

Σε όλο τον κόσμο άλλα αιματολογικά τεστ βρίσκονται στο στάδιο ανάπτυξης ή αναμένουν να λάβουν άδεια για να διατεθούν στην αγορά.

«Υπάρχει άμεση ανάγκη απλών, φθηνών, μη επεμβατικών διαγνωστικών εργαλείων που θα είναι εύκολα προσβάσιμα» για τη βελτίωση της πρόωρης ανίχνευσης του Αλτσχάιμερ, υπογράμμισε στον ιστότοπό της η αμερικανική μη κυβερνητική οργάνωση Alzeiheimer’s Association.

Στο μέλλον, τα αιματολογικά τεστ «πιθανόν θα φέρουν την επανάσταση στη διαδικασία διάγνωσης του Αλτσχάιμερ και όλων των άλλων ανοϊκών διαταραχών», σύμφωνα με τη ΜΚΟ.

Το Αλτσχάιμερ παραμένει ανίατη ασθένεια μέχρι σήμερα, αλλά τον Νοέμβριο επιπλέον κλινικά δεδομένα επιβεβαίωσαν ότι ένα νέο πειραματικό φάρμακο, το lecanemab των εταιρειών Eisai (Ιαπωνία) και Biogen (ΗΠΑ), επιβραδύνει λίγο τη γνωστική εξασθένηση των ασθενών στα αρχικά στάδια της νόσου.

Περισσότερα από 55 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από άνοια, με τον αριθμό τους να αναμένεται να αυξηθεί και να φτάσει τα 130 εκατομμύρια ως το 2050, λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Το Αλτσχάιμερ αφορά το 60% με 70% των περιστατικών.

Η άνοια είναι ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας στην Ιαπωνία, τη χώρα με τον γηραιότερο πληθυσμό παγκοσμίως, καθώς το 29,1% των κατοίκων της φέτος ήταν άνω των 65 ετών, νέο ρεκόρ.

πηγή: ΑΠΕΜΠΕ 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας παραμένει στην επικαιρότητα με τις ανησυχίες να επικεντρώνονται στον περιορισμένο αριθμό των γεννήσεων και στους εδώ και δεκαετίες χαμηλούς δείκτες ετήσιας γονιμότητας, γεννήσεις και δείκτες που συγκρινόμενοι με αυτούς των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών φανερώνουν σημαντικές αλλαγές. Mία ενδιαφέρουσα αναφορά σε κάποιους από τους δείκτες αυτούς γίνεται στο πρόσφατο τεύχος της σειράς «Flash News» με θέμα «Γεννήσεις και γονιμότητα των γενεών στην Ελλάδα, χθες και σήμερα», ένα ψηφιακό δελτίο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του χρηματοδοτούμενου από το ΕΛΙΔΕΚ (και υλοποιούμενου από τον ΕΛΚΕ του Παν. Θεσσαλίας) Ερευνητικού Προγράμματος «Δημογραφικά Προτάγματα στην Έρευνα και Πρακτική στην Ελλάδα».

Οι συγγραφείς του τεύχους αυτού (οι καθηγητές Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βύρων Κοτζαμάνης και Αναστασία Κωστάκη, αντίστοιχα) με τα στοιχεία που παραθέτουν από την ερευνά τους καταδεικνύουν πώς από 1,545 εκατ. γεννήσεις τη δεκαετία 1956-1965 αναμένεται να έχουμε μόνον 835 χιλ. τη δεκαετία 2016-2025 και πώς από 2,25 παιδιά ανά γυναίκα στις γενεές που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, θα έχουμε λιγότερα από 1,5 παιδιά στις εγγονές τους, τις γυναίκες δηλαδή που γεννήθηκαν γύρω από το 1985. Οι δυο ερευνητές αναφέρουν, ειδικότερα, ότι οι αναμενόμενες γεννήσεις τη δεκαετία 2016-2025 (κατά 710 χιλ. λιγότερες από αυτές της δεκαετίας 1956-1965) θα προέλθουν κυρίως από γυναίκες 30-44 ετών (69% των γεννήσεων έναντι 35% το 1956-65) που γεννήθηκαν γύρω από το 1985.

Οι ετήσιοι δείκτες γονιμότητας την τρέχουσα δεκαετία αναμένεται να κυμανθούν γύρω στα 1.400 παιδιά ανά 1.000 γυναίκες (700 έως 900 παιδιά λιγότερα σε σχέση με πριν από μια εξηκονταετία) και η μέση ηλικία των γυναικών στη γέννηση των παιδιών τους θα πλησιάσει τα 32 έτη (4-5 έτη υψηλότερη από αυτήν της περιόδου 1956-1965). Το πλήθος των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας 20-44 ετών τη δεκαετία 2016-2025, σημειώνουν οι δυο ερευνητές, (85% Ελληνίδες και 15% αλλοδαπές) κυμαίνεται γύρω στα 1,6 εκατομμύρια και δεν διαφέρει σημαντικά από το πλήθος των γυναικών των ίδιων ηλικιών πριν από εξήντα χρόνια. Οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες θα αποτελέσουν σχεδόν το 1/6 των 835 χιλ. γεννήσεων της περιόδου 2016-2025, οι εκτός γάμου το 14 -16% ενώ, σχεδόν μια στις δυο από τις γεννήσεις αυτές θα προέρχονται από συμβιώσεις σε σύμφωνο. Οι πρώτες γεννήσεις θα αποτελούν περίπου το 48-49% του συνόλου, οι δεύτερες το 37-38%, οι τρίτες το 10% και οι τέταρτες και άνω μόνον το 4-5%.

