Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Ως ένα από τα πιο παράξενα συμπτώματα της νόσου COVID-19, η απώλεια της όσφρησης μπορεί να είναι ξεκάθαρο σημάδι ότι έχετε προσβληθεί από τον ιό. Μάλιστα, ένα πρόσφατο άρθρο στους The New York Times ανέφερε ότι έως και το 87% των ασθενών βιώνει αυτό το σύμπτωμα.

Και, σύμφωνα με το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt, περίπου στο 25% των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με COVID-19, το πρώτο και μοναδικό σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά είναι η απώλεια της όσφρησης.

Επειδή αυτό το σύμπτωμα (ο ιατρικός όρος είναι ανοσμία) μπορεί να χρησιμεύσει ως βασικός δείκτης για τη διάγνωση, ερευνητές στην Ινδία διεξήγαγαν μια μελέτη για να προσδιορίσουν εκείνες τις μυρωδιές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους καλύτερους δείκτες για την COVID-19.

Νέα συνδυασμένη ανάλυση αποκαλύπτει ότι το σύμπτωμα αυτό εκδηλώνουν σχεδόν οι οκτώ στους δέκα ασθενείς. Ωστόσο μόνο οι μισοί το αντιλαμβάνονται, γι’ αυτό και δεν αναφέρεται πάντοτε στους γιατρούς. Είναι όμως πρώιμο σύμπτωμα της λοίμωξης που προκαλεί ο νέος κοροναϊός.

Οι άνθρωποι που νοσούν από τη λοίμωξη που προκαλεί ο κοροναϊός Covid-19 εκδηλώνουν συχνά ένα σύμπτωμα, το οποίο δεν αντιλαμβάνονται πάντοτε, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Το σύμπτωμα αυτό είναι η απώλεια της όσφρησης (ανοσμία), η οποία πιστεύεται ότι αποτελεί πρώιμο σύμπτωμα της λοίμωξης Covid-19. Η μερική ή πλήρης απώλεια της όσφρησης έχει αναφερθεί σε πολλές μελέτες. Ωστόσο η συχνότητά της ως συμπτώματος της λοίμωξης που προκαλεί ο κοροναϊός, κυμαινόταν από 5% έως 98%.

Με τόσο μεγάλο εύρος τιμών είναι δύσκολο να αξιολογηθεί η αξία της στην διάγνωση του επικίνδυνου ιού. Τώρα, όμως, επιστήμονες από τις ΗΠΑ πιστεύουν ότι βρήκαν για ποιον λόγο υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά. Πολλοί ασθενείς δεν την αντιλαμβάνονται, λένε.

Το συμπέρασμα αυτό προέρχεται από την συνδυασμένη ανάλυση (μετανάλυση) των στοιχείων από 34 προγενέστερες μελέτες. Οι ερευνητές εξέτασαν τι είχαν δείξει οι εκτιμήσεις της όσφρησης στις οποίες υποβλήθηκαν οι ασθενείς και τι είχαν πει οι ίδιοι.

Όπως διαπίστωσαν, το 77% των ασθενών που συμμετείχαν σε αυτές τις μελέτες είχαν απώλεια της όσφρησης. Ωστόσο μόνο το 44% το είχαν αναφέρει στους γιατρούς τους. Και αυτό, διότι δεν το αντιλαμβάνονταν.

Απαραίτητη η αντικειμενική αξιολόγηση

Η αντικειμενική εκτίμηση της όσφρησης είχε γίνει με τους ασθενείς να αναφέρουν αν μύριζαν συγκεκριμένες μυρωδιές ή όχι. Η υποκειμενική αναφορά αφορούσε ό,τι είχαν πει όταν ρωτήθηκαν σχετικώς από τους γιατρούς ή συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια υγείας.

