Κατηγορία: Γενικά

Πριν από (σχεδόν) 5 χρόνια, η Κορίνα Πατέλη-Bell ίδρυσε την Οργάνωση FairLife LCC, μετατρέποντας τον πόνο από την απώλεια του συζύγου της από καρκίνο του πνεύμονα, σε ελπίδα για τους ογκολογικούς ασθενείς. Στο διάστημα αυτό πρωτοστάτησε στην προσπάθεια να δημιουργηθεί πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα-που η χώρα μας ακόμα δεν διαθέτει-αλλά και στην ψυχική στήριξη των πασχόντων. Έχοντας πετύχει πολλά, τοποθετεί τον πήχη ακόμα ψηλότερα με στόχο να μειωθεί το φορτίο νοσηρότητας και θνητότητας του πιο φονικού καρκίνου στην Ελλάδα και όλοι οι ασθενείς να έχουν ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία και την ολιστική φροντίδα, εξασφαλίζοντας δικαιότερη ζωή (fair life).

Δυστυχώς, ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου στη χώρα μας. Με περισσότερες από 9.000 νέες διαγνώσεις και περίπου 7.500 θανάτους κάθε χρόνο, η νόσος στερεί μία ζωή σχεδόν κάθε ώρα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι πάνω από το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε στάδιο IV, γεγονός που μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης, παρά την πρόοδο της επιστήμης. Αυτή η κατάσταση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα της απουσίας εθνικού σχεδιασμού. Παρά την μεγάλη πρόοδο που έχει συντελεστεί στην πρόληψη άλλων καρκίνων (μαστού, τραχήλου μήτρας και παχέος εντέρου), ο 1ος σε θνησιμότητα για άνδρες και γυναίκες δεν έχει ακόμα ενταχθεί στο ΕΣΥ, η διαδρομή του ασθενούς είναι ασύνδετη και η ψυχολογική επιβάρυνση τεράστια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της 9ης έκθεσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (LuCE) που κοινοποιήσαμε πρόσφατα στην Ελλάδα, οι Έλληνες ασθενείς αντιμετωπίζουν σημαντικά ελλείμματα: το 33,8% δεν έλαβε επαρκή ενημέρωση για τη διάγνωση και τη θεραπεία του, ενώ το 90,3% δεν είχε πρόσβαση σε υποστήριξη ή πληροφόρηση, ιδιαίτερα σε ψυχολογική υποστήριξη (55,2%,), ενημέρωση για κοινωνικές παροχές και δικαιώματα (45,5%) και διαχείριση παρενεργειών από τις θεραπείες(42,2%). Αυτά τα ποσοστά δείχνουν ξεκάθαρα το μέγεθος της ανάγκης για ένα νέο μοντέλο φροντίδας, που να ξεκινά από την πρόληψη και να περιλαμβάνει ολιστική υποστήριξη.

Ποιο θα έπρεπε να είναι το μοντέλο πρόληψης και πρώιμης διάγνωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα στην πατρίδα μας;

Η FairLife L.C.C. έχει συνδέσει το όνομα της με την πρόληψη για τη νόσο. Υποστήριξε από την πρώτη στιγμή όποια δράση στη χώρα ξεκινούσε και ξεκινά για την εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου στο Εθνικό Σχέδιο Πρόληψης.

Γιατί η έγκαιρη διάγνωση δεν είναι σύνθημα – είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι σώζει ζωές. Η χρήση της χαμηλής δόσης αξονικής τομογραφίας (LDCT) μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα έως και 33%. Παρά την κατάθεση του ΠΕΚΠ, (προτεινόμενη Διαδικασία Προσυμπτωματικού Ελέγχου του Καρκίνου του Πνεύμονα), ως αποτέλεσμα διεπιστημονικής συνεργασίας και με τη συμβολή της FairLife L.C.C., η Ελλάδα παραμένει δυόμισι χρόνια μετά χωρίς προσυμπτωματικό έλεγχο.

Όταν καταφέρουμε να έχουμε ένα στοχευμένο, εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου, με κριτήρια κινδύνου προσαρμοσμένα στις ελληνικές συνθήκες, διασύνδεση με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ένταξη ευάλωτων ομάδων και βέβαια Ψηφιακό Μητρώο και παρακολούθηση για τυχαία ευρήματα (IPNs), θα μπορούμε να ελπίζουμε σε μια καλύτερη επιδημιολογική εικόνα για τη χώρα μας.

Ήδη μέσα από το πρόγραμμα “Υγεία Πνευμόνων”, προσφέραμε δωρεάν LDCT εξετάσεις σε 475 πολίτες – με 1 στους 3 να χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, ενώ το 85% δεν αναγνώριζε βασικά συμπτώματα της νόσου. Διότι η πρόληψη ξεκινά από την ενημέρωση. Από το 2024, ταξιδεύουμε σε όλη την Ελλάδα – Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Πάτρα και στις 17/9 στην Αθήνα – για να μιλήσουμε στους συμπολίτες μας για τις πνευμονικές παθήσεις, τα χαρακτηριστικά και τη σχέση τους με τον καρκίνο του πνεύμονα, την πρόληψη αλλά και τη σημασία της ολιστικής προσέγγισης των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο. Η Πολιτεία πρέπει να κατανοήσει πως η πρόληψη δεν είναι δαπάνη, αλλά επένδυση.

Σχετικά με την εμπειρία του ασθενή, τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο στη σημερινή εικόνα της φροντίδας;

Κοιτάξτε, η φροντίδα των ανθρώπων που νοσούν είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο. Δεν ξεκινά και σταματά στη θεραπεία. Είναι θέμα σεβασμού, δικαιοσύνης και ανθρωπιάς. Και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τόσο την έκβαση της νόσου όσο και την ποιότητα ζωής αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους.

Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι η διαδρομή του ασθενή στη χώρα μας είναι αποσπασματική. Αρχικά, ως ασθενείς, πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι και να συμμετέχουμε στη θεραπευτική μας πορεία.

Στην Ελλάδα, ενώ το 92,3% πιστεύει ότι η άποψη τους πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μόλις το 18,3% θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό (έναντι 29,0% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων).

