Κατηγορία: Ενημέρωση

Σε αυτόν οφείλονται το 60-80% των νεογνικών θανάτων
Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται ο τοκετός που εξελίσσεται και πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα και αφορά το 8% των κυήσεων.Αν και υπάρχει ομοφωνία για το ανώτερο χρονικό όριο, το κατώτερο όριο στην Ελλάδα έχει αποφασιστεί να είναι 22η εβδομάδα, ενώ ποικίλλει από κράτος σε κράτος (π.χ. στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η 20η εβδομάδα). Φυσικά για τη διάγνωση του πρόωρου τοκετού υπάρχουν προϋποθέσεις όπως, ο χρονολογικός προσδιορισμός του κύκλου που είναι συχνά ανακριβής με μεταβλητό ρυθμό ή και φυσιολογικός 28 ημερών.

«Ο πρόωρος τοκετός είναι ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της κύησης, αφού αποτελεί ένα υψηλό ποσοστό νεογνικών θανάτων, από 60-80% που δεν οφείλονται σε συγγενείς ή χρωμοσωματικές ανωμαλίες. Επίσης, αποτελεί μεγάλο ποσοστό άμεσης ή απώτερης χρονικά νεογνικής νοσηρότητας. Για τους παιδιάτρους πρόωρος τοκετός θεωρείται όταν το νεογνό είναι κάτω από 2.500 γρ. βάρος», αναφέρει ο Ευστράτιος Κιρμουτσέλης, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης ΛΗΤΩ. «Το 1/3 των πρόωρων τοκετών με πολύ χαμηλά ποσοστά επιβίωσης είναι κάτω από την 32η εβδομάδα. Έτσι, στην 23η εβδομάδα, το ποσοστό επιβίωσης είναι 0-7%, στην 25η εβδομάδα ανέρχεται από 0-29%, στην 26η εβδομάδα ανέρχεται 56-67% και στην 28η εβδομάδα 88-92%», προσθέτει.

«Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να εκδηλωθεί στις ακόλουθες καταστάσεις: Σε αυτόματη ρήξη υμένων, ανεπάρκεια τραχήλου, συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας, σε υπερδιάταση της μήτρας, σε εμβρυϊκές ανωμαλίες, σε κύηση με ταυτόχρονη παρουσία ενδομητρίου σπειράματος, σε ενδομήτριο θάνατο εμβρύου, ιστορικό προηγούμενων πρόωρων τοκετών της μητέρας, συστηματικές παθήσεις της μητέρας. Επίσης υπάρχει και ο ιατρογενής πρόωρος τοκετός: προεκλαμψία, πολύδυμη κύηση, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου, εμβρυϊκές ανωμαλίες ασύμβατες με τη ζωή, αποκόλληση πλακούντα, ενδομήτρια εμβρυϊκή δυσφορία. Η θεραπεία των αιτιολογικών παραγόντων και η αντιμετώπιση για την αναστολή του πρόωρου τοκετού είναι ο κλινοστατισμός ή η χορήγηση κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής όπως οι συμπαθητικομιμητικοί παράγοντες ή β’ αγωνιστές (ριτοδρίνη, τερβουταλίνη, φαινοτερόλη κ.ά.), οι αντιπροσταγλανδινικοί παράγοντες, το θειικό μαγνήσιο, οι αποκλειστές διαύλων Ca++(νιφεδιπίνη) ή οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ωκυτοκίνης».

Πηγη:HealthDaily

Λόγω ελλείψεων
Ο FDA θα επιτρέψει προσωρινά την εισαγωγή ενός φαρμάκου για τη σύφιλη που παράγεται από την γαλλική εταιρεία Laboratoires Delbert, ανακοίνωσε η εταιρεία την Τετάρτη.Η Laboratoires Delbert δήλωσε ότι συμφώνησε με τη ρυθμιστική αρχή των ΗΠΑ για την εισαγωγή εξτενσιλίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες για την αντιμετώπιση των ελλείψεων φαρμάκων για τη σύφιλη, σύμφωνα με επιστολή στον ιστότοπο του FDA. Τον Ιούνιο, η Pfizer είχε προειδοποιήσει ότι σύντομα θα εξαντληθεί η προσφορά του φαρμάκου της, Bicillin L-A, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σύφιλης και άλλων βακτηριακών λοιμώξεων στα παιδιά, επειδή έπρεπε να δώσει προτεραιότητα στη έκδοση του φαρμάκου για ενήλικες λόγω αύξησης των κρουσμάτων σύφιλης σε αυτόν τον πληθυσμό εκείνη την εποχή. Τα προϊόντα πενικιλίνης της Pfizer παρουσιάζουν έλλειψη από τον Απρίλιο, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του FDA. Σύμφωνα με έρευνα τον Αύγουστο, σχεδόν το ένα τρίτο των νοσοκομειακών φαρμακοποιών των ΗΠΑ δήλωσαν ότι αναγκάστηκαν να καθυστερήσουν ή να ακυρώσουν τις θεραπείες καθώς οι ελλείψεις φαρμάκων στη χώρα πλησιάζουν στο υψηλότερο ποσοστό όλων των εποχών. Η εξτενσιλίνη της Delbert, μια μορφή πενικιλίνης, δεν είναι εγκεκριμένη στις ΗΠΑ. Η σύφιλη είναι μια ιάσιμη σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη (ΣΜΝ) που επηρέασε 7,1 εκατ. ενήλικες μεταξύ 15 και 49 ετών το 2020

Πηγη;HealthDaily

Τι δήλωσαν φαρμακευτικά στελέχη στο συνέδριο υγείας της JPMorgan
Φαρμακευτικά στελέχη φαρμακευτικών κολοσσών όπως η Amgen και η Pfizer σχεδιάζουν την είσοδό τους στην επικερδή αγορά της παχυσαρκίας αναπτύσσοντας ή κλείνοντας συμφωνίες για φάρμακα που θα μπορούν να ανταγωνιστούν το Wegovy της Novo Nordisk και το Zepbound της Eli Lilly.Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του Reuters, η αγορά στον τομέα της παχυσαρκίας υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια τουλάχιστον μέχρι το τέλος της δεκαετίας, καθώς οι καταναλωτές κάνουν ουρές για τις νέες θεραπείες που έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν το βάρος έως και 20%.Η Amgen έχει ένα πειραματικό φάρμακο διπλού μηχανισμού κατά της παχυσαρκίας σε δοκιμές μεσαίου σταδίου που ελπίζει ότι θα έχει λιγότερες παρενέργειες με λιγότερο συχνές δόσεις από το Wegovy ή το Zepbound, δήλωσε στο Reuters ο επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος Jay Bradner στο ετήσιο συνέδριο υγείας της JPMorgan στο Σαν Φρανσίσκο αυτή την εβδομάδα. Ο Jay Bradner δήλωσε ότι εάν αποδειχθεί αυτή η διαφοροποίηση του πειραματικού φαρμάκου της η Amgen πάρει μερίδιο στην αγορά της παχυσαρκίας παρά το ξεκίνημα της Novo και της Lilly.«Δεν είναι πραγματικά πολύ αργά για να εισέλθουμε στην αγορά της παχυσαρκίας. Παραμένει μια τεράστια ανεκπλήρωτη ανάγκη δημόσιας υγείας που δεν καλύπτεται πλήρως από τα φάρμακα που έχουν ήδη εγκριθεί», δήλωσε .Το Wegovy και το Zepbound ανήκουν σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται αγωνιστές GLP-1 που αναπτύχθηκαν για τον διαβήτη τύπου 2 που μειώνουν την επιθυμία για φαγητό και κάνουν το στομάχι να αδειάζει πιο αργά. Σχεδόν 115 εκατομμύρια ενήλικες και παιδιά στις ΗΠΑ είναι παχύσαρκοι. Η γερμανική φαρμακοβιομηχανία Boehringer Ingelheim αναπτύσσει μια άλλη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας μαζί με τη δανέζικη εταιρεία βιοτεχνολογίας Zealand Pharma που στοχεύει το GLP-1 καθώς και μια άλλη ορμόνη που ονομάζεται γλυκαγόνη.«Πιστεύω ότι μπορεί να είμαστε οι πρώτοι που θα φέρουμε (στην αγορά) έναν αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1/γλυκαγόνης», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας της Boehringer, Clive Wood. Με τη στόχευση της γλυκαγόνης, το φάρμακο αυξάνει επίσης την ενέργεια που καταναλώνεται. «Ενώ καταστέλλετε την όρεξη, καίτε περισσότερες θερμίδες», είπε ο Wood. Η Merck και η μικρή εταιρεία βιοτεχνολογίας Altimune (ALT.O) αναπτύσσουν παρόμοια φάρμακα. Ο επικεφαλής του φαρμακευτικού τομέα της Bayer, Stefan Oelrich, σε συνέντευξή του στο συνέδριο είπε ότι η εταιρεία ήταν απρόθυμη να μπει στην αγορά της παχυσαρκίας μόνη της, αλλά μπορεί να αναζητήσει συνεργασία με εταιρείες που διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία. Η Pfizer θα επικεντρωθεί στα φάρμακα που βρίσκονται ήδη στο χαρτοφυλάκιό της και θα αναζητήσει συμφωνίες αδειοδότησης ή την απόκτηση πρώιμου σταδίου και άρα φθηνότερων δραστικών ουσιών κατά της παχυσαρκίας», δήλωσε ο CEO της εταιρείας Albert Bourla σε δημοσιογράφους στο συνέδριο της JPMorgan.«Η θέση της Pfizer είναι ότι έχει τη δυνατότητα να παίξει και να κερδίσει στην αγορά της παχυσαρκίας. Άρα θα πρέπει να παίξουμε», είπε.

Πηγη:HealthDaily

Πηγη: https://www.healthstat.gr

Διατύπωση γνώμης από την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής για τις Εφαρμογές που έχει η Τεχνητή Νοημοσύνη στην Υγεία. Πρόκειται για το πρώτο επίσημο ελληνικό κείμενο που ασχολείται με αυτό το άκρως επίκαιρο θέμα.

Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής (ΕΕΒΤ) ανακοίνωσε τη δημοσίευση Γνώμης για τις Εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης (TN) στην Υγεία στην Ελλάδα. Πρόκειται για το πρώτο επίσημο ελληνικό κείμενο που ασχολείται επισταμένως με το εξειδικευμένο ζήτημα του αντικτύπου της ανάπτυξης και χρήσης εφαρμογών ΤΝ στην υγεία.

Η Έκθεση της ΕΕΒΤ έχει ως σκοπό την ανασκόπηση των εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης στην υγεία στην Ελλάδα, την ανάλυση των ηθικών ζητημάτων που προκύπτουν από τη χρήση της ΤΝ, την επισκόπηση του ρυθμιστικού πλαισίου και τη διατύπωση προτάσεων, με στόχο τη δημιουργία ενός κοινωνικά αποδεκτού πλαισίου εφαρμογής των συστημάτων αυτών.

Το θέμα είναι άκρως επίκαιρο, στο μέτρο που στη χώρα μας αφενός αναπτύσσονται αξιοσημείωτες σχετικές ερευνητικές πρωτοβουλίες, αφετέρου ολοένα και περισσότερες εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης καθιερώνονται στην κλινική πράξη.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη αναπτύσσεται ραγδαίως και αναμένεται να έχει μεγάλο αντίκτυπο στις ζωές και το μέλλον μας.

Ωστόσο, η εφαρμογή της επιφέρει σημαντικές προκλήσεις για τη διασφάλιση της δημοκρατίας και την προστασία θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών και η θέσπιση ενός ηθικού και νομικού πλαισίου χρήσης της ΤΝ, είναι που θα καθορίσουν τη μέγιστη εκμετάλλευση των ωφελειών με ασφάλεια και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, αναφέρει η ΕΕΒΤ.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στην Υγεία

H TN και η ανάλυση δεδομένων υπόσχεται να μετασχηματίσει τον τομέα της υγείας με τις εφαρμογές να καλύπτουν δυνητικά ολόκληρο το φάσμα της βιοϊατρικής, και της ατομικής και δημόσιας υγείας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση της ΤΝ στην υγεία βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, όπως αποδεικνύεται από τα συστήματα ΤΝ που έχουν ήδη εγκριθεί από τον Αμερικάνικο Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA), πολλά από τα οποία αφορούν κυρίως στην ακτινοδιαγνωστική και την ογκολογία, αλλά και την αιματολογία, την καρδιολογία, τη νευρολογία, την οφθαλμολογία, τη γαστρεντερολογία και τη μικροβιολογία. Παράλληλα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) έχει γνωμοδοτήσει θετικά στη χρήση τεχνικής (PROCOVA) βασισμένης σε ΤΝ για τη διεξαγωγή μικρότερων και συντομότερων κλινικών δοκιμών.

Σε αδρές γραμμές, οι τομείς που η Τεχνητή Νοημοσύνη αναμένεται να επιδράσει καθοριστικά θα μπορούσαν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες:

• κλινική πρακτική
• βιοϊατρική έρευνα
• δημόσια υγεία
• διαχείριση της υγείας

 Εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης στο χώρο της υγείας στην Ελλάδα

Υπάρχει πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων που αφορούν τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης  με συμμετοχή ελληνικών φορέων. Σημειώνεται ότι στη βάση δεδομένων CORDIS της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι καταχωρημένα περισσότερα από 83 ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ και αφορούν την ΤΝ στο χώρο της υγείας. Φαίνεται δηλαδή, ότι η χρήση της ΤΝ εφαρμόζεται ευρέως σε ερευνητικό επίπεδο, ενώ οι εφαρμογές σε κλινικό επίπεδο παραμένουν περιορισμένες ακόμα στον Ελλάδα.

Ηθικά ζητήματα

Η αναδιαμόρφωση της παραδοσιακής σχέσης ιατρού-ασθενή
Η παραδοσιακή σχέση ιατρού-ασθενή εικάζεται ότι μπορεί να μετασχηματιστεί σε μία νέα σχέση ιατρού-ασθενή-τεχνητής νοημοσύνης. Καταρχάς, μολονότι τα συστήματα ΤΝ υπόσχονται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα ως προς την παροχή ιατρικής φροντίδας εκφράζεται ο φόβος ότι αυτά ενδέχεται τελικά να υποβαθμίσουν την ποιότητα παροχής υπηρεσιών υγείας, στο μέτρο που αυτά ενέχουν λιγότερη προσωπική επαφή μεταξύ ιατρού και ασθενή.

Επίσης, η παρεμβολή συστημάτων ΤΝ μπορεί να υποσκάψει την παραδοσιακή σχέση ιατρού-ασθενή, διευρύνοντας τη μεταξύ τους απόσταση.

Ακόμα, πιστεύεται ότι η εξάρτηση των ιατρών από συστήματα ΤΝ θα επηρεάσει την πολύτιμη ανάπτυξη, διατήρηση και εφαρμογή δεξιοτήτων, αλλά και προτύπων καλής πρακτικής από τους επαγγελματίες της υγείας, φαινόμενο που στη διεθνή βιβλιογραφία αποδίδεται με τον όρο «αποδεξιοποίηση» (de-skilling).

Εξίσου σημαντική είναι η ηθική και νομική πρόκληση της ευθύνης των επαγγελματιών της υγείας που χρησιμοποιούν συστήματα ΤΝ.

Διαχείριση δεδομένων και ασφάλεια

Η ανάπτυξη εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης στις υπηρεσίες Υγείας αντιμετωπίζει ζητήματα σε δύο κυρίως επίπεδα:

στο επίπεδο της διαχείρισης ενός κρίσιμου όγκου δεδομένων, που επιτρέπει την ανάπτυξη κατάλληλων αλγορίθμων για την υποστήριξη είτε κλινικών είτε ερευνητικών εφαρμογών

στο επίπεδο της ασφάλειας των εφαρμογών, ώστε να τις εμπιστευθούν οι θεράποντες ιατροί, το υγειονομικό προσωπικό και κυρίως οι ασθενείς ή γενικότερα οι τελικοί χρήστες των υπηρεσιών Υγείας.

Βασικές Αρχές

Η εισαγωγή εφαρμογών ΤΝ πρέπει να αποσκοπεί στη βέλτιστη εξυπηρέτηση του ατομικού και του κοινωνικού δικαιώματος στην Υγεία, παίρνοντας υπ’ όψη τις εξής, ιδίως, βασικές αρχές.

Αρχή της Ωφέλειας, σύμφωνα με την οποία μια τεχνολογική εφαρμογή στην κλινική πράξη πρέπει να εγγυάται συγκεκριμένο όφελος για την ατομική υγεία.

Αρχή της Ασφάλειας, που επιβάλλει την ικανοποίηση αυστηρών κριτηρίων ποιότητας, ως προϋπόθεση για την έγκριση μιας εφαρμογής από τις αρμόδιες υπηρεσίες, σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα.

Αρχή της Προφύλαξης, κατά την οποία μια κατάσταση αβεβαιότητας ως προς πιθανούς κινδύνους συνεπάγεται τη λήψη μέτρων προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της απόσυρσης της εφαρμογής από την κλινική πράξη.

Αρχή της Διαφάνειας, που επιβάλλει μέτρα για να εξασφαλίζεται η κατανόηση της λειτουργίας μιας εφαρμογής από τον χρήστη (ιατρό ή υγειονομικό), αλλά και από τον αποδέκτη των υπηρεσιών (ασθενή ή μη).

Αρχή της Δικαιοσύνης, σύμφωνα με την οποία η πρόσβαση σε προωθημένες τεχνολογικά εφαρμογές οι οποίες υπόσχονται τεκμηριωμένα συγκεκριμένο όφελος για την υγεία, πρέπει να εξασφαλίζεται από ένα εθνικό σύστημα Υγείας σε όλους χωρίς διακρίσεις, οικονομικές, εθνοτικές, φυλετικές, κ.λπ.

Αρχή της Αυτονομίας, κατά την οποία οποιαδήποτε εφαρμογή ΤΝ στην κλινική πράξη πρέπει να εξαρτάται από τη συναίνεση του ασθενούς, ύστερα από κατανοητή σε αυτόν πληροφόρηση για τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους.

Αρχή της Λογοδοσίας, που επιβάλλει να είναι πάντοτε υπεύθυνο συγκεκριμένο πρόσωπο (ιατρός, υγειονομικός, διοικητικός υπάλληλος) για την επέλευση αρνητικών ιδίως αποτελεσμάτων από την εφαρμογή ΤΝ στις υπηρεσίες Υγείας, ακόμη και σε περιπτώσεις σύνθετων συστημάτων μηχανικής μάθησης.

Αρχή της Συμπληρωματικότητας της ΤΝ, υπό την έννοια ότι οι εφαρμογές υγείας που χρησιμοποιούν την ΤΝ δε θα πρέπει να υποκαθιστούν εντελώς την ανθρώπινη κρίση και κατά συνεπεία οι αποφάσεις στο χώρο της παροχής φροντίδας υγείας θα πρέπει να επικυρώνονται από εκπαιδευμένους επαγγελματίες της υγείας

Νέος Κανονισμός της ΕΕ για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Ύστερα από τις παρατηρήσεις του Ευρωκοινοβουλίου, 27 αναμένεται πλέον η θέσπιση του νέου Κανονισμού της ΕΕ για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Act). Ο Κανονισμός θα αποτελέσει το πρώτο δεσμευτικό νομοθετικό κείμενο σε υπερεθνικό επίπεδο στο αντικείμενο και θα θέσει το βασικό πλαίσιο για την εθνική νομοθεσία των κρατών-μελών. Παρά το ότι η ισχύς του είναι άμεση στην εσωτερική έννομη τάξη, οι προβλέψεις του αφήνουν ευρύ περιθώριο ρυθμίσεων στον εθνικό νομοθέτη, κατά το πρότυπο που είχε υιοθετηθεί από τον GDPR.

Προς το παρόν, πάντως, στο εθνικό μας δίκαιο έχει ήδη θεσπισθεί ο ν. 4961/2022 («Αναδυόμενες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις»), ορισμένες προβλέψεις του οποίου καθιερώνουν ένα πρώτο περίγραμμα ουσιαστικών ρυθμίσεων (ιδίως σε σχέση με τις υποχρεώσεις διαφάνειας των φορέων που χρησιμοποιούν συστήματα ΤΝ και τις υποχρεώσεις αναδόχων συστημάτων ΤΝ).

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, η ουσία HHC (εξαϋδροκανναβινόλη) και τα παράγωγά της υπάγονται στο εξής στο νόμο για τα ναρκωτικά.

Μέχρι τώρα η HHC κυκλοφορούσε νόμιμα, καθώς δεν είχε κατηγοριοποιηθεί ως ναρκωτικό. Αυτό αλλάζει με την υπογραφή της εν λόγω απόφασης, την οποία υπέγραψαν οι Υπουργοί Υγείας και Δικαιοσύνης κ. κ. Άδωνις Γεωργιάδης και Γιώργος Φλωρίδης αντίστοιχα.