«Η υποκειμενική αναφορά της απώλειας της όσφρησης ήταν ένα κατάλληλο εργαλείο στις αρχές της πανδημίας που προκάλεσε ο νέος κοροναϊός. Ωστόσο υποτιμά την αληθινή συχνότητά της», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Vicente A. Ramirez, από το Κέντρο Χημικών Αισθήσεων Monell, στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

Αντιθέτως, «οι αντικειμενικές μετρήσεις πρέπει πλέον να χρησιμοποιούνται για να αναγνωρίζεται νωρίς η απώλεια της όσφρησης», πρόσθεσε η ερευνήτρια Dr. Mackenzie E. Hannum.

«Η αντικειμενική αξιολόγηση της όσφρησης πρέπει να γίνει ρουτίνα, όπως η θερμομέτρηση», τόνισε η επιβλέπουσα ερευνήτρια Dr Danielle Reed.

Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στην επιστημονική επιθεώρηση Chemical Senses. Επιπλέον, δημιούργησαν μία βάση δεδομένων με τις έως τώρα μελέτες για την απώλεια όσφρησης που προκαλεί ο νέος κοροναϊός. Η βάση αυτή ενημερώνεται σε εβδομαδιαία βάση.

Έως τα μέσα Οκτωβρίου 2020, είχαν προστεθεί στη βάση δεδομένων 118 κλινικές μελέτες για την απώλεια της όσφρησης. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων σε αυτές πλησίαζε τις 44.000.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/

Τα συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα σχετίζονται με την εκδήλωση πιο σοβαρής νόσου Covid-19 και με χειρότερη έκβασή της, σύμφωνα με δύο νέες αμερικανικές έρευνες, οι οποίες έρχονται να αναστρέψουν την έως τώρα διαμορφωμένη εικόνα, η οποία έδειχνε ότι μάλλον ίσχυε το αντίθετο.

Η πρώτη μελέτη (μετα-ανάλυση), με επικεφαλής τον γαστρεντερολόγο δρα Σουμπάς Γκιμίρ του Νοσοκομείου Γκάθρι Ρόμπερτ Πάρκερ της Πενσιλβάνια, αξιολόγησε 38 προηγούμενες έρευνες, που αφoρούσαν συνολικά περισσότερους από 8.400 ασθενείς, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όσοι είχαν διάρροια, ήταν 63% πιθανότερο να εμφανίσουν σοβαρή Covid-19. Αυτό πιθανώς συμβαίνει, σύμφωνα με τον ίδιο, επειδή αυτοί οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερο ιικό φορτίο του κορονοϊού SARS-CoV-2, κάτι που οδηγεί και τον οργανισμό τους σε πιο έντονη υπεραντίδραση.

Η δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής τον δρα Νταρμπάζ Αντνάν του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ρας του Σικάγο, η οποία μελέτησε 921 ασθενείς, βρήκε ότι το 22%, που είχαν τουλάχιστον ένα γαστρεντερικό σύμπτωμα, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εισαχθούν στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) του νοσοκομείου και να χρειαστούν διασωλήνωση.

• Επίσης, όσα περισσότερα γαστρεντερικά συμπτώματα είχε ένας ασθενής, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος για χειρότερη έκβαση της νόσου του. Ο Αντνάν επεσήμανε ότι οι γιατροί που αξιολογούν την κατάσταση των ασθενών με Covid-19, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ότι τα συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύμπτωμα πιθανώς σηματοδοτούν ένα σημαντικό υψηλότερο κίνδυνο για επιδείνωση της υγείας τους.

Οι δύο μελέτες παρουσιάστηκαν στο (ηλεκτρονικό λόγω κορονοϊού) ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Γαστρεντερολογίας, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ 

Πηγή: https://healthmag.gr/

Το κλινικό όφελος της ριοσιγουάτης φαίνεται πως προκρίνει η μελέτη Φάσης 4 σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση που είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση σε αναστολείς της PDE-5.

