Κατηγορία: Ενημέρωση

Η Pfizer ανακοίνωσε ότι ένα πειραματικό εμβόλιο έναντι του RSV για έγκυες γυναίκες προστατεύει τα νεογέννητα από σοβαρή ασθένεια για τουλάχιστον έξι μήνες μετά τη γέννηση. Το εμβόλιο βρέθηκε να είναι περίπου 82% αποτελεσματικό στην πρόληψη σοβαρών κρουσμάτων του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού ή RSV στα βρέφη των οποίων οι μητέρες είχαν εμβολιαστεί.

Τα στοιχεία προέχονται από τυχαιοποιημένη μελέτη  φάσης ΙΙΙ, διπλά τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης. Το επίπεδο προστασίας παρατηρήθηκε από τη γέννηση έως την ηλικία των 3 μηνών. Στην ηλικία των 6 μηνών, υπήρξε μείωση της προστασίας, αλλά το εμβόλιο της Pfizer εξακολουθούσε να είναι 69% αποτελεσματικό κατά της νόσου, σύμφωνα με την εταιρεία.

Προκειμένου να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου, οι έγκυες γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη παρακολουθήθηκαν κατά τη διάρκεια του εμβολιασμού και για έξι μήνες μετά τον τοκετό. Τα βρέφη παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον ένα έτος, ενώ πάνω από τα μισά παρακολουθήθηκαν για δύο έτη. Για θαυμάσια νέα  έκανε λόγο ο Dr. Michael Chang, ειδικός στις παιδιατρικές λοιμώδεις νόσους στο UTHealth Houston και στο Children’s Memorial Hermann Hospital που έχει ασχοληθεί με την έρευνα για τον ιό.

Υπενθυμίζεται ότι ο RSV είναι ένας κοινός ιός του αναπνευστικού συστήματος που προκαλεί ήπια, κρυολογημένα συμπτώματα. Παρόλο που τα περισσότερα παιδιά και οι ενήλικες που μολύνονται από τον RSV αναρρώνουν γενικά χωρίς σημαντικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, ο κ.Chang εξήγησε ότι ο ιός μπορεί να είναι σοβαρός και ακόμη και απειλητικός για τη ζωή των βρεφών, των μικρότερων παιδιών και των μεγαλύτερων ενηλίκων. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε βρογχιολίτιδα, μια φλεγμονή στους πνεύμονες, καθώς και σε πνευμονία.

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, η διάδοση του RSV εμφανίζεται στις περισσότερες περιοχές των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, του χειμώνα και της άνοιξης. Ωστόσο, φέτος, άρχισε στα τέλη του καλοκαιριού – πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Εδώ και εβδομάδες, πολλά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα έχουν κατακλυστεί από μεγάλο αριθμό άρρωστων παιδιών που χρειάζονται νοσηλεία.

Ενδεικτικό είναι πως αξιωματούχοι στην κομητεία Όραντζ, στην Καλιφόρνια, κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία εν μέσω ενός κύματος κρουσμάτων RSV, τα οποία περιορίζουν σοβαρά τη διαθεσιμότητα στα παιδιατρικά νοσοκομεία της περιοχής, όπως ανέφεραν οι Los Angeles Times.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η προφυλακτική ακτινοθεραπεία παρά την επώδυνη διάσταση της που χορηγείται σε ασθενείς με καρκίνο και ασυμπτωματικές οστικές μεταστάσεις όχι μόνο μειώνει τα συμβάντα που σχετίζονται με το σκελετό και τις νοσηλείες, αλλά προσφέρει και όφελος στην επιβίωση, σύμφωνα με νέα μελέτη. Η έρευνα παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας (ASTRO).

Στην πρώτη μελέτη του είδους της,  συμμετείχαν  σχεδόν 80 ασθενείς με περισσότερες από πέντε μεταστάσεις υψηλού κινδύνου. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν τυχαία να λάβουν είτε προφυλακτική ακτινοθεραπεία είτε συνήθη φροντίδα.

Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία παρουσίασαν μείωση σε ένα σύνθετο σύνολο συμβάντων που σχετίζονται με το σκελετό και κανένας δεν χρειάστηκε να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης 55% βελτίωση της συνολικής επιβίωσης σε σύγκριση με εκείνους της ομάδας ελέγχου, δίνοντας στους ασθενείς αυτούς επιπλέον 8 μήνες ζωής.

«Προκαλεί σκέψεις το γεγονός ότι η ακτινοβολία για την πρόληψη του πόνου θα μπορούσε ενδεχομένως να παρατείνει τη ζωή», σχολίασε η επικεφαλής συγγραφέας Erin F. Gillespie, MD, ακτινοθεραπευτής ογκολόγος στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη. «Υποδηλώνει ότι η θεραπεία για τη θεραπεία του καρκίνου δεν είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο»,  συμπλήρωσε η ογκολόγος. Η κ.Gillespie πρόσθεσε ότι η διαφορά στη συνολική επιβίωση «δεν ήταν αναμενόμενη», αλλά ότι υπάρχει «σίγουρα μια λογική και μηχανισμοί που το εξηγούν αυτό», με προηγούμενες μελέτες να δείχνουν ότι η παρηγορητική φροντίδα «έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τη συνολική επιβίωση».