Βλέπουμε και μια δυσκολία επικοινωνίας με την ιατρική ομάδα, λόγω έλλειψης χρόνου ή σύνθετης πληροφορίας. Εδώ έρχεται και η σημασία του νοσηλευτή ως πλοηγός (navigator), είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και γίνονται γέφυρα ανάμεσα σε ασθενείς και γιατρούς. Η FairLife L.C.C. έρχεται τώρα να επενδύσει στους νοσηλευτές ογκολογικών ασθενών με το νέο πρόγραμμα “ΟγκοΝόησις” – καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για νοσηλευτές, με στόχο τη βελτίωση της φροντίδας ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα στην Ελλάδα. Σε συνεργασία με τον Εθνικό Σύνδεσμο Νοσηλευτών Ελλάδος (ΕΣΝΕ), προσφέρουμε στους συμμετέχοντες νέες γνώσεις, δεξιότητες και πιστοποίηση που θα τους βοηθήσουν στην καθημερινή κλινική πρακτική και στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Είναι μεγάλο το ενδιαφέρον για το Ογκονόησις, καθώς παρακολούθησαν διαδικτυακά το 1ο webinar που διοργανώσαμε για το πρόγραμμα 1.674 άτομα.

Κι επειδή ο καρκίνος δε αφορά μόνο το σώμα, κυρίως επηρεάζει την ψυχή, ανησυχώ για το μεγάλο κενό στη ψυχοκοινωνική φροντίδα που υπάρχει στην Ελλάδα. Ένα κενό που προσπαθεί να καλύψει η FairLife L.C.C. μέσα από το δωρεάν πολυβραβευμένο πρόγραμμα BREATH. Είμαστε περήφανοι, διότι έχουμε ήδη στηρίξει πάνω από 1.100 ασθενείς και φροντιστές με πάνω από 6.100 ώρες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, πανελλαδικά. Και συνεχίζουμε.

Αλλά θα πρέπει παράλληλα η Πολιτεία να επενδύσει στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα, να εξασφαλίσει ψηφιακή διαλειτουργικότητα και να εντάξει οργανικά την ψυχολογική και ανακουφιστική φροντίδα στη συνολική πορεία του ασθενή.

Μπορεί η ολιστική προσέγγιση στη φροντίδα να ενισχύσει τις αρχές της Διαφορετικότητας, Ισοτιμίας και Συμπερίληψης (DEI) στο χώρο της υγείας;

Φυσικά. Το DEI ουσιαστικά αφορά την προώθηση ενός δίκαιου και προσβάσιμου συστήματος υγείας για όλους. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Για να έχουμε ένα πραγματικά δίκαιο σύστημα υγείας, πρέπει να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα των ασθενών και να σεβόμαστε ότι κουβαλούν μαζί τους στη διαδρομή της υγείας τους. Επίσης, όλοι πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες για την υγεία τους, πέρα από κοινωνικούς, οικονομικούς ή δημογραφικούς παράγοντες, χρειαζόμαστε ισοτιμία. Πώς θα γίνει αυτό; Μέσω της συμπερίληψης στην υγειονομική φροντίδα. Συμπερίληψη σημαίνει ότι όλοι αισθάνονται ότι έχουν φωνή και ανήκουν στο σύστημα υγείας, χωρίς αποκλεισμούς ή διακρίσεις.

Αυτές τις αρχές προσπαθούμε κι εμείς να εφαρμόσουμε. Με καμπάνιες και δράσεις, η FairLife L.C.C. ευαισθητοποιεί για την ισότητα πρόσβασης στις νέες θεραπείες, για την καταπολέμηση του στίγματος που σχετίζεται με το κάπνισμα, για την αποζημίωση του ολοκληρωμένου μοριακού ελέγχου, για την αξία των κλινικών μελετών, για τη φωνή των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο.

Μιλήστε μας λίγο και για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ). Σε ποιο βαθμό μπορεί να υπηρετήσει την Ογκολογία;

Πιστεύω ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει καταλύτη θετικής αλλαγής στην υγεία. Βλέπουμε ήδη πώς το AI μπορεί να επεξεργάζεται τεράστιους όγκους ιατρικών δεδομένων και να εντοπίζει έγκαιρα ύποπτες βλάβες – για παράδειγμα, στον καρκίνο του πνεύμονα μέσω απεικονιστικών εξετάσεων όπως αξονικές χαμηλής δόσης ή PET-scan. Αυτή η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης μπορεί να δώσει στους ασθενείς ένα πολύτιμο προβάδισμα στη μάχη με την ασθένεια. Βοηθά ακόμη και στον σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπειών, με βάση το γενετικό προφίλ του ασθενή και πιθανούς βιοδείκτες. Αυτό σημαίνει στοχευμένες παρεμβάσεις με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και λιγότερες παρενέργειες.

Έχοντας ζήσει την απώλεια του Simon (του συζύγου μου), σκέφτομαι συχνά ότι αν τότε υπήρχε ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που να αξιολογούσε εγκαίρως τις εξετάσεις του ή να πρότεινε εξατομικευμένες θεραπείες, ίσως να είχε άλλη πορεία, ίσως να ζούσε περισσότερο. Όμως, η διάγνωση του καθυστέρησε, οι θεραπευτικές επιλογές περιορίστηκαν και η πρόσβαση σε μια καινοτόμα θεραπεία ήρθε πολύ αργά. Άρα, το πιο σημαντικό είναι ότι η τεχνολογία δεν έχει νόημα αν δεν υπηρετεί τον άνθρωπο.

Η FairLife L.C.C. κλείνει φέτος τα 5 χρόνια δράσης. Θεωρείτε ότι έχετε εκπληρώσει ένα σημαντικό μέρος της αποστολής σας;

Σε αυτά τα 5 χρόνια δουλέψαμε σκληρά και σταθήκαμε δίπλα σε ανθρώπους που το είχαν πραγματικά ανάγκη. Οι 14 διακρίσεις, ανάμεσά τους και «Οργάνωση της Χρονιάς» για το 2024, στα Patient Partnership Awards, είναι αναγνώριση και τιμή. Όμως η μεγαλύτερη επιβεβαίωση για την FairLife L.C.C. είναι τα λόγια ευγνωμοσύνης από ασθενείς και οικογένειες.
Οι προκλήσεις αναφορικά με τον καρκίνο του πνεύμονα στην Ελλάδα παραμένουν μεγάλες. Αλλά θα συνεχίσουμε να ευαισθητοποιούμε για ένα σύστημα όπου ο ασθενής δεν θα νιώθει μόνος – ούτε στη διάγνωση, ούτε στη θεραπεία, ούτε στην ψυχολογική του διαδρομή.