Ειδικότερα, στην παγκόσμια, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, ανοικτή μελέτη δυο σκελών που διεξήχθη σε 81 κέντρα σε 22 χώρες συμμετείχαν ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (PAH) και έλαβαν αγωγή με τον διεγέρτη της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (sGC), ριοσιγουάτη λόγω ανεπαρκούς ανταπόκρισης στη θεραπεία με αναστολέα της φωσφοδιεστεράσης-5 (PDE-5), με βάση τα αποτελέσματα της παγκόσμιας, τυχαιοποιημένης, ελεγχόμενης, ανοικτής μελέτης Φάσης 4, REPLACE.

Σύμφωνα με τα πορίσματα, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της επετεύχθη και συγκεκριμένα διαπιστώθηκε κλινική βελτίωση κατά την Εβδομάδα 24. Ειδικότερα καταγράφηκε στους συμμετέχοντες αύξηση κατά  ≥10%/≥30 μέτρα στην εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης (6MWD) σε σχέση με την αρχική αξιολόγηση (Λειτουργική Κατηγορία I/II κατά WHO) ή μείωση ≥30% του N-τελικού άκρου της προορμόνης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (NT-proBNP) σε σχέση με την αρχική αξιολόγηση, απουσία κλινικής επιδείνωσης.

Σημειώνεται ότι ως κλινική επιδείνωση ορίστηκε ο θάνατος από οποιαδήποτε αιτία, η νοσηλεία για επιδεινούμενη PAH ή η εξέλιξη της νόσου.

Από την μελέτη προκύπτει ότι  διπλάσιοι ασθενείς στην ομάδα της ριοσιγουάτης πέτυχαν το σύνθετο πρωτεύον καταληκτικό σημείο της κλινικής βελτίωσης σε σύγκριση με την ομάδα του PDE5i (41% έναντι 20%, αντίστοιχα) [OR=2,78, CI 95% (1,53–5,06), p=0,0007].

Άξιο λόγου είναι ότι τα αποτελέσματα για την ασφάλεια συνάδουν με το γνωστό προφίλ ασφάλειας της ριοσιγουάτης.

Τα δεδομένα της μελέτης REPLACE παρουσιάστηκαν στο πρόσφατο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ERS), που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά.

Συνεπώς, η μελέτη REPLACE κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς με PAH που έχουν ανεπαρκή ανταπόκριση σε αναστολείς της PDE-5 μπορεί να ωφεληθούν από τη μετάβαση στη ριοσιγουάτη, η οποία χρησιμεύει κατ’ αυτόν τον τρόπο ως δυνητική επιλογή για την εντατικοποίηση της θεραπείας. Ακόμη, οι ασθενείς μπορούν να παραμείνουν σε μονοθεραπεία ή σε θεραπεία συνδυασμού δύο παραγόντων προτού προστεθούν άλλες στοχευμένες θεραπευτικές αγωγές.

Πηγή: https://virus.com.gr/

Οι ερευνητές προσπάθησαν πρώτα να χαρακτηρίσουν τα κύτταρα ThGM σε υγιή ανθρώπινα άτομα και σε ζωικό μοντέλο σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Σκλήρυνση κατά πλάκας ανοσοκύτταρα: Η σκλήρυνση κατά πλάκας (MS) είναι μια αυτοάνοση διαταραχή που αναπτύσσεται καθώς τα ανοσοκύτταρα προσβάλλουν το νευρικό σύστημα. Τα Τ κύτταρα είναι ένα κρίσιμο μέρος του ανοσοποιητικού μας συστήματος, με μια πολύπλοκη σειρά υποτύπων – μερικά οδηγούν την αυτοάνοση απόκριση, ενώ άλλα προσπαθούν να την καταστείλουν. Μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο Thomas Jefferson χαρακτήρισε έναν νέο πληθυσμό κυττάρων Τ που ονομάζονται κύτταρα ThGM που παράγουν κοκκιοκύτταρο παράγοντα διέγερσης μακροφάγων (GM-CSF), μια χημική ουσία που συμβάλλει στην αυτοάνοση απόκριση.