Τα δεδομένα που παραθέτουν οι ερευνητές μάς δίδουν μια σαφή εικόνα των σημαντικών αλλαγών που επήλθαν ανάμεσα στις δυο συγκρινόμενες δεκαετίες. Οι διαφορές δεν αφορούν όμως μόνον το πλήθος των γεννήσεων (μείωση κατά 710 χιλ. και κατά 46%) και τις τιμές των συγχρονικών δεικτών γονιμότητας (από 2.300-2.100 παιδιά/1.000 γυναίκες το 1956-65 σε 1.450-1.350 παιδιά/1.000 γυναίκες το 2016- 2025). Η μέση ηλικία στην απόκτηση των παιδιών έχει αυξηθεί, το ειδικό βάρος των εκτός γάμου γεννήσεων έχει δεκαπλασιασθεί και ένα σημαντικό μέρος τόσο του συνόλου των γεννήσεων (σχεδόν μία στις έξι) όσο και των τέταρτων και άνω, προέρχεται πλέον από αλλοδαπές. Ταυτόχρονα, μόνον το 31% των γεννήσεων θα προέρχονται από μητέρες μικρότερες των 30 ετών (65% το 1956-65) ενώ οι τρίτες και άνω γεννήσεις θα αποτελούν το 14-15% έναντι του 26% το 1956-1965. Έτσι, με βάση τα στοιχεία που παραθέτουν, συμπεραίνεται ότι η μείωση κατά 46% των γεννήσεων ανάμεσα στις δυο προαναφερθείσες περιόδους δεν οφείλεται στις λιγότερες το 2016-2025 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας σε σχέση με αυτές το 1956-1965. Οφείλεται, κυρίως, στη μείωση της γονιμότητας, του αριθμού δηλαδή των παιδιών που γέννησαν κατά μέσο όρο τις δεκαετίες 1956-65 και 2016-25 οι γενεές των γυναικών που βρίσκονταν τις δύο αυτές δεκαετίες στις κύριες αναπαραγωγικές ηλικίες.

Ενδιαφέρον έχουν και τα επιπλέον στοιχεία που παραθέτουν οι δύο ερευνητές, τα οποία μας επιτρέπουν να καταλάβουμε γιατί από 2.250 παιδιά που έφεραν κατά μέσο όρο στον κόσμο οι 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, μειώθηκαν σε 1.450 στις εγγονές τους, τις γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1985. Η μείωση αυτή (800 παιδιά λιγότερα) οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους: 1) στην αύξηση του ποσοστού των γυναικών που δεν έφεραν -ή δεν θα φέρουν- στον κόσμο ένα παιδί καθώς εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό από περίπου 15% στις γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930 έχει αυξηθεί σε 24% σε αυτές που γεννήθηκαν γύρω από το 1985, και 2) στη σημαντική μείωση των πιθανοτήτων των γυναικών που έχοντας κάνει ένα παιδί να κάνουν δεύτερο, καθώς και των πιθανοτήτων όσων, έχοντας κάνει δεύτερο, να κάνουν και ένα τρίτο. Η αύξηση των ποσοστών ατεκνίας και η μείωση των πιθανοτήτων αυτών είχαν ως αποτέλεσμα όλες σχεδόν οι μεταπολεμικές γενεές στην Ελλάδα να μην αναπαράγονται, να κάνουν δηλαδή όλο και λίγο λιγότερα παιδιά από αυτά που θα επέτρεπαν σε κάθε γυναίκα να αντικατασταθεί από μια κόρη. Οι αλλαγές αυτές οδήγησαν και στη σημαντική μείωση των γυναικών με τρία ή περισσότερα παιδιά (350 στις 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1930, 120 στις 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω από το 1985, δηλ. 230 λιγότερες). Έτσι, όπως αναφέρουν οι δυο ερευνητές, ακόμη και αν δοθούν σήμερα κάποια «εξαιρετικά» κίνητρα στις τρίτεκνες γυναίκες των νεότερων γενεών και το ποσοστό αυτών που από τρία θα κάνουν τέσσερα ή και περισσότερα παιδιά διπλασιαζόταν, ο διπλασιασμός αυτός ελάχιστα θα επηρέαζε τον τελικό αριθμό των παιδιών που έφεραν κατά μέσο όρο οι γενεές αυτές καθώς θα είχαμε μόνον 35 παιδιά επιπλέον (1.485 ανά 1.000 γυναίκες έναντι 1.450).

Σύμφωνα δε με όσα τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Βύρων Κοτζαμάνης «η ανόρθωση της γονιμότητας στην Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί: ι) αν το ποσοστό των γυναικών χωρίς παιδιά σταθεροποιηθεί γύρω από το 25% στις νεότερες γενεές, και, ιι) αν δεν αυξηθούν οι πιθανότητες όσων έχουν ένα πρώτο παιδί να κάνουν ένα δεύτερο (και δευτερευόντως όσων έχουν κάνει ένα δεύτερο να φέρουν στον κόσμο ένα τρίτο)». Αυτό προϋποθέτει κατά τον ίδιο «τη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών και, κυρίως, την άρση των ασυμβατοτήτων ανάμεσα στην εργασιακή και οικογενειακή ζωή -αλλά και των υφιστάμενων ακόμη εντόνων έμφυλων διακρίσεων στον ιδιωτικό βίο-, τη μείωση του επιπλέον κόστους -άμεσου και εμμέσου- που προκύπτει από την έλευση ενός παιδιού, την απόδοση στους εργαζόμενους/ες και στον ιδιωτικό τομέα που έχουν παιδιά (ή περιμένουν ένα παιδί) των όποιων πλεονεκτημάτων έχουν οι αντίστοιχοι/ες εργαζόμενοι/ες στον δημόσιο τομέα, τη δυνατότητα στέγασης χωρίς συνταρακτική επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού μέσω ενός νέου εκτεταμένου προγράμματος κοινωνικής κατοικίας, την ταχύτατη μείωση των ιδιαίτερα υψηλών ακόμη ποσοστών ανεργίας στους νέους, την αύξηση των διαθέσιμων εισοδημάτων τους καθώς και τον περιορισμό των επισφαλών σχέσεων εργασίας τους». Προϋποθέτει όμως, σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, και ένα αποτελεσματικό και διευρυμένο κράτος προνοίας που θα προσφέρει -εκτός των άλλων- μια επαρκή στήριξη και θα αίρει μερικώς τη διάχυτη για το μέλλον ανασφάλεια των νεότερων γενεών που, όπως επισημαίνει, αποτελεί ένα από τα εμπόδια για τη δημιουργία κάθε μορφής οικογένειας και την απόκτηση όσων παιδιών επιθυμούν.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Συνεχίζονται οι δωρεάν διαγνωστικές εξετάσεις από το υπουργείο Υγείας στο πλαίσιο δράσης του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου.

Υπό το πρίσμα αυτό αναμένεται από το υπουργείο Υγείας, στα μέσα Ιανουαρίου να ξεκινήσει η αποστολή των πρώτων sms για δωρεάν εξετάσεις καρδιάς.
Ποιους αφορά

Αναλυτικότερα στο άρθρο 9 της τροπολογίας, με τίτλο «Εθνικό Πρόγραμμα για την πρόληψη και αντιμετώπιση καρδιαγγειακών κινδύνων» που κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την Ανακουφιστική Φροντίδα, επισημαίνεται πως σκοπός της δράσης είναι μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και η συλλογή σχετικών πληθυσμιακών δεδομένων.