*Info:

Η «FairLife-Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα» είναι ο πρώτος μη κερδοσκοπικός κοινωνικός φορέας στην Ελλάδα – μέλος των ΕΛΛΟΚ, Ένωση Ασθενών Ελλάδος, LUCE, ELF, GLCC, LCAM και IASLC – που ασχολείται αποκλειστικά με τον καρκίνο του πνεύμονα και δημιουργήθηκε στη μνήμη του Simon Bell που έχασε τη μάχη με τη νόσο. Τον προσεχή Οκτώβρη κλείνει 5 χρόνια δράσεων.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Αύξηση των περιστατικών κορονοϊού παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, με τη θερινή περίοδο να συνοδεύεται, όπως κάθε χρόνο, από «μικρή άνοδο» των κρουσμάτων, σύμφωνα με τον καθηγητή Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και πρόεδρο της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, Στέλιο Λουκίδη. Μιλώντας στο ΕΡΤNews, τόνισε ότι ο ιός δεν εμφανίζει εποχικότητα και «όλος ο χρόνος είναι δικός του». Όπως εξήγησε, το καλοκαίρι «τσιμπάνε λίγο τα περιστατικά», ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για έξαρση που πρέπει να προκαλέσει ανησυχία.

«Μέχρι πριν από ένα μήνα εγκρίνονταν περίπου 40 αντιικά φάρμακα την ημέρα. Τώρα είμαστε στα 80-85, ίσως και στα 100», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι αριθμοί αυτοί παραμένουν πολύ μικροί σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, όταν οι εγκρίσεις ξεπερνούσαν και τις 2.000 ημερησίως.

Ο καθηγητής υπογράμμισε πως η μικρή αυτή αύξηση αφορά κυρίως άτομα με υποκείμενα νοσήματα ή μεγαλύτερης ηλικίας, τα οποία χρειάζονται φαρμακευτική παρέμβαση. Παρόλα αυτά, σημείωσε πως: «Η αύξηση είναι αναμενόμενη, λόγω της κυκλοφορίας του πληθυσμού, των διακοπών και του συνωστισμού. Η ζωή συνεχίζεται».

Έκανε δε ιδιαίτερη μνεία στη στάση των νεότερων ηλικιών απέναντι στα ήπια συμπτώματα: «Οποιαδήποτε ήπια συμπτωματολογία δεν σταματάει και δεν δημιουργεί κανένα ίχνος απομόνωσης ή προσπάθειας μετριασμού της μικρής αυτής έξαρσης».

Ο κ. Λουκίδης απηύθυνε σύσταση για προσοχή, ιδίως στις επαφές με ευάλωτους ανθρώπους: «Σε οποιοδήποτε ήπιο σύμπτωμα, ας προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας ή με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα».

Παράλληλα, σημείωσε πως η πλατφόρμα για τα αντιικά φάρμακα λειτουργεί ομαλά και είναι φιλική, με στόχο την άμεση εξυπηρέτηση των ευπαθών ομάδων, ώστε να αποφεύγεται η επαφή με τις δομές υγείας και η ανάγκη για νοσηλεία.

Σε ερώτηση για την ήπια κλινική εικόνα των νέων περιστατικών, ο καθηγητής επισήμανε ότι: «Η συμπτωματολογία εντοπίζεται κυρίως στο ανώτερο αναπνευστικό ή εμφανίζεται ως γενική καταβολή και εξάντληση. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν καν ότι πέρασαν κορονοϊό»

Πηγη: https://www.insider.gr/

Ο μητρικός θηλασμός είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους διασφάλισης της υγείας, της ανάπτυξης και της επιβίωσης του μωρού στα πρώτα στάδια της ζωής του. Λειτουργεί ως το πρώτο του εμβόλιο, παρέχοντας προστασία από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία.

Ηεπένδυση στον μητρικό θηλασμό είναι μια επένδυση στο μέλλον, ωστόσο μόνο το 48% των βρεφών κάτω των έξι μηνών θηλάζουν αποκλειστικά – πολύ κάτω από τον στόχο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας για 60% έως το 2030. Αυτό οφείλεται στις αλληλεπικαλυπτόμενες προκλήσεις για τις νέες μητέρες, τους επαγγελματίες υγείας και τα συστήματα υγείας.

Εκατομμύρια μητέρες σε όλο τον κόσμο δεν λαμβάνουν έγκαιρη και εξειδικευμένη υποστήριξη σε ένα περιβάλλον υγειονομικής περίθαλψης όταν τη χρειάζονται περισσότερο.

Μόνο το ένα πέμπτο των χωρών περιλαμβάνει εκπαίδευση στη διατροφή βρεφών και μικρών παιδιών για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που φροντίζουν τις νέες μητέρες. Αυτό σημαίνει ότι η πλειονότητα των μητέρων στον κόσμο φεύγει από τα νοσοκομεία χωρίς την κατάλληλη καθοδήγηση σχετικά με το πώς να θηλάζουν τα μωρά τους και πότε να εισάγουν συμπληρωματική διατροφή.

Σε πολλές χώρες, τα συστήματα υγείας πολύ συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, είναι κατακερματισμένα ή ανεπαρκώς εξοπλισμένα για την παροχή ποιοτικής, συνεπούς και τεκμηριωμένης υποστήριξης του μητρικού θηλασμού.

Οι επενδύσεις στην υποστήριξη του μητρικού θηλασμού παραμένουν εξαιρετικά χαμηλές, παρόλο που κάθε δολάριο που επενδύεται παράγει 35 δολάρια ΗΠΑ σε οικονομικές αποδόσεις.

«Βιώσιμη υποστήριξη»

Καθώς γιορτάζουμε την Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού με θέμα: «Δώστε προτεραιότητα στο μητρικό θηλασμό: Δημιουργία βιώσιμων συστημάτων υποστήριξης», ο ΠΟΥ και η UNICEF καλούν τις κυβερνήσεις, τους διαχειριστές της υγείας και τους εταίρους να επενδύσουν σε υψηλής ποιότητας υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, με:

• εξασφάλιση επαρκών επενδύσεων σε δίκαιη, ποιοτική φροντίδα μητέρων και νεογνών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών υποστήριξης του μητρικού θηλασμού,
• αύξηση των κονδυλίων του εθνικού προϋπολογισμού για προγράμματα μητρικού θηλασμού,
• ενσωμάτωση της συμβουλευτικής και της υποστήριξης του μητρικού θηλασμού στις συνήθεις υπηρεσίες υγείας μητέρας και παιδιού, συμπεριλαμβανομένης της προγεννητικής, του τοκετού και της μεταγεννητικής φροντίδας,
• διασφάλιση ότι όλοι οι πάροχοι υπηρεσιών υγείας είναι εξοπλισμένοι με τις δεξιότητες και τις γνώσεις που απαιτούνται για την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και ανθρωπιστικής βοήθειας,
• ενίσχυση των κοινοτικών συστημάτων υγείας ώστε να παρέχεται σε κάθε νέα μητέρα συνεχής, προσιτή υποστήριξη του μητρικού θηλασμού για διάστημα έως και δύο ετών και πέραν αυτού και
• προστασία του μητρικού θηλασμού με τη διασφάλιση της εφαρμογής του Διεθνούς Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος σε όλες τις εγκαταστάσεις και τα συστήματα υγείας.