Η HHC είναι γνωστή και ιδιαίτερα δημοφιλής στους εφήβους στη χώρα μας. Είναι, δε, ένα προϊόν, το οποίο πωλείται ευρέως σε περίπτερα, σε καταστήματα ψιλικών, σε καταστήματα με καπνικά είδη, ακόμη και σε κάβες. Τα παιδιά μπορούν να την αγοράσουν έναντι μικρού αντιτίμου εύκολα και γρήγορα.

Η HHC εντάσσεται στα ναρκωτικά

Η απόφαση υπεγράφη πριν από τρεις ημέρες και πλέον αναμένεται η δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, οπότε η πώληση της εξαϋδροκανναβινόλης θα απαγορευτεί.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Αποφασίζουμε την υπαγωγή της ουσίας εξαϋδροκανναβινόλη (HHC) και των παραγώγων της στον Πίνακα Β’ της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν.3459/2006 «Κώδικας Νόμων για τα Ναρκωτικά (Κ. Ν. Ν.)», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με τον ν.4139/13 «Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις». Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».

Όπως δήλωσε ο κ. Γεωργιάδης στο Healthstories: «Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούσαν ανεξέλεγκτα στο εμπόριο σκευάσματα με κάνναβη. Υπέγραψα απόφαση, με την οποία αυτές οι ουσίες συμπεριλαμβάνονται, πλέον, στο νόμο περί ναρκωτικών. Άρα άμεσα θα απαγορευτεί η κυκλοφορία τους. Είχε ξεκινήσει ο έλεγχος και διαπίστωσα κι εγώ ότι έχει ξεφύγει το πράγμα, οπότε το προχωρήσαμε».

Τι είναι η HHC

Η εξαϋδροκανναβινόλη είναι ένα συνθετικό κανναβινοειδές. Δηλαδή δεν προέρχεται από φυτό, αλλά παρασκευάζεται στο εργαστήριο.

Κυκλοφορεί σε διάφορες μορφές, σε έλαιο, σε ανθούς και σε τρόφιμα τύπου gummies με γεύσεις φρούτων, τα γνωστά ζελεδάκια, που είναι ιδιαιτέρως προσφιλή στα παιδιά. Κάθε μορφή έχει διαφορετικό χρόνο επίδρασης. Τα ζελεδάκια φαίνεται να επιδρούν σε διάστημα από μισή ώρα έως δύο ώρες.

Ο καθηγητής Ψυχιατρικής, διευθυντής της Α΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής του ΕΚΠΑ, Νίκος Στεφανής, μέλος της Επιτροπής του Υπουργείου Υγείας για την φαρμακευτική κάνναβη, μας εξηγεί:

«Είναι μια σημαντική απόφαση. Η εξαϋδροκανναβινόλη δεν προέρχεται από το φυτό, είναι χημικό προϊόν, μιμείται τις φυσικές ουσίες της κάνναβης. Πρόκειται για ένα κανναβινοειδές, που έχει παραχθεί σε εργαστήριο και κυκλοφορεί ευρέως στην Ελλάδα. Προσωπικά το διαπίστωσα το καλοκαίρι στις Σποράδες, όπου το πωλούσαν περίπτερα και κάβες.

Ουσιαστικά μιμείται τα κανναβινοειδή, όπως το THC, γνωστό και ως τετραϋδροκανναβινόλη. Δημιουργεί καταστολή και προκαλεί ευφορία. Μπορεί να επιφέρει εθισμό; Δεν το ξέρουμε, δεν έχουν γίνει ακόμη μελέτες για το συγκεκριμένο μόριο».

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τα εμβόλια αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου, και ήδη οι πρώτες μελέτες έχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα: Ποια είναι τα δεδομένα σήμερα;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει θιασώτες σημαντικών αλλαγών στην αντιμετώπιση και θεραπεία του καρκίνου προς την κατεύθυνση της εφαρμογής της Ιατρικής Ακριβείας. Ο όρος αυτός περιλαμβάνει τη χορήγηση θεραπειών με βάση τα ιδιαίτερα κλινικά και μοριακά χαρακτηριστικά της νόσου κάθε ασθενούς. Οι δύο πυλώνες αυτής της εξέλιξης είναι η καλύτερη κατανόηση των αλλαγών που συντελούνται στα κύτταρα μας και επιφέρουν την καρκινική εξαλλαγή και η αναγνώριση των μηχανισμών με τους οποίους το ανοσοποιητικό μας σύστημα μπορεί να επιτεθεί και να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα.

Σε αυτή τη βάση, έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια θεραπείες που στοχεύουν εκλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα.

Τέτοιες είναι οι μικρομοριακοί αναστολείς ή μονοκλωνικά αντισώματα έναντι ενός διαρκώς αυξανόμενου αριθμού μονοπατιών που έχουν απορρυθμιστεί στο καρκινικό κύτταρο, αλλά και νέες κατηγορίες θεραπειών όπως είναι τα αντισώματα που είναι συζευγμένα με χημειοθεραπευτικά φάρμακα αλλά και τα αμφι-ειδικά αντισώματα.

Επιπλέον, η ανοσοθεραπεία έχει αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών με διάφορα νεοπλάσματα, επανακινητοποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του καρκίνου. Αυτό γίνεται κυρίως με τη μορφή ενδοφλεβίως χορηγούμενων αντισωμάτων αλλά και με κυτταρικές μορφές ανοσοθεραπείες όπως είναι τα CAR-T κύτταρα που είναι πλέον διαθέσιμα και στη χώρα μας για αιματολογικές κακοήθειες.

Όπως τονίζουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) και Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Θεραπευτικής Ογκολογίας), ενώ η χημειοθεραπεία αποτελεί ακόμη θεραπευτική επιλογή για τις περισσότερες νεοπλασίες, διαπιστώνουμε καθημερινά στην κλινική μας πράξη ότι ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός ασθενών λαμβάνουν μόνο στοχεύουσες θεραπείες ή συνδυασμούς ανοσοθεραπείας.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχει αυξηθεί η επιβίωση των ασθενών μας και οι ανεπιθύμητες ενέργειες να είναι λιγότερες. Πραγματικά, η χρήση της ανοσοθεραπείας στη θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου αποτέλεσε μια επανάσταση καθώς για πρώτη φορά μπορέσαμε να προσφέρουμε μακροχρόνια ύφεση σε ασθενείς με μεταστατική νόσο. Βέβαια, το ποσοστό των ασθενών που ανταποκρίνεται στην ανοσοθεραπεία που χρησιμοποιούμε σήμερα, δηλαδή με τη μορφή των μονοκλωνικών αντισωμάτων που κινητοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του καρκίνου, δεν είναι μεγάλο. Αυτό συμβαίνει λόγω της ετερογένειας του καρκίνου και των μηχανισμών αποφυγής του ανοσοποιητικού συστήματος που έχουν αναπτύξει τα καρκινικά κύτταρα. Το τελευταίο έχει ως συνέπεια αρκετά νεοπλάσματα να θεωρούνται «ψυχρά», να μην επάγουν δηλαδή την ανάπτυξη ανοσολογικής απάντησης. Για το λόγο αυτό, η έρευνα έχει εστιαστεί εδώ και αρκετά χρόνια στην ανάπτυξη εμβολίων κατά του καρκίνου που θα επάγουν εξειδικευμένη ανοσολογική απάντηση έναντι των καρκινικών κυττάρων κάθε ασθενούς.

Η ιδέα των εμβολίων κατά του καρκίνου δεν είναι καινούρια και βασίζεται στην ικανότητα του ανοσοποιητικού μας συστήματος να αναγνωρίζει μεταλλαγμένες πρωτεΐνες του καρκινικού κυττάρου – είναι γνωστές ως νεοαντιγόνα –καταστρέφοντας τον καρκίνο. Στην πράξη βέβαια, η διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι ατελής ή καταστέλλεται από τον ίδιο τον καρκίνο με συνέπεια την εκδήλωση της νόσου.

Τα εμβόλια λοιπόν έχουν ρόλο στη θεραπευτική του καρκίνου προσπαθώντας να ενεργοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Ήδη έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες τεχνολογίες εμβολίων (πρωτεϊνικά, DNA, δενδριτικά) χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Μάλιστα την προηγούμενη δεκαετία είχε λάβει έγκριση δενδριτικό εμβόλιο για τον καρκίνο του προστάτη, αλλά η κλινική χρήση του ήταν εξαιρετικά περιορισμένη λόγω του δύσκολου μηχανισμού παραγωγής του και της μικρής αποτελεσματικότητάς του.

Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία mRNA έχει δώσει νέα ώθηση στις προσπάθειες δημιουργίας θεραπευτικών εμβολίων για τον καρκίνο. Το mRNA είναι το μόριο που διαβάζουν τα κύτταρα μας για να παράξουν πρωτεΐνες, και άρα μπορούμε να συνθέσουμε εύκολα και γρήγορα όποιο αντιγόνο επιθυμούμε και να στρέψουμε το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του καρκίνου. Προφανώς, υπήρχαν τεχνικά προβλήματα που απέτρεπαν την κλινική εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας με κυριότερο την ευαισθησία που έχει το mRNA ως μόριο, με αποτέλεσμα να απoικοδομείται ταχύτατα στο περιβάλλον. Η εφαρμογή των εμβολίων mRNA κατά τις COVID-19 απέδειξε όμως ότι πλέον η τεχνολογία αυτή είναι ώριμη για την κλινική πράξη και μπορεί να βρει εφαρμογή σε κάθε είδος καρκίνου.

Eξατομικευμένα εμβόλια

Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες mRNA εμβολίων για τον καρκίνο που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή.

Η πρώτη αφορά εξατομικευμένα εμβόλια που αναπτύσσονται ειδικά για τα καρκινικά νεοαντιγόνα που έχει ο κάθε ασθενής. Τα εμβόλια αυτά δημιουργούνται αφού γίνει πρώτα βιοψία του όγκου και ενδελεχής ανάλυση του γονιδιώματος του. Με τη χρήση αλγορίθμων, προβλέπεται ποιες αλληλουχίες του γονιδιώματος του όγκου μπορούν να δράσουν ως νεοαντιγόνα και να διεγείρουν ανοσολογική απάντηση. Αυτές οι αλληλουχίες εισάγονται στον οργανισμό με τη χρήση mRNA εμβολίων.

Τα mRNA εμβόλια

Η δεύτερη κατηγορία αφορά ειδικά mRNA εμβόλια για συγκεκριμένες μεταλλάξεις που διαπιστώνονται συχνά σε νεοπλάσματα και είναι γνωστό ότι μπορούν να προκαλέσουν ανοσολογική απάντηση. Η κατηγορία αυτή των εμβολίων είναι προφανές ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα για όλους τους ασθενείς που από τον μοριακό έλεγχο της νόσου θα αναγνωρισθεί η παρουσία της συγκεκριμένης μετάλλαξης.

Ήδη μια σειρά κλινικών μελετών έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα από τη χρήση mRNA εμβολίων στον καρκίνο. Η δράση των εμβολίων αυτών φαίνεται ότι είναι καλύτερη όταν χρησιμοποιούνται ως επικουρική αγωγή μετά από χειρουργική εξαίρεση της νόσου και μάλιστα τα αποτελέσματα είναι ευνοϊκότερα σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία.

Η πρώτη μελέτη που έδειξε αποτελεσματικότητα αφορούσε εξατομικευμένο εμβόλιο mRNA για τον καρκίνο του παγκρέατος. Ήταν μια φάσης Ι μελέτη για ασθενείς με καρκίνο παγκρέατος και τοπική νόσο για την οποία υποβλήθηκαν σε χειρουργική εξαίρεση.

Η μελέτη απέδειξε ότι ένα εξατομικευμένο για κάθε ασθενή mRNA εμβόλιο μπορεί να χορηγηθεί στους ασθενείς εντός 9 εβδομάδων από το χειρουργείο. Για την ανάπτυξη των εμβολίων, οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA του όγκου από τα χειρουργικά παρασκευάσματα των ασθενών, προσδιόρισαν τα πιθανά νεοαντιγόνα τους με τη χρήση αλγορίθμων και παρασκεύασαν mRNA εμβόλια με έως 20 διαφορετικές αλληλουχίες. Δεν διαπιστώθηκαν ιδιαίτερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χορήγηση του εμβολίου. Παρότι από μια τέτοια πρώιμη μελέτη δεν μπορούν αν εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα αποτελεσματικότητας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι οι μισοί ασθενείς ανέπτυξαν ανοσολογική απάντηση στο εμβόλιο και αυτή διατηρούνταν ως και 2 χρόνια. Κανείς από τους 8 ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στο εμβόλιο δεν υποτροπίασε μετά από 18 μήνες παρακολούθησης σε αντίθεση με όσους δεν εμφάνισαν ανοσολογική απάντηση και οι οποία υποτροπίασαν σε διάστημα 13 μηνών.

Εμβόλιο και ανοσοθεραπεία

Σε πιο προχωρημένη φάση κλινικής ανάπτυξης βρίσκεται και ένα άλλο εξατομικευμένο εμβόλιο mRNA (mRNA-4157) που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία. Το εμβόλιο αυτό δοκιμάσθηκε μαζί με ανοσοθεραπεία σε μια φάσης ΙΙ μελέτης σε ασθενείς με μελάνωμα σταδίου ΙΙΙ/IV το οποίο είχε πλήρως εξαιρεθεί. Σε αυτή την ομάδα ασθενών, η καθιερωμένη επικουρική αγωγή είναι η χορήγηση του αντι-PD1 παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη για 1 χρόνο. Στο πλαίσιο της μελέτης, ο συνδυασμός του εμβολίου mRNA-4157 με την πεμπρολιζουμάμπη μείωσε κατά 44% τον κίνδυνο θανάτου ή υποτροπής της νόσου έναντι της καθιερωμένης αγωγής. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά, ο συνδυασμός αυτός δοκιμάζεται σε φάσης ΙΙΙ μελέτη και είναι πιθανό ότι η πρακτική αυτή θα αποτελέσει τη βάση θεραπευτικής αντιμετώπισης και σε άλλα νεοπλάσματα.

Κλινικά δεδομένα έχουν αρχίσει επίσης να αθροίζονται από πρώιμες μελέτες για mRNA εμβόλια που φέρουν προκαθορισμένες για όλους τους ασθενείς αλληλουχίες. Τέτοια εμβόλια δοκιμάζονται στο μελάνωμα και περιέχουν αλληλουχίες για 4 διαφορετικές πρωτεΐνες. Η φάση 1 μελέτη αυτού του εμβολίου κατέδειξε την ασφάλειά του καθώς και αποτελεσματικότητα και πλέον δοκιμάζεται σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα που έχουν υποτροπιάσει ενώ ελάμβαναν ανοσοθεραπεία. Αντίστοιχα εμβόλια με προκαθορισμένες αλληλουχίες mRNA μελετώνται στον καρκίνο του προστάτη, των ωοθηκών, τον καρκίνο κεφαλής τραχήλου και τον καρκίνο του πνεύμονα.

Τέλος, έχει σημασία να τονιστεί ότι και άλλες τεχνολογίες δημιουργίας θεραπευτικών εμβολίων κατά του καρκίνου έχουν δείξει ενδιαφέροντα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια.

Πολύ πρόσφατα μάλιστα δημοσιεύθηκε μελέτης φάσης Ι πεπτιδικού εμβολίου έναντι συγκεκριμένων μεταλλάξεων του γονίδιου KRAS. Το εμβόλιο αυτό έχει την ιδιαιτερότητα ότι εμπεριέχει ανοσοενισχυτικό που επάγει τη συγκέντρωσή του στους λεμφαδένες και μεγιστοποιεί την ανοσολογική απάντηση. Το εμβόλιο αυτό δοκιμάσθηκε σε ασθενείς που είχαν χειρουργηθεί για καρκίνο του παγκρέατος ή παχέος εντέρου που έφερε μεταλλάξεις στο γονίδιο KRAS και μετά το χειρουργείο είχαν υψηλό κίνδυνο υποτροπής όπως καταδεικνυόταν από την παρουσία κυκλοφορούντος καρκινικού DNA (ctDNA). To 84% των ασθενών εμφάνισε ανοσολογική απάντηση στο εμβόλιο αλλά και μείωση στα επίπεδα του ctDNA, με το 24% των ασθενών να έχουν μετά τον εμβολιασμό μη ανιχνεύσιμα επίπεδα ctDNA στο αίμα. Η ανοσολογική απάντηση συνδυάστηκε με ιδιαίτερα σημαντικά αύξηση στο χρόνο ως την επανεμφάνιση της νόσου.

Όλα τα παραπάνω δεδομένα καταδεικνύουν ότι η χρήση των θεραπευτικών εμβολίων για τον καρκίνο πολύ σύντομα θα αποτελέσει ένα νέο όπλο στην αντιμετώπιση της νόσου. Τα αποτελέσματα φαίνονται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για τα mRNA εμβόλια σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία και κυρίως για τους ασθενείς που έχουν εξαιρέσιμη χειρουργικά νόσο. Η εξέλιξη βέβαια της τεχνολογίας δημιουργεί την ελπίδα ότι και άλλες μορφές εμβολίων μπορούν να έχουν όφελος σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Η μείωση των χρόνων αναμονής για χειρουργικές επεμβάσεις στο ΕΣΥ έχει ξεκινήσει. Έχει πραγματοποιηθεί μια μεγάλη εκκαθάριση των επιμέρους καταλόγων που τηρεί κάθε νοσοκομείο και αναμένεται η εφαρμογή της Ενιαίας Λίστας Χειρουργείων

Μια σειρά από «ανοιχτές» μεταρρυθμίσεις και σχέδια για την αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας έχει να χειριστεί ο νέος Υπουργός Υγείας, κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Η προσπάθεια για την αντιμετώπιση της αυξημένης επίπτωσης από τις λοιμώξεις (κυρίως κορωνοϊού και γρίπης) είναι αέναη. Αποτέλεσε, άλλωστε, το αντικείμενο της πρώτης Συνέντευξης Τύπου του νέου Υπουργού την περασμένη εβδομάδα. Παράλληλα, όμως, τρέχουν αλλαγές που έχουν στο επίκεντρό τους την αναδιοργάνωση του ΕΣΥ και ειδικά των νοσοκομείων.

Στο πλαίσιο αυτό, στην ατζέντα του κ. Γεωργιάδη επανέρχεται η λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων στα δημόσια νοσοκομεία. Πρόκειται για μια δυνατότητα που θεσμοθετήθηκε το 2022 και αποτέλεσε πολιτική βούληση και του πρώην Υπουργού Υγείας, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος, όμως, δεν πρόλαβε να διευθετήσει τις σχετικές λεπτομέρειες.

Ο νόμος προβλέπει την ενεργοποίηση των απογευματινών χειρουργείων στο ΕΣΥ, δίνοντας στον ασθενή μια επιπλέον και οικονομικότερη σε σχέση με τις ιδιωτικές κλινικές επιλογή για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Έτσι, το όφελος είναι διπλό: Αφενός συρρικνώνεται η λίστα – και η αναμονή – για πρωινές χειρουργικές επεμβάσεις, και αφετέρου τόσο ο ιατρός όσο και συνολικά το προσωπικό – νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό – καθώς και το νοσοκομείο θα έχουν επιπλέον έσοδα. Σύμφωνα με όσα προβλέπονται, δεν θα θίγεται καθόλου η πρωινή λίστα των χειρουργείων του ΕΣΥ.

Με την ενεργοποίηση του νόμου για τα απογευματινά χειρουργεία, προσφέρεται στον πολίτη η δυνατότητα να μπορεί να επιλέγει ιατρό του δημόσιου συστήματος. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε τα νοσήλια στα απογευματινά χειρουργεία να καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τον ΕΟΠΥΥ, όπως γίνεται και στα πρωινά χειρουργεία. Οι πολίτες κατά πάσα πιθανότητα θα πληρώνουν τον γιατρό με αμοιβή που θα καθορίσει το υπουργείο Υγείας. Οι αμοιβές των γιατρών αλλά και όλες οι επιμέρους λεπτομέρειες για τη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων είναι υπό συζήτηση. Η πρόθεση, πάντως, της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας είναι να τεθεί ψηλά στις προτεραιότητες.

Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα προβλέπει η απόφαση, κάθε θεράπων χειρουργός θασυμπληρώνει σε πρότυπο ηλεκτρονικό έντυπο του συστήματος αρχειοθέτησης της Ενιαίας Λίστας Χειρουργείων ή σε περίπτωση εκτάκτου και επείγοντος περιστατικού την αντίστοιχη ενότητα Δήλωση Έκτακτου/Επείγοντος Περιστατικού του υποσυστήματος αρχειοθέτησης της Ενιαίας Λίστας Χειρουργείων, στην οποία περιλαμβάνεται και η ανάλογη τεκμηρίωση, ανεξάρτητα αν η κλινική εκτίμηση έγινε κατά την πρωινή ή την ολοήμερη λειτουργία του νοσοκομείου, όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τη δημιουργία της εγγραφής ασθενούς στην Ενιαία Λίστα Χειρουργείων.

Σε περίπτωση που το περιστατικό, κατά το χρονικό διάστημα αναμονής της χειρουργικής επέμβασης, παρουσιάσει επιπλοκές και κρίνεται σοβαρότερο από άλλο περιστατικό της ίδιας κατηγορίας, έτσι ώστε να απαιτείται η μετακίνηση του στη Λίστα με αλλαγή της προγραμματισμένης ημερομηνίας της χειρουργικής επέμβασης ή αλλαγής της κατηγορίας σοβαρότητας της νόσου είτε η έξοδος του από αυτή, ο/η υπεύθυνος/η ιατρός ενημερώνει σχετικά, συμπληρώνοντας υποχρεωτικά την ίδια ημέρα που πραγματοποιείται η κλινική εκτίμηση, τα σχετικά στοιχεία του πρότυπου ηλεκτρονικού εντύπου.

Κάθε χειρουργός, μετά την κλινική εκτί-μηση της κατάστασης κάθε ασθενούς του, αξιολογεί τη σοβαρότητα της νόσου, κατατάσσει το περιστατικό σύμφωνα με τις παρακάτω οδηγίες. Η κατηγοριοποίηση θα πρέπει να εμφανίζεται στο σύστημα. Συγκεκριμένα:

Περιστατικά που έχουν γρήγορη εξέλιξη και η καθυστέρηση επηρεάζει το αποτέλεσμα: Μέχρι 2 εβδομάδες

Περιστατικά με δυνητικά γρήγορη εξέλιξη και η καθυστέρηση μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα: 3-6 εβδομάδες

Περιστατικά με έντονα συμπτώματα ήδυσλειτουργία, χωρίς γρήγορη εξέλιξη: 7-12 εβδομάδες

Περιστατικά με ήπια/μέτρια συμπτώματα ήδυσλειτουργία, χωρίς γρήγορη εξέλιξη:13 -24 εβδομάδες

Περιστατικά χωρίς συμπτώματα ή δυσλειτουργία, χωρίς γρήγορη εξέλιξη: 25 εβδομάδες και πάνω.

Προκειμένου να λειτουργήσει η Ενιαία Λίστα Χειρουργείων έχει προηγηθεί ένα μεγάλο βήμα, η εκκαθάριση δηλαδή των σημερινών ξεχωριστών καταλόγων που διατηρεί κάθε νοσοκομείο. Χρειάστηκε να πραγματοποιηθούν περισσότερες από 60.000 κλήσεις σε ασθενείς που ήταν σε λίστες τακτικών χειρουργείων για να αποδειχθεί τελικά πως πολλοί έχουν βρει λύση, με αποτέλεσμα οι λίστες να έχουν συρρικνωθεί. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Υγείας, οι λίστες χειρουργείων έχουν μειωθεί κατά 40-45% σε σχέση με αυτό που είχε αρχικά υποτεθεί.

Συνδεδεμένο με τα απογευματινά χειρουργεία είναι το δικαίωμα των γιατρών του ΕΣΥ να εργάζονται νόμιμα και στον ιδιωτικό τομέα. Πρόκειται για τον γνωστό «νόμο Γκάγκα». Σύμφωνα με τη ρύθμιση, η οποία παραμένει «παγωμένη», δηλαδή δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή, οι γιατροί του ΕΣΥ μπορούν να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες με οποιαδήποτε σχέση, περιλαμβανομένης και αυτής του συμβούλου, σε ιδιωτική κλινική ή ιδιωτικό διαγνωστικό ή θεραπευτικό εργαστήριο και γενικότερα σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις που παρέχουν ή καλύπτουν υπηρεσίες υγείας, δύο φορές την εβδομάδα, μετά από απόφαση του Διοικητή ή Προέδρου του νοσοκομείου.

Προϋπόθεση είναι να συμμετέχουν στην ολοήμερη, πέραν του τακτικού ωραρίου, λειτουργία του νοσοκομείου, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα εκτός των ημερών εφημερίας. Να κάνουν, δηλαδή, απογευματινά ιατρεία και απογευματινά χειρουργεία. Η νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δεν έχει ανοίξει ακόμη τα χαρτιά της σε σχέση με την ενεργοποίηση του νόμου που επιτρέπει στους γιατρούς του ΕΣΥ να ασκούν και ιδιωτικό έργο.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Το συμπέρασμα, σύμφωνα με την ομάδα του CDC: «οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να είναι συνετοί στη συνταγογράφηση τοπικών αντιμυκητιασικών» για ύποπτες μυκητιασικές δερματικές λοιμώξεις και να υπερβαίνουν την οπτική διάγνωση όταν είναι δυνατόν.

Αντιμυκητιασικά: Οι γιατροί των ΗΠΑ συνταγογραφούν αντιμυκητιασικές κρέμες σε ασθενείς με δερματικά προβλήματα σε τόσο υψηλά ποσοστά που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αύξηση των ανθεκτικών στα φάρμακα λοιμώξεων, δείχνει νέα έρευνα. Πρόκειται για «σοβαρές επιφανειακές μυκητιασικές λοιμώξεις ανθεκτικές στα αντιμικροβιακά, οι οποίες έχουν εντοπιστεί πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες», σημείωσε μια ομάδα με επικεφαλής τον Jeremy Gold, ερευνητή στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ.

Μία από τις μεγαλύτερες αναδυόμενες απειλές: Μορφές δακτυλίτιδας ανθεκτικές στα φάρμακα (μια μορφή δερματοφυτίασης). Στη Νοτιοανατολική Ασία, έχουν εμφανιστεί μεγάλα κρούσματα αυτού του κνησμώδους κυκλικού εξανθήματος που δεν ανταποκρίνονται ούτε σε τοπικές αντιμυκητιακές κρέμες ούτε σε χάπια. Περιπτώσεις δακτυλίτιδας ανθεκτικών στα φάρμακα έχουν επίσης εντοπιστεί τώρα σε 11 πολιτείες των ΗΠΑ, σημείωσε η ομάδα του Gold. Αυτό οδηγεί σε «ασθενείς που παρουσιάζουν εκτεταμένες βλάβες και καθυστερήσεις στη διάγνωση», είπε η ομάδα. Όπως φαίνεται με την υπερβολική χρήση αντιβιοτικών, οι μύκητες αναπτύσσουν φυσικά αντίσταση στα αντιμυκητιακά φάρμακα όσο περισσότερο εκτίθενται σε αυτά. Η ομάδα του CDC πιστεύει ότι οι αντιμυκητιακές τοπικές κρέμες υπερσυνταγογραφούνται. Εξετάζοντας τα δεδομένα του Μέρους Δ του Medicare του 2021, διαπίστωσαν ότι εκείνο το έτος συνταγογραφήθηκαν 6,5 εκατομμύρια συνταγές για κρέμες που περιέχουν αντιμυκητιακά. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο τεύχος 11 Ιανουαρίου του περιοδικού CDC Εβδομαδιαία Έκθεση για τη Νοσηρότητα και τη Θνησιμότητα (Morbidity and Mortality Weekly Report). Σε τεράστιους αριθμούς, οι γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης έγραψαν το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των συνταγών, αλλά οι δερματολόγοι και οι ποδίατροι είχαν πολύ υψηλότερα ποσοστά σε συνταγές ανά γιατρό. Ένα από τα μεγάλα ζητήματα, σύμφωνα με την ομάδα του Gold, είναι ότι οι περισσότεροι γιατροί διαγιγνώσκουν μια δερματική πάθηση απλά κοιτάζοντάς την, μια μέθοδος που είναι «συχνά λανθασμένη», ακόμη και μεταξύ των πιστοποιημένων δερματολόγων. «Επιβεβαιωτική διαγνωστική εξέταση μιας δερματικής βλάβης, πέρα από την απλή εξέταση, σπάνια γίνεται» πρόσθεσαν. Ένα μικρό ποσοστό γιατρών συνταγογραφεί αντιμυκητιακά φάρμακα σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά. Το 2021, «το 10% των αντιμυκητιασικών συνταγογράφων συνταγογράφησαν σχεδόν τα μισά από αυτά τα φάρμακα», διαπίστωσε η ομάδα Gold.

Η νέα μελέτη πιθανώς καταγράφει μόνο ένα κλάσμα της υπερβολικής χρήσης αντιμυκητιασικών, καθώς «τα περισσότερα τοπικά αντιμυκητιασικά μπορούν να αγοραστούν χωρίς ιατρική συνταγή», σημείωσαν οι ερευνητές. Η υψηλή χρήση αντιμυκητιασικών πιστεύεται ότι είναι ένας μεγάλος παράγοντας για την εμφάνιση ανθεκτικής στα φάρμακα δακτυλίτιδας. Το φάρμακο μπορεί επίσης να «προκαλέσει βλάβη στο δέρμα εάν εφαρμοστεί σε ενδοτριβικές περιοχές», δηλαδή περιοχές όπου το δέρμα διπλώνει πάνω του, όπως συμβαίνει γύρω από τη βουβωνική χώρα, τους γλουτούς και τις μασχάλες. Η μακροχρόνια, εκτεταμένη χρήση τους μπορεί επίσης να προκαλέσει ορμονικά προβλήματα, είπε η ομάδα του Gold. Το συμπέρασμα, σύμφωνα με την ομάδα του CDC: «οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να είναι συνετοί στη συνταγογράφηση τοπικών αντιμυκητιασικών» για ύποπτες μυκητιασικές δερματικές λοιμώξεις και να υπερβαίνουν την οπτική διάγνωση όταν είναι δυνατόν. Οι γιατροί θα πρέπει επίσης να προσπαθήσουν να «εκπαιδεύσουν τους ασθενείς σχετικά με τη σωστή χρήση τοπικών αντιμυκητιασικών και συνδυασμού αντιμυκητιασικών-κορτικοστεροειδών» για να συμβάλουν στη μείωση της υπερσυνταγογράφησης και του κινδύνου ανθεκτικής στα φάρμακα μυκητιασικής νόσου, πρόσθεσαν.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η ερευνητική ομάδα σημείωσε ότι καθένας από τους υποτύπους είχε επίσης ένα μοναδικό σχετικό γενετικό προφίλ. Προτείνουν επίσης ότι εάν η νόσος του Αλτσχάιμερ έχει πέντε κύριους τύπους, θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η εύρεση θεραπειών για τη θεραπεία της είχε τόσο μικρή επιτυχία, επισημαίνοντας ότι μπορεί να απαιτείται διαφορετική θεραπεία για κάθε υποτύπο.

Αλτσχάιμερ: Μια μεγάλη ομάδα νευροεπιστημόνων και ειδικών νευροεκφυλιστικών ασθενειών που συνδέονται με πολλές οντότητες σε όλη την Ολλανδία, σε συνεργασία με συναδέλφους από τις ΗΠΑ, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σουηδία, βρήκαν πέντε κατηγορίες υγρών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ. Η μελέτη τους δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Aging. Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που αναπτύσσουν τη νόσο του Αλτσχάιμερ έχουν διαφορές στα επίπεδα πρωτεΐνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό τους σε σύγκριση με άτομα χωρίς τη νόσο – διαφορές που σχετίζονται με ορισμένες μοριακές διεργασίες στον εγκέφαλο.

Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε διαφορές στα επίπεδα πρωτεΐνης μεταξύ των ασθενών που είχαν τη νόσο. Η εργασία περιελάμβανε τη μελέτη 1.058 πρωτεϊνών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό από 419 ασθενείς και 187 εθελοντές ελέγχου που ήταν γνωστό ότι ήταν διαφορετικές για τους ασθενείς με Αλτσχάιμερ όταν παρατήρησαν να αναπτύσσονται κάποια πρότυπα. Τα μοτίβα, βρήκαν, θα μπορούσαν να χωριστούν σε πέντε διακριτούς υποτύπους, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να υπάρχουν πέντε διαφορετικοί τύποι της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ονόμασαν τους υποτύπους 1 έως 5. Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με υποτύπο 1 είχαν αλλοιωμένα επίπεδα πρωτεϊνών που σχετίζονται με υπερπλαστικότητα εκτός από αυξημένα επίπεδα παραγωγής αμυλοειδούς. Εκείνοι με τον υποτύπο 2 είχαν πρωτεΐνες που σχετίζονται με την έμφυτη ανοσολογική ενεργοποίηση που σχετίζεται με υπερβολικό κλάδεμα των συνάψεων και των πρωτεϊνών της μικρογλοίας. Οι ασθενείς του υποτύπου 3 εμφάνισαν σημεία απορρύθμισης του RNA, ενώ οι ασθενείς του υποτύπου 4 εμφάνισαν σημεία δυσλειτουργίας του χοριοειδούς πλέγματος (όπου δημιουργείται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό). Και οι ασθενείς του υποτύπου 5 είχαν βλάβες στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μαζί με μειωμένα επίπεδα παραγωγής αμυλοειδούς.

Η ερευνητική ομάδα σημείωσε ότι καθένας από τους υποτύπους είχε επίσης ένα μοναδικό σχετικό γενετικό προφίλ. Προτείνουν επίσης ότι εάν η νόσος του Αλτσχάιμερ έχει πέντε κύριους τύπους, θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η εύρεση θεραπειών για τη θεραπεία της είχε τόσο μικρή επιτυχία, επισημαίνοντας ότι μπορεί να απαιτείται διαφορετική θεραπεία για κάθε υποτύπο. Προτείνουν περαιτέρω ότι η θεραπεία για μελλοντικούς ασθενείς με Αλτσχάιμερ μπορεί να ξεκινήσει δοκιμάζοντας πρώτα το εγκεφαλονωτιαίο υγρό τους και προσδιορίζοντας τον υποτύπο τους.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/