Μιλώντας στο Medscape Medical News, ο Shankar Siva, MD, PhD, ακτινοθεραπευτή ογκολόγο στο Peter MacCallum Cancer Centre στη Μελβούρνη, Αυστραλία επεσήμανε ότι η χρήση της ακτινοθεραπείας για τον συμπτωματικό οστικό πόνο είναι ένα «καθιερωμένο πρότυπο περίθαλψης», αλλά το ερώτημα που εξετάστηκε από την τρέχουσα μελέτη -στην οποία η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιήθηκε για ασυμπτωματικές οστικές μεταστάσεις- ήταν «αν μπορούμε να προωθήσουμε αυτή τη θεραπεία για να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα». Η πρόληψη των συμβάντων που σχετίζονται με το σκελετό είναι «πραγματικά σημαντική για τους ασθενείς» και, ενώ η διαπίστωση του βελτιωμένου οφέλους για τη συνολική επιβίωση ήταν «απροσδόκητη», καθιστά δυνατή την εξέταση της ακτινοθεραπείας ως προληπτικής θεραπείας.

«Είναι σαν να λέμε: αν δείτε κάποιον να πνίγεται, θα πρέπει πραγματικά να του πετάξετε ένα σωσίβιο», εξήγησε ο Siva. «Φαίνεται διαισθητικό» ότι αν δείτε κάποιον που έχει κάποια φτωχά χαρακτηριστικά κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα καταστροφικών συμβάντων, όπως η συμπίεση του νωτιαίου μυελού, «δοκιμάζετε αυτή τη θεραπεία εκ των προτέρων».

Αλλά μέχρι τώρα «δεν είχαμε την απόδειξη ότι η εκ των προτέρων θεραπεία θα ήταν αποτελεσματική, και αυτή η μελέτη είναι ένα «πραγματικά σημαντικό βήμα» για την παροχή αυτής της απόδειξης, πρόσθεσε ο Siva. Όσον αφορά το μέγεθος του οφέλους επιβίωσης, ο Siva δήλωσε ότι, «αν αυτό ήταν το φάρμακο Α, τότε θα υπήρχε μια πολύ μεγάλη και ενδιαφέρουσα φαρμακευτική αγορά που θα το κυνηγούσε».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

4.11.2022_efka2022_35

 

 

 

Η COVID-19 πυροδοτεί την ίδια φλεγμονώδη απόκριση στον εγκέφαλο με τη νόσο του Πάρκινσον, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Έρευνα από Ισπανούς επιστήμονες αναφέρεται στη γονιδιακή μετάλλαξη που κρίνει την ποσότητα λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα. Σύμφωνα με ισπανική έρευνα την οποία επικαλείται η γερμανική Bild, το 60% των Ευρωπαίων βρίσκεται στην κατηγορία των ανθρώπων που λατρεύουμε να… μισούμε. Με άλλα λόγια, τρώνε και δεν παχαίνουν χάρη σε ένα «μαγικό γονίδιο».

Για την ακρίβεια, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια γονιδιακή μετάλλαξη η οποία κρίνει την ποσότητα λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα. Χάρη σε αυτή κάποιοι τρώνε πολύ, ασκούνται ελάχιστα και καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, αλλά δεν παίρνουν πολλά κιλά.

Πέρα από τους αστεϊσμούς, ερευνητές από το Ισπανικό Εθνικό Κέντρο Έρευνας Καρκίνου (CNIO) και το Ινστιτούτο Τροφίμων «IMDEA», που εδρεύει στη Μαδρίτη, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, όσοι άνθρωποι έχουν αυτή τη γονιδιακή μετάλλαξη, αποθηκεύουν στο σώμα τους λιγότερο λίπος.

Στην αναζήτηση για γονιδιακές μεταλλάξεις που επηρεάζουν την παχυσαρκία και τις σχετικές μεταβολικές αλλαγές, οι ερευνητές συγκέντρωσαν γενετικό υλικό και δεδομένα – σωματικό βάρος, Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ποσοστό λίπους, μυϊκή μάζα, περιφέρεια μέσης – από 790 εθελοντές.

Οι ομάδες των επιστημόνων ανέλυσαν τις πιθανές διασυνδέσεις αυτών των τιμών με 48 διαφορετικές γονιδιακές μεταλλάξεις. Τότε ανακάλυψαν με έκπληξη ότι υπάρχει σχέση με μία από τις μεταλλάξεις του γονιδίου FNIP2 και της παχυσαρκίας.

Τι διαπιστώθηκε από πειραματόζωα

Ωστόσο, οι ερευνητές μελέτησαν την επίδραση της γονιδιακής μετάλλαξης σε τρωκτικά που είχαν προηγουμένως τροποποιηθεί γενετικά. «Διαπιστώσαμε ότι τα πειραματόζωα με την γονιδιακή αυτή μετάλλαξη, έχουν από 10 έως και 15 % λιγότερο λίπος», εξηγεί ο Aλέτζιο Εφεγιάν, ένας εκ των συντακτών της μελέτης.

Όμως, η επίδραση της γονιδιακής μετάλλαξης δεν μπορεί εύκολα να αποτυπωθεί στον άνθρωπο, επομένως είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόσο ισχυρή είναι η επίδραση του γονιδίου στην αποθήκευση λίπους και τη σωματική διάπλαση. Οι ερευνητές λοιπόν κάνουν λόγο για προδιάθεση.

«Δεν ισχύει δηλαδή ότι όσοι είναι φορείς αυτής της γονιδιακής μετάλλαξης μπορούν να τρώνε υπερβολικά χωρίς να παχαίνουν», διευκρινίζει ο Αλέτζιο Eφεγιάν.

Ωστόσο, όπως ο ίδιος διευκρινίζει, η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση «Genome Biology», θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατανόηση των γονιδιακών μεταλλάξεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και, κατά συνέπεια, στην καταπολέμησή της.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Όσο ο κόσμος πληθυσμιακά θα μεγαλώνει, η Ελλάδα θα μικραίνει, όπως διαπιστώνει το Τμήμα Πληθυσμού (Population Division) του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας από εκατοντάδες επιστήμονες στατιστικής για το πώς θα είναι ο κόσμος από πλευράς πληθυσμού στο άμεσο και το απώτερο μέλλον.

