Ροή

Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine δείχνει ότι μία μόνο γονιδιακή επέμβαση με τη μέθοδο CRISPR μπορεί να μειώσει μόνιμα την «κακή» χοληστερόλη.

Με ένα «κόψιμο» στο DNA, οι επιστήμονες πιστεύουν πως θα μπορούν στο μέλλον να μειώνουν οριστικά τα επικίνδυνα επίπεδα χοληστερόλης, εξαλείφοντας ίσως την ανάγκη για χρόνια φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με πιλοτική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine.

Η μελέτη ήταν εξαιρετικά μικρή — μόλις 15 ασθενείς με σοβαρή υπερχοληστερολαιμία — και στόχευε κυρίως στην αξιολόγηση της ασφάλειας ενός νέου φαρμάκου που βασίζεται στην τεχνολογία CRISPR-Cas9, το γνωστό «βιολογικό ψαλίδι» που μπορεί να κόβει και να τροποποιεί συγκεκριμένα γονίδια.

Σχεδόν 50% μείωση της LDL και 55% μείωση των τριγλυκεριδίων

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: σχεδόν 50% μείωση της «κακής» χοληστερόλης LDL — βασικού παράγοντα για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, την κυριότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως — και 55% μείωση των τριγλυκεριδίων.

Η μελέτη παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (AHA) στη Νέα Ορλεάνη.

«Ελπίζουμε ότι πρόκειται για μια μόνιμη λύση, μια θεραπεία “μια κι έξω”, που θα μειώνει τα επίπεδα LDL και τριγλυκεριδίων για μια ολόκληρη ζωή», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Steven Nissen από το Cleveland Clinic.

Το «όνειρο» των καρδιολόγων γίνεται πραγματικότητα

«Πριν από 15 χρόνια, αν μου έλεγε κάποιος ότι μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα νόμιζα ότι είναι τρελός», πρόσθεσε ο Nissen.

Σήμερα, οι καρδιολόγοι στοχεύουν σε επίπεδα LDL πολύ κάτω από τα 100 mg/dL — μερικοί μάλιστα θεωρούν ιδανικά τα 40 έως 50 mg/dL, στόχο δύσκολο να επιτευχθεί μόνο με διατροφή και άσκηση, σύμφωνα με τον Δρ. Pradeep Natarajan του Harvard Medical School.

Οι υπάρχουσες θεραπείες λειτουργούν, αλλά όχι για όλους

«Τα σημερινά φάρμακα μπορούν ήδη να μειώσουν τη χοληστερόλη στα επίπεδα που είδαμε στη μελέτη — μερικά είναι ακόμη πιο αποτελεσματικά», ανέφερε ο Natarajan, τονίζοντας ότι χρειάζεται χρόνος για να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα της νέας μεθόδου.

Η προοπτική μιας εφάπαξ θεραπείας ωστόσο ενθουσιάζει τους επιστήμονες. «Για έναν 20χρονο με πολύ υψηλή χοληστερόλη, η δυνατότητα μιας και μόνο θεραπείας αντί για χάπια ή ενέσεις για 60 χρόνια είναι τεράστια υπόσχεση», δήλωσε η Δρ. Ann Marie Navar του UT Southwestern Medical Center.

Η τυχαία μετάλλαξη που ενέπνευσε τη θεραπεία

Η ιδέα προήλθε από μια σπάνια γενετική μετάλλαξη: σε ορισμένα άτομα το γονίδιο ANGPTL3, που ρυθμίζει τα επίπεδα LDL και τριγλυκεριδίων, είναι «ανενεργό».

Αυτά τα άτομα — περίπου 1 στους 250 Αμερικανούς — έχουν δια βίου χαμηλή χοληστερόλη χωρίς παρενέργειες και ελάχιστο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

«Πρόκειται για μια φυσική μετάλλαξη που προστατεύει από την καρδιοπάθεια», εξηγεί ο Nissen. «Τώρα, με το CRISPR, μπορούμε να αναπαράγουμε αυτή την προστασία σε άλλους ανθρώπους».

Η CRISPR-θεραπεία στοχεύει αποκλειστικά το ήπαρ

Οι συμμετέχοντες έλαβαν διαφορετικές δόσεις του πειραματικού φαρμάκου μέσω έγχυσης. Οι υψηλότερες δόσεις (0,8 mg/kg) πέτυχαν τη μεγαλύτερη μείωση: 55% στα τριγλυκερίδια και σχεδόν 50% στην LDL.

Η θεραπεία στοχεύει αποκλειστικά το ήπαρ, όπου παράγεται η χοληστερόλη, περιορίζοντας έτσι τους κινδύνους για άλλα όργανα.

Οι παρενέργειες ήταν ελάχιστες — κυρίως ήπιοι ερεθισμοί στο σημείο έγχυσης. Ένας ασθενής παρουσίασε προσωρινή αύξηση ηπατικών ενζύμων, που υποχώρησε εντός δύο εβδομάδων.

Τα επόμενα βήματα και οι επιφυλάξεις

Οι ερευνητές σκοπεύουν να προχωρήσουν σύντομα σε κλινικές δοκιμές φάσης 2 και 3. «Ελπίζουμε να έχουμε ολοκληρώσει τη διαδικασία μέχρι το τέλος του επόμενου έτους», δήλωσε ο Nissen, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «τεράστια ανεκπλήρωτη ιατρική ανάγκη».

Ωστόσο, οι ειδικοί παραμένουν προσεκτικοί: «Έχουμε δει πολλά υποσχόμενες θεραπείες να απορρίπτονται λόγω ζητημάτων ασφάλειας», προειδοποιεί η Δρ. Navar.

Και προσθέτει: «Όσοι λαμβάνουν φάρμακα για τη χοληστερόλη πρέπει να συνεχίσουν — η μακροχρόνια μείωση της LDL είναι αυτή που προστατεύει την καρδιά».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Νέα μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με φραγμένες αρτηρίες έχουν σημαντικά λιγότερα ωφέλιμα, αντιφλεγμονώδη βακτήρια στο έντερό τους σε σύγκριση με υγιή άτομα.

Περισσότερα από δώδεκα είδη μικροοργανισμών που ζουν στο ανθρώπινο έντερο φαίνεται να σχετίζονται με τη στεφανιαία νόσο, μια πάθηση που προκαλείται από αποφράξεις στις αρτηρίες και μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Υπολογίζεται ότι περίπου 250 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από στεφανιαία νόσο, η οποία σκοτώνει σχεδόν 20 εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο.

Τα νέα ευρήματα βασίζονται σε χρόνια ερευνών που έχουν αποδείξει τη στενή σχέση μεταξύ καρδιακής και εντερικής υγείας. Το έντερο φαίνεται επίσης να επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου, του ανοσοποιητικού συστήματος και του μεταβολισμού, σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες.

Παλαιότερες έρευνες είχαν υποδείξει ότι τα εντερικά βακτήρια μπορεί να συμβάλλουν στην εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου, χωρίς όμως να έχουν εντοπιστεί τα συγκεκριμένα είδη που εμπλέκονται.

