Κατηγορία: Γενικά

Με δεδομένο ότι οι άνθρωποι δεν διαθέτουν ανοσολογική άμυνα έναντι των ιών της γρίπης των πτηνών, η εμφάνιση ενός ιού ικανού να μολύνει και να εξαπλωθεί γρήγορα στον πληθυσμό ενέχει τον κίνδυνο μιας πιθανής πανδημίας

Την εξάπλωση της γρίπης των πτηνών στα θηλαστικά παρακολουθούν οι επιστήμονες ανά τον κόσμο διατηρώντας στάση αναμονής για τυχόν ευρεία μετάδοση στον άνθρωπο. Ο κίνδυνος ανθρώπινων κρουσμάτων από τη γρίπη των πτηνών – λοίμωξης με δυναμική πανδημίας, σύμφωνα με τους ειδικούς – εκτιμάται ακόμη ως χαμηλός. Ωστόσο, η εξάπλωση σε θηλαστικά προκαλεί ανησυχία καθώς εξελικτικά είναι πιο κοντά στον άνθρωπο, επομένως διευκολύνεται η προσαρμογή του ιού έτσι ώστε να μολύνει ανθρώπους.

Ο προβληματισμός των ειδικών για τη γρίπη των πτηνών έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή ένα κρούσμα σε άνθρωπο στις ΗΠΑ αλλά και την εξάπλωση στελέχους του ιού σε βοοειδή σε φάρμες τουλάχιστον έξι Πολιτειών. Οι μολύνσεις αυτές αντιπροσωπεύουν το πρώτο εκτεταμένο ξέσπασμα της γρίπης των πτηνών σε αγελάδες, κάνοντας τους ειδικούς να παρακολουθούν στενά τη νόσο. Η έξαρση στις φάρμες είναι ανησυχητική επειδή οι άνθρωποι έρχονται συχνά σε επαφή με τα βοοειδή στις φάρμες, δίνοντας στον στον ιό την ευκαιρία να εξαπλωθεί.

Πιο αναλυτικά, τις τελευταίες δύο εβδομάδες, αξιωματούχοι υγείας εντόπισαν τον ιό H5N1 σε αγελάδες από 16 αγέλες σε έξι Πολιτείες. Ο αριθμός είναι πιθανό να αυξηθεί καθώς η επιτήρηση στις ΗΠΑ ενισχύεται. Μέχρι σήμερα, οι ερευνητές είχαν καταγράψει σποραδικές μολύνσεις αγελάδων με ιούς της γρίπης των πτηνών αλλά δεν είχαν εντοπιστεί εκτεταμένες εστίες.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η γρίπη των πτηνών είναι έως και 30 φορές πιο θανατηφόρα σε σχέση με την κοινή γρίπη. Ωστόσο, η τεχνογνωσία για την ανάπτυξη εμβολίου, σε περίπτωση που χρειαστεί, υπάρχει και «θα μπορεί σχετικά γρήγορα να δημιουργηθεί ένα εμβόλιο», όπως λέει. Ειδικοί από όλο τον κόσμο προσπαθούν σήμερα να εκτιμήσουν πόσο καλά θα λειτουργήσουν τα υποψήφια εμβόλια και τα αντιιικά φάρμακα κατά του κυκλοφορούντος στελέχους και να ενημερώσουν τα διαγνωστικά κιτ για τον γρήγορο εντοπισμό των λοιμώξεων στους ανθρώπους. Προσπαθούν, επίσης, να κατανοήσουν αν οι αγελάδες μολύνθηκαν από πτηνά ή από άλλη πηγή και βρίσκονται σε επιφυλακή για τυχόν αλλαγές στην κατάσταση που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο για τους ανθρώπους.

Κινδυνεύουμε από το κρέας, το γάλα και το τυρί;

Τα κρούσματα της γρίπης των πτηνών στους ανθρώπους παραμένουν σποραδικά. Το ίδιο και οι θάνατοι που έχουν καταγραφεί. Στην Ευρώπη, οι ιοί της γρίπης παραμένουν διαδεδομένοι στους πληθυσμούς άγριων πτηνών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΕ/ΕΟΧ), οδηγώντας σε σημαντικές ασθένειες και θανάτους πτηνών. Έχει παρατηρηθεί μετάδοση μεταξύ ειδών πτηνών και θηλαστικών, μεταξύ άλλων σε εκτροφεία γουνοφόρων ζώων. Ακόμη, όμως, δεν έχει καταγραφεί εκτεταμένη εξάπλωση στα βοοειδή, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ. Παρ’ όλα αυτά οι επιστήμονες παραμένουν σε επιφυλακή.

Ένα σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να μεταδοθεί η γρίπη των πτηνών στους ανθρώπους μέσω της διατροφής. «Η βρώση μολυσμένου κρέατος ή άλλων τροφών θεωρητικά έχει ρόλο στη μετάδοση», εξηγεί ο κ. Μαγιορκίνης. Ωστόσο, όπως λέει «είναι υπερεπαρκείς οι έλεγχοι που γίνονται στα τρόφιμα». Η διαχείριση των τροφίμων, όπως είναι η διαδικασία της παστερίωσης, λειτουργεί προστατευτικά έναντι στη μετάδοση παθογόνων μέσω της διατροφής.

Σε πρόσφατη έκθεσή τους, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) και η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) προτείνουν μέτρα για την πρόληψη μετάδοσης της γρίπης των πτηνών στον άνθρωπο.

Σύμφωνα με την έκθεση, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην αποτελεσματική επικοινωνία με τα διάφορα εμπλεκόμενα κοινά-στόχους, καθώς και στην ενίσχυση της κτηνιατρικής υποδομής, στην επιβολή μέτρων βιοασφάλειας στις φάρμες και στη μείωση της επαφής της άγριας πανίδας με τον άνθρωπο και τα κατοικίδια ζώα. Επίσης, για την αποτελεσματική μείωση του κινδύνου θα μπορούσε να εξεταστεί η απόσταση μεταξύ των εκτροφών πουλερικών και γουνοφόρων ζώων, ιδίως σε περιοχές με υψηλή πυκνότητα υδρόβιων πτηνών.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Τα προβιοτικά μπορεί να είναι ένας νέος τρόπος για τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών ρυθμίζοντας τη μικροχλωρίδα του εντέρου», δήλωσε η αντίστοιχη συγγραφέας Gita Sadighi, MD, του Πανεπιστημίου Επιστημών Κοινωνικής Πρόνοιας και Αποκατάστασης, στο Ιράν.