Η τελευταία αναθεώρηση των πληθυσμιακών στοιχείων δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγες ημέρες με τον απλό τίτλο 2022: World Population Prospects (Προοπτικές Παγκόσμιου Πληθυσμού 2022).

Σύμφωνα με τα στοιχεία, μέσα στην επόμενη εβδομάδα ο πληθυσμός της ανθρωπότητας θα ξεπεράσει για πρώτη φορά στην ιστορία τα 8 δισεκατομμύρια.

Υπάρχουν, όμως, και ακριβείς εκτιμήσεις όσον αφορά τον πληθυσμό κάθε κράτους και αυτόνομης περιοχής του πλανήτη μέχρι το 2100.

Σύμφωνα με το σενάριο «μέτριας μεταβλητής», εκείνη τη χρονιά ο πληθυσμός της Ελλάδας εκτιμάται ότι θα είναι 6.403.000 κάτοικοι.

Πριν βιαστείτε να διαμαρτυρηθείτε, μάθετε ότι υπάρχει και «χαμηλής μεταβλητής» σενάριο, το οποίο εκτιμά τον πληθυσμό της χώρας μας στις 4.351.000 ψυχές.

Η Ελλάδα, φυσικά, δεν είναι αποκομμένη από την υπόλοιπη «προηγμένη» Ευρώπη, η οποία συνεχώς γερνάει και μειώνεται πληθυσμιακά, σε αντίθεση με τα κράτη της Ασίας και (κυρίως) της Αφρικής, όπου ο πληθυσμός αυξάνεται ραγδαία και ανεξέλεγκτα.

Από εκεί, όμως, μέχρι το να έχουμε μείνει μισοί σε 80 χρόνια από τώρα υπάρχει κάποια διαφορά, δε νομίζετε;

Αλγόριθμος με 61 μεταβλητές

Το «καμπανάκι» για τον ελληνικό πληθυσμό έχει χτυπήσει κι εγχώρια, με βάση τους πραγματικούς αριθμούς κι όχι εκτιμήσεις. Στις δύο τελευταίες απογραφές τα στοιχεία που καταγράφηκαν δείχνουν μείωση του πληθυσμού. Από τους 10.964.020 κατοίκους του 2001 περάσαμε στους 10.815.197 του 2011 και πριν λίγο καιρό ανακοινώθηκαν 10.432.481 κάτοικοι της Ελλάδας στην απογραφή του 2021.

Η δραστική μείωση κατά σχεδόν 400.000 ψυχές αποδόθηκε εν μέρει στην απροθυμία πολλών να απογραφούν (με βάση και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής) κι αυτό οδήγησε ακόμα και στελέχη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής να υπονοούν ότι ο πραγματικός πληθυσμός είναι μεγαλύτερος.

Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τα πληθυσμιακά δεδομένα δείχνουν περισσότερο σταθεροποίηση και ελαφρότατη μείωση, παρά καταβαράθρωση του πληθυσμού μας.

Είναι πράγματι έτσι;

Το εξειδικευμένο τμήμα έρευνας του πληθυσμού του ΟΗΕ (Population Division) είναι μέρος του μεγαλύτερου Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων (Department of Economic and Social Affairs).

Προφανώς λαμβάνει υπ’ όψιν του τα πραγματικά στοιχεία, γι’ αυτό και πιέζει, όσο μπορεί, όλες τις χώρες να προχωρούν σε όσο το δυνατόν πιο ακριβείς απογραφές, κάτι όχι τόσο απλό. Οι εκτιμήσεις, όμως, για το μέλλον προκύπτουν όχι μόνο από κάποια απλά στοιχεία, όπως οι τάσεις, η φυσική αύξηση, ο αριθμός γεννήσεων/θανάτων και η μετανάστευση.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο αλγόριθμος από τον οποίο προκύπτουν αυτά τα εφιαλτικά για την Ελλάδα νούμερα βασίζεται σε 61 (!) διαφορετικούς δείκτες. Αυτοί οι δείκτες χωρίζονται σε επτά μεγάλες κατηγορίες:

• Δεδομένα πληθυσμού (π.χ. μέση ηλικία του πληθυσμού, γυναικείος πληθυσμός σε αναπαραγωγική ηλικία 15-49 ετών κτλ.).
• Γονιμότητα (π.χ. αναλογία φύλου γεννημένων παιδιών, γονιμότητα ανά μητέρα κτλ.).
• Θνησιμότητα (π.χ. πιθανότητα θανάτου ανθρώπων ηλικίας 15-50 ετών, προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση κτλ.)
• Παιδική θνησιμότητα (ανά φύλο και ανά ηλικία από 1 ως 5 έτη).
• Διεθνής μετανάστευση (πόσους μετανάστες δέχεται η χώρα και πόσοι κάτοικοί της μεταναστεύουν).
• Οικογενειακός προγραμματισμός (π.χ. ποσοστό χρήσης αντισυλληπτικών μεθόδων κτλ.).
• Οικογενειακή κατάσταση (π.χ. αριθμός γάμων και διαζυγίων, ποσοστό παιδιών εκτός γάμων κτλ.).

Όπως καταλαβαίνει κανείς, ελάχιστα πράγματα δεν έχουν προβλεφθεί να συμπεριληφθούν σ’ αυτό το μαθηματικό μοντέλο. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μπακαλίστικους υπολογισμούς, αλλά για επιστημονική έρευνα.