Η ενίσχυση των συστημάτων υγείας για την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού δεν είναι απλώς μια υγειονομική επιταγή, είναι μια ηθική και οικονομική επιταγή. Ο ΠΟΥ και η UNICEF παραμένουν προσηλωμένοι στην υποστήριξη των χωρών για την οικοδόμηση ανθεκτικών συστημάτων υγείας που δεν αφήνουν καμία μητέρα και κανένα παιδί πίσω.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Καθώς καταγράφεται ραγδαία αύξηση των συνθετικών ναρκωτικών και της χρήσης κοκαΐνης, η Ελλάδα ανταποκρίνεται με τη σύσταση του ΕΟΠΑΕ και τη διαμόρφωση ενιαίας Εθνικής Στρατηγικής, εξηγεί ο κ. Αθανάσιος Θεοχάρης, Εθνικός Συντονιστής για την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων στην Ελλάδα, Πρόεδρος ΕΟΠΑΕ

Η πρόσφατη Ευρωπαϊκή Έκθεση για τα Ναρκωτικά 2025, που δημοσιεύτηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τα Ναρκωτικά (EUDA), περιγράφει ένα ταχύτατα μεταβαλλόμενο τοπίο στο πεδίο των ναρκωτικών ουσιών σε όλη την Ευρώπη, που οφείλεται στην παγκόσμια αστάθεια, την αλλαγή των ουσιών και του τρόπου χρήσης, αλλά και τα ανεπτυγμένα δίκτυα διακίνησης. Στη βάση δεδομένων από 29 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, η έκθεση αναδεικνύει μία νέα πραγματικότητα, όπου κυριαρχούν νέες ουσίες και απαιτούνται νέες προσεγγίσεις και στρατηγικός σχεδιασμός.

Τα τελευταία χρόνια, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια αύξηση στα συνθετικά ναρκωτικά, όπως οι συνθετικές καθινόνες, τα νιταζένια και τα κανναβινοειδή. Τα νιταζένια έχουν συσχετιστεί με αυξημένα περιστατικά υπερδοσολογίας και ανιχνεύονται συχνά σε νοθευμένα φάρμακα. Παράλληλα, η έλλειψη ηρωίνης λόγω της απαγόρευσης καλλιέργειας οπίου στο Αφγανιστάν προκαλεί ανησυχίες για μετατόπιση της ζήτησης σε πιο επικίνδυνα εναλλακτικά συνθετικά ναρκωτικά. Η έκθεση επισημαίνει επίσης την ανησυχία για την αυξανόμενη χρήση κάνναβης και κοκαΐνης. Η χρήση κοκαΐνης συνεχίζει να αυξάνεται, όπως αποδεικνύεται και από τις κατασχέσεις ρεκόρ των 419 τόνων το έτος 2023. Αυτή η αύξηση αλλάζει τον τρόπο και τις διαδρομές διακίνησης ουσιών, ενώ παράλληλα τροφοδοτεί τη βία που σχετίζεται με τα ναρκωτικά σε όλη την ΕΕ.

Η χώρα μας αποτελεί κόμβο διέλευσης των ναρκωτικών ουσιών από την Ασία και Αφρική στην ΕΕ, ενώ παρουσιάζεται και πολυπλοκότητα στο μοτίβο χρήσης, με τα άτομα να κάνουν συχνά χρήση συνδυασμού οπιοειδών, διεγερτικών και συνταγογραφούμενων φαρμάκων, αυξάνοντας τον κίνδυνο υπερδοσολογίας και δυσκολεύοντας τη θεραπεία τους. Όλα τα παραπάνω, καθιστούν την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων ακόμα πιο σύνθετη και πολύπλοκη.

Η Ελλάδα δεν μένει θεατής στο μεταβαλλόμενο τοπίο των εξαρτήσεων, αντιθέτως, απαντά με έναν ριζικό και σύγχρονο μετασχηματισμό, τη θέσπιση του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) – ενός ενιαίου δημόσιου φορέα, στον οποίο εντάσσονται όλοι οι μέχρι πρότινος εγκεκριμένοι φορείς απεξάρτησης, αναδιαρθρώνει το τοπίο των υπηρεσιών και επανακαθορίζει τη στρατηγική της χώρας μας. Πρόκειται για μία τομή, που σηματοδοτεί για πρώτη φορά τον σχεδιασμό και υλοποίηση μίας ενιαίας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαρτήσεις.

Ο ΕΟΠΑΕ, λειτουργώντας από τον Φεβρουάριο του 2025, θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο – αντιμετωπίζοντας την εξάρτηση ως ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο και παράλληλα χρόνια νόσο, που απαιτεί συνεχή φροντίδα, διασύνδεση και αποστιγματισμό.

Η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων δεν περιορίζεται μόνο στη θεραπεία. Η πρόληψη, η έγκαιρη παρέμβαση, η αποτοξίνωση, η κοινωνική επανένταξη, η εκπαίδευση και ενίσχυση δεξιοτήτων, η ενδυνάμωση του γονεϊκού ρόλου, η υποστήριξη στη μετάβαση σε αυτόνομες μορφές διαβίωσης και η προώθηση στην απασχόληση, αλλά και η υποστήριξη σε συνθήκες κρίσης, ακόμα και η αντιμετώπιση της αστεγίας, δημιουργούν σήμερα, ένα ολιστικό και ανθρωποκεντρικό μοντέλο θεραπείας.

Η εθνική στρατηγική στηρίζεται στον θεραπευτικό πλουραλισμό, τη θεραπευτική συνέχεια και την καθολική πρόσβαση χωρίς περιορισμούς, καλύπτοντας κάθε ανάγκη: από τη θεραπεία, με εύρος επιλογών ακόμη και μέσα σε σωφρονιστικά καταστήματα, μέχρι την κοινωνική και επαγγελματική επανένταξη του εξαρτημένου ατόμου. Με τον ΕΟΠΑΕ, για πρώτη φορά, η Ελλάδα αποκτά έναν ενιαίο σχεδιασμό και υλοποίηση πολιτικής για το σύνολο των εξαρτήσεων, από νόμιμες ή παράνομες ουσίες, και εθισμών (αλκοόλ, τζόγο, τυχερά παιχνίδια, διαδίκτυο), οι οποίοι μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά, όπως η απώλεια ελέγχου, η μείωση της λειτουργικότητας και η ακατανίκητη παρόρμηση για συνέχιση της συμπεριφοράς παρά τις αρνητικές συνέπειες.

Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των ατόμων που πλήττονται από συμπεριφορικές εξαρτήσεις αυξάνεται συνεχώς. Εμφανίζονται συνεχώς νέες μορφές εθισμού τόσο στους εφήβους και νεαρούς ενήλικες, όσο και στους ενήλικες, που επηρεάζουν σοβαρά την κοινωνική, ακαδημαϊκή και επαγγελματική ζωή, μειώνοντας την ευημερία και την ποιότητα ζωής. Οι συμπεριφορικές εξαρτήσεις και εθισμοί αποτελούν πλέον βασική στόχευση της στρατηγικής του ΕΟΠΑΕ.

Ο ΕΟΠΑΕ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη και την έγκυρη ενημέρωση της κοινότητας, αναπτύσσοντας μονάδες και υπηρεσίες πρόληψης σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα, έχοντας ως πρωτεύοντα ρόλο την υλοποίηση στοχευμένων δράσεων σε σχολεία σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, σε γονείς και μαθητικές κοινότητες για θέματα εξαρτήσεων. Παράλληλα, αξιοποιούνται σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και διαδικτυακές πλατφόρμες για την ενημέρωση, συμβουλευτική υποστήριξη αλλά και ευαισθητοποίηση του κοινού. Με το Εθνικό Παρατηρητήριο για την πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση του ψηφιακού εθισμού, ένα έργο τομή στον τομέα των εξαρτήσεων, ο ΕΟΠΑΕ εστιάζει στην αντιμετώπιση του ψηφιακού εθισμού, με την ενσωμάτωση θεσμικών μέτρων, την ανάπτυξη σύγχρονων πρωτοκόλλων κι ενός οργανωμένου συστήματος έγκαιρης ανίχνευσης και παρατήρησης με δυνατότητα παραπομπής για συνεχή υποστήριξη.

Κοιτάζοντας μπροστά, η αληθινή καινοτομία δεν είναι μόνο στις υποδομές και τα εργαλεία, είναι στη συλλογική αλλαγή κουλτούρας. Στόχος μας είναι να χτίσουμε μια κοινωνία όπου η αποδοχή, η ισότητα και η στήριξη είναι αυτονόητες. Η Ελλάδα, με τον ΕΟΠΑΕ, πραγματοποιεί ένα τολμηρό μα συνάμα και απαραίτητο βήμα. Δημιουργεί ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και διαλειτουργικό δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης, απαντώντας στις προκλήσεις του μεταβαλλόμενου τοπίου των εξαρτήσεων. Οφείλουμε ως χώρα μας να μην έχουμε αποκλεισμούς, γιατί κανένας άνθρωπος που δίνει τη μάχη του με την εξάρτηση δεν πρέπει να μένει μόνος του.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ο Δημήτρης Χατζηγεωργίου, Διευθύνων Σύμβουλος του ΕΟΔΥ, εξηγεί σε ανάρτησή του γιατί ακόμη μεγαλύτερη σημασία από την φροντίδα του ενός ασθενούς έχι η εστίαση στη Δημόσια Υγεία και την πρόληψη και προστασία της κοινότητας

Ο Δημήτρης Χατζηγεωργίου, Παθολόγος – Λοιμωξιολόγος και Διευθύνων Σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), μας θυμίζει πως η Ιατρική δεν είναι μόνο η φροντίδα του κάθε ασθενούς ξεχωριστά, αλλά και η προστασία της υγείας ολόκληρου του πληθυσμού.

Όπως λέει σε ανάρτησή του στο Facebook, πολλοί γιατροί, και ο ίδιος αρχικά, θεωρούσαν ότι η μεγαλύτερη προσφορά τους ήταν να βοηθούν τον ασθενή να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Να είναι εκεί, δίπλα του, να τον ανακουφίζουν και να του δίνουν ελπίδα μέσα από τη θεραπεία. Και αυτό παραμένει ο πυρήνας της ιατρικής τέχνης.

Όμως, υπάρχει κάτι εξίσου σημαντικό σύμφωνα με τον κύριο Χατζηγεωργίου, αν όχι πιο κρίσιμο: η Δημόσια Υγεία. Δεν αφορά μόνο τον δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος ή τη χρηματοδότηση, αλλά την πρόληψη και τη φροντίδα για όλους, ακόμα και για όσους δεν έχουν φωνή μέσα στο σύστημα. Είναι η τέχνη και η επιστήμη που προλαμβάνει, αποτρέπει και προστατεύει, πριν καν το πρόβλημα γίνει ορατό.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της ανάρτησης: 

«Τι σημαίνει Δημόσια Υγεία; Μέχρι πρόσφατα, πίστευα – όπως πολλοί συνάδελφοι – ότι η ύψιστη προσφορά της ιατρικής, αυτό που επί χρόνια υπηρετούσα με συνέπεια και αφοσίωση, ήταν να βοηθάς έναν ασθενή να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Να είσαι δίπλα του, να τον ανακουφίζεις, να του δίνεις θεραπεία και ελπίδα.

Και πράγματι, αυτό είναι ο πυρήνας της ιατρικής: η φροντίδα του ανθρώπου που έχει ανάγκη. Όμως, με τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι υπάρχει και κάτι άλλο, εξίσου – αν όχι περισσότερο – σημαντικό: η φροντίδα για την υγεία ολόκληρου του πληθυσμού. Όχι του ενός, αλλά των πολλών. Όχι η θεραπεία, αλλά η πρόληψη. Όχι η παρέμβαση όταν το κακό έχει γίνει, αλλά η αποτροπή του πριν καν ξεκινήσει.
Αυτό είναι η Δημόσια Υγεία.

Ο όρος Δημόσια Υγεία δεν έχει να κάνει με τον δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος υγείας, ούτε με το ποσοστό συμμετοχής του κράτους στη χρηματοδότηση. Δημόσια Υγεία σημαίνει να νοιάζεσαι και να φροντίζεις για όλους — περιλαμβανομένων και εκείνων που δεν έχουν φωνή, που είναι αόρατοι στο σύστημα.

Σημαίνει να επαγρυπνείς για επιδημίες που μπορεί να ξεσπάσουν, για νοσήματα που σιωπηλά κυκλοφορούν και απειλούν. Να κινητοποιείσαι άμεσα για να διερευνήσεις ένα περιστατικό φυματίωσης σε παράτυπο μετανάστη. Να ενεργοποιείς μηχανισμούς όταν εμφανίζεται έστω και ένα κρούσμα πυρετού Κριμαίας-Κονγκό, πυρετού Δυτικού Νείλου, ελονοσίας ή λεπτοσπείρωσης, μια συρροή γαστρεντερίτιδας ή πνευμονικής λοίμωξης από Legionella, μια σοβαρή περίπτωση διεισδυτικού στρεπτοκόκκου, ιλαράς ή κοκκύτη.

