Το τεστ που προβλέπει την άνοια 12 χρόνια πριν από τη διάγνωση – Νέα μελέτη

Τα μάτια μπορούν να αποκαλύψουν πολλά για την υγεία του εγκεφάλου σας. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, τα προβλήματα με την όραση μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα σημάδια της γνωστικής παρακμής. Η μείωση της οπτικής οξύτητας και η απώλεια της οπτικής ευαισθησίας μπορεί να προβλέψει την άνοια ακόμη και 12 χρόνια πριν διαγνωστεί.

Στην έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα, συμμετείχαν 8.623 υγιή άτομα από το Νόρφολκ της Αγγλίας, τα οποία παρακολουθήθηκαν για πολλά χρόνια. Μέχρι το τέλος της μελέτης, 537 συμμετέχοντες είχαν αναπτύξει άνοια και μελετήθηκε διεξοδικά η κατάσταση της υγείας των ατόμων πριν από τη διάγνωση.

Στην αρχή της μελέτης, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Loughborough, οι συμμετέχοντες έκαναν ένα τεστ οπτικής ευαισθησίας. Για το τεστ, έπρεπε να πατήσουν ένα κουμπί μόλις έβλεπαν ένα τρίγωνο να σχηματίζεται σε ένα πεδίο κινούμενων κουκκίδων. Οι άνθρωποι που θα εμφάνιζαν άνοια ήταν πολύ πιο αργοί στο να δουν αυτό το τρίγωνο στην οθόνη από ό,τι οι άνθρωποι που δεν θα εμφάνιζαν άνοια.

Υπάρχουν πολλές άλλες πτυχές της οπτικής επεξεργασίας που επηρεάζονται στη νόσο Αλτσχάιμερ, όπως η ικανότητα να βλέπει κανείς τα περιγράμματα των αντικειμένων (ευαισθησία στην αντίθεση) και να διακρίνει μεταξύ ορισμένων χρωμάτων (η ικανότητα να βλέπει κανείς το μπλε-πράσινο φάσμα επηρεάζεται νωρίς στην άνοια), και αυτές μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή των ανθρώπων χωρίς να το αντιλαμβάνονται άμεσα.

Ένα άλλο πρώιμο σημάδι της νόσου Αλτσχάιμερ είναι το έλλειμμα στον ανασταλτικό έλεγχο των οφθαλμικών κινήσεων, όπου τα ερεθίσματα που αποσπούν την προσοχή φαίνεται να συγκρατούν ευκολότερα την προσοχή. Τα άτομα με Αλτσχάιμερ δεν μπορούν να αγνοήσουν τα ερεθίσματα που αποσπούν την προσοχή, γεγονός που μπορεί να εμφανιστεί ως πρόβλημα ελέγχου των οφθαλμικών κινήσεων.

Εάν η άνοια καθιστά δυσκολότερη την αποφυγή αποσπασματικών ερεθισμάτων, τότε αυτά τα προβλήματα θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων – κάτι που ερευνάται τώρα στο Πανεπιστήμιο του Loughborough.

Τα άτομα με άνοια αναγνωρίζουν πρόσωπα;

Έχουμε κάποια στοιχεία που δείχνουν ότι τα άτομα με άνοια τείνουν να επεξεργάζονται τα πρόσωπα νέων ανθρώπων με αναποτελεσματικό τρόπο. Με άλλα λόγια, δεν ακολουθούν το συνηθισμένο μοτίβο σάρωσης του προσώπου του συνομιλητή τους.

Στους υγιείς ανθρώπους, αυτό θα γινόταν από τα μάτια προς τη μύτη και μετά προς το στόμα. Αυτό το κάνουμε για να «αποτυπώσουμε» το πρόσωπο και να το θυμόμαστε αργότερα. Οι άνθρωποι μπορούν μερικές φορές να αισθανθούν όταν το άτομο με το οποίο μιλούν, δεν το κάνει αυτό.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι γιατροί που εργάζονται με άτομα με άνοια θα αναγνωρίσουν ότι κάποιος έχει άνοια όταν τον συναντήσουν. Τα άτομα με άνοια μπορεί μερικές φορές να φαίνονται χαμένα, επειδή δεν μετακινούν τα μάτια τους για να σαρώσουν το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου των ανθρώπων που μόλις συνάντησαν.

Έτσι τα άτομα με άνοια δεν μπορούν να αναγνωρίσουν εύκολα τους ανθρώπους, καθώς δεν έχουν αποτυπώσει σωστά τα χαρακτηριστικά τους. Αυτό το πρώιμο πρόβλημα της μη αναγνώρισης των ανθρώπων σχετίζεται με την αναποτελεσματική κίνηση των ματιών για τα νέα πρόσωπα και όχι με μια καθαρή διαταραχή της μνήμης.

Μπορεί η κίνηση των ματιών να βελτιώσει τη μνήμη;

Ωστόσο, δεδομένου ότι η οπτική ευαισθησία σχετίζεται με την απόδοση της μνήμης (ακόμη και με τη χρήση μη οπτικών δοκιμασιών), οι ειδικοί εξετάζουν το ενδεχόμενο μήπως το να βάζουν τους ανθρώπους να κάνουν περισσότερες οφθαλμικές κινήσεις, βοηθά στη βελτίωση της μνήμης.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η κίνηση των ματιών μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι που παρακολουθούν περισσότερη τηλεόραση και διαβάζουν περισσότερο έχουν καλύτερη μνήμη και μικρότερο κίνδυνο άνοιας από εκείνους που δεν το κάνουν.

Σε άλλες μελέτες διαπιστώθηκε ότι οι κινήσεις των ματιών από τα αριστερά προς τα δεξιά και από τα δεξιά προς τα αριστερά που γίνονται γρήγορα (δύο κινήσεις των ματιών ανά δευτερόλεπτο) βελτιώνουν την αυτοβιογραφική μνήμη. Ωστόσο, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι αυτή η ευεργετική επίδραση της κίνησης των ματιών ωφελεί μόνο τους δεξιόχειρες και οι επιστήμονες δεν είναι ακόμη σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό.

Μετά τη δημοσιοποίηση των νέων ευρημάτων, οι επιστήμονες θα δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στον έλεγχο της όρασης των πολιτών, ενώ δεν αποκλείεται να ξεκινήσει η θεραπεία για τα προβλήματα μνήμης σε ηλικιωμένους με τη χρήση σκόπιμων οφθαλμικών κινήσεων.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

ECDC: «Θερίζουν» οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στα νοσοκομεία της Ευρώπης

Έκθεση του ECDC αποκαλύπτει ότι πάνω από 4,3 εκατ. ασθενείς προσβλήθηκαν από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη την περίοδο 2022-2023.

Εκατομμύρια ασθενείς σε νοσοκομεία χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΕ/ΕΟΧ) προσβάλλονται κάθε χρόνο από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.

«Οι λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη αποτελούν σημαντική πρόκληση για την ασφάλεια των ασθενών στα νοσοκομεία σε όλη την Ευρώπη.

Οι πιο συχνές λοιμώξεις:

  •  Του αναπνευστικού συστήματος
  •  Του ουροποιητικού
  •  Των χειρουργικών τομών
  •  Του αίματος
  •  Του γαστρεντερικού συστήματος

Το 2022-2023, η COVID-19 που σχετίζεται με την υγειονομική περίθαλψη συνέβαλε σημαντικά στην αυξημένη επιβάρυνση των  ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.

Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας και της COVID-19 που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη, αντιπροσώπευαν σχεδόν ένα τρίτο (το 29,3%) των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.

Αύξηση παρατηρήθηκε επίσης στη χρήση αντιβιοτικών σε σύγκριση με προηγούμενες έρευνες.

Το 35,5% των ασθενών έλαβαν τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό, έναντι 32,9%,  την περίοδο 2016-2017. Κάθε μέρα στην ΕΕ/ΕΟΧ, περίπου 390.000 νοσηλευόμενοι ασθενείς λαμβάνουν τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό .

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι 1 στους 3 μικροοργανισμούς που ανιχνεύθηκαν σε ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ήταν βακτήρια ανθεκτικά σε σημαντικά αντιβιοτικά, περιορίζοντας έτσι τις επιλογές για θεραπεία.

Τουλάχιστον το 20% των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων θα μπορούσαν να αποφευχθούν, θεωρεί το ECDC. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με απλά μέτρα όπως η υγιεινή των χεριών και με πιο περίπλοκες παρεμβάσεις, όπως η επάρκεια σε μονόκλινα δωμάτια στα νοσοκομεία και σε προσωπικό εξειδικευμένο στην πρόληψη των λοιμώξεων.

Το ECDC υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της εφαρμογής προληπτικών μέτρων για τις ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος σε χώρους υγειονομικής περίθαλψης.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Αλτσχάιμερ: Ανοσοκύτταρα απελευθερώνονται στον εγκέφαλο για να το καταπολεμήσουν – Ελπίδες για νέα θεραπεία

  • Η νόσος Αλτσχάιμερ προκαλεί απώλεια μνήμης και άλλων νοητικών λειτουργιών.
  • Ο FDA ενέκρινε πρόσφατα ένα φάρμακο για την πρώιμη νόσο Αλτσχάιμερ.
  • Μια νέα μελέτη δείχνει ότι η ενεργοποίηση των μικρογλοίων μπορεί να καθαρίσει τις αμυλοειδείς πλάκες στον εγκέφαλο.
  • Αυτή η στρατηγική θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες για τη νόσο Αλτσχάιμερ και άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες.

Στη νόσο Αλτσχάιμερ, αμυλοειδείς πρωτεΐνες συσσωρεύονται στον εγκέφαλο σχηματίζοντας πλάκες, οι οποίες προκαλούν βλάβη που σταδιακά οδηγεί σε επιδείνωση των συμπτωμάτων άνοιας. Ένας πολλά υποσχόμενος τρόπος για να αλλάξει η πορεία αυτής της νόσου είναι με θεραπείες που απομακρύνουν τις βλαβερές αμυλοειδείς πλάκες ή σταματούν εξαρχής των σχηματισμό τους.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε πρόσφατα το πρώτο φάρμακο για την πρώιμη νόσο Αλτσχάιμερ που επιβραδύνει μέτρια τη γνωστική έκπτωση μειώνοντας τις αμυλοειδείς πλάκες. Ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη πρόοδος για την καταπολέμηση αυτής της καταστροφικής ασθένειας με την οποία ζουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.

Πρόσφατα ευρήματα από μια μελέτη σε ποντίκια, που υποστηρίχθηκε εν μέρει από το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης των ΗΠΑ (NIH) και δημοσιεύθηκε στο Science Translational Medicine, προσφέρουν έναν άλλο πιθανό τρόπο καθαρισμού των αμυλοειδών πλακών στον εγκέφαλο.

Το βασικό συστατικό αυτής της στρατηγικής είναι η χρήση του ενσωματωμένου «συνεργείου καθαρισμού» του εγκεφάλου για πλάκες αμυλοειδούς και άλλα απόβλητα: τα ανοσοκύτταρα γνωστά ως μικρογλοία που φυσικά βοηθούν στον περιορισμό της εξέλιξης του Αλτσχάιμερ.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι μπορεί να είναι δυνατό να αναπτυχθούν ανοσοθεραπείες -θεραπείες που χρησιμοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος για την καταπολέμηση ασθενειών- για την ενεργοποίηση των μικρογλοίων στον εγκέφαλο ατόμων με Αλτσχάιμερ και την αποτελεσματικότερη εκκαθάριση των αμυλοειδών πλακών.

Στην έκθεσή της, η ερευνητική ομάδα έγραψε ότι τα μικρογλοία στον εγκέφαλο περιβάλλουν τις πλάκες για να δημιουργήσουν ένα φράγμα που ελέγχει την εξάπλωσή τους. Τα μικρογλοία μπορεί επίσης να καταστρέψουν άμεσα τις αμυλοειδείς πλάκες. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα μικρογλοία στον εγκέφαλο εξαρτάται από μια καλά συντονισμένη ισορροπία σημάτων που τα ενεργοποιούν ή τα αναστέλλουν. Σε άτομα με Αλτσχάιμερ, τα μικρογλοία δεν κάνουν αρκετά καλά τη δουλειά τους.

Ο ρόλος της πρωτεΐνης, που βοηθά στη μεταφορά της χοληστερόλης, στο Αλτσχάιμερ

Οι ερευνητές υποψιάστηκαν ότι αυτό μπορεί να έχει σχέση με μια πρωτεΐνη που ονομάζεται απολιποπρωτεΐνη Ε (APOE). Αυτή η πρωτεΐνη συνήθως βοηθά στη μεταφορά της χοληστερόλης και άλλων λιπών στην κυκλοφορία του αίματος.

Ωστόσο, το γονίδιο που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη είναι γνωστό για το ρόλο του στην επιρροή του κινδύνου ενός ατόμου να αναπτύξει Αλτσχάιμερ, και στον εγκέφαλο με  Αλτσχάιμερ, η πρωτεΐνη είναι βασικό συστατικό των αμυλοειδών πλακών. Η πρωτεΐνη μπορεί επίσης να αδρανοποιήσει τα μικρογλοία δεσμευόμενη σε έναν υποδοχέα που ονομάζεται LILRB4 που βρίσκεται στις επιφάνειες των κυττάρων του ανοσοποιητικού.

Προηγούμενες μελέτες σε μοντέλα ποντικών με Αλτσχάιμερ έδειξαν ότι ο υποδοχέας LILRB4 εκφράζεται σε υψηλά επίπεδα στα μικρογλοία όταν συσσωρεύονται αμυλοειδείς πλάκες. Αυτό υποδηλώνει ότι οι θεραπείες που στοχεύουν αυτόν τον υποδοχέα στα μικρογλοία μπορεί να είναι πολλά υποσχόμενες για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ. Στη νέα μελέτη, η ερευνητική ομάδα αναζήτησε στοιχεία ότι η αύξηση των υποδοχέων LILRB4 στα μικρογλοία παίζει σημαντικό ρόλο στον εγκέφαλο των ατόμων με Αλτσχάιμερ.

Για να γίνει αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν πρώτα δείγματα εγκεφαλικού ιστού από ανθρώπους που πέθαναν με αυτή την ασθένεια και ανακάλυψαν ασυνήθιστα υψηλές ποσότητες του υποδοχέα LILRB4 στις επιφάνειες των μικρογλοίων, παρόμοιες με αυτές που είχαν δει στα μοντέλα ποντικιών. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα μικρογλοία αγωνίζονται να ελέγξουν τις αμυλοειδείς πλάκες στον εγκέφαλο του Αλτσχάιμερ.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές διεξήγαγαν μελέτες σε εγκεφάλους ποντικών με συσσωρευμένες πλάκες αμυλοειδούς που εκφράζουν τον υποδοχέα LILRB4 για να δουν εάν ένα αντίσωμα που στοχεύει τον υποδοχέα θα μπορούσε να μειώσει τα επίπεδα αμυλοειδούς ενισχύοντας τη δραστηριότητα των ανοσολογικών μικρογλοίων.

Τι έδειξαν τα αποτελέσματα της μελέτης

Τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι η θεραπεία με αντισώματα εμπόδισε την αλληλεπίδραση μεταξύ των πρωτεϊνών APOE και των υποδοχέων LILRB4 και επέτρεψε στα μικρογλοία να καθαρίσουν τις αμυλοειδείς πλάκες.

Περιέργως, οι πρόσθετες μελέτες της ομάδας διαπίστωσαν ότι αυτή η διαδικασία εκκαθάρισης άλλαξε επίσης τη συμπεριφορά των ζώων, καθιστώντας τα λιγότερο πιθανό να τεθούν σε κινδύνους. Αυτό είναι σημαντικό γιατί τα άτομα με Αλτσχάιμερ μπορεί να εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές, καθώς δεν έχουν αναμνήσεις από προηγούμενες εμπειρίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να λάβουν αποφάσεις.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν πολλά περισσότερα για να μάθουμε. Για παράδειγμα, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη εάν αυτή η προσέγγιση θα επηρεάσει την πρωτεΐνη tau, η οποία σχηματίζει καταστροφικά κουβάρια μέσα στους νευρώνες στον εγκέφαλο του Αλτσχάιμερ. Θέλουν επίσης να διερευνήσουν εάν αυτή η στρατηγική καθαρισμού αμυλοειδών πλακών μπορεί να συνοδεύεται από άλλους κινδύνους για την υγεία.

Αλλά συνολικά, αυτά τα ευρήματα προσθέτουν στοιχεία ότι οι ανοσοθεραπείες αυτού του είδους θα μπορούσαν να είναι ένας πολλά υποσχόμενος τρόπος για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ.

Αυτή η στρατηγική μπορεί επίσης να έχει επιπτώσεις στη θεραπεία άλλων νευροεκφυλιστικών καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από τοξικά υπολείμματα στον εγκέφαλο, όπως η νόσος Πάρκινσον, η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS) και η νόσος του Huntington. Η ελπίδα είναι ότι αυτού του είδους η έρευνα θα οδηγήσει τελικά σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες για τη νόσο Αλτσχάιμερ και άλλες καταστάσεις που επηρεάζουν τον εγκέφαλο.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Σήψη: Μελέτη υπογραμμίζει την υπερβολική χρήση αντιβιοτικών σε νεογνά με υποψία νοσήματος

«Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χρήση αντιβιοτικών στα νεογνά πρέπει να αξιολογούνται συνεχώς για να βελτιστοποιηθεί η ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικής φροντίδας της σήψης και της ελαχιστοποίησης της περιττής θεραπείας με αντιβιοτικά για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης υγείας», καταλήγει.

Σήψη: Τα νεογνά στη Σουηδία λαμβάνουν αντιβιοτικά για ύποπτη σήψη σε αδικαιολόγητο βαθμό. Αυτό προκύπτει από μελέτη του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ σε περισσότερα από 1 εκατομμύριο νεογνά. Παρά τη σημαντική μείωση του ποσοστού σήψης στην ομάδα, η χρήση αντιβιοτικών δεν έχει μειωθεί. Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό JAMA Network Open και βασίζεται σε δεδομένα για νεογνά στη Σουηδία από το 2012 έως το 2020.

Η μελέτη καλύπτει περισσότερα από 1 εκατομμύριο νεογνά με ηλικία κύησης μεγαλύτερη ή ίση με 34 εβδομάδες. Πρέπει να τονιστεί ότι η μελέτη καταδεικνύει σχετικά χαμηλή χρήση αντιβιοτικών σε νεογνά στη Σουηδία κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής, ενώ διατηρεί χαμηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα από σήψη, σε σύγκριση με άλλες χώρες. Ωστόσο, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το επίπεδο θεραπείας εξακολουθεί να είναι αδικαιολόγητα υψηλό. Παρά το γεγονός ότι η επίπτωση της σήψης στα νεογνά στη Σουηδία κατά την περίοδο της μελέτης μειώθηκε στο μισό, δεν υπήρξε σημαντική αλλαγή στη χρήση αντιβιοτικών. Δυνατότητα μείωσης Ο Johan Gyllensvärd είναι Ph.D. φοιτητής στην Ακαδημία Sahlgrenska στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, Παιδίατρος στο νοσοκομείο Ryhov County στο Jönköping και μία από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από τη μελέτη. “Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ένας μεγάλος αριθμός νεογνών υποβάλλονται σε θεραπεία με αντιβιοτικά χωρίς σήψη και ότι υπάρχει δυνατότητα μείωσης της χρήσης αντιβιοτικών.

Το βάρος της θεραπείας είναι πολύ υψηλό σε σύγκριση με τον αριθμό των περιπτώσεων και τα ποσοστά θνησιμότητας από σήψη”, λέει. Στο βασικό υλικό με στοιχεία από περισσότερα από 1 εκατομμύριο νεογνά, καταγράφηκαν 647 περιπτώσεις πρώιμης σήψης, εκ των οποίων οι 9 ήταν θανατηφόρες. Αυτό αντιστοιχεί σε 0,63 περιπτώσεις σήψης ανά 1.000 νεογνά ετησίως. Κατά την περίοδο μελέτης από το 2012 έως το 2020, το ποσοστό μειώθηκε από 0,74 σε 0,34 περιπτώσεις ανά 1.000 νεογνά ετησίως. Μια σημαντική πράξη εξισορρόπησης Η σήψη, που μερικές φορές ονομάζεται δηλητηρίαση αίματος, είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση που προκαλείται από την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μια μόλυνση. Όργανα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες, ο εγκέφαλος και τα νεφρά μπορεί να επηρεαστούν και η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Τα αντιβιοτικά, από την άλλη, διαταράσσουν τη φυσιολογική βακτηριακή χλωρίδα, η οποία είναι ευαίσθητη στα νεογνά και ιδιαίτερα στα πρόωρα μωρά.

Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών αυξάνει επίσης τον κίνδυνο να γίνει φορέας βακτηρίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά. “Αυτό που θα μπορούσε ενδεχομένως να μειώσει την περιττή χρήση αντιβιοτικών είναι ο συνεχής έλεγχος νεογνών με παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη αλλά χωρίς συμπτώματα. Σε περιπτώσεις υποψίας σήψης, η περίοδος με αντιβιοτική θεραπεία μπορεί να συντομευτεί εάν η υποψία μειωθεί σημαντικά και οι καλλιέργειες αίματος παραμείνουν αρνητικές.” λέει ο Johan Gyllensvärd. «Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χρήση αντιβιοτικών στα νεογνά πρέπει να αξιολογούνται συνεχώς για να βελτιστοποιηθεί η ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικής φροντίδας της σήψης και της ελαχιστοποίησης της περιττής θεραπείας με αντιβιοτικά για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης υγείας», καταλήγει.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Γλοιοβλάστωμα: Πρώτη κλινική δοκιμή του εμβολίου mRNA – Υποσχόμενα αποτελέσματα

Ο επικεφαλής ερευνητής εκτιμά πως η αποτελεσματικότητα του εμβολίου θα μπορούσε να αυξηθεί αν συνδυαστεί με άλλες ανοσοθεραπείες.

Γλοιοβλάστωμα: Το γλοιοβλάστωμα είναι ο συχνότερος και πιο επιθετικός καρκίνος του εγκεφάλου. Ένα νέο εξατομικευμένο εμβόλιο mRNA για την πιο θανατηφόρα μορφή του καρκίνου του εγκεφάλου, το γλοιοβλάστωμα, έδειξε πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στην πρώτη κλινική δοκιμή στην οποία συμμετείχαν τέσσερις ασθενείς.

Το εμβόλιο, που αναπτύχθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, επαναπρογραμμάτισε το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να επιτεθεί στους όγκους, με την ανοσολογική απόκριση να διαπιστώνεται μόλις δύο ημέρες μετά τη χορήγησή του. Αυτό σημαίνει πως οι επιστήμονες θα είναι πλέον σε θέση να δοκιμάσουν το εμβόλιο σε μεγαλύτερη ομάδα ασθενών με καρκίνο του εγκεφάλου. Στην επόμενη φάση της δοκιμής θα συμμετάσχουν περίπου 24 άτομα. Οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα έχουν 10% πιθανότητες πενταετούς επιβίωσης μετά τη διάγνωσή τους, ενώ η μέση διάρκεια ζωής τους από τη στιγμή της διάγνωσης είναι μεταξύ 14 και 16 μηνών. Η τρέχουσα συνήθης θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και κάποιο συνδυασμό χημειοθεραπείας. Το νέο εμβόλιο βασίζεται στον ίδιο μηχανισμό λειτουργίας με τα εμβόλια mRNA που αναπτύχθηκαν κατά του κορωνοϊού.

Ωστόσο, το εμβόλιο για το γλοιοβλάστωμα εξατομικεύεται για κάθε ασθενή σύμφωνα με γενετικές αναλύσεις του όγκου του.  «Είμαι αισιόδοξος ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα νέο παράδειγμα για τον τρόπο με τον οποίο θεραπεύουμε τους ασθενείς, μια νέα τεχνολογία για τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Ελίας Σαγιούρ, παιδιατρικός ογκολόγος, ο οποίος πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη του εμβολίου. Το εμβόλιο δοκιμάστηκε αρχικά σε ποντίκια και στη συνέχεια σε 10 κατοικίδιους σκύλους με όγκους στον εγκέφαλο, οι οποίοι επέζησαν κατά μέσον όρο για 139 ημέρες, αντί 30-60 ημέρες που ζουν συνήθως με αυτό το είδος καρκίνου. Αν και είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθούν οι κλινικές επιδράσεις του εμβολίου, οι ασθενείς που το έλαβαν επέζησαν για περισσότερο χρόνο από ό,τι θα αναμενόταν χωρίς το εμβόλιο. Ο επικεφαλής ερευνητής εκτιμά πως η αποτελεσματικότητα του εμβολίου θα μπορούσε να αυξηθεί αν συνδυαστεί με άλλες ανοσοθεραπείες.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Cell».

ΠΗΓΗ: Independent

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νέος νόμος απελευθερώνει από την “ομηρία” χιλιάδες κατεψυγμένα έμβρυα

Χιλιάδες κρυοσυντηρημένα γονιμοποιημένα ωάρια (έμβρυα) που είχαν τεθεί σε ένα ιδιότυπο καθεστώς “ομηρίας” εξαιτίας νομοθετικού κενού, παραδίδονται ξανά για δυνητική χρήση σε περίπου 12 χιλιάδες υποψήφιους γονείς.

Το πρόβλημα προκλήθηκε τον Οκτώβριο του 2022 με τη δημιουργία τουΗλεκτρονικού Μητρώου Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού και λύθηκε πρόσφατα, με πρωτοβουλία του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη και με το νέο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής στα μέσα Απριλίου.

Η αποκατάσταση της αδικίας ικανοποίησε περίπου 12.000 ζευγάρια και υποψήφιες μητέρες που βρίσκονταν εδώ και ενάμιση χρόνο με “δεμένα χέρια”, χωρίς να μπορούν να αξιοποιήσουν τα έμβρυά τους για την απόκτηση ενός πολυπόθητου παιδιού.

Ο Κωνσταντίνος Πάντος, Γεν. Γραμμ. της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής και Επιστημονικός Διευθυντής της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ αναφέρει μιλώντας στο iatropedia.gr πόσο σημαντική ήταν η ρύθμιση που έφερε το άρθρο 55 του νόμου 5102/2024 (ΦΕΚ 55/Α/13-4-2024), το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή.

“Ο υπουργός Υγείας είδε το πρόβλημα και το διόρθωσε προς τιμήν του. Πιο παλιά και συγκεκριμένα μέχρι τον Οκτώβριο του ’22 επειδή δεν υπήρχε το Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού ήταν πολλές οικογένειες που είχαν κατεψυγμένα έμβρυα από δότες που έδιναν γεννητικό υλικό (ωάρια, σπέρμα) χωρίς περιορισμό, όπως ίσχυε παλαιότερα, δηλαδή. Όταν εφαρμόστηκε, όμως, ο νέος νόμος που έθετε το όριο των 10 παιδιών ανά δότη, τότε τα έμβρυα αυτά τέθηκαν εκτός νόμου. Δηλαδή δεν μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν και υπήρχε ένα τεράστιο πρόβλημα εκεί πέρα”, σημειώνει ο κ. Πάντος.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, τα ζευγάρια που είχαν χρησιμοποιήσει γενετικό υλικό από δότες -οι οποίοι ξεπερνούσαν το όριο των 10 παιδιών- θα πρέπει να αγγίζουν σήμερα τα 12 χιλιάδες.

“Όταν ξεκίνησε η καταχώρηση των δοτών στο Ηλεκτρονικό Μητρώο διαπιστώθηκε πως αυτά τα ζευγάρια είχαν πάρει γενετικό υλικό από δότες με πάνω από 10 παιδιά, δηλαδή ξεπερνούσαν το όριο που έθετε ο νόμος για λόγους διασφάλισης της πολύ σπάνιας περίπτωσης της αιμομιξίας”, αναφέρει ο γιατρός και συνεχίζει:

“Έτσι, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο ηθικό δίλημμα για το κατά πόσον θα έπρεπε να δώσουν στα ζευγάρια αυτά το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τα έμβρυα. Οι άνθρωποι διαμαρτύρονταν με το δίκιο τους και οι οδηγίες από την Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής ήταν, όσα ζευγάρια προέρχονταν από το εξωτερικό να υπογράψουν χαρτί ότι θα πάρουν το ωάριο της δότριας που θα το καταψύξουν για να το χρησιμοποιήσουν μελλοντικά κι ότι ενδεχομένως δεν θα το χρησιμοποιούσαν ποτέ”, σημειώνει.

Ο νέος νόμος, όμως, ήρθε να διορθώσει αυτήν την αδικία προβλέποντας πως τα έμβρυα που γονιμοποιήθηκαν με γενετικό υλικό δοτών μέχρι και την 13η Οκτωβρίου του 2022 μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους λήπτες “χωρίς περιορισμό αριθμού οικογενειών, γεννήσεων και κυήσεων ανά δότη/δότρια, έως την 31η Δεκεμβρίου 2030”.

“Έπρεπε να γίνει αυτή η διόρθωση γιατί εκτός από το γεγονός ότι ήταν αδικία απέναντι στους υποψήφιους γονείς, επιπροσθέτως ήταν και ένα “πλήγμα” για την αξιοπιστία της χώρας μας απέναντι στα ζευγάρια από το εξωτερικό που μας έχουν εμπιστευτεί. Ο νόμος, όμως, πραγματικά το διόρθωσε κι αυτό ήταν πάρα πολύ καλό”, σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Πάντος.

Αύξηση του ορίου από 10 σε 12 παιδιά ανά δότη γενετικού υλικού

Δεν είναι, όμως, η μόνη διόρθωση που εντάχθηκε στο νέο νομοσχέδιο.

Ένα ακόμη πάγιο αίτημα της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής αλλά και της Εταιρείας Γιατρών της Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΛ.Ε.Ι.Υ.Α) ήταν να αυξηθεί το όριο των παιδιών ανά δότη.

Και πράγματι ορίστηκε “Ανώτατο όριο δώδεκα (12) τέκνων από γαμέτες του ίδιου τρίτου δότη όταν οι λήπτες έχουν την κατοικία τους στην Ελλάδα”

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον νόμο, “όταν ο συνολικός αριθμός των οικογενειών των εν εξελίξει κυήσεων και γεννήσεων με γεννητικό υλικό του ίδιου δότη ή δότριας είναι δώδεκα (12), σύμφωνα με το Ηλεκτρονικό Μητρώο Κωδικοποιημένης Καταγραφής Δοτών/Δοτριών της περ. γ’ της παρ. 2 του άρθρου 20, οι Μονάδες Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Μ.Ι.Υ.Α.) και οι Τράπεζες Κρυοσυντήρησης οφείλουν να απέχουν από περαιτέρω χρήση του υλικού αυτού”.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Πάντο, αυτή ήταν επίσης μια δίκαιη ρύθμιση, αν και κάθε χώρα στην Ευρώπη και στην Αμερική έχει διαφορετική προσέγγιση στο θέμα αυτό, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του πληθυσμού της.

“Στο εξωτερικό αυτή τη στιγμή υπάρχουν χώρες που επιτρέπουν λιγότερα παιδιά ανά δότη, και άλλες περισσότερα παιδιά ανά δότη. Υπάρχουν, ωστόσο, επιστημονικές μελέτες από τις ΗΠΑ που δείχνουν ότι μέχρι 25 παιδιά ανά δότη, ανά 850.000 άτομα πληθυσμού δεν υπάρχει κίνδυνος γι’ αυτό που όλοι φοβόμαστε, δηλαδή την περίπτωση τυχαίας αιμομιξίας μεταξύ αδελφών. Αυτό που φοβάται κανείς είναι να μην υπάρχουν πολλά παιδιά ανά δότη για την πιθανότητα αιμομιξίας”, τονίζει ο ίδιος.

Πάντος για γενετικό υλικό: Τεράστια η ζήτηση, μικρή η προσφορά

Άλλες χώρες στην Ευρώπη έχουν πολύ πιο αυστηρό πλαίσιο και χαμηλότερο όριο επιτρεπόμενων παιδιών ανά δότη γενετικού υλικού, ενώ άλλες μεγαλύτερο.

Η Γερμανία έχει όριο τα 15 παιδιά ανά δότη, ενώ η Ολλανδία έχει το υψηλότατο όριο των ΗΠΑ και του Καναδά, με 25 παιδιά ανά δότη.

Ο Κωνσταντίνος Πάντος σχολιάζει πως η αύξηση του ορίου των παιδιών / οικογενειών ληπτών ανά δότη είναι πολύ σημαντική, καθώς δεν υπάρχουν πολλοί δότες ωαρίων και σπέρματος και η ζήτηση από υπογόνιμες γυναίκες κυρίως, αλλά και υπογόνιμα ζευγάρια που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί, είναι τεράστια και διαρκώς αυξανόμενη.

“Είναι ένας τρόπος να αυξηθεί το διαθέσιμο γενετικό υλικό από δότες, καθώς δεν έχουμε πολλούς δότες. Και δεύτερον, η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο πρόβλημα υπογονιμότητας και υπογεννητικότητας, ενώ την ίδια στιγμή η μέση ηλικία της γυναίκας που για πρώτη φορά απευθύνεται σε ειδικούς για την απόκτηση παιδιού αυξάνεται. Όταν αυξάνεται, όμως, η ηλικία της γυναίκας γίνεται εξαιρετικά πιθανόν να φτάσει να αποκτήσει παιδί με ωάριο δότριας. Η ζήτηση είναι τεράστια, εξαιτίας του ότι η Ελληνίδα αρχίζει να σκέφτεται για παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν τα ωάριά της πλέον δεν είναι σε θέση να της προσφέρουν ένα παιδί”, σημειώνει ο επιστήμονας.

Απεριόριστος αριθμός παιδιών ανά δότη για λήπτες από το εξωτερικό

Η τρίτη αλλαγή που έφερε το νομοσχέδιο στον τομέα της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, είναι επίσης, πως καταργήθηκε ο περιορισμός των παιδιών ανά δότη για λήπτες κατοίκους του εξωτερικού.

Συγκεκριμένα ο νόμος αναφέρει πως το όριο των 12 παιδιών ανά δότη “δεν ισχύει για τους λήπτες που είναι κάτοικοι εξωτερικού, η κατοικία των οποίων στο εξωτερικό αποδεικνύεται με δημόσιο ή άλλο επίσημο έγγραφο, αντίγραφο του οποίου παραμένει στον ιατρικό φάκελο των ληπτών, που τηρείται στις Μ.Ι.Υ.Α. και στις Τράπεζες Κρυοσυντήρησης”.

“Αυτό είναι και το πιο σωστό”, σχολιάζει ο κ. Πάντος, διότι όπως λέει η ερμηνεία που ίσχυε μέχρι πρόσφατα ήταν λάθος.

“Ο πληθυσμός του πλανήτη φτάνει πλέον τα 9 δισ. περίπου και θα έπρεπε ένας δότης να δίνει απεριόριστο αριθμό παιδιών. Οι κάτοικοι του εξωτερικού μπορούν πλέον να πάρουν από τον ίδιο Έλληνα λήπτη όσα παιδιά θέλουν χωρίς περιορισμό. Διότι είναι τόσο μεγάλος ο πληθυσμός της γης συνολικά που δεν υπάρχει πρόβλημα αιμομιξίας”, καταλήγει ο ίδιος.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ο κοκκύτης εξαπλώνεται ραγδαία στην Αγγλία – Προσβάλλει άτομα όλων των ηλικιών

Μέσα σε έναν μήνα καταγράφηκαν περισσότερα κρούσματα απ’ ό,τι ολόκληρο το 2023

Ραγδαία αύξηση στον αριθμό των ανθρώπων που αρρωσταίνει ο κοκκύτης παρατηρείται στην Αγγλία. Μέσα σε έναν μήνα καταγράφηκαν περισσότερα κρούσματα απ’ ό,τι ολόκληρο το 2023 και πλέον οι ειδικοί πιστεύουν ότι έως το τέλος του έτους θα έχουν καταγραφεί τα περισσότερα των τελευταίων 40 ετών.

Ο κοκκύτης είναι βακτηριακή λοίμωξη που προσβάλλει το αναπνευστικό σύστημα. Μεταδίδεται πολύ εύκολα και σε μερικούς ασθενείς προκαλεί σοβαρή νόσο. Το κύριο γνώρισμά του είναι χαρακτηριστικός βήχας (σαν γαύγισμα) ο οποίος μπορεί να διαρκέσει πάνω από τρεις μήνες. Γι’ αυτό στην Αγγλία ο κοκκύτης αποκαλείται «ο βήχας των 100 ημερών» (100-day cough).

Σύμφωνα με νέα δεδομένα που έδωσε στη δημοσιότητα η Βρετανική Υπηρεσία Ασφαλείας της Υγείας (UKHSA), τον Φεβρουάριο καταγράφηκαν 913 κρούσματα κοκκύτη στην Αγγλία. Ολόκληρο το 2023 όμως είχαν καταγραφεί 858!

Άλλοι 555 άνθρωποι είχαν νοσήσει από κοκκύτη τον Ιανουάριο, ενώ εντός των ημερών θα ανακοινωθούν και τα κρούσματα του Μαρτίου.

Από τα 1.468 κρούσματα που προκάλεσε ο κοκκύτης το πρώτο δίμηνο του 2024, σχεδόν τα μισά ήσαν έφηβοι και ενήλικες (ηλικίες 15 ετών και άνω). Το 30% ήταν παιδιά ηλικίας 10-14 ετών.

Επιβεβαιώθηκε επίσης η νόσος σε 52 νεογέννητα βρέφη (ηλικίες κάτω των 3 μηνών), που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Σοβαρός κίνδυνος για τα βρέφη

«Ο κοκκύτης δεν είναι απειλητικός για τους περισσότερους ενήλικες, αν και μπορεί να είναι πολύ δυσάρεστος», δήλωσε ο μικροβιολόγος Dr. Paul Hunter, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο East Anglia (UEA). «Οι επίμονες, επαναλαμβανόμενες κρίσεις βήχα που προκαλεί μπορεί να είναι τόσο έντονες, ώστε οι ασθενείς να παλεύουν για να ξαναβρούν την ανάσα τους».

Όπως εξήγησε, ο κοκκύτης ήταν πολύ πιο συχνός τον περασμένο αιώνα, έως την εισαγωγή σωτήριου εμβολίου εναντίον του. Η παρούσα έξαρση όμως, που οφείλεται εν πολλοίς στην μείωση της εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού, δείχνει να είναι η χειρότερη των τελευταίων 40 ετών.

Από τη νόσο κινδυνεύουν περισσότερο τα νεογέννητα μωρά. Σε αυτά είναι πιθανότερες σοβαρές επιπλοκές, όπως εγκεφαλικές βλάβες. Διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο θανάτου.

Επειδή τα νεογέννητα δεν μπορούν να εμβολιαστούν κατά του κοκκύτη, το εμβόλιο προσφέρεται στις εγκύους.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Επιστήμονες δημιουργούν εμβόλιο για μελλοντικούς κορονοϊούς

Το εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό να στοχεύει πρωτεΐνες που υπάρχουν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους κορονοϊών

Επιστήμονες δημιούργησαν ένα εμβόλιο που έχει την ικανότητα να προστατεύει από ευρύ φάσμα κορονοϊών, συμπεριλαμβανομένων μορφών που δεν είναι ακόμη γνωστές.

Το πειραματικό εμβόλιο, το οποίο έχει δοκιμαστεί σε ποντίκια, σηματοδοτεί μια αλλαγή στρατηγικής προς την «προληπτική εμβολιολογία», όπου τα εμβόλια σχεδιάζονται και ετοιμάζονται για παραγωγή πριν εμφανιστεί ένας δυνητικά πανδημικός ιός.

Το εμβόλιο παράγεται με την προσάρτηση αβλαβών πρωτεϊνών από διαφορετικούς κορονοϊούς σε μικροσκοπικά νανοσωματίδια που στη συνέχεια εγχέονται στον οργανισμό για να ενεργοποιήσουν την άμυνά του ώστε να είναι σε θέση να καταπολεμήσει τους ιούς σε περίπτωση που εισβάλουν σε αυτόν.

Επειδή το εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα να στοχεύει πρωτεΐνες που υπάρχουν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους κορονοϊών, η προστασία που παρέχει είναι εξαιρετικά ευρεία, καθιστώντας το αποτελεσματικό έναντι γνωστών και άγνωστων ιών της ίδιας οικογένειας.

«Δείξαμε ότι ένα σχετικά απλό εμβόλιο μπορεί παρ’ όλα αυτά να προκαλεί ευρεία απόκριση σε μια σειρά από διαφορετικούς ιούς», δήλωσε ο Rory Hills, πτυχιούχος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και πρώτος συγγραφέας της έκθεσης.

«Μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μας να δημιουργήσουμε εμβόλια πριν καν ξεκινήσει μια πανδημία», πρόσθεσε.

Δοκιμές σε ποντίκια έδειξαν ότι το εμβόλιο προκάλεσε ευρεία ανοσολογική απόκριση στους κορονοϊούς, συμπεριλαμβανομένου του Sars-Cov-1, του παθογόνου που προκάλεσε το ξέσπασμα του Sars το 2003, παρόλο που στα νανοσωματίδια του εμβολίου δεν είχαν προστεθεί πρωτεΐνες από τον συγκεκριμένο ιό.

Λεπτομέρειες της εργασίας, που έγινε σε συνεργασία από τα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ και της Οξφόρδης και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, δημοσιεύονται στο Nature Nanotechnology.

Το καθολικό εμβόλιο κατά των κορονοϊών μπορεί να παραχθεί σε υπάρχουσες εγκαταστάσεις μικροβιακής ζύμωσης, είπε ο Hills, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές συνεργάζονται με φαρμακοβιομηχανίες για να βρουν τρόπο να αυξήσουν την κλίμακα παραγωγής.

Τα νανοσωματίδια και οι ιικές πρωτεΐνες μπορούν να παρασκευαστούν σε διαφορετικούς χρόνους σε διαφορετικά μέρη και να αναμειχθούν μεταξύ τους για να παραχθεί το εμβόλιο.

Οι ρυθμιστικές Αρχές του ιατρικού κλάδου δεν διαθέτουν διαδικασίες για προληπτική ανάπτυξη εμβολίων, οπότε, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτές θα πρέπει να συζητηθούν με τους αρμόδιους φορείς.

Εάν το εμβόλιο διαπιστωθεί ότι είναι ασφαλές και αποτελεσματικό στους ανθρώπους, μια επιλογή θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ως αναμνηστική δόση για την Covid, που θα έχει το πρόσθετο όφελος ότι θα προστατεύει και από άλλους κορονοϊούς.

Πιο πιθανό είναι ότι οι χώρες να διατηρούν αποθέματα του εμβολίου, όπως και άλλων εμβολίων που έχουν σχεδιαστεί για να στοχεύουν άλλα παθογόνα, αφού παραχθούν και εγκριθούν.

«Σε περίπτωση που κάνει την εμφάνισή του κορονοϊό ή άλλο παθογόνο, θα μπορούσαν να υπάρχουν έτοιμα αποθέματα εμβολίου και ένα σαφές σχέδιο για γρήγορη αύξηση της παραγωγής εάν χρειαστεί», ανέφερε ο Hills.

Ο καθηγητής Mark Howarth, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Οι επιστήμονες έκαναν εξαιρετική δομφυλειά στην παραγωγή ενός εξαιρετικά αποτελεσματικού εμβολίου για την Covid κατά την τελευταία πανδημία, αλλά ο κόσμος έζησε παρ’ όλα αυτά μια τεράστια κρίση με τεράστιο αριθμό θανάτων. Πρέπει να βρούμε πώς θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε ακόμη καλύτερα από αυτό στο μέλλον και ένα ισχυρό στοιχείο αυτού είναι να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε εκ των προτέρων τα εμβόλια».

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Επιστήμονες βρήκαν νέα κληρονομική μορφή της νόσου Αλτσχάιμερ

Νέα ευρήματα για το γονίδιο APOE4, που έως τώρα οι επιστήμονες θεωρούσαν απλό παράγοντα κινδύνου.

Η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να είναι κληρονομική σε πολύ περισσότερους ασθενείς απ’ ό,τι πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όπως έδειξε, ένα αρκετά συχνό γονίδιο που νόμιζαν ότι απλώς αυξάνει τον κίνδυνο, μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελεί αιτία ξεχωριστής, κληρονομούμενης μορφής της νόσου.

Η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να είναι οικογενής (δηλαδή κληρονομική) ή σποραδική (δηλαδή τυχαία). Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων θεωρείται ότι είναι σποραδική και εκδηλώνεται αργά στη ζωή.

Τα έως σήμερα αναγνωρισμένα οικογενή κρούσματα προκαλούνται από μεταλλάξεις σε τρία συγκεκριμένα γονίδια. Τείνουν να εκδηλώνονται σε νεότερη ηλικία και (πιστεύεται πως) είναι πολύ σπάνια. Αντιπροσωπεύουν το μόλις 2% όλων των περιστατικών (ή 1 στα 50 κρούσματα). Με τη νέα ανακάλυψη, όμως, κληρονομικό θα είναι το σχεδόν 17% των κρουσμάτων (ή 1 στα 6 περιστατικά).

Η διαφορά οφείλεται στην καλύτερη κατανόηση του ρόλου ενός τέταρτου γονιδίου, του ΑΡΟΕ4. Αυτό παίζει ρόλο στην συσσώρευση μιας παθολογικής πρωτεΐνης που λέγεται βήτα-αμυλοειδές, στον εγκέφαλο. Η συσσώρευσή της αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου Αλτσχάιμερ.

Τα γονίδια ΑΡΟΕ

Τα γονίδια APOE είναι διαφόρων ειδών. Το ένα λέγεται ΑΡΟΕ2 και πιστεύεται ότι δρα προστατευτικά έναντι της αναπτύξεως νόσου Αλτσχάιμερ. Το άλλο λέγεται ΑΡΟΕ3 και έχει ουδέτερη συσχέτιση.

Το ΑΡΟΕ4, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Εδώ και χρόνια είναι γνωστό πως όσοι φέρουν έστω και μία κόπια του γονιδίου αυτού, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν τη νόσο. Όσοι, δε, φέρουν δύο κόπιες (μία από κάθε γονιό) κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο.

Τώρα, οι ερευνητές λένε πως το γονίδιο APOE4 δεν είναι ένας απλός παράγοντας κινδύνου. Πρέπει να θεωρείται κληρονομική μορφή της νόσου διότι όσοι φέρουν δύο κόπιες του θα παρουσιάσουν στον εγκέφαλό τους τις βιολογικές αλλαγές που χαρακτηρίζουν τη νόσο.

Μερικοί από αυτούς, όμως, δεν θα εκδηλώσουν συμπτώματα. Και αυτό γιατί θα τους προστατεύσουν άλλα γονίδια ή περιβαλλοντικοί παράγοντες που ταυτοχρόνως διαθέτουν.

Η νέα μελέτη

Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται στην ιατρική επιθεώρηση Nature Medicine. Την πραγματοποίησαν επιστήμονες από ΗΠΑ και Ισπανία, οι οποίοι συνέκριναν άτομα που έφεραν δύο κόπιες του γονιδίου ΑΡΟΕ4 με άτομα που είχαν άλλες μορφές του γονιδίου ΑΡΟΕ.

Συνέκριναν επίσης ανθρώπους με δύο κόπιες του ΑΡΟΕ4 με άτομα που είχαν άλλες κληρονομούμενες μορφές της νόσου:

  • Πρώιμης έναρξης αυτοσωμική επικρατούσα νόσο Αλτσχάιμερ
  • Νόσο Αλτσχάιμερ σχετιζομένη με σύνδρομο Down

Συνολικώς οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα από 3.300 εγκεφάλους ασθενών που φυλάσσονται στο αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Συντονισμού Αλτσχάιμερ (NACC) στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Εξέτασαν επίσης στοιχεία από σχεδόν 10.000 εθελοντές που συμμετέχουν σε πέντε πολυετείς κλινικές μελέτες.

Τα ευρήματα

Τα στοιχεία τους έδειξαν πως όσοι έφεραν δύο κόπιες από το γονίδιο APOE4 ήταν σχεδόν βέβαιον πως θα ανέπτυσσαν τις βιολογικές αλλαγές της νόσου Αλτσχάιμερ. Το 95% των φορέων τους τις είχαν αναπτύξει πριν τα 82 τους χρόνια.

Από τους φορείς του γονιδίου, όμως, κάποιοι δεν θα αναπτύξουν τη νόσο. Από τους 3.300 εγκεφάλους, λ.χ., οι 273 είχαν δύο κόπιες του APOE4. Μόνο οι 240 από τους ανθρώπους που τους έφεραν, είχαν εν ζωή νόσο Αλτσχάιμερ. Επομένως είχε νοσήσει το 88%.

Όταν οι ασθενείς με δύο κόπιες του γονιδίου ανέπτυσσαν συμπτώματα, αυτά έτειναν να εκδηλώνονται σε πρωιμότερη ηλικία. Κατά μέσον όρο τα παρουσίαζαν 10 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι συμμετέχοντες χωρίς αυτά τα γονίδια. Η μέση ηλικία έναρξης των συμπτωμάτων επί τη υπάρξει δύο αντιγράφων του γονιδίου APOE4 ήταν τα 65 έτη. Επιπλέον, η νόσος τους ήταν πιο σοβαρή νωρίτερα στη ζωή τους.

«Σε όλες τις κληρονομικές μορφές της νόσου Αλτσχάιμερ υπάρχουν εντυπωσιακές ομοιότητες στον τρόπο εξέλιξης και εκδήλωσής της», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Juan Fortea, διευθυντής της Μονάδας Μνήμης του Νοσοκομείου Hospital de la Santa Creu i Sant Pau στη Βαρκελώνη.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, ο Dr. Fortea και οι συνεργάτες του εκτιμούν ότι η ύπαρξη δύο αντιγράφων από το γονίδιο APOE4 πρέπει να θεωρούνται κληρονομική μορφή της νόσου και όχι απλός παράγοντας κινδύνου.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

ECDC: Εκατομμύρια Ευρωπαίοι μολύνονται ετησίως στα νοσοκομεία κατά την περίθαλψή τους

Καθημερινά παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή λοίμωξη 1 στους 14 νοσηλευόμενους ασθενείς στην ΕΕ.

Εκατομμύρια ασθενείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ/ΕΟΧ) προσβάλλονται κάθε χρόνο από λοιμώξεις που σχετίζονται με την παραμονή τους στα νοσοκομεία, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (ECDC).

Σε νέα έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα αποκαλύπτει ότι την περίοδο 2022-2023 περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια ασθενείς προσβλήθηκαν από τουλάχιστον μία λοίμωξη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. Οι πιο συχνές ήταν κατά σειράν οι λοιμώξεις:

  1. Του αναπνευστικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας και της COVID-19)
  2. Του ουροποιητικού
  3. Των χειρουργικών τομών
  4. Του αίματος
  5. Του γαστρεντερικού συστήματος

Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού αντιπροσώπευαν το σχεδόν ένα τρίτο (το 29,3%)  των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί που προκαλούσαν τις περισσότερες λοιμώξεις στα νοσοκομεία ήταν κατά σειράν:

  1. Το κολοβακτηρίδιο (12,7% των κρουσμάτων)
  2. Η κλεμπσιέλλα (11,7%)
  3. Ο εντερόκοκκος (10%)
  4. Ο κορωνοϊός SARS-CoV2 που προκαλεί την COVID-19 (9,5%)
  5. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (9% των κρουσμάτων)

Ανθεκτικά βακτήρια και αντιβιοτικά

Η νέα έκθεση αποκαλύπτει ακόμα πως την περίοδο 2022-2023 ήταν αυξημένη η χρήση αντιμικροβιακών (αντιβιοτικών) φαρμάκων στα νοσοκομεία. Το 35,5% των νοσηλευομένων ασθενών έλαβαν τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό, έναντι του 32,9% την περίοδο 2016-2017.

Σε καθημερινή βάση χορηγούνται στην ΕΕ/ΕΟΧ αντιβιοτικά σε σχεδόν 390.000 νοσηλευόμενους ασθενείς. Αυτό που ανησυχεί περισσότερο τους ειδικούς, όμως, είναι το γεγονός ότι μία στις τρεις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια ανθεκτικά σε σημαντικά αντιβιοτικά. Αυτό έχει ως συνέπεια να περιορίζονται οι θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς.

Στο τουλάχιστον 20% των περιπτώσεων οι λοιμώξεις που μεταδίδονται στους ασθενείς θα μπορούσαν να αποφευχθούν, τονίζει το ECDC. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με απλά και με σύνθετα μέτρα. Απλά μέτρα είναι λ.χ.:

  • Η καλή υγιεινή των χεριών
  • Η ύπαρξη συσκευών απολύμανσης των χεριών με βάση το οινόπνευμα δίπλα σε κάθε νοσοκομειακή κλίνη

Σύνθετα μέτρα είναι η επάρκεια σε μονόκλινα δωμάτια στα νοσοκομεία και σε προσωπικό εξειδικευμένο στην πρόληψη των λοιμώξεων.

«Οι λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη αποτελούν σημαντική πρόκληση για την ασφάλεια των ασθενών στα νοσοκομεία της Ευρώπης. Τα νέα δεδομένα υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για περαιτέρω δράσεις για τον μετριασμό αυτής της απειλής», δήλωσε η Dr. Andrea Ammon, διευθύντρια του ECDC.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/