Με όλους τους αστερίσκους, βέβαια, που πάντα μπαίνουν σε τέτοιες έρευνες. Πρώτοι οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι τα μαθηματικά μοντέλα βασίζονται σε στοιχεία, αλλά δεν μπορούν να προβλέψουν το μέλλον. Κι όσο πιο πολύ απέχει χρονικά μια πρόβλεψη από το τελευταίο καταγεγραμμένο έτος με στοιχεία, τόσο πιο επισφαλής είναι.

Έτος καμπής το 2005, μείωση στη συνέχεια

Επειδή οι προβλέψεις βασίζονται σε στοιχεία του παρελθόντος, έχει σημασία να παραθέσουμε κάποια στοιχεία, έτσι όπως τα κατέγραψαν οι επιστήμονες του ΟΗΕ. Από το 1951 και μετά, όταν και άρχισαν να καταγράφονται στοιχεία για όλες τις χώρες-μέλη του Οργανισμού, ο πληθυσμός της Ελλάδας ανά πενταετία ήταν ως εξής:

• 1951 7.718.000
• 1956 8.193.000
• 1961 8.515.000
• 1966 8.522.000
• 1971 8.558.000
• 1976 8.845.000
• 1981 9.364.000
• 1986 9.889.000
• 1991 10.347.000
• 1996 10.767.000
• 2001 11.057.000
• 2006 11.111.000
• 2011 11.022.000
• 2016 10.777.000
• 2021 10.481.000

Η χρονιά όπου ο πληθυσμός της Ελλάδας έσπασε το φράγμα των 10 εκατομμυρίων ήταν το 1988 (10.074.000).

Ως το απόλυτο σημείο καμπής εμφανίζεται το 2005, όπου ο πληθυσμός έφτασε στη μεγαλύτερη τιμή του (11.116.000). Από εκείνον τον χρόνο και μετά καταγράφεται μείωση, η οποία παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες τιμές. Για παράδειγμα, τον αμέσως επόμενο χρόνο (2006) ο πληθυσμός εμφανίζεται να μειώνεται μόλις κατά 5.000. Την χρονιά από το 2020 ως το 2021 ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 62.000 άνδρες και γυναίκες.

Ας απλώσουμε τώρα τα σενάρια των επιστημόνων, σύμφωνα με τις μεταβλητές που έχουν ορίσει στο μαθηματικό τους μοντέλο. Όπως έχει αναφερθεί, η μελέτη καταγράφει τρεις διαφορετικές μεταβλητές, την «υψηλή» (high variant), την «μεσαία» (medium variant) και την «χαμηλή» (low variant).

Προφανώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις σ’ αυτά τα σενάρια, η σημαντικότερη εκ των οποίων είναι ο ρυθμός μετανάστευσης.

Κι αυτό, διότι η έρευνα καταγράφει πληθυσμιακά δεδομένα, όχι εθνολογικά.

Όταν αναφέρεται, δηλαδή, στους κατοίκους της Ελλάδας, δεν εξετάζει πόσοι απ’ αυτούς είναι Έλληνες το γένος.

Παραθέτουμε τα πληθυσμιακά δεδομένα ανά πενταετία και ανά μεταβλητή.

Οι αποκλίσεις μεγαλώνουν πολύ στο τέλος της μελέτης, πράγμα λογικό. Ο καθένας μπορεί να υιοθετήσει το σενάριο που τον βολεύει περισσότερο. Ακόμα, πάντως, και στο σενάριο της υψηλής μεταβλητής, όπου οι απώλειες λόγω φυσικής γήρανσης και λιγότερων γεννήσεων θα αναπληρώνονται από τη μετανάστευση, ο πληθυσμός θα μειωθεί αισθητά.

Το σενάριο της μεσαίας μεταβλητής, που ακολουθείται στις διεθνείς μελέτες ως το πιο αληθοφανές, φέρνει τον πληθυσμό μας μειωμένο κατά σχεδόν 4 εκατομμύρια ανθρώπους στο λυκαυγές του επόμενου αιώνα. Όσο για το χειρότερο σενάριο της χαμηλής μεταβλητής, επιβεβαιώνει τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις.

Πιο πολλοί και πιο ηλικιωμένοι

Τι θα επικρατήσει τελικά; Αυτό φυσικά δεν μπορεί να το απαντήσει κανείς, γι’ αυτό παρουσιάστηκαν και τα τρία σενάρια.

Οκτώ δεκαετίες είναι πολύς χρόνος. Φανταστείτε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ ο παγκόσμιος πληθυσμός το 1950, πριν δηλαδή από επτά δεκαετίες, ήταν 2.477.675 άνθρωποι.

Ο αριθμός αυτός χρειάστηκε μόλις 35 χρόνια για να διπλασιαστεί (το 1986 ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμήθηκε σε 5.086.940 ανθρώπους) και λιγότερο από 70 χρόνια για να τριπλασιαστεί (η εκτίμηση του 2016 ήταν 7.469.955).

Σε λίγες ημέρες γινόμαστε 8 δισ, οι άνθρωποι.

Η μελέτη τοποθετεί το σπάσιμο του φράγματος των 9 δις κάπου μέσα στο 2038 και των 10 δις στο 2059, σύμφωνα με την μεσαία μεταβλητή. Το 2050 θα είμαστε 9.687.440.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ως το 2086 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξάνεται (θα φτάσει στην απόλυτη τιμή των 10.431.046.000) και στη συνέχεια θα μειώνεται. Το γιατί ακριβώς θα γίνει αυτό, δεν εξηγείται. Η εκτίμηση για το 2100 είναι 10.355.002.000 άνθρωποι.