Δημόσια Υγεία σημαίνει να έχεις δημιουργήσει πολλαπλά συστήματα επιτήρησης για διάφορα νοσήματα και να γνωρίζεις ανά πάσα στιγμή το επίπεδο κινδύνου για κάθε νόσο. Για να προλάβεις, πρέπει πρώτα να ξέρεις.

Δημόσια Υγεία σημαίνει επίσης να διευκολύνεις εκείνους που έχουν δυσκολία πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας. Να καταλαβαίνεις ότι όσο πιο δύσκολη είναι η πρόσβαση, τόσο πιο εύκολη και προσιτή πρέπει να κάνεις την πρόληψη. Ότι δεν αρκεί να στήσεις μια υπηρεσία και να περιμένεις – πρέπει να πας εσύ σ’ αυτούς. Εκεί όπου ζουν, εκεί όπου εργάζονται, εκεί όπου αποκλείονται. Γιατί όταν η πρόληψη δεν φτάνει στον κάθε ένα άνθρωπο, τότε καθυστερεί και η προστασία της κοινότητας.

Αυτός είναι ο ρόλος της Δημόσιας Υγείας: να βλέπει το σύνολο, να προβλέπει, να παρεμβαίνει έγκαιρα, να προστατεύει ήσυχα και αποτελεσματικά.
Η νίκη για έναν κλινικό γιατρό είναι ορατή και χειροπιαστή: να καταφέρει να θεραπεύσει τον ασθενή του. Είναι μια ανθρώπινη σχέση πρόσωπο με πρόσωπο που κάποιες φορές περιλαμβάνει συγκίνηση, ευγνωμοσύνη, ανακούφιση.

Αλλά η νίκη για τον γιατρό Δημόσιας Υγείας είναι αόρατη – και όμως καθοριστική: να προλάβει έναν κίνδυνο πριν αυτός εκδηλωθεί. Να αποτρέψει μια επιδημία, μια κρίση, ένα ξέσπασμα – χωρίς κανείς να το καταλάβει, χωρίς καν να χρειαστεί να ειπωθεί ένα ευχαριστώ.
Και αυτή είναι η πιο αθόρυβη – αλλά και η πιο ουσιαστική – νίκη της Ιατρικής».

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Νέα έρευνα εντόπισε γενετικές ποικιλομορφίες που συνδέονται με την εγκεφαλική λειτουργία την άμυνα του οργανισμού και τον μεταβολισμό, που συμβάλλουν στην εμφάνιση ευθραυστότητας στους ηλικιωμένους.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Nature Aging  από ερευνητές του Karolinska Institutet, και παρέχει νέες βιολογικές πληροφορίες για την έναρξη της ευθραυστότητας.

Η ευθραυστότητα αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλείας και θανάτου και είναι σημαντικό να κατανοηθεί γιατί ορισμένοι επηρεάζονται νωρίτερα από άλλους.

Πραγματοποιήθηκε γενετική ανάλυση 1 εκατομμυρίου ανθρώπων στη Φινλανδία και τη Βρετανία και οι ερευνητές εντόπισαν γενετικές ποικιλομορφίες που συνδέονται με την ευθραυστότητα.

Αναλύοντας το DNA και πληροφορίες υγείας συμμετεχόντων, οι ερευνητές μπόρεσαν να εντοπίσουν εκατοντάδες γενετικούς δείκτες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της κατάστασης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ευθραυστότητα δεν προκαλείται από έναν παράγοντα αλλά από πολλά γονίδια που επηρεάζουν πώς εργάζεται το ανοσοποιητικό σύστημα, ο εγκέφαλος και ο μεταβολισμός. Ορισμένα γονίδια είναι εντελώς νέα ανακάλυψη, δήλωσαν οι ερευνητής.

Tα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο γενετικός κίνδυνος ευθραυστότητας μπορεί να μετρηθεί και τελικά να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη του ποιος θα έχει αυξημένο κίνδυνο νόσησης ή ανάγκη περίθαλψης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το νέο σκεύασμα έχει την ίδια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια όπως το αρχικό και λαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο.

Υπαρκτός είναι ο κίνδυνος σφαλμάτων στη χορήγηση φαρμάκου για τον διαβήτη με τη δραστική ουσία σεμαγλουτίδη, λόγω της αλλαγής του σκευάσματος.

Αυτό επισημαίνεται σε σημερινή ανακοίνωση του ΕΟΦ στην οποία αναφέρονται αναλυτικά τα ακόλουθα:

Το νέο σκεύασμα των δισκίων Rybelsus έχει υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα (το ποσοστό της δραστικής ουσίας που απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος) από το αρχικό σκεύασμα, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα.

Το νέο σκεύασμα έχει την ίδια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια όπως το αρχικό σκεύασμα και λαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο.

Δεδομένου ότι τα δισκία και των δύο σκευασμάτων θα είναι προσωρινά διαθέσιμα στην αγορά, υπάρχει κίνδυνος λήψης λανθασμένης δόσης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία, αυξάνοντας τον κίνδυνο γαστρεντερικών ανεπιθύμητων ενεργειών (ανεπιθύμητες ενέργειες που επηρεάζουν το στομάχι και το έντερο).

Η εταιρεία έχει αλλάξει το μέγεθος και το σχήμα των δισκίων, καθώς και τη συσκευασία του νέου σκευάσματος. Μια επιστολή στους επαγγελματίες Υγείας θα σταλεί, προκειμένου να ειδοποιηθούν σχετικά με τις αλλαγές και την ανάγκη να ενημερώσουν τους ασθενείς για την αλλαγή του σκευάσματος και την τροποποίηση της δόσης.

Πληροφορίες για τους ασθενείς

• Το σκεύασμα του φαρμάκου για τον διαβήτη Rybelsus (σεμαγλουτίδη) αλλάζει σε ένα νέο σκεύασμα, που απορροφάται καλύτερα στην κυκλοφορία του αίματος. Ως αποτέλεσμα, τα νέα δισκία θα περιέχουν χαμηλότερη δόση Rybelsus, αλλά θα είναι εξίσου αποτελεσματικά με το αρχικό σκεύασμα.
• Το χρώμα της συσκευασίας σας θα παραμείνει το ίδιο (δηλαδή πράσινο, κόκκινο ή μπλε) και θα συνεχίσετε να παίρνετε μόνο ένα δισκίο Rybelsus κάθε μέρα.
• Εάν ήδη χρησιμοποιείτε το Rybelsus, ο γιατρός ή ο φαρμακοποιός σας θα σας ενημερώσει για την αλλαγή και θα σας πει ποια δόση του νέου σκευάσματος πρέπει να χρησιμοποιήσετε.
• Τα νέα δισκία Rybelsus θα είναι μικρότερα και θα έχουν διαφορετικό (στρογγυλό) σχήμα. Το εξωτερικό κουτί και η κυψέλη (blister) θα είναι μικρότερα, ενώ οι ταινίες της κυψέλης θα είναι ασημί και στις δύο πλευρές (βλ. εικόνες παρακάτω).
• Πλήρεις πληροφορίες σχετικά με το φάρμακό σας και τον τρόπο χρήσης του παρέχονται στο Φύλλο Οδηγιών Χρήσης (ΦΟΧ), το οποίο βρίσκεται εντός της συσκευασίας. Το Φύλλο Οδηγιών Χρήσης είναι επίσης διαθέσιμο στον ιστότοπο του EMA σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ.
• Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με τη θεραπεία σας και πότε θα είναι διαθέσιμο το νέο σκεύασμα στη χώρα μας, επικοινωνήστε με το γιατρό σας, το φαρμακοποιό ή το νοσηλευτικό προσωπικό.