Είχαν προηγουμένως δείξει ότι αυξημένος αριθμός κυττάρων ThGM βρίσκεται στο αίμα και στον εγκέφαλο των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, υποδεικνύοντας ότι αυτά τα κύτταρα μπορεί να συμβάλουν στην ανάπτυξη αυτοανοσίας. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για τις γενετικές ιδιότητες και τη λειτουργία των κυττάρων ThGM, καθιστώντας δύσκολη την κατανόηση του ρόλου τους στη σκλήρυνση κατά πλάκας. Η ομάδα έχει πλέον αποκαλύψει βασικά χαρακτηριστικά καθορισμού αυτών των κυττάρων και πώς συμπεριφέρονται σε ένα ζωικό μοντέλο σκλήρυνσης κατά πλάκας, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντικές μελέτες και πιθανές θεραπείες. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Science Immunology. Οι ερευνητές προσπάθησαν πρώτα να χαρακτηρίσουν τα κύτταρα ThGM σε υγιή ανθρώπινα άτομα και σε ζωικό μοντέλο σκλήρυνσης κατά πλάκας. Χρησιμοποιώντας διάφορες γενετικές και βιοχημικές τεχνικές, διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα ThGM ήταν άφθονα, αλλά ενδιαφέρον, δεν διέθεταν τους χαρακτηριστικούς δείκτες άλλων πληθυσμών Τ-κυττάρων.

“Διαπιστώσαμε ότι τα κύτταρα ThGM έχουν ξεχωριστό γενετικό προφίλ σε σύγκριση με άλλα υποσύνολα Τ κυττάρων”, λέει ο ανώτερος συγγραφέας Abdolmohamad Rostami, MD, Ph.D., καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Νευρολογίας στο Ιατρικό Κολέγιο Sidney Kimmel – Thomas Jefferson Πανεπιστήμιο και Vickie and Jack Farber Institute for Neuroscience – Jefferson Health. “Φαίνεται ότι τα κελιά ThGM προέρχονται από μια ξεχωριστή γενεαλογία ή προέλευση, και ως εκ τούτου καταφέραμε να καθορίσουμε ένα σύνολο κριτηρίων για τον προσδιορισμό αυτών των κελιών.”

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι σε ένα μοντέλο ποντικού για σκλήρυνση κατά πλάκας υπάρχει αυξημένος αριθμός κυττάρων ThGM στο νευρικό σύστημα, παρόμοιο με τα ευρήματα σε ανθρώπινες ασθένειες. Διαπίστωσαν επίσης ότι τα κύτταρα ThGM προκάλεσαν ενδοφαλομυελίτιδα ή φλεγμονή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, ένα σημάδι ανάπτυξης ασθένειας σε αυτό το μοντέλο σκλήρυνσης κατά πλάκας, προσφέροντας περαιτέρω στοιχεία ότι τα κύτταρα ThGM συμβάλλουν στην αυτοανοσία.

Η ομάδα εργάζεται τώρα για τον περαιτέρω χαρακτηρισμό των κυττάρων ThGM στους ανθρώπους. “Τα ευρήματά μας έχουν ήδη δώσει σημαντικές ενδείξεις για το ποιοι γενετικοί δείκτες και χημικά χαρακτηριστικά καθιστούν αυτό το υποσύνολο των Τ κυττάρων μοναδικό”, εξηγεί ο Δρ Rostami. “Αυτό θα μπορούσε να μας επιτρέψει να αναπτύξουμε θεραπείες που στοχεύουν επιλεκτικά αυτόν τον πληθυσμό Τ κυττάρων, αφήνοντας ανέπαφα άλλα Τ κύτταρα και αποφεύγοντας την εκτεταμένη ανοσοκαταστολή.” “Αυτή η μελέτη κατέστη δυνατή από μια ταλαντούχα ομάδα επιστημόνων, ειδικά τον Javad Rasouli, έναν μεταδιδακτορικό συνεργάτη στο εργαστήριο και τον Bogoljub Ciric, αναπληρωτή καθηγητή νευρολογίας εδώ στο Jefferson”, λέει ο Δρ Rostami.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Τα αυτοαντισώματα έρχονται σε «ποικιλίες» που συνήθως σχετίζονται με συγκεκριμένους τύπους ασθενειών