Όπως εμείς αναμένεται να βιώσουμε τα προβλήματα της υπογεννητικότητας, έτσι και άλλοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα του υπερπληθυσμού. Ο πληθυσμός της υποσαχάριας Αφρικής αναμένεται να διπλασιαστεί ως το 2050. Την ίδια ώρα, η αύξηση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής θα είναι ανεπαίσθητη (0,4%).

Το 2023 θα σημειωθεί κι ένα σημαντικό ρεκόρ: Η Ινδία αναμένεται να ξεπεράσει την Κίνα σε πληθυσμό. Μια γεωγραφική σταθερά των παιδικών μας χρόνων θα μπει στο ντουλάπι, μάλλον δια παντός. Η μελέτη εκτιμά ότι ο πληθυσμός της Κίνας στο διάστημα 2022-2050 θα μειωθεί περίπου κατά 110 εκατομμύρια, δηλαδή 8%.

Οι γυναίκες πλέον γεννούν λιγότερα από 2,1 παιδιά (ο απόλυτος αριθμός ισορροπίας του πληθυσμού) στις χώρες που αποτελούν το 68% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή τη στιγμή ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 2,3 παιδιά ανά γυναίκα, αν και φυσικά υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των περιοχών. Στην υποσαχάρια Αφρική π.χ. ο μέσος όρος είναι 4,6 γέννες ανά γυναίκα.

Η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού των τελευταίων χρόνων, πάντα κατά τη μελέτη, δεν οφείλεται στην έξαρση των γεννήσεων, αλλά στην αλματώδη αύξηση του προσδόκιμου ζωής κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το 1990 το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής ήταν στα 64,1 χρόνια. Το 2019 εκτοξεύθηκε στα 72,8 χρόνια και το 2050 θα φτάσει τα 77,8 χρόνια. Ως εκ τούτου, ο αριθμός των ανθρώπων με ηλικία 65+ ετών είναι ο ταχύτερα αυξανόμενος. Ήδη οι άνθρωποι πάνω από 65 ετών αποτελούν το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2022 και θα είναι το 16% το 2050. Όσο για τους υπερήλικες (άνω των 80 ετών, ο αριθμός τους από 157 εκατομμύρια παγκοσμίως το 2022 θα τριπλασιαστεί στα 459 εκατομμύρια το 2050.

Η πιο επισφαλής μεταβλητή που χρησιμοποιήθηκε στον αλγόριθμο είναι αυτή της μετανάστευσης.

Μόνο νεφελώδεις εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν για το αν θα διατηρηθεί το κύμα της οικονομικής μετανάστευσης που φέρνει όλο και περισσότερους Αφρικανούς και Ασιάτες προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Ακόμα λιγότεροι μπορούν να εκτιμήσουν τις πολεμικές συγκρούσεις που θα ξεσπάσουν και θα αναγκάσουν μεγάλες ομάδες πληθυσμών να μετακινηθούν. Οι επιστήμονες, πάντως, υπενθυμίζουν ότι η μετανάστευση είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ύπαρξη από καταβολής της, γι’ αυτό και την αντιμετωπίζουν ως φυσικό φαινόμενο, χωρίς ιδεολογικό πρόσημο για το αν είναι καλό ή όχι που συμβαίνει.

Το συμπέρασμα είναι αδιαμφισβήτητο: Ως κράτος, η Ελλάδα βιώνει ήδη μείωση του πληθυσμού της και αυτό αναμένεται να ενταθεί τα επόμενα χρόνια. Το μέγεθος του προβλήματος και το ποιο από τα τρία σενάρια θα επιβεβαιωθεί τελικά εξαρτάται και από κυβερνητικές επιλογές, αλλά και από γεγονότα τα οποία για την ώρα είναι αδύνατο να προβλεφθούν.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μία έξυπνη εφαρμογή μέσω της οποίας ένας διαβητικός θα φωτογραφίζει το γεύμα του πριν το καταναλώσει και θα παίρνει πληροφορίες για τις θερμίδες, έτσι ώστε να γνωρίζει πόση ινσουλίνη να χρησιμοποιήσει για να μην ανέβει το επίπεδο του ζαχάρου του, αναπτύσσουν το τμήμα τροφίμων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, το τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου «Αττικόν».

Πρόκειται για το ευρωπαϊκό πρόγραμμα MEDDIET, το οποίο θα ολοκληρωθεί σε μία διετία, όπως δήλωσε στην εκπομπή «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο επίκουρος καθηγητής Παθολογίας Σακχαρώδη Διαβήτη και υπεύθυνος στο Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας Διαβήτη στο διαβητολογικό κέντρο του Νοσοκομείου «Αττικόν» κ. Παναγιώτης Χαλβατσιώτης.

Ο κ. Χαλβατσιώτης μίλησε ακόμη για όλες τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις, αναφερόμενος στο βιονικό πάγκρεας, τα έξυπνα φάρμακα, αλλά και στις μελέτες που γίνονται με βλαστοκύτταρα, στο μοτίβο που αντιμετωπίζονται τα αιματολογικά νοσήματα. Οι εξελίξεις στο διαβήτη φαίνεται να είναι ραγδαίες αυτή τη στιγμή, καθώς οι κλινικές μελέτες που είχαν πάει πίσω διεθνώς λόγω covid τα προηγούμενα χρόνια, επανέρχονται δριμύτερες, αν σκεφτεί κανείς ότι στο εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, όπως λέει ο καθηγητής Χαλβατσιώτης, έχουν κατατεθεί 80 καινούργιες κλινικές μελέτες και άλλες 300 υποβάλλονται έως το τέλος του έτους.