Πληροφορίες για επαγγελματίες Yγείας

• Τα δισκία Rybelsus (σεμαγλουτίδη) (3 mg, 7 mg και 14 mg) αντικαθίστανται από ένα νέο σκεύασμα, με αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα, το οποίο θα περιέχει χαμηλότερη δόση σεμαγλουτίδης (1,5 mg, 4 mg και 9 mg).

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την αντίστοιχη δόση αντικατάστασης για κάθε περιεκτικότητα του παλιού σκευάσματος:

• Το χρώμα των διαφορετικών βημάτων δοσολόγησης έχει διατηρηθεί, αλλά το νέο σκεύασμα έχει διαφορετικό μέγεθος και σχήμα δισκίου. Επιπλέον, το εξωτερικό κουτί και οι ταινίες της κυψέλης θα είναι μικρότερα, και οι κυψέλες θα είναι ασημί τόσο στην μπροστινή όσο και στην πίσω πλευρά (βλ.
  εικόνα παρακάτω).
• Τα δύο διαφορετικά σκευάσματα θα συνυπάρχουν προσωρινά στην αγορά, ώστε να διασφαλιστεί η συνεχής διαθεσιμότητα του φαρμάκου.
• Για να αποφευχθούν λάθη στη φαρμακευτική αγωγή, οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να ενημερώνουν τους ασθενείς που λαμβάνουν Rybelsus για την αλλαγή σκευάσματος και την τροποποίηση της δόσης όταν συνταγογραφούν ή χορηγούν το νέο σκεύασμα του Rybelsus. Πρέπει επίσης να υπενθυμίζεται στους ασθενείς ότι η δόση του Rybelsus πρέπει πάντα να λαμβάνεται ως ένα δισκίο την ημέρα.
• Οι επαγγελματίες Yγείας πρέπει να συνταγογραφούν τις δόσεις του νέου σκευάσματος για τους ασθενείς που ξεκινούν για πρώτη φορά τη θεραπεία με Rybelsus.

Μία απευθείας επικοινωνία προς επαγγελματίες υγείας (DHPC) θα σταλεί σε εύθετο χρόνο σε επαγγελματίες υγείας που συνταγογραφούν, διανέμουν ή χορηγούν το φάρμακο. Η επικοινωνία DHPC θα δημοσιευτεί επίσης σε ειδική σελίδα στον ιστότοπο του EMA.

Περισσότερες πληροφορίες για το φάρμακο

Το Rybelsus είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, που δεν ελέγχεται επαρκώς. Το Rybelsus περιέχει τη δραστική ουσία σεμαγλουτίδη.

Περισσότερες πληροφορίες για το Rybelsus μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA).

Επιπλέον Πληροφορίες

• Ενημέρωση ΕΟΦ για την αλλαγή θεραπείας

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην προσπάθεια προσέλκυσης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε τουριστικές περιοχές αποτελεί το υψηλό κόστος στέγασης.

Πέρα από τις αυξημένες τιμές, πρόβλημα εντοπίζεται και στη διαθεσιμότητα κατοικιών – ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, όπου η τουριστική κίνηση κορυφώνεται και η προσφορά στέγης μειώνεται δραματικά.

Το πρόβλημα είναι εντονότερο στα νησιά, όπου η στεγαστική κρίση έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, αυξάνοντας συνολικά το κόστος ζωής για τους επαγγελματίες υγείας. Σε απάντηση, το Υπουργείο Υγείας, σε συνεργασία με τις Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) και την τοπική αυτοδιοίκηση, καταρτίζει στοχευμένα σχέδια για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Ήδη έχουν διασφαλιστεί παροχές δωρεάν διαμονής σε γιατρούς και νοσηλευτές στη Σάμο και την Κω, ενώ το ίδιο μοντέλο προβλέπεται να επεκταθεί το επόμενο έτος σε άλλους προορισμούς, όπως τα Κουφονήσια, οι Λειψοί και η Σαντορίνη.

Η Μύκονος δείχνει τον δρόμο

Η Μύκονος, παρά τη διεθνή της φήμη και τον υψηλό δείκτη τουριστικής ανάπτυξης, αντιμετωπίζει εξίσου – αν όχι εντονότερα – τα προβλήματα στέγασης του ιατρικού προσωπικού. Σε έναν προορισμό όπου η εποχική ζήτηση για υπηρεσίες υγείας αυξάνεται κατακόρυφα, η εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για τους εργαζομένους στον χώρο της υγείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη βιώσιμη λειτουργία των δομών.
Σε μια χαρακτηριστική περίπτωση σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η οικογένεια Δακτυλίδη ανταποκρίθηκε έμπρακτα στις ανάγκες του τόπου. Σε συνεργασία με τον Δήμο Μυκόνου, παραχωρήθηκε χώρος όπου ανεγέρθηκαν 16 πλήρως εξοπλισμένα και επιπλωμένα διαμερίσματα για τη στέγαση των γιατρών του Κέντρου Υγείας. Τα διαμερίσματα διατίθενται στους γιατρούς με μηνιαίο ενοίκιο μόλις 250 ευρώ.

Η πρωτοβουλία αυτή λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα στέγασης για τους επαγγελματίες υγείας του νησιού, αποδεικνύοντας πώς η κοινωνική υπευθυνότητα του ιδιωτικού τομέα μπορεί να μεταφραστεί σε πράξη με άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα.

Η δωρεά της οικογένειας Δακτυλίδη αποτελεί πρότυπο κοινωνικής προσφοράς, καλύπτοντας ένα υπαρκτό και πιεστικό κενό, ενισχύοντας τη λειτουργία του τοπικού συστήματος υγείας και αναδεικνύοντας την αξία της συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επισκέφτηκε το νησί στις αρχές Ιουνίου προκειμένου να δει από κοντά και να εγκαινιάσει τα νέα διαμερίσματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Δήμος Μυκόνου εγκρίνει σε ετήσια βάση κονδύλια άνω των 100.000 ευρώ για την ενίσχυση του ιατρικού προσωπικού -μεταξύ άλλων επικουρικών και αγροτικών γιατρών- αποδεικνύοντας τη διαρκή δέσμευσή του στην ενίσχυση της δημόσιας υγείας.