Σχέση μεταξύ καρδιάς και εντέρου

«Προχωρήσαμε πέρα από το να γνωρίζουμε απλώς ποια βακτήρια υπάρχουν εκεί — τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τον ρόλο τους στη σχέση μεταξύ καρδιάς και εντέρου», δήλωσε η Δρ. Χαν-Να Κιμ, γενετίστρια στο Πανεπιστήμιο Sungkyunkwan στη Σεούλ της Νότιας Κορέας.

Η ερευνητική ομάδα συνέκρινε δείγματα βακτηρίων του εντέρου από 14 άτομα με στεφανιαία νόσο και 28 υγιείς ενήλικες. Αντί να μετρήσουν απλώς ποια βακτήρια ήταν παρόντα, προχώρησαν σε βάθος αναλύοντας τα γονίδια που φέρουν αυτά τα μικρόβια και τι πραγματικά κάνουν αυτά τα γονίδια. Διαπίστωσε ότι τα άτομα με στεφανιαία νόσο είχαν σημαντικά λιγότερα ωφέλιμα βακτήρια στο έντερό τους, όπως το Slackia isoflavoniconvertens και το Faecalibacterium prausnitzii. Και τα δύο βακτήρια παράγουν ενώσεις που ονομάζονται λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας και βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονής σε όλο το σώμα.

Οι συγγραφείς της μελέτης θέλησαν να δουν τι κάνουν στην πραγματικότητα αυτά τα μικρόβια του εντέρου εξετάζοντας τις μεταβολικές τους οδούς, ουσιαστικά τις χημικές διεργασίες που εκτελούν. Διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με στεφανιαία νόσο είχαν βακτήρια που διασπούσαν περισσότερα αμινοξέα όπως η αργινίνη. Αυτό έχει σημασία επειδή η αργινίνη βοηθά στην παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου, ενός μορίου που διατηρεί τα αιμοφόρα αγγεία χαλαρά και εύκαμπτα. Τα εντερικά βακτήρια των ασθενών εμφάνισαν επίσης μεγαλύτερη ικανότητα να διασπούν απλά σάκχαρα, όπως η λακτόζη και η ξυλόζη, υποδηλώνοντας ότι οι μικροβιακές τους κοινότητες είχαν στραφεί σε διαφορετικούς τύπους μεταβολισμού των τροφών.

Υπολογιστικά μοντέλα

Χρησιμοποιώντας υπολογιστικά μοντέλα, η ερευνητική ομάδα προέβλεψε ποιες ενώσεις ενδέχεται να παράγουν αυτά τα βακτήρια. Μία από αυτές, η ινοσίνη (inosine), εμφανίστηκε σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς, αν και ο ρόλος της στο πλαίσιο της καρδιοπάθειας παραμένει αδιευκρίνιστος. Αντίθετα, δύο άλλες ενώσεις βρέθηκαν σε χαμηλότερα επίπεδα στους ασθενείς σε σύγκριση με τα υγιή άτομα της ομάδας ελέγχου.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε αν τα μοτίβα των εντερικών βακτηρίων θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εντοπισμό ατόμων με στεφανιαία νόσο. Τα δεδομένα τους τροφοδοτήθηκαν σε μοντέλο μηχανικής μάθησης, το οποίο πέτυχε υψηλή ακρίβεια πρόβλεψης, κατατάσσοντας σωστά τους ασθενείς και τα υγιή άτομα με δείκτη “area under the curve” (AUC) 0,89. Για σύγκριση, ένα τέλειο τεστ θα είχε βαθμολογία 1,0, ενώ μια τυχαία πρόβλεψη θα έδινε 0,5.

Οι σημαντικότεροι παράγοντες για την πρόβλεψη της νόσου ήταν το μεταβολικό μόριο ινοσίνη, μια άλλη ένωση που ονομάζεται άλφα-μουριχολικό οξύ (alpha-muricholate) και το ευεργετικό βακτήριο Faecalibacterium prausnitzii.

Τα «διπρόσωπα» βακτήρια του εντέρου

Η μελέτη αποκάλυψε ότι διαφορετικά στελέχη του ίδιου βακτηριακού είδους μπορούν να έχουν εντελώς διαφορετικές επιδράσεις. Συγκεκριμένα, περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι ορισμένα βακτήρια που θεωρούνται συνήθως «φιλικά» μπορεί να μετατραπούν σε αρνητικούς παράγοντες για την υγεία, ανάλογα με το αν βρίσκονται σε υγιές ή διαταραγμένο μικροβίωμα.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι μειωμένα επίπεδα κάποιων ειδών του βακτηρίου Lachnospiraceae συνδέονται με τη στεφανιαία νόσο. Όμως η νέα μελέτη εντόπισε αυξημένα επίπεδα άλλων τύπων του ίδιου βακτηρίου σε ασθενείς με την πάθηση — κάτι που υποδηλώνει ότι το Lachnospiraceae μπορεί να έχει διττό ρόλο, θετικό ή αρνητικό, ανάλογα με τον ασθενή.

«Το Lachnospiraceae μπορεί να είναι ο Δρ. Τζέκιλ και ο Κος Χάιντ του εντέρου», είπε χαρακτηριστικά.

«Το μεγάλο αναπάντητο ερώτημα τώρα είναι ποιοι τύποι είναι οι ‘θεραπευτές’ και ποιοι οι ‘ταραχοποιοί’», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές σημειώνουν πως αν και τα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά, χρειάζονται επιβεβαίωση σε μεγαλύτερες και πιο ποικιλόμορφες ομάδες συμμετεχόντων προτού μπορέσουν να ενταχθούν σε προληπτικούς ελέγχους ρουτίνας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ένα νέο σύνολο παγκόσμιων προτύπων υιοθέτησε η Unesco για την ηθική χρήση της νευροτεχνολογίας. Πρόκειται για το πιο πρόσφατο βήμα σε μια αυξανόμενη διεθνή προσπάθεια να τεθούν κανόνες ασφαλείας γύρω από μια ραγδαία αναπτυσσόμενη τεχνολογία – αυτή που αξιοποιεί δεδομένα από τον ανθρώπινο εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα.

«Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος», δήλωσε η Ντάφνα Φάινχολζ, επικεφαλής βιοηθικής της Unesco. «Πρέπει να ενημερώσουμε τους ανθρώπους για τους κινδύνους, τα πιθανά οφέλη και τις εναλλακτικές, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν να θα την αποδεχτούν ή όχι» είπε χαρακτηριστικά.

Η επικεφαλής εξήγησε ότι τα νέα πρότυπα υπαγορεύτηκαν από δύο πρόσφατες εξελίξεις: την τεχνητή νοημοσύνη, που ανοίγει τεράστιες δυνατότητες στην αποκωδικοποίηση των εγκεφαλικών δεδομένων, και την έκρηξη συσκευών νευροτεχνολογίας για καταναλωτές, όπως ακουστικά που ισχυρίζονται ότι «διαβάζουν» τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ή γυαλιά που παρακολουθούν τις κινήσεις των ματιών.

Νευρωνικά δεδομένα

Τα πρότυπα εισάγουν μια νέα κατηγορία δεδομένων, τα λεγόμενα «νευρωνικά δεδομένα» (neural data), και προτείνουν κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία τους.

Περισσότερες από 100 συστάσεις καλύπτουν ζητήματα που κυμαίνονται από την προστασία της ιδιωτικότητας και την ελευθερία της σκέψης, έως σενάρια που σήμερα θυμίζουν επιστημονική φαντασία – όπως η πιθανότητα εταιρείες να αξιοποιούν την νευροτεχνολογία για να «εισβάλουν» στα όνειρα των ανθρώπων με σκοπό τη διαφήμιση.