Σχιζοφρένεια: Προηγούμενες μελέτες έχουν αμφισβητήσει εάν οι ανισορροπίες των μικροβίων του εντέρου και η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να συνδέονται με τη σχιζοφρένεια. Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση “Εκθέσεις Νευροψυχοφαρμακολογίας” (Neuropsychopharmacology Reports) δείχνει τώρα ότι η λήψη προβιοτικών και συμπληρωμάτων βιταμίνης D μπορεί να βελτιώσει τη γνωστική λειτουργία σε άτομα με τη νόσο.

Για τη μελέτη, 70 ενήλικες με σχιζοφρένεια τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν εικονικό φάρμακο ή προβιοτικά συμπληρώματα συν 400 IU βιταμίνης D καθημερινά για 12 εβδομάδες. Η σοβαρότητα της νόσου και η γνωστική λειτουργία αξιολογήθηκαν με τεστ που ονομάζονται Κλίμακα Θετικού και Αρνητικού Συνδρόμου (PANSS) και Γνωσιακή Αξιολόγηση του Μόντρεαλ 30 σημείων (MoCA), αντίστοιχα. Συνολικά 69 ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Η βαθμολογία Γνωσιακής Αξιολόγησης του Μόντρεαλ 30 σημείων MoCA αυξήθηκε κατά 1,96 μονάδες στην ομάδα συμπληρωμάτων που περιείχε προβιοτικά σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Επίσης, το ποσοστό των ασθενών με βαθμολογίες Γνωσιακής Αξιολόγησης του Μόντρεαλ 30 σημείων MoCA 26 ή υψηλότερες (που υποδηλώνει φυσιολογική γνωστική λειτουργία) αυξήθηκε σημαντικά στην ομάδα παρέμβασης.

Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων στις βαθμολογίες Κλίμακας Θετικού και Αρνητικού Συνδρόμου PANSS δεν ήταν σημαντικές. «Τα προβιοτικά μπορεί να είναι ένας νέος τρόπος για τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών ρυθμίζοντας τη μικροχλωρίδα του εντέρου», δήλωσε η αντίστοιχη συγγραφέας Gita Sadighi, MD, του Πανεπιστημίου Επιστημών Κοινωνικής Πρόνοιας και Αποκατάστασης, στο Ιράν.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι θάνατοι από λύσσα συμβαίνουν κυρίως σε όσους δεν μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση σε αποτελεσματική προφύλαξη μετά την έκθεση.

Η κυβέρνηση του Ανατολικού Τιμόρ ανέφερε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στις 22 Μαρτίου 2024, το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα λύσσας στον άνθρωπο. Η χώρα αυτή τη στιγμή χαρακτηρίζεται ως απαλλαγμένη από τη λύσσα. Η υπόθεση, από την υποπεριοχή Pasabe, Oecusse, με ιστορικό δαγκώματος σκύλου στις 26 Δεκεμβρίου 2023, πήγε σε τοπικό κέντρο υγείας στις 20 Μαρτίου και πέθανε στις 22 Μαρτίου 2024. Από τις 26 Μαρτίου, συνολικά 29 ύποπτα κρούσματα λύσσας σε ανθρώπους, με έκθεση σε σκύλους, αναφέρθηκαν φέτος στο Δήμο Oecusse.

Η ανταπόκριση στη δημόσια υγεία είναι συνεχής και περιλαμβάνει εμβολιασμό σκύλων, επικοινωνία κινδύνου, εκπαίδευση των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στη διαχείριση περιστατικών, ενεργή επιτήρηση και διασφάλιση της διαθεσιμότητας αντιλυσσικών εμβολίων και ανθρώπινης ανοσοσφαιρίνης κατά της λύσσας. Με βάση τις τρέχουσες διαθέσιμες πληροφορίες, ο ΠΟΥ αξιολογεί τον κίνδυνο που ενέχει αυτό το συμβάν ως υψηλό σε εθνικό επίπεδο και χαμηλό σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Περιγραφή της Κατάστασης

Στις 22 Μαρτίου 2024, το Υπουργείο Υγείας του Ανατολικού Τιμόρ και το Υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Δασών ανέφεραν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) το πρώτο επιβεβαιωμένο θανατηφόρο κρούσμα λύσσας στον άνθρωπο. Η υπόθεση είναι μια 19χρονη γυναίκα από την υποπεριοχή Pasabe, Oecusse, επίσημα γνωστή ως Ειδική Διοικητική Περιφέρεια Oe-Cússe Ambeno (RAEOA – πορτογαλικό αρκτικόλεξο). Το κρούσμα επιβεβαιώθηκε με Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (RT-PCT) στο Εθνικό Εργαστήριο Υγείας στο Ανατολικό Τιμόρ στις 22 Μαρτίου από δείγμα σάλιου που ελήφθη πριν από το θάνατο του ατόμου.

Στις 20 Μαρτίου, ο ασθενής παρουσιάστηκε σε τοπικό κέντρο υγείας με συμπτώματα όπως υψηλό πυρετό, έμετο, πονόλαιμο, βήχα, δυσκολία στην κατάποση τροφής, υδροφοβία, φωτοφοβία, πόνο στην πλάτη και δυσκαμψία του αυχένα. Αναφέρθηκε ότι τη δάγκωσε στα χέρια ένας σκύλος στις 26 Δεκεμβρίου 2023 στο Oecusse. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι κάτοικοι περιέγραψαν το σκυλί ως πολύ επιθετικό και ανέφεραν ότι δεν είχε δαγκώσει κανέναν άλλο. Ο σκύλος πέθανε και θάφτηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2023. Ο ασθενής δεν είχε λάβει προφύλαξη από τη λύσσα μετά την έκθεση (PEP) μετά το δάγκωμα του σκύλου. Στις 21 Μαρτίου, μεταφέρθηκε στο Εθνικό Νοσοκομείο Guido Valadares (HNGV) στην πρωτεύουσα Ντίλι και πέθανε στις 22 Μαρτίου 2024.