Έξυπνα φάρμακα για απώλεια βάρους και όχι μόνο

«Έχουμε πολλά νέα πράγματα να δούμε στο εγγύς μέλλον, τα οποία θα στηρίζονται είτε στις μελέτες γενετικών προσδιορισμών, ή στην αντιμετώπιση προβλημάτων, που οδηγούν τους διαβητικούς σε άσχημες εξελίξεις της υγείας τους, όπως είναι τα καρδιαγγειακά, ή νεφρολογικά νοσήματα, όπου την τελευταία πενταετία έχει συντελεστεί μία επανάσταση. Κι αυτό διότι δόθηκε η άδεια τα νέα φάρμακα για τον διαβήτη να χορηγούνται και σε άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα ή νεφρική ανεπάρκεια, χωρίς απαραίτητα να έχουν διαβήτη. Αυτό που τώρα όμως καταπολεμάται ήδη σθεναρά είναι η παχυσαρκία, γιατί προσδιορίζει τον προδιαβήτη, οπότε αν μειώσουμε το ποσοστό της παχυσαρκίας, τότε θα δούμε με πιο αισιόδοξο μάτι και το αύριο.

Ήδη ένα σκεύασμα με ένα χάπι την εβδομάδα απέδειξε ότι έχει σημαντική επίδραση, ωστόσο σύντομα πρόκειται να κυκλοφορήσει ένα ενέσιμο σκεύασμα (για το οποίο έχουν ολοκληρωθεί οι κλινικές μελέτες και πρόκειται άμεσα να πάρει άδεια) το οποίο είναι πολύ πιο ισχυρό από τα ήδη κυκλοφορούντα». Σε ερώτηση αν αυτά τα χάπια απώλειας βάρους ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα σε κάποιο μη διαβητικό, καθότι τελευταία κάποιοι τα παίρνουν για να αδυνατίσουν, ο διακεκριμένος διαβητολόγος απαντά: «Αυτά είναι έξυπνα φάρμακα, δηλαδή δρουν όταν το σάκχαρο είναι ψηλά. Αν το σάκχαρο είναι φυσιολογικό, δεν έχουν καμία επίδραση στον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Άρα θα μπορέσουν να τα πάρουν και τα μη διαβητικά παχύσαρκα άτομα κι έτσι να προλάβουν την εξέλιξη της παχυσαρκίας σε διαβήτη. Η γνώση μας για το χάπι είναι πάνω από δεκαετία και όχι μόνο για την απώλεια σωματικού βάρους, αλλά και για την προστασία από στεφανιαία επεισόδια».

Βλαστοκύτταρα και βιονικό πάγκρεας

Σύμφωνα με τον κ. Χαλβατσιώτη, γίνονται πολλές μελέτες για τα βλαστοκύτταρα «και όπως σε πολλά νοσοκομεία έχουμε τις μονάδες μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων για αιματολογικά νοσήματα, έτσι θα έχουμε πιθανότατα και για τον διαβήτη στο εγγύς μέλλον. Επίσης, ένα καινούργιο κεφάλαιο αναπτύσσεται για την προστασία της ηπατικής δυσλειτουργίας. Ήδη, έχουν γίνει τεχνολογικές επιτυχίες που μπορούν να αποτελέσουν το βιονικό πάγκρεας, και ήδη, κυκλοφορεί αυτή η τεχνολογία στην αγορά, απλά χρήζει τελειοποίησης, και ως προς το μέγεθος να γίνει μικρότερο, αλλά και να μην χρειάζεται ανθρώπινη παρέμβαση. Πρόκειται για μία συσκευή που μετράει το ζάχαρο συνεχώς και χορηγεί ινσουλίνη, χωρίς όμως να ασχολείται ο ασθενής, όπως στις συσκευές που ήδη κυκλοφορούν. Αυτή η συσκευή συνδέεται με το κινητό τηλέφωνο με κάποια εφαρμογή κι έτσι χωρίς να ασχολείται ο διαβητικός με το σάκχαρο του, η τεχνολογία τον βοηθά στη ρύθμιση του. Μελλοντικά αυτές οι συσκευές μπορεί να τοποθετούνται υποδόρια, έτσι ώστε να μην είναι καν εμφανείς».

Τα δελφίνια και η γονιδιακή διερεύνηση του διαβήτη

Πώς όμως η φύση μπορεί να βοηθήσει την επιστήμη να πάει ένα βήμα μπροστά; «Το Εθνικό Ινστιτούτο Θαλάσσιων Θηλαστικών στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρήσει ότι τα ρινοδέλφινα μπορούν και ανεβάζουν και κατεβάζουν το σάκχαρο τους στο αίμα, αναλόγως των αναγκών τους. Δηλαδή έχουν ένα κουμπί γενετικό, με το οποίο ενεργοποιούν και απενεργοποιούν το διαβήτη. Όταν χρειάζονται υδατάνθρακες ανεβαίνει το σάκχαρο γιατί πχ θέλουν να κυνηγήσουν, θέλουν ενέργεια, όταν όμως κοιμούνται πέφτουν τα επίπεδα του σακχάρου. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο βάτραχος στον βόρειο Αρκτικό Κύκλο.