«Η νευροτεχνολογία μπορεί να αποτελέσει το επόμενο μεγάλο σύνορο της ανθρώπινης προόδου, αλλά δεν είναι ακίνδυνη», δήλωσε η γενική διευθύντρια της Unesco, Όντρεϊ Αζουλέ. Τα νέα πρότυπα, πρόσθεσε, θα «κατοχυρώνουν το απαραβίαστο του ανθρώπινου νου».

Η «έκρηξη» επενδύσεων και η πίεση για ρύθμιση

Τα τελευταία χρόνια, δισεκατομμύρια δολάρια έχουν επενδυθεί σε νευροτεχνολογικές εταιρείες – από τη χρηματοδότηση του Σαμ Άλτμαν στη Merge Labs, ανταγωνίστρια της Neuralink του Ίλον Μασκ, μέχρι την πρόσφατη παρουσίαση της Meta ενός «έξυπνου» βραχιολιού που επιτρέπει στον χρήστη να ελέγχει το κινητό του.

Η «έκρηξη» επενδύσεων έχει συνοδευτεί από αυξανόμενη πίεση για ρύθμιση. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) δημοσίευσε πρόσφατα έκθεση που ζητά ένα πλαίσιο προστασίας ιδιωτικότητας, ενώ στις ΗΠΑ, ο Αμερικανός γερουσιαστής Τσακ Σούμερ, παρουσίασε τον νόμο Mind Act τον Σεπτέμβριο, ακολουθώντας το παράδειγμα τεσσάρων αμερικανικών πολιτειών που από το 2024 έχουν θεσπίσει νόμους για την προστασία των νευρωνικών δεδομένων.

Οι υποστηρικτές της ρύθμισης τονίζουν την ανάγκη διασφάλισης των προσωπικών δεδομένων, με τα πρότυπα της Unesco να υπογραμμίζουν την ανάγκη διασφάλισης της «ψυχικής ιδιωτικότητας» και της «ελευθερίας της σκέψης». Ωστόσο, επικριτές προειδοποιούν ότι αυτή η βιασύνη για ρύθμιση της νευροτεχνολογίας, καθοδηγείται περισσότερο από δυστοπικούς φόβους παρά από πραγματικούς κινδύνους — και ότι ενδέχεται να παρεμποδίσει σημαντικές ιατρικές εξελίξεις.

«Αυτό που συμβαίνει με όλη αυτή τη νομοθεσία είναι φόβος. Οι άνθρωποι φοβούνται τι μπορεί να κάνει αυτή η τεχνολογία. Η ιδέα ότι η νευροτεχνολογία “διαβάζει” το μυαλό είναι τρομακτική», είπε η Κρίστεν Μάθιους, δικηγόρος που ειδικεύεται σε θέματα ψυχικής ιδιωτικότητας στις ΗΠΑ.

Από τον 20ό αιώνα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Η νευροτεχνολογία δεν είναι κάτι καινούργιο: η ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG) εφευρέθηκε το 1924, ενώ οι πρώτες διεπαφές εγκεφάλου–υπολογιστή αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του 1970. Η νέα, όμως, επενδυτική «έκρηξη» οφείλεται στην τεχνητή νοημοσύνη, που καθιστά πλέον δυνατή την αποκωδικοποίηση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων – συμπεριλαμβανομένων, δυνητικά, και εγκεφαλικών κυμάτων.

«Αυτό που έκανε αυτή την τεχνολογία να μοιάζει επικίνδυνη για την ιδιωτικότητα είναι η είσοδος της τεχνητής νοημοσύνης», σημείωσε η Μάθιους.

Πράγματι, οι εξελίξεις αυτές μπορεί να έχουν ιατρική επαναστατική σημασία, βοηθώντας στη θεραπεία παθήσεων όπως η νόσος Πάρκινσον ή η πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS). Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature αυτό το καλοκαίρι περιγράφει μια διεπαφή εγκεφάλου-υπολογιστή που λειτουργεί με τεχνητή νοημοσύνη και αποκωδικοποιεί την ομιλία ενός παράλυτου ασθενούς.

Ανάμεσα στην πραγματικότητα και την υπερβολή

Η υπερβολική δημοσιότητα γύρω από αυτά τα επιτεύγματα, ωστόσο, έχει δημιουργήσει φόβους που η Μάθιους θεωρεί υπερβολικούς. Ο νόμος Mind Act, για παράδειγμα, αναφέρει ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η «κάθετη εταιρική ενοποίηση» της νευροτεχνολογίας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε «γνωστική χειραγώγηση» και «διάβρωση της προσωπικής αυτονομίας».

«Δεν γνωρίζω καμία εταιρεία που να κάνει κάτι τέτοιο. Δεν πρόκειται να συμβεί – τουλάχιστον όχι πριν περάσουν δύο δεκαετίες», είπε η δικηγόρος.

Το τρέχον όριο της νευροτεχνολογίας έγκειται στη βελτίωση των διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή, οι οποίες, παρά τις πρόσφατες σημαντικές εξελίξεις, βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο, καθώς και στην εξάπλωση των συσκευών που απευθύνονται στους καταναλωτές, οι οποίες, σύμφωνα με την Μάθιους, ενδέχεται να εγείρουν ανησυχίες σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι η δημιουργία της έννοιας των «νευρικών δεδομένων» αποτελεί μια υπερβολικά ευρεία προσέγγιση του ζητήματος.

«Αυτό που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η εμπορευματοποίηση και η διαφημιστική εκμετάλλευση των νευρωνικών δεδομένων. Όμως οι νόμοι που υπάρχουν δεν αγγίζουν πραγματικά αυτά τα ζητήματα — είναι πολύ αόριστοι», κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

«Το εκπληκτικό είναι ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στα επίπεδα της Ευρώπης και όλα τα νοσοκομεία μπορούν να κάνουν εξαιρετικά ποιοτική ακτινοθεραπεία».

«Υστερούμε ακόμη ποσοτικά σε μηχανήματα βάσει πληθυσμού, το ’26 όμως, εκτιμώ ότι θα είναι πολύ σημαντικό για την ακτινοθεραπεία στη χώρα μας», δηλώνει στο Πρακτορείο FM και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος Συντονιστής Διευθυντής του Τμήματος Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο ΓΝΑ «Αλεξάνδρα», πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας Δρ Γιώργος Πισσάκας.

Τι αναφέρει ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος του «Αλεξάνδρα»

Οι αγώνες του για να βρίσκει και ο πιο αδύναμος οικονομικά πολίτης εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στη θεραπεία του, είναι γνωστοί σε όλη την ιατρική και ογκολογική κοινότητα. Αυτή τη στιγμή διαθέτουμε σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα συνολικά 56 μηχανήματα, όταν οι ανάγκες βάσει πληθυσμού ανέρχονται στα 75, λέει ο κ. Πισσάκας για να επισημάνει όμως, ότι το 2026 θα τοποθετηθούν ακόμη 11 μηχανήματα, μέσω Ταμείου Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και Περιφερειών.