Κατά τη διάρκεια του 2024, έως τις 26 Μαρτίου, αναφέρθηκαν συνολικά 29 ύποπτα κρούσματα λύσσας που εκτέθηκαν σε σκύλους στον Δήμο Oecusse, RAEOA. Σε όλα τα ύποπτα περιστατικά έχουν χορηγηθεί τα εμβόλια Tetanus Toxoid (TT) και PEP κατά της λύσσας. Ωστόσο, ο ορός Rabies Immune Globulin (RIG) δεν ήταν δυνατό να παρασχεθεί επειδή ήταν εκτός αποθέματος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Oecusse είναι ένας θύλακας του Ανατολικού Τιμόρ που βρίσκεται στην επαρχία Ανατολικής Νούσα Τενγκάρα της Ινδονησίας (NTT) όπου από την 1η Ιανουαρίου έως τις 15 Μαρτίου 2024 έχουν καταγραφεί έξι θάνατοι ανθρώπων από λύσσα. Το 2023, αναφέρθηκαν συνολικά 30 θάνατοι ανθρώπων από λύσσα από την επαρχία NTT.

Επιδημιολογία

Η λύσσα είναι μια ιογενής, ζωονοσογόνος νόσος που μπορεί να προληφθεί με εμβόλιο που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα. Μόλις εμφανιστούν κλινικά συμπτώματα, η λύσσα είναι σχεδόν 100% θανατηφόρα. Σε ποσοστό έως και 99% των περιπτώσεων, οι οικόσιτοι σκύλοι ευθύνονται για τη μετάδοση του ιού της λύσσας στον άνθρωπο. Ωστόσο, η λύσσα μπορεί να επηρεάσει τόσο τα οικόσιτα όσο και τα άγρια ζώα. Μεταδίδεται σε ανθρώπους και ζώα μέσω του σάλιου, συνήθως μέσω δαγκωμάτων, γρατσουνιών ή άμεσης επαφής με το βλεννογόνο (π.χ. μάτια, στόμα ή ανοιχτές πληγές). Τα παιδιά μεταξύ 5 και 14 ετών είναι συχνά θύματα. Η άμεση μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο δεν έχει τεκμηριωθεί ποτέ, ωστόσο έχει συμβεί από μολυσμένους δότες οργάνων/ιστών σε λήπτες μεταμόσχευσης.

Η περίοδος επώασης για τη λύσσα είναι συνήθως 2-3 μήνες, αλλά μπορεί να ποικίλλει από 1 εβδομάδα έως 1 έτος, ανάλογα με παράγοντες όπως η θέση εισόδου του ιού και το ιικό φορτίο. Τα αρχικά συμπτώματα της λύσσας περιλαμβάνουν γενικά σημεία όπως πυρετό, πόνο και ασυνήθιστο ή ανεξήγητο μυρμήγκιασμα, τσιμπήματα ή αίσθημα καύσου στο σημείο του τραύματος. Καθώς ο ιός μετακινείται στο κεντρικό νευρικό σύστημα, αναπτύσσεται προοδευτική και θανατηφόρα φλεγμονή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Η κλινική λύσσα στους ανθρώπους μπορεί να αντιμετωπιστεί, αλλά πολύ σπάνια να θεραπευτεί, και όχι χωρίς σοβαρά νευρολογικά ελλείμματα.

Οι θάνατοι από λύσσα συμβαίνουν κυρίως σε όσους δεν μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση σε αποτελεσματική προφύλαξη μετά την έκθεση. Σύμφωνα με το Union Against Rabies Forum (που εγκαινιάστηκε από τον FAO, τον ΠΟΥ και τον WOAH), παγκοσμίως, κάθε εννέα λεπτά ένας άνθρωπος πεθαίνει από λύσσα. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είναι παιδιά. Οι άνθρωποι μπορούν να προστατευτούν από τη λύσσα μέσω ενός εμβολίου που χορηγείται σε άτομα ως προφύλαξη πριν από την έκθεση ή μετά την έκθεση. Η προφύλαξη μετά την έκθεση είναι η επείγουσα απάντηση σε μια έκθεση στη λύσσα. Αυτό εμποδίζει τον ιό να εισέλθει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το οποίο θα οδηγούσε πάντα σε θάνατο.

Αντίδραση Δημόσιας Υγείας

Το Υπουργείο Υγείας του Ανατολικού Τιμόρ έχει λάβει τις ακόλουθες ενέργειες αντιμετώπισης της δημόσιας υγείας:

• Εμβολιασμός σκύλων έχει διεξαχθεί στους δήμους Covalima, Bobonaro και RAEOA, επιτυγχάνοντας ποσοστό κάλυψης 70% από τις 25 Μαρτίου 2024. Ο εμβολιασμός σκύλων βρίσκεται σε εξέλιξη με στόχο την επίτευξη κάλυψης 100%.
• Επικοινωνία κινδύνου για την ευαισθητοποίηση της κοινότητας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, συμβουλή πολιτών που κατοικούν στην παραμεθόριο περιοχή να εμβολιάσουν τα σκυλιά τους, να αποφεύγουν την επαφή με άγρια ζώα, να παρατηρούν εάν υπάρχουν αλλαγές στη συμπεριφορά του σκύλου, να αναφέρουν περιστατικά δαγκώματος σκύλου για άμεση θεραπεία και εμβολιασμό κατά της λύσσας.
• Παροχή εκπαίδευσης σε εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε όλες τις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τη διερεύνηση και την κλινική διαχείριση ύποπτων εκθέσεων στη λύσσα.
• Εφαρμογή ενεργητικής επιτήρησης, με όλα τα κρούσματα δαγκώματος σκύλου να πρέπει πλέον να αναφέρονται στα Κοινοτικά Κέντρα Υγείας (ΚΥΥ) με τις απαραίτητες πληροφορίες καταγεγραμμένες και να παρέχονται με την κατάλληλη διαχείριση περιστατικών.
• Διασφάλιση της διαθεσιμότητας εμβολίων κατά της λύσσας και ανθρώπινης ανοσοσφαιρίνης κατά της λύσσας (HRIG) σε όλα τα CHC και τα περιφερειακά νοσοκομεία παραπομπής.
• Διοργάνωση Τριμερούς Αποστολής Εμπειρογνωμόνων για τη Λύσσα στο Ανατολικό Τιμόρ με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), τον ΠΟΥ και τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Υγεία των Ζώων (WOAH).

