Κατηγορία: Γενικά

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πόσα κονδύλια θα διατεθούν. Ορόσημα – στόχοι και επιχειρησιακές ρυθμίσεις του έργου.

Μέσα στον Οκτώβριο, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ξεκινά η υλοποίηση του έργου «Ενίσχυση της παρακολούθησης της δημόσιας υγείας μέσω της αξιοποίησηςτων δεδομένων υγείας (Health Monitoring)», το οποίο εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση – NextGeneration EU.

Η δημόσια δαπάνη του έργου που προτείνεται για εγγραφή στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ανέρχεται σε ποσό ύψους 28.024.000,00 ευρώ, ενώ οι πιστώσεις του τρέχοντος έτους σε ποσό ύψους 4.216.000,00 ευρώ.  Φορέας Υλοποίησης του έργου είναι η ΗΔΙΚΑ, ενώ το έργο αποτελεί παρακλάδι της Δράσης “Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης της Δημόσιας Υγείας “Σπύρος Δοξιάδης¨με τον συνολικό προϋπολογισμό να ανέρχεται σε 254 εκατ. ευρώ.  
Η ημερομηνία έναρξης του έργου είναι στις 16/10/2024 και η ολοκλήρωσή του στις 31/12/2025. 

Ορόσημα/Στόχοι και επιχειρησιακές ρυθμίσεις του έργου

Με βάση την από 13 Ιουλίου 2021 Εκτελεστική Απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την έγκριση της αξιολόγησης του εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ST 10152/21, ST 10152/21 ADD 1) και την από 7 Δεκεμβρίου 2023 εκτελεστική απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την έγκριση της αξιολόγησης του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για την Ελλάδα (ST 15831/1/2023 REV 1, ST 15831/23 ADD 1 REV 1) τα Ορόσημα και οι Στόχοι του αναφερόμενου στην παρούσα Έργου είναι τα ακόλουθα:

4ο Τρίμηνο του 2025:  Ολοκλήρωση του 100% των έργων του εθνικού προγράμματος πρόληψης της δημόσιας υγείας «Σπύρος Δοξιάδης» (ΕΠΠ«ΣΔ») 

1. Πρωτογενής πρόληψη: όπως πιστοποιείται από έκθεση σχετικά με την ολοκλήρωση της υλοποίησης

i) του εθνικού προγράμματος για την προώθηση της σωματικής άσκησης και της υγιεινής διατροφής,

ii) του εθνικού προγράμματος αντιμετώπισης του αλκοόλ,

iii) του εθνικού προγράμματος εμβολιασμού,

iv) παρεμβάσεων για την πρόληψη των  ψυχοκοινωνικών προβλημάτων στα παιδιά και

v) της οδοντιατρικής πρόληψης.

2. Δευτερογενής πρόληψη:όπως πιστοποιείται από έκθεση σχετικά με την ολοκλήρωση της υλοποίησης

i) του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου για την πρώιμη ανίχνευση ασθενειών υψηλού επιπολασμού,

ii) του Εθνικού Προγράμματος Συστηματικού Προγεννητικού και Περιγεννητικού Ελέγχου.

3. Τριτογενής πρόληψη: όπως πιστοποιείται από μελέτες σχετικά με την εθνική στρατηγική και το νομικό πλαίσιο για την παρηγορητική φροντίδα για καρκινοπαθείς.

4. Λειτουργικός εκσυγχρονισμός του συστήματος δημόσιας υγείας: όπως πιστοποιείται από εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή

i) της λειτουργικής αναδιοργάνωσης του συστήματος παρακολούθησης της υγείας του πληθυσμού,

ii)της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών δημόσιας υγείας,

iii) της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών ταχείας αντίδρασης για την αντιμετώπιση εκτάκτων κινδύνων και απειλών,

iv) της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών περιβαλλοντικής υγείας,

v) της βελτίωσης της ποιότητας και της επιστημονικής εγκυρότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών,

vi) της πληροφορικής οργάνωσης για τη δημόσια υγεία,

vii) της εξωστρέφειας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν γιατρούς να αξιολογήσουν καλύτερα τη σοβαρότητα μιας διατροφής διαταραχής.