Κορωνοϊός αντισώματα: Σε μια πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη εν αναμονή της αξιολόγησης από ομοτίμους περιγράφεται το ανησυχητικό εύρημα ότι στους πιο άρρωστους ασθενείς με COVID-19 η παραγωγή αυτοαντισωμάτων είναι κάτι κοινό. Το εύρημα αυτό μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο τόσο στη φροντίδα των ασθενών όσο και στην αποκατάσταση της λοίμωξης.

Η σοβαρή μόλυνση συνδέεται με την παραγωγή αυτοαντισωμάτων. Τα αυτοαντισώματα έρχονται σε «ποικιλίες» που συνήθως σχετίζονται με συγκεκριμένους τύπους ασθενειών. Οι ασθενείς με λύκο, για παράδειγμα, συχνά έχουν αντισώματα που στοχεύουν το δικό τους DNA. Οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι λιγότερο πιθανό να έχουν αυτά τα αντισώματα, αλλά είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν θετικές εξετάσεις για ρευματοειδή παράγοντα – αντισώματα που στοχεύουν άλλα αντισώματα.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν την πορεία της ασθένειας σε 52 άτομα που μπήκαν στην εντατική με COVID-19. Κανένα από αυτά δεν είχε ιστορικό αυτοάνοσων διαταραχών. Ωστόσο, έγινε τεστ κατά τη διάρκεια της μόλυνσης για αυτοαντισώματα τα οποία ανευρίσκονται σε μια ποικιλία ασθενειών. Πάνω από τους μισούς ήταν θετικοί στα αυτοαντισώματα αυτά. Σε ασθενείς με τα υψηλότερα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (ένας δείκτης γενικής φλεγμονής) στο αίμα, πάνω από τα δύο τρίτα των ασθενών έδειξαν στοιχεία ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα παρήγαγε αντισώματα που επιτίθενται στους δικούς τους ιστούς.

Παρόλο που οι ασθενείς με σοβαρή νόσο εμφανίζουν αυτοαντισώματα, τα δεδομένα δεν λένε σε ποιον βαθμό αυτά συμβάλλουν σε πιο σοβαρά συμπτώματα της νόσου COVID-19. Θα μπορούσε να ισχύει ότι η σοβαρή ιογενής ασθένεια οδηγεί στην παραγωγή αυτοαντισωμάτων.

Είναι πιθανό αυτά τα αυτοαντισώματα να είναι καλοήθη ή ακόμη και χρήσιμα με κάποιον τρόπο που δεν έχει αναγνωριστεί ακόμη, αλλά είναι εξίσου πιθανό να είναι καταστροφικά. Πάντως οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αυτοαντισώματα συνδέονται με τη λοίμωξη του SARS-CoV-2 και ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν αναμένεται μέσω εμβολιασμού κατά του ιού.

Η ύπαρξη των αυτοαντισωμάτων και ο καταστροφικός ρόλος τους θα μπορούσαν να είναι η αιτία για την οποία η δεξαμεθαζόνη, ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για να εξουδετερώσει τις «εξάρσεις» των αυτοάνοσων διαταραχών, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία των ασθενών μόνο με σοβαρή ασθένεια.

Πηγή : https://www.healthweb.gr/

Δύο μεγάλα πνευμονιοκοκκικά εμβόλια παρατηρούν ήδη ελλείψεις στην ΕΕ, κάτι που θα μπορούσε να είναι κακό για τους επόμενους μήνες

Καθώς η υγειονομική κρίση συνεχίζει να μαίνεται παγκοσμίως, οι υγειονομικές αρχές ανησυχούν ότι μια τέλεια καταιγίδα του νέου κορωνοϊού, της πνευμονίας και της εποχικής γρίπης θα μπορούσε να προσπεράσει νοσοκομειακά συστήματα. Τώρα, δύο μεγάλα πνευμονιοκοκκικά εμβόλια παρατηρούν ήδη ελλείψεις στην ΕΕ, κάτι που θα μπορούσε να είναι κακό για τους επόμενους μήνες.

Η Merck & Co. Pneumovax 23 και η Pfizer της Prevnar 13 αντιμετωπίζουν ελλείψεις στην Ευρώπη, καθώς οι ερευνητές δοκιμάζουν και τα δύο πνευμονιοκοκκικά εμβόλια ως προληπτικό μέτρο κατά της COVID-19, ανέφερε το Reuters. Παρά το γεγονός ότι ο εφοδιασμός λειτουργεί κανονικά στις Η.Π.Α., ένα πλήθος ευρωπαϊκών χωρών αναγκάστηκε να διανείμει και τα δύο εμβόλια καθώς πλησιάζουν οι κρύοι χειμερινοί μήνες και τα νοσοκομειακά συστήματα φοβούνται ένα διπλό κύμα ασθενών με COVID-19 και πνευμονία. Αυτή η «άνευ προηγουμένου αύξηση της ζήτησης», σύμφωνα με εκπρόσωπο της Merck, έβαλε και τους δύο φαρμακοβιομηχανίες σε μεγάλη πίστα. “Παρά τις καλύτερες προσπάθειές μας, η παγκόσμια ζήτηση συνεχίζει να υπερβαίνει τη διαθέσιμη προσφορά σε ορισμένες αγορές”, δήλωσε η εκπρόσωπος. “Συνεχίζουμε να αξιολογούμε την κατάσταση στενά και προσπαθούμε να διαθέσουμε όσο το δυνατόν περισσότερη προσφορά σε χώρες σε όλο τον κόσμο”.

Με την αύξηση των ελλείψεων σημείου, η Pfizer διαβεβαίωσε ότι διαθέτει «υγιή προσφορά διαθέσιμου παγκόσμιου αποθέματος» για την Prevnar και «έχει αυξήσει περαιτέρω την παραγωγή για να διασφαλίσει ότι δεν υπάρχουν συστηματικά προβλήματα», δήλωσε εκπρόσωπος της Pfizer. Στην Ιταλία, η προμήθεια και των δύο εμβολίων είναι τόσο σπάνια, σύμφωνα με μια πηγή στο Reuters ότι “είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν”. Εν τω μεταξύ, η χώρα ενέκρινε ένα προσωρινό πρόγραμμα για τις φαρμακοβιομηχανίες να αγοράζουν τα εμβόλια στο εξωτερικό.

Εν τω μεταξύ, η Γερμανία αύξησε την ελάχιστη ηλικία για τη χρήση εμβολίων των ηλικιωμένων από 60 σε 70 σε μια προσπάθεια περιορισμού της ζήτησης. Το έθνος κατέληξε σε συμφωνία για εκτροπή παρτίδων Pneumovax από την Ιαπωνία και είπε ότι ενδέχεται να μην έχουν προγεμισμένες σύριγγες του εμβολίου μέχρι τον Ιανουάριο. Η έλλειψη εμβολίων για την πνευμονία στην ΕΕ έρχεται καθώς οι υγειονομικές αρχές σε όλο τον κόσμο φοβούνται ότι ένα ισχυρό μείγμα COVID-19, πνευμονίας και της εποχικής γρίπης θα μπορούσε να κατακλύσει γρήγορα τα νοσοκομειακά συστήματα.

Στις ΗΠΑ, όπου συνεχίζει να δημιουργείται ένα τρίτο κύμα μολύνσεων COVID-19, οι κατασκευαστές εμβολίων γρίπης έχουν προγραμματίσει να διανείμουν 20 εκατομμύρια δόσεις – μια μεγάλη αύξηση από 17 εκατομμύρια το 2019, Elaine O’Hara, επικεφαλής εμπορικών επιχειρήσεων της Βόρειας Αμερικής της Sanofi Pasteur , είπε τον Ιούνιο. Η Sanofi θα αποστείλει έως και 80 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου κατά της γρίπης φέτος, δήλωσε ο O’Hara – αύξηση από 70 εκατομμύρια πέρυσι. Η Seqirus έστειλε 52 εκατομμύρια δόσεις πέρυσι και σχεδιάζει να αυξήσει αυτόν τον αριθμό κατά περίπου 10% για την επόμενη σεζόν. Η GlaxoSmithKline, ο τρίτος μεγάλος παίκτης εμβολίων κατά της γρίπης, έστειλε 46 εκατομμύρια δόσεις πέρυσι και σχεδιάζει να αποστείλει 50 εκατομμύρια φέτος, δήλωσε εκπρόσωπος του Ιουνίου.

Εν τω μεταξύ, μια σειρά φαρμακοβιομηχανιών κυνηγούν το πρώτο εμβόλιο COVID-19, με τους πρωτοπόρους να στοχεύουν στις άδειες χρήσης έκτακτης ανάγκης το Νοέμβριο. Σε μια ολοήμερη εικονική ακρόαση, εμπειρογνώμονες στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) δήλωσαν ότι συνεργάζονται με την Επιχείρηση Warp Speed ​​και τις περιοχές σε μια προσέγγιση σταδιακής διανομής για πιθανά εμβόλια. Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων εμβολιασμού, ενώ οι δόσεις είναι περιορισμένες, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης και άλλοι πρώτοι ανταποκριτές θα έχουν προτεραιότητα για εμβολιασμούς.

Επίσης κατά τη διάρκεια των πρώτων σταδίων εμβολιασμού, η κυβέρνηση θα στοχεύσει άτομα με υψηλό κίνδυνο για σοβαρό COVID-19, εκείνους που ζουν σε κοντινή απόσταση, εκπαιδευτικούς και άτομα με περιορισμένη πρόσβαση σε εμβόλια, ανέφεραν ειδικοί. Ο επικεφαλής της επιχείρησης Warp Speed ​​Moncef Slaoui προέβλεψε νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα ότι τα εμβόλια COVID-19 από τη Moderna και την Pfizer θα μπορούσαν να φτάσουν σε όλους τους Αμερικανούς έως τον Ιούνιο του 2021 εάν η πολιτική δεν επιβραδύνει την εφαρμογή.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances περιγράφει πώς η ογκογόνος πρωτεΐνη σύντηξης EWSR1-FLI1 κατευθύνεται στα διάφορα μέρη του γονιδιώματος από το RING1B, επιτρέποντας στο EWSR1-FLI1 να εισβάλλει στο μεταγραφικό πρόγραμμα των κυττάρων, μετατρέποντάς τα σε καρκινικά κύτταρα.

Γονίδιο σάρκωμα κύτταρα: Ερευνητές στο Institut de Recerca Sant Joan de Déu (IRSJD) σε συνεργασία με αυτούς του Κέντρου Γονιδιωματικής Ρύθμισης (CRG) ανακάλυψαν ότι το RING1B είναι ένα κρίσιμο γονίδιο για την ανάπτυξη του σαρκώματος Ewing, ενός σπάνιου τύπου αναπτυξιακού καρκίνου που εμφανίζεται στα οστά και μαλακούς ιστούς. Αυτή η πρόσφατα αποκαλυμμένη επιγενετική ευπάθεια στα καρκινικά κύτταρα του σαρκώματος Ewing ανοίγει την πόρτα για νέες θεραπευτικές στρατηγικές. Το σάρκωμα Ewing προκαλείται από μια χρωμοσωμική μετατόπιση, όπου το γονίδιο EWSR1 στο χρωμόσωμα 22 συγχωνεύεται με συνηθέστερα το γονίδιο FLI1 στο χρωμόσωμα 11. Η προκύπτουσα πρωτεΐνη σύντηξης EWSR1-FLI1, η οποία περιέχει τον μηχανισμό μεταγραφής EWSR1 και τον τομέα δέσμευσης DNA του Το FLI1, είναι ο κύριος παράγοντας της ογκογένεσης.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances περιγράφει πώς η ογκογόνος πρωτεΐνη σύντηξης EWSR1-FLI1 κατευθύνεται στα διάφορα μέρη του γονιδιώματος από το RING1B, επιτρέποντας στο EWSR1-FLI1 να εισβάλλει στο μεταγραφικό πρόγραμμα των κυττάρων, μετατρέποντάς τα σε καρκινικά κύτταρα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα RING1B και EWSR1-FLI1 εντοπίζονται στις ίδιες περιοχές του γονιδιώματος, όπου το RING1B είναι υπεύθυνο για την πρόσληψη EWSR1-FLI1. Το EWSR1-FLI1 δεν μπορεί να ενεργοποιήσει τα γονίδια-στόχους του και να μετατρέψει ένα κύτταρο από υγιή σε καρκινική κατάσταση χωρίς RING1B, όπως φαίνεται από τη μειωμένη ανάπτυξη όγκου όταν μειώνεται το RING1B.

Οι επιγενετικοί αναστολείς έχουν προηγουμένως προταθεί για τη θεραπεία του σαρκώματος Ewing και άλλων τύπων παιδιατρικών καρκίνων όπως το νευροβλάστωμα, το ραβδομυοσάρκωμα ή το αρθρικό σάρκωμα. Περαιτέρω έρευνα θα μπορούσε να διερευνήσει τη φαρμακολογική αναστολή του RING1B ως κλινική θεραπεία για τη θεραπεία του σαρκώματος Ewing. “Τα ευρήματά μας προσφέρουν εντυπωσιακές γνώσεις σχετικά με τον μηχανισμό του σαρκώματος Ewing, βοηθώντας μας να φτάσουμε πιο κοντά στην αποκάλυψη του αόριστου κυττάρου προέλευσης για αυτόν τον σπάνιο τύπο καρκίνου”, λέει ο Luciano Di Croce, ερευνητής του Κέντρου Γονιδιωματικών Κανονισμών και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. “Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε υψηλά επίπεδα RING1B.”

“Το EWSR1-FLI1 παραμένει ένας δύσκολος στόχος για φάρμακα, οπότε η κατανόηση των εξαρτήσεών της μπορεί να προσφέρει εναλλακτικές στρατηγικές για να απενεργοποιήσει το παρεκκλίνον πρόγραμμα μεταγραφής”, λέει η Sara Sánchez-Molina, πρώτη συγγραφέας της μελέτης και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Institut de Recerca Sant Joan de Déu . “Οι όγκοι των προβατίνων είναι παραδειγματικά παραδείγματα καρκίνου ανάπτυξης, όπου το πρώτο χτύπημα (γενετικό ή επιγενετικό) εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης (κύηση) και, στην πλειονότητα των σαρκωμάτων Ewing, αναπτύσσεται μεταγεννητικά κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων σταδίων ανάπτυξης όπως η εφηβεία. Η μελέτη υποστηρίζει το μοντέλο από τα οποία τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα που χαρακτηρίζονται από υψηλά επίπεδα RING1B είναι ικανά να διατηρήσουν το ανώμαλο μεταγραφικό πρόγραμμα που προκαλείται από την ογκογονική πρωτεΐνη σύντηξης. Το σάρκωμα Ewing θα αναπτυχθεί εάν το άτομο γεννηθεί με πρόδρομα κύτταρα που φέρουν την ογκοπρωτεΐνη σύντηξης, “λέει ο Jaume Mora, επιστημονικός διευθυντής του Παιδιατρικού Κέντρου Καρκίνου της Βαρκελώνης-Institut de Recerca Sant Joan de Déu και διευθυντής της μελέτης.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/