Ο ΠΟΥ προμηθεύτηκε 1000 δόσεις ανθρώπινων εμβολίων κατά της λύσσας και τις διένειμε σε νοσοκομεία και κλινικές υγείας. Η συνεργασία μεταξύ του Υπουργείου Υγείας του Ανατολικού Τιμόρ και του ΠΟΥ συνεχίζεται για την παροχή πρόσθετων αντιλυσσικών εμβολίων και RIG σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε ύποπτο λυσσασμένο ζώο.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Συνολικά, αυτή η μελέτη ρίχνει φως στους περίπλοκους τρόπους με τους οποίους τα ανδρογόνα συμβάλλουν στις διαφορές των φύλων σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο και παρέχει τη βάση για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών για ασθένειες με προκατάληψη του φύλου, ρυθμίζοντας την οδό των ανδρογόνων.

Φύλα Ασθένειες: Οι διαφορές φύλου είναι ευρέως διαδεδομένες στην ανθρώπινη ανάπτυξη, τις φυσιολογικές διεργασίες και τις ασθένειες, καθιστώντας σημαντικό τον χαρακτηρισμό της επίδρασης των διαφορών φύλου σε αυτούς τους τομείς. Η κατανόηση των ρυθμιστικών μηχανισμών που σχετίζονται με αυτές τις διαφορές, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου των ανδρογόνων, είναι επίσης ζωτικής σημασίας για την κλινική μετάφραση —ειδικά για ασθένειες που είναι πιο διαδεδομένες σε ένα φύλο.

Για να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις, μια ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Gao Dong και τον καθηγητή Chen Luonan από το Κέντρο Αριστείας στη Μοριακή Κυτταρική Επιστήμη, το Ινστιτούτο Βιοχημείας και Κυτταρικής Βιολογίας της Σαγκάης της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, τον καθηγητή Bai Fan από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, και τον καθηγητή Yu Chen από το εργαστήριο Shenzhen Bay, διερεύνησε σε βάθος τον ρόλο των ανδρογόνων στη διαμόρφωση των διαφορών του φύλου σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο. Η μελέτη της δημοσιεύεται στο Nature. Οι ερευνητές ανέπτυξαν έναν λεπτομερή μονοκύτταρο μεταγραφικό χάρτη από 17 διαφορετικούς ιστούς του ποντικιού (Mus musculus). Χρησιμοποιώντας αυτό το σύνολο δεδομένων, ανέλυσαν τις διαφορές φύλου σε βάθος και διερεύνησαν πώς τα ανδρογόνα επηρεάζουν αυτές τις διαφορές μέσω συγκεκριμένων μοριακών οδών και τύπων κυττάρων. Επίσης, διερεύνησαν τις επιπτώσεις των ευρημάτων τους σε ασθένειες που προκατέχουν το φύλο. Στη συνέχεια εντόπισαν τα γονίδια (δηλαδή, AASB-DEGs) μεταξύ αυτών των διαφόρων ιστών και τύπων κυττάρων των οποίων η έκφραση είναι προκατειλημμένη από το φύλο και επηρεάζεται άμεσα από τα ανδρογόνα. Αυτά τα γονίδια, συμπεριλαμβανομένων των Egfr, Fos και Il33, επισημάνθηκαν ως δυνητικοί στόχοι για ιατρική ακριβείας ρυθμίζοντας την οδό των ανδρογόνων.

Οι ερευνητές εξέθεσαν επίσης πώς τα ανδρογόνα επηρεάζουν τον επιπολασμό ορισμένων τύπων κυττάρων μεταξύ των φύλων σε διάφορους ιστούς, ιδίως στους πληθυσμούς κυττάρων του ανοσοποιητικού. Ένα βασικό εύρημα ήταν η ταυτοποίηση των έμφυτων λεμφοειδών κυττάρων της ομάδας 2 (ILC2s), τα οποία παίζουν ρόλο στη φλεγμονή και στην ενίσχυση της θεραπείας αποκλεισμού PD-1. Είναι ενδιαφέρον ότι τα ILC2 εμφάνισαν τα υψηλότερα επίπεδα έκφρασης υποδοχέα ανδρογόνου (Ar) μεταξύ των κύριων τύπων ανοσοκυττάρων. Η παρουσία αυτών των κυττάρων επηρεάστηκε σημαντικά από τα επίπεδα ανδρογόνων, υποδηλώνοντας έναν μηχανισμό με τον οποίο τα ανδρογόνα επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και την ευαισθησία σε ασθένειες. Ενσωματώνοντας τα ευρήματά τους με δεδομένα από τη UK Biobank, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα πιο κοινά γονίδια κινδύνου για πολλαπλές ασθένειες με προκατάληψη του φύλου ήταν τα κύρια γονίδια του συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας (MHC), μερικά από τα οποία έδειχναν διαφορές φύλου ή ανταποκρίνονταν στα ανδρογόνα. Οι αναλύσεις μεταξύ ειδών που βασίστηκαν σε αυτόν τον άτλαντα εντόπισαν επίσης συσχετίσεις μεταξύ τύπων κυττάρων και ασθενειών με προκατάληψη λόγω φύλου. Συνολικά, αυτή η μελέτη ρίχνει φως στους περίπλοκους τρόπους με τους οποίους τα ανδρογόνα συμβάλλουν στις διαφορές των φύλων σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο και παρέχει τη βάση για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών για ασθένειες με προκατάληψη του φύλου, ρυθμίζοντας την οδό των ανδρογόνων.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Θέλουμε να φτάσουμε στο σημείο ότι η ίδια ανοσοκαταστολή που χρησιμοποιείται στις μεταμοσχεύσεις ανθρώπινης καρδιάς μπορεί επίσης να παρατείνει την καρδιά του χοίρου», είπε. «Το πλεονέκτημα της χρήσης γενετικής τροποποίησης είναι ότι μπορούμε να τροποποιήσουμε τον δότη, κάτι που, φυσικά, δεν μπορεί να γίνει με ανθρώπινη καρδιά δότη».

Ξενομεταμόσχευση: Μιλώντας χθες στο Ετήσιο Συνέδριο και τις Επιστημονικές Συνεδριάσεις της Διεθνούς Εταιρείας Μεταμόσχευσης Καρδιάς και Πνεύμονα (ISHLT) στην Πράγα, ο Muhammad Mohiuddin, MBBS, είπε ότι η ξενομεταμόσχευση, που χαιρετίστηκε ως το μέλλον της μεταμόσχευσης οργάνων, είναι έτοιμη να γίνει κλινική πραγματικότητα σε αρκετά χρόνια στο επόμενο διάστημα..