Το σάκχαρό του ανεβαίνει το χειμώνα κατά τη χειμερία νάρκη εκατό φορές επάνω, για να μην παγώσει στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, χωρίς όμως να του δημιουργήσει πχ καρδιαγγειακά προβλήματα που δημιουργεί σε έναν άνθρωπο η αύξηση του σακχάρου από το 100 στο 200. Έτσι λοιπόν, μελετώντας τη φύση και τις δυναμικές που έχει αναπτύξει για να αντιμετωπίζει την υπεργλυκαιμία, ή να την χρησιμοποιεί προς όφελος της, πιστεύουμε ότι θα έχουμε παραδείγματα πώς θα αντιμετωπίζουμε αντίστοιχα τους ανθρώπους. Θα πρέπει να μάθουμε σε ποιο γονίδιο στηρίζεται στο δελφίνι πχ η δυνατότητα που έχει να τροποποιεί τα επίπεδα σακχάρου, να ψάξουμε να δούμε αν το έχει και ο άνθρωπος αυτό το γονίδιο και αν δεν το έχει να το κερδίσει, με τη γονιδιακή θεραπεία, ούτως ώστε ένα διαβητικό άτομο να μπορεί να ενεργοποιεί και να απενεργοποιεί το διαβήτη του, αναλόγως των αναγκών του».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τι συμβαίνει όσον αφορά τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, όταν ένα υπέρβαρο και ένα αδύνατο άτομο προσπαθούν να χάσουν κιλά για να τον μειώσουν; Η απάντηση μπορεί να σας εκπλήξει.

Αν και οι ακριβείς αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση διαβήτη δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητές, υπάρχουν παράγοντες που γνωρίζουμε ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξής του. Στην περίπτωση του διαβήτη τύπου 2, αυτοί περιλαμβάνουν το υπερβολικό σωματικό βάρος και την παχυσαρκία. Μάλιστα, η παχυσαρκία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 80-85% του κινδύνου εμφάνισής του, ενώ τα παχύσαρκα άτομα έχουν έως και 80 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 από ό,τι όσοι έχουν Δείκτη Μάζας Σώματος μικρότερο από 22.

Ο έλεγχος του βάρους μπορεί να είναι μια αποτελεσματική στρατηγική για την πρόληψη και τη διαχείριση της παχυσαρκίας και κατ’ επέκταση ασθενειών που σχετίζονται με αυτήν.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν παχύσαρκα, υπέρβαρα και αδύνατα άτομα χάνουν κιλά σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τον κίνδυνο αυτό; Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PLOS Medicine προσπαθεί να δώσει την απάντηση.

Πώς επηρεάζεται ο κίνδυνος διαβήτη από την απώλεια βάρους

Στη μελέτη συμμετείχαν σχεδόν 200.000 υγιή άτομα, ηλικίας μεταξύ 24-78, κυρίως γυναίκες. Επιστήμονες από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας Harvard TH Chan ομαδοποίησαν σε 7 κατηγορίες τις μεθόδους που ακολούθησαν προκειμένου να χάσουν περισσότερα από 4,5 κιλά:

• δίαιτα χαμηλών θερμίδων,
• άσκηση,
• δίαιτα χαμηλών θερμίδων συν άσκηση,
• νηστεία,
• εμπορικό πρόγραμμα απώλειας βάρους,
• χάπια αδυνατίσματος,
• συνδυασμός νηστείας, εμπορικών χαπιών και χαπιών αδυνατίσματος.

Η άσκηση ήταν η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τον μακροχρόνιο έλεγχο του βάρους και την πρόληψη της αύξησής του σε παχύσαρκα άτομα, ενώ σχετιζόταν με τη μικρότερη αύξηση βάρους μετά από τέσσερα χρόνια.

Από τη μελέτη αυτή φάνηκε ότι η απώλεια βάρους μπορεί να αποφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη για την υγεία των ατόμων με παχυσαρκία, ανεξάρτητα από τη μέθοδο ή τη στρατηγική που χρησιμοποιούν. Εκείνοι που έχασαν περισσότερα από 4,5 κιλά είχαν λιγότερη αύξηση βάρους και χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 από εκείνους που δεν έχασαν βάρος.

Ένα εντυπωσιακό εύρημα

Εικοσιτέσσερα χρόνια μετά, ο κίνδυνος διαβήτη εξακολουθούσε να είναι μειωμένος για τα παχύσαρκα άτομα, ανεξάρτητα από τη στρατηγική που είχαν ακολουθήσει για την απώλεια βάρους. Για τα υπέρβαρα άτομα, οι ερευνητές παρατήρησαν ένα εύρος αλλαγών: από μείωση κατά 9% του κινδύνου διαβήτη τύπου 2 στην περίπτωση της άσκησης μέχρι αύξησή του κατά 42% στην περίπτωση λήψης χαπιών. Ωστόσο, τα αδύνατα άτομα δεν φάνηκε να ωφελήθηκαν. Αντιθέτως, οι προσπάθειες απώλειας βάρους συνδέθηκαν με μακροπρόθεσμη αύξηση βάρους και υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2.

«Εκπλαγήκαμε όταν είδαμε τις θετικές συσχετίσεις της απώλειας βάρους με τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 στην περίπτωση των αδύνατων ατόμων», αναφέρει ο Qi Sun, Αναπληρωτής Καθηγητής στα Τμήματα Διατροφής και Επιδημιολογίας. Μπορεί, λοιπόν, στην περίπτωση των αδύνατων ατόμων τα αποτελέσματα να μην είναι τα επιθυμητά, ωστόσο τα άτομα με παχυσαρκία θα ωφεληθούν και τα οφέλη φαίνεται να διαρκούν ακόμη και αν η απώλεια βάρους είναι προσωρινή.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μετά από δύο χρόνια απομόνωσης, λόγω κορωνοϊού, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο Δεκέμβριος δεν θα έχει επιδημιολογικές εξάρσεις, και αυτό θα οφείλεται στο αν οι νέες υποπαραλλαγές, BQ.1, BQ.1.1, XBB, συνεχίσουν να κινούνται χωρίς αυξητική τάση.

