Κατηγορία: Ενημέρωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΕΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θέση Συνεργασίας Ιατρού (On Call) – Αθήνα

Η Doctor Greece αναζητά Ιατρό για συνεργασία με καθεστώς On Call, με σκοπό την παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε ιδιώτες και συνεργαζόμενες επιχειρήσεις στην περιοχή της Αθήνας.

Κύριες Αρμοδιότητες:

• Παροχή ιατρικών υπηρεσιών κατόπιν προγραμματισμένων ή έκτακτων περιστατικών.
• Κλινική αξιολόγηση και αντιμετώπιση ασθενών σύμφωνα με τα ισχύοντα ιατρικά πρωτόκολλα.
• Συνεργασία με το συντονιστικό κέντρο και τους συνεργαζόμενους φορείς.
• Τήρηση ιατρικού φακέλου και των κανόνων ιατρικής δεοντολογίας και εμπιστευτικότητας.

Απαραίτητα Προσόντα:

• Πτυχίο Ιατρικής και άδεια άσκησης επαγγέλματος στην Ελλάδα.
• Εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις (για άνδρες υποψηφίους).
• Πολύ καλή γνώση της Αγγλικής γλώσσας.
• Άριστες επικοινωνιακές δεξιότητες και επαγγελματισμός.
• Δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης σε περιστατικά, κατόπιν συνεννόησης.

Θα εκτιμηθούν επιπλέον:

• Κατοχή αναγνωρισμένης ιατρικής ειδικότητας.
• Εμπειρία σε επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα, πρωτοβάθμια περίθαλψη ή κατ’ οίκον ιατρικές επισκέψεις.
• Άδεια οδήγησης και δυνατότητα μετακίνησης.

Η Doctor Greece προσφέρει:

• Ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών.
• Συνεχή ροή περιστατικών μέσω οργανωμένου δικτύου συνεργασιών.
• Υποστήριξη από έμπειρη ομάδα συντονισμού.
• Προοπτική μακροχρόνιας συνεργασίας.

Περιοχή δραστηριοποίησης: Αθήνα

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν το βιογραφικό τους σημείωμα στο [email protected] ή να επικοινωνήσουν για περισσότερες πληροφορίες στο 697 277 2859.

Εφόσον επιθυμείτε να συνεργαστείτε με ένα δυναμικά αναπτυσσόμενο δίκτυο παροχής υπηρεσιών υγείας και να προσφέρετε υψηλού επιπέδου ιατρική φροντίδα με ευελιξία, θα χαρούμε να γνωριστούμε.

Η Doctor Greece εφαρμόζει πολιτική ίσων ευκαιριών και παρέχει ένα εργασιακό περιβάλλον βασισμένο στον σεβασμό, την αξιοκρατία και τον επαγγελματισμό.

Η υποστήριξή σας στην ενημέρωση των ενδιαφερόμενων επαγγελματιών υγείας θα συμβάλει σημαντικά στην αποτελεσματική κάλυψη της θέσης.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη συνεργασία και τη συνδρομή σας.

Με εκτίμηση,

HR Department, IMG
E: [email protected]
T: +(30) 6972772859

Οι κατακτήσεις της επιστήμης πρέπει πάντα να υπηρετούν τον άνθρωπο. Με αυτό το σκεπτικό ιδρύθηκε πριν από μερικούς μήνες το Ινστιτούτο Νευροαγγειακής Καινοτομίας, ένας μη κερδοσκοπικός επιστημονικός οργανισμός που σκοπεύει να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις κλινικές ανάγκες και τις προηγμένες ιατρικές εφαρμογές, αξιοποιώντας τη χορηγική προσφορά του επιχειρηματικού κόσμου.

Η αποστολή του Ινστιτούτου εστιάζει στην προαγωγή της έρευνας, της καινοτομίας και της επιστημονικής γνώσης σχετικά με την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των αρτηριοφλεβικών δυσπλασιών του κεντρικού νευρικού συστήματος και των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, καθώς και με τους μηχανισμούς αποκατάστασης μετά από αγγειακή βλάβη.

Η αρτηριοφλεβική δυσπλασία είναι μια συνήθως εκ γενετής ατέλεια του κυκλοφορικού συστήματος, που εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρούς ενήλικες και αποτελεί αιτία περίπου του 3% των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων σε νέους ανθρώπους. Η νόσος συνδέεται με σημαντική θνησιμότητα, ενώ μεγάλο ποσοστό ασθενών εμφανίζει μόνιμο νευρολογικό έλλειμμα ή αναπηρία μετά την αιμορραγία.

Το Ινστιτούτο δεσμεύεται να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των δημόσιων και πανεπιστημιακών μονάδων Υγείας και στη βελτίωση των υπηρεσιών στον χώρο της νευροχειρουργικής, και να μεσολαβεί ως καταλύτης για τη βέλτιστη αξιοποίηση δωρεών, χορηγιών και εθελοντικής συνεισφοράς, χωρίς το ίδιο να διαχειρίζεται οικονομικούς πόρους. Παράλληλα, δεσμεύεται να στηρίξει τις οικογένειες των ασθενών στον δύσβατο δρόμο της αποκατάστασης και να καλλιεργήσει μια κοινωνία ενημερωμένη και ενεργή απέναντι στις νευροαγγειακές παθήσεις.

Το νεοσύστατο Ινστιτούτο έχει ήδη πετύχει να συσπειρώσει γύρω του μια μεγάλη ομάδα διακεκριμένων επιστημόνων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ στην πρόσκληση για συστράτευση έχουν ανταποκριθεί κορυφαίες εταιρείες και επιχειρηματικοί όμιλοι. Στις άμεσες προτεραιότητες του Ινστιτούτου περιλαμβάνονται η σύναψη μακρόπνοων συνεργασιών με κορυφαία ερευνητικά και ακαδημαϊκά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής, η χορήγηση υποτροφιών και η προώθηση προγραμμάτων εκπαίδευσης, ανταλλαγών και μεταφοράς τεχνογνωσίας.

Όπως σημειώνει ο εμπνευστής του Ινστιτούτου Γιάννης Φωτεινός, πρόεδρος του Ομίλου SALFO, «θέλουμε να συμβάλουμε στην ουσιαστική βελτίωση της έρευνας, της εκπαίδευσης και της κλινικής φροντίδας στην Ελλάδα. Μια οικογενειακή περιπέτεια υγείας μάς έκανε να δούμε τη μεγάλη εικόνα και τις ανάγκες της κοινωνίας και των συνανθρώπων μας. Θα είμαστε παρόντες στο πλευρό τους με όλες μας τις δυνάμεις».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές εντόπισαν αλλαγές στα νεύρα και φλεγμονώδεις διεργασίες που δεν φαίνονται στις συνηθισμένες οφθαλμολογικές εξετάσεις.

Μια ακόμη πιθανή μακροχρόνια επίπτωση της Covid-19 έρχεται να προστεθεί στη λίστα των συμπτωμάτων που συνεχίζουν να διερευνούν οι επιστήμονες: προβλήματα στην όραση που μπορεί να επιμένουν για μήνες ή ακόμη και χρόνια μετά τη λοίμωξη.

Νέα μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Linköping στη Σουηδία δείχνει ότι ακόμη και μια ήπια μορφή Covid-19, η οποία δεν οδήγησε σε νοσηλεία, μπορεί σε ορισμένους ανθρώπους να συνδέεται με επίμονες διαταραχές της λειτουργίας των ματιών.

Συμπτώματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα

Οι ερευνητές εξέτασαν 100 άτομα που εμφάνισαν προβλήματα στην όραση μετά από λοίμωξη Covid-19. Οι συμμετέχοντες δεν είχαν νοσηλευτεί κατά τη διάρκεια της νόσησης, όμως παρουσίαζαν συμπτώματα για διάστημα από τρεις μήνες έως και τρία χρόνια.

Περίπου το ένα τρίτο των συμμετεχόντων βρισκόταν σε πλήρη ή μερική αναρρωτική άδεια, καθώς τα προβλήματα όρασης επηρέαζαν σημαντικά την καθημερινότητά τους. Κάποιοι ανέφεραν ότι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν τις σπουδές ή την εργασία τους επειδή δυσκολεύονταν να διαβάσουν κείμενα.

Μεταξύ των συμπτωμάτων που περιέγραψαν ήταν:

• έντονη ευαισθησία στο φως,
• δυσφορία στα μάτια,
• σοβαρός πόνος,
• δυσκολία εστίασης του βλέμματος,
• προβλήματα στη συγκέντρωση κατά την ανάγνωση.

Το ιδιαίτερο στοιχείο αυτών των περιστατικών ήταν ότι οι συνηθισμένες οφθαλμολογικές εξετάσεις δεν έδειχναν κάποια εμφανή βλάβη.

Αλλαγές που δεν φαίνονται στις απλές εξετάσεις

Για να διερευνήσουν τα αίτια των συμπτωμάτων, οι επιστήμονες συνέκριναν την ομάδα των 100 ατόμων με μια ομάδα ελέγχου 32 ανθρώπων που είχαν επίσης περάσει ήπια Covid-19, χωρίς όμως να εμφανίσουν προβλήματα όρασης.

Χρησιμοποιώντας πιο εξειδικευμένες διαγνωστικές μεθόδους, οι ερευνητές εντόπισαν σημάδια χρόνιας φλεγμονής και διαταραχές σε λειτουργίες των ματιών που ελέγχονται από τα νεύρα του εγκεφάλου.

«Διαπιστώσαμε ότι τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι που επηρεάστηκαν δεν μπορούσαν να ανιχνευθούν με τις τυπικές εξετάσεις. Χρειάστηκε να πραγματοποιήσουμε εξειδικευμένες εξετάσεις για να εντοπίσουμε τις αποκλίσεις», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Neil Lagali, καθηγητής Πειραματικής Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Linköping.

«Τότε τα κομμάτια του παζλ άρχισαν να ενώνονται και βρήκαμε εξηγήσεις για τα συμπτώματα», πρόσθεσε.

Πώς μπορεί να επηρεάζονται τα μάτια

Μία από τις προηγμένες εξετάσεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η πρωτεωμική ανάλυση, κατά την οποία οι επιστήμονες μελέτησαν διάφορες πρωτεΐνες στο δακρυϊκό υγρό.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ένα μη φυσιολογικό μοτίβο πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη λειτουργία των νεύρων και των κυττάρων του ανοσοποιητικού. Το μοτίβο αυτό παρουσίαζε ομοιότητες με εκείνα που έχουν παρατηρηθεί σε σοβαρές ή θανατηφόρες περιπτώσεις Covid-19.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης δυσλειτουργία στην αντίδραση της κόρης του ματιού. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έντονη φωτοευαισθησία, καθώς η βλάβη στα νεύρα οδηγεί σε μεγαλύτερη είσοδο φωτός στο μάτι.

Η δυσλειτουργία αυτή μπορεί στη συνέχεια να προκαλεί πονοκεφάλους, δυσκολία στην ανάγνωση και προβλήματα εστίασης.

Πιθανή σύνδεση με νευρική βλάβη

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, αναφέρει ότι σε ορισμένους ανθρώπους η ανοσολογική αντίδραση μετά την Covid-19 μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη φλεγμονή και βλάβες στα νεύρα που ελέγχουν διάφορες λειτουργίες των ματιών.

Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι η νευρική δυσλειτουργία μπορεί να σχετίζεται με περιπτώσεις στραβισμού, όπου τα δύο μάτια δεν συνεργάζονται σωστά.

«Πρέπει να αναγνωριστεί το πρόβλημα»

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η μελέτη αφορά σχετικά μικρό αριθμό ασθενών και απαιτούνται μεγαλύτερες έρευνες για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα.

Ωστόσο, θεωρούν σημαντικό να αναγνωριστεί η συγκεκριμένη επιπλοκή, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να λαμβάνουν την κατάλληλη αξιολόγηση.

«Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να αναγνωριστεί το πρόβλημα και να δείξουμε ότι μπορεί να μετρηθεί με αντικειμενικές εξετάσεις. Σήμερα οι ασθενείς δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές», ανέφερε ο Neil Lagali.

«Έχουμε μελετήσει ανθρώπους στη Σουηδία, αλλά πιστεύουμε ότι πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα», πρόσθεσε.

«Αυτοί οι άνθρωποι δυσκολεύονται πραγματικά στην καθημερινή τους ζωή. Τώρα γνωρίζουμε τι συμβαίνει στα μάτια τους και έχουμε ενδείξεις για το πώς μπορεί η Covid-19 να προκάλεσε αυτά τα προβλήματα».

Οι ερευνητές εκφράζουν την ελπίδα ότι τα νέα ευρήματα θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικές θεραπείες στο μέλλον, αν και, όπως σημειώνουν, προς το παρόν δεν υπάρχει σαφής θεραπευτική λύση.

Η μακρά Covid συνεχίζει να μελετάται

Η λεγόμενη «μακρά Covid» αφορά ανθρώπους που συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα για εβδομάδες, μήνες ή και περισσότερο μετά την αρχική λοίμωξη.

Μεταξύ των συμπτωμάτων που έχουν καταγραφεί περιλαμβάνονται η χρόνια κόπωση, η δύσπνοια, οι πονοκέφαλοι, οι μυϊκοί πόνοι, οι διαταραχές ύπνου, η απώλεια γεύσης ή όσφρησης και προβλήματα συγκέντρωσης.

Οι επιστήμονες έχουν ήδη εντοπίσει πιθανές επιδράσεις της μακράς Covid σε διαφορετικά συστήματα του οργανισμού, όπως το ανοσοποιητικό, η καρδιά, το έντερο και ο εγκέφαλος. Η νέα έρευνα προσθέτει τα μάτια στη συνεχώς διευρυνόμενη εικόνα των πιθανών μακροχρόνιων επιπτώσεων της νόσου.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ανησυχητική αύξηση της χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου από τους εφήβους – Η νικοτίνη προκαλεί εξάρτηση από τις πρώτες δοκιμές, το άτμισμα συνδέεται με σοβαρές επιπτώσεις στο αναπνευστικό – Ο καθηγητής κ. Παναγιώτης Μπεχράκης εξηγεί

Η ολοένα αυξανόμενη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου από παιδιά και εφήβους αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία. Παρά την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι το άτμισμα είναι λιγότερο επικίνδυνο από το κάπνισμα, τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση του ηλεκτρονικού τσιγάρου δεν είναι αθώα, ιδιαίτερα όταν αφορά έναν αναπτυσσόμενο οργανισμό.

Η εικόνα στην Ελλάδα και διεθνώς

Η εικόνα αυτή δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του CDC που παρουσιάζονται, το ηλεκτρονικό τσιγάρο αποτελεί από το 2014 το συχνότερα χρησιμοποιούμενο προϊόν καπνού μεταξύ των νέων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2022, το 14,1% των μαθητών λυκείου και το 3,3% των μαθητών γυμνασίου δήλωσαν χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου τις τελευταίες 30 ημέρες. Αντίστοιχα, τα δεδομένα του ευρωπαϊκού προγράμματος ESPAD αποτυπώνουν ότι η χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα διεθνές φαινόμενο.

Γιατί οι έφηβοι δοκιμάζουν ηλεκτρονικό τσιγάρο;

Η έναρξη της χρήσης σπάνια είναι τυχαία. Η διαδικασία ξεκινά συνήθως από την περιέργεια, την επιθυμία δοκιμής, την κοινωνική επιρροή και την ανάγκη αποδοχής από την παρέα. Όπως παρουσιάζεται χαρακτηριστικά, η πορεία προς την εξάρτηση αρχίζει με την κοινωνική επιρροή και την περιέργεια, ακολουθεί η πρώτη δοκιμή, ενεργοποιείται το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, εμφανίζεται η επιθυμία επανάληψης (craving), μειώνεται σταδιακά η αυτονομία του ατόμου απέναντι στη νικοτίνη και τελικά εγκαθίσταται η εξάρτηση.

Η ύπαρξη γεύσεων, η επιθετική εικόνα των προϊόντων και η λανθασμένη εντύπωση ότι πρόκειται για μία «ασφαλή» συνήθεια ενισχύουν ακόμη περισσότερο την ελκυστικότητα του ηλεκτρονικού τσιγάρου στις μικρές ηλικίες.

Υπάρχει κίνδυνος εξάρτησης;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ναι.

Η νικοτίνη παραμένει μία από τις πλέον εθιστικές ουσίες. Όπως αναφέρεται στην παρουσίαση, ο καπνός κατατάσσεται ως η τρίτη ισχυρότερη εξάρτηση μετά την ηρωίνη και την κοκαΐνη.

Η εξάρτηση στους εφήβους μπορεί να αναπτυχθεί πολύ νωρίτερα από όσο πιστεύουμε. Η μελέτη των DiFranza και συνεργατών, που παρουσιάζεται αναλυτικά, έδειξε ότι ακόμη και η δοκιμή ενός μόνο τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει τα πρώτα σημάδια απώλειας αυτονομίας απέναντι στη νικοτίνη. Συγκεκριμένα, το 5,7% των εφήβων εμφάνισε απώλεια αυτονομίας μετά από ένα μόνο τσιγάρο, το ποσοστό αυξήθηκε στο 44% μετά από 5 έως 9 τσιγάρα, ενώ έφθασε στο 96% σε όσους είχαν καπνίσει περισσότερα από 100 τσιγάρα.

Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν ότι ο εφηβικός εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευάλωτος στη νικοτίνη και ότι η διαδικασία της εξάρτησης μπορεί να ξεκινήσει από τις πρώτες κιόλας επαφές με αυτήν.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις του ατμίσματος στην υγεία;

Τα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζονται δείχνουν ότι ακόμη και πολύ σύντομη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει άμεσες μεταβολές στη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος.

Σε εργαστηριακές μελέτες, μόλις πέντε λεπτά χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου οδήγησαν σε αύξηση της αντίστασης των αεραγωγών, αύξηση της αναπνευστικής αντίστασης και μεταβολές στους δείκτες φλεγμονής των αεραγωγών, ευρήματα παρόμοια με εκείνα που παρατηρούνται μετά το κάπνισμα συμβατικού τσιγάρου.

Σε άλλη μελέτη διάρκειας 30 λεπτών, τόσο υγιείς όσο και ασθματικοί εμφάνισαν μεταβολές στις μηχανικές ιδιότητες του αναπνευστικού συστήματος και στους δείκτες φλεγμονής μετά τη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου. Οι επιδράσεις ήταν σαφώς εντονότερες στα άτομα με άσθμα.

Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο εκπέμπει πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs) και αιωρούμενα μικροσωματίδια PM1 και PM2.5 στον αέρα. Η έκθεση σε αυτά μπορεί να προκαλέσει αίσθημα καύσου, κνησμό και ερεθισμό του αναπνευστικού, ενώ τα συμπτώματα μπορεί να επιμένουν και μετά το τέλος της έκθεσης.

Η σχέση με το άσθμα

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η σχέση του ηλεκτρονικού ττσιγάρου με το άσθμα.

Η παρουσίαση περιλαμβάνει δεδομένα που δείχνουν ότι τόσο η ενεργητική χρήση όσο και η παθητική έκθεση στα αερολύματα του ηλεκτρονικού τσιγάρου σχετίζονται με δυσμενείς επιδράσεις στους νέους με άσθμα.

Μελέτες σε εφήβους κατέδειξαν συσχέτιση μεταξύ χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου και αυξημένης πιθανότητας εμφάνισης άσθματος, ενώ άλλη μεγάλη μελέτη έδειξε ότι οι νέοι με άσθμα που εκτίθενται παθητικά στα αερολύματα ηλεκτρονικού ττσιγάρου εμφανίζουν συχνότερες παροξύνσεις της νόσου. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανάγκη προστασίας όχι μόνο των χρηστών αλλά και όσων εκτίθενται στο περιβάλλον του ατμίσματος.

Ο κίνδυνος δηλητηρίασης

Ένας λιγότερο γνωστός αλλά ιδιαίτερα σοβαρός κίνδυνος αφορά τα υγρά αναπλήρωσης του ηλεκτρονικού τσιγάρου.

Η παρουσίαση αναφέρει σημαντική αύξηση των περιστατικών δηλητηρίασης παιδιών κατά την περίοδο 2010-2018, παράλληλα με την αύξηση της χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου. Οι περισσότερες δηλητηριάσεις οφείλονταν σε τυχαία κατάποση υγρών νικοτίνης, τα οποία συχνά φυλάσσονταν μαζί με φάρμακα ή σε δοχεία που έμοιαζαν με κολλύρια ή σιρόπια.

Παράλληλα, περιγράφονται περιστατικά εγκαυμάτων από εκρήξεις συσκευών, τραυματισμών, οφθαλμικών κακώσεων, ακόμη και δηλητηριάσεων από ενδοφλέβια ή άλλη λανθασμένη χρήση των υγρών αναπλήρωσης.

Τι λένε οι διεθνείς επιστημονικοί οργανισμοί;

Η θέση της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας είναι ενιαία.

Η European Respiratory Society δηλώνει ότι δεν μπορεί να συστήσει κανένα προϊόν που προκαλεί βλάβη στους πνεύμονες και δεν αποδέχεται το ηλεκτρονικό τσιγάρο ως στρατηγική μείωσης της βλάβης σε επίπεδο πληθυσμού.

Η American Thoracic Society τονίζει ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα δεν είναι ασφαλή, ότι ενέχουν σημαντικό κίνδυνο εξάρτησης από τη νικοτίνη και αναπνευστικής νόσου και ζητά την απαγόρευση όλων των αρωματισμένων προϊόντων που προσελκύουν τους νέους.

Η American Cancer Society υπογραμμίζει ότι κανένα παιδί ή νέος δεν πρέπει να ξεκινά τη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου, ενώ δεν συνιστά τη χρήση του ως μέθοδο διακοπής του καπνίσματος.

Αντίστοιχα, η Canadian Paediatric Society επισημαίνει ότι το άτμισμα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, ψυχικών διαταραχών, χρήσης άλλων ουσιών και ακούσιων τραυματισμών στα παιδιά και τους εφήβους.

Η επιστημονική θέση που παρουσιάζεται είναι σαφής: οι πνεύμονες είναι φτιαγμένοι για να αναπνέουν καθαρό αέρα και όχι αερολύματα που περιέχουν νικοτίνη και άλλες δυνητικά τοξικές ουσίες.

Το μήνυμα προς τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία είναι ξεκάθαρο. Το ηλεκτρονικό τσιγάρο δεν αποτελεί ακίνδυνη συνήθεια ούτε σύγχρονη εναλλακτική για τους εφήβους. Η πρόληψη της πρώτης δοκιμής παραμένει η αποτελεσματικότερη στρατηγική προστασίας των παιδιών από μια εξάρτηση που μπορεί να ξεκινήσει πολύ νωρίς και να τα συνοδεύει για πολλά χρόνια.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Έρευνα σε 310 κορίτσια στην Ισπανία δείχνει ότι υψηλότερα επίπεδα BPA και βενζοφαινονών λειτουργούν ως ενδοκρινικοί διαταράκτες και σχετίζονται με την έλευση πρόωρης εφηβείας

Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Γρανάδας φέρνει ξανά στο προσκήνιο την ανησυχία για τις χημικές ουσίες που υπάρχουν σε προϊόντα καθημερινής χρήσης και τη πιθανή επίδρασή τους στην ανάπτυξη των παιδιών.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο European Journal of Pediatrics, διαπίστωσε ότι τα κορίτσια με υψηλότερα επίπεδα δισφαινόλης Α, γνωστής ως BPA, και βενζοφαινονών είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να μπουν πρόωρα στην εφηβεία ή να παρουσιάσουν διόγκωση των μαστών. 

Η BPA χρησιμοποιείται σε πλαστικά, ρητίνες και υλικά συσκευασίας, ενώ οι βενζοφαινόνες ως φίλτρα υπεριώδους ακτινοβολίας σε αντηλιακά, καλλυντικά και προϊόντα προσωπικής φροντίδας.

Τι έδειξε η ανάλυση

Οι ερευνητές ιχνηλάτησαν φαινολικές ενώσεις και διάφορα μέταλλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι για κάθε διπλασιασμό των επιπέδων BPA στα ούρα, ο κίνδυνος εμφάνισης οποιουδήποτε στοιχείου πρόωρης εφηβείας αυξανόταν κατά 44%.

Όταν οι επιστήμονες εξέτασαν το συνολικό μείγμα φαινολών και μετάλλων, η πιθανότητα αυξανόταν κατά 20%, με την BPA να φαίνεται ότι είχε τη μεγαλύτερη συμβολή σε αυτή τη συσχέτιση.

Καθημερινές ουσίες με ορμονική δράση

Η BPA και οι βενζοφαινόνες μπορούν να μιμούνται, σε κάποιον βαθμό, τη δράση των οιστρογόνων. Αυτή η δραστηριότητα θεωρείται ένας πιθανός μηχανισμός μέσω του οποίου θα μπορούσαν να επιταχύνουν τη σεξουαλική ανάπτυξη στα κορίτσια.

Ταυτόχρονα, οι συγγραφείς σημειώνουν ότι, παρότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγόρευσε τον Ιανουάριο του 2025 τη χρήση της BPA σε υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, οι πηγές έκθεσης παραμένουν πολλές και δεν είναι ακόμη σαφές αν τα τρέχοντα επίπεδα θεωρούνται ασφαλή για τα παιδιά.

Σε κάθε περίπτωση, η παρούσα μελέτη δεν υποστηρίζει ότι κάθε προϊόν που περιέχει τέτοιες ουσίες «οδηγεί» σε πρόωρη εφηβεία. Υπενθυμίζει, όμως, ότι η καθημερινή επαφή με τέτοια χημικά δεν είναι αμελητέα, ιδιαίτερα όταν αφορά παιδιά που βρίσκονται σε κρίσιμα στάδια της ανάπτυξης.

Πηγη:https://www.ygeiamou.gr/

Οι ερευνητές εξέτασαν αν η λήψη παρακεταμόλης στην εγκυμοσύνη επηρεάζει τον κίνδυνο αυτισμού ή ΔΕΠΥ στα παιδιά – Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο JAMA Pediatrics

Η παρακεταμόλη παραμένει το ασφαλέστερο αναλγητικό και αντιπυρετικό για λήψη κατά την εγκυμοσύνη, σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη που έρχεται να βάλει τέλος στις ανησυχίες των τελευταίων ετών, σχετικά με πιθανή σύνδεσή της με τον αυτισμό και τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο  JAMA Pediatrics, αξιοποίησε μία από τις πιο αξιόπιστες μεθοδολογικές προσεγγίσεις για τη διερεύνηση του ζητήματος, συγκρίνοντας αδέλφια που είχαν διαφορετική έκθεση στην παρακεταμόλη κατά την ενδομήτρια ζωή. Με αυτόν τον τρόπο οι ερευνητές κατάφεραν να περιορίσουν σημαντικά την επίδραση γενετικών και οικογενειακών παραγόντων που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα.