Όπως εξηγεί, η δωρεά του ΙΣΝ το 2017 με 12 νέα μηχανήματα σε 8 δημόσια νοσοκομεία ήρθε σε μία οριακή στιγμή για τη ακτινοθεραπεία στην Ελλάδα, όπου ακόμα χάνονταν ζωές στην ουρά για ακτινοθεραπεία, γιατί δεν έβρισκαν ραντεβού. «Όμως, τα τελευταία δύο χρόνια η αναμονή είναι γύρω στους δυόμιση μήνες, όταν το 2016 σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούσαν τους πέντε. Και ο βασικός λόγος της μεγάλης μείωσης είναι ότι τα 17 νοσοκομεία που έχουν ακτινοθεραπεία έχουν μπει από το 2020 σε ολοήμερη λειτουργία, οπότε τα επείγοντα περιστατικά, τα κάνουμε συντομότερα απ’ ό,τι παλαιότερα κι έτσι κάποιοι ασθενείς κυριολεκτικά σώζονται».

Με τη δωρεά του ΙΣΝ από το 2017 έκαναν στο δημόσιο τη θεραπεία τους 50.000 ασθενείς με περίπου 1 εκατ. συνεδρίες

Ερ: Θα αρχίσω με το να σας διαβάσω τι μου είχατε δηλώσει για το θέμα σε τούτο εδώ το μικρόφωνο, τον Μάιο του 2016, 9 χρόνια πίσω. «Αρκετά λιγότεροι καρκινοπαθείς, από τους διεθνείς μέσους όρους, κάνουν ακτινοθεραπεία στην Ελλάδα, πολύς κόσμος πεθαίνει, γιατί δεν βρίσκει ραντεβού και η κατάστασή του επιδεινώνεται. Περίπου 30.000 καρκινοπαθείς στην Ελλάδα χρειάζονται περί τις 700.000 συνεδρίες ετησίως και από αυτούς με κόπο καταφέρνουν να κάνουν ακτινοθεραπεία οι 25.000. Η Αθήνα υποφέρει περισσότερο στο θέμα των αναμονών, όπου σε ορισμένα νοσοκομεία ξεπερνούν και τους πέντε μήνες, ενώ η Θεσσαλονίκη, είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα, σε αντίθεση όμως και με κάποια νοσοκομεία της περιφέρειας που υπολειτουργούν». Πού βρισκόμαστε σήμερα κύριε Πισσάκα στις αναμονές;

Απ: Το 2016 ήταν μία οριακή στιγμή για την ακτινοθεραπευτική ογκολογία στον δημόσιο τομέα γιατί είχαμε λίγα μηχανήματα και παλιά. Τότε ήρθε η δωρεά του ΙΣΝ, η οποία ξεκίνησε να υλοποιείται τον Ιούνιο του 2017 και τελείωσε το Φεβρουάριο του ’20, με 12 νέα μηχανήματα σε 8 δημόσια νοσοκομεία. Και για να καταλάβετε την έκταση, τα δημόσια νοσοκομεία που έχουν σκτινοθεραπεία στην Ελλάδα είναι 17. Άρα στα μισά τοποθετήθηκαν νέα μηχανήματα. Οι τεχνικές είχαν εξελιχθεί τόσο πολύ και οι ασθενείς δεν μπορούσαν να βρουν αυτές τις σύγχρονες τεχνικές στα δημόσια νοσοκομεία, οπότε ήταν λίγο μονόδρομος τα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Με αυτή τη δωρεά όμως, του ΙΣΝ 50.000 ασθενείς από το 2017 μέχρι σήμερα έκαναν στο δημόσιο τη θεραπεία τους σε περίπου 1 εκατ. συνεδρίες. Από το 2017 έως σήμερα η Πολιτεία έχει εγκαταστήσει μόνο 3 μηχανήματα. Και σήμερα λειτουργούν συνολικά 28 μηχανήματα στο δημόσιο τομέα και 25 στον ιδιωτικό. Δηλαδή σύνολο έχουμε 53 μηχανήματα και υπάρχουν και τρία μηχανήματα αμιγώς στερεοκτακτικής ακτινοχειρουργικής σσ (χρησιμοποιείται κυρίως σε πρώιμους καρκίνους του πνεύμονα αντί χειρουργείου, μεταστάσεις κακοήθων όγκων σε όλο το σώμα, καλοήθεις όγκους εγκεφάλου, αγγειακές δυσπλασίες)

Βάσει πληθυσμού χρειαζόμαστε 75 μηχανήματα και έχουμε γύρω στα 55

Ερ: Φτάνουν τα μηχανήματα που έχουμε βάσει πληθυσμού; Πόσα χρειαζόμαστε;

Απ: Όχι δεν φτάνουν. Γιατί η ακτινοθεραπεία πλέον έχει μπει στην ολιγομεταστατική νόσο. Δηλαδή, ενώ παλαιότερα όταν εμφανίζονταν μεταστάσεις θεωρούσαμε ότι ο ασθενής είναι χαμένος και το μόνο που μπορούσαμε να του προσφέρουμε ήταν ανακουφιστική φροντίδα, πλέον στις λίγες μεταστάσεις (όταν υπάρχουν 4-5 μεταστάσεις θεωρείται ολιγομεταστατική νόσος) μπαίνει η ακτινοθεραπεία και ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπιστεί και ενδεχομένως να ιαθεί. Αυτή τη στιγμή το ιδανικό θα ήταν ανά 120.000 πληθυσμού, να υπάρχει ένα μηχάνημα. Δηλαδή χρειαζόμαστε 75 μηχανήματα και έχουμε γύρω στα 55.

Ερ: Όσον αφορά τις αναμονές από τους σχεδόν έξι μήνες που έφταναν το 2016 πού βρισκόμαστε σήμερα;

Απ: Τα τελευταία δύο χρόνια οι αναμονές είναι γύρω στους δυόμιση μήνες. Και ο βασικός λόγος της μεγάλης μείωσης είναι ότι τα 17 νοσοκομεία που έχουν ακτινοθεραπεία έχουν μπει από το 2020 σε ολοήμερη λειτουργία, οπότε τα επείγοντα περιστατικά, τα κάνουμε συντομότερα απ’ ό,τι παλαιότερα κι έτσι κάποιοι ασθενείς κυριολεκτικά σώζονται. Και ολοήμερη λειτουργία σημαίνει ότι ο ασθενής δεν πληρώνει κάτι, γιατί δεν είναι απογευματινά ιατρεία.

Ερ: Το 2012 ψηφίστηκε ο Νόμος, ο οποίος προβλέπει ότι ένας ογκολογικός ασθενής που θα υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία σε ιδιωτική κλινική, δεν πρέπει να πληρώνει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του. Έχετε δηλώσει σε πολλές συνεντεύξεις σας και στο δημόσιο λόγο σας σε συνέδρια ότι για πολλά χρόνια αυτό καταστρατηγείτο. Ωστόσο πέρσι ο ΕΟΠΥΥ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση στους παρόχους υπηρεσιών υγείας, ότι η είσπραξη επιπλέον αμοιβής από ασφαλισμένο, ρητά απαγορεύεται και επιφέρει την καταγγελία της σύμβασης. Εξακολουθεί η καταστρατήγηση;

Απ: Οι απειλές που δεν υλοποιούνται, είναι λόγια του αέρα. Και δεν υλοποιούνται γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα όταν κάποιοι ασθενείς αναγκαστικά πάνε στον ιδιωτικό τομέα γιατί δεν βρίσκουν στο δημόσιο. Το γεγονός ότι στον ιδιωτικό τομέα απαιτείται επιπλέον αμοιβή, σημαίνει ότι ανά έτος ζητούνται εκατομμύρια ευρώ από τους ασθενείς. Δυστυχώς, η καταστρατήγηση συνεχίζεται. Και από όλες τις μεγάλες κουβέντες κανένας δεν έχει το πολιτικό θάρρος να το σταματήσει.

Ερ: Κατά τη γνώμη σας αυτό πώς θα μπορούσε να καταπολεμηθεί; Γιατί η βούληση υπάρχει εκ μέρους της Πολιτείας.

Απ: Για μένα η Πολιτεία θα πρέπει να καλέσει τους παρόχους υγείας και να τους ρωτήσει τι καινούργια συμφωνία θέλουν να κάνουν, έτσι ώστε να μην παίρνουν αυτό το παρά πάνω από τον ασθενή. Να υπάρξει μία συναπόφαση, έτσι ώστε να μην μένει ανυπεράσπιστος ο ασθενής .

Πού θα τοποθετηθούν τα 11 νέα μηχανήματα ακτινοθεραπείας στο δημόσιο τομέα

Ερ: Είπατε ότι από το 2017 έως σήμερα η Πολιτεία τοποθέτησε μόνο 3 μηχανήματα. Από εδώ και πέρα τι μέλει γενέσθαι;

Απ: Είμαστε σε μία πολύ καλή στιγμή γιατί μέσα στο 2026 προβλέπεται να ξεκινήσουν τη λειτουργία τους 11 μηχανήματα μέσω Ταμείου Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και Περιφερειών. Τα δύο θα τοποθετηθούν στο «Σωτηρία», στο καινούργιο Κέντρο Ογκολογικών Θεραπειών που πρόκειται να λειτουργήσει το 2026. Άλλα δύο μηχανήματα θα τοποθετηθούν στη νέα ογκολογική μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας που αναμένεται να λειτουργήσει επίσης το 2026. Ένας γραμμικός επιταχυντής θα μπει στο καινούργιο ακτινοθεραπευτικό κέντρο που θα δημιουργηθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου. Ήδη, τοποθετείται και αρχές του χρόνου θα επαναλειτουργήσει το μηχάνημα ακτινοθεραπείας του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα που είχε πάρει φωτιά. Τα υπόλοιπα 5 θα εγκατασταθούν στο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, στο Πανεπιστημιακό της Λάρισσας, στο Πανεπιστημιακό των Ιωαννίνων, στο Μεταξά και στο Παίδων.

Ερ: Πώς χαρακτηρίζετε την ακτινοθεραπεία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα σε σχέση με το τι γινόταν έως και 5 χρόνια πίσω;

Απ: Το εκπληκτικό είναι ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στα επίπεδα της Ευρώπης και όλα τα νοσοκομεία μπορούν να κάνουν εξαιρετικά ποιοτική ακτινοθεραπεία. Υστερούμε ακόμη ποσοτικά σε μηχανήματα βάσει πληθυσμού, το 2026 όμως εκτιμώ ότι θα είναι πολύ σημαντικό για την ακτινοθεραπεία.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η ναυτία και οι άλλες γαστρεντερικές παρενέργειες των φαρμάκων απώλειας βάρους, όπως το Wegovy της Novo Nordisk και το Zepbound της Eli Lilly, ενδέχεται να περιορίσουν ουσιαστικά την επίδρασή τους στους ασθενείς και να επιβραδύνουν την ανάπτυξη της συνολικής αγοράς της παχυσαρκίας – εκτός εάν η βιομηχανία αποφασίσει να αντιμετωπίσει ευθέως το πρόβλημα.

 

Τα GLP-1 θεωρούνται η πιο μεταμορφωτική και επιτυχημένη φαρμακολογική κατηγορία των τελευταίων 25 ετών, με εκατομμύρια ασθενείς με διαβήτη και παχυσαρκία να επωφελούνται από τα εντυπωσιακά αποτελέσματά τους.

Στο πρώτο εξάμηνο του 2025, οι πωλήσεις των δύο κορυφαίων σκευασμάτων –Wegovy και Zepbound– ανήλθαν σε 10,5 δισ. δολάρια, με το δεύτερο να ξεπερνά για πρώτη φορά το αντικαρκινικό Keytruda. Η παγκόσμια αγορά προβλέπεται να φτάσει τουλάχιστον τα 95 δισ. δολάρια έως το 2030.

Η «παράπλευρη απώλεια» των GLP-1

Πίσω από τους εντυπωσιακούς αριθμούς και τη δημόσια προβολή αυτών των φαρμάκων κρύβεται ένα σοβαρό πρόβλημα: η έντονη ναυτία και ο εμετός οδηγούν πολλούς ασθενείς στη διακοπή της θεραπείας.

Αν και στις κλινικές μελέτες οι παρενέργειες αυτές χαρακτηρίζονται ως «ήπιες έως μέτριες», η εμπειρία των ασθενών δείχνει το αντίθετο. Οι πάσχοντες δεν έχουν σήμερα καμία εγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή για να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα, με αποτέλεσμα εκατομμύρια να μη φτάνουν στα πλήρη οφέλη των GLP-1 — και δισεκατομμύρια δολάρια σε δυνητικά έσοδα να χάνονται.

Η αδράνεια της φαρμακοβιομηχανίας στο συγκεκριμένο θέμα αναδεικνύει ένα βαθύτερο παράδοξο: οι εταιρείες φαίνεται να αντιμετωπίζουν τις παρενέργειες των φαρμάκων πιο σοβαρά στις οξείες παθήσεις (όπως ο καρκίνος), παρά στις χρόνιες (όπως η παχυσαρκία).

Μαθήματα από τον καρκίνο

Στις δεκαετίες που πέρασαν, η φαρμακοβιομηχανία αναγνώρισε ότι η ναυτία από τη χημειοθεραπεία οδηγούσε πολλούς ογκολογικούς ασθενείς να διακόπτουν τη θεραπεία τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ειδικά φάρμακα όπως το Zofran (ondansetron), τα οποία επέτρεψαν στους ασθενείς να συνεχίσουν τη χημειοθεραπεία και να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα.

Ωστόσο, το ίδιο σκεπτικό δεν έχει εφαρμοστεί στις θεραπείες για την παχυσαρκία, παρότι οι ασθένειες που σχετίζονται με αυτήν (διαβήτης, καρδιαγγειακά, δυσλιπιδαιμία) είναι μακροπρόθεσμα εξίσου απειλητικές για τη ζωή.

Η κλίμακα του προβλήματος

Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 εγκρίθηκαν αρχικά για τον διαβήτη τύπου 2, αλλά έχουν καθιερωθεί ως φάρμακα απώλειας βάρους, οδηγώντας σε μείωση 15–25% του σωματικού βάρους μέσα σε έναν χρόνο.

Σύμφωνα με τη Goldman Sachs, η αγορά της παχυσαρκίας θα φτάσει τα 95 δισ. δολάρια έως το 2030, ωστόσο η πρόβλεψη αυτή έχει ήδη αναθεωρηθεί προς τα κάτω (από 130 δισ. δολάρια) λόγω διακοπών θεραπείας.

Έως και 70% των ασθενών που λαμβάνουν GLP-1 βιώνουν γαστρεντερικές διαταραχές – κυρίως ναυτία. Έρευνα του JAMA Network Open δείχνει ότι οι μισοί ασθενείς με διαβήτη και τα δύο τρίτα χωρίς διαβήτη διακόπτουν τη θεραπεία μέσα σε έναν χρόνο, κυρίως λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η επέκταση της χρήσης των GLP-1 σε άλλες παθήσεις, όπως νόσος Αλτσχάιμερ και αποφρακτική υπνική άπνοια, προμηνύει ότι το πρόβλημα θα λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.

Όταν η «ήπια» ναυτία δεν είναι πλέον ήπια

Ο χαρακτηρισμός “ήπια έως μέτρια” δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εμπειρία των ασθενών. Ακόμη και μια «ήπια» ναυτία μπορεί να καταστήσει τον άνθρωπο ανίκανο να λειτουργήσει κανονικά. Έτσι, πολλοί προτιμούν να εγκαταλείψουν τη θεραπεία παρά να συνεχίσουν να αισθάνονται διαρκώς άρρωστοι.

Όσοι διακόπτουν, ανακτούν έως και τα δύο τρίτα του χαμένου βάρους μέσα σε έναν χρόνο, χάνοντας τα καρδιαγγειακά και μεταβολικά οφέλη.

Παρά τη σαφή ανάγκη, η βιομηχανία δεν φαίνεται να επενδύει στην ανάπτυξη θεραπειών κατά της ναυτίας που σχετίζεται με GLP-1. Η αιτία βρίσκεται στο ότι η ναυτία θεωρείται “on-target” δράση — δηλαδή αποτέλεσμα του ίδιου του μηχανισμού των φαρμάκων.

Ως εκ τούτου, απαιτούνται ορθογώνιες (orthogonal) λύσεις, δηλαδή φάρμακα που στοχεύουν διαφορετικούς μηχανισμούς για να περιορίσουν τη ναυτία χωρίς να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των GLP-1.

Στο πλαίσιο αυτό, η Neurogastrx, αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία, επιχειρεί να καλύψει αυτό το κενό με το φάρμακο NG101, ένα υπό ανάπτυξη σκεύασμα που στοχεύει ειδικά στη ναυτία που προκαλούν τα GLP-1.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι οι ασθενείς με παχυσαρκία αξίζουν την ίδια προσοχή με τους καρκινοπαθείς όσον αφορά τη διαχείριση των παρενεργειών. Η παραμονή των ασθενών στη θεραπεία θα ενίσχυε την αποτελεσματικότητα των GLP-1, θα βελτίωνε την ποιότητα ζωής τους και θα απέφερε τεράστια οφέλη και για τους ίδιους τους κατασκευαστές.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ο James Watson, παγκοσμίου φήμης βιολόγος, διάσημος για τη συνεισφορά του στην ανακάλυψη της δομής του DNA, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών.

 

Ο Αμερικανός βιολόγος James Watson, ο οποίος ανακάλυψε τη δομή του DNA, πέθανε σε ηλικία 97 ετών.

Ο λαμπρός αλλά αμφιλεγόμενος επιστήμονας του οποίου η ανακάλυψη της δομής του DNA, του μορίου της κληρονομικότητας το 1953, εγκαινίασε την εποχή της γενετικής και παρείχε τα θεμέλια για την επανάσταση της βιοτεχνολογίας στα τέλη του 20ου αιώνα, πέθανε αυτή την εβδομάδα σε ξενώνα στο Long Island, όπως ανέφεραν οι New York Times

Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε από το Cold Spring Harbor Laboratory στο Λονγκ Άιλαντ, όπου εργάστηκε για πολλά χρόνια.

Το DNA

Σύμφωνα με το BBC, τα τελευταία του χρόνια, η φήμη του Watson αμαυρώθηκε από σχόλια για τη γενετική και τη φυλή που τον οδήγησαν να εξοστρακιστεί από το επιστημονικό κατεστημένο.

Ακόμη και ως νεότερος άνδρας, ήταν γνωστός τόσο για τη γραφή του και για την τρομερή προσωπικότητά του – συμπεριλαμβανομένης της προθυμίας του να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα ενός άλλου επιστήμονα για να προωθήσει τη δική του καριέρα – όσο και για την επιστήμη του.

Τα απομνημονεύματά του το 1968, «The Double Helix», ήταν μια τολμηρή περιγραφή του πώς αυτός και ο Βρετανός φυσικός Φράνσις Κρικ ήταν οι πρώτοι που προσδιόρισαν το τρισδιάστατο σχήμα του DNA.

Το επίτευγμα κέρδισε για το δίδυμο ένα μερίδιο από το βραβείο Νόμπελ ιατρικής του 1962 και τελικά θα οδηγούσε στη γενετική μηχανική, τη γονιδιακή θεραπεία και άλλα φάρμακα και τεχνολογία που βασίζονται στο DNA.

«Σκληρός Ιρλανδός»

Ο James Dewey Watson γεννήθηκε στο Σικάγο στις 6 Απριλίου 1928 και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1947 με πτυχίο ζωολογίας. Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, όπου επικεντρώθηκε στη γενετική. Το 1951, εντάχθηκε στο Cavendish Lab του Cambridge, όπου γνώρισε τον Crick και ξεκίνησε την αναζήτηση για τη δομική χημεία του DNA.

Περιμένοντας να βρεθεί, η διπλή έλικα άνοιξε τις πόρτες στην επανάσταση της γενετικής. Στη δομή που πρότειναν οι Crick και Watson, τα σκαλοπάτια της ελικοειδούς σκάλας ήταν κατασκευασμένα από ζεύγη χημικών ουσιών που ονομάζονται νουκλεοτίδια ή βάσεις. Όπως σημείωσαν στο τέλος της εργασίας τους το 1953, «Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι το συγκεκριμένο ζεύγος που έχουμε υποθέσει υποδηλώνει αμέσως έναν πιθανό μηχανισμό αντιγραφής για το γενετικό υλικό».

Αυτή η πρόταση, που συχνά αποκαλείται η μεγαλύτερη υποτίμηση στην ιστορία της βιολογίας, σήμαινε ότι η δομή της βάσης και της έλικας παρείχε τον μηχανισμό με τον οποίο οι γενετικές πληροφορίες μπορούν να αντιγραφούν με ακρίβεια από τη μια γενιά στην άλλη. Αυτή η κατανόηση οδήγησε στην ανακάλυψη της γενετικής μηχανικής και πολλών άλλων τεχνικών DNA.

Επανάσταση της γενετικής

«Το υπάρχον τμήμα βιολογίας θεώρησε ότι η μοριακή βιολογία ήταν απλώς μια αναλαμπή», ανέφερε ο βιοχημικός του Χάρβαρντ Guido Guidotti. Αλλά όταν έφτασε ο Watson, ο Guidotti είπε αμέσως σε όλους στο τμήμα βιολογίας – επιστήμονες των οποίων η έρευνα επικεντρώθηκε σε ολόκληρους οργανισμούς και πληθυσμούς, όχι σε κύτταρα και μόρια – «ότι χάνουν τον χρόνο τους και πρέπει να αποσυρθούν».

Αυτό κέρδισε στον Watson την εχθρότητα δεκαετιών ορισμένων από αυτούς τους παραδοσιακούς βιολόγους, αλλά προσέλκυσε επίσης νέους επιστήμονες και μεταπτυχιακούς φοιτητές που συνέχισαν να σφυρηλατούν την επανάσταση της γενετικής.

Το 1968 ο Watson πήγε την προσπάθεια οικοδόμησης θεσμών στο CSHL στο Λονγκ Άιλαντ, μοιράζοντας το χρόνο του μεταξύ CSHL και Χάρβαρντ για οκτώ χρόνια.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗΣ

12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παθολογικής Ανατομικής, στις 12 Νοεμβρίου 2025, η Ελληνική Εταιρεία Παθολογικής Ανατομικής έρχεται, για μια ακόμη φορά, να σας θυμίσει τον επιστήμονα / γιατρό που βρίσκεται πίσω από κάθε ιστολογική διάγνωση: τον Παθολογοανατόμο.

 

Τι κάνει ο Παθολογοανατόμος για τον ασθενή:

Καθημερινά, ο ιατρός Παθολογοανατόμος συμβάλει στη διάγνωση καλοήθων νόσων, όπως η γαστρίτιδα, στη διαχείριση σοβαρότερων χρόνιων ασθενειών, όπως η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, στην πρόληψη του καρκίνου μέσω της συμμετοχής στη διάγνωση των προκαρκινικών καταστάσεων αλλά σημαντικότατα στη διάγνωση του καρκίνου και στην σωστή επιλογή των θεραπευτικών αποφάσεων μέσω της μελέτης των βιοδεικτών.

 

Οποιαδήποτε αλλοίωση εξαιρεθεί από το σώμα μας, όσο αθώα και αν φαίνεται, είναι απαραίτητο να εξετασθεί ιστολογικά από τον Παθολογοανατόμο. Ο Παθολογοανατόμος θέτει τη διάγνωση σε όλους τους τύπους καλοήθων και κακοήθων αλλοιώσεων, όλων των οργάνων του ανθρώπινου οργανισμού, μελετώντας μικρά δείγματα ιστών (βιοψίες) ή μεγάλα χειρουργικά παρασκευάσματα  (όπως μετά από χειρουργική αφαίρεση όγκων). Η ιστολογική έκθεση του Παθολογοανατόμου δίνει την τελική διάγνωση με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία θα ληφθούν οι ενδεδειγμένες αποφάσεις για την περαιτέρω αντιμετώπιση των ασθενών από τους ιατρούς άλλων ειδικοτήτων.

 

Ο Παθολογοανατόμος στην σύγχρονη Ιατρική:

Παράλληλα με την κλασική Παθολογική Ανατομική, στη σημερινή εποχή ο Παθολογοανατόμος έρχεται να συμπλεύσει με την υπόλοιπη Ιατρική κοινότητα πάνω σε μείζονες επιστημονικές εξελίξεις στα πεδία της Μοριακής Βιολογίας και της Ψηφιακής Ιατρικής. Είναι ο Ιατρός που βρίσκεται στο επίκεντρο για την ενσωμάτωση και ερμηνεία των κλασικών και μοριακών βιοδεικτών, που ανιχνεύονται σε δείγματα ιστών, στο πλαίσιο των ιστολογικών ευρημάτων που σφράγισαν τη διάγνωση. Με τον τρόπο αυτό, δίνει κρίσιμες απαντήσεις για την επιλογή εξατομικευμένων θεραπειών, κυρίως όταν πρόκειται για κακοήθη νεοπλάσματα, κατέχοντας θεμελιώδη ρόλο στη σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου.

 

Ανάγκες των Παθολογοανατομικών Εργαστηρίων στην σύγχρονη Ιατρική Εποχή:

Οι αυξανόμενες επιστημονικές γνώσεις και οι ραγδαίες διαγνωστικές και θεραπευτικές εξελίξεις καθιστούν αναγκαία τη δια βίου εκπαίδευση των Παθολογοανατόμων. Ο αυξανόμενος αριθμός των ιστολογικών εξετάσεων, των ποιοτικών απαιτήσεων της διάγνωσης και των ειδικών εξετάσεων που διενεργούνται, υπογραμμίζουν την αυξημένη ανάγκη σε Παθολογοανατόμους σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, ο αριθμός των ειδικευμένων Παθολογοανατόμων καθώς και των ειδικευομένων ιατρών ελαττώνεται.

Επιπλέον, τα Παθολογοανατομικά Εργαστήρια πρέπει να εξοπλιστούν με τις απαραίτητες υλικοτεχνικές υποδομές προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις επιταγές της σύγχρονης ιατρικής. Αυτές περιλαμβάνουν μηχανήματα για την ανάπτυξη και εξέλιξη μονάδων Μοριακής Παθολογικής Ανατομικής, καθώς και τεχνολογικό εξοπλισμό για την προαγωγή της μηχανοργάνωσης, της ψηφιοποίησης και της ανάλυσης της εικόνας με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Τα πεδία αυτά θα χρειαστεί επίσης να στελεχωθούν με κατάλληλα εκπαιδευμένο αντίστοιχο επιστημονικό προσωπικό.

 

Η οικογένεια μας:

Η ιστολογική έκθεση του Παθολογοανατόμου αποτελεί τη βάση για την ιατρική πράξη. Πίσω από κάθε τέτοια έκθεση, βρίσκεται μια ολόκληρη ομάδα: Βιολόγοι, Τεχνολόγοι, Παρασκευαστές και Γραμματείς, όλοι μέλη της αφοσιωμένης οικογένειας του Παθολογοανατομικού Εργαστηρίου.

 

Σας περιμένουμε στα Εργαστήριά μας να γνωριστούμε και να συζητήσουμε πρόθυμα ό,τι σχετικό σας απασχολεί. Αν θέλετε, να πληροφορηθείτε περισσότερα για την ειδικότητα μας, σας καλούμε να επισκεφτείτε την Ιστοσελίδα μας (www.pathology.gr), να δείτε το infographic μας, καθώς και να απευθυνθείτε στο 2106725532

 

 

 

..

 

Καθώς οι ηγέτες του κόσμου συγκεντρώνονται στην πόλη Μπελέμ της Βραζιλίας για την COP30, η παγκόσμια κοινότητα της υγείας δυναμώνει τη φωνή της: η ζωή και η υγεία των ανθρώπων πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο των αποφάσεων για το κλίμα.

 

ΗGlobal Climate and Health Alliance (GCHA), που εκπροσωπεί πάνω από 200 οργανισμούς υγείας, καλεί τις κυβερνήσεις –ιδίως των ανεπτυγμένων χωρών– να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για στήριξη των πιο ευάλωτων χωρών, να επενδύσουν στην προσαρμογή και να σταματήσουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Η Εκτελεστική Διευθύντρια, Τζένι Μίλερ, προειδοποιεί: «Οι πρόσφατες καταστροφές -από τον Τυφώνα Μελίσσα έως τις φωτιές στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική- δείχνουν ότι η προσαρμογή από μόνη της δεν αρκεί. Χωρίς ριζική δράση για μείωση των εκπομπών, οι επιπτώσεις θα ξεπεράσουν κάθε ικανότητα αντιμετώπισης».

Η νέα έκθεση της GCHA, «Cradle to Grave», καταγράφει τις βλάβες στην υγεία σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής των ορυκτών καυσίμων – από την εξόρυξη έως τη χρήση και τα απόβλητα.

Στην COP30, σύμφωνα με την Τζες Μπίγκλεϊ, η πρόοδος σε τέσσερις τομείς θα καθορίσει την επιτυχία:

• Η προσαρμογή με δείκτες που ενσωματώνουν την υγεία,
• η δίκαιη μετάβαση με κοινωνική προστασία και ισότητα,
• η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μέσω κανόνων σύγκρουσης συμφερόντων και
• ο τερματισμός των ορυκτών καυσίμων με σαφή χρονοδιαγράμματα και χρηματοδότηση.

«Κάθε δολάριο που δίνεται στα ορυκτά καύσιμα είναι ένα δολάριο λιγότερο για νοσοκομεία και σχολεία», τονίζει η Μπίγκλεϊ. «Η COP30 είναι η στιγμή της αλήθειας — για το κλίμα, για την υγεία, και για το μέλλον της ανθρωπότητας».

 

 

Πηγη:https://www.news4health.gr/

Ηπερίπτωση της κυρίας Ειρήνης Κόκκα, η οποία βρίσκεται σε άριστη κατάσταση και περιμένει με ανυπομονησία να υποδεχτεί το νέο μέλος της οικογένειάς της, δεν αποτελεί μόνο ελληνικό ορόσημο είναι και διεθνές καθώς συγκαταλέγεται μεταξύ των ελάχιστων περιπτώσεων παγκοσμίως όπου έχει επιτευχθεί δεύτερο παιδί μετά από μεταμόσχευση ωοθηκικού ιστού, μία τεχνική που εφαρμόζεται για την αποκατάσταση της γονιμότητας μετά από σοβαρές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία. Η επικείμενη γέννα αποκτά ιδιαίτερο επιστημονικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, καθώς επιβεβαιώνει την πρόοδο στην αναπαραγωγική ιατρική και προσφέρει ελπίδα σε γυναίκες που έχουν αντιμετωπίσει απειλές στη γονιμότητά τους.

Λέμφωμα Hodgkin

Πριν από 17 χρόνια η κυρία Κόκκα διαγνώστηκε με λέμφωμα Hodgkin και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Το 2013 υπήρξε υποτροπή, προτού ακολουθήσουν τα επόμενα θεραπευτικά πρωτόκολλα, προχώρησε σε κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού για να διαφυλάξει τη γονιμότητά της. Το 2021, μετά την αποθεραπεία, πραγματοποιήθηκε στην Κλινική ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ η μεταμόσχευση του κρυοσυντηρημένου φλοιού ωοθηκών στις μη λειτουργικές ωοθήκες της. Η επέμβαση έγινε υπό την επίβλεψη του γυναικολόγου Κωνσταντίνου Πάντου, από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών και κλινικών εμβρυολόγων της κλινικής σε συνεργασία με ομάδα από το Oslo University Hospital (Νορβηγία), υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Peter Zoltan Fedorcsak και με τη συμμετοχή της Διευθύντριας Εργαστηρίου Εξωσωματικής, Μαρία Μπίμπα. Το χειρουργικό στάδιο μεταδόθηκε ζωντανά σε 13 δημόσια νοσοκομεία της χώρας ως εκπαιδευτικό γεγονός.

Μετά από περίπου 1,5 χρόνο λειτουργίας των επανενεργοποιημένων ωοθηκών (και ενώ βρισκόταν σε εμμηνόπαυση για 8 χρόνια λόγω της χημειοθεραπείας), συλλέχθηκαν ωάρια που γονιμοποιήθηκαν με σπέρμα του συζύγου της και στις 5 Οκτωβρίου 2023 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμβρυομεταφορά που οδήγησε και στην πρώτη εγκυμοσύνη και τοκετό. Ομοίως μετά από νέα συλλογή ωαρίων, στη συνέχεια γονιμοποίηση και κατάψυξη, στις 9 Μαρτίου 2025 ακολούθησε απόψυξη και δεύτερη εμβρυομεταφορά, στο στάδιο της βλαστοκύστης, διαδικασία που οδήγησε στη δεύτερη κύηση.

Πάντος: «Είναι τεράστια χαρά»

Ο θεράπων ιατρός, Πρόεδρος της Κλινικής Γένεσις Αθηνών και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, δήλωσε: «Είναι τεράστια χαρά που επιτεύχθηκε αυτό το αποτέλεσμα, τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνουν ελάχιστες φορές διεθνώς. Είμαστε υπερήφανοι για το επιστημονικό μας έργο. Αναμένουμε με αισιοδοξία την ασφαλή ολοκλήρωση της κύησης και να δούμε την κυρία Κόκκα να πάρει στην αγκαλιά της το δεύτερο μωρό της τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου.»

Η μητέρα και το έμβρυο παρακολουθούνται στενά από την ιατρική ομάδα της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ. Οι μέχρι σήμερα ιατρικοί έλεγχοι καταδεικνύουν άριστη κατάσταση μητέρας και εμβρύου. Ο τοκετός είναι προγραμματισμένος για τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025 και έχουν ληφθεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα ασφάλειας και υποστήριξης για την επιτυχή έκβαση.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Αυξημένο κίνδυνο αναπτυξιακών διαταραχών μέχρι την ηλικία των τριών ετών, όπως καθυστέρηση στην ομιλία, αυτισμό και κινητικές διαταραχές, αντιμετωπίζουν τα παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες οι οποίες νόσησαν με Covid-19 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό διαπιστώνει μελέτη ερευνητών του αμερικανικού υγειονομικού συστήματος «Mass General Brigham», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Obstetrics & Gynecology».

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 18.124 γεννήσεις στο «Mass General Brigham» κατά την περίοδο μεγάλης έξαρσης του Covid-19, από τον Μάρτιο του 2020 έως τον Μάιο του 2021, καθώς και τυχόν νευροαναπτυξιακές διαταραχές έως και 36 μήνες μετά τη γέννηση.

Όπως διαπίστωσαν, η λοίμωξη SARS-CoV-2 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συσχετίστηκε με 29% υψηλότερες πιθανότητες νευροαναπτυξιακής διαταραχής στα παιδιά. Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα αγόρια, καθώς και τα παιδιά οι μητέρες των οποίων μολύνθηκαν κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

«Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η Covid-19, όπως και πολλές άλλες λοιμώξεις, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να ενέχει κινδύνους όχι μόνο για τη μητέρα, αλλά και για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου. Επιπλέον, υπογραμμίζουν τη σημασία της πρόληψης της λοίμωξης Covid-19 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένου του εμβολίου κατά της Covid-19, έχει πληγεί», σημειώνει, σε σχετική ανακοίνωση, η επικεφαλής συγγραφέας, Άντρεα Έντλοου, ειδική στην Περιγεννητική Ιατρική στο Τμήμα Μαιευτικής και Γυναικολογίας του «Mass General Brigham».

Πάντως, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Ψυχιατρικής, Ρόι Πέρλις, συμπληρώνει ότι «ο συνολικός κίνδυνος ανεπιθύμητων νευροαναπτυξιακών αποτελεσμάτων στα εκτεθειμένα παιδιά παραμένει πιθανώς χαμηλός».

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