Αφορά διενέργεια εξετάσεων προσυμπτωματικού ελέγχου για καρδιαγγειακό κίνδυνο και ιατρικής επίσκεψης, καθώς και καταγραψή συγκεκριμένων παραμέτρων των δεδομένων Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ) των οριζόμενων δικαιούχων.

Δικαιούχοι είναι οι Έλληνες πολίτες και οι πολίτες λοιπών χωρών που διαμένουν νόμιμα ελληνική Επικράτεια και πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

Είναι ηλικίας από 30 έως και 70 ετών.

Διαθέτουν Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ).

Η διακίνηση και εκτέλεση άυλων παραπεμπτικών διαγνωστικών εξετάσεων, γίνεται στο πλαίσιο της άυλης συνταγογράφησης και η συμμετοχή των δικαιούχων είναι μηδενική.

Με Κοινή Απόφαση των υπουργών Υγείας, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης θα καθοριστούν οι φορείς υλοποίησης της δράσης, οι ειδικότεροι όροι και τα διαδικαστικά στάδια υλοποίησής της, η χρονική διάρκεια και οι καλυπτόμενες εξετάσεις και ιατρικές επισκέψεις.
Η διαδικασία

Οι δικαιούχοι που έχουν ενεργοποιήσει την άυλη συνταγογράφηση θα λάβουν το άυλο παραπεμπτικό για τις δωρεάν εξετάσεις με μήνυμα (SMS) στο κινητό τους τηλέφωνο ή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Με το άυλο παραπεμπτικό μπορούν να απευθυνθούν σε οποιοδήποτε συνεργαζόμενο κέντρο της περιοχής τους (δημόσιο ή ιδιωτικό) και να κλείσουν το ραντεβού τους για την εξέταση, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.

• Όσοι δεν έχουν ενεργοποιήσει την άυλη συνταγογράφηση, μπορούν να ζητήσουν κατά την επίσκεψη τους σε ιατρό ή μονάδα υγείας την οποία θα επισκεφθούν να τους εκδώσει το σχετικό παραπεμπτικό και στη συνέχεια, να απευθυνθούν σε οποιοδήποτε συνεργαζόμενο κέντρο της περιοχής τους (δημόσιο ή ιδιωτικό) και να κλείσουν το ραντεβού τους για την εξέταση, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Έρχεται ο Προσωπικός γιατρός από το νέο έτος για τα παιδιά. Σύμφωνα με το σχέδιο του υπουργείου Υγείας από τα μέσα του 2023 και ο προσωπικός γιατρός θα επεκταθεί και στον παιδικό πληθυσμό, καθώς σήμερα δεν έχει καλυφθεί ακόμη ο ενήλικος πληθυσμός.

Αναλυτικότερα τα σχέδια του υπουργείου Υγείας προβλέπουν ότι και τα παιδιά θα έχουν τον δικό τους προσωπικό γιατρό, αλλά εφόσον καλυφθούν πρώτα οι 8 εκατ. δικαιούχοι ενήλικοι πολίτες.

Προς ώρας όμως μόνο οι μισοί ενήλικοι δικαιούχοι (λίγο πάνω από 4 εκατ.) κατόρθωσαν να βρουν ελεύθερο προσωπικό γιατρό ή σε κοντινή απόσταση από τον τόπο κατοικίας τους. Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας ευελπιστεί βέβαια ότι μετά τη σχετική νομοθετική ρύθμιση που πλέον και οι Παθολόγοι του ΕΣΥ που θα ασκούν ιδιωτικό έργο θα μπορούν να γίνουν και προσωπικοί γιατροί, θα αυξηθεί το διαθέσιμο ιατρικό προσωπικό.
Προσωπικός γιατρός για παιδιά

Πάντως η ηγεσία του υπουργείου Υγείας σκοπεύει εντός του 2023 να επεκτείνει τον «προσωπικό γιατρό» και για τα παιδιά οπότε και οι σημερινές συμβάσεις των παιδιάτρων που υπάρχουν στον ΕΟΠΥΥ θα αλλάξουν.

Όλα δείχνουν ότι η επέκταση αυτή θα γίνει μετά το πρώτο εξάμηνο του έτους, οπότε και θα υπάρχει νέα ηγεσία στο υπουργείο Υγείας αφού το 2023 είναι χρονικά εκλογών.

Ο νέος υπουργός Υγείας που θα καθίσει στην καρέκλα της οδού Αριστοτέλους, θα πρέπει να ορίσει τους κανόνες για τους παιδιάτρους προσωπικούς γιατρούς, καθώς σήμερα οι περισσότεροι γονείς αναγκάζονται να πληρώνουν τις επισκέψεις από την τσέπη τους.

Άλλωστε οι διαθέσιμοι παιδίατροι που έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ δεν επαρκούν για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες του παιδικού πληθυσμού.

Ωστόσο με βάση το σημερινό σχέδιο, και οι παιδίατροι προσωπικοί γιατροί θα έχουν υποχρέωση για συγκεκριμένο αριθμό εγγεγραμμένων παιδιών, ενώ θα αμείβονται και διαφορετικά από ότι σήμερα με βάση τις συμβάσεις που υπάρχουν στον ΕΟΠΥΥ.

Άγνωστο βέβαια εάν θα δείξουν ενδιαφέρον οι ιδιώτες γιατροί της συγκεκριμένης ειδικότητας όπως άλλωστε και με τις υπόλοιπες ειδικότητες που συμμετέχουν στον θεσμό του προσωπικού γιατρού.
Έρχεται παράταση στις συμβάσεις

Στο μεταξύ όμως το υπουργείο Υγείας έδωσε παράταση στις συμβάσεις των παιδιάτρων που συνεργάζονται με τον ΕΟΠΥΥ και ασκούν ρόλο οικογενειακού γιατρού για τα παιδιά. Πρόκειται για συμβάσεις που είχαν συνάψει οι παιδίατροι από το 2017 και είχαν παραταθεί και στο παρελθόν ώστε να εξυπηρετείται ο παιδικός πληθυσμός.

Ειδικότερα με το άρθρο 24 που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την ανακουφιστική φροντίδα, παρατείνονται οι συμβάσεις των παιδιάτρων ως οικογενειακών ιατρών ενώ καθορίζεται και η μηνιαία αποζημίωσή τους.

Όσοι ασκούν λοιπόν καθήκοντα παιδιάτρου- οικογενειακού γιατρού θα έχουν σύμβαση έως και 31.3.2023, ανεξαρτήτως του χρόνου λήξης τους και με τους ίδιους όρους που συνεργάζονταν με τον ΕΟΠΥΥ.

Η μηνιαία αποζημίωση των γιατρών ορίζεται για το χρονικό διάστημα από 1ης.1.2023 έως τις 31.3.2023 σε ποσό δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ κατ’ ανώτατο όριο το μήνα σύμφωνα με το σχετικό άρθρο.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Στο μικροσκόπιο των ειδικών μπήκαν τα μονοκλωνικά αντισώματα προκειμένου να ανιχνευθεί η αποτελεσματικότητά τους ενόψει των νέων υπομεταλλάξεων BQ.1 και BQ.1.1. του κορονοϊού.

Οι ερευνητές Qian Wang, PhD, και οι συνεργάτες του αναφέρουν ότι οι υπομεταλλάξεις BQ.1, BQ1.1, XBB, και XBB.1 του SARS-CoV-2 είναι οι πιο ανθεκτικές στα εξουδετερωτικά αντισώματα.

Αυτό σημαίνει ότι είναι μειωμένη η προστασία που παρέχεται από το εμβόλιο έναντι της νόσησης από αυτά τα τέσσερα στελέχη, ακόμη και εάν ο ασθενής έχει νοσήσει από COVID-19 ή έχει εμβολιαστεί πλήρως και με το επικαιροποιημένο εμβόλιο. Παράλληλα, οι θεραπείες με τα μονοκλωνικά αντισώματα φαίνεται να μην είναι αποτελεσματικές έναντι αυτών των υπομεταλλάξεων.

Αποτελέσματα αναλύσεων από την Σιγκαπούρη και την Γαλλία αναφέρουν ότι τουλάχιστον δύο από αυτά τα υποστελέχη δεν προκαλούν σοβαρή νόσηση πιθανώς λόγω του μεγάλου ποσοστού εμβολιασμένων ασθενών ή των νοσήσεων.

Τι λένε οι ειδικοί

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι πέρα από τον πλήρη εμβολιασμό των ασθενών, η προηγούμενη νόσηση προσφέρει επίσης προστασία από σοβαρή νόσηση από Covid-19 και πιθανή νοσηλεία. Συγκεκριμένα, τα CDC των ΗΠΑ αναφέρουν ότι ο πληθυσμός που έχει εμβολιαστεί πλήρως και με τις 4 δόσεις έχει 57% μειωμένη πιθανότητα σοβαρής νόσησης.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες τα ποσοστά νοσηλειών από Covid-19 έχουν αυξηθεί κατά 18% καθώς και ο θάνατοι κατά 50% με τις μεταλλάξεις που κυριαρχούν να είναι οι BQ.1 και ΒQ.1.1. Αυτές οι υπομεταλλάξεις φαίνεται να αντικαθιστούν την υπομετάλλαξη BA.5 που κυριαρχούσε το προηγούμενο διάστημα με τα τελευταία δεδομένα των CDC να δείχνουν ότι μόλις το 10% των ασθενών νοσούν αυτή τη στιγμή από την συγκεκριμένη υπομετάλλαξη.

Το υποστέλεχος BQ.1 ήταν έξι φορές πιο ανθεκτικό στη θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα από ότι το BA.5, ενώ το XBB.1 ήταν 63 φορές πιο ανθεκτικό σε σύγκριση με το BA.2.

Ο Γιανγκ και οι συνεργάτες του εξέτασαν επίσης πόσο καλά μπορεί να λειτουργήσει μια ομάδα 23 μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των τεσσάρων υπομεταλλάξεων. Όλες οι θεραπείες λειτούργησαν καλά ενάντια στο αρχικό στέλεχος Όμικρον 19 από τα 23 μονοκλωνικά αντισώματα έχασαν την αποτελεσματικότητά τους «κατά πολύ ή εντελώς» έναντι των XBB και XBB.1. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα γίνονται είναι αναποτελεσματικές.

Έχουν εμφανιστεί και επικρατήσει μεταλλάξεις που δεν ανταποκρίνονταν πλέον στη θεραπεία με bamlanivimab, casirivimab, cilgavimab, etesevimab, imdevimab, sotrovimab και tixagevimab. Το μονοκλωνικό αντίσωμα bebtelovimab που εισήχθη τώρα σε αυτόν τον κατάλογο, δεν είναι πλέον διαθέσιμο από την Lilly στο πλαίσιο της επείγουσας έγκρισης φαρμάκων (EUA) λόγω αυτής της έλλειψης αποτελεσματικότητας.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Παρά το εορταστικό κλίμα και την ευχάριστη διάθεση οι αλλαγές στις συνήθειες του τρόπου ζωής κατά την περίοδο των εορτών μπορεί να συνοδεύονται από υγιεινό-διαιτητικές παρεκτροπές που «κρύβουν» κινδύνους, ειδικά για την καρδιά μας.

Η αυξημένη πρόσληψη θερμίδων, γλυκόζης, κρέατος, αλκοόλης και κατά περίπτωση η μείωση της σωματικής δραστηριότητας, μπορεί να αυξήσει το σωματικό βάρος, να απορρυθμίσει της τιμές σακχάρου στου ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και βέβαια να απορρυθμίσει το συνολικό καρδιο-μεταβολικό «προφίλ».

Πώς προσέχουμε την καρδιά μας στις γιορτές

Όσον αφορά την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων η προσοχή μας έχει στραφεί τα τελευταία χρόνια στη μείωση του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου. Ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος υπολογίζεται βάση έτοιμων εφαρμογών που λαμβάνουν υπόψη, την ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, την υπέρταση και τα επίπεδα χοληστερόλης. Αν υπάρχει τεκμηριωμένη καρδιαγγειακή νόσος ή ΣΔ για πάνω από 10 έτη ο καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι πολύ υψηλός και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και πλέον επιθετική ρύθμιση-μείωση των παραγόντων κινδύνου.

Μείωση του κινδύνου για την καρδιά

Η μείωση του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου επιτυγχάνεται με τη μείωση κάθε ενός ξεχωριστά παράγοντα κινδύνου ώστε συνολικά ο καρδιαγγειακός κίνδυνος να είναι μικρός.

Είναι σημαντικό λοιπόν να αντιμετωπίσουμε το κάπνισμα, την υπέρταση, το ΣΔ και την υπερλιπιδαιμία. Ειδικά για την υπερλιπιδαιμία τα επίπεδα στόχου της LDL χοληστερόλης (ή διαφορετικά «οι φυσιολογικές τιμές») κρίνονται κατά περίπτωση ανάλογα με το συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Ο καλύτερος διατροφικά τρόπος να επιτύχουμε ένα καλό λιπιδαιμικό προφίλ είναι η μεσογειακή δίαιτα, πλούσια σε όσπρια, ψάρια, ελαιόλαδο, φρούτα και λαχανικά. Είναι σημαντική επίσης η αποφυγή τροφών που περιέχουν κορεσμένα λιπαρά οξέα και η κατανάλωση αλκοόλης να περιορίζεται σε λιγότερα από 100gr την εβδομάδα ή όχι πάνω από ένα ποτήρι την ημέρα. Ο ελεύθερος χρόνος των εορτών μπορεί επίσης να μας δώσει την ευκαιρία να ξεκινήσουμε κάποια δραστηριότητα που μπορεί να συμβάλει και στην απώλεια θερμίδων, και στη ρύθμιση του σωματικού βάρους όπως και στην τροποποίηση παραγόντων κινδύνου ιδιαίτερα των επιπέδων γλυκόζης ορού και των λιπιδίων.

Οι εξετάσεις για τα επίπεδα των λιπιδίων περιλαμβάνουν μέτρηση της LDL χοληστερόλης, της HDL χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων και της απολιποπρωτεινης Β. Κυρίως μας ενδιαφέρει η LDL ή «κακή χοληστερόλη». Ανάλογα με το πόσους παράγοντες κινδύνου έχει ένας ασθενής θα πρέπει οι τιμές να είναι κάτω από 100 όταν είναι ενδιάμεσου κινδύνου, κάτω από 70 όταν είναι υψηλού κινδύνου και κάτω από 55 όταν είναι πολύ υψηλού κινδύνου ή έχει τεκμηριωμένη καρδιαγγειακή νόσο.

Για τα τριγλυκερίδια όταν είναι αυξημένα >200mg/dl, συνήθως δίνουμε πρώτα φάρμακα για να αντιμετωπίσουμε την LDL χοληστερόλη και μόνο αν παραμένουν υψηλά δίνουμε και ειδικά φάρμακα για τα τριγλυκερίδια (φιμπράτες).

Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί και ο ρόλος της λιποπρωτείνης Lp(α) στον καρδιαγγειακό κίνδυνο τα επίπεδα της οποίας καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό γενετικά. Ατομα υψηλού κινδύνου πρέπει να μετρούνται τουλάχιστο μία φορά (υψηλά επίπεδα να θεωρούνται τιμές > 50mg/dl ή > 125nmol/L).

Η περίοδος ανάπαυσης των εορτών ίσως είναι λοιπόν η ευκαιρία να εξετάσουμε την υγεία μας, να αναθεωρήσουμε τους στόχους μας και τις συνήθειες του τρόπου ζωής και να υιοθετήσουμε τρόπους ζωής και διατροφής πλέον επωφελείς για την υγεία μας.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τα οφέλη από την εφαρμογή ενός προγράμματος όπως το ΟΙΚΟΘΕΝ μπορεί να είναι πολλαπλά. Για τους ασθενείς, τους θεράποντες ιατρούς, τα ίδια τα νοσοκομεία, ακόμη και για το Σύστημα Υγείας, τα ταμεία του και την πολιτεία ευρύτερα. Όσα περιγράφει στο News4Health ο Μιχάλης Νικολάου, Επιστημονικά Υπεύθυνος της δράσης Οίκοθεν, Παθολόγος – Ογκολόγος, Επιμελητής Α’ στο ΓΑΟΝΑ «ο Αγ. Σάββας»,  όπου αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή το εν λόγω πρόγραμμα κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας σε ογκολογικούς ασθενείς του αντικαρκινικού νοσοκομείου, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία.

Βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, ενίσχυση του έργου των ίδιων των Ογκολόγων-Παθολόγων, αλλά και της σχέσης με τους ίδιους τους θεραπευόμενους τους, εξοικονόμηση πόρων για τα νοσοκομεία, που θα αναβαθμίσουν και τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους, αλλά και για το ίδιο το Σύστημα Υγείας.

Αυτό όμως που μας επιτρέπει, μέσα από όσα μας περιγράφει ο κ. Νικολάου, είναι να ρίξουμε μια ματιά στο μέλλον της σχέσης των ασθενών με το σύστημα υγείας, τα νοσοκομεία και τους επαγγελματίες υγείας. Ένα μέλλον που ξεπερνά κάθε εμπόδιο, προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και βάζει ουσιαστικά στο επίκεντρο τον ασθενή.

Το ΟΙΚΟΘΕΝ 1, η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος, αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή στην Α’ Παθολογική Κλινική του  ΓΑΟΝΑ «ο Αγ. Σάββας». Για την ενεργοποίηση της απαιτείται Υπουργική Απόφαση, που αναμένεται να εκδοθεί το επόμενο διάστημα. Στόχος είναι να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης για την ευρεία εφαρμογή του προγράμματος Hospital@Home.

• Δρα Νικολάου, τι μπορεί να σημαίνει για ένα νοσοκομείο και την παροχή φροντίδας που παρέχει η εφαρμογή ενός προγράμματος κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας; Ειδικά όταν μιλάμε για ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο όπως ο «Αγ. Σάββας» και για ογκολογικούς ασθενείς;

Πριν απαντήσει κανείς στο ερώτημα αυτό πρέπει να πάει ένα βήμα πίσω και να αναφέρει πως το Οίκοθεν είναι ένα καλοσχεδιασμένο πρόγραμμα το οποίο αποδίδει οφέλη σε όλα τα επίπεδα. Στο επίπεδο των νοσοκομείων, στο επίπεδο των ασθενών, στο επίπεδο των γιατρών αλλά και στο επίπεδο της πολιτείας και αυτό θα προσπαθήσω να σας αναπτύξω.

Με το Οίκοθεν , το νοσοκομείο θα μπορέσει να προσφέρει τις πλέον ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, με διεθνή στάνταρντ, καθώς στο σχεδιασμό του προγράμματος έχουν ληφθεί και έχουν αξιοποιηθεί οι διεθνείς καλές πρακτικές. Έτσι, με τα πλέον αξιόπιστα, σοβαρά και αυστηρά πρότυπα θα μπορέσει το νοσοκομείο να προσφέρει τις ποιοτικότερες υπηρεσίες, που αυτή τη στιγμή όχι μόνο ως νοσοκομείο αλλά και ως χώρα δεν παρέχουμε.

Επιπλέον, το νοσοκομείο θα μπορέσει να αποδεσμεύσει με αυτό τον τρόπο θέσεις για να προσδεθούν νέοι ασθενείς. Αυτό είναι σημαντικό γιατί ο καρκίνος έχει και θα έχει αυξητική τάση τα επόμενα χρόνια. Είναι μία νοσολογική οντότητα που αυξάνεται παγκοσμίως, αφού συμβαδίζει με την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων. Δηλαδή, όσο περισσότερο ζούμε τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες, σε κάθε έναν από εμάς που ζούμε περισσότερο, να εμφανίσουμε καρκίνο.

Με το πρόγραμμα Οίκοθεν λοιπόν δημιουργούνται νέες θέσεις για ασθενείς, ελαττώνοντας τις αναμονές στα δημόσια νοσοκομεία.

Σκεφτείτε ότι οι διαστάσεις του νοσοκομείου είναι συγκεκριμένες «από τη μια μεριά του τοίχου έως την άλλη». Αυτός ο χώρος δεν συστέλλεται ούτε διαστέλλεται. Όταν όμως οι υπηρεσίες του νοσοκομείου χορηγούνται εκτός των τειχών του, αποδεσμεύεις χώρο για την εξυπηρέτηση περισσότερων ασθενών.

• Καταλαβαίνουμε πως με ένα τέτοιο πρόγραμμα θα έχετε τη δυνατότητα να προσφέρεται ταχύτερα υπηρεσίες υγείας σε περισσότερους ασθενείς. Αλλά τι επιπλέον θα σημαίνει για εσάς, τους θεράποντες ιατρούς, η εφαρμογή ενός προγράμματος όπως το ΟΙΚΟΘΕΝ;

Το Οίκοθεν είναι εξόχως ασθενοκεντρικό πρόγραμμα. Ωστόσο αποκομίζει πολλά οφέλη και για τους γιατρούς. Μας δίνει τη δυνατότητα να έρθουμε πιο κοντά στον ασθενή. Να αντιληφθούμε μέρος του προβλήματος του, να «περπατήσουμε στα παπούτσια του», τρόπων τινά. Άρα έχουμε μία σφαιρικότερή γνώση και γνώμη για τον ασθενή μας και τον φροντιστή του. Μπορούμε να έχουμε μία επίβλεψη του χώρου που ζει ο ασθενής.

Μπορούμε να εξασφαλίσουμε ποιοτικότερες υπηρεσίες, μπορούμε να «δέσουμε» τα φάρμακα πάνω στους γιατρούς και την ειδικότητα. Το τελευταίο σημείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς τα ογκολογικά φάρμακα είναι θεραπείες που χρειάζονται ειδικούς χειρισμούς και ο γιατρός που τα χορηγεί θα πρέπει να γνωρίζει και να μπορεί να διαχειριστεί τόσο αυτά όσο και τις παρενέργειες τους, κάτι στο οποίο μπορεί να ανταπεξέλθει μόνο ο Παθολόγος-Ογκολόγος.

Άρα με αυτή την δράση, ο οποία είναι «κλειδωμένη» στην ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας εξασφαλίζονται μελλοντικά νέες θέσεις εργασίας για τους Παθολόγους-Ογκολόγους, ποιοτική εργασία και ποιοτική σχέση με τον ασθενή.

• Αυτή η νέα διαδικασία ποιους ασθενείς και ποια ογκολογικά φάρμακα θα αφορά;

Αυτή τη στιγμή το Οίκοθεν αφορά στους ογκολογικούς ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με δύο μεγάλες θεραπευτικές κατηγορίες τις ανοσοθεραπείες και τους βιολογικούς παράγοντες.

Το πρόγραμμα αυτό δεν έχει συμπεριλάβει καθόλου τη χημειοθεραπεία, διότι ως φαρμακευτική κατηγορία έχει άμεση τοξικότητα, με αποτέλεσμα να πρέπει να χορηγείται σε ένα πιο ασφαλές περιβάλλον, όπως είναι το νοσοκομειακό περιβάλλον. Η ανοσοθεραπεία και οι βιολογικοί παράγοντες είναι φάρμακα τα οποία έχουν ήπιο προφίλ τοξικότητας και μπορούν να «βγουν» από το στενό πλαίσιο του νοσοκομείου και να χορηγηθούν στο σπίτι του ασθενούς.

• Οπότε στο πλαίσιο της νέας διαδικασίας, αντί να λαμβάνει τη θεραπεία ο ασθενής στο νοσοκομεία, θα έρχεται η θεραπεία στο σπίτι. Συνοδεία γιατρού;

Η θεραπεία θα «έρχεται» στο σπίτι του ασθενούς συνοδεία του ειδικευμένου Παθολόγου- Ογκολόγου και ομάδας νοσηλευτών.

Όσο αφορά τους νοσηλευτές θα πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα και αυστηρά κριτήρια, μεταξύ αυτών να έχουν τουλάχιστον 3ετή εμπειρία εργασίας μέσα σε Ογκολογική Κλινική ή Τμήμα που χορηγεί Χημειοθεραπείες, έτσι ώστε να κάνουν εύκολα φλεβοκεντήσεις και να έχουν βαθιά γνώση των αρχών τη Ογκολογίας, μιας και επρόκειτο για ασθενείς που χρήζουν ιδιαίτερης διαχείρισης.

Πρέπει να είσαι «δίπλα τους», να τους ακούσεις, συχνά είναι ψυχολογικά και συναισθηματικά επιβαρυμένοι, οπότε οποίος τους προσεγγίζει πρέπει να έχει γνώση της κατάστασης που βρίσκονται και των ιδιαίτερων αναγκών τους. Όταν κάποιος σε βάζει στο σπίτι του σε εμπιστεύεται, οπότε εμείς οφείλουμε να βγάλουμε τα καλύτερά μας στελέχη σε αυτή τη δράση και τα νοσοκομεία μας βρίθουν από άξιους και ικανούς νοσηλευτές. Όλα αυτά έχουν αξιολογηθεί, έχουν μπει αυστηρά κριτήρια, όπως για παράδειγμα η ομάδα που θα βγει έξω θα πρέπει να έχει γνώσεις επείγουσας ιατρικής και άλλα πολλά τα οποία δεν θα ήταν λειτουργικό να σας τα περιγράψω αυτή τη στιγμή.

Εμείς ως Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», έχουμε ήδη ανεπτυγμένο Τμήμα Κατ’ οίκον Νοσηλείας χωρίς ωστόσο να υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης θεραπειών στην παρούσα φάση. Από την άλλη όμως ως νοσοκομείο έχουμε αποκομίσει μία τεράστια εμπειρία βάση της οποίας καταφέραμε και αναπτύξαμε το Οίκοθεν.

Θα αφορά λοιπόν ασθενείς που ολοκλήρωσαν το στάδιο της θεραπείας τους με τη χημειοθεραπεία και έχουν περάσει στο στάδιο της συντήρησης, με ανοσοθεραπεία ή βιολογικό παράγοντα. Για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια για τον ασθενή ορίσαμε ότι η πρόσδεση με το πρόγραμμα Οίκοθεν θα πραγματοποιείται μετά την 3η θεραπεία με ανοσοθεραπεία ή βιολογικό παράγοντα.

Ένας από τους στόχους μας είναι να μπορέσει ο ασθενής να δεθεί με το γιατρό του. Οι θεραπείες που χορηγούμε συνήθως είναι επαναλαμβανόμενες ανά τρεις εβδομάδες. Έτσι πραγματοποιώντας τις τρείς πρώτες θεραπείες στο νοσοκομείο, δίνεται αρκετός χρόνος και η δυνατότητα στον ασθενή να  αναπτύξει την εμπιστοσύνη με τον γιατρό του – θεράποντα και αποκτά επίσης και γνώση του νοσοκομείου, τους χώρους του, τα επείγοντα, την κλινική, τα εργαστήρια κοκ.  Μάλιστα, θα μπορεί ο ασθενής ανά πάσα στιγμή να επιλέξει και να αλλάξει ενδεχομένως τον τόπο χορήγησης από το σπίτι στο νοσοκομείο αλλά και το αντίθετο.

Επιπλέον, αυτές οι 3 χορηγήσεις στο χώρο του νοσοκομείου είναι σημαντικές για να εξασφαλίσουμε ότι ο ασθενής δεν θα εμφανίσει αλλεργία στο φάρμακο. Άρα, ο ασθενής θα λαμβάνει τη θεραπεία συντήρησης στο σπίτι του, από την 4η δόση και μετά.

• Ποια είναι τα βασικότερα εμπόδια που έπρεπε να ξεπεραστούν;

Η χώρα μας παραδοσιακά είναι μία χώρα που δύσκολα κάνει τομές. Θα την παρομοίαζα με ένα «δυσκίνητο καράβι», επομένως αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, το θετικό με το Οίκοθεν είναι ότι άμεσα, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές το πίστεψαν και έχουν βοηθήσει προς την κατεύθυνση της πραγματοποίησής του, το Υπουργείο Υγείας, οι σύλλογοι ασθενών, οι γιατροί, η πολιτεία και οι φαρμακευτικές εταιρείες, έχουν σταθεί θετικός αρωγός σε αυτή την προσπάθεια και όχι εμπόδιο.

Εάν θα έπρεπε να αναγνωρίσω και να αναφέρω ένα πρόβλημα ως το μεγαλύτερο εμπόδιο αυτό θα ήταν η έλλειψη νομοθεσίας πάνω στην οποία θα μπορούσε να στηθεί το Οίκοθεν, την οποία και διαμορφώνουμε. Ένα ακόμη εμπόδιο, ωστόσο μικρότερο του πρώτου, είναι το οικονομικό, δηλαδή το πως θα βρεθούν και θα εξασφαλιστούν οι πόροι γιατί το πρόγραμμα.

Το Οίκοθεν αναπτύσσεται σε 3 κατηγορίες το:

ΟΙΚΟΘΕΝ 1, που αποτελεί τον πιλότο, δηλαδή το μέρος του σχεδίου που θα «τρέξει» μέσα στο τμήμα μας την ‘Α Παθολογική Ογκολογική Κλινική του Αγίου Σάββα

ΟΙΚΟΘΕΝ 2, που θα αφορά και τις δύο Παθολογικές Ογκολογικές Κλινικές του νοσοκομείου μας και άρα την ολότητά του και

ΟΙΚΟΘΕΝ 3, που αναφέρεται στην εφαρμογή του προγράμματος ογκολογικής χορήγησης θεραπειών σε Εθνικό επίπεδο.

Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο σχετικός σχεδιασμός σε εθνικό επίπεδο μέχρι στιγμής. Εμείς έχουμε ένα έτοιμο πρόγραμμα για όλη την Ελλάδα, δηλαδή είναι σαν να σχεδιάσαμε κατ’ αναλογία το αντίστοιχο ΕΚΑΒ της ογκολογικής θεραπείας.

Βέβαια, το Οίκοθεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλη την επικράτεια, σε συγκεκριμένα ωστόσο νοσοκομεία γιατί δεν μπορούν όλα τα νοσηλευτικά ιδρύματα να εκπληρώσουν τα υψηλά κριτήρια που έχουμε θέσει. Για παράδειγμα,  δεν διαθέτουν όλα τα νοσοκομεία ογκολογικές κλινικές ή  υπάρχουν περιφερειακά νοσοκομεία εξαιρετικά υποστελεχωμένα. Η ανάπτυξη της δράσης σε ένα τέτοιο νοσοκομείο θα δημιουργούσε ενδεχομένως πρόβλημα για την εξασφάλιση ποιοτικών υπηρεσιών υγείας για τους ασθενείς. Στόχος μας είναι όλοι οι ασθενείς να παραμείνουν στο σπίτι τους ώστε να υπάρξει μια ομαλή επανακοινωνικοποίηση τους μετά την εμφάνιση και αντιμετώπιση του καρκίνου.

Χωρίς Παθολόγο Ογκολόγο πως όμως να πάει η θεραπεία στο σπίτι του ασθενούς, πως θα χορηγηθεί και πως θα αντιμετωπιστούν οι παρενέργειες αυτής εάν τυχών υπάρξει;

Πρόκειται για μια σοβαρή δράση, η οποία έχει αξιολογηθεί σε όλη της την έκταση, ενώ έχουν τεθεί και ποσοτικά αλλά και ποιοτικά κριτήρια σε κάθε βήμα. Ο δικός μας σχεδιασμός αφορά τους Ογκολογικούς ασθενείς, ωστόσο μπορεί κανείς πολύ εύκολα να πάρει όσα εμείς γράψαμε και μελετήσαμε και να τα προσαρμόσει σε άλλες ιατρικές ειδικότητες και άλλες κατηγορίες ασθενών πέραν των ογκολογικών, καθώς υπάρχουν κοινά σημεία στην ιατρική.

Τόσο ο καρκίνος όσο και άλλα νοσήματα λόγω των φαρμάκων που πλέον ως επιστήμονες έχουμε, έχουν μετατραπεί σε «χρόνια νοσήματα» και «απαιτούν» μια στενή «σχέση ζωής» του ασθενούς με το νοσηλευτικό ίδρυμα έμψυχο και άψυχο. Άρα εάν ζητάτε τη γνώμη μου, είναι πως όντως, μπορεί να «ανοίξει». Μπορούν να μπουν κι άλλες ιατρικές ειδικότητες και άλλες ιατρικές παθήσεις και άλλα, μη ογκολογικά φάρμακα. Οι γιατροί των υπολοίπων ειδικοτήτων είναι αυτοί που θα κρίνουν αν μπορούν να δοθούν οι θεραπείες τους έξω από τα νοσοκομειακά κτηριακά πλαίσια με ασφάλεια και ποιότητα. Από ότι προσωπικά γνωρίζω έχει γίνει ήδη σπουδή πάνω στο Οίκοθεν και για άλλες ειδικότητες.

• Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που καθιστούν τους ογκολογικούς ασθενείς, αλλά ειδικά τον Αγ. Σάββα, το κατάλληλο νοσοκομείο για την έναρξη εφαρμογής ενός τέτοιου προγράμματος;

Αυτή τη στιγμή κάποια από τα καινούρια ογκολογικά φάρμακα τα οποία διαθέτουμε δημιουργούν πολλές και καλές θεραπευτικές «γέφυρες» στους ασθενείς μας, διαμορφώνοντας ένα σενάριο κατά το οποίο ο ασθενής μας θα λάβει χημειοθεραπεία και μετά για ένα διάστημα θα πρέπει ή θα μπορούσε να κάνει συντήρηση με βιολογικούς παράγοντες ή ανοσοθεραπεία.

Αυτό το διάστημα της συντήρησης, που εμείς το ονομάζουμε maintenance, όταν δηλαδή σταθεροποιηθεί η νόσος, μπορεί να λάβει τη θεραπεία του έξω από το νοσοκομείο, αποδεσμεύοντας χώρους και πόρους.

Θα μπορεί να τις κάνει στο σπίτι ή αργότερα στη δουλειά του ή ακόμη και στις διακοπές του, διαμορφώνοντας έτσι εξαιρετικές προοπτικές για ανάπτυξη στη χώρα μας «τουρισμού υγείας». Θα μπορούσε για παράδειγμα μια Γερμανίδα με ιάσιμο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, να έρθει στην Αθηναϊκή Ριβιέρα να πραγματοποιήσει καλοκαιρινές διακοπές τριών μηνών χωρίς να παραλείψει τη θεραπεία της.

Σήμερα έχουμε πολλές και καλές θεραπείες οι οποίες δημιουργούν μεγάλα διαστήματα σταθερότητας της νόσου, και πάμε να τα εκμεταλλευτούμε αυτά τα διαστήματα, ενώ σε πρώιμους καρκίνους έχουμε επιτύχει την ίαση.

• Άρα είναι ακριβώς τα χαρακτηριστικά των ογκολογικών ασθενών που τους καθιστούν ιδανική κατηγορία ασθενών για να ξεκινήσει η εφαρμογή του εν λόγω προγράμματος και καθιστούν και το «κέρδος» μεγαλύτερο;

Έτσι είναι. Δεν αποκλείουμε βέβαια το γεγονός ότι υπάρχει κέρδος και σε άλλες παθήσεις τις οποίες οι ανάλογες ιατρικές ειδικότητες πρέπει να τις υποδείξουνε. Για παράδειγμα υπάρχουν παιδιατρικά νοσήματα που απαιτούν μια θεραπευτική περιοδικότητα, την οποία κανείς μπορεί να την «βγάλει» στο σπίτι γιατί το νοσοκομείο είναι «πεδίο λοιμώξεων». Με την Covid-19 λοίμωξη πολλές θεραπείες ογκολογικών ασθενών χάθηκαν.

Το Οίκοθεν αναπτύχθηκε σαν πρόγραμμα μέσα στην πανδημία γιατί αφουγκραστήκαμε την ανάγκη που έχουν οι ασθενείς να πραγματοποιήσουν την θεραπεία  με ασφάλεια.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε και το όφελος για την πολιτεία με την οικονομία κλίμακας. Μέσομακροπρόθεσμα τα σημαντικά, ακριβά, ογκολογικά φάρμακα θα διαλύονται σε συγκεκριμένα νοσοκομεία, θα υπάρχει αυστηρή επιτήρηση, σωστότερος καταμερισμός των διαθέσιμων ποσοτήτων, χωρίς να πετιόνται ποσότητες φαρμάκων.

Άρα, εξοικονομούμε πόρους για το ΕΣΥ, για το κράτος και την πολιτεία και ελέγχουμε τις ροές των ογκολογικών φαρμάκων καλύτερα. Μάλιστα, κάποια από τα νοσοκομεία της Αττικής, που θα συμβάλλουν στην προπαρασκευή των φαρμάκων σε «προς χρήση για τον άνθρωπο» μορφή, και μπορεί να είναι τα Αντικαρκινικά – Ογκολογικά και κάποια από τα  πανεπιστημιακά νοσοκομεία θα μπορούσαν να τοποθετηθούν ηλεκτρονικοί αυτόματοι βραχίονες διάλυσης φαρμάκων με ειδικό ανθρωπόμορφο ρομποτικό βραχίονα, που λειτουργεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Άρα, για παράδειγμα δεν θα εκτίθεται κανείς εργαζόμενος στις αναθυμιάσεις της σύστασης των ογκολογικών φαρμάκων και δεν θα θέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο.

Η αλήθεια είναι πως μπορεί κανείς να αναφέρει ακόμη περισσότερα οφέλη του προγράμματος Οίκοθεν ίσως μικρότερης αξίας ή επίπτωσης των προαναφερθέντων καθώς και λεπτομέρειες αυτού που όμως καθόλου δεν θα βοηθούσε κάτι τέτοιό στη σημερινή μας συζήτηση. Κλείνοντας είναι σημαντικό να αναφέρω πως τίποτε από όλα τα ανωτέρω δεν θα είχαν συντελεστεί εάν για την ιδέα αυτή δεν είχε (συν)εργαστεί μία πολυάριθμη ομάδα και όλως ιδιαιτέρως η διοικήτρια του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας Όλγα Μπαλαούρα που έχε συνεισφέρει τα μέγιστα με τις γνώσεις της.

Πηγη: https://www.news4health.gr/