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερα από 120.000 αδέλφια από το Χονγκ Κονγκ, τα οποία παρακολουθήθηκαν για αρκετά χρόνια μετά τη γέννησή τους. Η ανάλυση δεν έδειξε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού ή ΔΕΠΥ στα παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν λάβει παρακεταμόλη κατά την εγκυμοσύνη, ακόμη και όταν εξετάστηκαν η δόση του φαρμάκου ή το τρίμηνο της κύησης κατά το οποίο έγινε η λήψη.

Γιατί οι προηγούμενες μελέτες είχαν προκαλέσει ανησυχία

Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν παρακεταμόλη κατά την κύηση εμφανίζουν συχνά πυρετό, λοιμώξεις ή χρόνιο πόνο, καταστάσεις που από μόνες τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου. Έτσι, ήταν δύσκολο να διαχωριστεί εάν η αυξημένη πιθανότητα οφειλόταν στο φάρμακο ή στην υποκείμενη κατάσταση της μητέρας.

Τι σημαίνουν τα νέα ευρήματα

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα ενισχύουν τη συνολική επιστημονική εικόνα σύμφωνα με την οποία η παρακεταμόλη δεν αποτελεί αιτία αυτισμού ή ΔΕΠΥ όταν χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη.

Όσο διαρκεί η θεραπεία, η νόσος παραμένει υπό έλεγχο, ενώ με τη διακοπή της επανεμφανίζεται, λέει ο παθολόγος με εξειδίκευση στον σακχαρώδη διαβήτη και ταμίας της Πανελλήνιας Εταιρείας Μελέτης της Παχυσαρκίας, Ευάγγελος Φουστέρης

Μέσα σε 1-2 χρόνια μπορεί κάποιος να ανακτήσει το 100% του βάρους που έχασε, ανεξάρτητα από το αν η απώλεια βάρους επιτεύχθηκε με δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή ή συνδυασμό παρεμβάσεων, σύμφωνα με μελέτη που βασίστηκε σε δεδομένα της καθημερινής κλινικής πρακτικής και δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Βritish Mecical Journal, δηλώνει στο Πρακτορείο FM ο παθολόγος με εξειδίκευση στον σακχαρώδη διαβήτη και ταμίας της Πανελλήνιας Εταιρείας Μελέτης της Παχυσαρκίας, Ευάγγελος Φουστέρης. Η θεραπεία της παχυσαρκίας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως η θεραπεία της υπέρτασης, του σακχαρώδη διαβήτη ή της υπερχοληστερολαιμίας. Όσο διαρκεί η θεραπεία, η νόσος παραμένει υπό έλεγχο, ενώ με τη διακοπή της επανεμφανίζεται, λέει χαρακτηριστικά, για να τονίσει στη συνέχεια ότι η παχυσαρκία είναι μία χρόνια νόσος και ως εκ τούτου ο ασθενής θα πρέπει να παίρνει την αγωγή σε όλη του τη ζωή.

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας βελτιώνει υπνική άπνοια, οστεοαρθρίτιδα, διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος

Ο εξειδικευμένος στο διαβήτη παθολόγος επικαλείται τη μελέτη SURMOUNT-Maintain που ανακοινώθηκε πρόσφατα στο πανευρωπαϊκό συνέδριο παχυσαρκίας στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία, οι ασθενείς που με την πάροδο του χρόνου απλά μείωναν τη δόση του φαρμάκου, πχ από το 15 μιλιγκράμ στα 5, έπαιρναν έξι κιλά. «Οι ασθενείς που συνέχισαν να λαμβάνουν την πλήρη δόση στα 15 μιλιγκράμ για περίπου τρία-τέσσερα χρόνια που διήρκεσε η μελέτη, διατήρησαν την απώλεια περίπου του 23% του σωματικού τους βάρους. Αντίθετα, όσοι διέκοψαν πλήρως τη θεραπεία και έλαβαν placebo επανέκτησαν σχεδόν ολόκληρο το βάρος που είχαν χάσει». Άρα, μιλάμε για μια χρόνια ρύθμιση για καλή καρδιομεταβολική υγεία, αναφέρει ο κ. Φουστέρης, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο όφελος των φαρμάκων δεν περιορίζεται στη μείωση του αριθμού που δείχνει η ζυγαριά. «Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας βελτιώνει συνολικά την καρδιομεταβολική υγεία, μειώνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης προδιαβήτη, σακχαρώδους διαβήτη, εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου, ενώ συμβάλλει και στη βελτίωση άλλων σοβαρών επιπλοκών, όπως η λιπώδης νόσος του ήπατος, η αποφρακτική υπνική άπνοια, η οστεοαρθρίτιδα και οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος».

Σε ποιες περιπτώσεις δικαιολογείται διακοπή της αγωγής

Στο ερώτημα πότε δικαιολογείται διακοπή της αγωγής, ο κ. Φουστέρης απαντά ότι αυτό γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, «όταν κάποιος εμφανίσει σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια, για παράδειγμα παγκρεατίτιδα, ή όταν υπάρξει υπερβολική απώλεια βάρους με δείκτη μάζας σώματος κάτω από τα φυσιολογικά όρια, οπότε μπορεί να χρειαστεί μείωση ή διακοπή της θεραπείας, υπό στενή ιατρική παρακολούθηση».

Σχετικά με την ανησυχία που έχει προκαλέσει σε χιλιάδες ασθενείς που ήδη λαμβάνουν θεραπεία, ή περίμεναν να ενταχθούν σε αυτή, το ενδεχόμενο διακοπής του προγράμματος χρηματοδότησης των φαρμάκων παχυσαρκίας (κι ενώ η Πολιτεία αναζητεί λύση μέσω έκτακτης ευρωπαϊκής χρηματοδότησης), ο κ. Φουστέρης επισημαίνει ότι σήμερα δεν υπάρχουν ισοδύναμες φαρμακευτικές επιλογές που να μπορούν να υποκαταστήσουν πλήρως τις σύγχρονες θεραπείες που χορηγήθηκαν μέσω του προγράμματος.

Οι ασθενείς να συνεχίσουν τη θεραπεία, έστω και με χαμηλότερη δόση

Όπως αναφέρει, η Ελλάδα υπήρξε από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη που κάλυψαν, έστω και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, τη φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, μιας χρόνιας νόσου που, όταν παραμένει αθεράπευτη, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρών μεταβολικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών. «Η διακοπή της θεραπείας χωρίς ιατρική καθοδήγηση αποτελεί μια δυσάρεστη εξέλιξη, καθώς πολλοί ασθενείς αναγκάζονται να εγκαταλείψουν μια αγωγή που τους έχει ωφελήσει», τονίζει. Παράλληλα, συνιστά σε όσους έχουν τη δυνατότητα, να συνεχίσουν, έστω και προσωρινά τη θεραπεία με δική τους οικονομική επιβάρυνση, ακόμη και με χαμηλότερη δόση συντήρησης, προκειμένου να περιοριστεί η επανάκτηση του βάρους, μέχρι την επανέναρξη του προγράμματος αποζημίωσης, «το οποίο, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, αναμένεται να ξανατρέξει από τον Σεπτέμβριο».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η κυρία Ιωάννα Σιαφάκα, Ομότιμη Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας και Θεραπείας Πόνου και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας μιλά στο ygeiamou.gr για τον χρόνιο πόνο που υποτιμάται συχνά ως πρόβλημα υγείας παρότι έχει σημαντικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών

Ο χρόνιος πόνος δεν είναι απλώς ένα σύμπτωμα, αλλά μια σύνθετη και συχνά υποτιμημένη πάθηση που επηρεάζει βαθιά την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων – στις ΗΠΑ και την Ευρώπη περίπου το 30% του πληθυσμού (1 στους 3) βιώνει χρόνιο πόνο. Μετατρέπεται σε καθημερινό εμπόδιο, περιορίζει τη λειτουργικότητα και επηρεάζει την ψυχική υγεία, ενώ συχνά παραμένει αόρατος και μη αναγνωρισμένος από το περιβάλλον.

• Χρόνιος Νευροπαθητικός Πόνος, που προκύπτει από τραύματα ή νοσήματα του κεντρικού ή περιφερικού νευρικού συστήματος
• Καρκινικός πόνος
• Μεθερπητική νευραλγία (μετά από έρπητα ζωστήρα)
• Νευραλγία τριδύμου
• Πόνος μετά από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (ακόμη και σε παράλυτα μέλη)
• Χρόνιος μετεγχειρητικός πόνος (π.χ. μετά από επέμβαση βουβωνοκήλης)
• Πόνος από οσφυαλγία, ισχιαλγία, κεφαλαλγίες, ριζίτιδες, μυοσκελετικά προβλήματα.

Παρότι η έγκαιρη παρέμβαση στην οξεία φάση είναι κρίσιμη για να μειωθούν οι πιθανότητες χρονιότητας στον πόνο, φαίνεται ότι στην Ελλάδα αυτή η «μάχη» χάνεται για τους ασθενείς και το σύστημα υγείας.

Θα μπορούσε η διεπιστημονική συνεργασία να δράσει προληπτικά στα περιστατικά, πχ στα χειρουργικά, ώστε να μην αναπτυχθεί χρόνιος πόνος;

Τι μπορούν να κάνουν οι ασθενείς;

Δείτε τις απαντήσεις στο vidcast που ακολουθεί

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/