Ερευνητές ανακάλυψαν νέο τρόπο αξιολόγησης της σοβαρότητας των διατροφικών διαταραχών που θα μπορούσε να βελτιώσει την περίθαλψη και να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου.

Πρόσφατη έρευνα υποδεικνύει ότι η παρακολούθηση διαταραχών ηλεκτρολυτών σε ανθρώπους με διατροφικές διαταραχές είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αυτές οι ανωμαλίες συνδέονται με σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο.

Διαταραχή στους ηλεκτρολύτες μπορεί να υποκρύπτει προβλήματα υγείας, όπως αφυδάτωση, καρδιαγγειακή ή νεφρική νόσο.

Άνθρωποι με διατροφικές διαταραχές έχουν υψηλότερο κίνδυνο μη φυσιολογικών επιπέδων λόγω αφυδάτωσης ή χρήσης καθαρτικών.

Σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο The Lancet Psychiatry, το 32% ανθρώπων με διατροφική διαταραχή έχει μη φυσιολογικά επίπεδα ηλεκτρολυτών.

Ο Dr. Nicholas Fabiano, δήλωσε ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εξέτασης για τα επίπεδά τους σε ανθρώπους με διατροφικές διαταραχές και στη συνέχεια της ανάληψης δράσης για την πιθανή μείωση του κινδύνου θνησιμότητας ή άλλων σοβαρών εξελίξεων.

Tα ευρήματα προέκυψαν από μελέτη σε 6.000 συμμετέχοντες από το Οντάριο που διαγνώστηκαν με διατροφική διαταραχή.

Η ηλικία τους ήταν 13 ετών και άνω και υποβλήθηκαν σε εξέταση για το επίπεδο ηλεκτρολυτών εντός ενός έτους από τη διάγνωση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 1.987 συμμετέχοντες (32%) είχαν ανωμαλία ηλεκτρολυτών.

Από αυτούς με διαταραχή ηλεκτρολυτών, το 16% πέθανε σε σύγκριση με 6% των συμμετεχόντων χωρίς ανωμαλία.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν γιατρούς να αξιολογήσουν καλύτερα τη σοβαρότητα μιας διατροφής διαταραχής.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα συμπεράσματα της μελέτης με θέμα “Κοινωνικές ανισότητες στην Υγεία – Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής”.

Χειρότερη υγεία, μεγαλύτερη θνησιμότητα και νοσηρότητα, κυρίως στα χρόνια νοσήματα, και πιο ανθυγιεινές συμπεριφορές καταγράφουν οι χαμηλότερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις στην Ελλάδα, κυρίως στα χρόνια νοσήματα. Επίσης, εμφανίζουν πιο ανθυγιεινές συμπεριφορές, ενώ αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, στις προληπτικές εξετάσεις και στο φάρμακο.

Τα συμπεράσματα της μελέτης με θέμα «Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία – Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής» που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), με την υποστήριξη της βιοφαρμακευτικής εταιρείας MSD Ελλάδος, παρουσίασαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ και Διευθυντής του Ινστιτούτου, Γιάννης Τούντας, η Ελπίδα Πάβη, Κοσμήτορας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και ο Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντώνης Καρόκης, Διευθυντής External Affairs της ΜSD Ελλάδος.

«Η μείωση των Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία (ΚΑΥ) είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας», δήλωσε ο Γιάννης Τούντας, αναφέροντας ότι «έρευνα σε 16 ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα έχουν υψηλότερη θνησιμότητα και χειρότερη υγεία. Στη δυτική Ευρώπη, ο κίνδυνος νόσησης ήταν 1,5-2,5 φορές μεγαλύτερος στα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, ακόμα και σε χώρες με ισχυρή κοινωνική πολιτική, όπως οι Σκανδιναβικές».

Οι Κοινωνικές Ανισότητες στην Υγεία στην Ελλάδα

«Οι κοινωνικές επιδράσεις στην υγεία έχουν μελετηθεί και στη χώρα μας. Η αξιολόγηση βιβλιογραφικών δεδομένων από πολλαπλές πηγές καταλήγει σε μια σειρά από ενδιαφέροντα συμπεράσματα, που περιλαμβάνονται στη μελέτη με τίτλο “Κοινωνικές ανισότητες στην υγεία – Εννοιολογικές προσεγγίσεις, ερευνητικά ευρήματα και προτάσεις πολιτικής” που παρουσιάζουμε σήμερα», εξήγησε ο κ. Τούντας.

«Η Ελλάδα αντιμετώπισε αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων στην υγείας (ΚΑΥ) κατά την οικονομική κρίση του 2010-2018. Τα δημοσιονομικά προγράμματα μείωσαν μισθούς και συντάξεις, αύξησαν την ανεργία και τους φόρους, επηρεάζοντας το βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών. Οι περικοπές στην υγεία, η μείωση των δικαιούχων επιδομάτων, οι αυξήσεις στη συμμετοχή των χρηστών στο κόστος και οι θεσμικές παρεμβάσεις της περιόδου είχαν σημαντικές συνέπειες, που μόλις αρχίζουν να αξιολογούνται», συμπλήρωσε.

Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση για την περίοδο 2013-2017 διέφερε σημαντικά ανάμεσα σε άτομα με τριτοβάθμια εκπαίδευση και άτομα με χαμηλότερη εκπαίδευση. Η διαφορά κυμάνθηκε από 1,1 χρόνια το 2014 έως 2,3 χρόνια το 2017, με μέγιστη διαφορά 4,2 ετών το 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης που επηρέασε κυρίως τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.

Το 2021, μεγαλύτερα ποσοστά ατόμων από ανώτερες κοινωνικές τάξεις αξιολόγησαν την υγεία τους ως «εξαιρετική» ή «πολύ καλή» σε σύγκριση με τις κατώτερες τάξεις. Η καλή υγεία αυξάνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα, με το 94% των ατόμων που κερδίζουν πάνω από 3.001€ μηνιαίως να δηλώνουν «καλή» ή «πολύ καλή» υγεία. Οι διαφορές στην ύπαρξη χρόνιων ασθενειών ήταν μεγαλύτερες μεταξύ ατόμων με χαμηλότερη εκπαίδευση το 2013-2022, με τα ποσοστά να είναι τριπλάσια σε σχέση με όσους έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα ποσοστά αυξήθηκαν το 2020-2021 λόγω της πανδημίας. Το 2021, οι ανώτερες τάξεις εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά χρόνιων νοσημάτων, εκτός από άσθμα, καρδιακή ανεπάρκεια και εγκεφαλικά επεισόδια. Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στην κατάθλιψη, με 2% στις ανώτερες τάξεις και 12% στις κατώτερες.

Σημαντικές ανισότητες εμφανίζονται και σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες υγείας και δη στις προληπτικές εξετάσεις, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κυριάκος Σουλιώτης. Άτομα από ανώτερες κοινωνικές τάξεις τις πραγματοποιούν σε μεγαλύτερο ποσοστό, με τις διαφορές πιο έντονες στην πρόληψη καρκίνου. Στα χαμηλά εισοδήματα, το 91,9% δεν έχει κάνει κολονοσκόπηση, ενώ στα υψηλά το ποσοστό είναι 77,5%. Οι γυναίκες με υψηλότερα εισοδήματα αναφέρουν εξέταση μαστού σε ποσοστό 86%, ενώ στις χαμηλότερες τάξεις 46%. Επίσης, το 85% των γυναικών με υψηλότερη εκπαίδευση έχουν κάνει εξέταση τραχηλικού επιχρίσματος (τεστ Παπανικολάου), έναντι 39% στις λιγότερο μορφωμένες.

Αναφορικά με τις δαπάνες υγείας, η Ελπίδα Πάβη τόνισε ότι το ποσοστό ατόμων με οικονομικές δυσκολίες που σταμάτησαν ή μείωσαν τη φαρμακευτική αγωγή χωρίς ιατρική συμβουλή ήταν σημαντικά υψηλότερο από εκείνους χωρίς οικονομικά προβλήματα, με το κόστος να είναι η κύρια αιτία. Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο χάσμα στις ανικανοποίητες ανάγκες υγείας μεταξύ υψηλού και χαμηλού εισοδήματος στον ΟΟΣΑ. Το 18,1% των χαμηλόμισθων ανέφερε μη καλυπτόμενες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης, έναντι 0,9% των υψηλόμισθων. Οι ιδιωτικές πληρωμές υγείας στην Ελλάδα είναι οι υψηλότερες στην ΕΕ (35,2%), αυξάνοντας τον κίνδυνο καταστροφικών δαπανών, ειδικά για τους φτωχότερους. Το ποσοστό των νοικοκυριών που αντιμετωπίζει καταστροφικές δαπάνες υγείας αυξήθηκε από 7% σε 8,9% μεταξύ 2010-2019.

Τέλος, το 2013, το 25% των χρόνιων ασθενών στην Ελλάδα αντιμετώπισε γεωγραφικά εμπόδια, το 63,5% οικονομικά, και το 58,5% εμπόδια λόγω λιστών αναμονής. Άνεργοι, χαμηλόμισθοι και λιγότερο μορφωμένοι είχαν περισσότερα οικονομικά εμπόδια, ενώ γυναίκες και ασθενείς με χαμηλό εισόδημα ή κακή υγεία αντιμετώπιζαν γεωγραφικά εμπόδια. Οι άνεργοι και χαμηλόμισθοι είχαν περισσότερες πιθανότητες να συναντήσουν λίστες αναμονής. Το χάσμα πρόσβασης σε περίθαλψη μεταξύ πλουσίων και φτωχών δεκαπλασιάστηκε από το 2008 ως το 2013, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Κλείνοντας την παρουσίαση της μελέτης ο Γιάννης Τούντας ανέφερε πως «από τα συμπεράσματα της μελέτης γίνεται αντιληπτό ότι οι Κοινωνικές Ανισότητες στην Υγεία στην Ελλάδα επηρεάζονται από παράγοντες όπως το εκπαιδευτικό επίπεδο, το εισόδημα, το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, η ηλικία, η κοινωνική υποστήριξη και οι γεωγραφικοί παράγοντες. Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία (ΚΑΥ), η μελέτη προτείνει:

1. Συγκρότηση κυβερνητικής/διυπουργικής επιτροπής για την αντιμετώπιση των ΚΑΥ, η οποία θα απαρτίζεται από Υπουργούς που εμπλέκονται στους παρακάτω τομείς πολιτικής: εθνικής οικονομίας και οικονομικών, αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων, εργασίας, κοινωνικών υποθέσεων, κοινωνικής συνοχής και οικογένειας, παιδείας, υγείας. Προτείνεται να προεδρεύει της Επιτροπής ο Πρωθυπουργός και το έργο της να συνεπικουρείται από ειδικούς επιστήμονες.
2. Δημιουργία «Παρατηρητηρίου» Κοινωνικών Ανισοτήτων στην Υγεία, στο πλαίσιο της λειτουργίας του Οργανισμού Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ). Θα στελεχώνεται από ειδικούς επιστήμονες και θα έχει ως βασικές αρμοδιότητες με βάση τις οδηγίες του ΠΟΥ: α) τον καθορισμό της θεματολογίας, την επιλογή των δεικτών και των διαστάσεων των ΚΑΥ, β) τον εντοπισμό των πηγών και τη συλλογή των δεδομένων, γ) την ανάλυση των δεδομένων, δ) την έκθεση/παρουσίαση των αποτελεσμάτων.
3. Λήψη συγκεκριμένων άμεσων μέτρων στο ΕΣΥ, στο Φάρμακο, στη χρηματοδότηση, στην αποζημίωση, και στον τομέα της Δημόσιας Υγείας για την αντιμετώπιση των ΚΑΥ, καθώς και επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών που αφορούν στους παραπάνω τομείς, πρωτίστως του ΕΣΥ».

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης, η Καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας και Κοσμήτορας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Ελπίδα Πάβη σημείωσε ότι «Οι κοινωνικές ανισότητες στην υγεία αποτελούν μείζον θέμα Δημόσιας Υγείας. Και αυτό γιατί οι ανισότητες καταγράφονται διαχρονικά, είναι συστηματικές, έχουν κατά κανόνα κοινωνική αιτιολογία και μπορούν να χαρακτηριστούν ως άδικες με βάση το τρέχον αξιακό μας σύστημα σε θέματα υγείας, δεδομένου ότι μπορούν να προληφθούν σε σημαντικό βαθμό. Σε μια σύγχρονη πολιτική υγείας, ο στόχος της μείωσης των ανισοτήτων στην υγεία δεν μπορεί πλέον να παραμένει απλώς σε επίπεδο ρητορικής. Απαιτούνται διατομεακές πολιτικές και παρεμβάσεις με ειδικό στόχο τη μείωση των ανισοτήτων, και βεβαίως αξιολόγηση της επίτευξης του στόχου αυτού σε μεσο-μακροπρόθεσμο επίπεδο. Η βελτίωση της ισότητας στο επίπεδο της υγείας, στις συμπεριφορές υγείας, στην πρόσβαση και χρήση υπηρεσιών υγείας και στο κόστος που βαρύνει τα νοικοκυριά μπορεί να επιτευχθεί με δομικές παρεμβάσεις που ενισχύουν πρωτίστως τις Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αυξάνουν την αποδοτικότητα της νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης, και τελούν σε συνοχή με άλλους τομείς πολιτικής που έχουν αντίκτυπο στην υγεία, όπως η οικονομία, η εργασία, η κοινωνική προστασία και πρόνοια, αλλά και το περιβάλλον, η παιδεία, κ.α.».

Με τη σειρά του, ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Κυριάκος Σουλιώτης ανέφερε ότι «το εισόδημα, το εκπαιδευτικό επίπεδο, η γεωγραφική περιοχή και άλλοι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες σχετίζονται με βασικούς δείκτες πρόσβασης στις φροντίδες υγείας, όπως π.χ. το κόστος χρόνου και χρήματος, η ελευθερία επιλογής και τελικά η ποιότητα των υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται. Αντίστοιχες ανισότητες διαπιστώνονται και στο σκέλος της χρηματοδότησης, με το φαινόμενο να εμφανίζεται με μεγαλύτερη ένταση σε χώρες με υψηλή ιδιωτική δαπάνη, όπως η Ελλάδα. Η διερεύνηση των ανισοτήτων αυτών που παρουσιάζεται στη συγκεκριμένη έκδοση ευελπιστούμε ότι θα κινητοποιήσει μηχανισμούς παρέμβασης και θα οδηγήσει στην ανάληψη διατομεακών πρωτοβουλιών, προσανατολισμένων τόσο στο σύστημα υγείας όσο και στους παράγοντες που ενοχοποιούνται για τις ανισότητες στην πρόσβαση σε αυτό».

Τέλος, ο Αντώνης Καρόκης, Διευθυντής External Affairs Director της ΜSD Ελλάδος απευθύνοντας σύντομο χαιρετισμό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η καταπολέμηση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων στην υγεία είναι πρωταρχική αναγκαιότητα στην Ελλάδα και διεθνώς. Στην MSD έχουμε το όραμα να βασιζόμαστε στην επιστήμη για να ανακαλύπτουμε θεραπείες που βελτιώνουν τις ζωές των ανθρώπων και των ζώων. Στην παρούσα μελέτη υποστηρίξαμε την επιστήμη για να αναδειχθούν τα προβλήματα και να προταθούν λύσεις που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής όλων μας. Οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης  και οι συμπεριφορές υγείας επηρεάζουν το επίπεδο υγείας του πληθυσμού περισσότερο από τις υπηρεσίες υγείας. Άρα η μείωση των ανισοτήτων στην υγεία και την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας προάγει την υγεία του πληθυσμού και θεωρούμε κοινωνική μας ευθύνη την υποστήριξη τέτοιων προσπαθειών».

ΙΚΠΙ

Το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ) ιδρύθηκε το 1989 και αποτελεί μία επιστημονική, αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία. Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το ΙΚΠΙ έχει εκτελέσει πληθώρα  μελετών και προγραμμάτων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αφορά προγράμματα Προαγωγής και Αγωγής Υγείας, μελέτες υγείας πληθυσμού, μελέτες σχεδιασμού και βιωσιμότητας νοσοκομειακών και πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας, υπηρεσίες ιατρικής πληροφορικής και τηλεϊατρικής, συστήματα περίθαλψης για ομάδες ασφαλισμένων καθώς και εκδοτικές δραστηριότητες (περιοδικό, ενημερωτικά φυλλάδια, βιβλία, κ.λπ.), διεξαγωγή επιμορφωτικών προγραμμάτων και διενέργεια επιστημονικών εκδηλώσεων (συνέδρια, συμπόσια, διαλέξεις κ.λπ.).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μια «τρίτη κατάσταση» πέρα ​​από τη ζωή και τον θάνατο ανακάλυψαν βιολόγοι μελετητές – μια σημαντική ανακάλυψη που θα μπορούσε να «επαναπροσδιορίσει τον νόμιμο θάνατο».

Η «τρίτη κατάσταση ύπαρξης» στη βιολογία είναι όταν τα κύτταρα ενός νεκρού οργανισμού συνεχίζουν να λειτουργούν μετά τον θάνατο του οργανισμού.

Οι καθηγητές Peter Noble από το πανεπιστήμιο Washington του Σιάτλ και Alex Pozhitkov από το ιατρικό κέντρο City of Hope National στο Ντουάρτε της Καλιφόρνια,  διερεύνησαν την αξιοσημείωτη ικανότητα των κυττάρων να υπάρχουν σε νέες μορφές μετά τον θάνατο ενός οργανισμού.

Η σημαντική ανακάλυψη

Σύμφωνα με την Dailymail, oι ερευνητές ανακάλυψαν ότι, παραδόξως, μετά τον θάνατο του οργανισμού, τα κύτταρά του αποκτούν νέες δυνατότητες που δεν είχαν όταν ο οργανισμός ήταν ζωντανός.

Συγκεκριμένα, μετά τον θάνατο του έμβιου όντος, ορισμένα κύτταρα – όταν τους παρέχονται θρεπτικά συστατικά, οξυγόνο, βιοηλεκτρισμός ή βιοχημικά στοιχεία – έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται σε πολυκύτταρους οργανισμούς με νέες λειτουργίες.

Αν περισσότερα πειράματα με κύτταρα από νεκρά ζώα – συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων – δείξουν ότι μπορούν να εισέλθουν στην «τρίτη κατάσταση», αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να «επαναπροσδιορίσει τον νόμιμο θάνατο» ενός ανθρώπου, δηλώνουν οι βιολόγοι.

Το 2021, ερευνητές στις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα από δέρμα νεκρών βατράχων ήταν σε θέση να προσαρμοστούν αυθόρμητα σε πολυκύτταρους οργανισμούς που ονομάζονται «xenobots».  Αυτοί οι οργανισμοί έδειξαν συμπεριφορές πέρα από τους αρχικούς βιολογικούς τους ρόλους – χρησιμοποιώντας τις βλεφαρίδες τους – μικρές δομές που μοιάζουν με τρίχες – για να κινηθούν στο περιβάλλον.

Άλλοι επιστήμονες ανακάλυψαν επίσης ότι τα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα μπορούν να «αυτοσυναρμολογηθούν» σε μικροσκοπικούς πολυκύτταρους οργανισμούς – τα «ανθρωπομπότ» – που μπορούν να κινούνται στο περιβάλλον τους, αλλά και να επιδιορθώνουν τόσο τον εαυτό τους όσο και τα τραυματισμένα νευρικά κύτταρα γύρω τους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

«Τρικλοποδιά» στον καρκίνο μπορούν να βάλουν η έγκαιρη μοριακή πρόληψη και η ιατρική ακριβείας. Η έγκαιρη ανίχνευση και η εξατομικευμένη θεραπεία μπορούν να διευκολυνθούν μέσω της αναγνώρισης γενετικών, μοριακών και περιβαλλοντικών παραγόντων κινδύνου.

Με στόχο την αναχαίτιση περισσότερων καρκίνων στα πρώτα στάδια, η European Society of Medical Oncology (ESMO) εστιάζει στην πρόληψη και στην εκπαίδευση και καθοδήγηση των ογκολόγων στο τομέα  της ταχείας επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου. Η πρόληψη του καρκίνου και η έγκαιρη ανίχνευση μέσω του προσυμπτωματικού ελέγχου πρέπει να αποτελούν όχι ατομική υπόθεση αλλά συλλογική, όπως τονίζουν ο ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και  Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής).

Ενδεικτικό είναι πως η  παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου εκτιμάται ότι θα αυξηθεί και θα ανέλθει των 35 εκατομμυρίων νέων περιπτώσεων καρκίνου το 2050 ως αποτέλεσμα τόσο της γήρανσης και της αύξησης του πληθυσμού όσο και των αλλαγών στην έκθεση των ανθρώπων σε παράγοντες κινδύνου. Τέτοιοι παράγοντες είναι το κάπνισμα, το αλκοόλ σε συνδυασμό με την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Φυσικά, δεν μπορούν να αποφευχθούν όλοι οι καρκίνοι, όμως η πρώιμη διάγνωση μπορεί να εξασφαλιστεί χάρη σε καινοτόμες τεχνολογίες, όπως είναι το αιματολογικό τεστ ανίχνευσης, τεστ βιοδεικτών με τη χρήση δειγμάτων αίματος ή σάλιου, τεχνητή νοημοσύνη (AI) που εφαρμόζεται στην ιατρική απεικόνιση, ακόμη και εφαρμογές ικανές να υπολογίζουν τον ατομικό κίνδυνο καρκίνου θα μπορούσαν τελικά να συμβάλουν στη δευτερογενή πρόληψη για τη μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο.

Μοριακή Πρόληψη

Εφόσον ριχθεί περισσότερο φως στις κυτταρικές διεργασίες κατά την ανάπτυξη του καρκίνο, στο μέλλον τα διαφορετικά μοριακά προφίλ  θα διευκολύνουν περαιτέρω τις θεραπευτικές επιλογές. Σε επόμενο στάδιο, οι μηχανισμοί της καρκινογένεσης που προκαλούνται από διάφορους περιβαλλοντικούς ή γενετικούς παράγοντες θα μπορούν να μας οδηγήσουν σε πιο εξατομικευμένες μορφές πρόληψης (μοριακή πρόληψη).

Ήδη γνωρίζουμε ότι στους έγχρωμους άνδρες θα πρέπει να αρχίζει η πρόληψη για καρκίνο του προστάτη 10 χρόνια νωρίτερα από τα τρέχοντα πρότυπα στις ΗΠΑ. Ακόμη, ο εμβολιασμός για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) δεν αρκεί για  όλες τις γυναίκες, καθώς ενδέχεται ο επιπολασμός ορισμένων στελεχών HPV υψηλού κινδύνου που δεν καλύπτονται από τα τρέχοντα εμβόλια ποικίλλει ανάλογα με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Εκτιμάται πως η ενσωμάτωση μοριακών γνώσεων και προφίλ διαστρωμάτωσης κινδύνου για να επιτραπεί ένας ακριβέστερος προσδιορισμός των ατόμων σε κίνδυνο. Επίσης, θα συμβάλλει η τεχνολογική καινοτομία στον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου,  φέρνοντας ούριο άνεμο για πιο αποτελεσματικές και οικονομικά αποδοτικές στρατηγικές πρόληψης.

Πηγη: https://virus.com.gr/