Τον Ιανουάριο του 2022, η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ  (University of Maryland School of Medicine) (UMSOM) έγινε το πρώτο ίδρυμα στον κόσμο που εμφύτευσε γενετικά τροποποιημένη καρδιά χοίρου σε άνθρωπο ασθενή. Ένας δεύτερος ασθενής υποβλήθηκε σε ξενομεταμόσχευση καρδιάς στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ  UMSOM το 2023. «Κάθε 80 λεπτά, ένα άτομο στη λίστα αναμονής για μια νέα καρδιά πεθαίνει παγκοσμίως», είπε ο Δρ Μοχιουντίν, καθηγητής χειρουργικής και διευθυντής του Προγράμματος Ξενομεταμοσχεύσεων Καρδιάς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ  UMSOM. «Δεν πρόκειται να κάνουν όλοι μεταμόσχευση καρδιάς». Ο Δρ Mohiuddin έχει εμφυτεύσει αρκετές εκατοντάδες γενετικά τροποποιημένες καρδιές χοίρου σε ζώα σε όλη τη διάρκεια της τριών δεκαετιών καριέρας του, βοηθώντας στην προετοιμασία για την πρώτη γενετικά τροποποιημένη ξενομεταμόσχευση σε ζωντανό ασθενή. Οι πρόοδοι στην κλωνοποίηση, την επεξεργασία γονιδίων και τον έλεγχο των λοιμώξεων άνοιξαν τον δρόμο για την επανάσταση στην ανθρώπινη ξενομεταμόσχευση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος διευρυμένης πρόσβασης του FDA των ΗΠΑ. «Χρησιμοποιώντας αυτήν την επιλογή, ελπίζουμε να σώσουμε τελικά εκατομμύρια ζωές», είπε ο Δρ Μοχιουντίν. «Γενετικά τροποποιημένες καρδιές χοίρου θα μπορούσαν να επεκτείνουν τη δεξαμενή οργάνων δωρητών που είναι διαθέσιμα για μεταμόσχευση».

Τα όργανα του χοίρου είναι ανατομικά παρόμοια με τους ανθρώπους και οι βαλβίδες καρδιάς χοίρου έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και δεκαετίες για να αντικαταστήσουν τις βαλβίδες της καρδιάς που νοσούν. Ένας γενετικά τροποποιημένος χοίρος ενός έτους μπορεί να υποστηρίξει έναν άνθρωπο που ζυγίζει έως και 200 κιλά. Η διάρκεια ζωής του χοίρου είναι 20 χρόνια. Οι δύο άνθρωποι ασθενείς που έλαβαν τροποποιημένες καρδιές χοίρου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ  UMSOM έζησαν περίπου 40-60 ημέρες μετά τις επεμβάσεις τους. «Είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε πολλά από τους ανθρώπους μας ασθενείς», είπε ο Μοχιουντίν στους παρευρισκόμενους. «Βρήκαμε επιπλέον εμπόδια που ελπίζουμε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε». Κατά την παρουσίασή του, ο Mohiuddin μοιράστηκε έναν οδικό χάρτη για το μέλλον της ξενομεταμόσχευσης και την κάλυψη της αυξανόμενης ανάγκης για όργανα. «Θέλουμε να φτάσουμε στο σημείο ότι η ίδια ανοσοκαταστολή που χρησιμοποιείται στις μεταμοσχεύσεις ανθρώπινης καρδιάς μπορεί επίσης να παρατείνει την καρδιά του χοίρου», είπε. «Το πλεονέκτημα της χρήσης γενετικής τροποποίησης είναι ότι μπορούμε να τροποποιήσουμε τον δότη, κάτι που, φυσικά, δεν μπορεί να γίνει με ανθρώπινη καρδιά δότη».

Παρέχεται από τη Διεθνή Εταιρεία Μεταμόσχευσης Καρδιάς και Πνεύμονα (International Society for Heart and Lung Transplantation).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τα νοσοκομεία μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν για να ξεκινήσουν ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ποιότητας για την πρόληψη τραυματισμών πίεσης που βελτιώνει τα αποτελέσματα και μειώνει σημαντικά την επιβάρυνση της νοσηλευτικής από τις τρέχουσες προσεγγίσεις παρακολούθησης.

Κατακλίσεις: Οι κατακλίσεις – γνωστές και ως τραυματισμοί από πίεση – είναι η ταχύτερα αυξανόμενη νοσοκομειακή πάθηση, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Οργανισμό Έρευνας για την Ποιότητα της Υγείας, και ως εκ τούτου έχουν γίνει ο δεύτερος πιο κοινός λόγος για αγωγές ιατρικού σφάλματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και οι περισσότεροι τραυματισμοί λόγω πίεσης που αποκτώνται από το νοσοκομείο μπορούν εύλογα να προληφθούν, περίπου 2,5 εκατομμύρια άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες αναπτύσσουν τραυματισμό λόγω πίεσης σε εγκαταστάσεις οξείας φροντίδας κάθε χρόνο και 60.000 πεθαίνουν.

Το συνολικό ετήσιο κόστος για τα συστήματα υγείας των ΗΠΑ για τη διαχείριση των οξέων αναγκών των κατακλίσεων λόγω πίεσης των ασθενών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας υπερβαίνει τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια, και ωστόσο οι τραυματισμοί λόγω πίεσης έχουν λάβει σχετικά μικρή προσοχή ως κρίση δημόσιας υγείας. Ερευνητές από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο USC, το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και το Ιατρικό Κέντρο Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων του Cleveland συνεργάστηκαν προκειμένου να αξιοποιήσουν τεχνικές μηχανικής μάθησης για να αναπτύξουν ένα νέο μοντέλο για την πρόβλεψη μελλοντικού κινδύνου τραυματισμών από πίεση και καλύτερη άμεση φροντίδα ασθενών εντατικής εργασίας. Το νέο μοντέλο αξιολόγησης κινδύνου που δημοσιεύτηκε σήμερα στο BMJ Open αυξάνει την ακρίβεια της πρόβλεψης σε περισσότερο από 74%—μια αύξηση άνω του 20% σε σχέση με τις υπάρχουσες μεθόδους. Οι συνήθεις πρακτικές και οδηγίες για την πρόληψη τραυματισμών λόγω πίεσης είναι χρονοβόρες και επιβαρύνουν τις νοσοκόμες δίπλα στο κρεβάτι. Το βιομηχανικό πρότυπο εργαλείο για την πρόβλεψη του κινδύνου τραυματισμού λόγω πίεσης, η κλίμακα Braden που βασίζεται σε χαρτί, δεν έχει αλλάξει από την αρχή της δεκαετίας του 1980 και έχει ποσοστό ακρίβειας 54%, σημειώνουν οι ερευνητές.

Εξοικονόμηση χρόνου, κόστους και ζωών Η προγνωστική ανάλυση προσφέρει τη δυνατότητα ανακούφισης κάποιου φόρτου για τους νοσηλευτές και τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης πρώτης γραμμής, αυτοματοποιώντας μέρος της διαδικασίας αξιολόγησης κινδύνου, σημειώνουν οι ερευνητές. Επί του παρόντος, οι πάροχοι οξείας φροντίδας πρέπει να πραγματοποιούν δερματικό έλεγχο και εκτίμηση κινδύνου για τραυματισμό από πίεση κατά την εισαγωγή και κάθε 12 έως 24 ώρες στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ένα τυποποιημένο όργανο όπως η κλίμακα Braden, η οποία αξιολογεί κυρίως την κινητικότητα, τη γνωστική λειτουργία, τη διατροφή και τη διαχείριση της ακράτειας. «Η πρόληψη τραυματισμών από πίεση είναι ένα δαπανηρό πρωτόκολλο που εφαρμόζεται σε καθημερινή βάση, και το υπάρχον εργαλείο για την πρόβλεψη τραυματισμών πίεσης είναι μόλις καλύτερο από μια αναστροφή νομίσματος», λέει ο William Padula, επίκουρος καθηγητής φαρμακευτικών και οικονομικών της υγείας στο USC Mann και συνεργάτης στο το USC Leonard D. Schaeffer Center for Health Policy & Economics. “Σκεφτήκαμε ότι πρέπει να υπάρχει καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό. Το ερώτημα έγινε, θα μπορούσε ένας υπολογιστής να κάνει αυτές τις αξιολογήσεις κινδύνου καλύτερα από τις ίδιες τις νοσοκόμες δίπλα στο κρεβάτι;”

Ο προγνωστικός αλγόριθμος που αναπτύχθηκε από την ομάδα προσφέρει βελτιωμένη οικονομική απόδοση και σημαντική εξοικονόμηση πόρων. Δεδομένου ότι η αξιολόγηση κινδύνου μπορεί να διαρκέσει από πέντε έως 15 λεπτά ανά ασθενή, αυτό θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει έως και 250 ώρες εργασίας σε μία μονάδα 500 κλινών την ημέρα και από 30.000 έως 90.000 εργατοώρες ετησίως. «Αυτά τα δεδομένα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα νοσοκομεία να εξοικονομήσουν πόρους μέσα σε μια κρίσιμη περίοδο ευπάθειας ασθενών λόγω τραυματισμού από πίεση που έχει αποκτηθεί από το νοσοκομείο που δεν αποζημιώνεται από το U.S. Medicare», λέει ο Peter Pronovost, επικεφαλής ποιότητας και μετασχηματισμού στο University Hospitals Cleveland Medical Center, πρώην διευθυντής του Armstrong Institute for Patient Safety at Johns Hopkins Hospital.

Η έρευνα προωθεί, επίσης, βελτιώσεις στην ισότητα της υγείας.

Τα υπάρχοντα εργαλεία δεν λαμβάνουν υπόψη τη φυλή, το χρώμα του δέρματος ή την ηλικία. «Εάν δεν μπορείτε να δείτε μώλωπες στο δέρμα ενός ασθενούς επειδή είναι μαύρος, Ισπανός ή Ασιάτης, τότε δεν πρόκειται να εντοπίσετε τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου που αντιμετωπίζει το ίδιο γρήγορα», προσθέτει η Padula. “Οι μέθοδοι μηχανικής μάθησης δεν είναι προκατειλημμένες από αυτό που βλέπουμε στο φως του ήλιου. Αυτό μας επιτρέπει να βελτιώσουμε την ισότητα στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης όταν πρόκειται για την πρόληψη αυτών των καταστάσεων που επηρεάζουν ανόμοια τις υποεκπροσωπούμενες μειονότητες.”

Μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης

Χρησιμοποιώντας μεθόδους μηχανικής μάθησης, οι ερευνητές εξόρυξαν τα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας περισσότερων από 35.000 νοσηλειών σε δύο ακαδημαϊκά νοσοκομεία για πέντε χρόνια για να αναλύσουν τις αλλαγές στον κίνδυνο τραυματισμού λόγω πίεσης με την πάροδο του χρόνου. Εξέτασαν μεταβλητές, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών κωδικών εισαγωγής, των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, των εργαστηριακών παραγγελιών και άλλων παραγόντων που συνδέονται στενότερα με παράγοντες κινδύνου τραυματισμού λόγω πίεσης. “Η έγκαιρη ανίχνευση με βάση την τεχνητή νοημοσύνη ξεπερνά σημαντικά τα πρότυπα περίθαλψης. Τα νοσοκομεία μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν για να ξεκινήσουν ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ποιότητας για την πρόληψη τραυματισμών πίεσης που βελτιώνει τα αποτελέσματα και μειώνει σημαντικά την επιβάρυνση της νοσηλευτικής από τις τρέχουσες προσεγγίσεις παρακολούθησης. Επιπλέον, μπορούν να προσαρμόσουν τον αλγόριθμο σε παραλλαγή για τον ασθενή ανά εγκατάσταση», λέει ο Suchi Saria, πρόεδρος John C. Malone και καθηγητής τεχνητής νοημοσύνης στο Johns Hopkins και Διευθύνων Σύμβουλος της Bayesian Health, μιας εταιρείας πλατφόρμας κλινικής τεχνητής νοημοσύνης.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν αναλύσεις χρησιμοποιώντας τεχνικές μηχανικής μάθησης, όπως νευρωνικά δίκτυα, για να υπολογίσουν περαιτέρω τα ειδικά βάρη αυτών των μεταβλητών στις αλλαγές και τον κίνδυνο μιας περίπτωσης τραυματισμού λόγω πίεσης και κατέληξαν στο τελικό μοντέλο. Προσδιόρισαν επίσης μια λίστα συνταγογραφούμενων φαρμάκων -βήτα αποκλειστές, ηλεκτρολύτες, υποκατάστατο φωσφορικών αλάτων, αντικατάσταση ψευδαργύρου, παράγοντες διέγερσης ερυθροποιητίνης, θειαζιδικά/διουρητικά, αγγειοσυσπαστικά- που αλλάζουν τον κίνδυνο τραυματισμού της πίεσης των ασθενών. «Αυτή είναι, από όσο γνωρίζουμε, η πιο προηγμένη μεθοδολογική μελέτη για τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για την καλύτερη ανίχνευση τραυματισμών λόγω πίεσης», λέει ο David Armstrong, καθηγητής χειρουργικής στο Keck School of Medicine του USC.

ΠΗΓΗ: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η μεγάλη εγχείρηση καρδιάς προκαλεί απώλεια ασθενών. Γερμανική μελέτη συγκρίνει συμβατικές και νέες μεθόδους θεραπείας.

Η επεμβατική καρδιολογία, η οποία είναι λιγότερο επεμβατική από την καρδιοχειρουργική, κατακτά συνεχώς νέους τομείς εφαρμογής. Μια γερμανική μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής ένωσης καρδιολόγων ACC έδειξε ότι η τοποθέτηση νέας αορτικής βαλβίδας με καρδιακό καθετηριασμό λειτουργεί πολύ καλά και σε νεαρά άτομα με χαμηλό έως μέτριο χειρουργικό κίνδυνο.

“Η στένωση της αορτής είναι μία από τις πιο συχνές βλάβες της καρδιακής βαλβίδας κατά την οποία η αορτική βαλβίδα της αριστερής κοιλίας εμποδίζει τη ροή του αίματος προς την αορτή λόγω στένωσης ή φλεγμονής”. Αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε ανακοίνωση του Πανεπιστημιακού Ιατρικού Κέντρου Αμβούργου-Έπεντορφ. Η βλάβη της αορτικής βαλβίδας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και το ποσοστό θνησιμότητας υψηλό.

Στο παρελθόν, η μεγάλη καρδιοχειρουργική επέμβαση (χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας – SAVR) για την τοποθέτηση τεχνητής αορτικής βαλβίδας με τη χρήση μηχανήματος καρδιάς-πνευμόνων, παραμονή στην εντατική κ.λπ. ήταν η μόνη αιτιολογικά αποτελεσματική και δυνητικά επιτυχής θεραπευτική επιλογή.

Ωστόσο, πολλοί ηλικιωμένοι κυρίως ασθενείς με υψηλό χειρουργικό κίνδυνο – για παράδειγμα λόγω άλλων συνοδών νοσημάτων – δεν ήταν επιλέξιμοι για κάτι τέτοιο. Η εισαγωγή της τεχνικής τοποθέτησης μιας νέας τεχνητής αορτικής βαλβίδας μέσω καρδιακού καθετηριασμού (διαδικασία TAVI) αποτέλεσε ένα αποφασιστικό βήμα προς τα εμπρός. Αυτό θα μπορούσε να σώσει τη ζωή πολλών πολύ ηλικιωμένων ανθρώπων.

Το ερώτημα παρέμενε ως προς το αν η επέμβαση TAVI είναι τουλάχιστον εξίσου καλή με τη χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας σε άλλους ασθενείς που χρειάζονται “νέα” αορτική βαλβίδα. Ο Stefan Blankenberg από το Κέντρο Καρδιάς και Αγγείων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Αμβούργου ξεκίνησε μια συγκριτική μελέτη πριν από μερικά χρόνια. Την περίοδο από τον Μάιο του 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2022, συνολικά 1.414 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην ανεξάρτητη από τον κλάδο μελέτη σε 38 γερμανικά καρδιολογικά κέντρα. Η περίοδος παρατήρησης επρόκειτο να διαρκέσει πέντε χρόνια.

Οι ασθενείς που επιλέχθηκαν για τη μελέτη χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες, στη μία έγινε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με καθετήρα, στην άλλη χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας. Η μέση ηλικία ήταν τα 74 έτη, ενώ το 57% των συμμετεχόντων ήταν άνδρες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων μελέτης έγιναν εμφανείς μετά από σύντομο χρονικό διάστημα.

“Μετά την ανάλυση των δεδομένων ενός έτους, μπορέσαμε να δείξουμε ότι η παρέμβαση με καθετήρα είναι ισοδύναμη με τη χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας. Για να το κάνουμε αυτό, διερευνήσαμε τη συνολική θνησιμότητα και τα εγκεφαλικά επεισόδια μετά την επέμβαση ως βασικά κριτήρια στις δύο ομάδες ασθενών.

Τα αποτελέσματα ήταν τόσο ξεκάθαρα που θα επηρεάσουν έντονα τη θεραπεία της στένωσης της αορτικής βαλβίδας στο μέλλον, ακόμη και σε νεότερους ασθενείς και σε ασθενείς με χαμηλό χειρουργικό κίνδυνο”, δήλωσε ο Blankenberg, συνοψίζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης.

Το “ισοδύναμο” φαίνεται να είναι ένας μάλλον επιφυλακτικός τρόπος διατύπωσης των λεπτομερών αποτελεσμάτων, τα οποία δημοσιεύθηκαν επίσης στο “New England Journal of Medicine”, ταυτόχρονα με την παρουσίαση της μελέτης στο συνέδριο ACC στην Ατλάντα (6-8 Απριλίου) στην πολιτεία Τζόρτζια των ΗΠΑ.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι “στους ασθενείς με θεραπεία με καθετήρα, το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας και ο κίνδυνος να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν κατά 47% χαμηλότερος ένα χρόνο μετά την επέμβαση από ό,τι στους ασθενείς με χειρουργική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας”, ανέφερε στην ανακοίνωσή του το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Αμβούργου.

Επομένως, οι επεμβατικές διαδικασίες TAVI αποτελούν εξίσου μια καλή θεραπευτική επιλογή για άτομα με στένωση αορτικής βαλβίδας με μέτριο έως χαμηλό χειρουργικό κίνδυνο.

Αυτό έχει επίσης ιδιαίτερα ευνοϊκή επίδραση στους πάσχοντες: Οι επεμβάσεις TAVI χωρίς “μεγάλη τομή” είναι φυσικά πολύ λιγότερο επιβαρυντικές. Δεν υπάρχουν χειρουργικές πληγές και σημάδια. Οι θεραπευόμενοι μπορούν να φύγουν από το νοσοκομείο πιο γρήγορα και παρουσίασαν καλύτερη συνολική ποιότητα ζωής στη μελέτη.