Ωστόσο, υπάρχει έκδηλη ανησυχία για διάφορους ιούς που κυκλοφορούν, όπως για παράδειγμα της εποχικής γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV), σε συνδυασμό με τον κορωνοϊό. Το πεσμένο ανοσοποιητικό μετά τα δύο χρόνια καραντίνας, έχει ως αποτέλεσμα τη σχεδόν μηδαμινή άμυνα του ευάλωτου και ηλικιωμένου πληθυσμού. Αυτό με τη σειρά του έχει ως συνέπεια την αντοχή των νοσοκομείων καθώς θα υπάρξουν πολλές εισαγωγές.

Τι είναι ο αναπνευστικός ιός RSV

Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV) αποτελεί μια κοινή αιτία συμπτωμάτων που μοιάζουν με κρυολόγημα στα παιδιά. Δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για τον RSV, αλλά η Pfizer σχεδιάζει να ζητήσει έγκριση για ένα εμβόλιο που χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ενώ ο RSV είναι μια από τις κύριες αιτίες νοσηλείας σε μικρά παιδιά, ο ιός αποτελεί επίσης μεγαλύτερη απειλή για τους ηλικιωμένους και τους ανοσοκατεσταλμένους ενήλικες. Παρά τη μείωση των κρουσμάτων κορονοϊού, οι ομάδες κινδύνου θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο λήψης αυξημένων προφυλάξεων λόγω της κυκλοφορίας άλλων ιών του αναπνευστικού.

Για την εποχή της γρίπης, η πίεση στα νοσοκομεία μπορεί να μην είναι τόσο εξουθενωτική για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, εάν τα κρούσματα είναι σχετικά ήπια. Η Lynnette Brammer, επιδημιολόγος που ηγείται της εγχώριας ομάδας επιτήρησης της γρίπης των CDC, δήλωσε ότι οι αξιωματούχοι δεν έχουν δει ακόμη στοιχεία για ένα πιο λοιμογόνο στέλεχος γρίπης.

Νοσοκομειακή κρίση

Ο Ντέιβιντ Ρούμπιν, ο οποίος παρακολουθεί τους αναπνευστικούς ιούς για το PolicyLab στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας, αναφέρει ότι είναι πρόωρο να κηρύξουμε νοσοκομειακή κρίση. Μια κρίση ψυχικής υγείας των νέων και μια πανεθνική έλλειψη παιδικών κρεβατιών έχουν καταστήσει πιο δύσκολο για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης να χειριστεί την αύξηση των κρουσμάτων λοιμώξεων του αναπνευστικού. Αλλά τα νοσοκομεία ενηλίκων είναι σε καλύτερη θέση να ανταποκριθούν λόγω της πλειονότητάς τους. Οι κρατικοί και περιφερειακοί αξιωματούχοι δημόσιας υγείας παροτρύνουν τους γονείς και τις οικογένειες να λάβουν προφυλάξεις τώρα για να είναι υγιείς και να αποφύγουν την πίεση στα νοσοκομειακά συστήματα αναφέρει η Anne Zink, κορυφαία αξιωματούχος δημόσιας υγείας στην Αλάσκα και πρόεδρος της Ένωσης Πολιτειακής και Εδαφικής Υγείας.

Αυτές οι προφυλάξεις περιλαμβάνουν την ενημέρωση σχετικά με τα εμβόλια, την παραμονή στο σπίτι κατά την διάρκεια της νόσησης και το τακτικό πλύσιμο των χεριών. Συχνά υποβαθμίζεται στις κυβερνητικές συστάσεις η χρήση μάσκας, ένα μέτρο που σπάνια υιοθετήθηκε κατά τις προηγούμενες εποχές του αναπνευστικού ιού αλλά έχει αποδειχτεί αποτελεσματικό στην άμβλυνση της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Η έλλειψη έκθεσης σε άλλους ιούς όταν ο πληθυσμός τηρούσε κοινωνική απόσταση και φορούσε μάσκες για να αποφευχθεί η νόσηση από Covid-19 έχει συμβάλει στην τρέχουσα κατάσταση, λένε οι ειδικοί. Η τακτική έκθεση σε αναπνευστικούς ιούς που συνήθως συμβαίνει και που ενισχύει την ανοσία χρόνο με το χρόνο δεν συνέβη τα τελευταία χρόνια.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Άδεια κυκλοφορίας στο πρωτεϊνικό εμβόλιο κατά του κορωνοϊού VidPrevtyn Beta ως αναμνηστική δόση χορήγησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που αναπτύχθηκε από τη Sanofi και την GSK.

Η άδεια καλύπτει τη χρήση του εμβολίου ως αναμνηστικής δόσης για ενήλικες μετά τον αρχικό εμβολιασμό με άλλο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.

Πρόκειται για το έβδομο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού που εγκρίνεται στην ΕΕ.

Η άδεια κυκλοφορίας έρχεται σε συνέχεια της θετικής επιστημονικής σύστασης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA), η οποία βασίστηκε σε ενδελεχή αξιολόγηση της ασφάλειας, της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας του εμβολίου, και έχει εγκριθεί από τα κράτη μέλη.

Προμήθεια δόσεων

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διαπραγματεύθηκαν συμφωνία προαγοράς με τις Sanofi και GSK, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 18 Σεπτεμβρίου 2020 και παρέχει στα κράτη μέλη της ΕΕ τη δυνατότητα να αγοράσουν έως και 300 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου VidPrevtyn Beta, εφόσον το επιθυμούν.

Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν τα εμβόλια αυτά για δωρεές σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Το χαρτοφυλάκιο της ΕΕ περιλαμβάνει πλέον επτά ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια κατά του κορωνοϊού.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr