Συντάκτης: grammateia

Προβληματισμός επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία για τον τρόπο χρηματοδότησης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), καθώς εδώ και δέκα μήνες δεν έχουν καταβληθεί οι προβλεπόμενες αποζημιώσεις από τον ΕΟΠΥΥ.

Η καθυστέρηση έχει δημιουργήσει σημαντικές δυσκολίες στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των ΜΕΘ, αλλά και στην πληρωμή των εξωτερικών συνεργατών που απασχολούνται σε αυτές.

Τα δημόσια νοσοκομεία αποζημιώνονται πλέον από τον ΕΟΠΥΥ μέσω του συστήματος των DRGs (Diagnosis Related Groups), δηλαδή του νέου μοντέλου κοστολόγησης και αποζημίωσης της νοσηλείας στο ΕΣΥ. Ωστόσο, η μετάβαση στο νέο σύστημα φαίνεται πως έχει προκαλέσει κενά στη χρηματοδότηση των εντατικών μονάδων.

Με το προηγούμενο καθεστώς, μέρος των κονδυλίων που επέστρεφε ο Οργανισμός στα νοσοκομεία διοχετευόταν ειδικά στις ΜΕΘ. Συγκεκριμένα, το 40% των νοσηλίων των ασθενών που νοσηλεύονταν σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας κατευθυνόταν στην κάλυψη των ερευνητικών και λειτουργικών αναγκών τους, μέσω ειδικών λογαριασμών.

Με την εφαρμογή όμως του νέου τρόπου αποζημίωσης, το ποσό αυτό δεν διαχωρίζεται πλέον στο σύστημα πληρωμών της ΗΔΥΚΑ, με αποτέλεσμα οι ΜΕΘ να μην λαμβάνουν ξεχωριστή χρηματοδότηση.
Αναζητείται λύση από το υπουργείο Υγείας

Το ζήτημα έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις διοικήσεις των νοσοκομείων, οι οποίες καλούνται να διαχειριστούν τα αυξημένα λειτουργικά κόστη των ΜΕΘ, αλλά και τις οικονομικές εκκρεμότητες προς το προσωπικό που στηρίζει καθημερινά τη λειτουργία τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr το θέμα έχει ήδη τεθεί υπόψη του υπουργείου Υγείας, το οποίο εξετάζει λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η βασική εκκρεμότητα αφορά την έκδοση της απαραίτητης υπουργικής απόφασης που θα καθορίζει τον τρόπο διάθεσης του ποσοστού των κονδυλίων προς τις ΜΕΘ, όπως προβλεπόταν και στο προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο.

Ανησυχία στους εξωτερικούς συνεργάτες

Την ίδια ώρα, σε αναμονή παραμένουν οι εξωτερικοί συνεργάτες των ΜΕΘ, οι οποίοι, σύμφωνα με πληροφορίες, παραμένουν απλήρωτοι για περίπου εννέα μήνες. Οι εργαζόμενοι εκφράζουν ανησυχία τόσο για την καταβολή των δεδουλευμένων τους όσο και για τη συνέχιση της απασχόλησής τους, καθώς η χρηματοδότηση των μονάδων συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα κάλυψης των αναγκών τους.

Η επίλυση του προβλήματος θεωρείται κρίσιμη, καθώς οι ΜΕΘ αποτελούν έναν από τους πιο ευαίσθητους κρίκους του ΕΣΥ και απαιτούν σταθερή χρηματοδότηση για την απρόσκοπτη λειτουργία τους.

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών απέστειλε επιστολή στον Υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη και στον Υφυπουργό Υγείας κ. Μάριο Θεμιστοκλέους, με την οποία ζητά την επανεξέταση της υπ’ αριθμ. πρωτ. Γ5α/Γ.Π.οικ.1945/27-04-2026 εγκυκλίου του Υπουργείου Υγείας, σχετικά με την εφαρμογή ενέσιμων πράξεων αισθητικής ιατρικής.

Η παρέμβαση του ΙΣΑ έγινε ύστερα από την παραλαβή επιστολής διαμαρτυρίας, την οποία συνυπογράφουν Επιστημονικές Εταιρείες, Ενώσεις και επαγγελματικά σωματεία, εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους στον αποκλεισμό σειράς ιατρικών ειδικοτήτων από τη δυνατότητα εφαρμογής βοτουλινικής τοξίνης και υαλουρονικού οξέος, καθώς η εγκύκλιος περιορίζει το σχετικό δικαίωμα αποκλειστικά σε τρεις ειδικότητες.

Ειδικότερα, στην επιστολή του ΙΣΑ αναφέρονται τα εξής:
« Λάβαμε τη συνημμένη Επιστολή Διαμαρτυρίας την οποία συνυπογράφουν πολλές Ενώσεις, Επιστημονικές Εταιρείες και επαγγελματικά σωματεία, και η οποία αναφέρεται στην εξαίρεση Ειδικοτήτων κυρίως από την εφαρμογή βοτουλινικής τοξίνης και υαλουρονικού οξέος στα πλαίσια της αισθητικής ιατρικής και τον ορισμό μόνο τριών συγκεκριμένων ειδικοτήτων με τη δυνατότητα αυτή, ήτοι η Αισθητική, Πλαστική και Επανορθωτική Χειρουργική, η Δερματολογία – Αφροδισιολογία και η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική.

Κατά την άποψή τους, η αισθητική ιατρική αποτελεί διεπιστημονικό πεδίο ιατρικής δραστηριότητας και διενεργείται από ιατρούς για παθήσεις που άπτονται της ειδικότητάς τους. Ο αποκλεισμός ειδικοτήτων από ενέσιμες ιατρικές πράξεις για τις οποίες διαθέτουν την ειδική εκπαίδευση, εμπειρία και επιστημονικό αντικείμενο συναφές με την ανατομική περιοχή ή την πάθηση στερείται λογικής και νομικής βάσεως».

Ο ΙΣΑ καταλήγει τονίζοντας ότι η επανεξέταση του θέματος είναι ένα δίκαιο αίτημα και ζητά από τον Υπουργό Υγείας να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΙΣΑ

 

..

Περισσότερα από 50 ιατρεία γενικής ιατρικής στη Σκωτία συμμετέχουν στη μεγαλύτερη βρετανική μελέτη αιματολογικών βιοδεικτών για τη νόσο Αλτσχάιμερ σε πραγματικές συνθήκες πρωτοβάθμιας φροντίδας

Μία νέα αιματολογική εξέταση για τη νόσο Αλτσχάιμερ αρχίζει να προσφέρεται, στο πλαίσιο μεγάλης κλινικής μελέτης, σε ανθρώπους με ύποπτα γνωστικά συμπτώματα μέσω του οικογενειακού τους γιατρού. Οι ερευνητές φιλοδοξούν να περιορίσουν την πολύμηνη αβεβαιότητα που συχνά συνοδεύει τη σημερινή διαγνωστική διαδικασία.

Περισσότερα από 50 ιατρεία γενικής ιατρικής στην κεντρική και βόρεια Σκωτία συμμετέχουν στο πρόγραμμα Bringing Alzheimer’s Disease Biomarkers to General Practice, γνωστό ως BriDGe.

Η μελέτη, την οποία συντονίζει η Scottish Brain Sciences, σχεδιάζει να παραπέμψει έως και 500 ασθενείς για αιματολογικό έλεγχο. Με αυτόν τον αριθμό συμμετεχόντων, θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη χρήση εξετάσεων αίματος κατά της νόσου Αλτσχάιμερ μέσα σε ιατρεία πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Το βασικό ερώτημα δεν αφορά πλέον μόνο το αν οι συγκεκριμένοι βιοδείκτες μπορούν να εντοπίσουν τις χαρακτηριστικές μεταβολές της νόσου. Οι επιστήμονες θέλουν να διαπιστώσουν αν οι εξετάσεις μπορούν να ενσωματωθούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στην καθημερινή λειτουργία των γενικών γιατρών.

Στόχος η ταχύτερη και ακριβέστερη διάγνωση

Η σημερινή διαδικασία διερεύνησης των προβλημάτων μνήμης μπορεί να αποδειχθεί μακρά και σύνθετη.

Ο ασθενής συνήθως ξεκινά από τον γενικό γιατρό, υποβάλλεται σε τεστ μνήμης και βασικές εξετάσεις και στη συνέχεια μπορεί να παραπεμφθεί σε ειδικό ιατρείο, ψυχίατρο, νευρολόγο ή γηρίατρο.

Σε αρκετές περιπτώσεις απαιτούνται απεικονιστικές εξετάσεις ή περισσότερο εξειδικευμένες διαδικασίες. Οι καθυστερήσεις, οι διαφορετικές ιατρικές εκτιμήσεις και η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες μπορούν να αφήσουν τους ασθενείς και τις οικογένειές τους σε παρατεταμένη αβεβαιότητα.

Οι υπεύθυνοι της μελέτης BriDGe θέλουν να εξετάσουν αν μία σχετικά απλή εξέταση αίματος μπορεί να βοηθήσει τον γενικό γιατρό να αποφασίσει γρηγορότερα ποιοι ασθενείς χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο για Αλτσχάιμερ και σε ποιους η νόσος είναι λιγότερο πιθανή.

Με αυτόν τον τρόπο, οι υπηρεσίες θα μπορούσαν να κατευθύνουν τις περισσότερο εξειδικευμένες εξετάσεις στους ανθρώπους που τις χρειάζονται περισσότερο.

Οι βιοδείκτες p-tau181 και p-tau217

Η έρευνα χρησιμοποιεί εξετάσεις για δύο μορφές φωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης tau: την p-tau181 και την p-tau217.

Οι μεταβολές αυτών των πρωτεϊνών στο αίμα μπορούν να αντανακλούν παθολογικές διεργασίες που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ στον εγκέφαλο.

Διεθνείς έρευνες έχουν δείξει ότι οι συγκεκριμένοι αιματολογικοί βιοδείκτες μπορούν να συμβάλουν στον εντοπισμό ή στον αποκλεισμό της νόσου νωρίτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια από αρκετά από τα απλά τεστ μνήμης που χρησιμοποιούνται σήμερα.

Η p-tau217 έχει προσελκύσει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς η αύξησή της συνδέεται με τις χαρακτηριστικές αλλοιώσεις της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι εξετάσεις που χρησιμοποιούνται στη μελέτη έχουν αναπτυχθεί από τη Roche Diagnostics, η οποία υποστηρίζει το πρόγραμμα.

Δεν πρόκειται για ένα απλό τεστ «θετικό ή αρνητικό»

Παρά τις μεγάλες προσδοκίες, μία αιματολογική εξέταση δεν ισοδυναμεί από μόνη της με οριστική διάγνωση άνοιας.

Τα αυξημένα επίπεδα φωσφορυλιωμένης tau υποδηλώνουν ότι ενδέχεται να υπάρχουν στον εγκέφαλο παθολογικές μεταβολές που σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ωστόσο, δεν θα αναπτύξουν άνοια όλοι οι άνθρωποι στους οποίους ανιχνεύονται αυτές οι μεταβολές.

Η καθηγήτρια Νευροεκφύλισης στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, Τάρα Σπάιρς-Τζόουνς, εξήγησε ότι η αυξημένη p-tau στο αίμα δείχνει την παρουσία παθολογίας που συνδέεται με το Αλτσχάιμερ.

Όταν όμως ένας άνθρωπος εμφανίζει ήδη γνωστικά συμπτώματα και η αιματολογική εξέταση είναι θετική, αυξάνεται η πιθανότητα να βρίσκεται στα πρώτα στάδια της νόσου. Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη διαγνωστική αξιολόγηση.

Οι γιατροί θα πρέπει επομένως να ερμηνεύουν το τεστ μαζί με τα συμπτώματα, το ιατρικό ιστορικό, τη γνωστική αξιολόγηση και, όπου χρειάζεται, τις υπόλοιπες εξετάσεις.

Περισσότερα από 50 ιατρεία συμμετέχουν στη μελέτη

Η γεωγραφική έκταση της μελέτης αποτελεί σημαντικό στοιχείο του σχεδιασμού της.

Περισσότερα από 50 ιατρεία γενικής ιατρικής σε περιοχές της κεντρικής και της βόρειας Σκωτίας θα μπορούν να παραπέμπουν ασθενείς που εμφανίζουν συμπτώματα συμβατά με πιθανή νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές δεν θέλουν να αξιολογήσουν τις εξετάσεις μόνο μέσα σε εξειδικευμένα ακαδημαϊκά κέντρα. Θέλουν να δουν πώς λειτουργούν σε πραγματικές συνθήκες, στις οποίες οι γενικοί γιατροί αντιμετωπίζουν ασθενείς διαφορετικής ηλικίας, κοινωνικής κατάστασης και συνολικής υγείας.

Η έρευνα θα εξετάσει επίσης πόσο εύκολα μπορούν οι γιατροί της πρωτοβάθμιας φροντίδας να χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα, πόσο σίγουροι αισθάνονται κατά την ερμηνεία τους και αν οι εξετάσεις βελτιώνουν τις αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις.

Περίπου 90.000 άνθρωποι ζουν με άνοια στη Σκωτία

Η μελέτη έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Σκωτία, όπου περίπου 90.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι ζουν με κάποια μορφή άνοιας.

Περίπου 60.000 από αυτούς, δηλαδή τα δύο τρίτα, θεωρείται ότι έχουν νόσο Αλτσχάιμερ.

Η ασθένεια επηρεάζει βαθμιαία τη μνήμη, τη σκέψη, την κρίση, τη συμπεριφορά και την ικανότητα του ανθρώπου να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Αν και το Αλτσχάιμερ συνδέεται κυρίως με τη μεγαλύτερη ηλικία, δεν αφορά αποκλειστικά τους ηλικιωμένους. Περίπου 3.000 άνθρωποι με άνοια στη Σκωτία είναι ηλικίας κάτω των 65 ετών.

Η πρώιμη εμφάνιση δημιουργεί συχνά διαφορετικές και σύνθετες ανάγκες. Οι ασθενείς μπορεί να εργάζονται ακόμη, να φροντίζουν παιδιά ή άλλους συγγενείς και να αντιμετωπίζουν οικονομικές και οικογενειακές συνέπειες σε μία ιδιαίτερα παραγωγική περίοδο της ζωής τους.

Από τη συζήτηση για τον «κίνδυνο άνοιας» στην υγεία του εγκεφάλου

Η Δρ Σίλα Χάρουελ, γενική γιατρός στο GP-Plus του Εδιμβούργου και μία από τους γιατρούς που συμμετέχουν στη μελέτη, χαρακτήρισε την έναρξη των νέων εξετάσεων ιδιαίτερα σημαντική για την πρωτοβάθμια φροντίδα.

Όπως ανέφερε, η φύση των ιατρικών συζητήσεων αλλάζει. Οι γιατροί δεν περιορίζονται πλέον στην αόριστη αναφορά στον κίνδυνο άνοιας, αλλά μπορούν να συζητούν πιο συγκεκριμένα για την υγεία του εγκεφάλου.

Μία έγκαιρη διάγνωση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να προχωρήσουν σε αλλαγές στον τρόπο ζωής, να αποκτήσουν νωρίτερα πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης και να σχεδιάσουν το μέλλον τους.

Ο προγραμματισμός μπορεί να αφορά τη φροντίδα, την εργασία, τα οικονομικά, τις νομικές επιλογές και τη στήριξη της οικογένειας.

Η εμπειρία ενός ασθενούς που έμεινε «στο κενό»

Ένας ασθενής με το όνομα Μάρτιν, ο οποίος είχε συμμετάσχει σε προηγούμενη έρευνα της Scottish Brain Sciences, περιέγραψε τη σύγχυση που μπορεί να προκαλέσει η σημερινή διαγνωστική διαδικασία.

Ο ίδιος είχε παρατηρήσει σημαντικές αλλαγές στη σκέψη και στη μνήμη του. Μετά από εξετάσεις στον γενικό γιατρό, ενημερώθηκε ότι πιθανότατα έπασχε από νόσο Αλτσχάιμερ και παραπέμφθηκε σε ψυχίατρο τοπικού νοσοκομείου.

Σύμφωνα με την αφήγησή του, ο ψυχίατρος του είπε ότι δεν είχε Αλτσχάιμερ χωρίς να πραγματοποιήσει νέες εξετάσεις.

Οι αντικρουόμενες εκτιμήσεις τον άφησαν σε αβεβαιότητα.

Ο Μάρτιν δήλωσε ότι θα δεχόταν πρόθυμα μία εξέταση αίματος μέσω του γενικού γιατρού, εφόσον αυτή μπορούσε να κάνει τη διαγνωστική διαδικασία απλούστερη και ενδεχομένως ταχύτερη.

Η εμπειρία του αναδεικνύει ένα από τα βασικά προβλήματα που θέλει να αντιμετωπίσει η μελέτη: την απόσταση ανάμεσα στην εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων και στην απόκτηση μιας σαφούς, τεκμηριωμένης απάντησης.

Γιατί έχει σημασία η έγκαιρη διάγνωση

Η έγκαιρη διάγνωση δεν θεραπεύει τη νόσο, μπορεί όμως να αλλάξει ουσιαστικά τη διαχείρισή της.

Ο ασθενής και η οικογένειά του αποκτούν χρόνο για να ενημερωθούν, να οργανώσουν την καθημερινότητα και να αναζητήσουν υπηρεσίες υποστήριξης.

Οι γιατροί μπορούν επίσης να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν παράγοντες που επιβαρύνουν τη γνωστική λειτουργία, όπως προβλήματα ύπνου, κατάθλιψη, καρδιαγγειακούς κινδύνους ή ακατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Παράλληλα, μία ακριβέστερη διάγνωση μειώνει τον κίνδυνο να αποδοθούν τα συμπτώματα του ασθενούς σε λάθος αιτία.

Η άνοια αποτελεί γενικό όρο και μπορεί να προκύψει από διαφορετικές παθήσεις. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η συχνότερη, αλλά δεν είναι η μοναδική.

Η σωστή αναγνώριση της αιτίας επηρεάζει την ενημέρωση, την πρόγνωση, την παρακολούθηση και τις θεραπευτικές επιλογές.

Η σύνδεση με τις νέες θεραπείες

Η σημασία των αιματολογικών εξετάσεων αυξάνεται όσο αναπτύσσονται νέες θεραπείες που στοχεύουν τις βιολογικές αλλοιώσεις της νόσου Αλτσχάιμερ.

Ο καθηγητής Κρεγκ Ρίτσι, επιστημονικός υπεύθυνος του BriDGe, διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της Scottish Brain Sciences, χαρακτήρισε τα αιματολογικά τεστ για το Αλτσχάιμερ μία από τις πιο συναρπαστικές εξελίξεις στην έρευνα για την άνοια εδώ και μία γενιά.

Όπως τόνισε, το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσουν οι επιστήμονες πώς λειτουργούν οι εξετάσεις μέσα στα πραγματικά συστήματα υγείας.

Η συνεργασία με 50 και πλέον ιατρεία και έως 500 ασθενείς θα δείξει κατά πόσο τα τεστ μπορούν να μεταμορφώσουν τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί εντοπίζουν, διαγιγνώσκουν και τελικά αντιμετωπίζουν τη νόσο.

Η καθηγήτρια Σπάιρς-Τζόουνς επισήμανε ότι η εξέλιξη θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν διατεθούν ευρύτερα θεραπείες που αφαιρούν παθολογικές πρωτεΐνες από τον εγκέφαλο και επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου.

Οι θεραπείες αυτές αναμένεται να έχουν μεγαλύτερη αξία όταν χορηγούνται στα αρχικά στάδια, πριν προκληθεί εκτεταμένη και μη αναστρέψιμη βλάβη.

Η θέση της Roche Diagnostics

Ο Άστον Χάρπερ, επικεφαλής παγκόσμιων ιατρικών υποθέσεων για τις νευροεπιστήμες στη Roche Diagnostics, χαρακτήρισε τη συνεργασία μεταξύ γενικών γιατρών, ερευνητών και ασθενών ορόσημο.

Κατά την εκτίμησή του, η μελέτη έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τον τρόπο διάγνωσης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η μεταφορά της πρώιμης ανίχνευσης στην πρωτοβάθμια φροντίδα θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερους ανθρώπους να αποκτούν έγκαιρα πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία, στην υποστήριξη και στη φροντίδα.

Η συμμετοχή της εταιρείας προσφέρει τις εξετάσεις και την τεχνολογική υποστήριξη, ενώ η μελέτη θα πρέπει να αξιολογήσει ανεξάρτητα την πραγματική κλινική χρησιμότητά τους.

Τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει η BriDGe

Η μελέτη δεν εξετάζει μόνο την εργαστηριακή ακρίβεια των αιματολογικών δεικτών.

Οι ερευνητές θα αξιολογήσουν μια σειρά πρακτικών και κλινικών ζητημάτων:

Πόσο εύκολα μπορούν οι γενικοί γιατροί να εντοπίζουν τους κατάλληλους ασθενείς για εξέταση;

Πώς θα ερμηνεύουν ένα θετικό, αρνητικό ή οριακό αποτέλεσμα;

Ποιες συμπληρωματικές εξετάσεις θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται;

Μπορεί ένα αρνητικό αποτέλεσμα να αποτρέψει περιττές και δαπανηρές παραπομπές;

Πώς θα ενημερώνεται ένας ασθενής όταν η εξέταση δείχνει παθολογία Αλτσχάιμερ, χωρίς να αποδεικνύει ότι θα αναπτύξει οπωσδήποτε άνοια;

Πόσο θα μειωθεί ο χρόνος μέχρι τη διάγνωση και πόσο θα βελτιωθεί η εμπειρία του ασθενούς;

Οι απαντήσεις θα καθορίσουν αν τα αιματολογικά τεστ μπορούν να περάσουν από τα εξειδικευμένα ερευνητικά κέντρα στην καθημερινή ιατρική πρακτική.

Η ανάγκη για σωστή ενημέρωση των ασθενών

Η εισαγωγή βιοδεικτών στην πρωτοβάθμια φροντίδα απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτική επικοινωνία.

Ένα αποτέλεσμα που δείχνει παθολογικές μεταβολές στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσει έντονο άγχος, ειδικά όταν ο ασθενής δεν έχει ακόμη σαφή λειτουργικά προβλήματα ή όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία που να αναστρέφει τη νόσο.

Οι γιατροί θα πρέπει να εξηγούν τη διαφορά ανάμεσα στην παρουσία βιολογικής παθολογίας, στη διάγνωση της νόσου και στην εκδήλωση άνοιας.

Η εξέταση δεν προβλέπει με απόλυτη βεβαιότητα πόσο γρήγορα θα εξελιχθούν τα συμπτώματα ούτε μπορεί να απαντήσει μόνη της σε όλα τα ερωτήματα του ασθενούς.

Για τον λόγο αυτό, η αιματολογική διάγνωση πρέπει να συνοδεύεται από συμβουλευτική, ιατρική αξιολόγηση και σαφή διαδρομή παραπομπής.

Από την έρευνα στην καθημερινή ιατρική

Οι αιματολογικές εξετάσεις για τη νόσο Αλτσχάιμερ θεωρούνται μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη στη νευρολογία.

Σε αντίθεση με ακριβότερες ή περισσότερο επεμβατικές μεθόδους, μία αιμοληψία μπορεί να πραγματοποιηθεί ευκολότερα και σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων.

Η ευκολία, όμως, δημιουργεί και νέες ευθύνες. Η ευρεία χρήση ενός τεστ χωρίς σαφή κριτήρια θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερδιάγνωση, λανθασμένη ερμηνεία ή περιττό φόβο.

Η BriDGe θα επιχειρήσει να δείξει αν υπάρχει ένας ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος ενσωμάτωσης των νέων βιοδεικτών στην πρώτη γραμμή του συστήματος υγείας.

Εφόσον τα αποτελέσματα είναι θετικά, η μελέτη μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για την ευρύτερη εφαρμογή των εξετάσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας.

Το μεγαλύτερο κέρδος δεν θα είναι απλώς μία γρηγορότερη εξέταση. Θα είναι η δυνατότητα να μειωθεί η περίοδος αβεβαιότητας και να αποκτούν οι άνθρωποι νωρίτερα μία σαφή διαδρομή προς τη φροντίδα, την υποστήριξη και, όπου είναι διαθέσιμη, τη θεραπεία.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ένα ειδικά παρασκευασμένο σκεύασμα ιατρικής κάνναβης με THC και CBD μείωσε σημαντικά τη διέγερση σε ηλικιωμένους ασθενείς με προχωρημένη άνοια, σύμφωνα με νέα κλινική δοκιμή. Σχεδόν 9 στους 10 συμμετέχοντες εμφάνισαν συνολική βελτίωση έπειτα από 12 εβδομάδες θεραπείας υπό ιατρική παρακολούθηση.

Ένα καψάκιο ιατρικής κάνναβης σε μορφή ελαίου μπορεί να μειώσει σημαντικά τη διέγερση σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας πρώτης στο είδος της κλινικής μελέτης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι δύο δραστικά συστατικά της κάνναβης, η καθαρή τετραϋδροκανναβινόλη, γνωστή ως THC, και η κανναβιδιόλη, γνωστή ως CBD, βοήθησαν ασθενείς με άνοια που εμφάνιζαν έντονη ανησυχία, επιθετικότητα ή συναισθηματική δυσφορία στα προχωρημένα στάδια της νόσου.

Η μελέτη, με την ονομασία LiBBY trial —Life’s end Benefits of cannaBidiol and tetrahYdrocannabinol— περιέλαβε 120 συμμετέχοντες με νόσο Αλτσχάιμερ ή άλλες μορφές άνοιας.

Σχεδόν το 90% των ασθενών παρουσίασε συνολική βελτίωση μετά από 12 εβδομάδες, σύμφωνα με τα ευρήματα που παρουσιάστηκαν στο Alzheimer’s Association International Conference.

Μια δύσκολη επιπλοκή της άνοιας

Η διέγερση αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα συμπτώματα της άνοιας, ιδιαίτερα στα προχωρημένα στάδια.

Μπορεί να εκδηλωθεί με ανησυχία, νευρικότητα, επιθετικότητα, έντονη κινητικότητα, φωνές, συναισθηματική δυσφορία ή αδυναμία ηρεμίας. Τα συμπτώματα αυτά επιβαρύνουν βαθιά τόσο τους ασθενείς όσο και τους φροντιστές τους.

Η Brigid Reynolds, συντονίστρια κλινικής και κλινική νοσηλεύτρια στο Georgetown University, τόνισε ότι η διέγερση επηρεάζει πολλούς ανθρώπους με προχωρημένη άνοια και μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην καθημερινή φροντίδα.

Όπως ανέφερε, πρόκειται για συμπτώματα που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και δημιουργούν μεγάλη ψυχική και πρακτική πίεση στις οικογένειες και στους επαγγελματίες φροντίδας.

Περιορισμένη αποτελεσματικότητα των σημερινών φαρμάκων

Η αντιμετώπιση της διέγερσης στην άνοια παραμένει δύσκολη. Φάρμακα όπως η μορφίνη, η διαζεπάμη, γνωστή εμπορικά ως Valium, και η αλοπεριδόλη, γνωστή ως Haldol, έχουν χρησιμοποιηθεί σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους είναι συχνά περιορισμένη και η χρήση τους μπορεί να συνοδεύεται από ανεπιθύμητες ενέργειες.

Για τον λόγο αυτό, η αναζήτηση νέων θεραπευτικών επιλογών έχει ιδιαίτερη σημασία, κυρίως για ασθενείς με προχωρημένη νόσο που βρίσκονται σε ανακουφιστική φροντίδα ή πληρούν τα κριτήρια για ένταξη σε hospice care.

Πώς έγινε η μελέτη LiBBY

Η μελέτη LiBBY πραγματοποιήθηκε σε δέκα ιατρικά κέντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις επισκέψεις των ερευνητών να γίνονται στα σπίτια των συμμετεχόντων.

Οι ασθενείς είτε βρίσκονταν ήδη σε hospice care είτε ήταν κατάλληλοι για ένταξη σε τέτοιου τύπου φροντίδα.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε από του στόματος ένα σκεύασμα που συνδύαζε THC και CBD σε ταχείας δράσης, εύπεπτο ελαιώδες εναιώρημα. Η άλλη ομάδα έλαβε εικονικό φάρμακο.

Οι φροντιστές των ασθενών χορηγούσαν το σκεύασμα και κατέγραφαν τη διέγερση με βάση μια επταβάθμια κλίμακα, από το «ποτέ» έως το «αρκετές φορές ανά ώρα».

Σχεδόν 90% των ασθενών εμφάνισε βελτίωση

Τα αποτελέσματα χαρακτηρίστηκαν εντυπωσιακά από τον δρ Jacobo Mintzer, καθηγητή Ιατρικής στο University of South Carolina, ο οποίος παρουσίασε τα ευρήματα μαζί με τη Brigid Reynolds.

Ο δρ Mintzer δήλωσε ότι τα αποτελέσματα έδειξαν επίπεδο ανταπόκρισης που δεν έχει παρατηρηθεί συχνά σε κλινικές δοκιμές που σχετίζονται με την άνοια.

Όπως σημείωσε, είναι σπάνιο σχεδόν το 90% των ασθενών σε μια μελέτη να ανταποκρίνεται θετικά σε μια νέα φαρμακευτική παρέμβαση.

Μετά τις πρώτες δύο εβδομάδες, οι ασθενείς που έλαβαν το σκεύασμα παρουσίασαν μείωση 6,27 μονάδων στη μέση βαθμολογία διέγερσης.

Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, η μείωση της διέγερσης εμφανίστηκε πιο σταδιακά και διατηρήθηκε μετά τις 12 εβδομάδες.

«Υπήρχαν ακόμη στιγμές σύνδεσης»

Η μητέρα της Laura, μίας γυναίκας που συμμετείχε στη δοκιμή, έλαβε μέρος στη μελέτη χωρίς η οικογένεια να γνωρίζει εάν είχε πάρει το δραστικό σκεύασμα ή εικονικό φάρμακο.

Παρόλα αυτά, η Laura παρατήρησε ουσιαστικές αλλαγές κατά τις επισκέψεις της.

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή στη μελέτη έδωσε στην οικογένεια ελπίδα ότι στο μέλλον μπορεί να υπάρξουν νέες θεραπευτικές επιλογές που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ανθρώπων με άνοια και των φροντιστών τους.

«Ζήσαμε χαρά. Υπήρχαν ακόμη στιγμές σύνδεσης», είπε χαρακτηριστικά.

Δεν πρόκειται για κοινά προϊόντα κάνναβης

Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι το σκεύασμα που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη διαφέρει σημαντικά από τα εμπορικά διαθέσιμα προϊόντα THC και CBD.

Η Reynolds υπογράμμισε ότι η φαρμακευτική αγωγή της δοκιμής παρασκευάστηκε προσεκτικά, κατασκευάστηκε με συγκεκριμένες προδιαγραφές και χορηγήθηκε υπό στενή ιατρική παρακολούθηση.

Αντίθετα, τα προϊόντα THC ή CBD που διατίθενται χωρίς ιατρική επίβλεψη μπορεί να διαφέρουν πολύ ως προς τη σύνθεση, την ποιότητα και τη δοσολογία τους.

Αυτή η μεταβλητότητα μπορεί να τα καταστήσει αναποτελεσματικά ή ακόμη και επιβλαβή, ιδιαίτερα για ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια, ευαλωτότητα και πολλαπλές συννοσηρότητες.

Τα ευρήματα δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί από ομοτίμους

Η μελέτη LiBBY θεωρείται πρωτοποριακή, καθώς εξετάζει μια νέα πιθανή θεραπευτική προσέγγιση για ένα σύμπτωμα που παραμένει δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν σε συνέδριο και δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί σε επιστημονικό περιοδικό μετά από αξιολόγηση από ομοτίμους.

Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται προσεκτική ερμηνεία μέχρι να ολοκληρωθεί η πλήρης επιστημονική δημοσίευση και να αξιολογηθούν λεπτομερώς τα δεδομένα, η ασφάλεια, η διάρκεια του οφέλους και οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι κανένα προϊόν κάνναβης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με άνοια χωρίς ιατρική καθοδήγηση.

Μια πιθανή νέα κατεύθυνση στην ανακουφιστική φροντίδα

Εάν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, η ελεγχόμενη χρήση ειδικά παρασκευασμένων κανναβινοειδών μπορεί να προσφέρει μια νέα επιλογή για ασθενείς με προχωρημένη άνοια και έντονη διέγερση.

Η ανάγκη είναι μεγάλη, καθώς η διέγερση μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση των φροντιστών, επιδείνωση της ποιότητας ζωής και αυξημένη χρήση φαρμάκων με σοβαρές παρενέργειες.

Η μελέτη δεν δείχνει ότι η κάνναβη θεραπεύει την άνοια. Δείχνει, όμως, ότι ένα συγκεκριμένο, ιατρικά ελεγχόμενο σκεύασμα THC και CBD μπορεί να μειώσει ένα από τα πιο απαιτητικά συμπτώματα της νόσου σε ασθενείς που βρίσκονται στα τελικά στάδια.

Η επόμενη κρίσιμη φάση θα είναι η δημοσίευση των δεδομένων, η επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων από ανεξάρτητους επιστήμονες και η διερεύνηση του κατά πόσο η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια στην κλινική πράξη.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Την καθιέρωση ενός τακτικού προγράμματος εμβολιασμού των εφήβων κατά της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου οροομάδας Β εισηγείται η βρετανική Κοινή Επιτροπή Εμβολιασμών και Ανοσοποίησης, γνωστή ως JCVI.

Η επιστημονική επιτροπή προτείνει να προσφέρεται μέσω του δημόσιου συστήματος υγείας εμβόλιο MenB σε νέους ηλικίας περίπου 15 ετών, ώστε να ενισχύεται η προστασία τους πριν εισέλθουν στην περίοδο αυξημένου κινδύνου της ύστερης εφηβείας και της πρώιμης ενήλικης ζωής.

Η εισήγηση δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε κυβερνητική πολιτική. Το βρετανικό υπουργείο Υγείας θα πρέπει να εξετάσει τα επιστημονικά, οικονομικά και επιχειρησιακά δεδομένα και να αποφασίσει εάν και πότε θα ενταχθεί το νέο σχήμα στο πρόγραμμα του NHS.

Μία δόση για όσους εμβολιάστηκαν στη βρεφική ηλικία

Η βασική σύσταση αφορά τα παιδιά που είχαν δικαίωμα να λάβουν το εμβόλιο 4CMenB στο πλαίσιο του βρετανικού προγράμματος βρεφικού εμβολιασμού.

Πρόκειται για όσους γεννήθηκαν από την 1η Μαΐου 2015 και μετά. Η JCVI εισηγείται τη χορήγηση μίας επιπλέον δόσης γύρω στην ηλικία των 15 ετών, καθώς οι συγκεκριμένοι έφηβοι έχουν ήδη «προετοιμασμένο» ανοσοποιητικό σύστημα από τον εμβολιασμό τους κατά τη βρεφική ηλικία.

Η πρώτη γενιά στην οποία θα μπορούσε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη σύσταση θα συμπληρώσει τα 15 έτη το 2030.

Η JCVI βασίζει την πρότασή της σε νεότερα δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία μία δόση του εμβολίου 4CMenB σε εφήβους που είχαν εμβολιαστεί ως βρέφη είναι πιθανό να προσφέρει προστασία αντίστοιχη με εκείνη που προσφέρουν δύο δόσεις σε ανεμβολίαστους εφήβους.

Δύο δόσεις για τους εφήβους που δεν είχαν εμβολιαστεί

Διαφορετικό σχήμα προτείνεται για τους νέους που δεν είχαν λάβει το εμβόλιο MenB στη βρεφική ηλικία.

Για τους εφήβους που γεννήθηκαν έως και τις 30 Απριλίου 2015, η JCVI υποστηρίζει τη χορήγηση δύο δόσεων. Η ίδια πρόβλεψη ισχύει για παιδιά που γεννήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή, αλλά για οποιονδήποτε λόγο δεν εμβολιάστηκαν ως βρέφη.

Η δεύτερη δόση θα πρέπει να προσφέρεται περίπου στην ηλικία των 15 ετών. Το διάστημα μεταξύ των δύο δόσεων μπορεί να είναι μεγαλύτερο από τέσσερις εβδομάδες, ακόμη και ένα έτος ή περισσότερο, ώστε το πρόγραμμα να προσαρμόζεται στις ανάγκες των σχολικών εμβολιασμών και να συνδυάζεται με άλλα εμβόλια της εφηβείας.

Πρόγραμμα αναπλήρωσης για όσους κινδυνεύουν να μείνουν εκτός

Η επιτροπή εισηγείται επίσης τη δημιουργία ενός εφάπαξ προγράμματος αναπλήρωσης.

Στόχος είναι να καλυφθούν οι ηλικιακές ομάδες που θα είναι πολύ μικρές για να συμμετάσχουν στο έκτακτο πρόγραμμα του καλοκαιριού του 2026, αλλά ταυτόχρονα πολύ μεγάλες για να ενταχθούν στο μελλοντικό τακτικό πρόγραμμα εμβολιασμού των 15χρονων.

Για τους συγκεκριμένους νέους προτείνεται επίσης σχήμα δύο δόσεων.

Η JCVI αναγνωρίζει ότι η οικονομική αποδοτικότητα αυτών των πρόσθετων παρεμβάσεων δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Θεωρεί, όμως, ότι η κάλυψη των ενδιάμεσων ηλικιακών ομάδων είναι σημαντική για λόγους ισότητας και για να μη δημιουργηθεί ένα πολυετές κενό προστασίας.

Η έξαρση στο Κεντ άλλαξε τα δεδομένα

Η επανεξέταση της εμβολιαστικής πολιτικής ακολούθησε τη σοβαρή έξαρση μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου που καταγράφηκε τον Μάρτιο του 2026 στην περιοχή του Καντέρμπερι, στο Κεντ.

Η Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου κατέγραψε 21 επιβεβαιωμένα περιστατικά με επιδημιολογική σύνδεση με την περιοχή. Όλα αποδόθηκαν στη μηνιγγιτιδοκοκκική οροομάδα Β και όλοι οι ασθενείς χρειάστηκαν νοσηλεία.

Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι βρετανικές αρχές χαρακτήρισαν την έξαρση τη μεγαλύτερη και ταχύτερα αναπτυσσόμενη επιδημική συρροή MenB που είχε καταγραφεί μέχρι σήμερα στη χώρα.

Τα περισσότερα περιστατικά αφορούσαν φοιτητές του Πανεπιστημίου του Κεντ και νέους από εκπαιδευτικές δομές της περιοχής.

Μετά τα πρώτα κρούσματα, οι αρχές χορήγησαν προληπτικά αντιβιοτικά σε στενές επαφές και οργάνωσαν στοχευμένο εμβολιασμό χιλιάδων φοιτητών και εργαζομένων.

Περισσότερες από τις αναμενόμενες συρροές

Εκτός από το Κεντ, μικρότερες συρροές περιστατικών καταγράφηκαν μέσα στο 2026 σε άλλες περιοχές της Αγγλίας, μεταξύ των οποίων το Ντόρσετ και το Ρέντινγκ.

Οι επιδημίες δεν συνδέονταν μεταξύ τους και αποδόθηκαν σε διαφορετικά στελέχη του μηνιγγιτιδόκοκκου Β. Η συχνότητα και το μέγεθος ορισμένων συρροών, όμως, ήταν μεγαλύτερα από τα αναμενόμενα και ενίσχυσαν την ανησυχία των υγειονομικών αρχών.

Η JCVI εξέτασε τα πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα, τη διάρκεια της προστασίας μετά τον εμβολιασμό, την ανοσιακή απάντηση των εφήβων και την οικονομική αποδοτικότητα ενός μόνιμου προγράμματος πριν καταλήξει στη νέα της εισήγηση.

Το έκτακτο πρόγραμμα του καλοκαιριού

Η πρόταση για τους 15χρονους είναι διαφορετική από το εφάπαξ πρόγραμμα εμβολιασμού που είχε ήδη ανακοινωθεί για το καλοκαίρι του 2026 στην Αγγλία.

Στο έκτακτο πρόγραμμα εντάσσονται όλοι οι μαθητές που ολοκλήρωσαν τη 13η σχολική τάξη το καλοκαίρι του 2026 και γεννήθηκαν από την 1η Σεπτεμβρίου 2007 έως τις 31 Αυγούστου 2008.

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν επίσης νέοι κάτω των 25 ετών που πρόκειται να αρχίσουν για πρώτη φορά σπουδές σε πανεπιστήμιο ή να εγκατασταθούν σε ορισμένες δομές μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με κοινόχρηστη διαμονή το φθινόπωρο του 2026.

Οι δικαιούχοι πρέπει να λάβουν δύο δόσεις με μεσοδιάστημα τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων. Η πρώτη δόση προσφέρεται από τις 20 Ιουλίου και η δεύτερη μέσα στον Αύγουστο, ώστε η ανοσοποίηση να έχει ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς.

Τα εμβόλια χορηγούνται και από τα φαρμακεία

Για τη γρήγορη εφαρμογή του έκτακτου προγράμματος, το NHS αξιοποιεί και τα κοινοτικά φαρμακεία.

Οι νέοι που πληρούν τα κριτήρια ενημερώνονται μέσω της εφαρμογής του NHS, με γραπτά μηνύματα, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή επιστολή. Τα ραντεβού μπορούν να προγραμματιστούν σε φαρμακεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Η επιλογή των φαρμακείων αποσκοπεί στη διευκόλυνση των νέων που ενδέχεται να μετακινηθούν ανάμεσα στην πρώτη και στη δεύτερη δόση λόγω διακοπών, εργασίας ή έναρξης σπουδών σε άλλη περιοχή.

Γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος στους φοιτητές

Η μετάβαση στο πανεπιστήμιο αποτελεί περίοδο αυξημένου κινδύνου για τη μετάδοση μηνιγγιτιδοκοκκικών βακτηρίων.

Η διαμονή σε φοιτητικές εστίες και κοινόχρηστα σπίτια, η στενή και παρατεταμένη επαφή με πολλούς νέους ανθρώπους και οι κοινωνικές εκδηλώσεις διευκολύνουν τη μετάδοση μέσω αναπνευστικών και στοματικών εκκρίσεων.

Η μετάδοση μπορεί να ευνοηθεί από το φιλί, την κοινή χρήση ποτών ή συσκευών ατμίσματος και την πολύωρη παραμονή σε κλειστούς χώρους με στενή επαφή.

Η συχνότητα των περιστατικών μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου στους νέους τείνει να κορυφώνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, περίοδο κατά την οποία οι πρωτοετείς έχουν μόλις εγκατασταθεί στις νέες τους κατοικίες και δημιουργούν νέους κοινωνικούς κύκλους.

Η MenB κυριαρχεί στα βρετανικά περιστατικά

Κατά το διάστημα 2024-2025 καταγράφηκαν στην Αγγλία 313 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα περιστατικά μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου οροομάδας Β.

Η MenB αντιστοιχούσε περίπου στο 83% όλων των περιστατικών διεισδυτικής μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου, επηρεάζοντας δυσανάλογα βρέφη, εφήβους και νεαρούς ενηλίκους.

Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026 επιβεβαιώθηκαν 123 περιστατικά διεισδυτικής μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου στην Αγγλία. Τα 108, δηλαδή το 87,8%, οφείλονταν στη MenB.

Στους ασθενείς κάτω των 25 ετών, η συγκεκριμένη οροομάδα ήταν υπεύθυνη για 73 από τα 76 επιβεβαιωμένα περιστατικά, ποσοστό 96,1%.

Σπάνια αλλά εξαιρετικά σοβαρή νόσος

Η διεισδυτική μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος είναι σχετικά σπάνια, μπορεί όμως να εξελιχθεί μέσα σε λίγες ώρες.

Το βακτήριο μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα, δηλαδή φλεγμονή των μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, ή σηψαιμία, όταν εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος.

Η νόσος μπορεί να αποβεί μοιραία σε περίπου ένα στα δέκα περιστατικά. Οι επιζώντες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σοβαρές και μόνιμες επιπλοκές, όπως απώλεια ακοής, νευρολογικές βλάβες, ουλές ή ακρωτηριασμό άκρων.

Τα συμπτώματα που απαιτούν άμεση αντίδραση

Τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με γρίπη, ίωση, γαστρεντερίτιδα ή ακόμη και με τις συνέπειες κατανάλωσης αλκοόλ. Η κατάσταση, όμως, μπορεί να επιδεινωθεί πολύ γρήγορα.

Προειδοποιητικά σημεία είναι:

• ο υψηλός πυρετός και τα ρίγη,
• ο έντονος ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος,
• ο αυχενικός πόνος ή η δυσκαμψία,
• ο εμετός,
• η υπνηλία ή η δυσκολία αφύπνισης,
• η σύγχυση,
• η φωτοφοβία,
• τα πολύ κρύα χέρια και πόδια,
• ο έντονος πόνος στους μυς ή στα άκρα,
• η ταχεία αναπνοή,
• οι σπασμοί,
• το κόκκινο ή μοβ εξάνθημα που δεν υποχωρεί όταν πιέζεται με ένα ποτήρι.

Δεν εμφανίζουν όλοι οι ασθενείς εξάνθημα και τα συμπτώματα μπορούν να παρουσιαστούν με διαφορετική σειρά. Οι υγειονομικές αρχές προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να αναμένει κανείς την εμφάνιση όλων των σημείων πριν αναζητήσει επείγουσα ιατρική βοήθεια.

Ισχυρή προστασία από το εμβόλιο

Το εμβόλιο MenB χορηγείται στα βρέφη μέσω του NHS από το 2015.

Τα δεδομένα του βρετανικού προγράμματος δείχνουν ότι ο εμβολιασμός οδήγησε σε μείωση περίπου 75% της νόσου στις επιλέξιμες εμβολιασμένες ηλικιακές ομάδες.

Η JCVI αναφέρει ότι το βρεφικό πρόγραμμα παρέχει ισχυρή προστασία για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Η ανοσία, όμως, μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που εξηγεί την ανάγκη ενίσχυσης της προστασίας πριν από τη δεύτερη ηλικιακή κορύφωση του κινδύνου.

Το εμβόλιο δεν προστατεύει από κάθε πιθανό στέλεχος, αλλά καλύπτει σημαντικό μέρος των στελεχών MenB που προκαλούν σοβαρή νόσο.

MenB και MenACWY δεν είναι το ίδιο εμβόλιο

Το εμβόλιο MenB προστατεύει από στελέχη της μηνιγγιτιδοκοκκικής οροομάδας Β.

Το MenACWY είναι διαφορετικό εμβόλιο και προσφέρει προστασία έναντι των οροομάδων A, C, W και Y. Χορηγείται ήδη συστηματικά σε εφήβους στη Βρετανία και έχει συμβάλει στη σημαντική μείωση των περιστατικών που προκαλούνται από τις συγκεκριμένες οροομάδες.

Η λήψη του MenACWY δεν σημαίνει ότι ένας νέος προστατεύεται από τη MenB. Αντίστοιχα, το MenB δεν υποκαθιστά το MenACWY.

Οι βρετανικές αρχές προτρέπουν τους νέους να ελέγχουν το ιστορικό εμβολιασμού τους και να λαμβάνουν όλα τα εμβόλια που αντιστοιχούν στην ηλικία και στους παράγοντες κινδύνου τους.

Το πρόβλημα της μειωμένης πληθυσμιακής ανοσίας

Οι ειδικοί εξετάζουν εάν η αύξηση των συρροών συνδέεται με τη σταδιακή μείωση της φυσικής ανοσίας του πληθυσμού.

Τα περιστατικά MenB μειώνονταν επί περίπου 25 χρόνια. Οι κύκλοι της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου, όμως, μπορεί να διαρκούν δύο ή τρεις δεκαετίες, καθώς μεταβάλλονται τα κυκλοφορούντα στελέχη και η ανοσία του πληθυσμού απέναντί τους.

Η εμφάνιση νέων στελεχών, απέναντι στα οποία οι νέοι διαθέτουν περιορισμένη ανοσία, αποτελεί μία πιθανή εξήγηση για τις πρόσφατες εξάρσεις. Η υπόθεση παραμένει υπό επιστημονική διερεύνηση και δεν σημαίνει ότι έχει ήδη αρχίσει μία γενικευμένη επιδημία.

Η απόφαση περνά στην κυβέρνηση

Η κυβέρνηση καλείται πλέον να αποφασίσει εάν θα υιοθετήσει την πρόταση της JCVI.

Θα πρέπει να αξιολογήσει το κόστος προμήθειας των εμβολίων, τη διαθεσιμότητα επαρκών ποσοτήτων, τη δυνατότητα χορήγησης μέσω σχολείων και φαρμακείων και τη δημιουργία του προγράμματος αναπλήρωσης.

Η επιτυχία ενός μελλοντικού σχήματος θα εξαρτηθεί και από τη συμμετοχή των εφήβων. Η ηλικιακή ομάδα των 15 έως 24 ετών παρουσιάζει συχνά χαμηλότερη προσέλευση σε προληπτικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει άμεση ενημέρωση από σχολεία, γονείς και επαγγελματίες υγείας.

Η πρόταση της JCVI σηματοδοτεί, πάντως, μία σημαντική αλλαγή στην εμβολιαστική πολιτική της Βρετανίας: η προστασία κατά της MenB δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως ζήτημα της βρεφικής ηλικίας, αλλά ως παρέμβαση που πρέπει να επαναλαμβάνεται πριν από την περίοδο υψηλού κινδύνου της νεαρής ενήλικης ζωής.

 

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ) καταγγέλλει «θεσμική εκτροπή» και ζητά την απόσυρση του άρθρου 67 – Τι προβλέπει η διάταξη για τη Διοικούσα Επιτροπή, το Πειθαρχικό Συμβούλιο και την Εξελεγκτική Επιτροπή

Σε μείζονα θεσμική αντιπαράθεση μεταξύ του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και του υπουργείου Υγείας εξελίσσεται διάταξη που παρέχει στον υπουργό Υγείας τη δυνατότητα να διορίζει προσωρινά όργανα διοίκησης στον ΠΙΣ, όταν τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών δεν επικυρώνονται για λόγους νομιμότητας έπειτα από δικαστική απόφαση.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος χαρακτηρίζει τη ρύθμιση «θεσμική εκτροπή» και νομοθετική μεθόδευση που, κατά την εκτίμησή του, επιτρέπει στην εκτελεστική εξουσία να παρέμβει στο αυτοδιοίκητο του κορυφαίου θεσμικού οργάνου εκπροσώπησης των γιατρών.

Η επίμαχη διάταξη περιλαμβάνεται στο άρθρο 67 σχεδίου νόμου του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, το οποίο αφορά, μεταξύ άλλων, τον Προσωπικό Βοηθό, την Πρώιμη Παρέμβαση, τη στεγαστική πολιτική και άλλες ρυθμίσεις. Το γεγονός ότι η παρέμβαση για τον ΠΙΣ εντάχθηκε σε νομοσχέδιο διαφορετικού υπουργείου αποτελεί επίσης σημείο έντονης κριτικής από τον Σύλλογο.

Τι προβλέπει το άρθρο 67

Το άρθρο 67 προσθέτει νέα παράγραφο στο άρθρο 280 του νόμου 4512/2018, ο οποίος ρυθμίζει την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.

Σύμφωνα με το κατατεθέν κείμενο, όταν τα αποτελέσματα των εκλογών του ΠΙΣ δεν επικυρώνονται για λόγους νομιμότητας, κατόπιν δικαστικής απόφασης, ο υπουργός Υγείας μπορεί να ορίζει:

• επταμελή Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή,
• προσωρινό Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατρών,
• προσωρινή Εξελεγκτική Επιτροπή.

Τα μέλη της επταμελούς Διοικούσας Επιτροπής πρέπει, βάσει της διάταξης, να προέρχονται από τους εκλέκτορες των Ιατρικών Συλλόγων που αποτελούν μέλη της Γενικής Συνέλευσης του ΠΙΣ. Επομένως, το νομοσχέδιο δεν προβλέπει τον διορισμό εξωτερικών προσώπων που δεν συνδέονται με το εκλογικό σώμα των γιατρών. Η επιλογή, ωστόσο, των συγκεκριμένων προσώπων πραγματοποιείται με απόφαση του υπουργού Υγείας.

Η θητεία της προσωρινής διοίκησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες, με δυνατότητα μίας παράτασης έως τρεις ακόμη μήνες για εξαιρετικούς λόγους.

Η επιτροπή υποχρεώνεται να ξεκινήσει άμεσα τις διαδικασίες για νέες αρχαιρεσίες. Μέχρι την εκλογή των νέων οργάνων μπορεί να προχωρεί μόνο στις «απολύτως απαραίτητες πράξεις» που αφορούν τη διοικητική, οικονομική και διαχειριστική λειτουργία του Συλλόγου.

ΠΙΣ: «Η διοίκησή μας δεν διορίζεται»

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος υποστηρίζει ότι η επιλογή των μελών των προσωρινών οργάνων από τον υπουργό δημιουργεί μηχανισμό πολιτικού ελέγχου της διοίκησής του.

«Η διοίκηση του ΠΙΣ δεν διορίζεται. Οι ιατροί εκλέγουν τη διοίκησή τους», αναφέρει χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η ρύθμιση παραμερίζει τα αιρετά όργανα και μετατρέπει την κρατική εποπτεία νομιμότητας σε δυνατότητα άμεσης παρέμβασης στην εσωτερική λειτουργία του Συλλόγου.

Κατά τον ΠΙΣ, η δυνατότητα του υπουργού να επιλέξει όχι μόνο την προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή αλλά και το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο και την Εξελεγκτική Επιτροπή δημιουργεί ζήτημα θεσμικών αντιβάρων.

Το Πειθαρχικό Συμβούλιο εξετάζει σοβαρές υποθέσεις που σχετίζονται με την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος, ενώ η Εξελεγκτική Επιτροπή ελέγχει την οικονομική διαχείριση. Για τον Σύλλογο, η ταυτόχρονη δυνατότητα διορισμού και των τριών οργάνων συγκεντρώνει υπερβολική εξουσία στα χέρια του εκάστοτε υπουργού.

Η επίκληση της απόφασης του ΣτΕ

Το υπουργείο συνδέει τη ρύθμιση με την ανάγκη διαχείρισης περιπτώσεων στις οποίες μία δικαστική απόφαση οδηγεί στη μη επικύρωση των εκλογικών αποτελεσμάτων και δημιουργείται διοικητικό κενό.

Ο ΠΙΣ απορρίπτει το επιχείρημα ότι η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Στην ανακοίνωσή του επικαλείται την υπ’ αριθμόν 11/2026 απόφαση του αρμόδιου Τριμελούς Συμβουλίου Συμμόρφωσης. Σύμφωνα με την εκδοχή που παρουσιάζει ο Σύλλογος, το δικαστήριο έκρινε ότι ο ΠΙΣ είχε συμμορφωθεί με την απόφαση 2402/2025.

Ο Σύλλογος αναφέρει επίσης ότι ως κρίσιμη πράξη συμμόρφωσης αναγνωρίστηκε έκθεση της 8ης Απριλίου 2026 για την οικονομική κατάσταση των επιμέρους Ιατρικών Συλλόγων. Πρόκειται για ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην επίσημη ανακοίνωση του ΠΙΣ και στους οποίους στηρίζει το αίτημά του για απόσυρση της διάταξης.

Οι εκλογικές αναταράξεις στον ΠΙΣ

Η νέα νομοθετική πρωτοβουλία δεν εμφανίζεται σε θεσμικό κενό. Προηγήθηκε μακρά αντιπαράθεση γύρω από τις εκλογές και τη νομιμότητα συμμετοχής εκλεκτόρων από Ιατρικούς Συλλόγους που δεν είχαν εκπληρώσει οικονομικές υποχρεώσεις.

Μετά την απόφαση 2402/2025 του Συμβουλίου της Επικρατείας, το υπουργείο Υγείας ζήτησε τη διενέργεια νέας εκλογικής διαδικασίας. Επαναληπτικές αρχαιρεσίες για μεταβατικό Διοικητικό Συμβούλιο, Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο και Εξελεγκτική Επιτροπή πραγματοποιήθηκαν στις 26 Απριλίου 2026.

Η εκλογική διαδικασία συνοδεύτηκε από νέες διαφωνίες σχετικά με το ποιοι Ιατρικοί Σύλλογοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής. Το υπουργείο Υγείας είχε παρέμβει ακυρώνοντας έγγραφο της τότε διοίκησης του ΠΙΣ, με το οποίο αποκλείονταν περισσότεροι Σύλλογοι από όσους κατονομάζονταν στην απόφαση του ΣτΕ.

Το νέο άρθρο επιχειρεί να δημιουργήσει έναν μόνιμο μηχανισμό για την περίπτωση κατά την οποία μία αντίστοιχη εκλογική διαδικασία ακυρωθεί στο μέλλον.

Το θεσμικό ερώτημα

Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται στη διάρκεια ή στις αρμοδιότητες μιας προσωρινής διοίκησης. Το βασικό ζήτημα αφορά το ποιος έχει την εξουσία να την ορίζει.

Από τη μία πλευρά, το υπουργείο επιχειρεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο διοικητικού κενού, το οποίο θα μπορούσε να εμποδίσει βασικές λειτουργίες του ΠΙΣ, όπως:

• την έκδοση διοικητικών πράξεων,
• την οικονομική διαχείριση,
• τη λειτουργία των υπηρεσιών,
• την προκήρυξη νέων εκλογών.

Από την άλλη, ο ΠΙΣ υποστηρίζει ότι ακόμη και μία περιορισμένη προσωρινή διοίκηση δεν πρέπει να επιλέγεται από την πολιτική ηγεσία, αλλά να προκύπτει μέσα από διαδικασία που θα εγγυάται την αυτονομία και την αντιπροσωπευτικότητα του ιατρικού σώματος.

Η προτεινόμενη διάταξη περιορίζει χρονικά τη θητεία και τις πράξεις της προσωρινής επιτροπής. Δεν προβλέπει, όμως, κλήρωση, πρόταση της Γενικής Συνέλευσης ή συγκεκριμένα αντικειμενικά κριτήρια για την επιλογή των επτά προσώπων από τον υπουργό.

Αυτό αποτελεί τον πυρήνα της κριτικής του ΠΙΣ.

Η αυτοδιοίκηση των επαγγελματικών συλλόγων

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου σωματειακής μορφής και αποτελεί το κεντρικό συντονιστικό και εποπτεύον όργανο των Ιατρικών Συλλόγων και των γιατρών της χώρας.

Η κρατική εποπτεία στα συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα αφορά κατά κύριο λόγο τον έλεγχο της νομιμότητας των πράξεών τους.

Ο ΠΙΣ υποστηρίζει ότι η δυνατότητα πολιτικής επιλογής της διοίκησης υπερβαίνει αυτό το όριο και προσβάλλει:

• την επαγγελματική αυτονομία των γιατρών,
• την ελευθερία συλλογικής οργάνωσης,
• το αυτοδιοίκητο του Συλλόγου,
• την ανεξαρτησία των πειθαρχικών και ελεγκτικών οργάνων.

Η τελική κρίση για το εάν η διάταξη είναι συνταγματικά ανεκτή δεν μπορεί να δοθεί από κάποια από τις αντιμαχόμενες πλευρές. Θα εξαρτηθεί από το τελικό κείμενο του νόμου, τις εγγυήσεις που ενδεχομένως θα προστεθούν στη Βουλή και, σε περίπτωση προσφυγής, από την κρίση των αρμόδιων δικαστηρίων.

Η επιλογή άσχετου νομοσχεδίου

Ο ΠΙΣ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι το άρθρο εντάχθηκε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και όχι σε αυτοτελές νομοθέτημα του υπουργείου Υγείας.

Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία περιόρισε τον θεσμικό διάλογο και τη δυνατότητα έγκαιρης διαβούλευσης με τους γιατρούς.

Η πρακτική της ένταξης ετερόκλητων ρυθμίσεων σε ένα ευρύτερο νομοσχέδιο εφαρμόζεται συχνά στην ελληνική νομοθετική διαδικασία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η ρύθμιση μεταβάλλει τον βασικό νόμο λειτουργίας ενός αυτοδιοικούμενου επαγγελματικού φορέα και προκαλεί εύλογα αυξημένο πολιτικό και νομικό ενδιαφέρον.

Αίτημα άμεσης απόσυρσης

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα το άρθρο 67.

Παράλληλα, ζητά από τα πολιτικά κόμματα και τους θεσμικούς φορείς να τοποθετηθούν για την προστασία της αυτονομίας των επαγγελματικών οργανώσεων των γιατρών.

Ο ΠΙΣ δηλώνει ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί την επίκληση της νομιμότητας ως βάση για την εγκατάσταση διορισμένης διοίκησης και προειδοποιεί ότι η ρύθμιση μπορεί να μετατρέψει ένα ανεξάρτητο θεσμικό όργανο σε φορέα εξαρτώμενο από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Η συζήτηση μεταφέρεται πλέον στη Βουλή, όπου θα κριθεί εάν η διάταξη θα ψηφιστεί ως έχει, θα τροποποιηθεί με πρόσθετες θεσμικές εγγυήσεις ή θα αποσυρθεί.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Στο όριο είναι γιατροί και νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία, αφού το burnout κυριαρχεί σχεδόν σε όλο το προσωπικό των δημοσίων νοσοκομείων.

Δεν είναι τυχαίο ότι γιατρός κέρδισε 20.000€ έπειτα από δικαστική μάχη, καθώς προσέφυγε στη δικαιοσύνη για εργασιακή εξάντληση μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας. Είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις γιατρών που έχουν φτάσει στο εργασιακό τους όριο αναμένοντας να βελτιωθούν οι συνθήκες.

Πρόκειται για ένα συχνό φαινόμενο που πλήττει τον ιατρικό κλάδο, αφού οι γιατροί υποχρεώνονται σε υπερεφημέρευση λόγω των τεράστιων ελλείψεων που υπάρχουν στο σύστημα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το ιατρικό προσωπικό είναι αναγκασμένο να πραγματοποιεί πρόσθετες εφημερίες για να καλυφθούν οι ανάγκες στα δημόσια νοσοκομεία, κάτι μάλιστα που στηλιτεύεται και από την Ευρώπη, αφού ξεπερνώνται κατά πολύ οι επιτρεπόμενες εβδομαδιαίες ώρες εργασίας.

Εξάλλου και η Ομοσπονδία των νοσοκομειακών γιατρών (ΟΕΝΓΕ) έχει καταγγείλει την υπερεργασία των γιατρών και τους εξοντωτικούς χρόνους εργασίας με τα αλλεπάλληλα 24ωρα.
Το burnout εξαντλεί τους γιατρούς

Ωστόσο μέχρι σήμερα το υπουργείο υγείας δεν φαίνεται να έχει δώσει λύση αφού λόγω των ελλείψεων δεν μπορούν να καλυφθούν τα κενά.

Την ίδια στιγμή τα «εντέλλεστε» δίνουν και παίρνουν με τους γιατρούς να μην μπορούν να αρνηθούν την μετακίνησή τους σε άλλες δομές, όπου οι «μαύρες τρύπες» σε προσωπικό είναι πολύ μεγαλύτερες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι συχνά πυκνά τους τελευταίους μήνες γιατροί καταρρέουν μέσα στις δημόσιες μονάδες υγείας από την υπερεφημέρευση.

Σύμφωνα με πρόσφατη πανευρωπαϊκή έκθεση REST-JD της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νέων Γιατρών (European Junior Doctors) στην οποία συμμετείχαν πάνω από 6.000 γιατροί από 26 χώρες, οι Έλληνες γιατροί εργάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τους υπόλοιπους συναδέλφους τους στη Γηραιά Ήπειρο.

Τα στοιχεία της ίδιας έρευνας δείχνουν ότι οι νέοι γιατροί στη χώρα μας εργάζονται κατά μέσο όρο 72 ώρες την εβδομάδα.

Ο χρόνος αυτός είναι κατά 24 ώρες μεγαλύτερος από το νομικό πλαφόν των 48 ωρών, και κατά 15 ώρες υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Η συνταγογράφηση των διαγνωστικών εξετάσεων με συγκριμένα επιστημονικά κριτήρια βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαστηριακών Ιατρών (ΠΟΕΡΓΙ) με τον νέο προσωρινό Διοικητή του ΕΟΠΥΥ, Αθανάσιο Ζαμάνη.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης αυτής συνάντησης οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας έθεσαν ως βασική προτεραιότητα τον έλεγχο της δαπάνης στο στάδιο όπου αυτή παράγεται, δηλαδή στη συνταγογράφηση, μέσω της πλήρους εφαρμογής επιστημονικά τεκμηριωμένων διαγνωστικών πρωτοκόλλων και του ουσιαστικού ελέγχου των υπερβάσεων των προβλεπόμενων ορίων συνταγογράφησης ανά ιατρική ειδικότητα

Παράλληλα ζήτησαν την εφαρμογή κωδικού μιας χρήσης (OTP) τόσο κατά τη συνταγογράφηση όσο και κατά την εκτέλεση των παραπεμπτικών, με στόχο την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου και τον περιορισμό φαινομένων καταχρηστικής ή πλασματικής συνταγογράφησης.

Στο τραπέζι της συζήτησης τέθηκε επίσης η αύξηση της αμοιβής για την αιμοληψία και την ιατρική γνωμάτευση, καθώς και η αύξηση και η τακτική αναπροσαρμογή του κρατικού τιμολογίου για τις εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, ώστε να αντανακλά το αυξημένο λειτουργικό κόστος και τον πληθωρισμό.

Οι εργαστηριακοί γιατροί ζήτησαν ακόμη την επέκταση από πέντε σε δέκα έτη του χρονικού ορίου που ισχύει για τα ποιοτικά κριτήρια των απεικονιστικών εξετάσεων, καθώς και τη μηνιαία δημοσιοποίηση του συνολικού ποσού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης και του rebate που παρακρατείται από τα εργαστήρια, κατά το πρότυπο της δημοσιοποίησης των στοιχείων για το clawback.

Οι εκπρόσωποι της ΠΟΕΡΓΙ υπογράμμισαν ότι η βιωσιμότητα του ΕΟΠΥΥ είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη βιωσιμότητα των διαγνωστικών εργαστηρίων, επισημαίνοντας πως η διατήρηση ενός ισχυρού δικτύου εργαστηριακών ιατρών αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασφαλισμένων στις υπηρεσίες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Νέα συνάντηση τέλη Αυγούστου

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, η Ομοσπονδία κάλεσε τον διοικητή του ΕΟΠΥΥ να στηρίξει θεσμικά τα αιτήματά της, να προχωρήσει στις παρεμβάσεις που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Οργανισμού και να εισηγηθεί τις απαραίτητες νομοθετικές αλλαγές προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.

Ωστόσο, η συνάντηση δεν κατέληξε σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Από την πλευρά του, ο κ. Ζαμάνης δήλωσε πώς εξετάζονται παρεμβάσεις για την ενίσχυση των ελέγχων στη συνταγογράφηση, ενώ δεσμεύθηκε να μελετήσει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο σχετικά με την αμοιβή της αιμοληψίας και της ιατρικής γνωμάτευσης.

Πάντως και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να πραγματοποιήσουν νέα συνάντηση στα τέλη Αυγούστου για να ξαναζητηθούν τα αιτήματα του κλάδου.

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Η Ένωση Ιατρών ΕΟΠΥΥ (ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ) εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία της για την πρωτοφανή εφαρμογή του μηχανισμού αυτόματης επιστροφής (clawback) στις αμοιβές των συμβεβλημένων ιατρών για τις ιατρικές επισκέψεις.

Η επιβολή clawback στις επισκέψεις στερείται ουσιαστικής λογικής και δικαιολογητικής βάσης, καθώς οι συγκεκριμένες υπηρεσίες υπόκεινται ήδη σε αυστηρό ατομικό πλαφόν. Κάθε συμβεβλημένος ιατρός δύναται να πραγματοποιήσει μόνο συγκεκριμένο αριθμό αποζημιούμενων επισκέψεων μηνιαίως, όπως αυτός καθορίζεται από τον ΕΟΠΥΥ. Ο περιορισμός αυτός θεσπίστηκε ακριβώς για να διασφαλίζει τον έλεγχο της συνολικής δαπάνης και τη συμμόρφωσή της με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό.

Είναι, επομένως, παράδοξο και αδικαιολόγητο να επιβάλλεται εκ των υστέρων και δεύτερος μηχανισμός περιορισμού της ίδιας δαπάνης μέσω του clawback. Με τον τρόπο αυτό, οι συμβεβλημένοι ιατροί τιμωρούνται οικονομικά, παρότι έχουν τηρήσει πλήρως τους περιορισμούς που ο ίδιος ο Οργανισμός έχει θεσπίσει.

Η συγκεκριμένη πρακτική συνιστά διπλή περικοπή της νόμιμης αμοιβής των ιατρών, υπονομεύει την ασφάλεια δικαίου, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και δημιουργεί ένα καθεστώς μόνιμης οικονομικής αβεβαιότητας.

 

Η ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η διαχρονική υποχρηματοδότηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τη μεταφορά του δημοσιονομικού κόστους στους συμβεβλημένους ιατρούς. Ο μηχανισμός του clawback είχε εξαρχής χαρακτηριστεί ως έκτακτο μέτρο. Ωστόσο, έχει μετατραπεί σε μόνιμο εργαλείο περικοπής των αμοιβών, ανεξάρτητα από το εάν οι πάροχοι έχουν υπερβεί ή όχι τα όρια της δραστηριότητάς τους.

 

Για τους λόγους αυτούς, η ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ ζητά:

• Την άμεση κατάργηση του clawback στις ιατρικές επισκέψεις, πράξεις και διαγνωστικές εξετάσεις. Οι δε ιατρικές επισκέψεις των συμβεβλημένων ιατρών, ελέγχονται ήδη μέσω του ισχύοντος συστήματος πλαφόν.
• Την αναδρομική διαγραφή ή επιστροφή των ποσών που έχουν παρακρατηθεί από την εφαρμογή του συγκεκριμένου μηχανισμού στις ιατρικές επισκέψεις.
• Την έναρξη ουσιαστικού θεσμικού διαλόγου με την ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ για τη διαμόρφωση ενός δίκαιου, βιώσιμου και προβλέψιμου συστήματος αποζημίωσης των συμβεβλημένων ιατρών.

Η ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ καλεί τη Διοίκηση του ΕΟΠΥΥ και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να προχωρήσουν άμεσα στην αποκατάσταση αυτής της προφανούς αδικίας, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του συστήματος και στη διασφάλιση της βιωσιμότητας της συμβεβλημένης ιατρικής.

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Πρόεδρος              Ο Γενικός Γραμματέας

Άννα Μαστοράκου   Ευάγγελος Γκανάς

Τι αναφέρεται στην έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού
Υγείας και της UNICEF
Το 2025, το 90% των βρεφών παγκοσμίως -ή σχεδόν 116 εκατομμύρια- έλαβε
τουλάχιστον μία δόση εμβολίου κατά της διφθερίτιδας, του τετάνου και του
κοκκύτη, ενώ το 85% -ή 110 εκατομμύρια– ολοκλήρωσε το πλήρες σχήμα των
τριών δόσεων, σύμφωνα με τις ετήσιες Εκτιμήσεις για την Εθνική Εμβολιαστική
Κάλυψη (WUENIC) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της UNICEF που
δημοσιεύθηκαν πρόσφατα.
Αν και αμφότεροι οι δείκτες αυξήθηκαν κατά μία ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με
το προηγούμενο έτος, η παγκόσμια κάλυψη παραμένει μία μονάδα χαμηλότερα
από τα επίπεδα του 2019 – κινούμενη εντός του ίδιου στενού εύρους από το
2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία, εκτιμάται ότι 13,5 εκατομμύρια παιδιά που δεν
έλαβαν καμία δόση εμβολίου (“zero-dose”) παρέμειναν ανεμβολίαστα κατά το
πρώτο έτος της ζωής τους το 2025. Αν και ο αριθμός αυτός είναι μικρότερος κατά
περίπου 750.000 σε σχέση με το προηγούμενο έτος, η πρόοδος αυτή ουσιαστικά
ακυρώνεται από τον αυξανόμενο αριθμό παιδιών που ξεκινούν το πρόγραμμα
εμβολιασμού αλλά δεν το ολοκληρώνουν. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά
ζουν σε χώρες όπου τα εθνικά προγράμματα εμβολιασμού υποστηρίζονται από τη
Gavi, τη Συμμαχία για τα Εμβόλια (Vaccine Alliance).
Πάνω από 7 εκατομμύρια βρέφη διέκοψαν τoν εμβολιασμό τους
Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι 7,3 εκατομμύρια βρέφη έλαβαν την πρώτη
δόση του εμβολίου DTP, αλλά διέκοψαν τον εμβολιασμό τους προτού λάβουν
την πρώτη δόση του εμβολίου κατά της ιλαράς. Αυτό το ποσοστό διακοπής του
εμβολιασμού συνέβαλε στη στασιμότητα της εμβολιαστικής κάλυψης για την
ιλαρά, με το 84% των παιδιών να λαμβάνει την πρώτη δόση (MCV1) και το
77% τη δεύτερη δόση (MCV2). Και τα δύο ποσοστά υπολείπονται σημαντικά του
ορίου του 95% που απαιτείται για την πρόληψη εξάρσεων αυτού του εξαιρετικά
μεταδοτικού ιού. Κατά συνέπεια, 57 χώρες ανέφεραν μεγάλες ή σοβαρές εξάρσεις
ιλαράς το 2025. «Οι κυβερνήσεις και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας
συνέβαλαν στην ανάκαμψη των παγκόσμιων ποσοστών εμβολιασμού, μετά τη
σημαντική πτώση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19»,
δήλωσε η Εκτελεστική Διευθύντρια της UNICEF, Catherine Russell.
100 χώρες διατηρούν ποσοστό κάλυψης 90%
Στοιχεία από 195 χώρες δείχνουν ότι 100 χώρες διατηρούν ποσοστό κάλυψης
τουλάχιστον 90% με τρεις δόσεις του εμβολίου DTP από το 2019, με ελάχιστη
πρόοδο όσον αφορά τη διεύρυνση αυτής της ομάδας. Από τις χώρες που το 2019
είχαν ποσοστό κάλυψης χαμηλότερο του 90%, οι 30 βελτίωσαν τα ποσοστά
τους κατά την τελευταία εξαετία, ωστόσο 65 χώρες παρουσιάζουν στασιμότητα
ή οπισθοδρόμηση, συμπεριλαμβανομένων 13 χωρών που χαρακτηρίζονται ως
εύθραυστες, πληττόμενες από συγκρούσεις ή ευάλωτες (FCV). Σε σύγκριση με
τα επίπεδα αναφοράς του 2019, η Αμερική και η Νοτιοανατολική Ασία έχουν
ανακάμψει πλήρως και έχουν βελτιώσει τις επιδόσεις τους, με τη δεύτερη να
αποτελεί πλέον την περιοχή με τις υψηλότερες επιδόσεις. Αν και οι περιφέρειες της
Αφρικής, της Ανατολικής Μεσογείου και της Ευρώπης σημείωσαν βελτίωση κατά
το προηγούμενο έτος, τα ποσοστά κάλυψής τους παραμένουν χαμηλότερα από τα
επίπεδα που ίσχυαν πριν από την πανδημία COVID-19.

 

 

Πηγη:HealthDaily