Η στένωση της αορτικής βαλβίδας γίνεται όλο και πιο συχνή. Με την πρόοδο της ηλικίας, οι εκφυλιστικές αλλαγές στους θύλακες της αορτικής βαλβίδας μπορεί να οδηγήσουν σε στένωση.

Εάν οι βαλβίδες δεν μπορούν πλέον να ανοίγουν και να κλείνουν σωστά, ο καρδιακός μυς πρέπει να ασκήσει μεγαλύτερη δύναμη για να αντλήσει αίμα στο κυκλοφορικό σύστημα.

Πιθανές συνέπειες είναι οι αλλαγές στους μύες της αριστερής κοιλίας και η μείωση της καρδιακής παροχής. Εάν η καρδιακή ανεπάρκεια εμφανιστεί με αυτόν τον τρόπο, το προσδόκιμο ζωής των πασχόντων μειώνεται σε περίπου δύο χρόνια.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το κείμενο αφορά «στην υποβοήθηση των ασθενών και το τέλος της ζωής» συνιστά μεγάλη κοινωνική μεταρρύθμιση της δεύτερης πενταετίας Μακρόν, ο οποίος είχε δεσμευθεί να αλλάξει την νομοθεσία για το θέμα

Το νομοσχέδιο για το τέλος της ζωής, που αποτελεί δέσμευση του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, παρουσιάζεται σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο, ανοίγοντας την προοπτική της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας εντός αυστηρού πλαισίου. Ορισμένοι θεωρούν το κείμενο του νομοσχεδίου χλιαρό. Άλλοι, επικίνδυνο.

Το κείμενο που αφορά «την υποβοήθηση των ασθενών και το τέλος της ζωής» συνιστά μία μεγάλη κοινωνική μεταρρύθμιση της δεύτερης πενταετίας του Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος είχε δεσμευθεί να αλλάξει την κείμενη νομοθεσία για το θέμα.

Ωστόσο, η γαλλική κυβέρνηση διακινδυνεύει την πρόκληση μεγάλων ηθικών και θρησκευτικών διχογνωμιών σχετικά με το βάσιμο της ευθανασίας και της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας, που παρουσίασε τους κύριους άξονες του νομοσχεδίου τον Μάρτιο, αρνείται να χρησιμοποιήσει τους όρους αυτούς, προτιμώντας τον όρο «βοήθεια στον θάνατο». Ωστόσο, προβλέπεται η προσφορά σε ορισμένους ασθενείς του μέσου για την αυτοκτονία και, σε περίπτωση που δεν είναι σε θέση να φέρουν εις πέρας την μοιραία πράξη, προβλέπεται ότι κάποιος άλλος θα το κάνει στην θέση τους.

Οι προϋποθέσεις θα είναι πολύ αυστηρές, σύμφωνα με το κείμενο που περιήλθε σε γνώση του AFP πριν κατατεθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο που διαδραματίζει και ρόλο νομικού συμβούλου της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου.

Σύμφωνα με το κείμενο στην μορφή αυτή, η οποία έκτοτε είναι πιθανόν να έχει αλλάξει, η βοήθεια στον θάνατο θα αφορά τους σοβαρά ασθενείς, γεννημένους στην Γαλλία ή τους από μακρού διαμένοντες στην χώρα, που θα είναι σε θέση να εκφράσουν με σαφήνεια την βούλησή τους και υποφέρουν από αβάστακτους σωματικούς και ψυχικούς πόνους που είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν.

Η κατάσταση του ασθενούς να πρέπει να είναι καταληκτική βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, μία διατύπωση που αφήνει μεγάλο περιθώριο αξιολόγησης στους θεράποντες.

Όταν ένας ασθενής ζητήσει συνδρομή στην αυτοκτονία, ένας γιατρός θα πρέπει να αποφανθεί έπειτα από μία διαδικασία που θα του αφήνει περιθώριο 15 ημερών. Θα πρόκειται για ατομική απόφαση του γιατρού, την οποία θα λαμβάνει αφού θα έχει συμβουλευθεί άλλους θεράποντες.

Ανακουφιστική φροντίδα

Για τον πρόεδρο Μακρόν, αυτές οι προϋποθέσεις επιτρέπουν την επίτευξη «ισορροπίας» δημιουργώντας ένα «γαλλικό μοντέλο» για το τέλος της ζωής. Ομως αυτή ακριβώς η συνθήκη δεν ικανοποιεί ούτε τους αντιτιθέμενους ούτε τους υποστηρικτέςτης νομιμοποίησης της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας ή της ευθανασίας.

Οι πρώτοι απορρίπτουν κατηγορηματικά κάτι που θεωρούν ότι αποτελεί σοβαρή παρεκτροπή.

Αιχμή του δόρατος κατά του νομοσχεδίου η Εκκλησία της Γαλλίας. Ακολουθεί μεγάλος αριθμός θεραπόντων, κυρίως του τομέα της ανακουφιστικής φροντίδας, σύμφωνα με τους οποίους θα έπρεπε πρώτα να υπάρξει φροντίδα για την ανάπτυξη του τομέα αυτού, ώστε να διασφαλισθεί ότι οι ασθενείς δεν ζητούν να πεθάνουν επειδή δεν βρίσκουν την φροντίδα που έχουν ανάγκη τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους.

Ωστόσο, το θέμα της ανακουφιστικής φροντίδας περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο και παράλληλα μία «στρατηγική δεκαετίας» για την ανακουφιστική φροντίδα θα παρουσιασθεί στο υπουργικό συμβούλιο, αυξάνοντας σταδιακά τις δημόσιες δαπάνες για να φθάσουν τα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση το 2034 -έναντι 1,6 δισεκατομμυρίου σήμερα.

Οι υποστηρικτές της υποβοήθησης στον θάνατο επίσης δεν είναι ικανοποιημένοι. Διαφωνούν με τις υπερβολικά περιοριστικές προϋποθέσεις, αλλά είναι ανακουφισμένοι για την ίδια την ύπαρξη του νομοσχεδίου.

Οι βουλευτές θα ξεκινήσουν την εξέταση του κειμένου στα τέλη του Μαΐου. Θα είναι η έναρξη μιας μακράς κοινοβουλευτικής διαδικασίας που είναι πιθανόν να διαρκέσει και δύο χρόνια μέχρι την υιοθέτηση ενός νόμου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/