Τα οικονομικά κίνητρα

Ταυτόχρονα το Υπουργείο Υγείας έχει θεσπίσει επιπλέον οικονομικά κίνητρα για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που μετακινείται κάθε καλοκαίρι από την ηπειρωτική Ελλάδα προς τα νησιά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα από πέρυσι έως εφέτος να έχουν προστεθεί σε νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας της νησιωτικής χώρας 195 περισσότερα άτομα ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό. Την ίδια στιγμή, για τους καλοκαιρινούς μήνες του 2025 έχει ενισχυθεί το ΕΚΑΒ με επιπλέον 289 επικουρικούς διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε το Vizz 1,44% (οφθαλμικό διάλυμα aceclidine) για τη θεραπεία της πρεσβυωπίας σε ενήλικες.

Το Vizz είναι η πρώτη και μοναδική οφθαλμική σταγόνα με βάση την aceclidine που βελτιώνει την κοντινή όραση σε ενήλικες με πρεσβυωπία. Το Vizz συστέλλει τον σφιγκτήρα μυ της ίριδας με αποτέλεσμα το φαινόμενο οπής καρφίτσας, επιτυγχάνοντας μια ίριδα <2 mm, η οποία επεκτείνει το βάθος εστίασης για να βελτιώσει σημαντικά την κοντινή όραση χωρίς να προκαλέσει μυωπική μετατόπιση.

Η έγκριση από τον FDA βασίστηκε σε δεδομένα από μελέτες φάσης 3: Οι μελέτες CLARITY 1 και CLARITY 2 αξιολόγησαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Vizz σε 466 συμμετέχοντες που έλαβαν δόση μία φορά την ημέρα για 42 ημέρες, ενώ η μελέτη CLARITY 3 αξιολόγησε 217 συμμετέχοντες για μακροπρόθεσμη ασφάλεια σε διάστημα έξι μηνών με χορήγηση δόσης μία φορά την ημέρα.

Σε όλες τις δοκιμές, το Vizz οδήγησε σε βελτιωμένη όραση για κοντινή απόσταση εντός 30 λεπτών, που διήρκεσε έως και 10 ώρες. Δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία και στις τρεις δοκιμές (30.000 ημέρες θεραπείας). Οι πιο συχνές αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως ήπιες, παροδικές και αυτοεξυπηρετούμενες) περιελάμβαναν ερεθισμό στο σημείο, θαμπή όραση και πονοκέφαλο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Οσοι έχουν αυξανόμενο στρες θα εμφανίσουν μείωση στα αποθέματα συμπόνιας και υπομονής, σύμφωνα με έρευνα του Washington University in St. Louis.

Εποχές μεγάλου στρες μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα ενός ανθρώπου να σκέφτεται, αλλά η απόκριση στο στρες δεν είναι ίδια για όλες τις περιστάσεις και τις ηλικίες.

Οσοι έχουν αυξανόμενο στρες θα εμφανίσουν μείωση στα αποθέματα συμπόνιας και υπομονής, σύμφωνα με έρευνα του Washington University in St. Louis.

Η μελέτη είναι συνέχεια προηγούμενων ερευνών για τον τρόπο που η πανδημία επηρέασε την ψυχική δυσφορία και τη λήψη αποφάσεων.

Νέα έρευνα εξετάζει περισσότερο τι επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων σε καιρό ψυχικής δυσφορίας.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Medical Research Archives και εξέτασε τους παράγοντες που εμπλέκονταν στη λήψη αποφάσεων για την κοινωνική αποστασιοποίηση και τον εμβολιασμό, επίπεδα ψυχικής δυσφορίας, νευρωτισμού και μετρήσεις ικανότητας συμπόνιας.

Γενικά, μεγαλύτερα επίπεδα νευρωτισμού συνδέονταν με λιγότερη συμπόνια και ανοχή των μέτρων για την πανδημία, όπως κοινωνική αποστασιοποίηση και χρήση μασκών. Υψηλότερα επίπεδα συμπόνιας συνδέονταν θετικά με τη συμμόρφωση σε αυτά τα μέτρα.

Όμως τα μεγαλύτερα επίπεδα δυσφορίας, επίσης προέβλεπαν τους ανθρώπους που εμβολιάστηκαν, πιθανόν επειδή φαίνεται ως πράξη που γίνεται μια φορά και τους επιτρέπει να ανησυχούν λιγότερο για τον ιό.

Ο Joel Myerson δήλωσε ότι ο νευρωτισμός μειώνεται με την ηλικία ενώ η ικανότητα συμπόνιας φαίνεται να αυξάνεται. Η δυσφορία παρεμβάλλεται με τη συμπόνια, με τον αλτρουισμό και τη συμπάθεια.

Επομένως, η αντιμετώπιση της δυσφορίας θα πρέπει να είναι στόχος της προσέγγισης προκλήσεων δημόσιας υγείας, δήλωσε. Αν οι άνθρωποι μπορούν να παραμείνουν ήρεμοι και να συνεχίζουν, η ικανότητα του κοινού για αλτρουισμό και καλή συμπεριφορά ενδεχομένως μπορεί να αυξηθεί.

Όταν ο νευρωτισμός μειώνεται, η συμπόνια αυξάνεται. Όμως, αυτό σημαίνει αντιμετώπιση της άλλης πανδημίας -τα αυξημένα επίπεδα δυσφορίας σε νέους και ενηλίκους παγκοσμίως.

Ορισμένες αλλαγές στον εγκέφαλο με το πέρασμα του χρόνου μπορούν ενδεχομένως να ευθύνονται για την αιτία που οι ηλικιωμένοι νιώθουν λιγότερη δυσφορία από τα παγκόσμια γεγονότα αλλά επίσης βασίζονται σε κατά πρόσωπο δίκτυα φίλων και οικογένειας-όχι τις πιο ρηχές σχέσεις που δίνουν τα social media.

Παρόλο που ηλικιωμένοι χάνουν συζύγους και στενούς φίλους έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα δυσφορίας και χαμηλότερα μοναξιάς. Αυτό το κατά πρόσωπο δίκτυο μπορεί ενδεχομένως να είναι ένας παράγοντας.

Αυτό θα πρέπει να εξεταστεί σε μελλοντικές έρευνες, επειδή αν και έχουμε προχωρήσει από την COVID, η πανδημία στρες παραμένει.

Πηγές:
Medical Research Archives 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/